Share

บทที่ 784 ความตื่นตระหนกและคำแนะนำ

Author: สาวน้อยสุดจี๊ด
แอเรียนปลื้มปิติด้วยความชื่นชมเมื่อเห็นความทุ่มเทของทิฟฟานี่

จู่ ๆ ประตูห้องพยาบาลก็ถูกเปิดออกแล้วแอเรียนก็ตระหนักได้ว่าแจ็คสันมาถึงพร้อมกับอาหารของเธอแล้ว...

ทิฟฟานี่เข้าใจว่าคนที่เข้ามานั้นคือมาร์ค เธอจึงไม่ได้ตอบสนองแต่อย่างใด เธอไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นด้วยซ้ำ จนกระทั่งแมรี่พูดขึ้นมาว่า “แจ็คสันมาแล้ว! ขอบคุณมาก ๆ เลย”

ทิฟฟานี่ตัวแข็งทื่อ เธอรีบเก็บภาพสเก็ตช์ของตนเองทันที “ฉันต้องไปก่อนนะแอริ พรุ่งนี้ฉันจะมาหาใหม่”

แอเรียนจองไปที่สีหน้าที่วางเปล่าของแจ็คสัน “โอเค… ดูแลตัวเองด้วยนะ”

ทิฟฟานี่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกยาว ๆ เมื่อเธอเข้าลิฟต์ไป เธอรู้สึกรำคาญตัวเองมาก ทำไมเธอต้องรู้สึกกลัวด้วย? นี่ไม่ใช่นิสัยของเธอเลย...

เธอนึกถึงคำถามที่แจ็คสันถามเธอในห้องครัวที่คอนโดของเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ

“ถ้าผมบอกคุณว่าผมไม่เคยนอกใจคุณล่ะ? เราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมไหม?”

เขาไม่ได้แสวงหาเธอตั้งแต่ที่เธอให้คำตอบแบบขาดตัวกับเขา พวกเขาไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลานานและเมื่อเจอกันในห้องพยาบาลนั้นเธอก็กลับตื่นตระหนกซะอย่างนั้น...

แจ็คสันที่ดูผิวเผินเหมือนจะไม่ได้รู้สึกอะไรถามแอเรียนว่า “มาร์คยังไม่มาอีกเหร
Locked Chapter
Continue Reading on GoodNovel
Scan code to download App

Related chapters

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 785 การหลีกเลี่ยงและการแข่งขัน

    ตั้งแต่ที่ทิฟฟานี่เจอแจ็คสันที่โรงพยาบาล เธอก็ตั้งใจยืดเวลาที่เธอจะไปเยี่ยมแอเรียนออกไป เธอจะไปเยี่ยมแอเรียนหลังสองทุ่มและกลับประมาณสามทุ่มครึ่ง แจ็คสันมักจะกลับไปเมื่อแอเรียนทานข้าวเสร็จ เพราะฉะนั้นพวกเขาจะไม่เจอกัน สองสามวันผ่านไป ในที่สุดแอเรียนก็ถามทิฟฟานี่ว่า “เธอหลีกเลี่ยงแจ็คสันทำไม? เขาไม่ได้พยายามหลีกเลี่ยงเธอเลยนะ เขาก็มาเวลาเดิมตลอด ไม่เห็นจะต้องทำขนาดนี้เลย ว่าไหม?” “ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเธอมักจะเห็นใจคนที่ช่วยเหลือเธอตลอด? เขาแค่ทำอาหารให้เธอไม่กี่มื้อเองแต่เธอก็อยากจะตอบแทนน้ำใจเขาที่เป็นคนนอกซะแล้ว! ฉันแค่ไม่อยากเจอเขา…”“ปฏิกิริยาของเธอไม่ได้สื่อเลยว่าเธอ ‘ไม่อยากเจอเขา’ แต่เธอกลัวที่จะเจอเขาต่างหาก เธอตั้งใจหลีกเลี่ยงเขา เธอกลายเป็นแมวขี้กลัวแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?” แอเรียนชี้แจ้งอย่างตรงไปตรงมา “นี่ไม่ใช่นิสัยเธอเลย ถ้าเธอลืมเขาได้แล้วจริง ๆ เธอจะปฏิบัติต่อเขาเหมือนคนแปลกหน้าและเธอจะไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น เธอจะหลบซ่อนทำไม? มันไม่จำเป็นเลย เว้นแต่ว่าเธอยังรักเขาอยู่” ทิฟฟานี่มองลงไปที่ภาพสเก็ตช์ในมือของเธอ “ใช่ ใครมันจะไปลืมคนที่ตัวเองเคยรักมากอย่างลึกซึ้งได้ล่ะ?

