ใบหน้าแดงก่ำเพราะอารมณ์วาบหวิว ทำให้รู้สึกดีเหลือเกิน เรื่องบางเรื่องอาจต้องรอเวลา แต่เพราะความต้องการมันถึงขีดจำกัด ทำให้ต้องทำแบบนี้ มือที่จับน้องชายตัวเองเหนียวไปหมด น้ำรักที่กระฉอกทะลักออกมา มีจำนวนมาก เพราะเก็บกดมานาน ตั้งแต่ตั้งใจจะจีบทราย ก็ไม่เคยทำอะไรแบบนี้มานานแล้ว เพราะตั้งใจว่า จะเก็บความรู้สึกด้านนี้เอาไว้ให้นานที่สุด แต่วันนี้มันทนไม่ได้จริงๆ " ดินไปอาบน้ำนอนเถอะนะ ทรายก็จะนอนแล้ว "เธอโบกมือผ่านหน้าจอโทรศัพท์ แล้วยิ้มหวานให้อีกครั้ง แผ่นดินยิ้มกว้าง แล้วปิดหน้าจอทันทีกายแกร่งลุกขึ้นยืนไปห้องน้ำ จัดการชำระล้างร่างกายของตัวเองทันที เค้าหวังว่าสักวันจะกล้าพอ ที่จะบอกความรู้สึกทางกายให้ทรายเข้าใจ ได้แต่หวังว่า สักวัน ทรายจะยอมให้เค้าได้กอด และ นอนด้วยกัน รถกระบะจอดที่หน้าหอของคนข้างๆ ในเวลาดึกดื่นค่อนคืน จูบที่เว้าวอนหลังสารภาพรัก เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นมาเรื่อยๆ คนที่คิดว่าตัวเองกล้าพอแล้ว มองหน้าเธออีกครั้ง แล้วถามออกมา " กี้ ไปนอนหอทินไหม " เค้าอยู่คนเดียว เพราะเพื่อนที่คิดว่าจะอยู่ด้วยกัน ย้ายไปอยู่กับแฟน คำถามที่ถามตรงไปตรงมา ทำเอาคนฟัง นิ่งไปทันที เพราะมองออกได
เสียงทีเอที่เริ่มติวดังอยู่หน้าห้อง การเรียนมันหนักมากทำให้คนที่ตั้งใจจะโฟกัสแต่เรื่องเรียนมาตลอด มุ่งแต่การติวคลาส การอ่านหนังสือ การทำสรุปบทในแต่ละวัน พยายามจะไม่ให้ใครเข้ามาทำให้หลุดโฟกัส แต่คนบางคนก็เป็นข้อยกเว้น คนที่ยืนหน้าแป้นรอหน้าห้อง ถือชาเย็นกับขนมโตเกียวมารอ ถือสับปะรดมาฝาก บางวันก็เป็นขนมเบื้องร้อนๆ จากคณะตัวเอง ขี่รถฝ่าแดดมา พอให้ได้เห็นหน้ากัน5นาที10นาที แล้วต่างคนก็ต่างรีบไป เพื่อนร่วมคลาส อดถามไม่ได้ ว่าไม่มีอะไรในกอไผ่ใช่ไหม แต่คนที่ตั้งใจว่าจะไม่มีแฟน ก็ตอบออกมาตามตรง ว่าไม่มี เสื้อเชิ้ตสีเข้มกับกางเกงยีนที่สวม สุภาพมากพอสำหรับคลาสทีเอนี้ กระเป๋าเป้ที่บรรจุทุกสิ่งอย่างเอาไว้พร้อมในการเรียนอยู่ที่หลัง อาการปวดหัวจากเมื่อคืน ทำเอาคนที่ไปติว หงุดหงิดมาก " นักศึกษาพักหนึ่งชั่วโมงนะคะ แล้วพี่จะมาต่อให้ "ทีเอบอกกับรุ่นน้องที่ต้องการเข้าคลาส แล้วเดินออกจากห้องไป มือบางดูข้อความในไลน์ หวังว่าคนเมื่อเช้า จะง้อ แต่ก็เปล่า " กี้ ไปกินข้าวกัน โด้ปกาแฟหน่อย คืนนี้ยังอีกยาวไกล " เพื่อนร่วมคลาสเรียกให้ลงไปทานอาหารคนที่นั่งรออยู่แล้วนั่งทำหน้าเจี๋ยมเ
