แชร์

ตอนที่ 9 คนในสายตา

ผู้เขียน: จินต์พิชา
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-02-25 23:17:36

 

ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วที่ทุกๆ วันหยุดเดนิสาจะมาอ่านหนังสือและมานอนเล่นอยู่ในห้องทำงานของติณณภพ ในทุกวันที่มาหญิงสาวจะเล่าถึงเรื่องที่ตนเองไปเจอมาตลอดทั้งสัปดาห์ให้กับชายหนุ่มฟัง ซึ่งเขาก็ไม่เคยเบื่อเลยที่จะฟัง

รอยยิ้มของเดนิสาดูสดใสขึ้นมาก นัยน์ตาสีฟ้าเป็นประกายวิบวับและร่องรอยของความเจ็บปวดเริ่มจางหายไป

ติณณภพไม่เคยถามว่าเธอลืมเรื่องในอดีตได้หรือยังเพราะกลัวว่าจะเป็นการกวนน้ำให้ขุ่น แต่เท่าที่สังเกตดูเขาคิดว่าตอนนี้หญิงสาวน่าจะรู้สึกดีขึ้นและอีกไม่นานเธอคงไม่หวาดระแวงเวลาได้ยินเสียงผู้ชายพูดเสียงดังหรือเวลาที่เห็นใครดื่มเหล้า

“อาหมออยู่แต่บ้านไม่เบื่อเหรอคะ” เดนิสาชวนชายหนุ่มเจ้าของบ้านคุยในบ่ายวันเสาร์ซึ่งเธอเพิ่งจะหอบหนังสือมาจากบ้าน

“ไม่นะ” เขาตอบไปตามความจริง

“แต่ก่อนตอนวัยรุ่นอาหมอก็อยู่แต่บ้านแบบนี้เหรอคะ”

“ไม่หรอก แต่ก่อนอาก็ออกไปเที่ยว ไปดื่มกับเพื่อนบ้าง”

“แล้วตอนนี้ทำไมไม่ออกไหนเลยล่ะคะ หรือเพราะกลัวว่าหนูจะแอบขโมยของในบ้านเลยต้องอยู่เฝ้าบ้านตลอด”

“บ้านอามีอะไรให้ขโมยกันล่ะ”

“ก็หนังสือในตู้ไงคะ หนูว่าถ้าเอาไปขายคงได้หลายบาทอยู่” เดนิสาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

“เดซี่เบื่อเหรอ” เขาเห็นว่าตั้งแต่กลับมาอยู่ที่นี่เดนิสาก็ไม่ค่อยได้ออกไปไหนเลยนอกจากไปมหาวิทยาลัยกับไปช่วยงานที่ร้านเบเกอรีของที่บ้าน

“นิดหน่อยค่ะ”

“ทำไมไม่ออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ล่ะ”

“หนูไม่กล้าออกไปเจอคนเยอะๆ ค่ะ”

“แต่ตอนไปเรียนก็เจอคนเยอะนี่ เดซี่ยังไปได้เลยนะ”

“ความรู้สึกมันต่างกันค่ะ ที่มหาวิทยาลัยหนูรู้ว่าตัวเองต้องไปเรียน ต้องเจอเพื่อนเจออาจารย์ แต่เวลาออกไปข้างนอกหนูไม่รู้เลยว่าแต่ละคนที่เจอเป็นใครมาจากไหนบ้าง”

“อยากออกไปเที่ยวไหมล่ะ”

“อยากค่ะ อาหมอพาหนูไปหน่อยได้ไหมคะ หนูอยากออกไปซื้อของใช้” เดนิสาทำเสียงอ้อนและทำตาปริบๆ เพราะปกติเธอจะแวะซื้อที่ซูเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ระหว่างทางกลับบ้านแต่ที่นั่นมีของไม่มากเท่าไร่ หญิงสาวจึงอยากออกไปเดินที่ห้างสรรพสินค้าที่มันใหญ่ขึ้นเพราะบางอย่างมันก็มีขายเฉพาะที่ห้างใหญ่ๆ เท่านั้น

ติณณภพเห็นท่าทางของเดนิสาแล้วก็รู้สึกเอ็นดู เขาเองก็ไม่ได้ออกไปไหนมานานแล้วจึงพยักหน้าตอบตกลง

“เย้ๆ อาหมอใจดีที่สุดเลยค่ะ เราไปกันเลยไหมคะ”

“ขออาเปลี่ยนชุดก่อนนะ”

“อาหมอมีชุดอื่นด้วยเหรอคะ หนูเห็นแต่ใส่ชุดไปทำงานกับชุดอยู่บ้าน”

“มีสิ” พูดจบติณณภพก็เดินออกจากก็เดินออกจากห้องไป

เดนิสามองตามแผ่นหลังของเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชม ตั้งแต่เธอมาอ่านหนังสือที่บ้านของติณณภพ เขาทำให้เธอลืมเรื่องราวความเจ็บปวดได้มากเลยทีเดียว แม้ชายหนุ่มจะจะนั่งเงียบอยู่ตลอดแต่เธอก็สัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่ส่งผ่านทางสายตาและการกระทำของเขา

ติณณภพไม่เหมือนกับผู้ชายทุกคนที่เธอเคยเจอมาก่อนชายหนุ่มสุภาพ อ่อนโยนและไม่เคยทำให้เธอกลัวหรือรู้สึกอึดอัดเวลาอยู่ใกล้เลยสักนิด เดนิสาเธออยากจะมาอยู่ที่นี่แบบนี้ตลอดไป

หลังจากไปเรียนที่มหาวิทยาลัยได้หนึ่งเดือนแล้วเดนิสาก็เริ่มมีเพื่อนมากขึ้นและวันหยุดแบบนี้เพื่อนๆ ก็มักจะนัดกันออกไปเที่ยวแต่เธอกลับไม่รู้สึกอยากไปกับเพื่อนๆ เลยเธออยากจะมานั่งอ่านหนังสือในห้องของติณณภพทั้งที่แต่ก่อนเป็นคนชอบเที่ยวเป็นคนสนุกสนานเฮฮาแต่ตอนนี้กลับกลายเป็นคนที่ชอบความเงียบสงบแต่ในความเงียบสงบนั้นต้องเห็นชายหนุ่มอยู่ในสายตาตลอดเวลา เธอรู้สึกอุ่นใจเวลาที่เงยหน้าขึ้นมาแล้วเห็นเขานั่งอยู่ใกล้ ความรู้สึกแบบนี้มันมากขึ้นเรื่อยๆ

