Share

ตอนที่ 19

Author: Aile'N
last update Last Updated: 2024-11-25 01:59:04

วิวาห์(ไม่)ไร้รัก

Writer : Aile'N

ตอนที่ 19

เผลอแป๊บเดียวก็ถึงวันพฤหัสฯ พรุ่งนี้เป็นวันที่ต้องออกเดินทางไปทะเลกันแล้ว หลังเลิกงานวันนี้วรธันย์กับรินลดาจึงมาซื้อของกันที่ห้างสรรพสินค้า เธอปล่อยให้เขาเลือกซื้อเสื้อผ้าและของใช้ตามสบาย ส่วนตัวไม่คิดจะซื้ออะไรเพราะเสื้อผ้าที่คุณหญิงนาฏยาซื้อให้เมื่อตอนเข้ามาอยู่บ้านเขาใหม่ๆ ก็เยอะจนจะใส่ไม่ครบอยู่แล้ว

ใช่...เธอไม่เดือดร้อน แต่ร่างสูงกลับเดือดร้อนแทนเธอซะงั้น ไม่ว่าเขาจะซื้ออะไรก็เป็นอันต้องบังคับให้เธอซื้อตามทุกอย่าง ไม่ซื้อเขาก็ซื้อแทนให้ เอาแต่ใจสุดๆ! แต่ที่ทำเอาทั้งขำทั้งอายเห็นทีจะเป็นเสื้อฮาวายคู่กันนี่แหละ ไม่คิดเลยว่าคุณเขาจะอยากใส่เสื้อคู่ ยังไม่ใช่แฟนกันนะ เผื่อลืม...

"เอานี่ไปด้วย" เดินมาถึงโซนบำรุงผิว ครีมกันแดดหลอดใหญ่ก็ถูกหยิบใส่รถเข็น ทำเอาคนมองตามทำหน้าแปลกใจสุดขีด

"กลัวดำเหมือนคนอื่นเขาด้วยหรอคะ" ร่างบางแซวอย่างอึ้งๆ ปนขำ ไม่คิดว่าเขาจะห่วงผิวเหมือนพวกผู้หญิงด้วย

"ซื้อให้หนูนั่นแหละ" วรธันย์ตอบอย่างไม่คิดอะไร แต่คนแซวเขาถึงกับแก้มร้อนไปต่อไม่เป็น

"เหลือรองเท้าแตะ" เสียงทุ้มพึมพำ ก่อนเข็นรถนำคนข้างกายไปช้อปกันต่อที่โซนขายรอง
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 20

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 20"เป็นอะไร? ถ้าไม่พอใจพี่นอนโซฟาก็ได้"ร่างสูงที่ยืนกอดอกพิงขอบประตูระเบียงเสนอขึ้นเมื่อเห็นคนที่มาด้วยยืนทำหน้าหนักใจ หลังได้รู้ว่าต้องพักในบ้านหลังนี้แค่สองคน และเตียงก็มีแค่หนึ่ง...เธอก็แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ถึงไม่มีห้องนอนสักสองหรือสามให้สมส่วนกับพื้นที่กว้างๆ แต่สิ่งที่มีคือห้องน้ำ ห้องครัว ห้องนั่งเล่น สระว่ายน้ำ ระเบียงกว้างและสวนดอกไม้ให้เดินเล่น...แต่กลับไม่มีห้องนอน! มีแค่เตียงหลังใหญ่เพียงหลังเดียวอยู่ตรงกลางห้อง แล้วไม่คิดว่าแขกที่มาพักจะมากันหลายคนบ้างเลยหรือไง ถ้ามาหลายคนจะให้นอนไหนกัน ตอนแรกที่เห็นไม่ทันได้สำรวจดีๆ ก็ว่าสวยมากอยู่หรอก แต่ตอนนี้บอกเลยว่าแย่มากๆ!"เปล่าค่ะ...ใครจะกล้าไล่พี่ไปนอนโซฟากันล่ะ" รินลดาบอกเสียงเบาอย่างปลงตก แม้จะไว้ใจวรธันย์ในระดับหนึ่งว่าเขาคงจะให้เกียรติเธอ แต่ความคิดด้านลบมันก็แย้งมาว่ายังไงเขาก็เป็นผู้ชายและเราก็ยังไม่ได้แต่งงานกันให้ถูกต้องตามประเพณี เราจะข้ามขั้นมานอนร่วมเตียงกันไม่ได้ มันไม่ถูกต้อง...ถึงจะแค่นอนเฉยๆ ก็เถอะ! และถ้าจะให้เขาผู้เป็นคนจ่ายเงินทุกอย่างในทริปนี้ไปนอนที่

    Last Updated : 2024-11-25
  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 21