โต๊ะเขียนหนังสือที่วางข้างเตียง มีหนังสือและไอแพดวางอยู่ด้วยกัน คนที่ต้องทำรายงาน กำลังปั่นงานเต็มที่ ส่วนอีกคนก็นั่งอยู่อีกมุม ที่เป็นโต๊ะเขียนหนังสือของตัวเอง เสียงเปิดหนังสือ เสียงปากกาเขียนลงบนสมุด ทำลายความเงียบภายในห้อง ต่างคนต่างใช้สมาธิของตัวเอง กว่าสองชั่วโมงที่แผ่นดินนั่งเขียนรายงานของตัวเอง แผ่นหลังปวดเมื่อยไปหมด แม้จะไม่คาดหวังอะไรกับที่บ้าน แต่เค้าคาดหวังกับตัวเอง และอีกคนในอนาคต ที่จะร่วมทางเดินเดียวกัน แม้จะรู้ดีว่า เค้าไม่สามารถให้เธอได้ทุกอย่าง อย่างที่เธอต้องการได้ แต่เค้าจะไม่สร้างปัญหา ไม่เป็นภาระ และไม่เกาะทราย อย่างที่ใครๆ จะคิดแน่นอน " เมื่อย ปวดขา ปวดหลัง "คนที่นั่งกับพื้น ล้มตัวนอนลงบนที่นอนของตัวเอง แล้วนอนเหยียดยาวบิดตัวไปมา ร่างกายแข็งแรง สวมเสื้อยืดตัวเก่ากางเกงขาสั้นแบบสบายๆ นอนกลิ้งไปมา เมื่อทำรายงานเสร็จแล้ว " เสร็จแล้วหรอ ขอดูหน่อย "คนที่นั่งบนเก้าอี้เดินมานั่งกับเค้า แต่เจ้าตัวไม่ยอมให้ดู " ทรายไม่ลอกดินหรอก ขอดูหน่อยนะ "คนน่ารักทำเสียงอ้อนแต่เค้ากลับส่ายหน้า ทำเอาเธอที่ตั้งใจจะขอ อยากแย่งทันที ร่างบอบบางนั่งคล่อมเค้าแล้วโน้มตัวไปดึงเอารายงา
" ไม่เอาทรายทาเอง "คนที่กำลังทาครีมชะงักมือเพราะเค้าสัมผัสที่ขาอ่อนของตัวเอง มือที่ไม่ใช่มือตัวเอง ลูบไล้ที่ขาเรียวยาว และสายตาที่มอง ก็มีความหมายมากๆน้ำลายที่กลืนลงคอ จนแทบจะหมดคอ มันหมดคำพูดและไม่รู้จะเปรียบเทียบได้อย่างไร ผิวกายเนียนละเอียดตรงหน้า ไม่เท่าใบหน้าสวยที่แดงจัดเพราะความอาย ยิ่งทำเอาคนที่ได้เห็น หายใจติดขัดอารมณ์ความต้องการและฟีโรโมนฟุ้งกระจาย คืนนี้คงไม่พ้นต้องหนีเข้าห้องน้ำอีกแน่นอน " ทรายแต่งตัวก่อนก็ได้ ถ้าไม่สะดวก "เค้ายอมถอยออกมาก่อน แต่ยังไล้มือตัวเองกับขาขาวของเธอ เพราะครีมในมือยังมีอยู่ คนที่ถูกลูบไล้ กัดฟันแน่น เพราะความรู้สึกบางอย่าง กางเกงชั้นในตัวจิ๋วถูกสวมใส่อย่างรวดเร็วและบราสีหวาน ที่ปกติไม่เคยใส่นอน ก็ต้องใส่ เสื้อยืดตัวเก่า ถูกสวมตามลงมา ก่อนที่เค้าจะส่ายหน้า เมื่อเห็นเธอกำลังจะใส่กางเกงขาสั้นตัวจิ๋วที่แสนจะน่าอึดอัด " กางเกงมันน่าจะใส่นอนไม่สบาย ไม่ต้องใส่ก็ได้ "เค้าบอกแล้วดึงตัวเธอให้นั่งลงบนเตียง มองผมยาวที่มัดเป็นก้อนเอาไว้ แล้วค่อยๆ แกะผมออกช้าๆผมยาวสยายตรงหน้าถูกหวีอย่างอ่อนโยน ใครจะคิดว่า เค้าจะได้มีโอกาสทำแบบนี้ให้กับเธอ มือหนาหวีผม แ