บางครั้งเดนิสาก็รู้สึกผิดกับคุณหมอหนุ่มข้างบ้านเพราะใจเธอแอบคิดกับเขามากเกินกว่าอากับหลาน หญิงสาวไม่รู้ว่าติณณภพจะโกรธหรือเปล่าถ้าหากรู้ว่าเธอรู้สึกกับเขามากกว่าที่ควรจะเป็น

ความรู้สึกที่มีให้กับติณณภพมันไม่รู้จะเรียกว่าความรักหรือเปล่าแต่ทุกครั้งที่เธอได้อยู่ใกล้ก็รู้สึกใจเต้นแรงและไม่หวาดกลัวเหมือนกับอยู่ใกล้ผู้ชายคนที่มหาวิทยาลัย

ตั้งแต่ไปเรียนเธอก็มีหนุ่มๆ เข้ามาจีบอยู่บ้างแต่ว่าทุกครั้งที่ผู้ชายเหล่านั้นเข้าใกล้เดนิสาก็รู้สึกเครียด หวาดกลัวจนบางครั้งแทบอึดอัดจนแทบจะหายใจไม่ออก ต่างจากการอยู่กับติณณภพโดยสิ้นเชิง เธออยู่กับเขาพูดคุยกับเขาได้ทุกอย่างโดยไม่รู้สึกอึดอัดเลย

เดนิสาไม่รู้หรอกว่าที่เขาใจดีกับเธอแบบนี้เพราะเขาเห็นว่าเธอเพิ่งผ่านเรื่องร้ายๆ มาหรือเพราะนิสัยเดิมจริงๆ ของเขาก็เป็นคนจิตใจดีแบบนี้มาก่อน

“ไปกันได้แล้วเดซี่”

เสียงเรียกของเขาทำให้คนที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ สะดุ้งสุดตัว

“ตกใจเหรอ อาขอโทษนะ” ติณณภพรีบกล่าวขอโทษพร้อมกับส่งรอยยิ้มกว้างให้

“นิดหน่อยค่ะ” เดนิสาเงยหน้าขึ้นแล้วก็ยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าตอนนี้ติณณภพสวมเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนสีซีดซึ่งมันต่างจากชุดอยู่บ้านที่เธอเคยเห็น

“อาหมอมีกางเกงยีนด้วยเหรอคะ”

“อามีกางเกงยีนแล้วมันแปลกตรงไหน”

“ก็ปกติอาใส่แค่กางเกงผ้าอย่างเดียว”

“นั้นมันชุดไปทำงาน ส่วนกางเกงยีนก็ใส่วันหยุดไง อาจะออกไปเดินกับวัยรุ่นมันก็ต้องแต่งตัวให้เข้ากับวัยรุ่นหน่อยจริงไหมล่ะ”

“จริงค่ะ” เดนิสาหัวเราะเมื่อมองการแต่งกายของตัวเองเธอสวมกางเกงขาสั้นเหนือเข่ากับเสื้อยืดตัวเล็กและมีเสื้อคลุมทับอีกตัวซึ่งถ้าติณณภพใส่กางเกงผ้าและเสื้อเชิ้ตเหมือนตอนออกไปทำงานเวลาเดินด้วยกันก็คงดูแปลกอยู่ไม่น้อย

“เราไปกันเถอะ”

“ได้ค่ะ” เดนิสาเดินมาคล้องแขนติณณภพได้พิงศีรษะไปกับแขนของเขาอย่างประจบ

ชายหนุ่มมองแล้วได้แต่ยิ้ม ปกติแล้วเขาไม่ชอบให้ใครมาเดินจับแขนแบบนี้เพราะรู้สึกเกะกะและรำคาญแต่พอเป็นเดนิสาเขากลับไม่ได้รู้สึกแบบนั้น เขารู้สึกเอ็นดูเธอมากกว่าใครแต่ตัวเองก็จะหยุดความรู้สึกไว้แค่อากับหลานเพราะรู้ว่าที่ผ่านมาหญิงสาวเจ็บปวดกับคนใกล้ชิดมาแล้ว เขาไม่อยากให้เธอรู้สึกหวาดระแวงหรือกลัวเวลาอยู่กับเขา

“เราจะไปที่กันดี”

“หนูไม่รู้ว่าวัยรุ่นเขาชอบไปกันที่ไหน”

“อาก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะอาเลยคำว่าวัยรุ่นมานานแล้ว”

“หนูว่าอาหมอก็ยังวัยรุ่นอยู่เลยค่ะแถมยังหล่ออีกด้วย”

“กลัวว่าอาจะไม่พาไปเที่ยวใช่ไหมล่ะเลยชมแบบนี้” เขาพูดแล้วหัวเราะอย่างมีความสุข

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทที่เกี่ยวข้อง

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 10 หนูไม่รู้จะเชื่อใคร

    ติณณภพพาเดนิสามายังศูนย์การค้าขนาดใหญ่ที่ผู้คนค่อนข้างจะพลุกพล่านเนื่องจากบ่ายวันเสาร์เป็นวันที่หลายๆ คนได้หยุดพักผ่อน ต่างก็พากันออกมาเดินเที่ยวและช้อปปิ้งกันอย่างสนุกสนานเดนิสาเดินเที่ยวดูของไปเรื่อยแต่ยังไม่ได้ซื้ออะไรเพราะจริงๆ แล้วหญิงสาวไม่ได้ตั้งใจจะมาซื้อของ เพียงแต่เธออยากจะออกมานอกบ้านก็เท่านั้น“อาหมอมีอะไรอยากซื้อไหมคะ”“อาไม่มีอะไรอยากซื้อแล้วเดซี่ล่ะ ไหนว่าจะออกมาซื้อของใช้”“เดี๋ยวค่อยซื้อก่อนกลับก็ได้ค่ะ ตอนนี้หนูอยากเดินดูให้ทั่วก่อนว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง ปกติอาหมอมาเดินซื้อของแบบนี้บ่อยไหมคะ”“นานๆ ครั้งถึงจะออกมาซื้อ”“อาหมอหนูอยากกินไอติม เราไปกินไอติมกันไหม”“เอาสิ อาก็ไม่ได้กินนานแล้วเหมือนกัน”ระหว่างนั่งทานไอศกรีมเดนิสาก็มองไปรอบๆ ร้านซึ่งคนที่มานั่งทานก็มีทั้งมากันเป็นครอบครัวและคู่รัก“อาหมอมีแฟนหรือยังคะ” เดนิสาตัดสินใจถามในสิ่งที่ตนเองอยากรู้เพราะหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเขาไม่เคยได้ยินหรือเห็นเขาพูดถึงคนรักเลยสักนิด“อาเคยมีแฟนมาแล้ว หลายคนด้วยนะ”“ไม่อยากจะเชื่อผู้ชายเย็นชาอย่างอาหมอเนี่ยนะที่จะมีแฟนมาแล้ว”“อาดูเย็นชามากเลยเหรอ”“ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ แต่อาหมอดูจริง

