Home / แฟนตาซี / วันสิ้นโลกของผม / 15 พักสักหน่อย [2/5]

Share

15 พักสักหน่อย [2/5]

Author: 816
last update Last Updated: 2025-04-03 11:12:01

“ทำงานเหนื่อยเหรอลูก” เฟื่องฟ้าลูบเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนที่ได้ไปจากเธออย่างเบามือ

“ไม่ครับ แต่ตอนนี้ผมรู้สึกเหนื่อยมาก ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม”

“ถ้าเหนื่อยก็พักผ่อน แค่นั้น” เฉินต๋าเดินถือกาน้ำชาดินเผามารินใส่แก้วให้ภรรยา

“แล้วของผมล่ะป๊า” ทำไมมีแค่แก้วของพ่อกับแม่ล่ะ

“ไปหยิบมารินเองสิ” เฉินต๋าเลิกคิ้ว เตรียมก่อสงครามครั้งที่สองของวัน

“พอเลย ลูกกำลังเหนื่อยนะ” ภรรยาคนสวยหันไปตีสามีหนึ่งที แต่เป็นการตีที่ดูแล้วไม่เจ็บไม่คันสักนิด เสียงดังแปะ

“ก็บอกไปแล้วว่าเหนื่อยนักก็พักไป” เฉินต๋าว่าพลางซดน้ำชาอึกใหญ่

“ก็กำลังพักอยู่ แต่มันไม่หายเหนื่อยเสียที” เฉินเฟิงลูบคลำบริเวณหน้าอก ความรู้สึกเหนื่อยล้ามันเริ่มมาจากตรงนี้

“ไม่หายก็พักอีก” เฉินต๋าสบตากับลูกชาย พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “พักจนกว่าจะหาย ลื้อยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องทำ ชีวิตยังต้องอยู่อีกหลายปี แม่แกไม่ได้คลอดแกออกมาเพื่อให้ยอมแพ้กับโลกใบนี้ ถ้าถอดใจง่ายนักก็ไม่ควรทำให้แม่แกเจ็บตั้งแต่แรก”

“ดูพูดเข้า” เฟื่องฟ้าถอนใจ มีสามีคลั่งรักนี่ก็ลำบากลูกเหมือนกันนะ

“ถ้าเหนื่อยนักก็แค่กลับบ้านเรานะลูก” หญิงสาวลูบหัวลูกชายเพียงคนเดียวของตนเองอย่าง
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • วันสิ้นโลกของผม   15 พักสักหน่อย [3/5]

    “แล้วตอนนี้เด็ก ๆ เป็นยังไงบ้างครับ” คุณผู้ช่วยเชฟเอ่ยถามเพื่อไม่ให้จิตใจต้องรู้สึกดาวน์ลงไปอีก“ตอนนี้ยังนอนอยู่ อีกสักพักน่าจะได้สติ”“ขอบคุณนะครับ ทั้งดูแลเด็ก ๆ แล้วก็ดูแลผมด้วย พวกคุณคงเหนื่อยน่าดู” เฉินเฟิงยกยิ้มขอบคุณคุณหมอที่คอยดูแลพวกเขา ถ้าไม่มีนิโคลัส เขาอาจจะช็อกตายเพราะไข้ขึ้นสูงก็เป็นได้“ไม่เป็นไรครับ” ‘ผมเต็มใจ’คุณหมอหมีจำต้องกลืนประโยคหลังลงคอไป เมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาสีทับทิมคู่เดิม“เอ่อ หิวหรือยัง”“ไม่ค่อยหิวเท่าไรครับ” มันรู้สึกอึน ๆ ความอยากอาหารเองก็ไม่มี“คุณควรกินอะไรสักหน่อยนะ” แพทย์หนุ่มเตือน“ผมคิดว่าถ้าผมเปิดปลากระป๋องต้องกินไม่หมดแน่” ดังนั้นอย่าสิ้นเปลืองดีกว่า“แบ่งให้เด็กสองคนนั้นสิ” ชายหนุ่มเสนอ“อ๊ะ จริงด้วย ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมไปหยิบออกมาจากกระเป๋า” เฉินเฟิงรีบร้อนลุกขึ้นจากเตียง คิดอย่างเดียวว่าพลอยใสกับปอนด์คงจะหิว อยากนำอาหารที่มีไปแบ่งให้น้องเร็ว ๆ แต่เพราะเพิ่งฟื้นจากพิษไข้ การลุกขึ้นมาอย่างกะทันหันทำให้เกิดอาการหน้ามืดชั่วคราวขึ้นนิโคลัสที่นั่งอยู่ข้างเตียงรีบพุ่งตัวเข้าไปรับ แน่นอนว่าฉากนี้ควรเป็นฉากโรแมนติกในทำนองว่าเจ้ากระต่ายดื้อที่ลุกขึ้

    Last Updated : 2025-04-03
  • วันสิ้นโลกของผม   15 พักสักหน่อย [4/5]

