Home / โรแมนติก / ลวงรักกับดักแค้น / บทที่ 19 ความลับของหัวใจ

Share

บทที่ 19 ความลับของหัวใจ

last update Last Updated: 2025-03-11 12:00:04

ในค่ำคืนที่อากาศเย็นสบาย พิมพ์ดาวตัดสินใจพาปริญมาพบกับครอบครัวของเธอที่บ้าน ซึ่งเป็นบ้านสไตล์ยุโรปที่เธออาศัยอยู่กับพ่อแม่และน้องชาย

"พ่อ แม่ นี่พี่ปริญค่ะ ที่ปรึกษาทางธุรกิจของหนู แล้วก็... เพื่อนที่คอยช่วยเหลือหนูมาตลอด" พิมพ์ดาวพูดแนะนำชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างเธอ

ปริญโค้งศีรษะให้ผู้ใหญ่ทั้งสองด้วยท่าทีสุภาพ

"สวัสดีครับคุณลุง คุณป้า ยินดีที่ได้พบกันครับ"

คุณพ่อของพิมพ์ดาวมองชายหนุ่มด้วยสายตาครุ่นคิด ก่อนจะพยักหน้าให้เขานั่งลงตรงข้าม

"ทำธุรกิจอะไรอยู่หรือครับ คุณปริญ? "

ปริญยิ้มบาง ๆ อย่างใจเย็น

"ผมทำงานด้านการลงทุนและการบริหารธุรกิจครับ เคยเป็นที่ปรึกษาให้หลายบริษัท และพอดีมีโอกาสได้รู้จักกับดาว ผมเห็นว่าเธอมีความสามารถ และโครงการที่เธอทำมีศักยภาพสูงมาก ก็เลยอยากช่วยผลักดันให้ไปได้ไกลครับ"

คุณพ่อพยักหน้าอย่างพอใจในคำตอบ แต่ก็ยังถามต่อ

"แล้วนอกจากเรื่องธุรกิจล่ะ คุณปริญมีความตั้งใจอะไรเป็นพิเศษไหมกับดาว?"

คำถามนี้ทำให้บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารเงียบลงชั่วขณะ พิมพ์ดาวเผลอกลืนน้ำลายลงคอ ขณะที่ปริญนิ่งไปเล็กน้อย ดูเหมือนว่า

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 20 การกลับมาของผู้ล่า

    เสียงลมพัดผ่านสวนหลังบ้านเบา ๆ ขณะที่พิมพ์ดาวยืนพิงระเบียง มองออกไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืน ความรู้สึกสับสนในใจของเธอยังคงไม่จางหาย แม้ปริญจะเป็นคนที่อดทนและอ่อนโยนเพียงใด แต่เธอก็ยังไม่สามารถก้าวข้ามกำแพงในใจตัวเองได้ง่าย ๆเธอถอนหายใจยาว ก่อนจะตัดสินใจเดินกลับเข้าไปในบ้าน หัวใจของเธอเต็มไปด้วยคำถามที่ต้องการคำตอบ และมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถให้คำตอบเหล่านั้นกับเธอได้—“พ่อคะ หนูขอคุยด้วยหน่อย”พิมพ์ดาวนั่งเงียบอยู่กับพ่อของเธอในห้องรับแขก บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความอึดอัด มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านหน้าต่างเข้ามาเบา ๆ“ลูกบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยกับพ่อ” คุณพ่อของพิมพ์ดาวเอ่ยขึ้น น้ำเสียงสงบแต่เต็มไปด้วยความสงสัยพิมพ์ดาวสูดลมหายใจลึก ๆ ก่อนจะพูดออกมา “พ่อ... พ่อยังจำเรื่องของตระกูลอัครวรเดชได้ไหมคะ?”ดวงตาของผู้เป็นพ่อฉายแววแข็งกร้าวขึ้นมาทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น “จำได้สิ ทำไมลูกถึงถามเรื่องนี้?”พิมพ์ดาวกำกระดาษแผ่นหนึ่งในมือแน่น ก่อนจะค่อย ๆ วางมันลงบนโต๊ะ“นี

    Last Updated : 2025-03-12
  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 21 การกลับมาของผู้หญิงที่เคยถูกทอดทิ้ง