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-02-25
  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 11 อายุต่างกันอาจมีปัญหา

    สามเดือนแล้วที่เดนิสาเข้าออกบ้านของติณณภพราวกับเป็นบ้านของตนเองถึงแม้ว่าตอนนี้อาณัติจะไม่พาเพื่อนมากินเหล้าที่บ้านแล้วแต่หญิงสาวก็ยังคงไปนั่งอ่านหนังสือในห้องทำงานของเขาอย่างเคยความรู้สึกของเดนิสาที่มีต่อติณณภพในตอนนี้เธอคิดว่ามันคือความรัก และเธอมั่นใจว่าความรักที่มีกับชายหนุ่มนั้นมันไม่ใช่ความรักแบบอากับหลาน ในตอนแรกเดนิสาคิดว่าเหตุผลที่ตัวเองรักเขาเพราะเขาเป็นผู้ใหญ่ใจดี เมื่ออยู่ด้วยแล้วรู้สึกปลอดภัยแต่พอเวลาผ่านไปความรู้สึกที่มีให้ติณณภพมันก็เปลี่ยนเป็นความรักในแบบชายหญิงและอยากจะให้เขารักตอบถึงแม้จะรู้ว่าในอดีตติณณภพจะเป็นผู้ชายที่เจ้าชู้และเป็นเพลย์บอยมาก่อนแต่ในเมื่อเขาเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้วเธอก็ไม่กลัวว่าเขาจะทำให้ตนเองเสียใจแต่เดนิสาก็ยังไม่กล้าบอกเรื่องนี้กับเขาเพราะกลัวว่าถ้าบอกออกไปแล้วเขาจะไม่ให้เธอมาหาที่บ้านหลังนี้อีกเดนิสารู้ว่าตอนนี้ติณณภพไม่ได้คบใครอยู่ แต่เธอก็ไม่รู้จะทำยังไงให้เขาสนใจเธอและมองเธอแบบคนรัก เพราะดูเหมือนเขาค่อนข้างจะเย็นชา และไม่สนใจผู้หญิงคนไหนเลย ที่รู้ว่าเขาไม่สนใจผู้หญิงเพราะมีอยู่ครั้งหนึ่งเธอออกไปเดินซื้อของกับติณณภพและที่โรงพยาบาลโทรศัพท์มา

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-06
  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 12 คนนี้ไว้ใจได้แน่ๆ

    ระหว่างที่คุยกันอยู่ก็มีรุ่นพี่ปีสามคนหนึ่งมาขอนั่งคุยด้วยซึ่งรุ่นพี่คนนี้พยายามจะเข้ามาจีบเดนิสาแต่หญิงสาวก็ให้สถานะแค่รุ่นพี่ร่วมสถาบันเท่านั้น“พี่ได้ข่าวว่ารถเดซี่เสียเหรอครับ”“ค่ะ”“แล้วเย็นนี้จะกลับบ้านยังไง ให้พี่ไปส่งดีไหม”“เดี๋ยวเดซี่ให้อามารับค่ะ”“แล้วพรุ่งนี้จะไปมายังไงให้พี่ไปรับที่บ้านได้นะ พี่ยินดีรับส่งเดซี่ตลอดเลย”“ไม่เป็นไรค่ะเดซี่เกรงใจ”“ไม่ต้องเกรงใจหรอกน่าพี่เต็มใจนะ”“พี่ชินคะ เดซี่เขาก็บอกอยู่ว่าเกรงใจพี่ก็ยังเซ้าซี้อยู่ได้ แบบนี้มันน่ารำคาญนะคะ แบบนี้ไม่มีทางจีบติดหรอก” อรอินทร์ที่นั่งฟังอยู่นานก็อดพูดขึ้นไม่ได้เตชินหรือชิน เป็นรุ่นพี่คณะวิศวกรรมศาสตร์ที่พยายามเข้ามาจีบเดนิสาตั้งแต่เธอเข้ามาเรียนวันแรกจนตอนนี้ผ่านมา 3 เดือนแล้วแต่เขาก็ยังคงมาหาหญิงสาวที่คณะอยู่เสมอ“แล้วอิ๊นซ์เกี่ยวอะไรด้วยล่ะ”“ก็เดซี่เป็นเพื่อนอิ๊นซ์”“ไม่เคยได้ยินเหรอว่าตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก”“ตื๊อให้ตายก็ไม่ได้ผลหรอก” อรอินทร์กระซิบกับเดนิสาเพราะดูแล้วเพื่อนของเธอไม่เคยสนใจผู้ชายคนนี้เลยสักนิดระหว่างที่นั่งรอให้ติณณภพมารับอรอินทร์และเมลดาก็ถูกร้านทำเล็บที่จองคิวไว้โทรศัพท์มาตาม ทั้งส

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-06
  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 13 ขอเป็นคนแรก