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 21"อื้อ..." รินลดาตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวันในสภาพร่างกายหนักอึ้ง โดยเฉพาะศีรษะกอปรกับวิงเวียน พะอืดพะอม ลำคอแห้งผากราวกับคนขาดน้ำมาเป็นเวลานาน เธอลุกขึ้นมานั่งกุมขมับอยู่นานมาก กว่าจะได้สติและเริ่มมองหาใครอีกคน ทว่าไม่ได้ชะเง้อคอนานก็เห็นเขาเดินถือแก้วน้ำเข้ามาหาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง"ดื่มน้ำขิงสักหน่อย จะได้ดีขึ้น" แก้วน้ำขิงอุ่นๆ ถูกยื่นมาตรงหน้า เมื่อรับมาใครคนนั้นก็ยังคงยืนกอดอกมองเธอด้วยสายตาเรียบนิ่ง รินดลามองสบตาคมด้วยความรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ สมองหนักอึ้งพยายามนึกถึงประสบการณ์ในคืนแรกที่ได้นอนร่วมเตียงกัน ทว่านึกยังไงก็นึกไม่ออก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากลับจากไปดูคอนเสิร์ตตั้งแต่ตอนไหน"เมื่อคืน...หนูกลับมาตอนไหนหรอคะ ทำไม..." น้ำเสียงแหบแห้งเอ่ยถามออกไปอย่างสับสน นั่นทำให้วรธันย์ได้คำตอบในสิ่งที่สงสัยเสียทีว่า...เธอจำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไม่ได้!"จำไม่ได้จริงๆ นะหรอ? " ร่างสูงหรี่ตามองอย่างจับผิด เขาหวังว่าเธอจะจำอะไรได้บ้าง ไม่ใช่ลืมหมดขนาดนี้ เพราะถ้าลืมแล้วใครจะรับผิดชอบความรู้สึกของเขากัน!"....." ใบหน้าเคร่งขรึมกว่ายามปกติทำคนฟังห

    Last Updated : 2024-11-27
  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 22

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 22"เสร็จแล้ว~ ห้ามแผลโดนน้ำนะคะ ล้างแผลทุกวัน หนึ่งอาทิตย์ตัดไหมค่ะ" คุณหมอเงยหน้าขึ้นพูดยิ้มๆ เมื่อช่วงเวลาแห่งเจ็บปวดจบลงด้วยดี ผ้าก๊อซสีขาวสะอาดถูกพันเข้ากับฝ่าเท้าเรียวเล็กเสียจนหน้าเตอะคนเจ็บที่นั่งอดทนหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ไม่แม้แต่จะชายตามองเปลือกหอยเปื้อนเลือดชิ้นโตที่ถูกดึงออกไปวางไว้ในถาดเครื่องมือแพทย์ใกล้ๆ เลยสักนิด อาการเจ็บจนชายังคงหน่วงอยู่ที่ฝ่าเท้า ภาพเลือดเปื้อนสำลีและแผลที่ถูกเย็บยังคงติดตาทำเอารู้สึกวิงเวียนศีรษะคล้ายจะหน้ามืด ดีว่ามีร่างสูงของว่าที่สามียืนเป็นหลักพักพิงอยู่ข้างๆ เตียง ไม่อย่างนั้นคนเจ็บอาจจะเป็นลมล้มพับไปตั้งแต่ตอนที่คุณหมอดึงเปลือกหอยออกจากเท้าก็เป็นได้"เก่งมาก นึกว่าจะร้องไห้ขี้มูกโป่ง" วรธันย์แซวยิ้มๆ ในตอนที่คนเจ็บเงยหน้าขึ้นมองสบตา มือใหญ่ยกขึ้นวางบนศีรษะเล็กก่อนลูบเบาๆ อย่างปลอบใจ แผลใหญ่และลึกขนาดต้องเย็บถึงสี่เข็ม ตอนดึงเปลือกหอยออกจากเท้าว่าเจ็บมากแล้ว ตอนล้างแผลและเย็บก็เจ็บไม่ต่างกัน น่านับถือไม่น้อยที่ร่างบางไม่มีน้ำตาให้เห็นสักหยด ทั้งที่ไม่มีตัวช่วยบรรเทาความเจ็บเลยอย่างสัก เธอผ่านมาได้เพร

    Last Updated : 2024-11-28
  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 23