    เสียงลมพัดเบา ๆ ผ่านม่านหน้าต่างของห้องทำงานขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บนตึกสูงใจกลางกรุงเทพมหานคร ดวงตาของพิมพ์ดาวจ้องมองออกไปยังท้องฟ้าเบื้องนอก รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากขณะที่เธอถือเอกสารชุดหนึ่งในมือ ดวงตาคู่นั้นฉายแววเยือกเย็นและแน่วแน่"พร้อมหรือยังคะ คุณพิมพ์ดาว?"เสียงของเลขาสาวคนสนิทเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลัง พิมพ์ดาวเหลือบตามองก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย วางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะกระจกด้วยท่าทีมั่นใจ"เริ่มได้เลย"เลขาสาวพยักหน้า ก่อนจะเดินออกจากห้อง ปล่อยให้พิมพ์ดาวยืนสงบอยู่เพียงลำพังในห้องทำงานที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ผนังด้านหนึ่งติดกระจกใส มองเห็นวิวเมืองใหญ่ยามเช้าได้อย่างชัดเจนพิมพ์ดาวหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ขณะที่ในหัวของเธอเต็มไปด้วยภาพความทรงจำในอดีต — วันที่เธอเดินจากไปพร้อมกับลูกในท้อง วันที่เธอถูกธีรภัทรผลักไสไล่ส่งอย่างไม่ใยดี เสียงของเขายังคงก้องอยู่ในความทรงจำ รอยเจ็บปวดเหล่านั้นไม่มีวันเลือนหายไปง่าย ๆแต่ตอนนี้... ถึงเวลาที่เธอจะเอาคืนแล้ว"บริษัท ที คอร์เปอเรชั่น ประกาศเข้าซื้อหุ้นของบริษัท อัครเด

    Last Updated : 2025-03-13
  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 22 สงครามที่ยังไม่จบ

    ธีรภัทรยืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องประชุมใหญ่ของบริษัท Elysium Holdings ด้วยท่าทีเคร่งขรึม สายตาคมกริบจับจ้องผ่านบานกระจกใสไปยังผู้หญิงที่นั่งอยู่ในตำแหน่งประธานที่ปลายโต๊ะประชุม — พิมพ์ดาวเธอสวมชุดสูทสีเบจเรียบหรู ผมยาวสลวยถูกรวบไว้หลวม ๆ ดวงตาคมกริบฉายแววเย็นชา ขณะฟังรายงานจากหนึ่งในผู้บริหารอย่างใจเย็น ราวกับเป็นราชินีที่กำลังวางกลยุทธ์ในสงครามสามปีที่แล้ว เธอเคยเป็นผู้หญิงที่อ่อนหวาน ขี้อาย และแสดงความรักต่อเขาอย่างตรงไปตรงมา แต่ตอนนี้… ผู้หญิงตรงหน้านั้นแข็งแกร่งและยากจะเข้าถึง ราวกับมีเกราะเหล็กกางกั้นไม่ให้ใครเข้าใกล้“พิมพ์ดาว…” ธีรภัทรพึมพำเบา ๆ ก่อนจะผลักประตูเข้าไปเสียงเปิดประตูดังก้องในความเงียบของห้องประชุม สายตาของผู้บริหารระดับสูงหลายคนหันไปมองด้วยความตกใจ บางคนเริ่มกระซิบกระซาบกันเบา ๆ ขณะที่บางคนชำเลืองมองพิมพ์ดาวเพื่อรอดูปฏิกิริยาของเธอพิมพ์ดาวยังคงนั่งนิ่ง ดวงตาคมกริบจับจ้องธีรภัทรอย่างเย็นชา ราวกับกำลังประเมินว่าเขาจะเดินเข้ามาในฐานะศัตรูหรือพันธมิตร เสียงปลายปากกาที่เธอเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะเบา ๆ

    Last Updated : 2025-03-14
  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 23 ผู้ชายที่เคยทิ้งฉันไป

