***โปรดติด ตามตอนต่อไปนะคะ..เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน๊า**
อีคอนมองท่านผู้เฒ่าอย่างสงสัย ทำไมถึงดูมีความลับอะไรปานนั้น ถึงได้ให้จันทร์เจ้าออกไปข้างนอก สายตาคมมองร่างชายชราที่มีอายุประมาณ เกือบ 1000 ปีนั้นนั่งลง"เอ่อ ผมขอบคุณท่านผู้เฒ่ามากนะครับที่ช่วยผม""อืม ." ท่านผู้เฒ่าไม่ได้พูดอะไรเพียงพยักหน้ารับคำ"ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า " ประโยคที่แสนโบราณนั้นไม่ค่อยมีใครพูดกันแล้วในยุคเขา"เรื่องอะไรหรือครับท่านผู้เฒ่า" คิ้วเรียงขมวดเข้าหากันอย่างฉงน"เรื่องผู้หญิงคนนั้น""ครับผมก็อย่ากถามท่านผู้เฒ่าเช่นกันครับ" อีคอนเอ่ยพรางนึกถึงจันทร์เจ้าหญิงสาวที่ดูเหมือนคนธรรมดาที่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ"เด็กผู้หญิงคนนี้คือคนที่จะมาถอนคำสาบให้เจ้า " ประโยคนั้นทำให้ชายหนุ่มหัวใจลิงโลด เธอเองหรือจันทร์เจ้าฉันดีใจเป็นที่สุด"จริงหรือครับท่านผู้เฒ่า " ประโยคที่แสนดีใจนั้นเอ่ยขึ้น เขาค่อยๆ เดินลุกขึ้นมายังชายชรานั้น"จริง หล่อนมีเลือดของแวมไพท์ในร่างกาย แม้มันจะเป็นเพียงเศษเสี้ยว " ประโยคนั้นทำให้อีคอนถึงกับตกใจ แวมไพม์เป็นศรัตรูหมายเลขหนึ่งของหมาป่า ถึงว่าทำไมจมูกเขาถึงได้กลิ่นตัวนางแปลกๆ มันช่างหอมยั่วยวนเขาเป็นที่สุด"เจ้าไม่สังเกตหรือไร ว่าตอนนี้ร่างกายเจ้าอ่อนพลังล
อีคอนสอดกายแกร่งเข้าตรงใจกลางสาว เขาจับท่อนเนื้อลำเขื่องออกมาจากที่ซ่อนจากนั้นก็รูดมันขึ้นลงสองสามครั้ง "อ๊ะ อ๊ะ อา" เสียงหวานครางออกมาเมื่อกลีบงามของหล่อนถูกเจ้าท่อนเนื้อถูวนมันขึ้นลง สายตามองมองเนื้อเนียนที่ค่อยๆ แยกออกเพราะเขาดันมันเข้าไปข้างใน หัวใจของคนใต้ร่างระส่ำขึ้นทุกขณะ "อืม อา อ๊าส์" เสียงทุ้มเงยหน้าครางเมื่อเขาถูกตอดรัดด้วยภายในที่แสนอบอุ่น"ขยับหน่อยได้ไหม อ๊ะ อื้ออ " จันทร์เจ้าปรือตาเอ่ยเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มทำท่าจะไม่ขยับ หล่อนอึดอัดจะแย่อยู่แล้วสวบ สวบ สวบ ๆ เสียงชายหนุ่มขยับลำกายแกร่งนั่นเข้าออกอย่างช้าๆ "ซีสสสส โอ้ววว อย่ารัดแรงนักแม่สาวน้อย " เขาเอ่ยทั้งๆ ที่สะโพกหนาก็ดันมันเข้าออกร่างบางเป็นจังหวะ"อืม อื้อ อา " จันทร์เจ้าได้แต่เงยหน้าร้องครางด้วยความเสียวกระสันที่เขามอบให้ ชายหนุ่มใช้พละกำลังของเขาที่มีมากมายนั้นเร่งจังหวะรักเข้าหาหล่อนขึ้นเรื่อยๆ "อ๊า อ๊า อ่า " เสียงทุ้มเงยหน้าร้องครางออกมาอีคอนขาเจ้าเสียว หญิงสาวเงยหน้าเอ่ยพรางสายไปมาด้วยความเสียวกระสัน ชายหนุ่มเน้นสะโพกให้กระทบกับปุ่มสวาทของหล่อนนั้นถี่ๆ จันทร์เจ้าส่งน้ำหวานออกมามากมายเพื่อหล่อนลื่นมัน ชายหนุ่มห