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 786 กลอกตา

    ทิฟฟานี่ตื่นเต้นมาก เธอแต่งตัวตั้งแต่เช้าตรู่โดยเลือกใส่ชุดที่แพงที่สุดของเธอ ชุดแนวทางการจากฤดูใบไม้ผลิเมื่อปีที่แล้ว เธอม้วนผมยาวของเธอเป็นลอนคลื่นอ่อน ๆ ซึ่งทำให้เธอดูราวกับว่าเป็นหนึ่งในชนชั้นสูงในวงการนี้ มันให้ความร้สึกที่แตกต่างออกไปจากลุคปกติของเธอโดยสิ้นเชิง เธอสวมรองเท้าส้นเข็มสูงคู่หนึ่ง ซึ่งทำให้ขาของเธอดูยาวและเรียวขึ้น แม้กระทั่งธัญญ่ายังตกตะลึง “หนูไม่เคยเห็นคุณแต่งตัวแบบนี้มาก่อนเลย จริง ๆ คุณดูดีมากเลย! คุณดูมีความสามารถและมีประสบการณ์ที่ดี จะไม่มีใครสงสัยว่าคุณเป็นคนโง่ตราบใดที่คุณไม่พูดอะไร” ทิฟฟานี่กลอกตา "อย่าตบหัวแล้วลูบหลังฉันสิ ทั้งโลกรู้แล้วแหละว่าฉันโง่แค่ไหน ฉันจะเข้าไปร่วมลุ้นสนุก ๆ ไม่ว่าฉันจะติดรอบสุดท้ายหรือไม่ ถ้าฉันไม่ติดรอบนี้ ฉันจะลองใหม่ในรอบหน้า การแข่งขันนี้มีสามปีครั้งอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นฉันจะตั้งใจทำงานเพื่อมันเลยแหละ”ทว่าธัญญ่าดูจะไม่ค่อยมั่นใจกับผลงานของตัวเองนัก หนูจะไปเป็นเพื่อนคุณเฉย ๆ คุณต้องมั่นใจเข้าไว้นะ หนูมั่นใจว่าคุณทำได้ หนู… จะไปร่วมงานด้วยเฉย ๆ อีกอย่าง หนูเพิ่งเข้าวงการนี้และยังอ่อนหัดเกินไป นี้ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีส

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 787 ใครเป็นคนลอก?

    ธัญญ่าส่ายหัวด้วยความไม่แน่ใจในสถานการณ์เช่นกัน “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เดี๋ยวรอดูก่อน…”ไม่กี่นาทีต่อมา พิธีกรก็พูดใส่ไมโครโฟนว่า “อย่างที่ทุกคุณทราบดี การลอกเลียนแบบในอุตสาหกรรมนี้ไม่เป็นที่ยอมรับ เนื่องจากมันเคยเกิดขึ้นมาก่อน เราจึงคิดว่าจะไม่มีอะไรแบบนี้เกิดขึ้นอีก โดยดูจากตัวอย่างจากรุ่นก่อนของเรา แต่น่าเสียดายที่ครั้งนี้มันเกิดขึ้นอีกแล้วและในลักษณะที่กล้าหาญมากเช่นกัน เรามีแบบสองฉบับที่เกือบจะเหมือนกันทุกอย่าง”ทั้งงานต่างอ้าปากค้างเมื่อได้ยินเรื่องนี้ มาร์คและแจ็คสันซึ่งนั่งอยู่แถวแรกไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ เนื่องจากพวกเขาค่อนข้างมั่นใจว่ามันจะไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขาทิฟฟานี่หรี่ตาลงราวกับว่ากำลังใช้ความคิดหนัก “ฉันได้ยินมาว่าผู้ลอกเลียนแบบจะถูกขึ้นบัญชีดำและจะไม่สามารถทำงานในอุตสาหกรรมนี้ได้อีก บริษัทที่มีส่วนเกี่ยวข้องจะห้ามมิให้เข้าร่วมการแข่งขันเป็นเวลาห้าฤดูกาล ซึ่งหมายความว่าพวกเขาจะไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้เป็นเวลาสิบห้าปี ฉันสงสัยจังว่าใครจะโชคร้ายขนาดนั้น”ธัญญ่าไม่เคยมีประสบการณ์การแข่งขันประเภทนี้มาก่อนจึงพูดไม่ออกเล็กน้อย “คนเหล่านี้นี่จริง ๆ เลย ทำไมพวกเขาต้องลอกเ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 788 เพราะว่าผมรู้จักเธอ