    บรรยากาศในห้องทำงานเงียบสงัด มีเพียงเสียงเข็มนาฬิกาดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พิมพ์ดาวนั่งอยู่ที่โต๊ะ สีหน้าเรียบเฉย ดวงตาคมกริบจับจ้องไปที่กองเอกสารตรงหน้าโดยไร้อารมณ์ ภายในใจกลับมีพายุโหมกระหน่ำ ไม่ต่างจากคลื่นลมแรงกลางมหาสมุทรประตูห้องถูกเปิดออก เธอเงยหน้าขึ้นมองเล็กน้อย ก่อนที่สายตาจะปะทะกับร่างสูงที่เดินเข้ามาอย่างมั่นคง ท่าทีสง่างามตามแบบฉบับของเขาไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด เขายังดูดีเสมอในชุดสูทสีเข้ม ผมดำขลับเซ็ตอย่างมีระเบียบ ใบหน้าหล่อเหลานั้นแม้จะเคร่งขรึม แต่ดวงตาคมที่ทอดมองมานั้นกลับแฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ทำให้พิมพ์ดาวรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบอย่างแรง"ขอโทษที่มาสาย" เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ธีรภัทรทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามเธอ"ไม่เป็นไรค่ะ" พิมพ์ดาวตอบเสียงเรียบ ดวงตาไม่แม้แต่จะมองสบตาเขาโดยตรง เธอพลิกเอกสารตรงหน้าอย่างไม่สนใจอีกฝ่ายธีรภัทรมองเธอนิ่ง ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดปากพูดว่า "เธอคงรู้อยู่แล้วว่าทำไมฉันถึงมาเจอเธอวันนี้""ค่ะ... ฉันรู้" พิมพ์ดาวเงยหน้าขึ้นสบตาเขาในที่สุด "คุณต้องการอะไรจากฉันอีกเหรอคะ?"ธีรภัทรนิ่งไป รู้สึกเหมือนถ

    Last Updated : 2025-03-15
  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 24 ความลับที่เธอซ่อนเร้น

    ธีรภัทรนั่งอยู่ในห้องทำงานกว้างขวางของเขา ดวงตาคมกริบจับจ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงรายงานล่าสุดจากนักสืบที่เขาว่าจ้างให้ติดตามพิมพ์ดาวมันเริ่มต้นจากความสงสัยเล็ก ๆ ที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในใจของเขาหลังจากที่ได้พบกับเธอในวันนั้น ท่าทีของพิมพ์ดาวที่เย็นชาและเข้มแข็งเกินกว่าจะเป็นเพียงแค่ความแค้นทางธุรกิจทำให้เขารู้สึกว่าเธอกำลังซ่อนอะไรบางอย่างเอาไว้ และสิ่งนั้นทำให้เธอกลายเป็นหญิงสาวที่เขาแทบไม่รู้จัก ทั้งที่ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นผู้หญิงที่มอบหัวใจและความเชื่อใจให้เขาอย่างไม่มีข้อแม้เขาไม่อยากยอมรับว่าความรู้สึกเจ็บปวดที่เขาได้รับจากท่าทีเย็นชาของเธอ ทำให้เขากระวนกระวายใจขนาดนี้ แต่ทุกอย่างมันชัดเจนขึ้น เมื่อเขาตัดสินใจจ้างนักสืบเพื่อสืบเรื่องของพิมพ์ดาว ไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจ แต่รวมถึงเรื่องส่วนตัวของเธอด้วยภาพถ่ายชุดหนึ่งถูกแนบมาในรายงาน มันทำให้ธีรภัทรถึงกับนิ่งงัน ดวงตาเบิกกว้างขณะที่มองภาพนั้นภาพของพิมพ์ดาวกำลังยืนจับมือกับเด็กชายตัวเล็กคนหนึ่ง เด็กคนนั้นอายุราว ๆ สี่หรือห้าขวบ ผิวขาวอมชมพู ใบหน้ากลม ดวงตากลมโตคู่นั้น… มันเหมือนกับด

    Last Updated : 2025-03-16
  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 25 ใครคือพ่อของเด็ก?

    ธีรภัทรนั่งอยู่ในรถยนต์คันหรูที่จอดนิ่งสนิทอยู่หน้าบริษัทของพิมพ์ดาว ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องไปยังประตูทางเข้าหลักของตึกสูงอย่างแน่วแน่ แม้ว่าภายในใจจะยังคงวุ่นวายและสับสนกับภาพถ่ายของเด็กชายตัวเล็ก ๆ ที่เขาเห็นเมื่อวันก่อน แต่ในขณะเดียวกัน… มันกลับทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน"เด็กคนนั้น…"ภาพใบหน้าของพัตเตอร์ที่คล้ายกับเขาในวัยเด็กยังคงติดตาอยู่ทุกวินาที ดวงตากลมโต รอยยิ้มเล็ก ๆ แม้กระทั่งโครงหน้า ทุกอย่างเหมือนเป็นภาพสะท้อนของตัวเขาเองในวัยเยาว์ และสิ่งที่ทำให้ธีรภัทรสับสนมากที่สุดก็คือ อายุของเด็กคนนั้น... สามขวบ นับตั้งแต่วันที่พิมพ์ดาวจากเขาไป มันพอดีกับช่วงเวลาที่เด็กคนนั้นเกิดขึ้นมาเขาไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองมากไปกว่านี้ แต่ความรู้สึกในใจมันฟ้องว่าเด็กคนนั้นต้องเป็นลูกของเขาแน่ ๆเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ธีรภัทรหยิบมันขึ้นมากดรับสายทันที"ครับ""คุณธีรภัทร นักสืบส่งรายงานเพิ่มเติมมาครับ" เสียงของคชานต์ดังขึ้นปลายสาย"ว่าไง" ธีรภัทรถามเสียงเย็น"นักสืบยืนยันว่าเด็กคนนั้นอยู่กับพิมพ์ดาวมาตล

