“ตะโกนดัง ๆ ให้ทุกคนได้ยิน” ฟีนน์ตะโกนบอกเมื่อชะเอมเดินไปถึงต้นไม้ใหญ่หัวใจของชะเอมแทบหยุดเต้นเมื่อได้อ่านข้อความในมือ เธอเงยหน้ามองไปทางกลุ่มเพื่อน โดยเฉพาะอาชิที่พยายามควบคุมอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านถึงขีดสุด แล้วถ้าเธอตะโกนคำนี้ออกไปล่ะ สติเขาต้องขาดแน่ ๆ แล้วเดลกับภูจะยั้งเขาอยู่ไหม สมองของเธอกำลังประมวลผลคิดตรึกตรอง“เร็วสิครับ เหลือเวลาไม่มากแล้วนะ” ฟีนน์ตะโกนมาอีกครั้งเมื่อเห็นชะเอมยืนนิ่งด้วยความลังเลตอนนี้ทุกคนหันมามองกลุ่มของชะเอมกันเป็นตาเดียว เพราะเธอเป็นกลุ่มสุดท้ายแล้วที่ยังได้ลายเซ็นไม่ครบ“เอมขอเปลี่ยนได้ไหมคะ” ชะเอมตะโกนกลับไป“เป็นรุ่นน้องไม่มีสิทธิ์มาต่อรอง หรืออยากให้เพื่อน ๆ โดนทำโทษ ทุกคนนอนลง !!”ฟีนน์ก้าวไปข้างหน้า 3-4 ก้าว ตะโกนตอบชะเอม ก่อนจะหันไปสั่งนักศึกษาปี 1 ที่ยืนมองมา ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่กเมื่อได้ยินคำสั่งของเขา ทุกคนมีท่าทีลังเลที่จะนอนลงบนลานกิจกรรมในยามบ่ายที่พื้นคอนกรีตกำลังร้อนระอุชะเอมจ้องหน้าอาชิอย่างไม่วางตา เหมือนกับที่เขาเองก็ไม่ได้ละสายตาไปจากเธอเหมือนกัน เธอรู้ว่าเขาต้องควบคุมอารมณ์และความรู้สึกเป็นอย่างมาก“นอนลง !!” ฟีนน์ตะโกนสั่งเสี
“กล้ามากนะ เป็นรุ่นน้องแต่มาต่อยรุ่นพี่ แล้วกูไปยุ่งกับผู้หญิงของมึงตั้งแต่เมื่อไร” ฟีนน์ใช้หลังมือเช็ดเลือดที่มุมปากก่อนจะเอ่ยถามเสียงกร้าวพร้อมทั้งจ้องหน้าอย่างไม่ยอม“กูไม่สนว่าจะเป็นรุ่นไหน แต่มึงจำใส่สมองไว้ว่าชะเอมเป็นผู้หญิงของกู อย่าบังอาจมาแตะต้องผู้หญิงของกู” อาชิพูดอย่างไม่กลัวเกรง“...” ฟีนน์เงียบไปเมื่อรู้ว่าชะเอมเป็นผู้หญิงของอาชิ รุ่นน้องที่คณะของเขาเอง เขายอมรับว่าถูกใจชะเอมตั้งแต่แรกเห็น จึงรู้สึกเสียดายที่เธอมีเจ้าของแล้ว“น้องคิดมากไปเปล่า มันก็เป็นแค่การรับน้อง” เพื่อนของฟีนน์พูดขึ้น“แน่ใจ ? ว่านี่คือการรับน้อง” ทั้งน้ำเสียงเยือกเย็นและสายตาที่เกรี้ยวกราดของอาชิที่มองกลับไปทำให้รุ่นพี่คนนั้นนิ่งงัน ก่อนจะตวัดสายตาไปหาฟีนน์อย่างต้องการคำตอบ“เออ กูยอมรับว่ากูสนใจชะเอม” ฟีนน์ยืดอกรับไปตามความรู้สึกของตนเอง“หึ” อาชิแสยะยิ้มให้กับคำตอบของฟีนน์“ดูอะไรกันคะ กลับไปรวมตัวที่ลานกิจกรรมเดี๋ยวนี้ เข้าแถว แถวละ 20 อย่าใช้เสียง” วาววาตะโกนสั่งรุ่นน้องปี 1 ทุกคนจึงรีบวิ่งกุลีกุจอไปที่ลานกิจกรรมทันที“พี่อาชิใจเย็นนะ เอมขอ” ชะเอมกอดอาชิไว้แน่น การกระทำของเธอตอกย้ำว่าเธอเป็นผู้