    “ช่วงซอมบี้ระบาดในเมือง ผมเองก็ไม่ใช่ทหารมาก่อน แค่มีพ่อกับแม่เป็นทหารเท่านั้น อาจมีได้รับการฝึกบ้างแต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นไปออกรบได้ ผมเองก็ต้องปรับตัวอยู่พอสมควร ถ้าไม่มีพลังสายโลหะก็ไม่รู้ว่าหัวหน้าจะยอมรับเข้ากลุ่มหรือเปล่า”“ผม เอ่อ... พี่ก็นึกว่าเราเป็นทหารด้วย”“เปล่าครับ” ทีโอส่ายศีรษะเป็นการยืนยัน “ดังนั้นพี่ไม่ต้องโทษตัวเองนักหรอก ผมเองก็ผ่านการอ้วกมานับครั้งไม่ถ้วนกว่าจะมาเป็นอย่างทุกวันนี้” เอาเข้าจริงก็คือเพิ่งเลิกอ้วกไปเมื่อสัปดาห์ก่อน ยิ่งตอนได้ฆ่าโจรที่ออกปล้นรถทหารเป็นครั้งแรกก็ถึงกับหมดสติให้โจเซฟพากลับด้วยซ้ำ“วันสิ้นโลกคงไม่หายไปทันทีในวันสองวันนี้ จะรอให้มันมางับคอก็ใช่ที่ เป็นเราเองที่ต้องปรับตัวไม่ใช่เหรอครับ ถ้าไม่ไหวก็แค่พักก่อนแล้วสู้ต่อ” ชายหนุ่มส่งยิ้มให้“นั่นสินะ”‘ถ้าเหนื่อยก็พักผ่อน แค่นั้น’ คำพูดของพ่อในความฝันย้อนกลับมาอีกหนเขาอาจแค่ต้องการเวลาในการปรับตัวอีกสักพัก ส่วนตอนนี้ที่ร่างกายเริ่มประท้วงออกมา ก็คงต้องถึงปล่อยให้พักผ่อนเสียให้พอ…แล้วค่อยมาลุยกันใหม่เมื่อพร้อม!“อ้าวพี่นิค” ทีโอมองเลยไปด้านหลังเห็นนิโคลัสเดินออกมาจากห้องนอนของเฉินเฟิง “คางเป็นอะไ

    Last Updated : 2025-04-03
  • วันสิ้นโลกของผม   15 พักสักหน่อย [5/5]

    “อ้อ ขอบคุณมากนะครับ”“จะจัดตรงไหนก่อน” นิโคลัสชวนคุย เก็บบ้านด้วยกันก็ดี เขาจะได้สร้างความสนิทสนมกับอีกฝ่ายให้มากขึ้น ทุกวันนี้ยังเหมือนมีกำแพงบาง ๆ กั้นอยู่ เรื่องเป็นคนรักนั่นคงต้องรอไปก่อน แค่เป็นเพื่อนให้ได้ยังรู้สึกว่าลำบาก“ห้องครัวครับ” สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเขากับพ่อ“โอเค” แพทย์หนุ่มลุกตามเจ้ากระต่ายไปยังส่วนหลังบ้าน งานทำความสะอาดจึงเริ่มต้นขึ้นสามชั่วโมงผ่านไป‘นี่มันสงครามชัด ๆ’หงส์เผยสีหน้าหวาดผวาเมื่อนึงถึงภารกิจเก็บกวาดบ้านที่ผ่านมา ตั้งแต่เรียนจบมัธยมปลายเธอก็แทบไม่เคยแตะต้องงานในบ้านอีกเลยเพราะต้องไปกินนอนในโรงเรียนทหาร พอเรียนจบก็ต้องเข้าศึกษาต่อเพื่อเลือกหน่วยเฉพาะ เรื่องทำความสะอาดบ้านแทบจะถูกต้อนทิ้งออกจากสมองแม้ว่าจะมีพละกำลังเพิ่มมากขึ้นจากการกลายพันธุ์ แต่การที่ต้องย้ายตู้ ขยับเตียง เลื่อนโซฟา เพื่อทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมนี่ก็เกินไป เธอเชื่อว่าถ้าทำได้นิโคลัสคงต้มน้ำร้อนราดทั้งบ้านแน่นอน อย่างที่ทำกับห้องของเฉินเฟิง…อยู่ ๆ นิโคลัสก็เดินมาขอให้ช่วยเติมน้ำลงในหม้อใบใหญ่ที่เจ้าตัวถือมาให้เต็ม เธอก็ใช้พลังเรียกน้ำในอากาศให้มารวมตัวกันเป็นลูกบอลขนาดใหญ่ พอน้ำเต

    Last Updated : 2025-04-03
  • วันสิ้นโลกของผม   16 หมู่บ้านฉบับปรับปรุงใหม่ (1) [1/5]