จันทร์เจ้าลืมตาขึ้นมาท่ามกลางแสงจันทร์ที่เต็มดวง หญิงสาวรู้สึกสดชื่นเมื่อแสงจันทร์สาดส่องกระทบผิวเนียนของหล่อน ยังสายตาหวานเงยหน้ามองสิ่งที่กลมๆ ดวงใหญ่ที่ลอยเด่นอยู่บนฟ้านั้น ในใจรู้สึกเป็นสุขที่สุด สายตาหวานมองผิวกายสาว หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆ หล่อนตาฝาดหรือไร ผิวขาวของหล่อนเหมือนมีบางสิ่งบางอย่างแวววาวระยิบระยับยามที่กระทบกับแสงจันทร์นั้นแววตาแสนประหลาดใจปรากฏขึ้นเท้าเรียวค่อยๆ หย่อนลงแตะพื้น แต่แววตาของหล่อนยังไม่ละจากการพิศผิวของตัวเองนั้น หล่อนเดินไปยังกระจกภายในห้อง หัวใจหญิงสาวเต้นระทึกมากขึ้น เมื่อภาพที่เห็นเป็นภาพที่สุดแสนจะประหลาด มันเกิดอะไรขึ้นกับหล่อน ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ หล่อนมองหาเพื่อนร่วมความเห็น อีคอนไปไหนนะ คำถามมากมายเกิดขึ้นในใจ หล่อนเดินไปเปิดไฟในห้องนั้น แสงระยิบระยับก็หายกลมกลืนไปกับแสงนั้นทันทีก๊อก ก๊อก ก๊อก!!! เสียงนั้นดังมาจากข้างนอกประตู คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย อาจเป็นเขา ดีเลยหล่อนจะได้ถามเรื่องนี้ เอ้า น้ำเสียงฉงนนั้นดังขึ้น เมื่อร่างหญิงชาสราผู้ดูแลคฤหาสน์ปรากฏขึ้นทันทีที่หล่อนเปิดประตู"เอ่อ นายท่านให้แจ้งว่าท่านจะต้องเข้าทำสมาธิสามวัน " ป้าแม่บ
ร่างบางนอนซบอกแกร่งหายใจถี่ๆ อีคอนเหลือบมองร่างงามนั้นบนร่างเขา เขาแปลกใจที่กายสาวนั้นกายสาวนั้นขาวผ่องจนเห็นได้ชัด แม้ยามที่กระทบแสงจันทร์ยังมีแววระยิบระยับตรงผิวเนียนนั้นด้วย มันช่างแปลกประหลาดนักคิ้วหนาขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย จันทร์เจ้ากระดกศีรษะมองใบหน้าหล่อนเหลาของคนรัก หญิงสาวยิ้มหวานให้"คิดถึงคุณจังคะอีคอน "หล่อนเอ่ยพรางส่งสายตาระยิบระยับมายังเขา"ผมก็เช่นกันจันทร์เจ้า" เขาเอ่ยพร้อมกับกอดร่างบางบนร่างเขานั้นแน่น"ออกก่อนนะคะ จันทร์เจ้าอยากนอนข้างๆ คุณ " หญิงสาวพูดไปใบหน้าสวยก็เอ่อแดงไปเมื่อนึกถึงกลีบเนื้อสวยที่ยังงาบงับเจ้ามังกรยักษ์ของเขาอยู่นั้น ตั้งแต่ถึงสวรรค์เมื่อมันก็ยังแช่อยู่อย่างนั้น"อื้อ ผมว่า ................." เขาหยุดสักพักหล่อนนิ่งเพื่อรอฟัง "เอาเข้าดีกว่านะ ผมชอบ"สวบบ!!!สิ้นเสียงพูดของอีคอนเขาก็เด้งสะโพกของเขาขึ้น ทำให้เจ้ามังกรนั้นมันมุดเข้าไปในถ้ำนั้นอย่างจัง "อุ๊ย อื้อออ"จันทร์เจ้าร้องสะดุ้งเมื่อชายหนุ่มดันเจ้ามังกรยักษ์ที่มันแช่อยู่ในร่องสวยของหล่อนเข้าไปข้างใน หนังเจ้ามังกรเสียดสีกับขอบสาวของหล่อนจนมันยู่ไปตามแรง น้ำหวานที่มันเอ่ออยู่ก่อนแล้ว ตอนนี้มันกำล