    พอเดนิสาพูดจบทั้งรถก็อยู่ในบรรยากาศที่เงียบ หญิงสาวไม่กล้าหันไปมองหน้าเขาขณะที่ติณณภพก็ตั้งหน้าตั้งตาขับรถโดยไม่พูดจาอะไรจนกระทั่งเวลาผ่านไปได้สักพักเดนิสาก็เริ่มจนไม่ไหว“อาหมอโกรธหนูเหรอคะ”“เปล่า”“แต่อาหมอเงียบ”“อากำลังคิดว่าที่เดซี่พูดออกมาอาจจะเป็นเพราะว่าตอนนี้เดซี่เห็นอาเป็นที่พึ่งและสนิทกับอามากที่สุด”“หนูไม่ได้คิดแบบนั้นเลย หนูชอบอาหมอจริงๆ นะคะ”“แต่เดซี่ก็รู้นี่ว่าตอนนี้อายังไม่อยากมีแฟน”“หนูรู้ค่ะ แต่หนูขออะไรอาหมออย่างหนึ่งได้ไหม”“ลองขอมาสิ”“ถ้าหาอาหมอคิดจะมีแฟนขอให้อาหมอมองหนูเป็นคนแรกได้ไหม”“แล้วถ้าอาไม่คิดจะมีแฟนตลอดไปล่ะ”“ถ้าอาหมอไม่คิดจะมีแฟนหนูก็ไม่คิดจะมีแฟนเหมือนกันค่ะ”“เดซี่หนูยังเด็กยังต้องเจอคนอีกมากนะ”“หนูรู้ว่าหนูยังเด็กและยังต้องเจอคนอีกมากแต่เด็กก็มีหัวใจนะคะ อาหมอเองก็มีหัวใจเหมือนกัน แล้วไม่ต้องมาพูดถึงอายุที่ต่างกันเลยนะคะเพราะเมื่อกี้อาหมอพูดเองว่าอายุไม่สำคัญ”“อาว่าเราเลิกพูดเรื่องนี้ก่อนดีไหม อาหิวแล้ว” ติณณภพไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกสับสนของตัวเองยังไงเขาจึงเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่น“ก็ได้ค่ะ” เพราะรู้สึกว่าวันนี้รุกเขาหนักมากเกินไปเดนิสาเล

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-06
  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 14 วางแผน

    วันนี้เป็นวันที่เดนิสาต้องไปเรียนเองโดยอาศัยรถสาธารณะหญิงสาวถามเพื่อนมาบ้างแล้วว่าต้องขึ้นรถตรงไหนและลงตรงไหน และเธอก็มาถึงมหาวิทยาลัยก่อนเวลาเข้าเรียนถึง 20 นาที“ไม่ยากใช่ไหมล่ะเดซี่” อรอินทร์ถามเมื่อเห็นว่าเพื่อนมาถึงก่อนเวลาเรียน“ไม่ยากเลยอิ๊นซ์ เราว่ามาแบบนี้ก็สะดวกดีนะไม่ต้องหาที่จอดรถด้วย” เดนิสารู้สึกสบายมากกับการเดินทางเพราะเมื่อเช้าเธอเดินออกมาจากบ้านแล้วนั่งวินมอเตอร์ไซค์ไปสถานีรถไฟฟ้าพอขึ้นไปบนรถก็มีที่นั่งโดยไม่ต้องเบียดกับผู้คนมากอย่างที่คิด เธอคิดว่าถ้ามาเรียนแบบนี้ก็จะประหยัดได้มากกว่าการเอารถยนต์มาเอง“เพราะวันนี้เรามีเรียนสายรถไฟฟ้าก็เลยไม่แน่น แต่ถ้าวันไหนมีเรียนเช้าเดซี่ก็ต้องเบียดเสียดกับคน ถ้าเป็นช่วงเย็นคนก็จะเยอะหน่อยนะ เดซี่ไหวไหม”“ถ้าไม่ไหวเย็นนี้ให้เราไปส่งก็ได้” เมลดาไม่อยากเห็นเพื่อนลำบากจึงอาสาจะไปส่งอีกครั้ง“ไม่เป็นไรหรอกโมเดลเราว่าเรากลับได้”“ทำไมเดซี่ไม่ให้อาหมอมารับเหมือนเมื่อวานล่ะ”พอเพื่อนถามแบบนี้เดนิสาก็มีท่าทางอึดอัดทำให้เมลดาและอรอินทร์มองหน้ากันด้วยความสงสัย“เราไม่กล้าเจอหน้าอาหมอ” เดนิสาตอบเสียงอ่อย“ทำไมล่ะ เป็นอะไรหรือเปล่าทำไมถึงทำหน้

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-06
  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 15 เต็มใจแน่เหรอ

    เมื่อถึงเวลาเลิกเรียนเดนิสาก็มานั่งรอติณณภพอยู่ที่เดิม ซึ่งพอเตชินเห็นก็เข้ามานั่งคุยด้วยเหมือนเมื่อวานหญิงสาวไม่ค่อยอยากจะคุยกับเตชินเท่าไหร่แต่อรอินทร์และเมลดาก็บอกให้เธอนั่งคุยกับเขาไปก่อนและทำเหมือนสนิทสนมกันมากเพื่อจะรอดูเพื่อจะรอดูปฏิกิริยาของติณณภพว่าเขามีอาการหึงหวงไหม“พี่ชินนั่งคุยเป็นเพื่อนเดซี่ไปก่อนนะคะ เราสองคนขอตัวกลับก่อน”“ได้สิ ไม่มีปัญหาเลย” เตชินดีใจที่วันนี้เพื่อนทั้งสองคนของเดนิสาไม่นั่งคอยกันท่าเหมือนทุกครั้ง“เดซี่คุยกับพี่ชินไปก่อนนะ เดี๋ยวคืนนี้เราจะโทรหา อย่าลืมที่เราบอกนะเดซี่ใจแข็งเข้าไว้” เมลดาย้ำกับเพื่อนอีกครั้ง“เราจะพยายามนะ” เดนิสาบอกเพื่อนเธอนั่งคุยกับเตชินได้ไม่นานเท่าไหร่ติณณภพก็มารับก่อนเวลาที่นัดไว้ แต่หญิงสาวไม่ได้รีบเดินไปขึ้นรถเหมือนกับเมื่อวานเธอยังคงนั่งคุยกับเตชินต่อโดยทำเป็นไม่เห็นว่าตอนนี้เขามาจอดรถที่หน้าตึกแล้ว“นั่นใช่รถที่มารับไหม”“ใช่ค่ะ”“แล้วเดซี่ไม่รีบกลับเหรอ”“เดี๋ยวค่อยไปก็ได้ค่ะ”เดนิสาทำเป็นยิ้มแย้มหัวเราะกับเตชินจนกระทั่งมีสายเรียกเข้าจากติณณภพหญิงสาวก็ทำเป็นไม่ได้ยินเพราะอยากรู้ว่าเขาจะลงมาตามเธอไหมแล้วก็เป็นอย่างที่เธ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-06
  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 16 อยากรู้จักให้มากขึ้น

