Share

ไม่จบ ตบนะคะ

last update Dernière mise à jour: 2025-03-21 00:37:02

ร่างสูงของชายหนุ่มนั่งอยู่บนปลายเตียง เขาสูดใจเข้าออกเป็นรอบที่ร้อยระหว่างที่นั่งรอแฟนสาวอาบน้ำ ในหัวคิดคำพูดที่จะพูดกับเธอไปด้วย ด้วยเรื่องธุระเช้านี้ที่จะเข้าไปเจรจากับผู้หญิงที่ชื่อ ไอติม

" มานั่งทำอะไรตรงนี้คะ " เสียงหวานทำเขาหลุดผวังค์ คำพูดที่พอคิดได้หายวับไปกับตา

" นั่งรอฝ้ายไงคะ จะได้ลงไปทานข้าวพร้อมกัน " เธอพยักหน้าแล้วรีบจัดแจงแต่งตัวแล้วลงไปข้างล่างพร้อมกัน

บนโต๊ะอาหารสำหรับมื้อเช้าคือ ข้าวต้มกุ้งสูตรเด็ดของคุณแม่ ท่านทั้งสองทานเสร็จแล้วก่อนจะออกจากบ้าน ตอนนี้เหลือแค่ฉันกับเขา

" อื้ม...อร่อยเหมือนเดิมเลยค่ะ " เขานั่งดูเธอทานข้าวอย่างอารมณ์ดี กลัวว่าธุระที่เขาจะพูดต่อจากนี้ทำเธอหงุดหงิด

เอายังไงดีวะ!?

กลัวจะอวสานอาหารเช้า

" ฝ้ายคะ " เขาตัดสินใจพูดหลังที่นั่งทานกันมาได้สักพัก คงจะอยู่ท้องไม่มากก็น้อยล่ะวะ

" ก่อนงานแต่ง พี่คิดว่าจะเคลียร์ปัญหาต่างๆให้จบเลยค่ะ จะได้ไม่มีอะไรโผล่มาในวันแต่งงานเนอะ " อะไรของเขา!? แปลกๆตั้งแต่นั่งรอที่เตียงแล้วนะ

" ฝ้ายไม่เข้าใจค่ะ ขอแบบสรุป " ฉันวางช้อนข้าวต้ม ยกแก้วน้ำจิบแล้วนั่งกอดอกฟังปัญหาของคนตรงหน้า

เขาก็ยกน้ำขึ้นมาจิบแล้วนั่งหลังตรง กระแอม
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Related chapter

  • เลห์อันตราย   สายลมและเกลียวคลื่น(งานแต่ง)

    เสียงเกลียวคลื่นซัดเข้าหาฝั่งเหมือนกำลังบรรเลงเพลงโปรดของคู่รัก สายลมที่พัดผ่านถึงจะไม่มีเสียงแต่ก็ทำให้ใบไม้โบกพลิ้วเหมือนกำลังร่วมเต้นรำเพื่อยินดีแก่งานมงคลลูกชายเจ้าของบ้านหญิงสาวนั่งมองตัวเองที่สะท้อนเงาตัวเองในกระจกภายในห้องแต่งตัวชั้นล่างของบ้านพักสุดหรูบนเกาะภูเก็ต ดวงตาหวานวูบไหวคิดถึงเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับตัวเองจนถึงวันนี้ตั้งแต่ผู้ชายคนนั้นย่างกรายเข้ามาวุ่นวายในชีวิต ชีวิตประจำวันของเธอก็มีแต่เรื่อน่าปวดหัว แต่ทว่าสนุกและ...มีสีสัน แถมพอนานไปยังไม่น่าเชื่อว่าเขาจะทำให้เธอหลงรักได้จริงๆผู้ชายที่ชื่อ...สายลม ก๊อก ก๊อก ก๊อก" มึงแต่งตัวเสร็จยัง กูเข้าไปได้ไหม " มะลิมาพอดีเลย กำลังต้องการความมั่นใจ ฉันลุกจากเก้าอี้สีขาวเดินไปเปิดประตูให้มะลิกับอาเจเข้ามา" เชี้ยยยยย มึงแม่งโคตรสวยเลยว่ะ! คุณลมเห็นแล้วยิ้มหน้าบานแน่ๆ " ฉันอมยิ้มกับคำชมมะลิ หน้าบานไหมไม่รู้ รู้แต่ว่าชุดนี้เขาก็ไม่เคยเห็นเหมือนกัน" แขกทยอยมากันแล้วนะ คุณป้าให้มาตาม "" โอเค พวกมึงออกไปพร้อมกูนะ กูรู้สึกเกร็งๆยังไงไม่รู้อะ " อาเจขมวดคิ้วสงสัย " อย่างมึงเนี่ยนะเกร็ง " เราสามคนเถียงกันไปมาก่อนจะพากันไปที่ล