ชะเอมสระผมให้อาชิอย่างตั้งอกตั้งใจ เธอนึกถึงอดีตตอนที่เขาเข้ามาช่วยเธอจากเด็กอ้วนจอมเกเร เธอมองเขาเหมือนซูเปอร์ฮีโร่ที่มาช่วยนางเอกจากผู้ร้าย เขาดูเท่มากในสายตาของเธอเธอเฝ้าตามติดเขา พยายามเข้าไปอยู่ในชีวิตของเขา เธอไม่มีเพื่อนสนิทผู้หญิงนับตั้งแต่ตามติดเขา เธอจึงมีแค่อาชิ ภู แล้วก็เดลที่เป็นเพื่อนสนิท แต่เธอก็ไม่สนใจ เธอเลือกที่จะทำตามความต้องการของตนเอง เธอมีความสุขในสิ่งที่เธอเลือกเธอมักจะถูกหมั่นไส้จากผู้หญิงหลาย ๆ คน เพราะเธอเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มหนุ่มหล่อ รวย เพอร์เฟกต์ทั้ง 3 คนที่ฮ็อตมากในโรงเรียนภูเป็นผู้ชายอบอุ่น ใจเย็น แต่ถ้าถึงเวลาต่อสู้เขาก็จะดูน่าเกรงขามขึ้นมาทันทีเดลเป็นคนที่เฟรนด์ลี เป็นกันเอง กะล่อนนิด ๆ สาว ๆ เลยเยอะ แต่เวลาต่อสู้ก็ไม่ยอมใครหน้าไหนส่วนอาชิจะเป็นคนที่เข้าถึงยากมากที่สุด ด้วยความเย็นชากับผู้หญิงทุกคน ไม่เคยพูดดีหรือไว้หน้าใคร แต่ก็ยังเป็นที่ชื่นชอบของผู้หญิงหลาย ๆ คนเพราะดูเท่ มีเสน่ห์ ดูมีอะไรให้น่าค้นหา...'แต่เสียใจด้วย เขาเป็นของฉัน'เธอหน้ามึนตามเขาไปทุกที่ไม่ว่าเขาจะทำเสียงดุ เย็นชา หรือท่าทีที่สุดแสนจะรำคาญใส่เธอ เธอก็ยอมอดทน แต่ใครจ
“พี่อาชิ” ชะเอมเรียกเขาหน้าตาตื่น“หืม ?”“พี่อาชิไม่ป้องกัน”“พี่ขอโทษ มันอดใจไม่ไหวจริง ๆ เดี๋ยวพี่ซื้อยาคุมฉุกเฉินให้นะ”“มันก็ต้องแหงละ”“เอมครับ ไหน ๆ ก็ต้องกินยาคุมฉุกเฉินแล้ว งั้นพี่ขอสดอีกนะ” เขาบอกเสียงอ้อน แต่สายตาของเขานี่สิ มันดูเหมือนพวกหื่นกระหายยังไม่ทันที่เธอจะตอบ เขาก็จับยกตัวของเธอขึ้นจนแก่นกายที่เชื่อมต่อกันอยู่หลุดออกจากกันพร้อมจับเธอหันหลัง แล้วเสียบแก่นกายเข้ามาในตัวเธออีกครั้งอย่างรวดเร็วจนเธอแทบตั้งตัวไม่ทันสวบ !“อื้อออ... พี่อาชิ” เธอจิกเล็บลงไปบนลำแขนแกร่งเพื่อระบายความเสียวซ่าน“อ๊า... เสียวมากเลยเอม”“พี่อาชิ... อ๊ะ... อ๊ะ... อ๊า”ร่างแกร่งขยับสะโพกเข้ามาอย่างแรงทำให้ร่างบางร้องครางออกมาเสียงดัง อาชิผลักให้ชะเอมนั่งคุกเข่าในอ่างทำให้เธอต้องเอามือจับขอบอ่างไว้“โอ้วววว... เอม... ท่านี้เสียวมาก... ซี้ดดด”“อ๊ะ... อ๊า... พี่อาชิขา”ร่างแกร่งครางเสียงดังลั่นไม่แพ้กัน เขากระแทกแก่นกายใหญ่เข้าลึกสุด ๆ สร้างความเสียวซ่านแบบสุด ๆตับ !!! ตับ !!! ตับ !!! ตับ !!! ตับ !!! ตับ !!!“อ๊า... พี่อาชิ... อ๊ะ... อ๊ะ... จะเสร็จแล้ว”ร่างบางครางออกมาไม่ได้ศัพท์ เพราะมือหนาเ