" ดินขอโทษนะครับ ทรายอย่ากลัวดินนะ "เค้ารั้งเธอเข้ามากอดเอาไว้ ทรายกลัว ทรายกังวล ทุกอย่างมันบ่งบอกออกมา จากสายตาและการกระทำของเธอ แผ่นดินลูบผมคนข้างๆ เอาไว้ จูบหน้าผากเบาๆ แล้วขยับตัวเธอให้นอนลงบนเตียงช้าๆ " นอนนะครับ คนดีของดิน ดินไม่ทำแล้ว ดินขอโทษนะครับ "เค้าดึงหมอนของเธอให้เข้าที่ แล้วพาเธอมามานอนลงบนเตียงนอน "ดินรักทรายมาก ยิ่งอยากใกล้ชิด อยากให้เราเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ถ้าทรายยังไม่พร้อม ไม่สะดวกใจ ดินก็จะไม่บังคับ นะครับคนดี ของดิน "แผ่นดินยิ้มให้เธอ ทั้งที่ตัวเองทรมานแทบขาดใจ น้องชายที่ตื่นตัวเต็มที่ พร้อมแล้วที่จะออกมาใช้ทำการทำงาน ไม่ยอมรับรู้สถานการณ์ด้วยแม้แต่น้อย มือที่ลูบผมเบาๆ ให้เธอคลายความตกใจ พยายามหายใจเข้าออกช้าๆ เพื่อที่ตัวเองจะได้ผ่อนคลายลงด้วย " ดินโกรธทรายไหม "เธอถามเค้าออกมาตรงๆ แผ่นดินส่ายหน้า แล้วดันตัวเองออกมา ตอนนี้ เค้าต้องการเวลาส่วนตัวสักครู่ กายแกร่งปล่อยเธอให้นอนลง แล้วขยับตัวลงมาข้างล่าง ดึงผ้าห่มขึ้นมา แล้วจัดระเบียบน้องชายของตัวเองก่อน สัมผัสแรกที่รับรู้ คือความแข็งขืนอวบใหญ่พร้อมใช้งาน กับน้ำที่ไหลเอ่อออกมา เค้าเปียกชุ่มไปหมดแล้ว และคื
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นตอนเช้า คนที่หลับสนิทลืมตาขึ้นมา มองคนข้างๆ ที่สวมเสื้อยืดของเค้านอนหลับอยู่ข้างๆ มืออีกข้างควานหาโทรศัพท์แล้วกดปิดเสียง วันนี้มีเรียนคลาสแรกสิบโมงเช้า " ทรายครับ ทราย "แผ่นดินเรียกคนที่หลับสนิทเบาๆ จูบที่แก้มแล้วลูบผมที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่ " ดินต้องไปเอาชุดนักศึกษาก่อน เพิ่งจะแปดโมง ทรายนอนต่อเถอะครับ "เค้าบอกเสียงอ่อนโยน แล้วพยายามจะลุกออกมาจากเตียง ร่างกายเปลือยเปล่าควานหาเสื้อผ้าที่ทิ้งกระจัดกระจายเมื่อคืนนี้ ขึ้นมาสวม แล้วมองหาเสื้อเธอที่เค้าถอดออกโยนทิ้งไปข้างเตียง แล้วหยิบเสื้อตัวเองสวมให้แทน " ทรายครับ ดินล็อคหน้าประตูนะ ทรายจะได้ไม่ต้องลุกมาปิด " เค้าบอกอีกครั้ง แล้วรีบคว้ากระเป๋าเป้ เดินออกจากห้องไป คนที่งัวเงียลืมตาตื่นขึ้นมา ร่างกายท่อนล่างเปลือยเปล่า ทั้งเนื้อทั้งตัวมีเพียงเสื้อของเค้า เพียงตัวเดียว รถเวสป้าสีดำขับออกจากหอไปจอดที่หน้าร้านขายข้าวเจ้าประจำ สั่งอาหารเอาไว้ แล้วขี่รถตรงดิ่งกลับหอพักของตัวเอง ห้องที่เช่าเอาไว้เก็บของถูกหยิบเสื้อผ้าออกมาอย่างรวดเร็วทั้งชุดนอน และชุดนักศึกษา ที่ตอนนี้ สวมกางเกงยีนเข้าคลาสเรียนได้แล้ว เสียงก้
เบียร์เย็นฉ่ำเทใส่แก้วที่วางเรียงรายนับสิบแก้ว พร้อมด้วยหม่าล่า และลูกชิ้นทอด วางอยู่ในจาน หนุ่มๆ นับสิบคนนั่งล้อมวงกันดื่ม เสียงพูดคุยดังลั่นบ้าน จับใจความไม่ได้ คนที่คุ้นเคยกับการดื่มกินห่างความรู้สึกแบบนี้ไปนาน กลิ่นบุหรี่ที่เพื่อนสูบ เหม็นคลุ้งไปหมด "คนซุ่มเงียบที่สุดในรุ่น คือ ไอ้ดิน " หัวหน้าห้องชี้ไปที่คนที่นั่งอยู่ริมสุด แล้วเล่าให้รุ่นน้องฟัง " พี่ทรายคนสวยๆ แฟนมัน