    Dernière mise à jour : 2025-03-21
  • เลห์อันตราย   สูตรเด็ดยาดอง

    ร่างสูงโปร่งของน้องชายเดินเอียงเอน เดินหน้าสามก้าวถอยหลังสองก้าว ชายเสื้อหลุดรุ่ยส่วนกางเกงเปลี่ยนเป็นขาสั้นสามส่วนสวมรองเท้าแตะพร้อม วงแขนแกร่งกอดขวดแก้วสีใสข้างในเป็นน้ำสีแดงเข้ม" พี่ชายสุดดดดที่รักครับ นี่เลยครับสำหรับมึงโดยเฉพาะ กูดองไว้เพื่อวันนี้เลยนะครับ " ถ้ามึงจะเรียกกูขนาดนี้ มึงไม่ต้องเรียกกูว่าพี่ก็ได้มั้งแก้วน้ำยาวถูกรินด้วยยาดองสีสวยจนปริม กลิ่นนี่ไม่ต้องถามถึง หอมหวนชวนน้ำลายไหลปึง!" เอ้า! แดก! คืนนี้เข้าหอ มึงต้องโดป รับรอง...ยาววววววยันหว่างงงงงง ฮ่าๆๆ " กูจะเชื่อมึงดีไหม?!" ที่จริงคนอย่างกูไม่ต้องพึ่งของพวกนี้หรอก กูมั่นใจว่ากูอึดพอตัวว่ะ " มันเบะปาก แต่ก็ยังคะยั้นคะยอให้กินสูตรเด็ดในมือมัน " กูรู้ว่ามึงอึด! แต่นี่โด่ไม่รู้ล้มนะโว้ยยยยย " เอาวะ!! คืนนี้เป็นคืนสำคัญ กูต้องอึด! ทึก! ทน!ผมจับแก้วบนโต๊ะแล้วยกขึ้น อื้อหื้อ! กลิ่นแม่งหอมสัด ผมนี่นับถือฝีมือการปรุงเหล้าของมันเลย พอน้ำเมาซึมเข้าไปในโพรงปากแค่จิบแรกเท่านั้นแหละครับ!" เชี่ยยยยย อร่อยว่ะ " บาร์เทนเดอร์ยาดองยิ้มกริ่ม ยืนมองพี่ชายยกจนหมดแก้ว " เพิ่มอีกไหม กูดองไว้เป็นลัง " กินง่ายแบบนี้ แก้วเดียวมันจะไปพออ

    Dernière mise à jour : 2025-03-21
  • เลห์อันตราย   ได้เวลาอาหารเช้า NC+++

    แรงรัดจากด้านหลังทำฉันเริ่มหายใจไม่ออก หนังตาลืมไม่ขึ้นแถมยังปวดหัวตื้อ ลมเย็นๆของเครื่องปรับอากาศจำใจต้องขดตัวนิ่งๆอยู่ในผ้าห่มหนาๆ แต่ความรู้สึกตอนนี้คือ หิวข้าวและคอแห้งฉันพยายามเบี่ยงหน้ามองคนข้างหลัง สมองอันมึนตึบกำลังประมวลเหตุการณ์ต่างๆ...ของเมื่อคืนจำได้ว่าเมื่อวานเราสองคนแต่งงานกัน กินเลี้ยงกันและนั่งดื่มยาดองคุณดิน หลังจากนั้น...ภาพก็ตัด' อ่า...หนักหัว 'ร่างบอบบางดิ้นขลุกขลิกหันหน้าเข้าหาเจ้าบ่าวที่กำลังฝันหวาน แค่คิดก็ตลก ถ้าเขาตื่นมาคงโมโหตัวเองน่าดูที่อุตส่าห์หมายมั่นจะปั้นลูก แต่สุดท้ายก็พ่ายให้ยาดองน้องชายตัวเอง" คุณลมคะ " เสียงหวานกระซิบแผ่ว ใช้นิ้วชี้ไล้ตามกรอบหน้าคม คิ้วหนาดกดำ สันจมูกโด่งลงมาจบที่ริมฝีปากกระจับได้รูป" คุณลม... "" อืออออออออ " แพขนตาหนากระพริบถี่ๆ มองหาต้นเสียง " ฝ้าย... " เธอส่งยิ้มหวานให้คนตรงหน้าที่กำลังคิ้วขมวด" จุ๊บ มอร์นิ่งคิสค่ะคุณสามี " กว่าเจ้าบ่าวหมาดๆจะรู้สึกตัวก็โดนขโมยจุ๊บตอนเช้าเบาๆเรียกสติ" ยาดองไอ่ดินแม่ง "" ปวดหัวไหมคะ หิวรึเปล่า เรียกรูมเซอร์วิสไหม "แขนใหญ่รวบคนตัวบางแล้วพลิกคล่อม" ยังไม่ต้องเรียกค่ะ พี่เซอร์วิสเอง อยากไ