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 23เช้าวันสุดท้ายของการมาเที่ยวพักผ่อนเวียนมาถึง...ไม่น่าเชื่อว่ารินลดาจะหลับสนิทตลอดทั้งคืนทั้งที่ฝนตกหนักและ...ขาดหมอนข้าง กลับกันเธอกลายเป็นหมอนข้างให้ใครอีกคนกอดเสียเอง ทั้งก่อนหลับและยามตื่นวงแขนแข็งแรงคู่นั้นก็ยังโอบรัดเธอไม่ยอมปล่อย ดวงตากลมโตกะพริบปริบไล่ความง่วงซึม สิ่งแรกที่มองเห็นคือแผ่นอกกว้างกำยำ ดวงตากลมโตไล่มองขึ้นไปตามลำคอแกร่ง ผ่านลูกกระเดือกนูนเด่น ปลายคางบวกสันกรามคมคร้าม ริมฝีปากหยักลึกได้รูป จมูกโด่ง จนถึงดวงตาคมกริบที่ปิดสนิท ทุกองค์ประกอบไร้ที่ติราวกับว่านี่เป็นใบหน้าที่พระเจ้าบรรจงสรรค์สร้าง เป็นประติมากรรมฝาผนังชั้นสูงที่มีชีวิต...ตึก..ตึก..มองแล้วก็ใจเต้นแรงจนเกรงว่าคนหลับจะตื่นขึ้นมารับรู้ว่ามีใครแอบมองอยู่ รินลดาถอยใบหน้าออกห่างร่างสูงเล็กน้อย กะพริบตาถี่ๆ เรียกสติที่ไม่รู้ล่องลอยไปอยู่ที่ใดให้คืนกลับเข้าร่าง หากแต่ไม่คิดว่าขยับเพียงนิดเดียวจะทำให้อีกคนตื่นขึ้นมาเสียได้"...ตื่นนานหรือยัง" วรธันย์ถามเสียงงัวเงียเมื่อตื่นขึ้นมาเห็นคนป่วยนอนมองตาใสแจ๋ว คิ้วคมเข้มขมวดยุ่งเล็กๆ เพราะยังปรับสายตาไม่ได้ พอๆ กับเส้นผมดกดำ

    Last Updated : 2024-11-29
  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 24

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 24หลังจากจบทริปครอบครัวครั้งแรกในวันนั้น ตอนนี้ก็ผ่านมาถึงสามวันแล้วที่รินลดาถูกสั่งให้หยุดพักเนื่องจากแผลที่ขายังไม่หายดี และตอนนี้ก็ใช่ว่าจะหายแต่ดีขึ้นมากแล้วเธอถึงยืนกรานว่าจะกลับไปฝึกงานตามเดิม แม้จะยังเดินเหินไม่สะดวกแต่ก็ไม่ยากเกินความพยายาม เธอสามารถประคับประคองช่วยเหลือตัวเองได้โดยไม่ต้องพึ่งพาคนอื่น ความดื้อดึงของร่างบางมีไม่แพ้คุณหญิงนาฏยาในตอนที่อยากให้เธอลงเอยกับวรธันย์ไวๆ นั่นแหละ วันนี้เธอถึงได้เหยียบเข้ามาในบริษัทเขาจนได้แน่นอนว่าเธอกับท่านประธานบริษัทถูกจับตามองเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือสนใจมากเป็นพิเศษเพราะถึงจะรู้ข่าวมาบ้างว่าเธอกับเขาเป็นอะไรกัน แต่ก็ไม่เคยเห็นสวีตกันออกสื่อเลยสักครั้ง ครั้งนี้ก็ยังไม่เข้าข่ายอะไรแบบนั้น แค่เห็นร่างสูงประคองว่าที่ภรรยาเดินเข้ามาเพราะอีกฝ่ายขาเจ็บก็เท่านั้น ซึ่งมันก็เป็นสิ่งปกติที่สุภาพบุรุษทั่วๆ ไปพึงจะกระทำ แต่พอเขาทำกลับดึงดูดความสนใจคนอื่นได้เป็นอย่างดี"สวัสดีครับท่านประธาน" เสียงทักตรงหน้าลิฟต์ทำคนทั้งคู่หันไปมองพร้อมกัน ก็เห็นว่าเป็น 'คราม' หัวหน้าแผนกบัญชีนั่นเอง"พี่ครามสวัสดีค่ะ" คนถ

    Last Updated : 2024-12-01
  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 25

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 25หลังจากทานมื้อเที่ยงในตอนบ่ายสองกว่าๆ อิ่ม วรธันย์ก็ไล่ให้คนเจ็บไปกินยาแล้วนอนพัก ส่วนเขาก็เอาโน้ตบุ๊กมานั่งทำงานต่อ ผ่านไปสองชั่วโมงก็มีเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ เป็นอาทิตย์กับภาคสองนายตำรวจหนุ่มโทรมาโวยวายว่าไม่เจอตัวเขาที่บริษัททั้งๆ ที่ทั้งคู่ว่างงานพร้อมกันในรอบปีเลยกะจะไปเซอร์ไพรส์เขา แต่กลับโดนเขาเซอร์ไพรส์กลับเสียอย่างนั้นคุยกันไม่นานอีกฝ่ายก็สรุปว่าจะชวนไปดื่ม แต่เขาปฏิเสธเพราะต้องอยู่ดูแลว่าที่ภรรยา เพียงเท่านั้นอีกฝ่ายก็เปลี่ยนใจเป็นมาหาเขาที่ห้องแทน น้ำเสียงระริกระรี้เหมือนกลัวเขาจะไม่รู้จุดประสงค์แอบแฝงว่าเจ้าพวกนั้นอยากมาเจอ 'คนของเขา' อย่างนั้นแหละ แต่ถามว่าห้ามได้ไหมก็ไม่อีกนั่นแหละ"ไหนๆ ไหนเมียมึงอ่ะ" มาถึงอาทิตย์ก็ถามหาแฟนเพื่อนยิกๆ เสียงดังหูตั้งหางกระดิกจนวรธันย์ต้องมองปรามทางสายตา"หลับอยู่ สักพักคงตื่น" ร่างสูงตอบเสียงเบากว่าปกติเพราะกลัวจะรบกวนเวลาคนนอน ทำสองเพื่อนรักได้แต่ส่งสายตาวิบวับให้กันอย่างรู้ทัน"ทำไมนอนตอนนี้วะ แล้วทำไมมึงกลับตั้งแต่หัววันขนาดนี้เนี่ย พวกกูอุตส่าห์ตั้งใจไปเซอร์ไพรส์ถึงบริษัท" เมื่อล้อเลียนเ