    Last Updated : 2025-03-17
  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 26 หัวใจที่เริ่มสั่นไหว

    ธีรภัทรก้าวยาวตรงมาทางประตูห้องทำงานของพิมพ์ดาว เสียงฝีเท้าหนักแน่นสะท้อนก้องไปทั่วทางเดิน ดวงตาคมกริบฉายแววดุดัน ขณะที่มือหนาผลักประตูเปิดออกโดยไม่สนใจเสียงทัดทานของเลขาหน้าห้อง"คุณพิมพ์ดาวกำลังคุยกับ—""ออกไป" เสียงเข้มของธีรภัทรทำให้เลขาต้องถอยออกไปเงียบ ๆพิมพ์ดาวเงยหน้าขึ้นจากเอกสารที่อยู่ในมือ ดวงตาคมสวยของเธอฉายแววเย็นชา ขณะที่ปริญ ซึ่งกำลังนั่งเล่นตัวต่อกับพัตเตอร์ หันมามองธีรภัทรด้วยสายตาตกใจเล็กน้อย"คุณมีธุระอะไรอีก?" พิมพ์ดาวเอ่ยเสียงเรียบ ดวงตาจับจ้องธีรภัทรอย่างไม่สะทกสะท้านธีรภัทรไม่ตอบ แต่เดินตรงไปที่พิมพ์ดาว หยิบภาพถ่ายของพัตเตอร์กับปริญออกจากกระเป๋าเสื้อสูท แล้ววางลงบนโต๊ะอย่างแรง"เด็กคนนี้… เขาเป็นลูกของฉันจริง ๆ หรือเปล่า?"พิมพ์ดาวเหลือบตามองภาพถ่ายแวบหนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาธีรภัทร ดวงตาของเธอเย็นชาและไร้อารมณ์"ฉันบอกคุณไปแล้วว่าเขาไม่เกี่ยวกับคุณ"ธีรภัทรกัดฟัน ดวงตาของเขาเป็นประกายกร้าว"แล้วทำไมปริญถึงอยู่กับพัตเตอร์ในทุกภาพ? ทำไมเขาถึงดูสนิทสนมกับพัตเตอร์ขนาดนั้น?"

    Last Updated : 2025-03-18
  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 27 ความจริงจากอดีต

    ธีรภัทรปิดโทรศัพท์หลังจากคุยกับแม่เสร็จ ดวงตาคมเข้มทอดมองออกไปนอกกระจกบานใหญ่ของห้องทำงาน ท้องฟ้ายามค่ำคืนดูมืดครึ้ม ราวกับสะท้อนความสับสนในใจของเขาเอง"สิบปีก่อน..." เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆคำพูดของแม่ยังดังก้องอยู่ในหัว ความจริงที่เขาเชื่อมาโดยตลอดว่าพิมพ์ดาวและครอบครัวของเธอเป็นฝ่ายผิด เริ่มสั่นคลอนเมื่อแม่บอกใบ้ว่ามีบางอย่างที่เขายังไม่รู้ธีรภัทรเดินไปหยิบแฟ้มเอกสารเก่าที่ซ่อนอยู่ในตู้เซฟด้านในสุดของห้องทำงาน เขาพยายามลืมมันไปแล้ว แต่วันนี้เขาต้องเปิดมันออกมาอีกครั้งเขานั่งลงบนโซฟาตัวยาว ค่อย ๆ เปิดแฟ้มเอกสารเก่าอย่างระมัดระวัง กระดาษบางแผ่นเริ่มเหลืองซีดเพราะกาลเวลา แต่ตัวอักษรบนกระดาษยังคงชัดเจนชื่อของพ่อพิมพ์ดาว — เจ้าสัวพิชิต วรากร — ปรากฏเด่นชัดในสัญญาร่วมทุนกับบริษัทของครอบครัวธีรภัทร แต่สิ่งที่ทำให้ธีรภัทรขมวดคิ้ว คือชื่อที่ปรากฏถัดมาในฐานะผู้ลงนามร่วมนายอนุชิต วงศ์สกุลธีรภัทรจ้องมองชื่อของพ่อของกานต์รวี นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ พลิกเอกสารต่อไป"ทำไมพ่อของกานต์รวีถึงมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย..."