    นักข่าวต่างรุมล้อมแจ็คสันทันทีพลางพูดแทรกกันขณะที่พวกเขาถามว่า “คุณทราบหรือไม่ว่านักออกแบบของคุณลอกเลียนผลงานของคนอื่น?”“ถ้าคุณรู้ดีอยู่แล้ว ทำไมคุณถึงไม่หยุดพวกเขา? หรือคุณแค่หวังสูง?” “บริษัทของคุณ บริษัท ไบร์ท จำกัด ขณะนี้กำลังเผชิญกับการห้ามไม่ให้เข้าร่วมการแข่งขันเป็นเวลาห้าฤดูกาล คุณคิดอย่างไรบ้าง?"“คุณช่วยตอบเราตรง ๆ ได้ไหม? หากคุณไม่รู้เรื่องนี้ เหตุใดคุณจึงยอมรับการลอกเลียนแบบก่อนที่จะสอบสวนเรื่องนี้ก่อน?”“มีผลงานอื่น ๆ ที่ผ่านการรับรองจากบริษัทของคุณ คุณไม่คิดว่ามันน่าละอายที่จะถูกแบนจากการแข่งขันเหรอ?”แจ็คสันมีคำตอบเพียงข้อเดียวสำหรับนักข่าวที่หิวโหย “เพราะผมรู้จักทิฟฟานี่ เลน เธอไม่ใช่คนแบบนั้น สำหรับอย่างอื่น ผมไม่มีความคิดเห็น”ทิฟฟานี่มีความรู้สึกผสมปนเปกัน เธอไม่ได้ยินดีกับโอกาสที่จะเข้าสู่รอบคัดเลือกนี้ เธอได้บรรลุเป้าหมายในความหวังอันยาวนานแล้วแต่เธอไม่มีความสุขกับมันเลยในตอนท้ายของงาน เธอขับรถไปที่สี่แยกเพื่อหยุดรถของแจ็คสัน เหตุการณ์นี้ทำให้เธอกล้าที่จะเผชิญหน้าเขาอีกครั้ง เธอกำลังจะชี้แจงสถานการณ์ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น มีเพียงแอเรียนและธัญญ่าเท่านั้นที่เ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 789 ซัมเมอร์โกรธ

    ธัญญ่าดึงทิชชู่สองแผ่นออกมาให้ทิฟฟานี่ตอนที่เธอกลับขึ้นรถ “อย่างร้องเลย… คุณไม่ได้ลอกเขานิ คุณไม่เห็นต้องรู้สึกผิดซะหน่อย แต่หนูคิดว่าพี่แจ็คสันใจดีกับคุณมากเลยนะ เขารู้ถึงความสูญเสียของเขาภายใต้สถานการณ์เหล่านี้ดีแต่เขาก็ยังสารภาพโดยไม่ลังเล ระหว่างกำไรและแฟนเก่า ผู้ชายส่วนใหญ่คงเลือกกำไรแล้ว”ทิฟฟานี่สะอื้น “ถ้าคุณเวสต์รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับบริษัทของแจ็คสัน เขาจะต้องไม่พอใจแน่นอน ฉันต้องไปหาเขาที่คฤหาสน์เวสต์ ฉันจะไปส่งเธอที่บ้านก่อน”หลังจากที่ส่งธัญญ่าที่คอนโดแล้วทิฟฟานี่ก็ตรงไปที่ที่พักของตระกูลเวสต์ทันทีซัมเมอร์ยังคงพักฟื้นอยู่ที่บ้าน เธอได้ถอดเฝือกที่ขาออกแล้ว และเธอก็สามารถเดินได้ด้วยตัวเองในตอนนี้ แต่อย่างไรก็ตาม เธอยังคงเดินกะเผลกอยู่ เมื่อเธอเห็นว่าทิฟฟานี่มาเยี่ยม เธอก็รีบขอให้แม่บ้านเตรียมอาหารและเครื่องดื่มมาต้อนรับ “ทิฟฟ์ เธอมาทำอะไรที่นี่? ฉันได้ยินมาว่าเธอเข้าร่วมการแข่งขันแฟชั่นครั้งนี้ด้วย เป็นอย่างไรบ้าง? ผลออกมาวันนี้แล้ว เธอได้เข้ารอบรึเปล่า?”ทิฟฟานี่ไม่ได้คาดคิดว่าซัมเมอร์จะตรงเข้าประเด็นอย่างนี้ ทิฟฟานี่กัดปากตัวเองและตอบว่า “หนูเกือบจะไม่ติดแล้ว… แต่… ม

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 790 การเปิดเผยคนลอกงงานตัวจริง

    ทิฟฟานี่ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกหลังจากที่เธอกลับออกมาจากคฤหาสน์เวสต์ เธอตระหนักว่ามันเป็นสถานการณ์แบบ “มีผู้ชนะก็ต้องมีผู้แพ้” จริง ๆ แล้วเธอได้บรรลุเป้าหมายแรกที่ยิ่งใหญ่ของเธอ แต่แจ็คสันนั้นกำลังตกอยู่ในหายนะ เมื่อเธอนึกถึงการสนทนาล่าสุดที่เธอคุยกับเขาหลังงานนั้นเธอก็รู้สึกได้ถึงความห่างเหินจากเขาที่ทำใหเธอกระวนกระวายและสิ้นหวังอย่างที่สุด ที่บริษัท ไบร์ท จำกัด บริษัทของตระกูลเวสต์แจ็คสันกำลังโกรธใส่นักออกแบบแฟชั่นคนหนึ่งในห้องทำงานของเขา “บอกมาสิ คุณไปเอาแบบนั้นมาจากไหน? คุณไม่รู้เลยเหรอว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากคุณลอกงานคนอื่น?”คนที่ลอกงานทิฟฟานี่เป็นผู้ชายที่มีลักษณะอ่อนโยนและดูมีวิชาการ เขายังสวมแว่นสายตาคู่หนึ่งและดูไม่เหมือนผู้ร้ายเลย ชายคนนั้นจัดระเบียบแว่นตัวเองและพูดอย่างไม่รู้สึกอะไรว่า “ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร ผมไม่เคยลอกงานใคร” แจ็คสันปัดที่ใส่เครื่องเขียนของเขาลงพื้นด้วยความโกรธ “เบคเค็ต ฮัชแมน! คุณยังกล้าเถียงผมอีกเหรอ? ผมสารภาพต่อที่สาธารณะไปแล้ว นี่คุณรู้บ้างไหมว่าคุณกำลังจะเจอกับอะไร? คุณจะไม่มีวันได้ทำงานในวงการนี้อีกและคุณยังดึงบริษัทให้ตกต่ำไปกับคุณด้วย