    Last Updated : 2024-12-02
  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 26

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 26การอยู่เฉยๆ ในห้องชุดอันแสนกว้างใหญ่มันไร้ประโยชน์อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อยากทำอะไรก็ขยับไม่ได้ดั่งใจ แต่จะให้อยู่เฉยๆ ทั้งวันรินลดาก็ทำไม่ได้ เมื่อทำงานบ้านทุกอย่างเสร็จสิ้นเธอก็ตั้งใจว่าจะลงไปเดินเล่นที่ซุปเปอร์มาเก็ตข้างล่างคอนโด เพราะตอนดูทีวีบังเอิญเปิดไปเจอรายการทำอาหารและขนม เลยนึกอยากทำขนมอร่อยๆ ไว้รอเจ้าของห้องกลับจากที่ทำงานร่างบางพาตัวเองค่อยๆ เดินไปที่ลิฟต์อย่างไม่รีบร้อน โชคดีที่คอนโดหรูแห่งนี้เงียบสงบ ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านเลยไม่จำเป็นต้องรีบร้อนหรือกลัวว่าจะไปยืนเก้ๆ กังๆ ขวางทางใครเข้า"หญิง! " ใครสักคนที่กำลังจะเดินสวนเข้ามาในคอนโดเรียกชื่อเธอเสียงดัง ครั้นหันไปมองก็เห็นอีกฝ่ายยืนยิ้มแฉ่งก่อนจะปรี่เข้ามาลูบหัวลูบหาง (?) เธอด้วยความดีใจ"พี่อิฐ! " คราแรกที่ถูกเรียกเสียงดังยอมรับว่าค่อนข้างตกใจ แต่พอรู้ว่าเป็นใครรินลดาก็ออกอาการดีใจไม่ต่างกัน บุรุษเพศนั้นผ่านเข้ามามีบทบาทในชีวิตของเธอแค่ไม่กี่คน หนึ่งในนั้นก็คือพี่รหัสคนนี้นี่เอง"โหย ไม่เจอกันนาน คิดถึงนะเนี่ย" อิทธิพัทธ์เขย่าไหล่เล็กเบาๆ ด้วยความตื่นเต้น ก่อนที่สุดท้ายจะอดใ

    Last Updated : 2024-12-03
  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 27

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 27รู้ตัวอีกทีแผ่นหลังบอบบางก็แตะลงบนที่นอนนุ่ม ริมฝีปากอุ่นร้อนที่ตักตวงเอาความหอมหวานจนพอใจถูกถอนออกไปก่อนจูบซับเข้าที่ข้างขมับ พวงแก้ม ปลายคางและเลื่อนต่ำลงไปที่ซอกคอขาว ขณะที่ฝ่ามือลากไล้ไปตามส่วนเว้าโค้งของคนรัก กลิ่นกายหอมกรุ่นราวกับดอกไม้แรกแย้มทำสติสัมปชัญญะกระจัดกระเจิงยากที่จะควบคุมวรธันย์ห่างหายจากเรื่องบนเตียงไปนานมากๆ ตลอดมาเขาไม่เคยต้องอดทนกับใคร และก็คิดว่ายังทนต่อไปได้อีกนาน กระทั่งได้ยินคำว่า 'รัก' จากปากอิ่มเล็กๆ นั่น เขาถึงได้รู้ความจริงว่าความอดทนของเขามันหมดไปตั้งแต่วินาทีนั้น เขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไปแล้ว!ด้านรินลดาเองก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปถ้าขืนเธอยังคงนิ่งเงียบ ปล่อยให้สถานการณ์มันไหลต่อเนื่องไปแบบนี้ เธอกำลังสับสนกับความต้องการจริงๆ ของตัวเองเพราะความคิดด้านดีกับด้านลบกำลังขัดแย้งกันมั่วไปหมด...'ห้ามชิงสุกก่อนห่าม' คือประโยคที่ไม่ว่าหญิงหรือชายก็มักจะเคยได้ยินพวกผู้ใหญ่พร่ำสอนกันมาตั้งแต่เล็กจนโตในสังคมไทย ทว่าเธอไม่เคยมีคนรักเลยไม่รู้ว่าคนอื่นๆ ที่เขามี เขาทำตามคำสอนนั้นได้จริงๆ หรือเปล่า เพราะอีกด้านหนึ่งเราก็