    Last Updated : 2025-03-19

Latest chapter

  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 40 บทสรุปของความรัก

    พิมพ์ดาวยิ้มทั้งน้ำตา ก่อนจะพูดเสียงสั่นว่า "ฉัน… ฉันพร้อมแล้ว ที่จะให้โอกาสคุณอีกครั้ง"ธีรภัทรเบิกตากว้าง ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฏบนใบหน้า เขายกมือขึ้นกุมมือของพิมพ์ดาวแน่น ก่อนจะดึงเธอเข้ามากอด"ขอบคุณนะพิมพ์ดาว… ขอบคุณที่ยอมให้โอกาสผม…"ปริญมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาพึงพอใจ เขายิ้มบาง ๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืน"ผมยินดีกับพวกคุณทั้งสองคนจริง ๆ" ปริญพูดขึ้น ก่อนจะเดินไปหาธีรภัทรธีรภัทรลุกขึ้นยืนหันไปมองปริญ ปริญยิ้มบาง ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า"ฉันกำลังจะเดินทางไปต่างประเทศ แต่ขอให้รู้ไว้ ถ้านายทำให้พิมพ์ดาวเสียใจแม้แต่นิดเดียว… ฉันจะกลับมา และพาพิมพ์ดาวกับลูกหนีไปจากนายทันที"ธีรภัทรมองสบตาปริญด้วยสายตาจริงจัง ก่อนจะพยักหน้าตอบ"ฉันสัญญา… ฉันจะไม่มีวันทำให้พิมพ์ดาวเสียใจอีก"ปริญยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะตบไหล่ธีรภัทรเบา ๆทันใดนั้น…"แด๊ดดี้! แม่!"เสียงเล็ก ๆ ดังขึ้นก่อนที่พัตเตอร์จะวิ่งเข้ามาในห้องรับแขก เด็กน้อยวิ่งตรงมาหาธีรภัทรกับพิมพ์ดาว ก่อนจะกระโดดกอดพวกเข

  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 39 โอกาสที่สอง

    ปริญยืนมองหลังของธีรภัทรที่เดินจากไปจนลับสายตา เขาถอนหายใจยาว ก่อนจะหยิบเครื่องอัดเสียงขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อ คลื่นความรู้สึกบางอย่างกระเพื่อมอยู่ในอก เขารู้ดีว่าธีรภัทรรักพิมพ์ดาวมากแค่ไหน คำพูดเหล่านั้นไม่ได้เสแสร้ง ไม่ได้เป็นเพียงคำพูดเพื่อเอาใจ แต่เป็นคำพูดที่มาจากหัวใจอย่างแท้จริงปริญก้มมองเครื่องอัดเสียงในมือ ก่อนจะกำมันไว้แน่น และตัดสินใจเดินตรงไปที่รถของตัวเอง เขาสตาร์ทรถและมุ่งหน้ากลับไปที่บ้านของพิมพ์ดาวทันทีบรรยากาศในบ้านของพิมพ์ดาวเงียบสงบ มีเพียงเสียงของลมที่พัดผ่านหน้าต่าง ปริญนั่งอยู่ตรงกลางห้องนั่งเล่น โดยมีพิมพ์ดาว พ่อ แม่ และน้องชายของเธอนั่งอยู่ล้อมรอบ บรรยากาศเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด"ปริญ... มีอะไรเหรอ?" พิมพ์ดาวถาม น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาและเต็มไปด้วยความสงสัยปริญสบตากับเธอ ก่อนจะยกเครื่องอัดเสียงขึ้นมา"ฉันอยากให้พวกเธอได้ยินสิ่งนี้" เขาพูดช้า ๆ ก่อนจะเปิดเครื่องอัดเสียงทันทีที่เสียงของธีรภัทรดังขึ้น ความเงียบก็ปกคลุมทั่วห้อง"ผมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น..."ดวงตาของพิมพ์ดาวเบิกกว้าง หัวใจเธอเต้นแรงเม