    คนในบ้านเองก็ใช่ว่าจะไม่รับรู้ถึงการเคลื่อนไหวนอกบ้าน แต่ทุกคนยังคงทำเป็นเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพื่อไม่ให้ด้านนอกรู้ตัวว่าโดนพวกเขาจับได้แล้วเขาเพิ่งจะเก็บบ้านเองนะ จะมีอะไรมาอีกเนี่ย!เจ้ากระต่ายอดคร่ำครวญในใจไม่ได้ ไหนจะเพิ่งหายจากการเป็นไข้ด้วย ไม่รู้ร่างกายจะสู้ได้มากน้อยแค่ไหน แล้วยังมีเด็กสองคนที่ยังสลบไสลอีกดีที่พวกเขาปิดประตูเหล็กหน้าบ้านไว้แล้ว ถ้าเป็นแค่ซอมบี้ก็ยังสามารถเป็นปราการป้องกันแรกได้ แต่ถ้าเป็นคน…“อาเฟิง ๆ ๆ”ก็จะตะโกนเรียก…เอ๋?เสียงคุณยายร้านขายของชำ!ด้านนอกนั่นเป็นคนในหมู่บ้านเหรอ!?เจ้ากระต่ายตกใจจนหูตั้ง ไม่คาดฝันว่าจะได้ยินเสียงคุณยายร้านขายของชำ ร่างโปร่งรีบพุ่งตัวไปหน้าบ้านพร้อมกับนิโคลัสกระโดดออกมาจากหน้าต่างห้องนอนของเขาเพื่อเตรียมคุ้มกัน“คุณยาย”“อาเฟิงจริง ๆ ด้วย ฉันบอกแล้วว่าเห็นอาเฟิง” คุณยายร้านของชำหันไปบอกกับบรรดาคุณลุงคุณป้าที่ถืออาวุธครบมือ ดูเหมือนว่าพวกเขามาเพื่อเตรียมต่อสู้“ก็ใครจะไปรู้ล่ะ เห็นพวกโจรมันออกไปพร้อมกับไอ้โชติ” คุณลุงคนหนึ่งตอบ ในมือถือจอบแน่น“อาเฟิง เป็นยังไงบ้าง” คุณยายยื่นมือมาหาชายหนุ่มผ่านประตูเหล็ก “อยู่ ๆ ก็ม

    Last Updated : 2025-04-03
  • วันสิ้นโลกของผม   16 หมู่บ้านฉบับปรับปรุงใหม่ (1) [2/5]

    พวกเขาที่ไม่ได้ชอบดูภาพยนตร์หรืออ่านนิยายถึงกับอึ้งตะลึง ไม่คิดว่าโลกนี้จะจินตนาการไปถึงขั้นทำให้ศพคนคืนชีพด้วยไวรัส และที่น่าตกใจกว่าก็คือมันถูกทำให้เกิดขึ้นจริง“เป็นไปได้ว่าพวกมันจับพวกเขามาทดลอง” ทีโอคาดเดา ศพเหล่านี้แทบไม่มีบาดแผลบนร่างเลย ไม่เหมือนกับเด็กสองคนที่สวมกอดกันอยู่ในบ้านหลังนั้น ราวกับว่าจับพวกเขามาเพื่อกระทำบางอย่าง“หรือว่า…” นิโคลัสหันไปมองทีโอเขม็ง ความคิดบางอย่างแล่นปราดเข้ามา “พวกมันอยากทดสอบว่าจะสามารถกระตุ้นให้คนธรรมดาสามารถมีพลังพิเศษเพราะถูกซอมบี้ข่วนหรือกัดได้ไหม”“พลังพิเศษ?” กลุ่มคนที่เศร้าโศกเสียใจต่างก็หันมามองชายหนุ่มเมื่อนิโคลัสจุดลูกบอลใจขนาดเล็กบนฝ่ามือ ชาวบ้านที่อยู่ใกล้ต่างก้าวถอยหลัง พอสังเกตดี ๆ ถึงเพิ่งเห็นว่าบนศีรษะของอีกฝ่ายมีใบหูกลมประดับอยู่บนศีรษะซุกซ่อนอยู่ในกลุ่มผม“พวกเราควรจัดการกับศพก่อนหรือเปล่า” หงส์พูดแทรก มายืนกันในป่าแบบนี้ เกิดมีซอมบี้ขึ้นมาล่ะยุ่งเลยทุกคนจึงได้สติกลับมา ต่างคนต่างช่วยกันทยอยขนซากศพของลูกหลานตนเองมายังลานกว้างของหมู่บ้าน ระหว่างทางก็ไม่ลืมขนย้ายศพของคนอื่นมาด้วยนี่ทำความสะอาดบ้านเสร็จเธอยังต้องมาทำความสะอาดหม

    Last Updated : 2025-04-03
  • วันสิ้นโลกของผม   16 หมู่บ้านฉบับปรับปรุงใหม่ (1) [3/5]

    “คิดอะไรอยู่” นิโคลัสเดินถือถุงบิสกิตที่ได้จากชาวบ้านนำมาแบ่งให้เจ้ากระต่าย“ผมแค่เผลอคิดไปว่าที่เราเป็นอยู่ทุกวันนี้เป็นการแก้แค้นจากโลกหรือเปล่า”“ก็อาจจะใช่” เวลาที่ฟุ้งซ่านก็มีคิดอยู่บ้าง“ทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติได้ไหมครับ” เฉินเฟิงถามทั้งที่ดวงตายังคงจดจ้องอยู่บนท้องฟ้า“ตอบยากนะ เราอาจจะกำจัดซอมบี้ได้ แต่ไม่น่าจะหมด และที่แย่ไปกว่านั้นคือพวกสัตว์เองก็เริ่มกลายพันธุ์แล้ว ดูอย่างหนูท่อยักษ์ที่เราเจอหรือหมูป่าที่คุณดาริณีจัดการได้” ถึงจะจัดการซอมบี้ได้หมดก็ใช่ว่าวิถีชีวิตดั้งเดิมจะหวนคืนกลับมาและสำหรับพวกเขาที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด ไม่ว่าจะจัดการกับซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์ก็ไม่มีทางที่จะกลับไปใช้ชีวิตอย่างปกติสุข ท่ามกลางสังคมศิวิไลซ์ได้อีก “มีใครมีคำถามหรือเปล่าครับ” โจเซฟถามขึ้นเมื่อเห็นว่าตนได้บอกทุกอย่างออกไปหมดแล้ว ชาวบ้านหลายคนมีท่าทีหวาดกลัวกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น บางคนก็ร้องไห้คร่ำครวญกับครอบครัวที่ต้องสูญเสีย“แล้วลูกหลานของเราที่เป็นซอมบี้ล่ะ ก่อนหน้านี้พวกเขายังเป็นคนธรรมดาอยู่เลย ทำไมพอโดนโจรจับไปถึงกลายเป็นซอมบี้ได้ หรือคนพวกนั้นทำให้พวกเขากลายเป็นซอมบี้” ชา