    Last Updated : 2024-12-04

Latest chapter

  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 34 (ตอนจบ)

    วิวาห์ (ไม่) ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 34 (ตอนจบ) วันเวลาผ่านพ้นไปกิจวัตรประจำวันของรินลดาก็ยังคงวนเวียนแบบเดิมซ้ำๆจนอายุครรภ์ล่วงเลยมาจนถึงแปดเกือบเก้าเดือนและมีวันกำหนดคลอดในอีกไม่กี่วันข้างหน้าแต่เธอรู้ว่าอาจจะอยู่ได้ไม่ถึงวันนั้นเนื่องจากช่วงนี้มีอาการเจ็บท้องเตือนบ่อยขึ้นบางทีก็เจ็บจนร้องไห้ผู้เป็นสามีจึงต้องลางานมาอยู่เป็นเพื่อนในช่วงใกล้คลอด"ไหวไหม"ร่างสูงเอ่ยถามภรรยาท้องแก่ที่นั่งเอนหลังดมยาดมพลางหอบหายใจแรงกว่าปกติเนื่องจากเจ็บท้องเตือนขึ้นมาอีกแล้วและดูเหมือนวันนี้จะเจ็บมากกว่าปกติเขาจึงให้คนเตรียมรถเตรียมของใช้สำหรับคลอดไว้เผื่อเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน"อึก...ไม่ไหว...แฮ่ก"แรงปวดไม่มีท่าทีว่าจะเบาลงเลยแม้แต่น้อยมือเล็กที่บีบมือใหญ่ไว้ส่งผ่านความรู้สึกมาถึงร่างสูงแม้ไม่ทั้งหมดแต่ก็ทำให้เขาได้รับรู้ว่าเธอกำลังจะทนไม่ไหวไม่ต้องรอให้พูดอะไรซ้ำวรธันย์ก็เรียกเด็กในบ้านให้รีบเตรียมของขึ้นรถส่วนเขาก็ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีช้อนตัวภรรยาขึ้นอุ้มและตรงไปที่รถอย่างรวดเร็วเรียกได้ว่าสถานการณ์เริ่มวุ่นวายแต่ก็ไม่ถึงกับทำอะไรไม่ถูกเพราะทุกคนเตรียมการนี้ไว้สักพักใหญ่แล้วเพียงตื่นเต้นยิน

  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 33

    วิวาห์ (ไม่) ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 33ตกเย็นวรธันย์ก็พาภรรยามาที่บ้านใหญ่พร้อมด้วยกล่องของขวัญหนึ่งใบที่ทำเอาทุกคนต่างมองด้วยความสนใจครั้นถามว่าเอามาให้ใครและข้างในมีอะไรเจ้าตัวก็บ่ายเบี่ยงบอกแค่ว่าจะเฉลยในตอนที่ทานข้าวเสร็จเล่นเอาคุณหญิงนาฏยาคันไม้คันมือยิกๆอยากแย่งมาเปิดดูให้รู้แล้วรู้รอดแต่ก็ทำได้แค่เก็บอาการและอดใจรออย่างใจเย็น"เอ้อแม่มีอะไรจะบอก"คุณหญิงพูดขึ้นท่ามกลางมื้ออาหารที่เริ่มดำเนินมาสักพักหนุ่มสาวเลยพร้อมใจกันวางช้อนส้อมเพื่อรอฟังในสิ่งที่มารดากำลังจะบอก"แม่คุยพ่อและคุยกับพ่อแม่หนูแล้วว่าจะให้ทั้งสองคนย้ายเข้ามาอยู่กับพวกเราที่นี่เนี่ยน้ากว่าจะเกลี้ยกล่อมได้เหนื่อยแทบตายแน่ะ"คุณหญิงบอกอย่างอารมณ์ดีได้ยินแบบนั้นรินลดาก็จ้องหน้าแม่สามีอย่างไม่อยากจะเชื่อหูก่อนจะหันไปมองพ่อกับแม่ที่ทำหน้าเกรงอกเกรงใจอยู่ไม่คลาย"ก็จะให้มาอยู่เฉยๆไม่ให้ทำอะไรเลยมันไม่ได้จริงๆค่ะเกรงใจ"อรนภาเอ่ยแทรกขึ้นมาความจริงคุณหญิงชวนเธอกับสามีมาอยู่ด้วยกันหลายครั้งแล้วแต่เธอปฏิเสธเพราะเกรงใจอีกอย่างก็ไม่คุ้นชินกับบ้านหลังใหญ่หรูหราแบบนี้เท่าไรคราวนี้ที่ยอมก็เพราะยื่นข้อเสนอไปว่าถ้าให้อยู่ก็ข