อีคอนนั่งครุ่นคิดถึงเรื่องของจันทร์เจ้า เขาพอจะดูออกว่าอาการของหล่อนเป็นยังไง หล่อนมีเชื้อเสี้ยวแวมไพม์อาการของหล่อนก็คล้ายแวมไพม์ แต่แปลกที่มันเหมือนรุนแรงมากขึ้น เขาอยากให้ท่านผู้เฒ่ามาเร็วๆ เขาเป็นห่วงหล่อน ชายหนุ่มนั่งครุ่นคิดอยู่อย่างนั้น สายตาเป็นกังวลมองออกปนอกหน้าต่างก๊อกๆๆๆ!!!ยังไม่ทันที่เขาจะคิดไปไกล เสียงเคาะนั้นก็ดังมาจากประตูห้องทำงานของเขา "เชิญ" ประโยคนั้นทำให้ผู้มาเยือนเข้ามาข้างในเดินเข้ามาข้างใน"นายท่านคะ คุณอากีร่ามาค่ะ" เขาฟังแล้วพยักหน้า สายตาคมมีแววกังวลใจเล็กน้อย"อีคอนขา อากีร่าคิดถึงคุณที่สุดเลยค่า" หญิงสาวในชุดเกาะอกสีดำรัดรูปเดินเข้ามายิ้มร่า อีคอนมองหญิงสาวที่อกสะบึมนั้นก็ใจเต้น เขาลอบกลืนน้ำลายตามสัญชาติญาณดิบ ไม่ว่าความเป็นมนุษย์หรือสัตว์ป่า เรื่องทางเพศนั้นเป็นเรื่องปกติอากีร่ามองชายหนุ่มด้วยดวงตาหลงใหล ฤดูกาลที่แล้วเขายังไม่หล่อนเข้มขนาดนี้เลย แต่ดูเหมือนว่ากลิ่นสาปความเป็นหมาป่าของเขาจะน้อยลง หึ ไม่สิ มีเหลืออยู่น้อยมาก หญิงสาวคิดในใจ"มาก่อนใครเพื่อนเลยนะอากีร่า " เสียงเข้มเอ่ยพรางมองร่างอวบอัดที่เข้ามานั่งตักของเขา หญิงสาวใช้บั้นท้ายถูไถเจ้ามังกร
จันทร์เจ้าวิ่งออกมาจากตรงนั้นอย่างไม่คิดที่จะหันไปมอง หล่อนคว้ากุญแจรถขับออกจากคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว อีคอนวิ่งไปดักที่ปากประตูแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างกังวล เขาเรียกลูกน้องคนสนิทของเขาให้ตามมา ชายหนุ่มพยายามกลายร่างเป็นหมาป่าซึ่งมันก็ใช้เวลาพอสมควร ฟลึบ จากนั้นทั้งสองตนก็กระโจนไปทางทางรถยนต์ที่ขนาบไปด้วยต้นๆ ม้สูงนั้น หัวใจของเขาตอนนี้เป็นกังวลอย่างมาก เมื่อรู้ว่าอีกไม่กี่รอ้อยเมตรก็จะหมดเขตอำนาจของเขาแล้วครืมมม!!! เสียงของเท้าสี่เท้ากระทบกับพื้นดินนั้นเต็มไปด้วยฝุ่นตลบนั้น จันทร์เจ้าเงยหน้ามองร่างหมาป่าตัวใหญ่สีที่ไม่ค้นตานั้น แววตาสีแดงมองมายังหน้ารถคันที่ห่อนขับ สายตามันมองหล่อนอย่างกับเอาเรื่อง หล่อนจำได้ว่ามันไม่ใช่คนรักหล่อนเป็นแน่ แต่เอาเหอะ ไม่ว่ามันจะเป็นตนไหน หล่อนไม่กลัวทั้งั้น ตอนนี้ยิ่งอารมณ์ขึ้นอยู่ โฮกกกกก เสียงคำรามทำให้หล่อนสะดุ้งจากความคิดเล็กน้อย"หึ วันนี้เจอคนไอ้อีคอน มันช่างดวงดีเสียจริง " ประโยคที่เข้มแค่นเสียงพูดนั้นมันทำให้มิลินพอจะจำได้ว่ามันเป็นใคร และเป็นอย่างที่หล่อนคิดไว้ เมื่อมันกลายร่างกลับเป็นมนุษย์ ร่างสูงบึกบึนนั้นเดินเข้ามายังข้
จันทร์เจ้าเฝ้าดูแลอีคอนอยู่ไม่ห่าง สายตาห่วงใยปรากฏขึ้น สายตาหวานสำรวจแผลของชายหนุ่มที่ตอนนี้ต้องเย็บกันเลยทีเดียว เขี้ยวของแม็กซ์ทั้งใหญ่ทั้งแข็งแรงเนื้อทำให้เนื้อบางส่วนของเขาหายไป มือเรียวแตะลงตรงแผลนั้น ดวงตาหวานไหววูบเมื่อเห็นเลือดซึมออกมาจากตรงนั้น"อุ๊ย!! เลือด " หล่อนอุทานพรางมองมันแววตาระยิบระยับ กลิ่นคาวคุ้งทำให้หล่อนหัวใจเต้นรัว ลิ้เล็กกำลังแลบออกมาสัมผัสมัน"จะทำอะไรนังหนู " เสียงเข้มทรงพลังนั้นทำให้จันทร์เจ้าชะงัก ร่างของชายชราที่หล่อนนับถือปรากฏขึ้น"ท่านผู้เฒ่า " จันทร์เจ้าอุทานเรียกชื่อชายชราผู้นั้นที่อยู่ๆ เขาก็เข้ามาขัดจังหวะหล่อน"เจ้าจะทำอะไร " เสียงเข้มนั้นเอ่ยถามอีกครั้ง จันทร์เจ้าหน้าซีดเพราะเกรงว่าใครจะรู้ว่าหล่อนนั้นเปลี่ยนไปมากถึงเพียงนี้"เอ่อๆ หนูๆ " ด้วยท่าทางเงอะๆ เงิ้นๆ และน้ำเสียงที่ตะกุกตะกัก"เอาหละๆ ข้ารู้ว่าเจ้าหนักใจ " ท่านผู้เฒ่าเอ่ยพรางเดินเข้ามาอย่างช้าๆ จันทร์เจ้านึกสงสัยที่ท่านผู้เฒ่านี้รู้ได้เช่นไรกัน"เอ่อๆ รู้เหรอคะ ถ้าอย่างนั้นช่วยบอกหนูได้ไหมคะ " เสียงหวานเอ่ยพรางเดินตามหลังท่านผู้เฒ่าแล้วนั่งลงข้างล่างอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว หล่อนเงยหน้า
จันทร์เจ้านอนหลับยาวตั้งแต่เช้าจนกระทั่งพลบค่ำ หญิงสาวตื่นขึ้นจากการหลับใหล สายตามองหาสิ่งที่จะมาช่วยแก้กระหาย หล่อนมองหาเหยือกน้ำ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่น เมื่อสายตาสะดุดกับถุงสีแดงสดคล้ายถุงใส่นมที่เก็บไว้ให้กับเด็กๆ ดวงตาหวานนั้นวาวขึ้นเป็นสีฟ้า หัวใจหล่อนลิงโลดเป็นที่สุด ร่างบางรีบถลาเข้าไปยังเป้าหมายทันที ความหอมของมันทำให้หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอ เฮือก!!!จันทร์เจ้ามองซ้ายแลขวาจากนั้นก็จัดการมันลงคอรวดเดียวจนหมด "หืม....อร่อยจัง" หญิงสาวเอ่ยออกมาเบาๆ พรางมองมันอย่างหลงใหล จันทร์เจ้ารู้สึกว่าตัวเองเริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมาในทันที ใครกันนะเอามาวางไว้แบบนี้ ยังไม่ทันที่จะขยับไปไหน ร่างหนาของคนที่หล่อนคิดว่าเป็นคนนำมาไว้ให้นั้นก็ปรากฏขึ้น"ตื่นแล้วเหรอจันทร์เจ้า" เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูแล้วอบอุ่น หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองร่างของเขาที่ตอนนี้เดินเข้ามาไกล้หล่อน จนหล่อนสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเขา"คุณเอามาให้เจ้าใช่ไหมคะ" เสียงหวานเอ่ยถามพรางยิ้มกว้างอย่างดีใจ"ใช่ครับ ผมรู้ว่าคุณต้องหิว" อีคอนพูดพรางนั่งลงข้างๆ หล่อน จันทร์เจ้ามองเขาอย่างซาบซึ้ง เขาช่างรู้ใจหล่อนจัง"ขอบ
อีคอนก้มมองร่างสาวที่เดินเกาะแขนอยู่ข้างๆ เขานี้ แววตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความสุข สายตาคมมองไปตามทางเดินที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ สีแดงสดนั้น รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นเมื่อเห็นเด็กแฝดทั้งสองคนหันหลังมายิ้มให้ เขามองมือน้อยทั้งสองที่ถือกุหลาบช่อสวยอยู่นั้น ส่วนลูกสาวก็ถือตะกร้าโปรยกลีบดอกไม้ตามทางเดินยามที่อีคอนและจันทร์เจ้าเดินนั้นจันทร์เจ้าเงยหน้าสบตาหวานผู้ที่เป็นเจ้าบ่าวในงาน