“กลางวันมากินข้าวด้วยนะ” อาชิขับรถมาส่งชะเอมที่หน้าตึกคณะแพทยศาสตร์ เขาเดินลงจากรถมาส่งเธอทุกสายตาต่างจ้องมองมายังคนทั้งคู่เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน แต่ทั้งเขาและเธอก็เลือกที่จะไม่สนใจ พูดจบเขาก็ก้มลงไปจูบที่หน้าผากมนตอกย้ำความเป็นเจ้าของในตัวเธอ จะได้ไม่มีใครหน้าไหนกล้ามายุ่งกับผู้หญิงของเขา“ค่ะ เอมเข้าคณะก่อนนะ พลอยกับแบมยืนรออยู่ตรงนั้นแล้ว” ชะเอมยิ้มหวานให้เขา“ไอ้สายฟ้าด้วยสินะ พี่คงต้องอดทนไม่ให้ชกหน้ามันตลอดระยะเวลา 6 ปี” เขามองไปยังเพื่อนของเธอ เป็นจังหวะเดียวกับที่สายฟ้าเดินเข้าไปสมทบ“ถ้าพี่อาชิเชื่อใจเอม พี่อาชิจะไม่ต้องอดทนกับผู้ชายคนไหนเลย”“โอเคครับ พี่จะพยายาม รักเอมนะ” มือหนายกขึ้นมาลูบแก้มนวลอย่างแผ่วเบา“รักพี่อาชิเหมือนกันค่ะ เอมไปจริง ๆ แล้วนะ”“อื้ม” เขาก็พยักหน้าให้ เธอก็เดินเข้าไปหาเพื่อน ๆ เขายืนมองเธอจนเธอหันมาโบกมือบ๊ายบายและส่งยิ้มหวานให้ เขาจึงเดินกลับไปขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที“เราคงจะเป็นห่วงชะเอมไปเอง” แบมหันไปพูดกับพลอยเมื่อชะเอมเดินมาถึงพวกเธอ“นั่นน่ะสิ” พลอยตอบ“เมื่อวานไอ้อาชิมันทำอะไรรุนแรงกับเอมหรือเปล่า” สายฟ้าถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง“แหม่
แบมเริ่มเต้นเป็นคนแรกทันทีที่พี่กะเพราพูดจบ ก่อนจะตามด้วยคนอื่น ๆ ที่เริ่มเต้นตาม ดูจากท่าเต้นของแต่ละคนเหมือนโดนบังคับ มีแต่แบมที่ดูจะมันอยู่คนเดียว แล้วยังมาจับชะเอมกับพลอยเต้นด้วย เธอจะไปจับสายฟ้าเต้น แต่เจอสายตาดุ ๆ เธอจึงปล่อยมือพร้อมทั้งสะบัดหน้าใส่“ตอนนี้ก็ถึงเวลามานับคะแนนโหวตกันแล้วนะครับ เชิญพี่ปี 2 ทำหน้าที่ตามจุดเลยครับ เชิญน้อง ๆ ทั้ง 10 คนไปนั่งเก้าอี้ที่จัดไว้ด้านนั้นเลยครับ” พี่พฤกษ์พูดผู้ถูกเสนอชื่อเดินไปนั่งเก้าอี้ที่จัดไว้ด้านบนเวที รุ่นพี่ปี 2 ก็เริ่มการนับคะแนน ซึ่งใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็แล้วเสร็จ จริง ๆ ทราบผลตั้งแต่นับไปได้แล้วครึ่งทาง เพราะคะแนนที่นำโด่งเกินคนอื่น“เราก็ทราบผลโหวตกันแล้วนะครับ พี่ขอประกาศชื่อผู้ที่เป็นตัวแทนของคณะแพทยศาสตร์ที่จะไปประกวดดาวและเดือนของมหาวิทยาลัย ดาวประจำคณะแพทยศาสตร์ก็คือ น้องชะเอม พรรณวรทครับ”ฮิ้ว !!“ค่ะ เดือนประจำคณะแพทยศาสตร์ก็คือ สายฟ้า รามสูร ค่าาาาาา”กรี๊ด !“ขอเชิญดาวและเดือนมายืนโชว์ตัวตรงหน้าเวทีด้วยครับ”“พูดอะไรกับเพื่อน ๆ กันหน่อยค่ะ เริ่มจากน้องชะเอมเลยค่ะ”“เอมต้องขอขอบคุณทุก ๆ คะแนนโหวตที่เห็นว่าเอมเหมาะ