  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 32

    วิวาห์ (ไม่) ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 32สองอาทิตย์ผ่านไปไวเหมือนโกงเข็มนาฬิกา ว่าที่เจ้าสาวถูกปลุกขึ้นมาแต่งหน้าทำผมตั้งแต่ไก่ยังไม่ขันด้วยทีมช่างที่คุณหญิงนาฏยาจัดหามาให้ ได้คุณหญิงและผู้เป็นแม่คอยช่วยดูแลอีกที กำหนดการในช่วงเช้าวันนี้คือการเข้าพิธีแต่งงานแบบไทย เรียบง่าย ลดขั้นตอนพิธีบางอย่างออกไป คงเหลือไว้แต่พิธีหลักๆ ที่สำคัญ สถานที่จัดงานคือบ้านหลังใหญ่ของฝ่ายว่าที่สามีที่ยังคงนอนหลับอยู่อีกห้องหนึ่ง เพราะขั้นตอนการแต่งตัวน้อยกว่าฝ่ายเจ้าสาวจึงยังไม่ถูกปลุกขึ้นมาพร้อมกันใช้เวลาร่วมสามชั่วโมงในการแต่งหน้าทำผมให้เจ้าสาวและบรรดาแม่ๆ กระทั่งแล้วเสร็จในช่วงเช้าพอดี ฝ่ายเจ้าบ่าวเองก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วทว่ายังถูกขัดขวางไม่ให้ได้เจอเจ้าสาวจนกว่าจะเริ่มพิธีไม่เพียงแค่เจ้าของงานที่ต้องเตรียมตัวแต่เช้า ฝ่ายจัดสถานที่และฝ่ายแม่ครัวเองก็วิ่งวุ่นไม่ต่างกันเพราะต้องเตรียมอาหารเลี้ยงพระและ แขกคนสำคัญที่แม้จะเชิญมาแค่ไม่กี่คนก็ต้องดูแลให้ดีสมฐานะเจ้าบ้าน พยายามให้มีข้อผิดพลาดน้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้"ใจเย็นๆ อย่าตื่นเต้นมากนัก เดี๋ยวจะเป็นลมเป็นแล้งไปซะก่อน" อรนภาลูบหลังลูกสาวเ

  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 31

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 31ด้วยไม่ได้นอนทั้งคืนและอ่อนเพลียจากพิษไข้ คืนแรกที่ต้องนอนแยกห้องกันตามข้อตกลงเลยทำให้รินลดาหลับสนิท ต่างจากวรธันย์ที่นอนมองเพดานว่างเปล่ามานานหลายชั่วโมงแล้ว เขายังไม่มีทีท่าว่าจะง่วงเลยแม้แต่น้อย เขาคิดถึงร่างนุ่มนิ่มของคนรักที่เคยได้นอนกอด มากไปกว่านั้นคือเป็นห่วงกลัวว่าคนป่วยจะไข้ขึ้นสูงกลางดึกแล้วไม่มีคนดูแลสุดท้ายร่างสูงก็ยอมแพ้ต่อความห่วงใย เขาทนไม่ไหวจึงหอบเอาผ้าห่มกับหมอนเดินไปที่ห้องนอนเล็ก มือหมุนเปิดลูกบิดอย่างแผ่วเบา ก่อนเดินไปหยุดอยู่ข้างเตียง ลงมือปูผ้าห่มลงบนพื้น ไม่ลืมตรวจเช็คอุณหภูมิของคนหลับด้วยว่าน่าเป็นห่วงหรือไม่ เมื่อพบว่ายังไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงวรธันย์ก็ล้มตัวลงนอนข้างเตียง แต่ตั้งใจไว้ว่าจะต้องตื่นก่อนและรีบออกไปจากห้อง บทลงโทษของคนที่ทำอะไรไม่คิดคือแยกห้องนอนและห้ามวอแวอีกฝ่ายจนกว่าจะถึงวันแต่งงานในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้า นี่แค่วันเดียวก็แทบจะทนไม่ได้แล้ว ไม่อยากจะคิดเลยว่าเขาจะอดทนได้จนถึงวันแต่งงานหรือเปล่ารินลดาหลับยาวจนถึงเช้า เธอลืมตามองไปรอบๆ อย่างสำรวจ เพราะเมื่อคืนเหมือนจะมีบางช่วงที่กึ่งหลับกึ่งตื่นและรู้สึก