    Last Updated : 2025-04-03
  • วันสิ้นโลกของผม   16 หมู่บ้านฉบับปรับปรุงใหม่ (1) [4/5]

    เฉินเฟิงก้มลงกัดข้าวจี่ร้อน ๆ ก่อนจะอ้าปากไล่ความร้อนสองสามครั้งก็เคี้ยวหงุบหงับ ข้าวเหนียวตรงจุดที่ถูกย่างไฟจะมีความกรุบกรอบเคี้ยวเพลิน สัมผัสต่อจากนั้นจึงเป็นความหอมของไข่และรสชาติเค็มเล็กน้อยของเกลือ เป็นอาหารเช้าที่แสนเรียบง่ายและใช้วัตถุดิบน้อยแต่ให้ความรู้สึกอิ่มท้องช่วงสายชาวบ้านผู้ชายหลายคนจึงพากันไปตัดต้นไม้แถวชายป่าหลังบ้านของเฉินเฟิง แน่นอนว่าทุกคนได้สอบถามแล้วว่าสามารถตัดได้ไหม ถ้าไม่ได้พวกเขาก็จะเดินไปยังบริเวณป่าตรงตีนเขาอีกแห่งแทนเจ้ากระต่ายไม่ได้ขัดข้องอะไร เดิมทีป่านี้ก็ไม่ใช่ของเขาตั้งแต่แรก ถ้าชาวบ้านจะนำมันมาใช้ประโยชน์ส่วนรวมก็สามารถทำได้เต็มที่โจเซฟเข้ามาช่วยกำกับดูแลเรื่องการทำรั้วไม้ล้อมรอบหมู่บ้าน น่าเสียดายที่ไม่มีใครในหมู่บ้านที่มีพลังพิเศษ ทุกคนล้วนเป็นคนธรรมดาพอสอบถามเฉินเฟิงในเรื่องนี้“อ่า… คือทางแถบนี้ได้รับวัคซีนที่มีประสิทธิภาพค่อนข้างต่ำน่ะครับ ทางกำนันเขาไปเช่าเหมารถบรรทุกมาพาทุกคนไปฉีดฟรีที่โรงพยาบาลรัฐ ส่วนผมฉีดอีกยี่ห้อหนึ่งก่อนจะบินไปต่างประเทศ แต่เพราะตอนนั้นอยู่ในเมืองหลวงเลยได้วัคซีนที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้นมานิดหนึ่ง”“ถ้าอย่างนั้นก็อาจจะไ

    Last Updated : 2025-04-03
  • วันสิ้นโลกของผม   16 หมู่บ้านฉบับปรับปรุงใหม่ (1) [5/5]

    คิ้วเรียวของคนเป็นแม่ขมวดฉับ ถึงเธอจะไม่ถือโทษคนตาย แต่คนเป็นก็ใช่ว่าจะให้อภัย“ดาดูแลลูกเองได้ค่ะ ไม่รบกวนคุณกิ่งดีกว่า” ไม่ใช่เพราะหญิงสาวคนนี้หรอกหรือที่สั่งคนในบ้านสามีไม่ให้เปิดประตูรับเธอกับลูก“ตายจริงน้องดา เรียกพี่กิ่งเหมือนเดิมสิคะ ทำไมเรียกกันเสียห่างเหิน” พี่สาวของอดีตสามีรีบเอ่ยประจบ เธอเห็นแล้วว่าน้องสะใภ้ผู้นี้มีพลังพิเศษ แถมยังรู้จักกับกลุ่มคนที่มาจากเมืองหลวง ถ้าอยากรอดตายต้องเกาะไว้ให้มั่น แถมดูท่าแล้วคงมีอาหารเก็บไว้แน่นอน ดูเสื้อผ้าของเธอสิ แม้จะเป็นชุดเดียวกันกับค่ำคืนนั้นแต่ก็สะอาดสะอ้าน ดูออกเลยว่าที่ผ่านมาคงไม่ได้รับความลำบากแต่อย่างใด“ไม่ดีกว่าค่ะ น้องดลครับ ไปนั่งเล่นกับลุงโจเซฟนะ แม่จะกลับไปพักผ่อน”เมื่อคนที่ทำงานหนักสุดเอ่ยปากอยากพัก กิ่งแก้วจึงไม่สามารถหาเหตุมารั้งให้ดาริณีอยู่ฟังตนพร่ำบอกความสนิทสนมแต่เดิมได้อีก จึงได้แต่เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันกลับไปรวมกลุ่มกับเหล่าแม่บ้านที่กำลังคัดเมล็ดธัญพืชถ้าเพียงแต่เธอสามารถกลับไปวางตัวเป็นพี่สะใภ้อีกฝ่ายได้อีกละก็ ความเป็นอยู่จะต้องดีกว่านี้แน่ ทั้งอาหารและความปลอดภัย ดีไม่ดีถ้าเกิดวันไหนพวกเขาอยากจะกลับเข้าค่ายที่เ