หล่อนยอมให้อีคอนจัดงานแต่ง หลังจากที่เขาพร่ำขอหล่อนจัดอยู่หลายครั้ง เพราะหล่อนเห็นว่ามันไม่จำเป็นเลย เพราะหล่อนกับเขาก็จดทะเบียนสมรสกันนานมากแล้ว แต่เขาสิไม่ยอมเขาอยากพาหล่อนเข้าโบสถ์ โดยมีลูกของเราเป็นพยานรักครั้งนี้ด้วย หล่อนยิ้มหวานให้กับผู้ชายที่หล่อที่สุดในงาน แล้วหันไปยิ้มให้กับญาติของเธอซึ่งก็มีเพียงมารดาบุญธรรมนั้นเสร็จสิ้นพิธีการไปได้ด้วยดี งานทั้งงานมีแต่ความรักความอบอุ่นความหวานตลบอบอวนไปหมด อีคอนโอบกอดจันทร์เจ้าด้วยความรักใคร่ โดยมีสองแฝดเข้ามาสวมกอดกันกลมเลยก็ว่าได้"หนูขอให้แด็ดดี๊กับมามี๊รักกันจนแก่เฒ่านะค่ะ" เสียงเด็กหญิงใบหน้าน่ารักเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มแก้มแทบปรินั้น"ผมก็เหมือนกับงับ " เด็กผู้ชายใบหน
อีคอนจุ่มขาแกร่งทั้งสองข้างลงในอ้างอาบน้ำขนาดใหญ่ ใหญ่ขนาดคนสามคนนอนเรียงกันแช่น้ำได้สบาย สายตาเขามองเมียของเขาหวานเยิ้ม แววตาเป็นประกายระยิบระยับ ร่างสาวขยับออกห่างเล็กน้อยเพื่อให้เขานั่งแทนที่ หญิงสาวอมยิ้มเมื่อรู้ว่าเขาคิดอะไร"อยากอาบน้ำจริงๆ หรืออยากทำอย่างอื่นค่ะ" เสียงหวานเอ่ยด้วยน้ำเสียงประมาณว่ารู้ทัน"หืม แบบนี้เขาเรียกว่ารักกันจริงครับ " อีคอนเอ่ยด้วยเสียงกระเส่า เขาขยับเข้าใกล้หล่อนมากขึ้น ชายหนุ่มมองผิวขาวเนียนใสดูสุขภาพดีนั้น มือหนาของเขาลูบมันไปมาเบาๆ"อ๊ะ อื้อ ก็รู้นะสิค่ะ ว่าคุณไม่ได้นอนกับเจ้าตั้งแต่มีเจ้าแฝดนั้น " หญิงสาวพูดตามความจริง เพราะตั้งแต่หล่อนมีลูกจนถึงป่านนี้หล่อนกับเขาก็ไม่ได้นอนด้วยกันเลย เพราะหล่อนเห็นว่าลูกยังเล็กอยู่ ทีแรกหล่อนคิดว่าจะเป็นปีเสียแล้ว แต่ที่ไหนได้ เจ้าแฝดกลับโตไว ภายในไม่กี่เดือนเองก็พูดได้รู้ภาษาและช่วยเหลือตัวเองได้บ้างแล้ว หล่อนจึงแยกให้ทั้งสองหัดนอนกันเองฟอดด!!! "หืม ก็นั่นนะสิ ผมคิดถึงน้องของคุณใจแทบขาด" เขาเอ่ยหลังจากที่เขาฝังจมูกลงแก้มสวย พรางมือไม้ก็ปัดป่ายไปทั่วเรืองร่าง ชายหนุ่มเกลี่ยนิ้วยาวของเขากับร่องสาวของหล่อนไปมาเบาๆ"
จันทร์เจ้าอุ้มลูกน้อยทั้งสองคน หล่อนมองดูใบหน้าเด็กแฝดหญิงชายก็ยิ้มร่า"เอลซ่ากับอาเทอร์ ใครเป็นคนตั้งชื่อให้หนูนะ" หล่อนเปรยออกมาเบาๆ พร้อมทั้งจับแก้มใสนั้นเบาๆ"ก็ใครซะอีกหล่ะ" เสียงคุ้นหูนั้นดังมาจากด้านหลัง หล่อนรีบหันไปทันทีเมื่อคนที่หล่อนได้ยินนั้นเป็นเขา"อีคอน....." หล่อนเรียกชื่อชายหนุ่มด้วยความดีใจ นี่เขาไม่เป็นอะไรหรือนี่ เขายังมีชีวิตอยู่หรือนี่ จันทร์เจ้านึกในใจพรางกวาดตามองใบหน้าหล่อของสามีไป-มามือหนาประคองดวงหน้าคมแล้วลูบมันเบาๆ อย่างไม่เชื่อสายตา"ครับผมเอง " อีคอนโอบเอวกิ่วของภรรยาไว้แบบหลวมๆ เขามองใบหน้าสวยของหล่อนนิ่ง