  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 30

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 30"เฮ้อ...""อะไร ถอนหายใจแต่เช้า ไหวไหมเนี่ย ท่าทางเราดูเพลียๆ นะ ไม่ได้หลับได้นอนหรือไงหื้ม" เลขาท่านประธานถามขึ้นอย่างห่วงใยเมื่อเห็นเด็กฝึกงานในความปกครองนั่งถอนหายใจก่อนฟุบหน้าลงกับโต๊ะด้วยท่าทางอ่อนล้าในเช้าวันหนึ่ง จะว่าถูกเธอใช้งานหนักก็ไม่ใช่ ถึงจะเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานแต่พ่วงตำแหน่งคู่หมั้นของเจ้านาย ยังไงก็เปรียบเสมือนเจ้านายเธออีกคน ใครจะไปกล้าใช้งานหนักกัน"ประมาณนั้นแหละค่ะ เจ้าที่แรงมาก ไม่ยอมให้หลับให้นอนเลย" เสียงหวานอ่อนระโหยโรยแรงบ่นพึมพำออกมาคล้ายคุยกันตัวเองมากกว่า คำว่า 'เจ้าที่แรง' ทำคนฟังได้แต่ทำหน้าสงสัย พลันนึกไปถึงคอนโดหรูที่เจ้านายพัก ก็เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าเจ้าที่แรง...ขณะที่รุ่นพี่คิดไปไกล...เจ้าที่ในความหมายของคนอายุน้อยกว่าตอนนี้กำลังนั่งจามอยู่ในห้องทำงานอย่างไม่ทราบสาเหตุ ใช่...เจ้าที่ที่ก่อกวนเวลานอนของเธอก็คือเจ้านายพี่นั่นแหละ!หลังจากวันสารภาพบาป (?) นี่ก็ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้ว และตลอดหลายอาทิตย์ที่ผ่านมารินลดาต้องรับมือกับ 'ผีทะเลกินดุ' แทบจะทุกคืน! พอได้มีคืนแรกด้วยกัน คืนต่อๆ ไปก็มาไวและถี่เสียจนตั้งรับไม

  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 29

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 29"หนูกลัว..." น้ำเสียงเบาหวิวเอ่ยขึ้นในตอนที่ได้กลับมาเหยียบบ้านอินทรเกษมกุลอีกครั้ง แววตากลมใสสั่นระริก ดวงหน้าปรากฏความกังวลอย่างเห็นได้ชัด แม้จะคุยกันมาดีแล้ว แต่พอถึงเวลาจริงๆ เธอก็ยังมีความพร้อมไม่มากพออยู่ดี"พี่อยู่ทั้งคน" ฝ่ามือใหญ่กุมทับมือเล็กที่เย็นเฉียบสร้างความอบอุ่นแผ่ซ่านไปถึงหัวใจ ทว่าก็ทำคนฟังใจชื้นขึ้นมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะความวิตกกังวลมันมีมากกว่า เธอกลัวว่าพ่อกับแม่จะผิดหวังในตัวเธอมากกว่าว่าใครจะมองยังไง แต่ถ้าไม่พูดก็ไม่สบายใจอีกเหมือนกัน"ไปเถอะ เชื่อใจพี่...ไม่มีอะไรต้องกลัว" ร่างสูงให้กำลังใจ กระชับมือเล็กแน่นขึ้น ก่อนพาเดินเข้าบ้านไป ในเวลานี้ทุกคนต่างมานั่งรวมตัวกันอยู่ที่ห้องนั่งเล่นตามที่วรธันย์ได้โทรมาขอไว้ ทั้งพ่อแม่ของเขาและพ่อแม่ของรินลดา"อ้าว มากันแล้ว สวัสดีจ้ะ นั่งๆ" คุณหญิงนาฏยาทักทายทั้งคู่ด้วยรอยยิ้ม มือรับไหว้ว่าที่ลูกสะใภ้ก่อนเชิญทั้งสองมานั่งคุยกันระหว่างรอทานมื้อค่ำ"น้องหญิง ไม่สบายหายดีหรือยังคะ พี่ธันดูแลน้องดีหรือเปล่าเนี่ย" ประโยคแรกเอ่ยกับร่างบางด้วยรอยยิ้มสดใส ประโยคหลังหันมามองแรงใส่ล

  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 28

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 28"คุณพิมพ์ วันนี้ผมไม่เข้าบริษัทนะ เลื่อนงานออกไปทั้งหมด บอกศรัณซื้อยาลดไข้กับข้าวต้มมาให้ผมที่คอนโดด้วย ขอบคุณ" มือเรียวกดวางสายทันทีหลังจากพูดธุระกับผู้เป็นเลขาจบ โทรศัพท์เครื่องหรูถูกวางทิ้งไว้อย่างไม่ใยดีหลังจากหมดประโยชน์ เนื่องจากเจ้าของเครื่องมีสิ่งสำคัญมากกว่าให้สนใจร่างบอบบางภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเขากำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอทว่าร่างกายแผ่ไอร้อนออกมาจนรู้สึกได้ คนเป็นไข้ต้องเช็ดตัว...คิดได้แบบนั้นวรธันย์จึงผละออกไปหาผ้าสะอาดกับชามใบเล็กๆ รองน้ำเกือบเต็ม ก่อนจะเดินกลับเข้ามาหาคนหลับอีกครั้งมือเรียวคว้ารีโมทมากดปิดแอร์เพราะกลัวคนป่วยจะหนาวระหว่างที่เช็ดตัวให้ ก่อนทำการขุดร่างคนป่วยขึ้นมาจากผ้าห่มผืนใหญ่ เปลื้องผ้าเธอจนหมด แล้วนำผ้าชุบน้ำบิดหมาดเช็ดไปตามลำตัวขาวผ่องซึ่งเต็มไปด้วยร่องรอยสีแดงเรื่อที่เขาฝากไว้เมื่อคืนอย่างระมัดระวังวรธันย์ข่มใจเช็ดตัวให้คนรักจนเสร็จก็ใส่เสื้อผ้ากลับคืนให้ ดึงผ้าห่มคลุมถึงลำคอก่อนกดเปิดแอร์และเพิ่มอุณหภูมิให้อุ่นขึ้น ก่อนเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำบ้าง ออกมาทันตอนได้ยินเสียงก