    หลังเลิกในเที่ยงของวันพฤหัสบดีเดนิสามาดูหนังกับเพื่อนกว่าจะออกจากโรงหนังก็เป็นเวลาประมาณ 5 โมงเย็น“เราจะกลับบ้านเลยหรือไปหาอะไรกินกันดีล่ะ” อรอินทร์รู้สึกหิวก็เลยถามความคิดเห็นของเพื่อน“เอาไงดีล่ะ โมเดลรีบกลับบ้านไหม”“ไม่นะ เราก็หิวแล้วเหมือนกัน เอางี้มั้ยเราไปหาอะไรกินกันก่อนแล้วขากลับเดี๋ยวเราไปส่งเดซี่กับอิ๊นซ์เอง” เมลดาอาสาไปส่งเพื่อนทั้งสองคนเพราะอรอินทร์กับเดนิสานั่งรถไฟฟ้ามาเรียนและตอนมาดูหนังก็นั่งรถของเมลดามาด้วยกัน“บ้านเราคนละทางเลยนะโมเดล เรากลับเองดีกว่า”“แต่เดซี่ไม่ชอบเบียดกับคนบนรถไฟฟ้านี่”“ขากลับว่าจะนั่งแท็กซี่น่ะ”“งั้นก็ไปหาอะไรกินกันดีกว่านะ”“กินอะไรดีล่ะ” อรอินทร์มองร้านที่เรียงรายอยู่ด้านหน้าแล้วมีท่าทางคิดหนัก“โมเดลกับเดซี่อยากกินอะไรไหมเป็นพิเศษไหม”“เรากินอะไรก็ได้ง่ายๆ โมเดลล่ะ”“เราว่ากินชาบูบุฟเฟ่ต์กันไหม”“ดีเหมือนกันใครอยากกินอะไรก็จะได้เลือกกินที่ตัวเองชอบ”“เราไปเข้าห้องน้ำก่อนดีไหมจะได้นั่งยาวเลย” อรอินทร์ชวน“ดีเหมือนกัน”ระหว่างกำลังยืนรอเพื่อนออกจากห้องน้ำเดนิสาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดเสียงเพราะตอนเข้าโรงหนังเธอปิดเสียงไว้หญิงสาวยิ้มเมื

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-06
  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 17 คนเดิม

    เดนิสาชะเง้อคอมองไปที่หน้าร้านไม่ถึง 20 นาทีติณณภพก็เดินเข้ามาในร้าน“อาหมอกำลังเดินมาแล้ว” เดนิสาพูดขณะที่ก้มหน้าตักอาหารเข้าปากทำเหมือนว่ายังเห็น“เดซี่” ติณณภพเรียกเดนิสาที่ก้มหน้าก้มตากินโดยไม่สนใจ“สวัสดีค่ะอาหมอ โมเดล อิ๊นซ์นี่อาหมอติณณ์”“หมอสวัสดีค่ะอาหมอ” สองสาวยกมือไหว้“อาหมอคะนี่เพื่อนของหนูค่ะ คนซ้ายมือชื่อโมเดลส่วนอีกคนชื่ออิ๊นซ์ค่ะ”“อาหมอนั่งก่อนค่ะ” เมลดาชวนเขานั่งซึ่งตอนนี้ที่ว่างมีแค่ที่เดียวคือข้างเดนิสาเดนิสาขยับกระเป๋าสะพายของตนเองไปไว้อีกข้างให้เพื่อให้ติณณภพนั่งข้างตนเอง“อาหมอจะกินอะไรก็อะไรก็สแกนสั่งนะคะเมนูอยู่ตรงนี้ค่ะ”อรอินทร์ยื่นเมนูของทางร้านซึ่งด้านล่างมีซึ่งด้านล่างมีสำหรับสั่งอาหารให้กับติณณภพ“เดซี่กับเพื่อนจะเอาอะไรเพิ่มไหมอาจะได้กดสั่งทีเดียว”“ไม่เป็นไรค่ะอาหมอพวกเราที่พวกเราสั่งมาก็กลัวว่าจะกินไม่หมดอยู่แล้ว อาหมอไม่ต้องสั่งมาเผื่อพวกเรานะคะ” เมลดารีบบอกเพราะที่ตนเองสั่งมาก็เยอะอยู่แล้วติณณภพกดสั่งอาหารสองสามอย่างเมื่ออาหารมาเสิร์ฟเขาก็เริ่มรับประทานระหว่างนั้นอรอินทร์และเมลดาก็คอยสังเกตปฏิกิริยาของเขาและแต่พวกเธอก็แทบไม่ได้อะไรเลยเพราะติณณภพนั

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-06

บทล่าสุด

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 37 ไม่ต้องกลัว (ตอนจบ)

    เดนิสาตื่นเต้นที่ได้กลับมายังประเทศอังกฤษถึงแม้ว่าจะเคยอยู่ที่นี่มานานกว่า 15 ปี แต่การกลับมาครั้งนี้ก็อาจจะต่างจากทุกครั้งหญิงสาวมีติณณภพเดินจะเข้ามาในบ้านหลังเล็กที่ครั้งหนึ่งเดนิสาเคยกลัวและไม่คิดจะกลับมาเหยียบที่นี่อีกเลย “มือเย็นเชียวกลัวเหรอเดซี่”“นิดหน่อยค่ะ” เดนิสาตอบพลางพยักหน้าเพราะตั้งแต่เกิดเรื่องเธอกับไมเคิลก็ยังไม่เคยเจอกันเลย ผ่านมาเกือบจะครึ่งปีแล้วแต่ความทรงจำก็ยังชัดเจน“อาหมอคะ หนูคิดว่าลืมทุกอย่างได้แล้วแต่มันไม่ใช่แบบนั้นเลย พอกลับมาสถานที่เดิมหนูก็ยังคิดถึงเรื่องเดิมอีก” เดนิสาพูดเสียงสั่น“เดซี่หนูไม่ต้องกลัวนะ อาอยู่กับหนูตลอดเราจะผ่านมันไปด้วยกันนะ อาจะคุยกับแม่ของเดซี่จากนั้นเราจะรับกลับ”“หนูไม่รู้ว่าวันนี้เขาจะอยู่บ้านหรือเปล่า”พอทั้งสองเดินผ่านประตูบ้านเข้าไปมารดาของหญิงสาวเห็นก็รีบเข้ามากอดลูกสาวด้วยความดีใจ“เดซี่”“แม่ชา หนูคิดถึงแม่ค่ะ” เดนิสาร้องไห้และกอดมารดาแน่นกว่าทั้งสองจะผละออกจากกันก็นานพอสมควร“หนูสบายดีไหม”“สบายดีค่ะ แม่ล่ะคะผอมไปหรือเปล่า”“ช่วงนี้แม่ออกกำลังกายทุกวันจ้ะลูก”“แม่คะหนูลืมแนะนำเลยค่ะคนนี้อาหมอติณณ์ค่ะ”“สวัสดีครับคุณน้า”“ส