มันซุ่มจีบเค้ามานาน เนียนๆ ว่าเป็นเพื่อน ไปกับเค้าทุกที่ ดูแลเค้าทุกอย่าง พาเค้าไปกินข้าวอ่านหนังสือ ใครมาจีบพี่ทราย แม่งก็กั๊กขวางเอาไว้ สุดท้ายแล้วเป็นไง ก็สารภาพรักสิครับ "รุ่นน้องปรบมือชื่นชมรุ่นพี่ที่ไม่ค่อยพูด ยิ้มอย่างเดียว แล้วยกแก้วขึ้นดื่ม ดูเวลาที่ล่วงเลยมากว่าสองชั่วโมงแล้ว " เฮ้ย พรุ่งนี้มีเรียนบ่าย อย่าชวนน้องดึกมาก " แผ่นดินลุกขึ้น หยิบเงินส่งให้เพื่อน แล้วลุก" อ้าว จะไปไหน กลับแล้วไงมึง "" เออ ดึกแล้ว บอกทรายว่าจะไม่กลับดึก "คนเกรงใจแฟน บอกยิ้มๆ แล้วรีบออกมาจากบ้านปาร์ตี้ทันที " มี๊ขา มี๊เข้าใจทรายใช่ไหมคะ "ลูกสาวนั่งหน้าเจื่อน แล้วมองป๊ากับมี๊ที่อยู่ในจอโทรศัพท์ เรื่องที่ลูกสาวบอก ทำเอา
" รักทรายนะครับคนดี " คนที่ถูกบอกรักบ่อยๆ ยิ้มออกมา แล้วถามเค้ากลับไป " ทรายไม่คิดเลยว่า ดินจะบอกรักทรายบ่อยขนาดนี้ " " ทำไมหรอครับ ทำไมคิดว่า ดินจะเป็นคนปากหนักหรอ" เค้านอนจับมือเธอเล่น เอาขาก่ายเอาไว้ ระหว่างที่เธอกำลังไถโทรศัพท์อยู่ " ก็ดูท่าจะเป็นแบบนั้นไหมล่ะ ไม่ค่อยพูด หน้านิ่ง ขี้เก๊ก "เมื่อได้พูดแล้ว ก็บอกออกมาหมด คนโดนว่าว่าขี้เก๊ก ขยับตัวนั่งตรง แล้วมองหน้าเธอ ที่สวมเสื้อยืดของเค้า ชายเสื้อถูกดึงออกแล้วมุดเข้าไปในเสื้อ พร้อมกับจูบที่หน้าท้องเบาๆ " ดินคลั่งรักทรายมากแหละ แต่ทรายไม่รู้ตัว "แผ่นดินสารภาพออกมาตามตรง แล้วมุดออกมาจากเสื้อ ของเธอ สบตาหวานฉ่ำ " ดินเคยคุยกับใครที่ไหน เคยไปกินข้าวกับใคร ก็ไม่เคย ตามติดแต่ทรายคนเดียว ทรายรู้ไว้เถอะ ว่านอกจากทราย ดินก็ไม่เคยสนใจใคร เพราะฉะนั้น ถ้าในอนาคตมีใครเข้ามา ทรายก็วางใจได้เลย ว่าดินจะไม่มีทาง มีเรื่องผู้หญิงให้ทรายต้องปวดหัวเด็ดขาด "คนฟังวางโทรศัพท์มือถือลงทันที เธอชอบความตรงไปตรงมา เธอชอบความชัดเจน และถ้าเกิดมีใครเข้ามาหาเค้าจริงๆ เธอก็ไม่ยอมเช่นกัน ร่างบอบบางขยับตัวพลิกมานั่งคล่อมเค้าเอาไว้ คนที่นอนอยู่ใต้ร่าง
คนไข้ที่มารับการตรวจรักษามองหน้านักศึกษาแพทย์ที่มาเข้าร่วมการตรวจในวันนี้ด้วยรอยยิ้ม ทุกคนหน้าเคร่งเครียดจดรายละเอียดกันเป็นมือระวิงตามที่อาจารย์พูด " การตรวจวันนี้ เป็นการออกตรวจวันแรกของนักศึกษา ทุกคนต้องสรุปเคสที่ตัวเองสนใจ 5เคสให้จบภายในวันนี้ ส่งรายงาน ก่อนกลับบ้าน "อาจารย์หมอบอกด้วยน้ำเสียงสุภาพ มองนักเรียนแพทย์รุ่นใหม่ของตัวเอง แล้วเริ่มการตรวจคนไข้ทันที เกือบทั้งบ่ายที่อาจารย์ออกตรวจ ทำให้ทราบว่า คนไข้ในโรงพยาบาลของรัฐบาลมีปริมาณมากเหลือเกิน " เคสที่สรุป จะบอกตัวตนของเรา "เพื่อนร่วมกลุ่มบอก วันนี้การตรวจคนไข้นอกของโรคทั่วไป