“เก่งมากครับทั้ง 2 คน แบบนี้ตำแหน่งดาวเดือนของมหาลัยต้องเป็นของคณะแพทย์ชัวร์ ๆ” พฤกษ์พูดชมเมื่อลงมาหลังเวที“ขอบคุณค่ะ”“ขอบคุณครับ”“น้องชะเอม สายฟ้า ถ้ากินข้าวเสร็จแล้วให้มาพบอาจารย์ขนบพรที่ห้องประชุมด้วยนะ สักประมาณบ่าย 3 ก็ได้ อาจารย์อยากคุยเรื่องการแสดงที่จะโชว์วันงาน”“ค่ะพี่กะเพรา”“ครับ”“เอมพึ่งรู้นะเนี่ยว่าสายฟ้าร้องเพลงเพราะขนาดนี้ แล้วยังเล่นกีตาร์เก่งมาก ๆ เลย” ชะเอมพูดขณะเดินไปหาพลอยกับแบม“เอมก็ร้องเพราะเหมือนกัน”“ชะเอม ! แย่แล้ว” พลอยรีบวิ่งมาหาชะเอมทันทีที่เธอเดินออกมาจากหลังเวที“พลอยเป็นอะไร” ชะเอมเอ่ยถามเมื่อเห็นหน้าตาตื่นตระหนกของพลอย“พลอย” แบมเหมือนกำลังห้ามไม่ให้พลอยพูด“แต่ถ้าเราบอกชะเอมก่อน ชะเอมจะได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้ไง”“พลอยกับแบมมีอะไรกัน”“คือ... คือเดล ภู อาชิเขามาที่นี่” พลอยพูด“จริงสิ นี่บ่ายแล้ว พี่อาชิบอกจะมากินข้าวกับเอม แล้วตอนนี้พี่อาชิอยู่ไหนเหรอ”“คงอยู่หน้าคณะ หรือไม่ก็คงกลับไปแล้ว หรือคงจะอยู่ที่ไหนสักแห่งหรืออาจจะอยู่แถว ๆ นี้”“พลอยก็บอกไม่รู้แค่นั้นก็จบป้ะ” แบมว่า“เดี๋ยวเอมโทร.หาพี่อาชิก่อนนะ”“เราว่าออกไปดูหน้าคณะก่อนเถอะ ถ้าไม่อยู่เ
“พี่อาชิขา” เสียงหวานเอื้อนเอ่ยออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า เธอรู้ว่าเขาไม่พอใจมาก แต่จะให้เธอทำอย่างไรในเมื่อมันเป็นกิจกรรมของคณะ มันยากที่จะปฏิเสธ“...”“เอมได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนคณะไปประกวดดาวเดือนของมหาวิทยาลัยด้วยนะ” ชะเอมพยายามชวนอาชิคุย แต่เขาก็ยังเอาแต่เงียบงัน ไม่หือไม่อือกับเธอสักคำ“...”“ไอ้เดลก็ได้เป็นเดือนคณะวิศวะฯ สาว ๆ นี่กรี๊ดกันใหญ่” ภูพูดขึ้น เมื่อเห็นสถานการณ์ตึงเครียด“ก็กูหล่อไง”“ไอ้หลงตัวเอง”“แบบนี้เดลก็เป็นคู่แข่งกับสายฟ้าสิ แบมว่ายังไงเดลก็ได้เป็นเดือนมหาลัยชัวร์ แบมเชียร์เดลเต็มที่เลยนะ” แบมบอกพร้อมทั้งเบ้ปากใส่สายฟ้า“พูดมาก ชิงนกขุนทองมาเกิดหรือไงถึงได้พูดมากขนาดนี้”“2 คนนี้อย่าเพิ่งทะเลาะกันสิ” พลอยพูดห้ามพร้อมทั้งส่งสายตาให้มองอาชิกับชะเอม“พี่อาชิกินข้าวหรือยัง เอมหิวข้าวมากเลย พาเอมไปกินข้าวนะ นะคะ พี่อาชิขา” ชะเอมทำเสียงออดอ้อน แล้วประทับริมฝีปากบางไปที่แก้มของอาชิ ทำให้เขายกยิ้มอย่างพอใจ“ไปสิ จะกินที่โรงอาหารหรือจะออกไปกินข้างนอก” ในที่สุดเขาก็พูดออกมา ทำให้ชะเอมคลี่ยิ้มออกมา แต่เพื่อน ๆ กำลังนั่งอ้าปากค้างนิ่งอึ้งกันไป“โรงอาหารก็ได้ บ่าย 3 เอมต้องไ