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 36 มากไปตามอายุ nc

    เดนิสาอยู่ร่วมงานปาร์ตี้ริมสระว่ายน้ำจนถึงเที่ยงคืนก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเมามาก เธอคิดว่าคงวดื่มต่ออีกไม่ไหวหญิงสาวจึงไลน์บอกให้ติณณภพมารับหน้าบ้านพัก“ดื่มไปเยอะเหรอเดซี่หน้าแดงหมดแล้ว”“ค่ะ แต่หนูยังไม่เมานะคะหนูยังเดินตรงและก็ยังจำได้ว่าอาหมอเป็นแฟนของหนู เดนิสาเดินเซจนชายหนุ่มต้องช่วยประคองกลับมาจนถึงบ้านพักของเขา“นั่งรอตรงนี้นะคนเก่งเดี๋ยวอาไปหาผ้าเย็นๆ มาเช็ดตัวให้”“ค่าอาหมอ” เดนิสารับคำขณะที่มองแผ่นหลังของชายหนุ่มด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักติณณภพกับมาพร้อมด้วยผ้าขนหนูและกะละมังใบเล็กก่อนจะเช็ดไปตามซอกคอและลำตัวของเธออย่างแผ่วเบาหลังจากเช็ดตัวจนเสร็จเขาก็เอากะละมังไปเก็บในห้องครัวโดยมีเดนิสาเดินตามหลังมาด้วย เขาเปิดตู้เย็นแล้วหยิบน้ำดื่มส่งให้เธอ“ขอบคุณนะคะอาหมอ”“ดีขึ้นไหม ปวดหัวไหม”“ค่ะอาหมอ หนูไม่มามากขนาดนั้นหรอกค่ะก็แค่มึนๆ เองค่ะ”“งั้นไปนอนนะพรุ่งนี้จะได้มีแรงเที่ยว” “หนูยังไม่ง่วงเลย อาหมอง่วงหรือยังคะ”“อานอนมาทั้งวันแล้ว ไม่ง่วงเลยสักนิด” ติณณภพเดินเข้ามาจนชิดและกอดเธอไว้อย่างหลวมๆ สายตาที่เขาจ้องลงมานั้นทำให้เดนิสาขนลุกไปทั้งตัว เพราะในแววตาของคุณหมอ

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 35 ขอแค่อ้อมกอดอุ่นๆ

    เมื่อวางสายจากคนรักแล้วเดนิสาก็ไปกระซิบบอกอรอินทร์ว่าติณณภพตามมาหาและเธอจะออกไปค้างกับเขาที่บ้านพักและจะรีบกลับมาในตอนเช้า“แล้วเดซี่ไม่ไปเที่ยวกับอาหมอเหรอ”“แต่เราอยากเที่ยวกับเพื่อนด้วยอาหมอก็ไม่ว่าอะไร คืนนี้อิ๊นซ์นอนคนเดียวได้แน่นะ”“คนเดียวที่ไหนล่ะยังมียายปลาอีกคนที่พักห้องเดียวกับเรา ถ้ายัยปลาถามเดซี่จะให้เราบอกไปตามตรงไหม แต่เราว่าไม่ต้องห่วงหรอกเพราะดูแล้วยายปลาน่าจะเมาจนไม่รู้เรื่องแล้ว”“ไหนว่าคืนนี้จะไม่กินเหล้ากัน”“ตอนแรกก็ตกลงกันแบบนั้นแหละ แต่ก็ไม่มีใครทนได้พวกนั้นล่ะกินเหล้าเก่งจะตาย”“แล้วอิ๊นซ์ล่ะ”“ไม่ต้องห่วงเลยเราโตมากับพี่ชายนะเรื่องกินเหล้าแค่นี้เราสบายมาก เดซี่รีบไปเถอะเดี๋ยวอาหมอจะรอนาน”“พรุ่งนี้เข้าเจอกันนะ”“อือ”เดนิสาเดินผ่านกลุ่มเพื่อนมายังหน้าบ้านซึ่งไม่มีใครสนใจใครเพราะทุกคนกำละสนุกกับกิจกรรมตรงหน้าเมื่อเดินออกมากก็เห็นติณณภพมายืนรออยู่แล้ว“คิดถึงอาหมอจังเลยค่ะ” เดนิสาเข้าไปกอดโดยไม่สนใจว่าจะมีใครเห็นเพราะตรงนั้นมืดมาก“อาก็คิดถึงเดซี่” ติณณภพดึงคนรักมากอดแล้วหอมไปยังไรผมด้วยความคิดถึง“ขับรถมาเหนื่อยไหมคะ”“ก็มีบ้าง”“อาหมอถึงกี่โมงคะ” หญิงสาวชวนค