  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 38 คำสารภาพสุดท้าย

    เสียงเครื่องบินที่กำลังลดระดับลงล้อแตะกับรันเวย์ของสนามบินสุวรรณภูมิ ทำให้พิมพ์ดาวที่กำลังยืนรออยู่หน้าเกทขาเข้าหัวใจเต้นแรงอย่างไม่รู้ตัว ดวงตาคู่งามจับจ้องไปยังประตูที่กำลังเปิดออก ผู้โดยสารทยอยเดินออกมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งเธอเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยของพ่อ แม่ และน้องชายที่เดินมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบโต พิมพ์ดาวรีบสาวเท้าเข้าไปหา ก่อนจะโผเข้าสวมกอดมารดาแน่น ร่างบางสั่นไหวเล็กน้อยอย่างตื้นตัน“คุณแม่... คุณพ่อ...” พิมพ์ดาวน้ำตาคลอเบ้า“แม่คิดถึงลูกเหลือเกิน” น้ำเสียงอบอุ่นของมารดาทำให้พิมพ์ดาวกอดท่านแน่นขึ้น ก่อนจะหันไปกอดบิดา และสุดท้ายคือ ภัทร น้องชายที่ยืนกอดอก มองพี่สาวด้วยสีหน้ากึ่งดีใจ กึ่งเคืองขุ่น“กลับมาอยู่ด้วยกันแล้วนะคะ” พิมพ์ดาวยิ้มทั้งน้ำตา ขณะที่คุณหญิงจินดาและเจ้าสัวพิชิตพยักหน้า แม้รอยยิ้มบนใบหน้าของท่านทั้งสองจะดูขมขื่นเล็กน้อยก็ตาม“กลับมาก็ดีแล้วล่ะ จะได้ดูแลพิมพ์ดาวกับหลานให้ดี ๆ เสียที” เจ้าสัวพิชิตกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบขรึม แววตาเย็นชานั้นทำให้พิมพ์ดาวรู้ดีว่าเขายังไม่ให้อภัยธีรภัทร

  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 37 บาดแผลที่สมานกัน

    แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าสาดส่องลอดผ่านม่านสีขาวภายในห้องพักฟื้นของโรงพยาบาล เสียงเครื่องวัดชีพจรที่ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ทำให้บรรยากาศภายในห้องดูสงบอย่างน่าประหลาด พิมพ์ดาวนั่งเฝ้าธีรภัทรอยู่ข้างเตียง ดวงตากลมโตของเธอจ้องมองไปที่ใบหน้าหล่อเหลาซีดเซียวของชายหนุ่มที่ยังคงหลับสนิทเธอวางมือลงเบา ๆ บนหลังมือของเขา แม้ไม่อยากยอมรับ แต่หัวใจเธอกลับเต้นแรงทุกครั้งที่ได้สัมผัสเขาแบบนี้"อืม..."เสียงครางเบา ๆ ดังขึ้นจากริมฝีปากของธีรภัทร ก่อนที่เปลือกตาของเขาจะขยับเล็กน้อย แล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขากวาดมองไปทั่วห้อง ก่อนจะหยุดที่ใบหน้าของพิมพ์ดาว"พิมพ์..." เสียงของเขาแหบพร่าและอ่อนแรง แต่แฝงไว้ด้วยความดีใจอย่างชัดเจน "เธอกับลูก... ปลอดภัยใช่มั้ย?"พิมพ์ดาวเม้มริมฝีปากแน่น รู้สึกเหมือนก้อนอะไรบางอย่างจุกอยู่ที่ลำคอ ความเป็นห่วงเป็นใยของเขาที่มีต่อเธอและพัตเตอร์ ทำให้หัวใจของเธอสั่นไหว น้ำตารื้นขึ้นมาที่ขอบตาโดยไม่รู้ตัว"พวกเราปลอดภัย..." เธอตอบเสียงเบา ก่อนจะก้มลงไปใกล้เขา "คุณน่ะสิ เป็นยังไงบ้าง?"ธีรภัทรยิ้มบาง ๆ แม้ใบหน