    Dernière mise à jour : 2025-03-21
  • เลห์อันตราย   เมียป่วย

    ครืด ครืด ครืด เสียงสั่นจากโทรศัพท์เครื่องหรูบนโต๊ะข้างหัวเตียงปลุกคนที่หลับจากการใช้พลังงานตลอดช่วงเช้า เขาผงกหัวมองหญิงสาวเปลือยเปล่าที่หลับข้างๆก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูค.คิณ Calling โทรมาทำส้นตีนอะไรแต่เช้า" ว่าไง "( นึกว่าตายห่าไปแล้ว ) ไอ่สัด" มึงโทรมาทำไม กูจะนอน " ผมหลับตานอนคุยกับมัน ถ้าโทรมาแล้วไม่มีแก่นสาร กูจะวางสายแม่ง( จะบ่ายสามแล้ว ฟื้นกันได้แล้วมั้ง ) จะบ่ายสาม หรือสองทุ่ม ถ้ากูจะนอนคือจะนอน มึงมายุ่งอะไร" ฟื้นตั้งแต่เช้าแล้วครับ แต่จัดกันพึ่งเสร็จเมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว มึงมีอะไรอีกไหม! กู! จะ! นอน! "( ไม่มีอะไร ) เอ้า! ไอ่นี่!( แค่จะบอกว่า เมียกูท้องแล้วนะ ) แม่ง! มึงจะโทรมาอวดว่างั้น เมียกูก็ท้องเหมือนกันแหละ! แต่เมื่อไหร่ไม่รู้ผมกัดฟันฟังเสียงในสายที่มันพล่ามนู่นนี่นั่น แต่ดูจากน้ำเสียงคือตื่นเต้นดีใจสุดๆ ผมหลับตาอมยิ้มไปกับน้ำเสียงนั่น ถ้าเกิดเป็นผมที่รู้ว่าเมียตัวเองกำลังตั้งท้อง ผมเองก็คงดีใจไม่ต่างอะไรกับมัน" กูดีใจกับมึงด้วย เดี๋ยวกูรีบตามไป เอาให้ลูกเป็นเพื่อนกันเลย งั้นแค่นี้ก่อน กูจะเรียกเมียลุกมาปั๊มลูกต่อ " สายถูกตัดแล้วโยนโทรศัพท์ท

    Dernière mise à jour : 2025-03-21
  • เลห์อันตราย   รักษาด้วยยาดี

    กว่าคนไข้บนเตียงจะรู้สึกตัวก็กินเวลาไปหลายชั่วโมง รับรู้ว่าร่างกายปวดระบมแทบจะไม่มีแรง แต่ยังมีส่วนนึงที่พอจะขยับได้คือดวงตากลมโตที่พอลืมตาปรับแสงได้ก็จ้องเขม็งไปยังสามีที่ยืนยิ้มแฉ่งอยู่ข้างเตียง" ฝ้าย เป็นยังไงบ้างคะ " เธอหลับตาลงแล้วเบือนหน้าหนีไปอีกฝั่ง พอเห็นปฏิกิริยาของภรรยาแล้วใจหนากลับตุ้มๆต่อมๆ" ฝ้ายเป็นอะไรคะ หิวเหรอ " พูดมาได้ว่าหิว แล้วใครกันที่ทำให้เธอตกอยู่ในสภาพนี้ คนอะไรกินดุกินจุชะมัดนี่ฉันต้องยอมรับความดุดันของสามีตัวเองให้ได้ใช่ไหมคนก่อเรื่องยังไม่รู้ตัวแถมยังเดินอ้อมมาอีกฝั่งเพื่อรบเร้าหมายจะเอาคำตอบ เธอมองหน้าคนเป็นสามีแบบเคืองๆ ขยับได้แค่หัวเท่านั้น ส่วนกล้ามเนื้อทั้งร่างกายยังอ่อนล้าอยู่บ้างยังไม่ได้ทันได้พูดอะไรประตูห้องพิเศษก็ถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับผู้เป็นแม่ของสามี ท่านเดินตรงปรี่เข้ามาหาลูกชายตัวดีแล้วง้างมือตีเพี๊ยะเข้าที่กล้ามแขนแน่นๆ" โอ๊ย! แม่! ตีผมทำไมเนี่ย " ชายหนุ่มยกแขนขึ้นเป็นโล่ป้องกันลูกตบที่สองที่แปรเปลี่ยนเป็นชี้หน้าหล่อๆแทน" ทำไมน้องอยู่ในสภาพนี้! ห๊ะ! ตอบ! " เสียงแหลมดุดัน อยากจะฟาดลูกชายตัวดีจนหลังแอ่น" เอ่อ...ก็... " จะอธิบายยังไงดีอะ

    Dernière mise à jour : 2025-03-21
  • เลห์อันตราย   ครอบครัวของฉัน

    " ถึงแล้วค่ะ อย่าพึ่งเอาผ้าปิดตาออกนะคะ " ชายหนุ่มเดินมาเปิดประตูแล้วช่วยพยุงภรรยาลงจากรถสัมผัสแรกพอเท้าได้ยืนบนพื้นแข็งๆคือกลิ่นธรรมชาติหอมสดชื่น พอสูดลมหายใจลึกๆกลับเย็นสะอาด อากาศปลอดโปร่งโล่งจมูก แล้วเขามายืนซ้อนข้างหลังพร้อมกับบีบไหล่บางแล้วคลายเบาๆ" พร้อมรึยังคะ " ฉันพยักหน้าหน้าตอบ จนเขาค่อยๆคลายปมผ้าผูกตาแล้วปล่อยให้มันหลุดออกไปดวงตากลมโตเบิกกว้าง ทอดมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าด้วยแววตาสั่นระริก แต่ยังอดที่จะถามด้วยเสียงสั่นๆไม่ได้ " ที่นี่คือ... "" บ้านของเราค่ะ "บ้าน... งั้นเหรอคำจำกัดความคำว่าบ้านของเธอตั้งแต่จำความได้คือ บ้านชั้นเดียวแต่มีหลายห้องติดๆกิน และอยู่รวมกันกับเด็กคนอื่นๆอีกหลายชีวิต มีทั้งอายุน้อยกว่าบ้าง หรือมากกว่าก็มี ทุกคนจะเรียกกันว่า พี่น้อง กินข้าวรวมกัน ทำกิจกรรมด้วยกัน และนอนรวมกันเธอจำแทบไม่ได้ว่าเธอจากมาจากจุดนั้นมานานเท่าไหร่แล้ว" ฮึก...บ้านของฝ้ายกับคุณเหรอคะ "" ค่ะ บ้านของเรา เราจะสร้างครอบครัวด้วยกันที่นี่ " เธอหันหลังโผกอดคนตัวสูงทั้งน้ำตา ร้องไห้สะอึกสะอื้นพูดขอบคุณแทบไม่ได้ศัพท์ เขาได้แต่คอยลูบหลังแล้วอมยิ้มกับภรรยาตัวน้อยเท่าที่รู้จักกันม