ทำให้นักศึกษารู้ได้อย่างชัดเจน ว่าชอบแพทย์เฉพาะทาง ด้านใดเป็นพิเศษ โรงอาหารของโรงพยาบาลเป็นที่ทำงานของนักศึกษาชั้นปีที่4ที่ต่างคนต่างทำงานของตัวเอง ไม่สนใจใคร อาจารย์บอกเดทไลน์ด้วยว่า ต้องส่งก่อน5โมงเย็น ทิวเขามองดูตัวหนังสือของตัวเอง แล้วแกะทีละตัว โค้ทลับที่จดเอาไว้อย่างย่อ เพื่อให้ทันกับที่อาจารย์บอก คนข้างๆ ขยับเข้ามาในระยะประชิดทำให้สะดุ้งขึ้น " เฮ้ย " เพื่อนผู้ชายก็สะดุ้งไม่แพ้กัน ไม่คิดเลยว่าทิวเขาจะตกใจแรง " ขอโทษจริงๆ ทิว " เพื่อนหมอที
ร่างกายบอบบางของม่อน ทำเอาทิวเขาใจเต้นรัว ดูน่ารักน่าทะนุถนอมเหลือเกิน คนที่สวมกางเกงขาสั้น เสื้อยืดของเจ้าของห้องเดินออกมาจากห้องนอน เตรียมอุ่นอาหารมื้อดึกให้ แล้วนั่งลงเคียงข้าง" แฟนทิวทำไมน่ารักจังครับ " ทิวเขาจับมือขึ้นมาจูบ ยอมรับอย่างเต็มใจว่า คลั่งรักหนักมาก " รีบกิน จะได้รีบนอน " คนที่ทั้งเพลียทั้งง่วง ซบไหล่ของอีกคนที่กำลังทานโจ๊กอยู่ ทิวเขาลูบผมคนข้างๆ เบาๆ " อ้อนแบบนี้ ทิวอ่านหนังสือไม่ได้แน่เลย " เค้าบอกเสียงหวาน แล้วก้มลงไปจูบปากบางเบาๆ " อะไร เที่ยงคืนกว่าแล้ว ไม่นอนหรอ " " นอนได้ไง เพิ่งอิ่มด้วย ต้องอีกสักสองสามชั่วโมง " คุณหมอบอกยิ้มๆ ตักอาหารใส่ปาก " ง่วงก็ไปนอนเถอะ ทิวชินแล้ว " เค้าบอกถึงกิจวัตรประจำวันของตัวเองที่นอนดึกมาก พักผ่อนน้อยมาตลอด " อิ่มแล้วครับ ไป ทิวพาไปส่งที่เตียง "ทิวเขาจูงมือคนข้างๆ เดินเข้ามาในห้อง ฉีดสเปรย์ให้กลิ่นหอมละมุน แล้วดึงผ้าห่มคลุมเตียงออก ดันตัวม่อนให้นั่งลง " นอนนะครับ พักผ่อน ทิวไปอ่านหนังสือก่อน แล้วจะรีบกลับมานอน "เค้าบอกเสียงหวาน ดันตัวให้นอนลง ห่มผ้าให้แล้วจูบหน้าผาก ก่อนจะปิดไฟ คนที่ล้มตัวนอนใจเต้นรัว ใครจะคาดคิดว่า ผ
กระเป๋าเป้และหนังสือเรียนถูกวางเอาไว้บนโต๊ะ คนที่เรียนหนักมาตลอดทั้งวัน นั่งหลับตาบนโซฟา ก่อนที่น้ำเย็นๆ จะมาแนบที่แก้ม " เหนื่อยใช่ไหม "คนที่เพิ่งมาห้องคนอื่นแค่สองครั้ง เดินวนเวียนเหมือนห้องตัวเอง น้ำเย็นที่หยิบออกมาถูกยื่นให้ " ครับ เหนื่อย "ทิวเขารับน้ำมาดื่มแล้ววางเอาไว้ที่โต๊ะมองคนที่มาหาตัวเอง แล้วยิ้มออกมา ม่อนสวมกางเกงขาสั้น กับเสื้อยืดธรรมดา แต่ทำไมน่ารักแบบนี้ " คิดถึงทิวหรอ " คุณหมอถามแล้วดึงมือมาจูบเบาๆ ไอ้การทำอะไรแบบนี้ มันโคตรดีเลย " ก็เป็นห่วง เป็นยังไง กินอะไรหรือยัง" ม่อนบอกเสียงเบาแล้วเตรียมจะเดินมานั่งข้างๆ แต่เค้ากลับดึงให้นั่งลงที่ตัก " อะไร " คนที่ถูกดึงตัวลงไปไม่ทันตั้งตัว " เปล่า แต่อยากกอดครับ " เสียงอ้อนแบบนี้ ทำเอาใจเต้นรัว มองอีกคนที่อยู่ห่างไม่ถึงคืบ " ทำไมอ้อนเก่งขนาดนี้ครับ " คนที่นั่งตักถามแล้วขยับตัวให้แนบชิด ร่างกายเสียดสีกัน" ทิวคิดถึงม่อนมากนะรู้มั้ย อยากจูบปากแดงๆ นี้จะแย่แล้ว "เค้าประคองใบหน้าเอาไว้ แล้วจูบเบาๆ ที่ริมฝีปาก ก่อนจะกดย้ำลงไปอีกที " ชื่นใจหายเหนื่อย " เค้าบอกเสียงอ้อน รู้สึกดีเหลือเกิน ที่ได้ใช้เวลาด้วยกันแบบนี้
นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่4กลุ่มใหญ่ เดินลงมาจากห้องเรียนพร้อมกับใบหน้าเคร่งเครียด การเรียนยากขึ้น ยากขึ้นทุกวัน การเรียนรู้ไม่มีจบไปง่ายๆ " กินข้าว เสร็จแล้วไปเรียน เรียนเสร็จ ลงมา อ่านหนังสือ " คนที่นั่งหน้ายุ่ง ทำหน้าเครียด เพราะเวลามันบีบคั้นไปหมด " พูดเยอะนะ ไปซื้อข้าว กินข้าวแล้วไปเรียน " ทุกคนต้องทำเวลาของตัวเอง ก่อนจะเดินแยกย้ายไปหาซื้ออาหารกลางวัน @ม่อน@หน้าบึ้งเชียว @ม่อน@แต่น่ารักอยู่ คนที่เพิ่งได้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดอ่านข้อความที่เค้าส่งมา แล้วอมยิ้มก่อนจะเดินไปต่อแถว ซื้ออาหารกลางวัน " ไข่เจียวกับหมูทอดครับ " นักเรียนแพทย์สั่งอาหาร ก่อนจะสะดุ้ง เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสเบาๆ ที่เอว " อ้าวตกใจอะไร " คนที่สวมเสื้อช้อปสีเลือดหมู ยืนอยู่ข้างหลัง สวมเสื้อยืดข้างในสีดำ อมยิ้มอยู่ " มาได้ไง " เค้าถามเสียงเบา แล้วรับอาหารตรงหน้า " เอาเหมือนกันอีกจานครับ "ทิวเขาเดินเลี่ยงมาที่โต๊ะเครื่องปรุง เทซอสพริก แล้วหยิบช้อนมา2คู่ เดินนำมาที่โต๊ะที่มีเพื่อนกลุ่มใหญ่นั่งอยู่ " อ้าว " เค้กที่ตั้งใจจะไปนั่งกับทิวเขามองเพื่อนต่างคณะ แล้วยิ้มให้ " เพื่อนทิว ชื่อ ม่อน " เค้าแนะ
" ม่อนเป็นเมียทิวนะครับ " คนตรงหน้าถามย้ำอีกที แล้วจูบที่ริมฝีปากบางเบาๆ สัมผัสของร่างกายเปลือยเปล่าเสียดสีกัน อวัยวะของคนสองคนแนบชิด แม้จะเป็นความไม่คุ้นเคยแปลกใหม่ แต่ไม่น่ารังเกียจสักนิด แต่กลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ทางเพศที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อน ให้มีชีวิตมีพลัง มือเรียวยาวที่เคยจับแต่ปากกา สัมผัสอวัยวะของคนตรงหน้า อาวุธอวบใหญ่ คงจะทำให้มีความสุขได้ ด้วยร่างกายบางอย่าง " ทิว " เสียงเรียกชื่อดังออกมา เมื่อปลายลิ้นอุ่นร้อน สัมผัสที่ปลายยอดของอาวุธประจำกาย คนที่นอนอยู่ใจสั่นรัว ปากแดงๆ ใบหน้าหล่อเหลา ดูดชิมร่างกายของตัวเองอย่างไม่รังเกียจ มือที่ว่างอยู่ ลูบผมเอาไว้แล้วร้องเสียงหวานออกมา สัมผัสแบบนี้ไม่ใช่เพิ่งเคยเกิดขึ้น แต่มันสุขยิ่งกว่าครั้งไหน เมื่อได้รับสัมผัสจากทิวเขาที่มอบให้มา ลิ้นอุ่นตวัดชิมลงมาข้างล่างเลียไล้อย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะใช้มือขยับรูด สัมผัส ร่างกายถูกปลุกเร้าอย่างเต็มที่จนนอนอยู่ไม่ได้ต้องลุกขึ้นมานั่ง แล้วปล่อยให้เค้าใช้มือทำให้ต่อ ริมฝีปากอ่อนนุ่มจูบกันแลกเปลี่ยนน้ำลายอย่างไม่มีใครรังเกียจ กลิ่นฟีโรโมนฟุ้งกระจายไปทั่ว ก่อนที่ปากของทิวเขาจะไล่ลงมาที่คอขาว ดูดทำ