“พี่อาชิขา” เสียงหวานเอื้อนเอ่ยออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า เธอรู้ว่าเขาไม่พอใจมาก แต่จะให้เธอทำอย่างไรในเมื่อมันเป็นกิจกรรมของคณะ มันยากที่จะปฏิเสธ“...”“เอมได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนคณะไปประกวดดาวเดือนของมหาวิทยาลัยด้วยนะ” ชะเอมพยายามชวนอาชิคุย แต่เขาก็ยังเอาแต่เงียบงัน ไม่หือไม่อือกับเธอสักคำ“...”“ไอ้เดลก็ได้เป็นเดือนคณะวิศวะฯ สาว ๆ นี่กรี๊ดกันใหญ่” ภูพูดขึ้น เมื่อเห็นสถานการณ์ตึงเครียด“ก็กูหล่อไง”“ไอ้หลงตัวเอง”“แบบนี้เดลก็เป็นคู่แข่งกับสายฟ้าสิ แบมว่ายังไงเดลก็ได้เป็นเดือนมหาลัยชัวร์ แบมเชียร์เดลเต็มที่เลยนะ” แบมบอกพร้อมทั้งเบ้ปากใส่สายฟ้า“พูดมาก ชิงนกขุนทองมาเกิดหรือไงถึงได้พูดมากขนาดนี้”“2 คนนี้อย่าเพิ่งทะเลาะกันสิ” พลอยพูดห้ามพร้อมทั้งส่งสายตาให้มองอาชิกับชะเอม“พี่อาชิกินข้าวหรือยัง เอมหิวข้าวมากเลย พาเอมไปกินข้าวนะ นะคะ พี่อาชิขา” ชะเอมทำเสียงออดอ้อน แล้วประทับริมฝีปากบางไปที่แก้มของอาชิ ทำให้เขายกยิ้มอย่างพอใจ“ไปสิ จะกินที่โรงอาหารหรือจะออกไปกินข้างนอก” ในที่สุดเขาก็พูดออกมา ทำให้ชะเอมคลี่ยิ้มออกมา แต่เพื่อน ๆ กำลังนั่งอ้าปากค้างนิ่งอึ้งกันไป“โรงอาหารก็ได้ บ่าย 3 เอมต้องไ
“เก่งมากครับทั้ง 2 คน แบบนี้ตำแหน่งดาวเดือนของมหาลัยต้องเป็นของคณะแพทย์ชัวร์ ๆ” พฤกษ์พูดชมเมื่อลงมาหลังเวที“ขอบคุณค่ะ”“ขอบคุณครับ”“น้องชะเอม สายฟ้า ถ้ากินข้าวเสร็จแล้วให้มาพบอาจารย์ขนบพรที่ห้องประชุมด้วยนะ สักประมาณบ่าย 3 ก็ได้ อาจารย์อยากคุยเรื่องการแสดงที่จะโชว์วันงาน”“ค่ะพี่กะเพรา”“ครับ”“เอมพึ่งรู้นะเนี่ยว่าสายฟ้าร้องเพลงเพราะขนาดนี้ แล้วยังเล่นกีตาร์เก่งมาก ๆ เลย” ชะเอมพูดขณะเดินไปหาพลอยกับแบม“เอมก็ร้องเพราะเหมือนกัน”“ชะเอม ! แย่แล้ว” พลอยรีบวิ่งมาหาชะเอมทันทีที่เธอเดินออกมาจากหลังเวที“พลอยเป็นอะไร” ชะเอมเอ่ยถามเมื่อเห็นหน้าตาตื่นตระหนกของพลอย“พลอย” แบมเหมือนกำลังห้ามไม่ให้พลอยพูด“แต่ถ้าเราบอกชะเอมก่อน ชะเอมจะได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้ไง”“พลอยกับแบมมีอะไรกัน”“คือ... คือเดล ภู อาชิเขามาที่นี่” พลอยพูด“จริงสิ นี่บ่ายแล้ว พี่อาชิบอกจะมากินข้าวกับเอม แล้วตอนนี้พี่อาชิอยู่ไหนเหรอ”“คงอยู่หน้าคณะ หรือไม่ก็คงกลับไปแล้ว หรือคงจะอยู่ที่ไหนสักแห่งหรืออาจจะอยู่แถว ๆ นี้”“พลอยก็บอกไม่รู้แค่นั้นก็จบป้ะ” แบมว่า“เดี๋ยวเอมโทร.หาพี่อาชิก่อนนะ”“เราว่าออกไปดูหน้าคณะก่อนเถอะ ถ้าไม่อยู่เ