  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 27

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 27รู้ตัวอีกทีแผ่นหลังบอบบางก็แตะลงบนที่นอนนุ่ม ริมฝีปากอุ่นร้อนที่ตักตวงเอาความหอมหวานจนพอใจถูกถอนออกไปก่อนจูบซับเข้าที่ข้างขมับ พวงแก้ม ปลายคางและเลื่อนต่ำลงไปที่ซอกคอขาว ขณะที่ฝ่ามือลากไล้ไปตามส่วนเว้าโค้งของคนรัก กลิ่นกายหอมกรุ่นราวกับดอกไม้แรกแย้มทำสติสัมปชัญญะกระจัดกระเจิงยากที่จะควบคุมวรธันย์ห่างหายจากเรื่องบนเตียงไปนานมากๆ ตลอดมาเขาไม่เคยต้องอดทนกับใคร และก็คิดว่ายังทนต่อไปได้อีกนาน กระทั่งได้ยินคำว่า 'รัก' จากปากอิ่มเล็กๆ นั่น เขาถึงได้รู้ความจริงว่าความอดทนของเขามันหมดไปตั้งแต่วินาทีนั้น เขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไปแล้ว!ด้านรินลดาเองก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปถ้าขืนเธอยังคงนิ่งเงียบ ปล่อยให้สถานการณ์มันไหลต่อเนื่องไปแบบนี้ เธอกำลังสับสนกับความต้องการจริงๆ ของตัวเองเพราะความคิดด้านดีกับด้านลบกำลังขัดแย้งกันมั่วไปหมด...'ห้ามชิงสุกก่อนห่าม' คือประโยคที่ไม่ว่าหญิงหรือชายก็มักจะเคยได้ยินพวกผู้ใหญ่พร่ำสอนกันมาตั้งแต่เล็กจนโตในสังคมไทย ทว่าเธอไม่เคยมีคนรักเลยไม่รู้ว่าคนอื่นๆ ที่เขามี เขาทำตามคำสอนนั้นได้จริงๆ หรือเปล่า เพราะอีกด้านหนึ่งเราก็

  • วิวาห์(ไม่)ไร้รัก   ตอนที่ 26

    วิวาห์(ไม่)ไร้รักWriter : Aile'Nตอนที่ 26การอยู่เฉยๆ ในห้องชุดอันแสนกว้างใหญ่มันไร้ประโยชน์อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อยากทำอะไรก็ขยับไม่ได้ดั่งใจ แต่จะให้อยู่เฉยๆ ทั้งวันรินลดาก็ทำไม่ได้ เมื่อทำงานบ้านทุกอย่างเสร็จสิ้นเธอก็ตั้งใจว่าจะลงไปเดินเล่นที่ซุปเปอร์มาเก็ตข้างล่างคอนโด เพราะตอนดูทีวีบังเอิญเปิดไปเจอรายการทำอาหารและขนม เลยนึกอยากทำขนมอร่อยๆ ไว้รอเจ้าของห้องกลับจากที่ทำงานร่างบางพาตัวเองค่อยๆ เดินไปที่ลิฟต์อย่างไม่รีบร้อน โชคดีที่คอนโดหรูแห่งนี้เงียบสงบ ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านเลยไม่จำเป็นต้องรีบร้อนหรือกลัวว่าจะไปยืนเก้ๆ กังๆ ขวางทางใครเข้า"หญิง! " ใครสักคนที่กำลังจะเดินสวนเข้ามาในคอนโดเรียกชื่อเธอเสียงดัง ครั้นหันไปมองก็เห็นอีกฝ่ายยืนยิ้มแฉ่งก่อนจะปรี่เข้ามาลูบหัวลูบหาง (?) เธอด้วยความดีใจ"พี่อิฐ! " คราแรกที่ถูกเรียกเสียงดังยอมรับว่าค่อนข้างตกใจ แต่พอรู้ว่าเป็นใครรินลดาก็ออกอาการดีใจไม่ต่างกัน บุรุษเพศนั้นผ่านเข้ามามีบทบาทในชีวิตของเธอแค่ไม่กี่คน หนึ่งในนั้นก็คือพี่รหัสคนนี้นี่เอง"โหย ไม่เจอกันนาน คิดถึงนะเนี่ย" อิทธิพัทธ์เขย่าไหล่เล็กเบาๆ ด้วยความตื่นเต้น ก่อนที่สุดท้ายจะอดใ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status