ใจในรู้สึกของคุณโชคชะตาเป็นที่สุด"คุณไม่เป็นอะไร เจ้าดีใจที่สุดเลยค่ะ""ผมก็ดีใจ ขอบคุณท่านผู้เฒ่าทั้งสองคนที่ทำให้ผมมีชีวิตรอด" เขามองเหม่อออกไปทางป่าใหญ่นอกกำแพงคฤหาสน์นั้น"ท่านผู้เฒ่าเก่งจริงๆ เลยค่ะ ท่านมีพระคุณกับเราอย่างมาก""ใช่ครับ ผมต้องตอบแทนท่านทั้งสองอยู่แล้ว และอีกคนที่ผมลืมไม่ได้............" ชายหนุ่มทำท่าครุ่นคิด หญิงสาวมองอย่างอยากรู้"ใครคะ""ก็คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมนี่ไง " อีคอนก้มลงมาบอกหญิงสาว จันทร์เจ้ายิ้มกว้างแบบงงๆ"เจ้าเหรอค่ะ
อีคอนมองหญิงสาวที่ดิ้นรนไปมานั้นอย่างร้อนใจ เขาเห็นร่างของจันทร์เจ้ากำลังจะตายต่อหน้าต่อตา ชายหนุ่มบอกให้เจ้าหล่อนดูดเลือดเขา แต่หญิงสาวก็ยังช้าอยู่ แล้วแบบนี้ลูกเขาก็จะเป็นอันตรายไปด้วยกรี๊ดดด!! "อ๊ายยย เจ้าจะไม่ไหวแล้ว ช่วยเจ้าด้วย " หญิงสาวกรีดร้องอย่างเจ็บปวด เสียงที่เบาหวิวนั้นทำให้อีคอนใจคอไม่ดี"คุณต้องเชื่อผม จันทร์เจ้า ไม่เช่นนั้นคุณจะตาย แล้วลูกเราก็จะตายนะ "อีคอนตะโกนบอกหญิงสาวท่ามกลางสายลมที่เริ่มพัดโหม เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่ตอนนี้กำลังเต็มไปด้วยเมฆหมอกที่พัดจะปิดบังดวงจันทร์นั้น"ถ้าอย่างนั้นเจ้าขอโทษนะคะ " งับ!! อ๊ากกกกก!!! สิ้นเสียงพูดคือเสียงร้องของชายหนุ่มตอนนี้คอของเขาถูกหญิงสาวคนรักฝังเขี้ยวนั้นลงไปแบบเต็มๆ ดวงตาคมของอีคอนแดงกล่ำขึ้น พร้อมกับดวงตาของจันทร์เจ้าที่เป็นประกายสีฟ้า เฮือก เสียงหญิงสาวดูดกลืนเลือดอุ่นๆ นั้นลงคอ ร่างหล่อนตอนนี้เหมือนต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาแล้วได้น้ำชโลมใจหญิงสาวน้ำตาไหลพรากที่ต้องดูดเลือดคนที่หล่อนรัก หล่อนกลัวว่าชายหนุ่มจะตายเหมือนกับรายอื่นๆ ที่หล่อนเจาะคอมานั้นอีคอนร้องอย่างเจ็บปวด ร่างเขาตอนนี้เหมือนลูกบอลที่ถูกเจาะลม ชายหนุ่มเหมือนกำลัง
จันทร์เจ้านั่งท้องโย้มองแฟนหนุ่มที่ตอนนี้ดูสดใสขึ้นมามาก หลังจากที่อีคอนได้ถูกถอนคำสาปแล้ว เขาใช้ชีวิตแบบปกติทั่วไป ส่วนลูกน้องของเขา ใครที่เป็นหมาป่านั้นก็ยังเหมือนเดิม ตอนนี้จันทร์เจ้าเป็นที่รักของทุกคนในบ้าน ยิ่งตอนนี้หล่อนมีทายาทของอีคอนด้วยแล้ว หล่อนขออะไรทุกคนจัดให้หล่อนหมด แต่ทว่าตอนนี้หล่อนไม่อยากได้อะไรเลยนอกจากเลือดสดๆ จากมนุษย์ หล่อนมองแก้วสีดำทึบที่ในนั้นบรรจุน้ำสีแดงเข้ม หล่อนกินเลือดบำรุงลูกในท้องแทนนมสดที่มนุษย์กินกัน"คิดถึงแม่จัง " หล่อนเปรยออกมาเบาๆ เมื่อหล่อนรู้สึกอ่อนล้าหล่อนจะนึกถึงแม่บุญธรรมของหล่อนเสมอแต่จะให้ไปในสภาพนี้ ท่านคงตกใจแย่ หญิงสาวนึกพรางก้มลงมองเนื้อตัวของหล่อนที่ตอนนี้ทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัด ท้องสาวของหล่อนเป็นเหมือนท้องแฝดลูกสาม