  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 36 ระยะห่างที่เหลืออยู่

    วันต่อมา – หน้าโรงเรียนของพัตเตอร์พิมพ์ดาวยืนอยู่หน้าโรงเรียนของพัตเตอร์ในช่วงเย็น ขณะที่ธีรภัทรยืนอยู่ข้าง ๆ เขาใส่สูทสีเข้ม ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง ขณะที่พัตเตอร์กำลังเล่นกับเพื่อน ๆ อยู่ที่สนามเด็กเล่น"ขอบคุณนะคะ ที่มารับพัตเตอร์ด้วยกันทุกวัน" พิมพ์ดาวพูดเบา ๆธีรภัทรหันไปมองเธอ รอยยิ้มบางปรากฏบนริมฝีปาก "ไม่เป็นไรครับ ผมอยากมาอยู่กับพวกคุณ"พิมพ์ดาวหลุบตาลง เธอรู้สึกว่าธีรภัทรกำลังพยายามอย่างหนักที่จะทำให้เธอเปิดใจ แต่เธอยังไม่กล้าที่จะเชื่อใจเขาเต็มร้อยทันใดนั้น…"พิมพ์ดาว!!"เสียงแหลมสูงที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นดังขึ้น ทำให้พิมพ์ดาวและธีรภัทรหันไปมองทันทีร่างของกานต์รวีในชุดเดรสสีดำแนบเนื้อพุ่งตรงเข้ามาด้วยดวงตาวาวโรจน์ ในมือของเธอมีมีดคมกริบเล่มหนึ่ง"กานต์รวี!" ธีรภัทรร้องเสียงดัง ขณะที่กานต์รวีพุ่งเข้าหาพิมพ์ดาวด้วยความเร็ว"แกต้องตาย!!"พิมพ์ดาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ขาทั้งสองข้างของเธอเหมือนถูกตรึงไว้กับพื้น เธอได้แต่มองปลายมีดที่กำลังพุ่งเข้าหาอย่างตกตะ

  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 35 การเสียสละของกวิน

    แสงแดดยามเช้าสาดกระทบผ่านม่านสีขาวในห้องนอนของคอนโดฯ หรูใจกลางเมือง พิมพ์ดาวค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ ขณะที่เสียงนกร้องแว่วดังมาจากนอกหน้าต่าง ร่างบางขยับกายเบา ๆ ก่อนจะได้ยินเสียงเคาะประตูห้องเบา ๆ ตามมาด้วยเสียงของพัตเตอร์ที่ตะโกนเรียกเธอ"มามี๊~ ตื่นได้แล้วครับ!"พิมพ์ดาวยิ้มบาง ๆ ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง มือเรียวเสยผมยาวสลวยของตัวเองเบา ๆ ก่อนจะตอบกลับไป"มามี๊ตื่นแล้วครับลูก เดี๋ยวมามี๊จะออกไปเดี๋ยวนี้"พิมพ์ดาวค่อย ๆ ลุกจากเตียง เดินไปเปิดประตูห้องนอนก็พบกับพัตเตอร์ที่ยืนยิ้มแฉ่งอยู่หน้าห้อง ในชุดนักเรียนที่ถูกแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว มือเล็ก ๆ ถือกล่องนมไว้ในมือ ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามากอดขาเธอแน่น"พัตเตอร์ตื่นเช้าจังเลยค่ะ" พิมพ์ดาวลูบศีรษะลูกชายเบา ๆ ก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากของเขา"พัตเตอร์ไม่ได้ตื่นเองนะครับ" เด็กชายเงยหน้ามองเธอ ดวงตากลมโตใสซื่อเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา"แด๊ดดี้โทรปลุกพัตเตอร์เองต่างหาก!"พิมพ์ดาวชะงัก หัวใจเต้นกระตุกเมื่อได้ยินคำว่า 'แด๊ดดี้'"คุณธีรภัทรจะมาเหรอคะ?" เธอถามด้วยความสงสัยพัตเตอร์พยักหน้าแรง

  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 34 วันที่ฉันพร้อมจะรักอีกครั้ง

    หลังจากเหตุการณ์เปิดโปงอนุชิตในคืนนั้น ทุกอย่างดูเหมือนจะคลี่คลายไปในทิศทางที่ดี แต่ในใจของพิมพ์ดาวกลับไม่ได้รู้สึกโล่งใจอย่างสมบูรณ์ ร่องรอยบาดแผลในอดีตยังคงทิ้งรอยแผลลึกไว้ในใจของเธอ…พิมพ์ดาวนั่งอยู่ตรงริมหน้าต่างของคอนโดหรูในกรุงเทพฯ สายลมเย็นในยามค่ำคืนพัดผ่านเข้ามาเบา ๆ เสียงเรียกเข้าสายดังขึ้น พิมพ์ดาวสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะกดรับสาย"พ่อคะ..." น้ำเสียงของพิมพ์ดาวแผ่วเบาแต่มั่นคง"ดาวลูก…" เสียงของเจ้าสัวพิชิตปลายสายเต็มไปด้วยความกังวล"ทุกอย่างจบลงแล้วค่ะพ่อ อนุชิตได้รับผลกรรมของเขาแล้ว พ่อพ้นมลทินแล้วนะคะ"เจ้าสัวพิชิตนิ่งไปชั่วขณะก่อนจะถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก เสียงถอนหายใจของพ่อทำให้พิมพ์ดาวรู้สึกถึงน้ำหนักที่ผ่อนคลายลงในใจ"ดีแล้ว… พ่อภูมิใจในตัวลูกมาก พ่อจะกลับไปปรึกษาแม่กับน้องชาย แล้วพวกเราจะกลับไปอยู่ที่ประเทศไทยด้วยกัน"พิมพ์ดาวยิ้มบาง ๆ แม้จะมีน้ำตาคลอเบ้า ดวงตาเธอทอแสงแห่งความหวัง แต่มันก็ยังไม่อาจลบเลือนบาดแผลในใจได้ง่าย ๆในขณะที่พิมพ์ดาวกำลังเตรียมตัวเพื่อพาครอบครัวกลับมาที่