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 791 ความเงียบไม่ได้มีค่าอีกต่อไป

    เพื่อนออนไลน์เหรอ? แจ็คสันเริ่มสงสัยและโกรธ “เพื่อนออนไลน์ของคุณคือใคร? คุณต่างหากที่กำลังขุดหลุมฝั่งศพตัวเอง คุณเชื่อจริง ๆ เหรอว่าการลอกงานคนอื่นนั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องและควรทำแล้ว? การขโมยความตั้งใจของคนอื่นและอ้างว่ามันเป็นของตัวเองแบบนี้เหรอ? ถ้าคุณชนะ ทิฟฟานี่จะต้องเสียอาชีพ มันโอเคสำหรับคุณจริง ๆ เหรอ? คุณมันน่าขายหน้าสิ้นดี!”เบคเค็ตรู้สึกไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด “ผู้ชายทุกคนต่างต้องช่วยตัวเอง ผมไม่ใช่ความอับอาย”แจ็คสันไม่ต้องการที่จะเสียเวลากับคนที่ไร้ยางอายแบบนี้อีกต่อไป “ก็ได้ มันไม่สำคัญหรอกถ้าคุณจะไม่อยากเปิดเผยตัวตนเพื่อนออนไลน์ของคุณ ผมสืบเองได้ อีกเรื่องหนึ่ง ผมจะส่งทนายความของผมไปคุยกับคุณเกี่ยวกับความสูญเสียและผลกระทบของบริษัทที่เกิดจากการลอกเลียนแบบของคุณ”สีหน้าของเบคเค็ตเปลี่ยนไปอย่างมาก “คุณ…”แจ็คสันโบกมืออย่างเหยียดหยัน “คุณไปได้แล้ว คุณถูกไล่ออก คุณได้ลงนามในสัญญากับบริษัทและคุณได้ละเมิดข้อกำหนดในสัญญานั้น คุณควรชดใช้ค่าเสียหายที่คุณก่อไว้ กลับบ้านไปรอรับหมายเรียกของคุณซะ”เบคเค็ตเข่าอ่อน เขาเชื่อว่าแจ็คสันจะเข้าข้างเขา แม้ว่าเขาจะถูกเปิดโปง เขาไม่ได้คาดคิด

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 792 ธัญญ่าผู้รู้สึกผิด

    ทิฟฟานี่พยักหน้า “ฉันเกรงว่าไอ้แสงจันทร์สีขาวของเธอนั่นเป็นพนักงานในบริษัทของแจ็คสัน เขาชื่อเบคเค็ต ฮัชแมน นั่นชี้แจงได้ว่าทำไมเขาถึงใช้ชื่อ ‘ฮัช’ เป็นชื่ออนไลน์ของเขา เขาน่าสงสัยมาก ฉันว่าเธอไม่ควรติดต่อเขาอีกจะดีกว่า”ธัญญ่าช็อคอย่างเห็นได้ชัด “ฮัช” เปรียบเสมือนแสงจันทร์สีขาวของเธอตลอด เธอไม่นึกมาก่อนว่าความซื่อของเธอจะสร้างปัญหาเช่นนี้ “หนูขอโทษ... พี่ทิฟฟานี่… หนูขอโทษจริง ๆ หนูไม่คิดมาก่อนว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นได้ ทั้งหมดเป็นความผิดของหนูเอง…”ทิฟฟานี่ถอนหายใจ “พวกเราต่างเรียนรู้จากความผิดพลาด คราวหน้าก็จำไว้ด้วยว่าอย่าเอาภาพสเก็ตช์ของตัวเองหรือของฉันให้ใครดู เธอนี่ซื่อบื่อจริง ๆ เธอก็รู้ว่าเขาเป็นนักออกแบบแฟชั่นและเขาก็อยู่ในวงการเดียวกับเรา แต่เธอก็ยังเอาภาพสเก็ตช์นั้นให้เขาดูระหว่างที่มีการแข่งขันอยู่ดี เธอควรจะระแวงคนนี้ไม่ใช่เหรอ? โดยเฉพาะภาพสเก็ตช์ที่เกี่ยวข้องกับบริษัท เธอห้ามเอาภาพเหล่านั้นให้คนอื่นดูเด็ดขาด หากบริษัทเราประสบความสูญเสียแต่อย่างใด พวกเขาจะเล่นงานเธอแน่” ธัญญ่าน้ำตาคลอเบ้า “หนูเข้าใจ… หนูไม่ได้แค่ทำร้ายพี่ แต่หนูเกือบจะทำร้ายริคกี้ด้วย หนูควรจะเ