    Last Updated : 2025-04-03

Latest chapter

  • วันสิ้นโลกของผม   19 ทางที่เลือก [5/5]

    “...” ชาวบ้านหลายคนเริ่มนิ่งเงียบ หลายวันที่ผ่านมาพวกเขาอยู่ในรั้วไม้สูงใหญ่ ทำมาหาอาหารกันอย่างปลอดภัย ใครอยากกินผักก็ปลูกพืช อยากกินปลาก็ไปยกยอ ทุกอย่างดูราบรื่นเสมือนว่าไม่เคยพบเจอเรื่องโหดร้ายมาก่อน พอทุกคนได้ยินดังนั้นต่างก็ก้าวถอยห่างจากกิ่งแก้วมากขึ้น“ฉันไม่ไป” มีใครคนหนึ่งพูด เสียงไม่ดังไม่เบานั้นกลับส่งไปถึงทุกคนที่ยืนอยู่บริเวณนั้น“ฉันก็ไม่ไป”“แต่เข้าเมืองอาจปลอดภัยกว่า”“อยู่ที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว”“ใช่ ๆ บ้านของเราอยู่ที่นี่ ให้ออกไปอยู่ในเมืองแล้วจะทำอะไร”“ซอมบี้มาก็แค่ช่วยกันสู้”“#^%*^) (^#...”เสียงเริ่มแตกออก มีทั้งคนที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกับการย้ายถิ่นฐานกิ่งแก้วหน้าเสียเมื่อเห็นว่ามีผู้ร่วมอุดมการณ์น้อยกว่าที่คิด ในตอนที่ตั้งใจจะพูดโน้มน้าวอีกกลับโดนลูกชายลากดึงออกมาจากหน้ารถของกลุ่มทหารรับจ้าง“เอะอะอะไรกัน” คุณยายร้านขายของชำให้กุญแจรถกับกลุ่มของเฉินเฟิงเสร็จก็กลับไปพักผ่อนในบ้าน หัวยังไม่ทันถึงหมอนกลับได้ยินเสียงโวยวายดังลอดเข้ามาพอออกมาดูก็เห็นชาวบ้านกลุ่มหนึ่งกำลังยืนล้อมรถของลูกชายเธออยู่“คุณยาย” ชาวบ้านที่มุงอยู่แหวกทางให้คุณยายได้เดินเข้ามา“หืม มีอะไร

  • วันสิ้นโลกของผม   19 ทางที่เลือก [4/5]

    “สรุปว่าเด็กทั้ง 3 คนจะขึ้นไปฝึกซ้อมบนภูเขาใช่ไหมครับ” โจเซฟหันขอคำยืนยันจากผู้ปกครองอีกครั้ง“ไม่ใช่แค่เด็กค่ะ ดาจะไปซ้อมด้วย” ดาริณีก้าวขึ้นมาด้านหน้า “ดาเองก็เป็นคนที่มีพลังพิเศษ ถ้าสามารถทำให้สู้กับซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์ได้เก่งกว่านี้ ดาก็พร้อมจะทำ” หญิงสาวเผยสีหน้ามุ่งมั่น“ได้ครับ” หัวหน้าทหารหนุ่มนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ายอมรับการตัดสินใจ เขาเองก็เคยคิดอยากจะแนะนำให้หญิงสาวหัดฝึกซ้อมการต่อสู้เช่นกัน แต่ไม่กล้าเอ่ยปากถามสักที...“ถ้าอย่างนั้นใครที่จะขึ้นเขาก็ไปเตรียมเสื้อผ้าเลย บนนั้นมีบ้านที่พวกเราสร้างไว้สำหรับพักผ่อนอยู่ ส่วนใครที่จะเข้าเมืองก็ให้ไปเตรียมอุปกรณ์แค่ที่จำเป็น” โจเซฟปรบมือแจกแจงงานเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะปล่อยให้ทุกคนกลับไปนอนเพื่อเตรียมตัวสำหรับพรุ่งนี้เช้าวันต่อมาคนในหมู่บ้านจึงได้รู้ว่าเฉินเฟิงและคณะทหารรับจ้างบางส่วนจะออกจากหมู่บ้านเพื่อไปหาเสบียงและของใช้จำเป็น มีหลายคนคิดใช้โอกาสนี้ติดตามอีกฝ่ายเข้าเมือง“พวกเราไม่ได้เข้าไปในตัวเมืองจังหวัดหรอกนะครับ แต่จะไปแถบโรงงานอุตสาหกรรมจังหวัดข้าง ๆ” เจ้ากระต่ายตอบ “แถวนั้นมีซอมบี้เยอะ ถ้าพวกคุณจะไปด้วยผมข

  • วันสิ้นโลกของผม   19 ทางที่เลือก [3/5]