" ทิว " เสียงเรียกชื่อสั่นไหว ร่างกายมันถูกปลุกเร้าแปลกๆ คนตรงหน้ามีเสน่ห์เกินต้าน แต่เพราะความไม่เคย ทำให้ต้องหยุดนิ่ง " รังเกียจหรอ " ทิวเขาถามออกมา หยุดการกระทำ มองใบหน้าของคนตรงหน้าใจสั่นรัว " ม่อนไม่เคย " เค้าบอกออกมา ตามตรง ทิวเขาลุกขึ้นยืน จับมือของคนที่นั่งอยู่ แล้วพาเดินมานั่งที่โซฟา " ทิว ก็ไม่เคยเหมือนกัน " เค้าบอกเสียงสั่น แต่เพราะหัวใจมันสั่งให้ทำ คนตรงหน้า น่ารักมีเสน่ห์เย้ายวน จนแทบทนไม่ไหว มือที่ลูบแก้มสัมผัสเบาๆ ที่คอขาว ไ่มาที่กระดูกไหปลาร้า แล้วลูบตรงเสื้อยืด ที่สวมอยู่ " ถอดได้ไหม "เค้าถามแบบไม่ต้องการคำตอบ ทิวเขาลุกขึ้นยืน ถอดเสื้อของคนตรงหน้า แล้วนั่งลงที่พื้นหน้าโซฟา เลียริมฝีปากของตัวเอง กลืนน้ำลายลงคอ อย่างยากลำบาก มือที่ลูบไล้ที่ขาเล็ก ที่มีกางเกงขายาวสวมอยู่ ก่อนจะขยับตัวเข้าไป ประคองใบหน้าของคนตรงหน้าเอาไว้ ม่อนน่ารักเหลือเกิน ใบหน้าเล็ก จมูกโด่ง ปากแดง นิ้วโป้งที่อยู่ตรงหน้า ไล้ไปที่ริมฝีปากแดงเบาๆ " ม่อนครับ ทิวจูบม่อนนะ "เค้าไม่รอแล้ว ริมฝีปากบางสัมผัสเบาๆ กับคนตรงหน้า แว่นตาที่สวมอยู่ถูกถอดออก แล้ววางบนโต๊ะ ความจริงก็ไม่ได้สายตาสั้นอะไร
" ว่าไง " คนที่สวมกางเกงนอนขายาว เสื้อยืด เดินมาทางด้านข้าง ในมือมีไอแพดติดมือมาเครื่องเดียว " ไหนบอกจะมาอ่านหนังสือ " เจ้าของห้องถามแล้วกดลิฟต์กลับขึ้นไปห้องตัวเอง บรรยากาศในลิฟต์ทำเอาอึดอัด ทิวเขา ยืนอยู่ด้านหน้า โดยที่คนที่มาหา อยู่ข้างหลัง " สูงเท่าไหร่ " เค้าถามออกมา " 185 " คำตอบที่บอกออกไป แล้วหันกลับกักตัวเค้าให้ชิดผนัง " เฮ้ย " คนที่ตกใจที่อยู่ดีดีคนตรงหน้าก็หันมากักตัวเองเอาไว้ ระยะห่างแค่คืบเดียว " แล้วคุณละ สูงเท่าไหร่ " ทิวเขาย้อนถาม อมยิ้มกับภาพคนตรงใจ หน้าแดงไปหมด ยิ่งน่ารักน่าแกล้ง " 178 ขยับออกไปด้วย อึดอัด " " อึดอัด หรือ อาย " คนขี้แกล้งถาม แล้วเดินออกจากลิฟต์เดินมาที่ห้องของตัวเอง ห้องวีไอพีขนาดใหญ่ แอร์เย็นฉ่ำทันทีที่เปิดเข้าไป รองเท้าสลิปเปอร์วางอยู่หน้าประตู พร้อมกับที่เจ้าของห้อง วางรองเท้าคู่ใหม่ให้คนที่มา " จะมาอ่านหนังสือใช่ไหม ไม่ใช่มากวนนะ "คนที่อยากอ่านหนังสือของตัวเองถามเสียงดุ เปิดตู้เย็นหยิบน้ำเปล่าออกมาส่งให้ " อือ เอาหนังสือคุณมา ผมยืมก่อน แล้วจดลงไอแพด "เค้าบอกแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ของโต๊ะกินข้าว มองรอบๆ ห้อง ที่จัดตกแต่งอย่างสวย