    Dernière mise à jour : 2025-03-21
  • เลห์อันตราย   เมียผมท้องแล้วนะครับ

    " เป็นหนักนะคะ ฝ้ายว่าไปให้หมอตรวจดีกว่า " เขาส่ายหน้า ทำท่าจะเอนนอน " พี่ดีขึ้นแล้วค่ะ แต่ตอนนี้รู้สึกอยากกินเค้กอย่างเดียวเลยอ่ะ " ฉันนั่งมองสามีตัวเองที่นอนทำตาปริบๆ" เช้าขนาดนี้ร้านเค้กที่ไหนจะเปิด มีแต่ร้านสะดวกซื้ออ่ะ คุณลมจะทานไหมคะ เดี๋ยวฝ้ายออกไปซื้อให้ " คนฟังตาละห้อย ทำหน้าหงอย " พี่อยากกินหลายๆแบบอ่ะ ที่เซเว่นมันมีให้เลือกนิดเดียวเอง " เอาแต่ใจไปอีกพ่อคู๊ณ" โอเคงั้นนอนพัก เดี๋ยวสายๆฝ้ายพาไปกินนะ " เขาพยักหน้าแล้วหลับตาลง ฉันก็พลอยหายใจคล่องขึ้นบ้าง แต่ในใจลึกๆก็ยังแอบห่วง จะว่าอาหารเป็นพิษก็ไม่น่าใช่ เพราะฉันยังปกติเลย ช่างมันไปก่อน ตอนนี้ขอนอนก่อน ง่วงมาก!' ฟึดดด ฮึกกกก ฮึก ' นี่ฉันฝันหรือว่าอะไร เสียงมันมาเป็นระยะๆแต่ไม่ดังมาก ฉันเลยลืมตาแล้วมองหาต้นเสียงคิ้วบางขมวดปม สายตาจ้องแผ่นหลังกว้างที่สั่นระริกเป็นพักๆ เธอเลยค่อยๆขยับตัวชโงกหน้ามองคนที่นอนหันหลังนี่เขาแอบร้องไห้!?" คุณลม " มือบางแตะเบาๆที่หัวไหล่แล้วค่อยๆจับให้คนตัวโตให้หันหน้ามา ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยคราบน้ำตาพร้อมกับสะอื้นแล้วสูดน้ำมูกเข้าที่เดิมแล้วเขาร้องไห้ทำไม!?ร้องไห้เป็นเรื่องเป็นราวซะด้วย!" ร้อง

    Dernière mise à jour : 2025-03-21
  • เลห์อันตราย   แพ้ท้องแทนเมีย

    เวลาผ่านไปพอสมควรกว่าคนบนเตียงจะฟื้นคืนชีพ " ฝ้าย...เกิดอะไรขึ้นคะ " หมอและพยาบาลยืมอมยิ้มกับว่าที่คุณพ่อที่ยังสะลึมสะลือ " คุณลมเป็นลม จำได้ไหมคะ " เขาหลับตาลงสงสัยนึกอยู่มั้ง และเหมือนจะรู้ตัวก็รีบเบิกตากว้างพร้อมจ้องมาที่ฉัน " ฝ้าย! ฝ้ายท้อง! " ค่ะ! สติสตังเริ่มเข้าสู่ร่าง" ค่ะ ฝ้ายท้อง คุณลมดีใจรึเปล่า " ฉันดึงมือเขามาสัมผัสที่หน้าท้องแบนราบ จนมือที่กำลังสั่นค่อยๆลูบวนไปมาอย่างแผ่วเบา " ฮึก ฝ้าย...ขอบคุณมากนะคะ ขอบคุณจริงๆ " เขาร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายคุณหมอและพยาบาลในห้องนาทีนี้จะว่าเขาเวอร์ก็ว่าไปก็คนมันอดดีใจไม่ได้นี่ครับผมกำลังจะเป็นเป็นพ่อคน กำลังจะมีเบบี๋ตัวน้อยที่เกิดจากผู้หญิงที่ผมรัก มันไม่มีอะไรน่ายินดีไปกว่านี้แล้ว มือบอบบางของเธอยกขึ้นมาเช็ดน้ำตาบนหน้าผม " ดีขึ้นรึยังคะ เราต้องไปฝากครรภ์แล้ว " คุณพ่อมือใหม่พยักหน้าแล้วรีบวาดขาลงจากเตียง จัดการฝากครรภ์กับคุณหมอพร้อมรับหนังสือลูกน้อยและยาบำรุงครรภ์ก่อนออกจากโรงพยาบาล" เดี๋ยวฝ้ายขับเองค่ะ คุณลมยังหน้าซีดๆอยู่เลย "" ไม่เอาค่ะ ฝ้ายกำลังท้องอ่อนๆ พี่ขับเอง " แล้วเขาก็คว้าเอากุญแจรถ เปิดประตูให้ฉันขึ้นไปนั่งแล้วรีบประจำต