หล่อนไม่รู้เลยว่าทำไมร่างหายหล่อนถึงเป็นเช่นนี้ หล่อนไม่กล้าพาลูกไปฝากครรภ์ที่โรงพยาบาล เพราะหล่อนกลัวว่าที่นั่นของจะแตกตื่น คนท้องที่ดูเหมือนจะเป็นตัวประหลาด อีคอนให้เพื่อนของเขาที่เป็นหมาป่ามาดูแล"คิดอะไรอยู่เหรอครับที่รัก" อีคอนเดินเข้ามาสวมกอดหล่อนอย่างหลวมๆ จากด้านหลัง เขาก้มมองร่างเมียเขาที่นั่งอยู่ตรงม้านั่งในสวน
จันทร์เจ้ากลับมาใช้ชีวิตตามปกติ เลือดหมาป่าในกายของหล่อนตอนนี้ทำให้หล่อนถูกแสงแดดได้ หล่อนจึงออกไปไหนมาไหนกับอีคอนได้อย่างเฉกเช่นเดิม ร่างกายสาวของหล่อนถึงแม้ว่าจะเป็นแวมไพท์นั้น แต่ด้วยความที่ดื่มเลือดของหมาป่าจึงทำให้ร่างหล่อนแข็งแรงมากขึ้น หล่อนใช้ชีวิตเหมือนกับมนุษย์ปกติ หล่อนหลับนอนกับอีคอนทุกวันทุกคืน หล่อนไม่รู้เลยว่าตอนนี้ในกายของหล่อนนั้นได้มี สิ่งมีชีวิตเล็กๆ ก่อกำเนิดขึ้นเสียแล้ว"จันทร์เจ้าจ๋า ตื่นเถิดที่รัก " อีคอนกระซิบข้างใบหูขาว เพื่อเรียกร่างบาง ซึ่งวันนี้ดูเจ้าหล่อนจะตื่นสายกว่าปกติ"อื้ออ "เสียงคำรามอย่างขัดใจนั้นดังมาจากร่างบางที่บิดขี้เกียจไปมานั้น""ตื่นได้แล้วจันทร์เจ้าจ๋า วันนี้คุณกับผมต้องไปดูธุรกิจที่โรงพยาบาลนะครับ" เขากระซิบย้ำอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเจ้าหล่อนเพียงแต่ขยับกายเล็กน้อยเท่านั้น แต่ขนตาสวยยังคงปิดสนิท"อื้อ เจ้าไม่อยากตื่นเลยคะอีคอน มันอยากนอนค่ะ" เสียงพึมพำนั้นเปล่งออกมาจากปากสวยทำให้อีคอนหันไปมองหล่อน"ไม่สบายหรือเปล่าครับ หรือว่าเลือดที่ผมเตรียมให้นั้นมันไม่พอ" อีคอนนึกถึงเลือดสุกรที่เขาสั่งมาให่หล่อนดื่มนั้น เพราะหากแม่แวมไพท์สุดที่รักของเขาดื่
หลังจากวันนั้นจันทร์เจ้าก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ หล่อนไม่ต้องนอนหลับในตอนกลางวันและตื่นในตอนกลางคืนอีกแล้ว เพียงแต่หล่อนยังต้องกินเลือดอยู่เท่านั้น อีคอนเป็นคนจัดการให้เจ้าหล่อนทุกอย่าง เขาไม่อยากให้หล่อนต้องเป็นอันตราย แล้วจันทร์เจ้าเองก็เป็นเด็กดีมากขึ้นด้วย ตอนนี้หลับปุ๋ยเชียว"อือ อื้อ " หล่อนบิดกายสาวไปมา พรางดึงผ้าห่มมาคลุมร่างหล่อนอีคอนก้มลงไปมองใบหน้าสวยขาวใสนั้น ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก ฟอดดดด!!! "อื้ออออ " จมูกโด่งก้มลงไปฝังยังแก้มเนียนของหล่อน เขาสูดความหอมนั้นเข้าเต็มปอด"อื้อ..... อีคอน" จันทร์เจ้าเอ่ยขึ้นทันทีที่หล่อนลืมตา หล่อนเห็นใบหน้าหล่อของเขานั้นอยู่แถวๆ หน้าหล่อนนี้"อือหึ ตื่นแล้วเหรอครับ " เขายิ้มนัยน์ตาให้หล่อน"ค่ะ ก็มีคนมาแกล้าเจ้านี่คะ " สายตาหวานหรี่ลงเป็นเชิงเย้าแหย่"ก็เห็นคุณหลับปุ๋ยเหมือนเด็กเชียว""ค่ะ นี่เช้าแล้วเหรอค่ะ " หล่อนมองไปรอบๆ พรางมองไปที่หน้าต่างที่มีแสงลอดเข้ามานั้น"ครับ ไปเดินเล่นกันไหม นานแล้วที่ผมไม่ได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นกับคุณ" เขาหันไปมองหน้าต่างนั้น แล้วหันมายิ้มกว้าง"อือ แต่เจ้ายังอยากนอนอีกหน่อยนี่ค่ะ หล่อนล้มตัวนอนลงอีกครั้ง อีคอนมองร่