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 34 ไม่อยากให้อยู่ห่าง

    ก่อนสอบปลายภาคเดนิสาและติณณภพไม่ได้เจอกันเลย หญิงสาวขออ่านหนังสืออยู่ที่บ้านของตนเองขณะที่ติณณภพก็รับขึ้นเวรมาขึ้น เขารับทั้งเวรออกตรวจและเวรที่ปรึกษาซึ่งบางครั้งก็มีเคสคลอดด่วนที่เขาต้องไปทำคลอดในเวลากลางคืน ที่เขาทำแบบนี้เพื่อตนเองจะได้ไปเที่ยวกับเดนิสาอย่างสบายใจเพราะเพื่อนหมอก็จะมาออกตรวจแทนตนเองในช่วงนั้นด้วย แต่ก็มีอีกเหตุผลหนึ่งคือเขาไม่อยากอยู่ว่างเนื่องจากปกติแล้ววันเสาร์และวันอาทิตย์เดนิสาจะมาขลุกอยู่ที่บ้านของเขาตลอด แต่พอเธอไม่อยู่ติณณภพก็รู้สึกเหงาวันนี้เป็นการสอบวันสุดท้ายของเดนิสาหญิงสาวโทรศัพท์มาบอกติณณภพว่าตนเองสอบเสร็จแล้วและกำลังจะเดินทางไปเที่ยวหัวหินกับเพื่อนๆ“เดินทางปลอดภัยนะเดซี่”“ขอบคุณค่ะ เราเจอกันกันอีกทีเย็นวันอาทิตย์นะคะ”“อีกตั้งหลายวันเลยนะ”“สามวันเองค่ะ”“เฮ้อ ไม่อยากให้ไปเลย”“หนูชวนอาหมอแล้วอาหมอไม่มาเอง”“อาอยากให้หนูใช้ชีวิตกับเพื่อนให้เต็มที่สนุกให้เต็มที่ เพราะเราย้อนเวลากลับมาได้”“ค่ะ หนูจะใช้ชีวิตวัยรุ่นให้สนุกเต็มที่เลยค่ะ หนูจะขึ้นรถแล้วนะคะ อาหมอตั้งใจทำงานนะคะถ้าถึงแล้วหนูจะไลน์บอก”“ได้จ้ะ ดูแลตัวเองด้วยนะเดซี่ แล้วก็อย่าลืมทาครีมกันแดด

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 33 ผู้หญิงที่โชคดี

    ระหว่างรอให้ถึงเวลาที่หนังจะฉายเดนิสากับติณณภพก็ไปทานอาหารกลางวันและดินเล่นเพื่อฆ่าเวลาขณะที่เดินผ่านร้านขายยาเดนิสาก็หยุดเดินและดึงแขนติณณภพไว้“มีอะไรหรือเปล่าเดซี่”“หนูจะซื้อยาแต้มสิวค่ะ”“หนูไม่มีสิวนี่เดซี่จะซื้อไปทำไม” เขามองหน้าเนียนใสของคนรักที่ไม่มีสิวเลยสักเม็ด“โมเดลฝากซื้อค่ะ”“อาหมอรออยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ”“เข้าไปด้วยกันก็ได้” ติณณภพเดินตามหญิงสาวเข้ามาในร้านขายยาที่อยู่ในห้างสรรพค้าเดนิสาได้ยาแต้มสิวแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมออกจากร้าน หญิงสาวเดินวนไปมาจนติณณภพสงสัย“เดซี่จะซื้อย่างอื่นเพิ่มใช่ไหม”“ใช่ค่ะ อาหมอออกไปก่อนได้ไหมคะ”“ของที่หนูจะซื้อเป็นความลับเหรอ”“เป็นความลับของเพื่อน”“อาไปรอข้างนอกก็ได้” ติณณภพคิดว่าเธอคงจะอึดอัดถ้าเขายืนอยู่ด้วย“อาหมอคะ” เดนิสารั้งแขนเขาไว้ขณะที่เขากำลังจะเดินออกไปนอกร้าน“มีอะไรครับเดซี่ หน้าดูไม่ดีเลยหรือว่ามไม่สบายหรือปวดท้องเมนยังไม่หาย” เขาถามคนรักด้วยความเป็นห่วง“เปล่าค่ะ หนูหายเป็นเมนตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่หนูมีของอยากซื้อแต่หนูไม่กล้าซื้อ”“จะซื้ออะไรเดี๋ยวอาซื้อให้”“อาหมอสัญญาก่อนว่าจะไม่บอกใคร” “อาสัญญา” “เพื่อ

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 32 เวลาของเรา

    หลังจะขออนุญาตคุณยายราตรีแล้วติณณภพก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก ช่วงนี้เขาพยายามรีบเคลียร์งานและออกตรวจแทนเพื่อนๆ หมอให้มากที่สุดเพื่อจะได้เพิ่มวันหยุดของตัวเองให้มากขึ้น เขาวางแผนจะพาเดนิสาไปเจอกับมารดาของเธอที่อังกฤษ และอาจจะเที่ยวที่นั่นต่ออีกหลายวัน ก่อนจะกลับมาทำงานระหว่างนี้เดนิสาก็ขับรถไปเรียนเอง ทำให้ติณณภพไม่ค่อยเป็นห่วงมากเท่าไหร่ในทุกเย็นเขาเลิกงานที่โรงพยาบาลแล้วก็จะโทรหาหญิงสาวจากนั้นก็ไปออกตรวจที่คลินิกของเพื่อน จะกลับมาถึงบ้านอีกทีก็สองทุ่มครึ่ง จึงไม่ค่อยได้เจอเดนิสาเท่าไหร่แต่ทั้งสองก็ยังโทรศัพท์หากันทุกวันจนกระทั่งถึงวันเสาร์ซึ่งปกติแล้วเดนิสาจะต้องมาที่บ้านของชายหนุ่มหลังจากทานอาหารกลางวันแต่วันนี้หญิงสาวรีบมาตั้งแต่เช้าเพราะเธออยากจะเจอกับเขามาก“สวัสดีค่ะ อาหมอทำอะไรอยู่คะ”“อารดน้ำต้นไม้ใกล้จะเสร็จแล้วเข้ามาก่อนสิ” ติณณภพรีบไปเปิดประตูให้คนรัก“หนูไม่กวนอาหมอใช่ไหม”“ไม่เลย เดซี่มีอะไรหรือเปล่าวันนี้ถึงมาแต่เช้า”“หนูมีเรื่องจะคุยกับอาหมอนิดหน่อย”“เรื่องอะไรล่ะ ไปคุยกันในบ้านนะ” ติณรภพจับมือคนรักแล้วพากันเดินเข้ามายังห้องรับแขก“หนูลืมบอกอาหมอว่าหลังสอบเสร็จหนูจะไปเที