แบมเริ่มเต้นเป็นคนแรกทันทีที่พี่กะเพราพูดจบ ก่อนจะตามด้วยคนอื่น ๆ ที่เริ่มเต้นตาม ดูจากท่าเต้นของแต่ละคนเหมือนโดนบังคับ มีแต่แบมที่ดูจะมันอยู่คนเดียว แล้วยังมาจับชะเอมกับพลอยเต้นด้วย เธอจะไปจับสายฟ้าเต้น แต่เจอสายตาดุ ๆ เธอจึงปล่อยมือพร้อมทั้งสะบัดหน้าใส่“ตอนนี้ก็ถึงเวลามานับคะแนนโหวตกันแล้วนะครับ เชิญพี่ปี 2 ทำหน้าที่ตามจุดเลยครับ เชิญน้อง ๆ ทั้ง 10 คนไปนั่งเก้าอี้ที่จัดไว้ด้านนั้นเลยครับ” พี่พฤกษ์พูดผู้ถูกเสนอชื่อเดินไปนั่งเก้าอี้ที่จัดไว้ด้านบนเวที รุ่นพี่ปี 2 ก็เริ่มการนับคะแนน ซึ่งใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็แล้วเสร็จ จริง ๆ ทราบผลตั้งแต่นับไปได้แล้วครึ่งทาง เพราะคะแนนที่นำโด่งเกินคนอื่น“เราก็ทราบผลโหวตกันแล้วนะครับ พี่ขอประกาศชื่อผู้ที่เป็นตัวแทนของคณะแพทยศาสตร์ที่จะไปประกวดดาวและเดือนของมหาวิทยาลัย ดาวประจำคณะแพทยศาสตร์ก็คือ น้องชะเอม พรรณวรทครับ”ฮิ้ว !!“ค่ะ เดือนประจำคณะแพทยศาสตร์ก็คือ สายฟ้า รามสูร ค่าาาาาา”กรี๊ด !“ขอเชิญดาวและเดือนมายืนโชว์ตัวตรงหน้าเวทีด้วยครับ”“พูดอะไรกับเพื่อน ๆ กันหน่อยค่ะ เริ่มจากน้องชะเอมเลยค่ะ”“เอมต้องขอขอบคุณทุก ๆ คะแนนโหวตที่เห็นว่าเอมเหมาะ
“กลางวันมากินข้าวด้วยนะ” อาชิขับรถมาส่งชะเอมที่หน้าตึกคณะแพทยศาสตร์ เขาเดินลงจากรถมาส่งเธอทุกสายตาต่างจ้องมองมายังคนทั้งคู่เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน แต่ทั้งเขาและเธอก็เลือกที่จะไม่สนใจ พูดจบเขาก็ก้มลงไปจูบที่หน้าผากมนตอกย้ำความเป็นเจ้าของในตัวเธอ จะได้ไม่มีใครหน้าไหนกล้ามายุ่งกับผู้หญิงของเขา“ค่ะ เอมเข้าคณะก่อนนะ พลอยกับแบมยืนรออยู่ตรงนั้นแล้ว” ชะเอมยิ้มหวานให้เขา“ไอ้สายฟ้าด้วยสินะ พี่คงต้องอดทนไม่ให้ชกหน้ามันตลอดระยะเวลา 6 ปี” เขามองไปยังเพื่อนของเธอ เป็นจังหวะเดียวกับที่สายฟ้าเดินเข้าไปสมทบ“ถ้าพี่อาชิเชื่อใจเอม พี่อาชิจะไม่ต้องอดทนกับผู้ชายคนไหนเลย”“โอเคครับ พี่จะพยายาม รักเอมนะ” มือหนายกขึ้นมาลูบแก้มนวลอย่างแผ่วเบา“รักพี่อาชิเหมือนกันค่ะ เอมไปจริง ๆ แล้วนะ”“อื้ม” เขาก็พยักหน้าให้ เธอก็เดินเข้าไปหาเพื่อน ๆ เขายืนมองเธอจนเธอหันมาโบกมือบ๊ายบายและส่งยิ้มหวานให้ เขาจึงเดินกลับไปขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที“เราคงจะเป็นห่วงชะเอมไปเอง” แบมหันไปพูดกับพลอยเมื่อชะเอมเดินมาถึงพวกเธอ“นั่นน่ะสิ” พลอยตอบ“เมื่อวานไอ้อาชิมันทำอะไรรุนแรงกับเอมหรือเปล่า” สายฟ้าถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง“แหม่