@ทิวเขา@ ผมจีบม่อนได้ไหมล่ะ@ม่อน@ บ้าหรอ ตั้งใจเรียนนะ ไม่คุยแล้ว คนที่อ่านข้อความเขินจัด จีบบ้าจีบบออะไร วิศวะต้องจีบหมอสิวะ ทำไมหมอต้องมาจีบ ไอ้หมอบ้า คนที่อ่านข้อความไปมาเพียงไม่กี่บรรทัด แต่อมยิ้มออกมา จนเพื่อนถาม" อะไรรับไอ้ม่อน มึงคุยกับใครทำไมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แบบนั้น สารภาพมา "เพื่อนเสียงดังลั่น เมื่อเห็นคนหล่อที่สุดในกลุ่มอมยิ้มอยู่คนเดียวกับโทรศัพท์" ป่าว มึงบ้าบออะไร กูป่าวยิ้ม " เสียงหนุ่มๆ ที่นั่งอยู่โห่เสียงดังลั่น " เฮ้ย มึงเบาๆ พวกหมอเค้าเรียนกันอยู่ " เพราะไม่อยากตกเป็นเป้าสายตา และเกรงใจนักเรียนแพทย์กลุ่มใหญ่ จึงได้แต่ปรามเพื่อน นักเรียนแพทย์หันมามองทางวิศวะเป็นตาเดียว คนที่กำลังรู้สึกอะไรบางอย่าง ฟุบหน้าลงทันที จะมองทำไมไอ้บ้าทิว ม่อนบ่นกับตัวเอง ทิวเขาเอากระดาษในมือปิดหน้าแล้วอมยิ้มป่านนี้เขินแย่แล้วมั้ง " มีอะไรหรือเปล่าทิว " เค้กถามแล้วมองคนข้างๆ " เปล่า ไม่มีอะไร " เค้าตอบกลับไป ชำเลืองมองอีกคนที่โผล่หน้าขึ้นมา ใบหน้าขาวแดงจัด แล้วก็แอบหลบต่อไปอีก เสียงบรรยายโรคต่างๆ ของเพื่อนที่ทำสรุปมา แล้วนำมาแยกโรคด้วยกันอีกครั้ง สมาธิของคนตรงหน้า โฟกัสที่เสียงเ
อาคารเรียนรวมวันนี้ มีจำนวนนักศึกษามากเป็นพิเศษ คนที่ลงวิชาตามเพื่อนไม่ทันจำใจต้องเรียนวิชาที่ตัวเองไม่ได้ชอบ ใบหน้าบึ้งตึง ในเสื้อช้อปสีเลือดหมู เดินตรงมาที่ห้องเรียน นักศึกษาชั้นปีที่4นับร้อยคนนั่งอยู่ในห้องเรียนรวม กันเต็มห้อง และทุกคนมีเพื่อนของตัวเองมาด้วยทั้งนั้น ใบหน้าขาวใสสวมแว่นสายตานั่งอยู่ข้างหลังสุด ชุดนักศึกษาที่เป็นเสื้อแขนยาวสีขาว กับกางเกงสีดำ ถูกระเบียบเรียบร้อยทุกอย่าง คนใจเต้นรัว เดินเข้าไปนั่งข้างๆ มุมในสุด ทีเอที่เป็นรุ่นพี่เพียงไม่กี่ปี เดินเข้ามาทักทายรุ่นน้อง แล้วเรียกชื่อตามลำดับ " เดี๋ยวพี่ขอเช็คชื่อก่อน น้องๆ ขานรับ แล้วรบกวนบอกคณะให้เพื่อนๆ ได้รู้จักกันนะครับ เพราะว่า วิชาเรียนรวม วิชานี้ อาจารย์ให้จับคู่กันเรียน เนื่องจากจำนวนนักศึกษาค่อนข้างมาก เกือบร้อยคน ดังนั้น เมื่อจับคู่กัน งานและคะแนนจะเท่ากัน ถ้าไม่อยากให้เพื่อนอีกคนเดือดร้อน เราต้องรับผิดชอบทุกอย่างให้ดีที่สุด "ทีเอบอกรายละเอียดคร่าวๆ แล้วเริ่มทันที เกือบทั้งหมดในคลาสนี้เป็นนักศึกษาคณะ มนุษยศาสตร์ บัญชี เศรษฐศาสตร์ มีเพียง " ทิวเขา " “แพทยศาสตร์ครับ" มานนท์ " " วิศวะครับ "สองชื่อที่ด