    “จนกว่าพวกเขาจะโตและสู้กับซอมบี้ได้ครับ” โจเซฟพูดประโยคสุดท้ายจบก็กลั้นหายใจรอฟังคำตอบ“ขอปฏิเสธค่ะ” พิมพาตอบโดยไม่ต้องคิด เธอไม่อยากให้ลูกสาวออกไปสู้กับพวกสัตว์ประหลาดนั่นอยู่แล้ว ใครจะรับผิดชอบหากลูกของเธอพลาดพลั้งกลายเป็นพวกมัน เธอเหลือลูกสาวเพียงคนเดียวเป็นครอบครัวสุดท้ายที่ทำให้เธอยังมีกำลังใจในการมีชีวิต ถ้าต้องสูญเสียไปอีกครั้ง…เธอก็ไม่ขออยู่เช่นกัน“ไม่รู้ว่าน้องดลจะมีพลังไหม แต่ดาก็ขอฝากให้คุณตุ่นช่วยดูแลแกด้วยนะคะ อย่างน้อยก็สอนพวกการต่อสู้ก็ยังดี” ต่างจากดาริณี หญิงสาวกลับค้อมศีรษะไปด้านหน้ายอมรับข้อเสนอ “ส่วนน้องปอนด์ ดาอยากให้แกตัดสินใจเองค่ะ ถึงตอนนี้ดาจะเป็นผู้ปกครองของเขาแล้ว แต่ก็อยากให้เขาเลือกเองว่าจะสู้อยู่แนวหน้าหรืออยากสนับสนุนอยู่ข้างหลัง”“น้องดา” พิมพามองหญิงสาวร่วมหมู่บ้านดวงตาเบิกกว้าง เท่าที่อีกฝ่ายเคยเล่าให้ฟัง น้องสาวคนนี้เจอเรื่องโหดร้ายมามาก ทำไมยังอยากจะที่จะเผชิญหน้ากับซอมบี้อีก ถึงเราไม่ทำก็ต้องมีคนที่พร้อมจะสู้อยู่แล้ว เป็นคนอ่อนแอคอยสนับสนุนพวกเขาอยู่ในรั้วก็ได้“เพราะดาไม่รู้ว่าจะอยู่ปกป้องลูกได้ถึงเมื่อไหร่ สักวันเขาก็ต้องมีชีวิตเป็นของตัวเอง จะเ

  • วันสิ้นโลกของผม   19 ทางที่เลือก [2/5]

    “ถ้าอย่างนั้นก็ให้เฉินเฟิงร่วมเดินทางไปด้วย ก่อนไปก็ไปรับหงส์ที่ภูเขา อย่างไรเราก็ต้องพึ่งพาลางสังหรณ์สุดยอดเพื่อคอยระวังภัย” โจเซฟกล่าวปิดท้ายการประชุมเพราะมัวแต่ประชุมกันมื้อเย็นวันนี้กลุ่มทหารรับจ้างและเฉินเฟิงจึงไม่ได้ออกไปกินอาหารร่วมกับคนในหมู่บ้าน ปกติแล้วกลุ่มแม่บ้านจะทำอาหารที่ลานหมู่บ้านแล้วแจกจ่ายให้ทุกคนได้กิน ใครที่ทำงานหนักจะตักมากหน่อยก็ไม่มีใครว่า ส่วนใครที่ทำน้อยก็ต้องพึงระลึกว่าตนเองทำไปแค่ไหน คุณยายร้านขายของชำเดินมาตามพวกเขาให้ไปรับอาหารมากินด้วยกัน“ขอบคุณมากครับคุณยาย วันนี้พวกผมจะทำอาหารกินกันเอง จริงสิ เดี๋ยวผมจะออกไปหาเสบียงข้างนอกเข้ามาเพิ่มสักหน่อย คุณยายมีอะไรที่อยากได้ไหมครับ” เฉินเฟิงจงใจบอกว่าจะไปด้านนอก แต่ไม่อธิบายเพิ่มว่าเขาจะไปถึงเมืองหลวงเพื่อไม่ให้ชาวบ้านแตกตื่นนึกว่าจะถูกพวกตนทิ้งไว้ข้างหลัง“โอ๊ย ยายจะยังต้องการอะไรล่ะ แค่กินอิ่มนอนหลับก็พอแล้ว ไปข้างนอกก็ระวังตัวกันด้วยนะ เดี๋ยวเอารถลูกชายยายออกไปใช้ก็ได้ ยังไงอาเฟิงก็ไม่มีรถใช่หรือเปล่า”“ครับ กำลังจะไปขอยืมอยู่พอดีเลย” เจ้ากระต่ายยิ้มกว้าง พอเห็นคุณยายเดินกลับไปแล้วก็หันหลังเข้าบ้าน“กลับไปแล

  • วันสิ้นโลกของผม   19 ทางที่เลือก [1/5]