“พี่อาชิ” ชะเอมเรียกเขาหน้าตาตื่น“หืม ?”“พี่อาชิไม่ป้องกัน”“พี่ขอโทษ มันอดใจไม่ไหวจริง ๆ เดี๋ยวพี่ซื้อยาคุมฉุกเฉินให้นะ”“มันก็ต้องแหงละ”“เอมครับ ไหน ๆ ก็ต้องกินยาคุมฉุกเฉินแล้ว งั้นพี่ขอสดอีกนะ” เขาบอกเสียงอ้อน แต่สายตาของเขานี่สิ มันดูเหมือนพวกหื่นกระหายยังไม่ทันที่เธอจะตอบ เขาก็จับยกตัวของเธอขึ้นจนแก่นกายที่เชื่อมต่อกันอยู่หลุดออกจากกันพร้อมจับเธอหันหลัง แล้วเสียบแก่นกายเข้ามาในตัวเธออีกครั้งอย่างรวดเร็วจนเธอแทบตั้งตัวไม่ทันสวบ !“อื้อออ... พี่อาชิ” เธอจิกเล็บลงไปบนลำแขนแกร่งเพื่อระบายความเสียวซ่าน“อ๊า... เสียวมากเลยเอม”“พี่อาชิ... อ๊ะ... อ๊ะ... อ๊า”ร่างแกร่งขยับสะโพกเข้ามาอย่างแรงทำให้ร่างบางร้องครางออกมาเสียงดัง อาชิผลักให้ชะเอมนั่งคุกเข่าในอ่างทำให้เธอต้องเอามือจับขอบอ่างไว้“โอ้วววว... เอม... ท่านี้เสียวมาก... ซี้ดดด”“อ๊ะ... อ๊า... พี่อาชิขา”ร่างแกร่งครางเสียงดังลั่นไม่แพ้กัน เขากระแทกแก่นกายใหญ่เข้าลึกสุด ๆ สร้างความเสียวซ่านแบบสุด ๆตับ !!! ตับ !!! ตับ !!! ตับ !!! ตับ !!! ตับ !!!“อ๊า... พี่อาชิ... อ๊ะ... อ๊ะ... จะเสร็จแล้ว”ร่างบางครางออกมาไม่ได้ศัพท์ เพราะมือหนาเ
ชะเอมสระผมให้อาชิอย่างตั้งอกตั้งใจ เธอนึกถึงอดีตตอนที่เขาเข้ามาช่วยเธอจากเด็กอ้วนจอมเกเร เธอมองเขาเหมือนซูเปอร์ฮีโร่ที่มาช่วยนางเอกจากผู้ร้าย เขาดูเท่มากในสายตาของเธอเธอเฝ้าตามติดเขา พยายามเข้าไปอยู่ในชีวิตของเขา เธอไม่มีเพื่อนสนิทผู้หญิงนับตั้งแต่ตามติดเขา เธอจึงมีแค่อาชิ ภู แล้วก็เดลที่เป็นเพื่อนสนิท แต่เธอก็ไม่สนใจ เธอเลือกที่จะทำตามความต้องการของตนเอง เธอมีความสุขในสิ่งที่เธอเลือกเธอมักจะถูกหมั่นไส้จากผู้หญิงหลาย ๆ คน เพราะเธอเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มหนุ่มหล่อ รวย เพอร์เฟกต์ทั้ง 3 คนที่ฮ็อตมากในโรงเรียนภูเป็นผู้ชายอบอุ่น ใจเย็น แต่ถ้าถึงเวลาต่อสู้เขาก็จะดูน่าเกรงขามขึ้นมาทันทีเดลเป็นคนที่เฟรนด์ลี เป็นกันเอง กะล่อนนิด ๆ สาว ๆ เลยเยอะ แต่เวลาต่อสู้ก็ไม่ยอมใครหน้าไหนส่วนอาชิจะเป็นคนที่เข้าถึงยากมากที่สุด ด้วยความเย็นชากับผู้หญิงทุกคน ไม่เคยพูดดีหรือไว้หน้าใคร แต่ก็ยังเป็นที่ชื่นชอบของผู้หญิงหลาย ๆ คนเพราะดูเท่ มีเสน่ห์ ดูมีอะไรให้น่าค้นหา...'แต่เสียใจด้วย เขาเป็นของฉัน'เธอหน้ามึนตามเขาไปทุกที่ไม่ว่าเขาจะทำเสียงดุ เย็นชา หรือท่าทีที่สุดแสนจะรำคาญใส่เธอ เธอก็ยอมอดทน แต่ใครจ