    Dernière mise à jour : 2025-03-21

Latest chapter

  • เลห์อันตราย   ตอนพิเศษ 3 อำลาบทส่งท้าย

    พิธีจบการศึกษานักเรียนมอปลายของโรงเรียนเอกชนชื่อดังเต็มไปด้วยผู้ปกครองและเหล่าบรรดาญาติสนิทมิตรสหายที่มาร่วมแสดงความยินดีกับลูกหลานร่วมถึงครอบครัวอันแสนน่ารักและวุ่นวายของปุยฝ้ายและสายลมด้วย สามพ่อแม่ลูกเดินไปตามถนนของโรงเรียนจุดหมายแรกคือหอประชุมใหญ่ที่สามารถไปถ่ายรูปกับป้ายจบของโรงเรียนครืด ครืด ครืด หญิงสาวล้วงโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋าสะพายปรากฎชื่อน้องชายจึงรีบกดรับ~ อิบ้าพายุ calling ~" โหล ว่าไง "( ถึงไหนกันแล้ว เร็วๆ )" โอ้ย กำลังเดินไปหอประชุมนี่ไง " เถียงกันอีกสักสองสามคำก็วางสาย พอดีกับที่ทุกคนเดินมาถึงหน้าหอประชุมใหญ่ " ไหนลูก น้องบอกว่าอยู่ตรงไหน "" มันบอกว่าอยู่ข้างป้ายใหญ่ที่คนยืนรอคิวถ่ายรูปกันค่ะ " ฉันกวาดตามองหาน้องชายตัวดี คนเข้าแถวยาวๆอะเห็น แต่ไม่เห็นมัน ไหนบอกอยู่ข้างป้ายไง มีแต่กลุ่มเด็กนักเรียนผู้หญิงมุงอะไรกันก็ไม่รู้ใจลึกๆก็อยากเสือกเลยกระแซะๆเข้าไป อุแหม! ถึงว่าหาไม่เจอ สาวๆมุงมอบดอกไม้ขอถ่ายรูปอยู่นี่เองพอน้องชายหันมาเห็นคนเป็นพี่ก็รีบยิ้มกว้าง พร่ำขอโทษสาวๆก่อนจะเดินเบี่ยงออกจากวงรายล้อม " ทำไมช้าอะ เอ้า! ถือช่วยหน่อย " เด็กหนุ่มยื่นทั้งดอกไม้ที

  • เลห์อันตราย   ตอนพิเศษ 2 ลูกสาว&ลูกชาย

    บนโต๊ะอาหารเช้ามีนักศึกษาสาวนั่งก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ระหว่างรอทุกคนลงมาพร้อมหน้า เธอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้หน้าจอสมาร์ตโฟนเครื่องหรูโดยไม่ได้สังเกตว่าใครที่เดินย่องมาแอบดูหลังเก้าอี้" เจ๊ แอบคุยกับใครอะ " กรี๊ดดด! ไอ่น้องบ้า แอบมาอยู่ข้างหลังตั้งแต่เมื่อไหร่!" ยุจะฟ้องพ่อว่าเจ๊แอบคุยกับผู้ชาย "" ถ้าแกฟ้องพ่อ ฉันก็จะฟ้องแม่ว่าแกอ่ะแก่แดด ควงสาวเรี่ยราด เจ้าชู้ไก่แจ้ สาวมหาลัยก็ไม่เว้นทั้งที่ตัวเองอยู่แค่ ม.6 "สองพี่น้องยืนเชิ่ดหน้าจ้องกันไม่ลดราวาศอก น้องชายยืนกอดอกยักคิ้ว พี่สาวยืนท้าวสะเอวเบะปาก ทั้งคู่ต่างกุมความลับของกันและกันอยู่" คุยอะไรกันเด็กๆ โต้วาทีกันอยู่หรือเปล่าคะ " เสียงคนเป็นพ่อเดินลงมาจากบันได เขาจูงมือฉันมาที่โต๊ะซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันที่ลงมาแล้วเห็นสองพี่น้องนั่งเถียงกันทุกเช้า" วันนี้พายุขับรถไปส่งพี่ที่มหาวิทยาลัยเหมือนเดิมนะ แล้วค่อยเข้าโรงเรียน พ่อกับแม่มีธุระ " สายลมพูดกับลูกชายพลางลงมือทานอาหารเช้าตรงหน้า" ครับพ่อ "" เห่อใบขับขี่ใหม่ละซี๊...คุณพ่อ ทำไมไหมขับไปเองไม่ได้อะ " ลูกสาวแซวน้องชายก่อนจะหันมาอ้อนคนเป็นพ่อ " เป็นผู้หญิงไปไหนมาไหนคนเดียวได้ยังไงคะ มันอั