    เมื่อกลับมาถึงบ้านโจเซฟและทีโอก็ต้องพบกับความโกลาหล บ้านที่เคยสงบกลับมีเสียงร้องไห้ปานจะขาดใจและเสียงร้องโอดโอยของเด็ก ๆ เล็ดลอดออกมาเกิดอะไรขึ้น!!โจเซฟมองหน้าทีโอก่อนจะรีบพุ่งเข้าไปด้านใน หรือว่า… จะมีซอมบี้บุกเข้ามาในบ้าน!ปัง!หัวหน้าทหารรีบผลักประตูบ้านเข้าไปอย่างแรง แต่ภาพแรกที่พวกเขาเห็นคือดาริณีนั่งมองลูกชายที่ถูกพิมพาตีด้วยก้านมะยมในขณะที่ดวงตาแดงเรื่อและมีน้ำหยดลงมาอย่างต่อเนื่อง ส่วนพิมพาผู้ลงมือคือผู้ที่ปล่อยเสียงร้องไห้ออกมาราวกับว่าก้านมะยมในมือนั้นคือของร้อนที่ไม่ควรแตะต้อง“พี่พิมกับพี่ดากำลังลงโทษเด็ก ๆ ที่ขโมยของของคนอื่นครับ” เฉินเฟิงอธิบาย เขาเป็นคนยื่นกิ่งมะยมให้หญิงสาวเองด้วยซ้ำ แน่นอนว่าลงทุนเร่งโตต้นมะยมหลังบ้านให้สูงใหญ่ เด็ดกิ่งมาลิดใบแล้วส่งให้เองกับมือ ส่วนดาริณีไม่กล้าลงมือด้วยตนเองเพราะกลัวจะทำให้ลูกกระดูกหักจากแรงของตน“แล้วทำไม…”“หัวอกคนเป็นแม่น่ะ” นิโคลัสที่เคยเรียนเกี่ยวกับจิตวิทยาแม่และเด็กมาพูดเสริม “ถึงจะทำโทษเด็กให้เจ็บเพื่อให้พวกเขาหลาบจำ แต่คนที่เจ็บเป็นคนต่อมาก็คือผู้ที่ลงมือ” ยิ่งดาริณีไม่ได้ลงมือเองเพราะกลัวยั้งพลังไม่ได้ยิ่งชอกช้ำการที่ต้

  • วันสิ้นโลกของผม   18 คริสตัลซอมบี้ [5/5]

    เขาไม่เหมือนกับบ้านอื่นที่อยากจะพุ่งตัวเข้าเมือง ความรู้สึกลึก ๆ ของเขาร้องเตือนว่าในเมืองนั้นน่ากลัวกว่าชนบทมาก“ไอ้หนูเหม่ออะไร รีบฟันคอมันเร็วเข้า” เสียงตะโกนจากคู่หูปลุกให้เขาตื่นจากภวังค์ ใครว่าช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานคนจะไม่คิดอะไร เห็นได้ชัดว่าเขาคิดเป็นตุเป็นตะมากเด็กวัยรุ่นรีบยันตัวขึ้นจากพื้น กระชับมีดยาวในมือแน่น ก่อนอ้อมไปทางด้านหลังของซอมบี้แล้วใส่แรงทั้งหมดไปที่การเหวี่ยงตุบเสียงศีรษะตกกระทบพื้นดังก้องอยู่ในหู“ไม่ต้องไปมอง รีบมาช่วยจัดการตัวต่อไปได้แล้ว” ชายวัยกลางคนตบหลังให้กำลังใจ พอดีกับมีซอมบี้ที่โจเซฟจงใจปล่อยมาให้พวกเขาเก็บประสบการณ์วิ่งตรงมาทางนี้ อาการคลื่นเหียนจึงถูกกดข่มลงไป พวกเขาไม่มีเวลาอ่อนแอ มีแต่ต้องต่อสู้!ฝ่ามือที่กำมีดถูกบีบรัดแน่นขึ้นนี่น่ะเหรอวันสิ้นโลกเฮงซวย!โจเซฟคอยสกัดซอมบี้อยู่ด้านหน้า แม้ว่าจะมีเขาเพียงคนเดียวแต่ก็ยังสามารถหลบการพุ่งเข้าโจมตีของซอมบี้ได้โดยไม่มีส่วนไหนบุบสลาย ฟากทีโอก็คอยสนับสนุนอยู่ในแนวหลังเพื่อไม่ให้ชาวบ้านที่ยังอ่อนประสบการณ์ต้องกลายเป็นพวกมันไปด้วย มีบ้างที่ลูกศรจากหน้าไม้ของคนหลังกำแพงสามารถช่วยชีวิตกลุ่มที่อยู่แนวหน้าไ

  • วันสิ้นโลกของผม   18 คริสตัลซอมบี้ [4/5]

    “คุณโจเซฟ จะมีซอมบี้มาจริง ๆ เหรอครับ” ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยถามเสียงสั่น“แค่คาดการณ์น่ะนะ แต่กันไว้ก่อนดีกว่าแก้” หัวหน้าทหารรับจ้างไม่รับปาก เฉินเฟิงบอกว่าเป็นคำพูดประโยคแรกของเด็กชายปอนด์เมื่ออีกฝ่ายลืมตาน่าเสียดายที่ลูกทีมอย่างหงส์ผู้มีลางสังหรณ์ที่แม่นยำกับตุ่นที่มีหูดีที่สุดไม่ได้อยู่ที่นี่ในเวลานี้ด้วย เขาจึงไม่อาจยืนยันได้ 100% ว่าจะมีซอมบี้บุกมาจริงมันอาจเป็นแค่ความกลัวที่ฝังรากลึกอยู่ในจิตใจของเด็กคนนั้นก็เป็นได้ ทำให้เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา ยังไม่ทันที่สมองจะประมวลสภาพความเป็นจริงได้ก็นึกถึงเรื่องราวเลวร้ายที่เคยเกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้วแทน“อะไรกัน แค่นี้ก็สั่นแล้วเหรอ” ชายวัยกลางคนที่มีร่างกายสูงใหญ่เดินมาตบบ่าเล็กของหนุ่มวัยรุ่น “พวกคนหนุ่ม ๆ น่ะ ไม่ต้องไปไกลนักหรอกนะ ให้คนแก่ ๆ อย่างน้าโดนก่อน”“ได้ไงล่ะครับ พวกเราต้องช่วยกันสิ” โจเซฟเอ่ยเตือน สิ่งที่เขาสอนในตอนนี้สำหรับคนธรรมดาที่ยังไม่เคยฆ่าซอมบี้คือต้องมี 2 คนช่วยกันรับมือกับซอมบี้ 1 ตัว ถ้าเกิดความคุ้นชินแล้วค่อยขยับเป็น 1 ต่อ 1 และที่ต้องให้รุมซอมบี้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้คนใดคนหนึ่งเกิดพลาดท่าและถูกกัดไปอย่างน่าเสียดายจำน