จันทร์เจ้าอาการไม่ดีขึ้นเลย มีแต่จะทรุดโทรมลงทุกวันๆ ตอนนี้ก็จะครบ 7 วันแล้ว หล่อนยังคงทุกทรมานอยู่อย่างนี้ อีคอนนั่งมองรางบางของเขาอย่างเศร้าสร้อย ท่านผู้เฒ่าก็ยังใช้เวทมนต์ช่วยประคองอาการของหล่อนไว้ เขามองร่างหล่อนที่อ่อนเปลี้ยเพลียแรงนั้นในใจเขาก็รู้สึกเจ็บปวดแทนเจ้าหล่อน"นังหนูนี่เป็นยังไงบ้าง" เสียงนั้นเอ่ยขึ้น อีคอนหันกลับไปมองนิ่งแล้วดวงตาคู่นั้นก็สลดลงอย่างเห็นได้ชัด"ยังไม่ดีขึ้นเลยครับท่านผู้เฒ่า""นี่เป็นวันที่ 7 แล้วสินะ " ท่านผู้เฒ่านับนิ้วระหว่างนั้น อีคอนมองตามอย่างหนักใจ"ครับ นางยังไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้นเลย " ชายหนุ่มหันกลับไปมองหล่อนด้วยสีหน้าที่เศร้าสร้อย ในใจแสนทรมาน นี่เขาต้องเสียหญิงอันเป็นที่รักไปหรือนี่"เราใช้ทุกวิถีทางแล้ว ข้าก็ถอดใจ " ท่านผู้เฒ่าเอ่ยอย่างหมดหวังเช่นกัน ...."เอ่อ..... มีอีกวิธีหนึ่ง" ท่านผู้เฒ่าหยุดพูดไปสักพักหนึ่งอะ อะไรหรือครับท่านผู้เฒ่า " อีคอนเอ่ยถามด้วยท่าทางร้อนรน"คืนนี้พระจันทร์เต็มดวงใช่ไหม เจ้านำร่างหล่อนออกไปรับแสงจันทร์ดู เผื่อมันจะช่วยได้" ประโยคนั้นทำให้ชายหนุ่มหัวใจพองโต เขาเริ่มมีความหวังขึ้นมาบ้างเล็กน้อย ในใจนึกถึงปานรูป
อ๊ากกก โอ๊ยยยย!!!ไม่ทันที่จันทร์เจ้าจะขยับกายงาม ร่างของอีคอนถูกกัดกระเด็นออกไปจากตรงนั้น จันทร์เจ้ามองชายคนรักตรงหน้านี้อย่างตกใจ ดวงตาคู่สวยของหล่อนขึ้นสีฟ้าในทันที มือเรียวกำเข้าหากันแน่น ภาพที่เห็นคือเลือดสีแดงสดไหลออกมาจากบาดแผลของชายหนุ่มคนรักทำให้จันทร์เจ้าโกรธเป็นที่สุด"เป็นยังไงไอ้อีคอน มึงกลายร่างมาสู้กับกูเดี๋ยวนี้" แม็กซ์เอ่ยทั้งๆ ที่ร่างของเขาเป็นหมาป่า สายตาสีแดงทรงอำนาจนั้นมองชายหนุ่มนั้นนิ่ง"อย่ามาสั่ง มึงไม่ใช่พ่อกู" ประโยคที่แสนจะกวนประสาทของเขา ทำเอาแม็กซ์โกรธจัด มันจ้องหน้าอีคอนเขม็ง"ถ้าอย่างนั้นมึงก็ตายเสียเถอะ" อ๊ากกกก!!! แม็กซ์พูดเสร็จก็กระโจนร่างหมาป่าของมันนั้นเข้าหาอีคอนอย่างแรง"อย่านะ งับ!!! ........ ควับ!! .....พรืดดดด!! จันทร์เจ้าตะโกนอย่างตกใจ พรางร่างของหล่อนก็กระโดดเข้าไปขวางทางนั้น"โอ้ยยยย อ๊ากกกก!! " เสียงแม็กซ์ ร้องออกมาอย่างเจ็บปวด เมื่อเขี้ยวของมันฝังอยู่ในร่างสาวของหญิงสาว จันทร์เจ้าล้มกลิ้งไปกับพื้นทันทีตามแรงกระโจน ดวงตาหล่อนแววสีฟ้าด้วยความโกรธเมื่อแม็กซ์ทำร่างหล่อนให้เป็นแผล หญิงสาวหันไปมองตรงหัวไหล มันน่าเหลือเชื่อที่บาดแผลนั้นค่อยๆ ปิด