Latest chapter

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1270 การปรากฏตัวของเจนิซ

    แน่นอนว่าแอเรียนจะไม่กล้าอุ้มเพลโตอีกเนื่องจากเธอกลัวว่าลูกชายของเธอจะอิจฉาเมื่อแอเรียนบอกให้ทิฟฟานี่ตั้งชื่อเล่นให้เพลโต ทิฟฟานี่ก็ส่ายหัว “ผู้ชายจำเป็นต้องมีชื่อเล่นด้วยเหรอ? ถ้าสมอร์โตไปเป็นหนุ่มหล่อ มันจะไม่ตลกเหรอถ้าเราจะเรียกเขาว่าสมอร์? พวกสาว ๆ ที่ชอบเขาจะต้องหัวเราะจนน้ำตาไหลแน่นอน ชื่อเล่นจะน่ารักแค่ตอนที่ยังเด็กเท่านั้นแหละ”แอเรียนเบะปาก “เธอแค่ขี้เกียจที่จะคิดชื่อ ถูกไหม? เธอเลยอ้างเหตุผลทั้งหมดนี้ ชื่อเล่นเขาก็มีไว้เรียกเฉพาะตอนที่ยังเด็กเท่านั้นแหละ ใครเขาจะเรียกชื่อเล่นกันตอนโตล่ะ?”เมื่อพวกเธอกำลังคุยกันอยู่ อยู่ ๆ แจ็คสันก็โทรมา “คุณขับรถไปหาแอเรียนกับเพลโตคนเดียวเลยเหรอ? คุณไม่รู้จักฝีมือการขับรถตัวเองเลยเหรอ? ถ้าเกิดอะไรขึ้นจะทำยังไง? คุณน่าจะขอให้คนขับรถของแม่ไปส่งคุณแทน”ทิฟฟานี่หงุดหงิดมาก “นี่คุณคงอยากให้อะไรเกิดขึ้นกับฉันมากสินะ? ฉันมาถึงแล้ว แค่นั้นยังไม่ดีพออีกเหรอ? ฉันแค่ถอยรถไม่เก่งแค่นั้นเอง ถ้าฉันขับเดินหน้าอย่างเดียวจะมีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้นได้บ้าง? คุณทำงานของคุณต่อไปเถอะค่ะ”ทิฟฟานี่อาจจะหงุดหงิด แต่จริง ๆ แล้วเธอก็แอบดีใจ อารมณ์ของเธอชัดเจนมากแม้ก

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1269 สมอร์เป็นเด็กใจร้อน

    เมื่อเมลานีทานอาหารเสร็จและพวกเขาออกจากบ้าน อเลฮานโดรก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันทีที่พวกเขาขึ้นรถเมลานีเห็นดังนั้นจึงถามเขาว่า “โล่งอกใช่ไหมล่ะ? ฉันบอกแล้วว่าไม่ต้องมา แต่คุณไม่ฟังฉันเอง ฉันเองยังเบื่อพ่อแม่ตัวเองเลย”อเลฮานโดรเงียบโดยไม่ตอบอะไร เขาตื่นเช้ามากและยังคงง่วงนอนอยู่ เขาจึงหลับตาลงและพักสายตาเมลานีเริ่มไม่สบายใจ อเลฮานโดรรู้เรื่องที่เธอแอบติดต่อกับทิฟฟานี่หรือเปล่า? เขาน่าจะ… ไม่รู้เรื่องหรอก ถูกไหม? ไม่อย่างนั้นเขาน่าจะโวยวายไปแล้วแทนที่จะนิ่งสงบแบบนี้ เธอเลยคิดว่าเธอน่าจะบอกเขาก่อนที่เขาจะรู้ด้วยตนเองหลังจากที่ลังเลอยู่ชั่วครู่เธอก็พูดว่า “ฉันติดต่อกับทิฟฟานี่อยู่”ร่างกายของอเลฮานโดรแข็งทื่อโดยไม่รู้ตัว “แล้ว?”เธอคิดถูกแล้วจริง ๆ อเลฮานโดรจะมีปฏิกิริยาก็ต่อเมื่อมันเป็นเรื่องของทิฟฟานี่ แต่นอกจากนั้นเขาจะเมินทุกคำพูดของเธอ เมลานีแอบไม่พอใจ แต่ไม่แสดงให้เขาเห็น “คุณไม่โกรธเหรอ?”อเลฮานโดรลืมตาและมองหน้าเธอ “ทำไมผมจะต้องโกรธด้วย? ยังไงคุณก็ไม่ทำอะไรเธออยู่แล้ว”เมลานีพูดไม่ออก เขามั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอว่าเธอจะไม่ทำอะไรทิฟฟานี่? เธอคิดมาเสมอว่าเธอไม่รู้จักอเลฮานโด

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1268 อเลฮานโดรผู้ได้รับรางวัลออสการ์สำหรับนักแสดงดีเด่น