  • เลห์อันตราย   ตอนพิเศษ 1 Merry christmas

    " คุณแม่ขา ไหมหิววววว " เสียงใสๆของเด็กน้อยผมเปีย พอขึ้นนั่งบนรถปุ๊บก็บอกความต้องการของตัวเอง ทั้งที่ในมือยังถือโดนัทชอคโกแลตชิ้นโต และที่อยู่ในแก้มป่องๆนั่นอีก" คุณพ่อทำกับข้าวรออยู่ที่บ้านแล้วค่ะ " ลูกสาวพยักหน้าตอบหงึกๆ พลางกัดโดนัทในมือไปด้วย ไม่รวมเศษเล็กๆน้อยๆที่ตกตามชุดนักเรียน" คุณแม่ขา ไหมอยากมีน้องเหมือนคูณคูณ " หื้อออ!? ทำไมอยู่ดีๆลูกถึงพูดเรื่องนี้" ไหมอยากมีน้องเป็นของตัวเอง คูณคูณยังมีเป็นของตัวเองเลยอะ " แน่ใจนะว่าขอน้อง พูดเหมือนอยากกินไอติมหน้าปากซอย" แน่ใจนะคะ ว่าอยากมีน้อง ไหมต้องเลี้ยงน้องช่วยแม่นะ แถมเราต้องแบ่งเวลาดูน้องด้วย " พยักหน้าอย่างเดียวเลย เข้าใจจริงหรือเปล่าก่อน" ไว้แม่จะคิดดูอีกทีนะคะ " ปากบอกคิดดูอีกที แต่ตัวเองแอบหยุดทานยาคุมตั้งแต่คุยกับมะลิคืนนั้นติดไม่ติดค่อยว่ากันอีกทีรถคันดังกล่าวเลี้ยวเข้าสู่รั้วบ้านร่มรื่น พอจอดสนิทนางก็รีบลงจากรถวิ่งไปหาคุณพ่อที่ใส่ผ้ากันเปื้อนยืนรออยู่หน้าประตู" คุณพ่อขาาาาา " คุณลมนั่งยอตัวอ้าแขนรอรับเด็กน้อยเข้าอก หอมแก้มกันซ้ายขวาแล้วป้องปากกระซิบอะไรกันก็ไม่รู้ ก่อนจะยื่นมือมาจับกันเป็นมั่นเป็นเหมาะ" กระซิบอะไรก

  • เลห์อันตราย   The end ( ตอนจบ )

    โอ้ย! พักบ้างเถอะ! กินจนเบาหวานจะขึ้นตาอยู่แล้ว แต่ด้วยคุณแม่ที่อารมณ์ดี จัดแจงหาอาหารคาวหวานมาประเคนให้ลูกชายผู้แพ้ท้องแทนเมียก่อนจะออกบ้านไปชอปปิ้ง หลังจากวันนั้นคุณลมนางก็กินเค้กทุกวัน กินมันทุกหน้า แต่ก็มีบ้างที่หน้างอ เพราะจะกินทุกหลังอาหารสามมื้อไม่ได้!! นางกินจนฉันท้องโต กินจนฉันคลอด อยากรู้ไหมคะว่าเราได้เด็กผู้หญิงหรือผู้ชายแท๊แด่......." ใยไหมคะ มาอาบน้ำแต่งตัวกันเร๊ววว เดี๋ยวพ่อจะพาไปบ้านพี่คูณกับน้องจัสมิน "" เย้ๆๆ ไปบ้านคูณคูณ ไปเล่นกับมินมิน " ค่ะ แล้วสองพ่อลูกสุดซี้ก็เดินจูงมือกันขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว คุณลมกลายเป็นพ่อบ้านเต็มตัว ตั้งแต่ใยไหมคลอด ฉันก็แทบไม่ได้ทำอะไรเลย เขาแอบไปเข้าคอร์สพ่อลูกอ่อน ดูแลเมียหลังคลอดตลอดเรื่องอาหารการกินของเบบี๋ เขาทำทุกอย่างจริงๆ แถมยังไม่จ้างพี่เลี้ยงด้วย บอกว่าอยากเลี้ยงเอง อยากมองดูพัฒนาการของตัวเล็กด้วยมือของเขาเองฉันวางสายจากมะลิบอกว่าสักพักจะเข้าไปทานอาหารเย็นด้วย พอดีกับบัดดี้ต่างวัยที่พากันหัวเราะคิกคักกันลงมาจากชั้นสอง" ทำไมใส่กระโปรงยาวล่ะคะ ทำไมไม่ใส่กางเกงขาสั้นที่วิ่งสะดวกๆ " ไม่รู้หรือไงว่่าลูกสาวคุณน่ะ ซนอย่างกับอะไรดี ล่า