  • วันสิ้นโลกของผม   18 คริสตัลซอมบี้ [3/5]

    “ผมขอตัวไปดูเด็ก ๆ ก่อนนะครับ แล้วก็ขอบคุณมากสำหรับอาหารเช้า” เจ้ากระต่ายยกมือไหว้ผู้สูงอายุกว่า“จ้ะ ไปเถอะ ยังไงก็แจ้งข่าวด้วยนะ ทุกคนเป็นห่วงเจ้าสามแสบประจำหมู่บ้านมาก” เคยเห็นวิ่งเล่นกันตั้งแต่เช้ายันเย็น มานอนซมแบบนี้ใครล่ะจะไม่เป็นห่วง“ครับคุณยาย” เฉินเฟิงเดินถือกระทงใบตองที่มีข้าวสวยโปะหน้าด้วยไข่เจียวหอมกรุ่นเข้ามาในบ้าน เห็นนิโคลัสรีบวิ่งเข้าไปในห้องนอนใหญ่พร้อมกับเสียงเอะอะจากด้านใน ทำให้เจ้ากระต่ายรีบวางทุกอย่างไว้ในห้องรับแขกแล้วตรงไปที่ห้องของพ่อแม่ตนที่กลายเป็นห้องพักฟื้นของเด็กซนทั้งสามแทน“ฮือ ๆ” พิมพากอดลูกสาวที่ลืมตามองเพดาน ในที่สุดลูกของเธอก็ฟื้น“แม่ครับ” เด็กชายดลมองมารดาที่นอนซบหน้าลงข้างเตียง ไม่มีทั้งเสียงสะอื้นแต่น้ำตาไหลไม่หยุด ตั้งแต่มารดาฆ่าซอมบี้เป็นครั้งแรก นับจากวันนั้นเขาก็ไม่เคยเห็นแม่ร้องไห้อีกเลย “ขอโทษครับแม่” ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เด็กชายดลเลือกที่จะขอโทษออกไปก่อนความทรงจำสุดท้ายของเขาคือรสชาติลูกอมที่ขมยิ่งกว่าบอระเพ็ด และความเจ็บร้าวราวกับร่างกายถูกแยกออกเป็นเสี่ยง ๆ“ปอนด์” ดลหันไปมองเพื่อนที่นอนอยู่ตรงกลาง เด็กชายมองเพดานด้วยดวงตาเลื่อนลอ

  • วันสิ้นโลกของผม   18 คริสตัลซอมบี้ [2/5]

    ดาริณีมาถึงเป็นคนสุดท้าย กว่าทีโอจะตามหาหญิงสาวเจอก็ใช้เวลาพอควร เพราะเป็นเพียงคนเดียวในหมู่บ้านที่มีพละกำลังมหาศาลจึงมักถูกไว้วานให้ทำนั่นทำนี่อยู่เสมอ เธอแทบทิ้งการก่อสร้างฝายชะลอน้ำเมื่อได้ยินข่าวว่าลูกชายล้มฟุบไปอย่างไรสาเหตุ อีกทั้งน้องปอนด์เพื่อนสนิทเองก็มีอาการเช่นเดียวกันเด็กทั้งสามมีไข้ขึ้นสูงตลอดคืน พิมพา แม่ของพลอยใสจึงขออยู่ดูลูกสาวที่บ้านหลังนี้ด้วย เพราะทั้งหมู่บ้านมีนิโคลัสเพียงคนเดียวที่เป็นหมอ แพทย์ประจำหมู่บ้านคนเก่านั้นได้กลายเป็นซอมบี้ไปตั้งแต่ช่วงวันแรก ดังนั้นเธอไม่วางใจพาลูกกลับไปดูแลเอง ให้อยู่ในมือหมอยังคลายใจได้มากกว่า“อาการแบบนี้…” ดาริณีหันไปมองเฉินเฟิง ใบหน้าสวยติดเป็นกังวล“ผมพยายามคิดว่าเด็ก ๆ เป็นแค่ไข้หวัดธรรมดา แต่ก็... หลอกตัวเองไม่ได้” เจ้ากระต่ายก้มหน้า บอกเล่าสิ่งที่ตัวเองคาดเดา“คุณโจเซฟบอกว่าลูกแก้วซอมบี้หายไป 3 เม็ดใช่ไหมครับ” เจ้ากระต่ายกลั้นใจถาม“อืม ผมได้มาจากคุณทั้งหมด 15 เม็ด ตอนนี้ในกล่องมันเหลือ 12 เม็ด” พูดเพียงเท่านั้นทุกคนก็เหมือนจะเข้าใจว่าเฉินเฟิงต้องการจะอธิบายอะไร“เด็ก ๆ กินลูกแก้วซอมบี้เข้าไปเหรอคะ!” ดาริณีปิดปากหันขวับไปมองล

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status