    อเลฮานโดรรู้ตัวดีว่ามันเป็นเพียงความคิดตามสัญชาตญาณผู้ชายของเขาและไม่มีสิ่งอื่นใดหลังจากนั้นไม่นานหนังตาของเมลานีก็เริ่มหนัก อาจจะเป็นเพราะความเงียบสนิทที่เปรียบดั่งเพลงกล่อมนอนอย่างดี บวกกับครรภ์ของเธอที่ทำให้เธอง่วงเหนื่อยง่ายขึ้น ตอนแรกเธอคิดว่าเธอจะไม่สามารถนอนหลับได้เพราะอเลฮานโดรด้วยซ้ำ…ขณะที่เธอกำลังหาพลิกตัวหาท่านอนที่สบายด้วยความงัวเงีย อยู่ ๆ อเลฮานโดรก็พูดขึ้นมาว่า “หยุดขยับไปขยับมาสักที”เมลานีที่กำลังจะผล็อยหลับตื่นทันทีที่ได้ยินเสียงของเขาที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน เธอเริ่มรู้สึกรำคาญและเหวี่ยงใส่เขา “นี่มันบ้านของฉันและเตียงของฉัน ทำไมฉันจะขยับตัวไม่ได้? นี่คุณอย่าหาเรื่องโดยไม่มีเหตุผลได้ไหม?”เธอไม่ทันรู้ตัวว่าเธอเผลอไปโดนขาของเขาขณะที่เธอพลิกตัวไปมา ทันใดนั้นอเลฮานโดรก็ขึ้นคร่อมเธอโดยที่แขนแต่ละข้างของเขาอยู่ข้างตัวเธอเมลานีตกใจและหันหน้าหนีทันที “คุณจะทำอะไร? ลงไปเลยนะ!”กำปั้นของเธอเล็กมาก มันไม่เพียงแต่ไม่สามารถทำให้อเลฮานโดรเจ็บได้ แต่การกระทำของเธอยังทำให้เขามีอารมณ์มากขึ้นอีกด้วย “ผมบอกให้คุณเลิกขยับไง คุณจะไม่ฟังผมใช่ไหม?”เมลานีไม่กล้าที่จะขยับตัวอีกและ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1267 คนสองคนที่ไม่ได้รู้สึกอะไรกันสามารถอยู่ด้วยกันได้เหรอ

    ในความเป็นจริงแล้วอเลฮานโดรกลับรู้สึกสบายใจโดยไม่รู้เหตุผลเมื่อเข้ามาในห้องของเธอ “คุณสบายดีไหม?”เมลานีตะลึงเล็กน้อย “ฉันบอกคุณแล้วว่าคุณไม่ต้องแสดงหรอก ที่นี่ไม่มีใครสักหน่อย แล้วคุณจะแกล้งทำทำไม? ฉันไม่ฟ้องคุณปู่หรอก เพราะฉะนั้นพรุ่งนี้คุณกลับไปเลยก็ได้ ฉันอยู่ที่นี่แล้วสบายดี”อเลฮานโดรไม่สนใจสิ่งที่เมลานนีพูดและเรียกหาเจตต์ผู้ซึ่งนำทุกอย่างที่อเลฮานโดรได้ซื้อให้เธอเข้ามาให้ โต๊ะเครื่องแป้งของเธอเต็มไปด้วยข้าวของมากมายในไม่ช้าหัวใจของเมลานีเริ่มละลายแต่เธอบังคับให้ตัวเองสงบนิ่งต่อไปเมื่อเธอพูดว่า “ขอบคุณสำหรับน้ำใจของคุณนะคะ แต่ฉันขอไม่รับของพวกนี้ดีกว่า เพราะฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ให้มันด้วยความเต็มใจ”เจตต์ไม่ต้องการรู้เห็นเกี่ยวกับการทะเลาะของพวกเขา เขาจึงออกไปจากห้องเมื่อวางของเสร็จแล้วอเลฮานโดรพูดนิ่ง ๆ ว่า “ถ้าคุณไม่อยากได้นก็ทิ้งไปสิ เครื่องสำอางพวกนี้ไม่ได้แพงขนาดนั้น พวกเครื่องประดับก็ราคาแค่สองสามแสนดอลลาร์ เพราะฉะนั้นคุณจะทำอะไรกับพวกมันก็แล้วแต่คุณเลย ในเมื่อคุณไม่อยากเห็นหน้าผม ผมกลับวันพรุ่งนี้ก็ได้ นอนเถอะ ผมจะไปอาบน้ำก่อน”เมื่อเมลานีเห็นเขาเดินเข้าไปในห้องน้ำเธอ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1266 เล่นใหญ่