  • เลห์อันตราย   แพ้ท้องแทนเมีย

    เวลาผ่านไปพอสมควรกว่าคนบนเตียงจะฟื้นคืนชีพ " ฝ้าย...เกิดอะไรขึ้นคะ " หมอและพยาบาลยืมอมยิ้มกับว่าที่คุณพ่อที่ยังสะลึมสะลือ " คุณลมเป็นลม จำได้ไหมคะ " เขาหลับตาลงสงสัยนึกอยู่มั้ง และเหมือนจะรู้ตัวก็รีบเบิกตากว้างพร้อมจ้องมาที่ฉัน " ฝ้าย! ฝ้ายท้อง! " ค่ะ! สติสตังเริ่มเข้าสู่ร่าง" ค่ะ ฝ้ายท้อง คุณลมดีใจรึเปล่า " ฉันดึงมือเขามาสัมผัสที่หน้าท้องแบนราบ จนมือที่กำลังสั่นค่อยๆลูบวนไปมาอย่างแผ่วเบา " ฮึก ฝ้าย...ขอบคุณมากนะคะ ขอบคุณจริงๆ " เขาร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายคุณหมอและพยาบาลในห้องนาทีนี้จะว่าเขาเวอร์ก็ว่าไปก็คนมันอดดีใจไม่ได้นี่ครับผมกำลังจะเป็นเป็นพ่อคน กำลังจะมีเบบี๋ตัวน้อยที่เกิดจากผู้หญิงที่ผมรัก มันไม่มีอะไรน่ายินดีไปกว่านี้แล้ว มือบอบบางของเธอยกขึ้นมาเช็ดน้ำตาบนหน้าผม " ดีขึ้นรึยังคะ เราต้องไปฝากครรภ์แล้ว " คุณพ่อมือใหม่พยักหน้าแล้วรีบวาดขาลงจากเตียง จัดการฝากครรภ์กับคุณหมอพร้อมรับหนังสือลูกน้อยและยาบำรุงครรภ์ก่อนออกจากโรงพยาบาล" เดี๋ยวฝ้ายขับเองค่ะ คุณลมยังหน้าซีดๆอยู่เลย "" ไม่เอาค่ะ ฝ้ายกำลังท้องอ่อนๆ พี่ขับเอง " แล้วเขาก็คว้าเอากุญแจรถ เปิดประตูให้ฉันขึ้นไปนั่งแล้วรีบประจำต

  • เลห์อันตราย   เมียผมท้องแล้วนะครับ

    " เป็นหนักนะคะ ฝ้ายว่าไปให้หมอตรวจดีกว่า " เขาส่ายหน้า ทำท่าจะเอนนอน " พี่ดีขึ้นแล้วค่ะ แต่ตอนนี้รู้สึกอยากกินเค้กอย่างเดียวเลยอ่ะ " ฉันนั่งมองสามีตัวเองที่นอนทำตาปริบๆ" เช้าขนาดนี้ร้านเค้กที่ไหนจะเปิด มีแต่ร้านสะดวกซื้ออ่ะ คุณลมจะทานไหมคะ เดี๋ยวฝ้ายออกไปซื้อให้ " คนฟังตาละห้อย ทำหน้าหงอย " พี่อยากกินหลายๆแบบอ่ะ ที่เซเว่นมันมีให้เลือกนิดเดียวเอง " เอาแต่ใจไปอีกพ่อคู๊ณ" โอเคงั้นนอนพัก เดี๋ยวสายๆฝ้ายพาไปกินนะ " เขาพยักหน้าแล้วหลับตาลง ฉันก็พลอยหายใจคล่องขึ้นบ้าง แต่ในใจลึกๆก็ยังแอบห่วง จะว่าอาหารเป็นพิษก็ไม่น่าใช่ เพราะฉันยังปกติเลย ช่างมันไปก่อน ตอนนี้ขอนอนก่อน ง่วงมาก!' ฟึดดด ฮึกกกก ฮึก ' นี่ฉันฝันหรือว่าอะไร เสียงมันมาเป็นระยะๆแต่ไม่ดังมาก ฉันเลยลืมตาแล้วมองหาต้นเสียงคิ้วบางขมวดปม สายตาจ้องแผ่นหลังกว้างที่สั่นระริกเป็นพักๆ เธอเลยค่อยๆขยับตัวชโงกหน้ามองคนที่นอนหันหลังนี่เขาแอบร้องไห้!?" คุณลม " มือบางแตะเบาๆที่หัวไหล่แล้วค่อยๆจับให้คนตัวโตให้หันหน้ามา ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยคราบน้ำตาพร้อมกับสะอื้นแล้วสูดน้ำมูกเข้าที่เดิมแล้วเขาร้องไห้ทำไม!?ร้องไห้เป็นเรื่องเป็นราวซะด้วย!" ร้อง

  • เลห์อันตราย   ครอบครัวของฉัน

    " ถึงแล้วค่ะ อย่าพึ่งเอาผ้าปิดตาออกนะคะ " ชายหนุ่มเดินมาเปิดประตูแล้วช่วยพยุงภรรยาลงจากรถสัมผัสแรกพอเท้าได้ยืนบนพื้นแข็งๆคือกลิ่นธรรมชาติหอมสดชื่น พอสูดลมหายใจลึกๆกลับเย็นสะอาด อากาศปลอดโปร่งโล่งจมูก แล้วเขามายืนซ้อนข้างหลังพร้อมกับบีบไหล่บางแล้วคลายเบาๆ" พร้อมรึยังคะ " ฉันพยักหน้าหน้าตอบ จนเขาค่อยๆคลายปมผ้าผูกตาแล้วปล่อยให้มันหลุดออกไปดวงตากลมโตเบิกกว้าง ทอดมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าด้วยแววตาสั่นระริก แต่ยังอดที่จะถามด้วยเสียงสั่นๆไม่ได้ " ที่นี่คือ... "" บ้านของเราค่ะ "บ้าน... งั้นเหรอคำจำกัดความคำว่าบ้านของเธอตั้งแต่จำความได้คือ บ้านชั้นเดียวแต่มีหลายห้องติดๆกิน และอยู่รวมกันกับเด็กคนอื่นๆอีกหลายชีวิต มีทั้งอายุน้อยกว่าบ้าง หรือมากกว่าก็มี ทุกคนจะเรียกกันว่า พี่น้อง กินข้าวรวมกัน ทำกิจกรรมด้วยกัน และนอนรวมกันเธอจำแทบไม่ได้ว่าเธอจากมาจากจุดนั้นมานานเท่าไหร่แล้ว" ฮึก...บ้านของฝ้ายกับคุณเหรอคะ "" ค่ะ บ้านของเรา เราจะสร้างครอบครัวด้วยกันที่นี่ " เธอหันหลังโผกอดคนตัวสูงทั้งน้ำตา ร้องไห้สะอึกสะอื้นพูดขอบคุณแทบไม่ได้ศัพท์ เขาได้แต่คอยลูบหลังแล้วอมยิ้มกับภรรยาตัวน้อยเท่าที่รู้จักกันม