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 31 จริงจัง

    เย็นวันอาทิตย์ขณะที่เดนิสากำลังคุยกับคุณยายราตรีเรื่องการไปเที่ยวกับเพื่อนๆ เสียงออดที่หน้าประตูก็ดังขึ้น เดนิสาคิดว่าคนที่มากดน่าจะเป็นมารดาของติณณภพแน่ๆ หญิงสาวรีบเดินออกไปเปิดประตูและก็เป็นจริงอย่างที่เธอคิดเพราะบิดามารดาของเขามาพร้อมกับกระเช้าผลไม้ใบใหญ่“สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่ คุณยายอยู่ข้างในค่ะ”“หนูเกริ่นกับคุณยายหรือยังจ้ะ”“ยังค่ะหนูไม่กล้า”“ไม่เป็นไรเดี๋ยวแม่จัดการเอง”เดนิสาเดินนำผู้ใหญ่ทั้งสองเข้ามาในบ้านซึ่งพอคุณยายของเธอเห็นก็ยิ้มด้วยความดีใจเพราะไม่ได้เจอกันมานาน“สวัสดีค่ะคุณยาย / สวัสดีครับคุณยาย”“สวัสดีจ้ะ เข้ามานั่งก่อนเป็นยังไงกันบ้างล่ะไม่เจอกันนานเลยสบายดีไหม”“พวกเราสบายดีครับ คุณยายก็ยังแข็งแรงเหมือนเดิมนะครับ”“ยายก็ยังพอมีแรงอยู่”“วิไลต้องขอโทษคุณยายด้วยนะคะไม่ค่อยได้แวะมาหาเลย”“ไม่เป็นไรหรอก คนเราก็มีงานกันทั้งนั้นแล้ววันนี้แวะมาหาหมอติณณ์เหรอ”“ค่ะ เราสองคนแวะมาหาหมอติณณ์แล้วก็ว่าจะชวนคุณยายกับทุกคนไปทานข้าวที่บ้านด้วยกัน”“น่าจะไปไม่ได้ทุกคนหรอกนะ”“อ้าวทำไมล่ะคะ”“ยัยษากับสามี ออกไปกินเลี้ยงกับเพื่อนเขาน่ะ เหลือแต่ยายกับหนูเดซี่สองคนนี้แหละ”“สองคนก็ไ

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 30 หมอติณณ์เปลี่ยนไป

    เช้าวันจันทร์เดนิสามีเรียน 9 โมงติณณภพไม่ยอมให้เธอนั่งรถไปเรียนเองเพราะเขาเป็นห่วง ชายหนุ่มจึงให้หญิงสาวเอารถเขาไปใช้ส่วนตัวเขาก็นั่งแท็กซี่ไปทำงานและให้เธอไปรับที่โรงพยาบาลในตอนเย็นหลังจากเลิกเรียนในเวลาบ่ายสามโมงครึ่งเพื่อนๆ ในห้องก็คุยกันเรื่องการไปเที่ยวทะเลหลังจากสอบเสร็จ“ปกติเพื่อนๆ จะไปเที่ยวทุกปิดเทอมเหรออิ๊นซ์” เดนิสาถามอรอินทร์ที่กำลังช่วยเป็นเพื่อนเลือกว่าจะพักที่ไหน“ใช่พวกเราจะไปเที่ยวกันหลังสอบเสร็จ”“แล้วไปทะเลทุกปีหรือเปล่า”“ก็ทุกปีนะเพราะว่ามันใกล้ แต่ก็สลับกันไปบางปีก็หัวหินบางปีก็ไปเสม็ด” อรอินทร์อธิบายให้เดนิสาฟัง “แล้วปีนี้ไปกันที่ไหนล่ะ”“ปีนี้ไปหัวหินจ้ะเดซี่ต้องไปกับพวกเรานะ ไปกันหลายคนสนุกดี”“เราสามคนไม่เคยไปเที่ยวด้วยกันเลยนะเดซี่” เมลดาที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็อยากให้เพื่อนได้ไปเที่ยวด้วยกัน“เราต้องขออนุญาตคุณยายก่อน”“ขออนุญาตคุณยายหรือขออนุญาตอาหมอกันแน่จ๊ะเดซี่” เมลดาอดแซวไม่ได้เพราะช่วงนี้เดนิสานั้นหายเข้าออกมีแต่หมอติณณภพ“ก็ขอทั้งสองคนนั่นแหละ”“ถ้าอาหมอห้ามล่ะเดซี่จะทำยังไง” อรอินทร์ถามความคิดเห็นของเพื่อน“เราว่าอาหมอไม่ห้ามหรอก อาหมอใจดีมาก”“ใจดีมา

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 29 ยิ่งรักยิ่งลึก nc

    “พอก่อนเดซี่”ติณณภพรีบบอกคนรักก่อนจะดึงหญิงสาวขึ้นมายืน เขามองเดนิสาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเสน่หา“ทำไมคะ” หญิงสาวหน้าเสียเพราะคิดว่าตนเองทำไม่ถูกใจเขา“อาอยากแตกในมากกว่า” แววตาที่เขามองคนรักเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ล้นปรี่ ติณณภพไม่เคยมีเซ็กซ์กับใครแล้วไม่ป้องกันมาก่อนแต่เพราะเมื่อคืนเดนิสาบอกเขาว่าตนเองกำลังจะเป็นรอบเดือนและเขาก็มั่นใจขึ้นไปอีกเมื่อเห็นใบเสร็จรับเงินในที่เขาไปซื้อผ้าอนามัยให้เธอ“หนูกลัวท้อง” เดนิสาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าทุกครั้งที่เขามีเซ็กซ์กับเธอเขาไม่เคยป้องกันเลย“อารับรองว่าหนูไม่ท้องหรอกเดซี่”เขากระซิบก่อนจะจูบเธออย่างเร่าร้อนจนเดนิสาแทบหายใจไม่ทัน เมื่อจูบจนหญิงสาวแทบจะขาดอากาศก็ยอมผละออกพลิกให้เธอหันหน้าผนังห้องน้ำ เขาดึงสะโพกกลมกลึงขึ้นเล็กน้อย แล้วกดแก่นกายแข็งลากไปบนกลีบกุหลาบเรียกเสียงหวานครางกระเส่าอีกครั้ง“อ๊ะ!....อื้อ...”เดนิสาสะดุ้งร่างกายสั่นสะท้าน เมื่อติณณภพกดท่อนเข้ามาลึกเธอก็ตอดรัดจนเขาต้องขบกรามแน่น ปากร้อนจูบไปบนแผ่นหลังมือใหญ่หยอกล้อกับอกอิ่มเลือดในกายของเธอสูบฉีดมากกว่าทุกครั้งเพราะท่วงท่าและสถานที่ทำให้เธอตื่นเต้นและเสียวซ่านมากขึ้นเป็น

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status