    ทิฟฟานี่ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าสีหน้าของแจ็คสันเยือกเย็น แววตาของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นตระหนก เธอไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไรไป “เป็นอะไรเหรอ? ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ?”มันเหมือนกับว่าเขาเปลี่ยนเป็นคนละคนไปเลย แม้แต่น้ำเสียงของเขาก็เยือกเย็น “เขาแต่งงานเพื่อความสะดวกแบบนั้น คุณยังจะเชื่อจริง ๆ เหรอว่าเขาจะมีความรู้สึกให้เมลานี ลาร์คจริง ๆ ? คุณคิดไปเองทั้งหมด ผมบอกคุณแล้วว่าห้ามไปเจอเขา ไม่ว่ามันจะเป็นเพียงเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจยิ่งห้ามแล้วใหญ่ คราวหน้าก็หลีกเลี่ยงเขาซะนะ!”ท่าทีที่เปลี่ยนไปกะทันหันของเขาทำให้ทิฟฟานี่ตกใจกลัว เธอกลืนน้ำลายและไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรแจ็คสันรีบอาบน้ำให้เสร็จและออกไปโดยปล่อยเธอไว้คนเดียวในห้องน้ำ เธอรู้สึกว่างเปล่าทันที ทุกอย่างกำลังไปได้ดีจนกระทั่งเธอพูดถึงอเลฮานโดรและทุกอย่างกลายมาเป็นแบบนี้… แจ็คสันหนีไปที่ห้องทำงานของเขาหลังจากที่ออกมาจากห้องน้ำเพื่อแอบดูดบุหรี่อย่างต่อเนื่องโดยที่ทิฟฟานี่ไม่รู้ นิ้วที่เขาถือบุหรี่สั่นไม่หยุด เขากลัวเกินกว่าที่จะคิดถึงปฏิกิริยาของทิฟฟานี่เมื่อเธอต้องรู้ว่าจริง ๆ แล้วอเลฮ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1265 ใจเย็น ๆ เจ้าซื่อบื้อ

    ขณะที่เขากำลังหาสวิตช์เปิดไฟบนกำแพงเพื่อที่จะเปิดไฟทิฟฟานี่ก็หยุดเขาเอาไว้ “ไม่! ฉันชอบแบบปิดไฟมากกว่า ฉันอายนิดหน่อยน่ะ”เขารู้ดีว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เธอกลัวว่ารอยแตกของเธอจะทำให้เขาหมดอารมณ์ เขายิ้มและจุ๊บหน้าผากเธอ “ไม่เอาน่า ปกติคุณไม่ขี้อายนี่ ผมไม่ยักรู้ว่าคุณจะอายเป็นด้วยซ้ำ ผมไม่มีวันที่จะหมดอารมณ์กับคุณหรอก คุณได้รอยแตกเหล่านั้นมาเพราะคุณอุ้มท้องลูกของผม พวกมันเป็นรางวัลแห่งเกียรติยศของคุณนะ”ทิฟฟานี่เชื่อคำพูดของเขา เขามีลิ้นที่กะล่อนที่ช่วยให้เขาสามารถถ่ายทอดคำพูดเหล่านั้นอย่างราบรื่นได้จริง ๆแจ็คสันเปิดไฟเมื่อเธอกำลังเหม่อลอยในห้วงความคิดทิฟฟานี่รีบหยิบผ้าห่มมาคลุมตัวเองทันทีที่ไฟสว่างขึ้น “โธ่ อะไรเนี่ย! ฉันไม่อยากเปิดไฟ ขอเวลาฉันปรับตัวหน่อยสิคะ!”เขายิ้มอย่างมีเลศนัยขณะที่เมินคำบ่นของเธอและคว้าแขนเธอเพื่อหยุดเธอจากการดิ้นหนี…เธอลืมหายใจเมื่อเขาจับคางของเธอ สายตาเธอเริ่มพร่ามัวหมอนใบหนึ่งนอนอยู่บนพื้นหน้าเตียงราวกับว่ามันรับความป่าเถื่อนของพวกเขาไม่ได้...หลังจากที่เสร็จภารกิจแล้ว ทิฟฟานี่ก็ขดตัวในอ้อมแขนของแจ็คสันและวาดวงกลมบนแขนของเขาแจ็คสันจับมือของเธ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1264 เหล่าแม่ ๆ และภรรยา

    ”หยุดทำไมล่ะคะ?” แอเรียนถาม “เล่นต่อสิ”“เธอก็มาผลักสิ ไม่อย่างนั้นก็มานั่งกับสมอร์” มาร์คชักชวนแอเรียนเคยตกชิงช้าเมื่อตอนที่เธอยังเด็ก เธอจึงหวาดกลัว “ไม่ ๆ ไม่ คุณเล่นกับเขาเลย เดี๋ยวฉันผลักให้ ขาคุณก็ออกจะยาว คุณน่าจะแกว่งตัวเองได้สบาย ไม่เห็นจะต้องพึ่งฉันเลย แล้วคุณจะขอให้ฉันผลักทำไม?”เขาเลิกคิ้วหนึ่งข้างและตอบว่า “เพื่อที่เธอจะได้มีส่วมร่วมด้วยแทนที่จะยืนเหม่อลอยอยู่ยังไงล่ะ…”มีบางอย่างผิดปกติในคำพูดของเขา…แอเรียนยอมแพ้และเดินไปข้างหลังพวกเขา เธอวางมือบนหลังเขาและออกแรงผลักแอริสโตเติลจะส่งเสียงร้องด้วยความดีใจเป็นครั้งคราว ดูเหมือนว่าแอริสโตเติลไม่ได้มีความสุขได้เฉพาะเวลาที่เล่นกับเจนิซ เพียงแต่ว่าเวลาที่แอเรียนเล่นกับเขาเธอมักจะเล่นแบบนิ่ม ๆ และเงียบ ๆ เพราะเขาคือลูกคนแรกของเธอและมันเป็นครั้งแรกที่เธอต้องเล่นกับเด็กทารก เพราะฉะนั้นยังมีอีกหลายอย่างที่เธอยังต้องเรียนรู้อีก...ในขณะเดียวกันที่ไวท์ วอเตอร์ เบย์ วิลล่าหลังจากที่ทานข้าวกันเสร็จแจ็คสันก็กำลังล้างจานในห้องครัวตามปกติ ทิฟฟานี่สามารถจ้องเขาในชุดผ้ากันเปื้อนได้ทั้งวัน เธอไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากยืนพิงกำแพงในห้

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1263 เขานึกว่าเธอคิดว่า

    หลังจากนั้นไม่นาน อเลฮานโดรและเจตต์ก็เดินออกมาจากห้างสรรพสินค้าและขึ้นรถไปอเลฮานโดรจ้องกองสินค้าสำหรับผู้หญิงข้าง ๆ เขา ระหว่างคิ้วของเขาแอบมีร่องรอยของความไม่พอใจเจตต์มองเขาผ่านกระจกมองหลัง “ท่านครับ อย่าปล่อยให้เรื่องอื่นเบี่ยงเบนความตั้งใจของท่านเลยครับ ท่านตัดสินใจที่จะไปเยี่ยมนายหญิงที่อายาเช่แล้ว” เขาเตือนเบา ๆ “ดอน สมิธจะไม่มีวันมอบสมบัติของตระกูลสมิธให้ท่านถ้าท่านลงมือในตอนนี้”อเลฮานโดรมองออกไปนอกหน้าต่างและตอบอย่างใจเย็นว่า “รู้แล้ว”เขาคงจะไม่ได้ออกมาซื้อของในวันนี้หากดอน สมิธไม่ได้กดดันเขา เขายังต้องเหนื่อยซื้อของมากมายให้เมลานีอีกด้วย เขาไม่ได้คาดคิดว่าจะเจอแอเรียนและทิฟฟานี่ที่นี่เหมือนกัน ดูจากสีหน้าของแอเรียนแล้ว มาร์คคงจะบอกเธอทุกอย่างแล้วเขาได้ต้นไม้นั้นมาจากคนอื่นอีกที มันเป็นสายพันธุ์ที่หายากจากนาฟาเอธ เขาต้องลำบากอย่างมากเพื่อที่จะนำมันกลับเข้ามาในประเทศ และไม่มีใครรู้เลยว่ามันจะออกดอกเมื่อไหร่ ถ้ามันได้รับการดูแลอย่างพิถีพิถัน มันคงจะออกดอกในไม่ช้า ตอนแรกเขาตั้งใจว่าเขาจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขากับทิฟฟานี่เมื่อต้นไม้นั้นออกดอก แต่น่าเสียดายที่การเปลี่ย

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1262 หุบปากซะไอ้สารเลว

    หลังจากที่คุยกันนานพอสมควร ในที่สุดทิฟฟานี่ก็จำได้ว่าเธอมาที่นี่เพื่อซื้อเครื่องสำอางกับแอเรียน เธอหันไปหาแอเรียนและพบกับสีหน้าที่แปลกไปบนใบหน้าของแอเรียน “แอริ เป็นอะไรเหรอ?” เธอถามด้วยความสงสัย “ทำไมดึงหน้าแบบนั้นล่ะ? เธอโอเครึเปล่า?”แอเรียนหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่จะตอบว่า “ไม่ ฉันรู้สึกเหนื่อย ๆ นิดหน่อย ฉันไม่อยากช้อปปิ้งแล้ว ไปกันเถอะ”ทิฟฟานี่เอื้อมมือไปจับหน้าผากของแอเรียน “เพราะโรคเลือดจางของเธอรึเปล่า? เธอดูซูบ ๆ นะ ไว้ฉันจะบอกให้มาร์คขุนเธอให้อ้วน แต่ไหน ๆ เราก็มาถึงที่นี่แล้ว ทำไมไม่ซื้อของของเธอเลยล่ะ? เหลือแค่ต้องจ่ายเงินเอง ไม่นานขนาดนั้นหรอก ไปนั่งก่อนไหม? เดี๋ยวฉันจ่ายให้”อเลฮานโดรหันมามองแอเรียน แววตาของเขาแฝงไปด้วยการยั่ยยุ ทั้งคู่ต่างตระหนักถึงสถานการณ์ในตอนนี้ดีแอเรียนกลบเกลื่อนความโกรธของเธอและหาม้านั่ง เธอหวังเพียงว่าทิฟฟานี่จะเร่งรีบซื้อเครื่องสำอางเพื่อที่พวกเธอจะได้รีบออกไปจากที่นี่ ทุก ๆ วินาทีที่อยู่กับอเลฮานโดรถือเป็นความเสี่ยง“ทิฟฟานี่ ต้นไม้ที่ผมให้คุณออกดอกหรือยังครับ?” อเลฮานโดรจงใจถามถึงต้นไม้ในกระถาง ทิฟฟานี่ยื่นบัตรเครดิตของเธอให้พนักงานคิดเง

Scan code to read on App
DMCA.com Protection Status