  • เลห์อันตราย   รักษาด้วยยาดี

    กว่าคนไข้บนเตียงจะรู้สึกตัวก็กินเวลาไปหลายชั่วโมง รับรู้ว่าร่างกายปวดระบมแทบจะไม่มีแรง แต่ยังมีส่วนนึงที่พอจะขยับได้คือดวงตากลมโตที่พอลืมตาปรับแสงได้ก็จ้องเขม็งไปยังสามีที่ยืนยิ้มแฉ่งอยู่ข้างเตียง" ฝ้าย เป็นยังไงบ้างคะ " เธอหลับตาลงแล้วเบือนหน้าหนีไปอีกฝั่ง พอเห็นปฏิกิริยาของภรรยาแล้วใจหนากลับตุ้มๆต่อมๆ" ฝ้ายเป็นอะไรคะ หิวเหรอ " พูดมาได้ว่าหิว แล้วใครกันที่ทำให้เธอตกอยู่ในสภาพนี้ คนอะไรกินดุกินจุชะมัดนี่ฉันต้องยอมรับความดุดันของสามีตัวเองให้ได้ใช่ไหมคนก่อเรื่องยังไม่รู้ตัวแถมยังเดินอ้อมมาอีกฝั่งเพื่อรบเร้าหมายจะเอาคำตอบ เธอมองหน้าคนเป็นสามีแบบเคืองๆ ขยับได้แค่หัวเท่านั้น ส่วนกล้ามเนื้อทั้งร่างกายยังอ่อนล้าอยู่บ้างยังไม่ได้ทันได้พูดอะไรประตูห้องพิเศษก็ถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับผู้เป็นแม่ของสามี ท่านเดินตรงปรี่เข้ามาหาลูกชายตัวดีแล้วง้างมือตีเพี๊ยะเข้าที่กล้ามแขนแน่นๆ" โอ๊ย! แม่! ตีผมทำไมเนี่ย " ชายหนุ่มยกแขนขึ้นเป็นโล่ป้องกันลูกตบที่สองที่แปรเปลี่ยนเป็นชี้หน้าหล่อๆแทน" ทำไมน้องอยู่ในสภาพนี้! ห๊ะ! ตอบ! " เสียงแหลมดุดัน อยากจะฟาดลูกชายตัวดีจนหลังแอ่น" เอ่อ...ก็... " จะอธิบายยังไงดีอะ

  • เลห์อันตราย   เมียป่วย

    ครืด ครืด ครืด เสียงสั่นจากโทรศัพท์เครื่องหรูบนโต๊ะข้างหัวเตียงปลุกคนที่หลับจากการใช้พลังงานตลอดช่วงเช้า เขาผงกหัวมองหญิงสาวเปลือยเปล่าที่หลับข้างๆก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูค.คิณ Calling โทรมาทำส้นตีนอะไรแต่เช้า" ว่าไง "( นึกว่าตายห่าไปแล้ว ) ไอ่สัด" มึงโทรมาทำไม กูจะนอน " ผมหลับตานอนคุยกับมัน ถ้าโทรมาแล้วไม่มีแก่นสาร กูจะวางสายแม่ง( จะบ่ายสามแล้ว ฟื้นกันได้แล้วมั้ง ) จะบ่ายสาม หรือสองทุ่ม ถ้ากูจะนอนคือจะนอน มึงมายุ่งอะไร" ฟื้นตั้งแต่เช้าแล้วครับ แต่จัดกันพึ่งเสร็จเมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว มึงมีอะไรอีกไหม! กู! จะ! นอน! "( ไม่มีอะไร ) เอ้า! ไอ่นี่!( แค่จะบอกว่า เมียกูท้องแล้วนะ ) แม่ง! มึงจะโทรมาอวดว่างั้น เมียกูก็ท้องเหมือนกันแหละ! แต่เมื่อไหร่ไม่รู้ผมกัดฟันฟังเสียงในสายที่มันพล่ามนู่นนี่นั่น แต่ดูจากน้ำเสียงคือตื่นเต้นดีใจสุดๆ ผมหลับตาอมยิ้มไปกับน้ำเสียงนั่น ถ้าเกิดเป็นผมที่รู้ว่าเมียตัวเองกำลังตั้งท้อง ผมเองก็คงดีใจไม่ต่างอะไรกับมัน" กูดีใจกับมึงด้วย เดี๋ยวกูรีบตามไป เอาให้ลูกเป็นเพื่อนกันเลย งั้นแค่นี้ก่อน กูจะเรียกเมียลุกมาปั๊มลูกต่อ " สายถูกตัดแล้วโยนโทรศัพท์ท

Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status