  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 33 คำตอบของหัวใจ

    เสียงในห้องจัดเลี้ยงเงียบสนิทไปชั่วขณะหลังจากคำประกาศของธีรภัทรดังก้องไปทั่วทั้งงาน น้ำเสียงของเขามั่นคง หนักแน่น และเต็มไปด้วยความจริงใจ“ฉันรักพิมพ์ดาว และจะไม่มีวันยอมรับใครเป็นภรรยา นอกจากเธอเท่านั้น”ทุกสายตาหันมาที่พิมพ์ดาว ซึ่งยืนนิ่งเหมือนถูกแช่แข็งอยู่กับที่ ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ขณะที่ริมฝีปากเม้มแน่น ราวกับยังประมวลผลไม่ทันกับสิ่งที่เพิ่งได้ยินกานต์รวีหน้าถอดสี น้ำตารื้นขึ้นในดวงตาอย่างห้ามไม่อยู่ ขาทั้งสองข้างแทบจะไร้เรี่ยวแรง เธอยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง พลางส่ายหน้าอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน“ไม่นะ... ธีร์ต้องล้อฉันเล่นใช่ไหม?” น้ำเสียงของกานต์รวีสั่นไหว ร่างของเธอสั่นสะท้าน ขณะเดินตรงไปหาธีรภัทรด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“ทำไมธีร์ถึงพูดแบบนี้? ธีร์รักฉันมาตลอดไม่ใช่เหรอ?”ธีรภัทรหันมามองกานต์รวี ดวงตาคมกริบของเขาเย็นชาและว่างเปล่า ราวกับปราศจากความรู้สึกใด ๆ“ฉันไม่เคยรักเธอ” เขาพูดชัดถ้อยชัดคำ น้ำเสียงเย็นเยียบจนทำให้หัวใจของกานต์รวีแทบแตกสลาย“ไม่จริง!” กาน

  • ลวงรักกับดักแค้น   บทที่ 32 เดิมพันครั้งสุดท้าย

    เสียงเพลงคลาสสิกบรรเลงคลอเบา ๆ ภายในงานเลี้ยงหรูหราที่จัดขึ้นในห้องโถงใหญ่ของโรงแรมระดับห้าดาว แขกผู้มีเกียรติในชุดราตรีและสูทเรียบหรูต่างพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ท่ามกลางบรรยากาศหรูหรานั้น ธีรภัทรยืนสง่างามในชุดสูทสีดำสนิท เขาถือแก้วไวน์แดงในมือ สายตาของเขามองตรงไปยังพิมพ์ดาวที่กำลังยืนอยู่มุมห้อง ข้าง ๆ เธอมีปริญคอยประกบอยู่ไม่ห่าง ทำให้สีหน้าของธีรภัทรดูเคร่งขรึมยิ่งขึ้นกานต์รวียืนเคียงข้างธีรภัทร เธอสวมชุดราตรีสีแดงสดที่เน้นทรวดทรงอย่างลงตัว ใบหน้าสวยหวานประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน ทว่าในแววตามีประกายแห่งความมุ่งมั่นซ่อนอยู่"ธีร์คะ..." กานต์รวีเอ่ยเสียงหวานพร้อมเอื้อมมือไปแตะต้นแขนของธีรภัทรเบา ๆ"วันนี้คุณหล่อมากเลยนะคะ"ธีรภัทรปรายตามองเธอเล็กน้อย ก่อนจะดึงแขนออกจากมือของกานต์รวีอย่างแผ่วเบา"ขอบคุณ" น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ทว่าสายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่พิมพ์ดาวไม่วางตากานต์รวีเม้มปากแน่น หัวใจเธอเต้นแรงอย่างไม่สบายใจ เธอรู้ว่าธีรภัทรยอมให้เธออยู่ใกล้ ๆ แต่ไม่เคยแสดงความสนใจในตัวเธอจริง ๆ เลย มันเหมือนกับว่าเขากำลังรออะไรบางอย่าง หรื

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status