“กล้ามากนะ เป็นรุ่นน้องแต่มาต่อยรุ่นพี่ แล้วกูไปยุ่งกับผู้หญิงของมึงตั้งแต่เมื่อไร” ฟีนน์ใช้หลังมือเช็ดเลือดที่มุมปากก่อนจะเอ่ยถามเสียงกร้าวพร้อมทั้งจ้องหน้าอย่างไม่ยอม“กูไม่สนว่าจะเป็นรุ่นไหน แต่มึงจำใส่สมองไว้ว่าชะเอมเป็นผู้หญิงของกู อย่าบังอาจมาแตะต้องผู้หญิงของกู” อาชิพูดอย่างไม่กลัวเกรง“...” ฟีนน์เงียบไปเมื่อรู้ว่าชะเอมเป็นผู้หญิงของอาชิ รุ่นน้องที่คณะของเขาเอง เขายอมรับว่าถูกใจชะเอมตั้งแต่แรกเห็น จึงรู้สึกเสียดายที่เธอมีเจ้าของแล้ว“น้องคิดมากไปเปล่า มันก็เป็นแค่การรับน้อง” เพื่อนของฟีนน์พูดขึ้น“แน่ใจ ? ว่านี่คือการรับน้อง” ทั้งน้ำเสียงเยือกเย็นและสายตาที่เกรี้ยวกราดของอาชิที่มองกลับไปทำให้รุ่นพี่คนนั้นนิ่งงัน ก่อนจะตวัดสายตาไปหาฟีนน์อย่างต้องการคำตอบ“เออ กูยอมรับว่ากูสนใจชะเอม” ฟีนน์ยืดอกรับไปตามความรู้สึกของตนเอง“หึ” อาชิแสยะยิ้มให้กับคำตอบของฟีนน์“ดูอะไรกันคะ กลับไปรวมตัวที่ลานกิจกรรมเดี๋ยวนี้ เข้าแถว แถวละ 20 อย่าใช้เสียง” วาววาตะโกนสั่งรุ่นน้องปี 1 ทุกคนจึงรีบวิ่งกุลีกุจอไปที่ลานกิจกรรมทันที“พี่อาชิใจเย็นนะ เอมขอ” ชะเอมกอดอาชิไว้แน่น การกระทำของเธอตอกย้ำว่าเธอเป็นผู้
“ตะโกนดัง ๆ ให้ทุกคนได้ยิน” ฟีนน์ตะโกนบอกเมื่อชะเอมเดินไปถึงต้นไม้ใหญ่หัวใจของชะเอมแทบหยุดเต้นเมื่อได้อ่านข้อความในมือ เธอเงยหน้ามองไปทางกลุ่มเพื่อน โดยเฉพาะอาชิที่พยายามควบคุมอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านถึงขีดสุด แล้วถ้าเธอตะโกนคำนี้ออกไปล่ะ สติเขาต้องขาดแน่ ๆ แล้วเดลกับภูจะยั้งเขาอยู่ไหม สมองของเธอกำลังประมวลผลคิดตรึกตรอง“เร็วสิครับ เหลือเวลาไม่มากแล้วนะ” ฟีนน์ตะโกนมาอีกครั้งเมื่อเห็นชะเอมยืนนิ่งด้วยความลังเลตอนนี้ทุกคนหันมามองกลุ่มของชะเอมกันเป็นตาเดียว เพราะเธอเป็นกลุ่มสุดท้ายแล้วที่ยังได้ลายเซ็นไม่ครบ“เอมขอเปลี่ยนได้ไหมคะ” ชะเอมตะโกนกลับไป“เป็นรุ่นน้องไม่มีสิทธิ์มาต่อรอง หรืออยากให้เพื่อน ๆ โดนทำโทษ ทุกคนนอนลง !!”ฟีนน์ก้าวไปข้างหน้า 3-4 ก้าว ตะโกนตอบชะเอม ก่อนจะหันไปสั่งนักศึกษาปี 1 ที่ยืนมองมา ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่กเมื่อได้ยินคำสั่งของเขา ทุกคนมีท่าทีลังเลที่จะนอนลงบนลานกิจกรรมในยามบ่ายที่พื้นคอนกรีตกำลังร้อนระอุชะเอมจ้องหน้าอาชิอย่างไม่วางตา เหมือนกับที่เขาเองก็ไม่ได้ละสายตาไปจากเธอเหมือนกัน เธอรู้ว่าเขาต้องควบคุมอารมณ์และความรู้สึกเป็นอย่างมาก“นอนลง !!” ฟีนน์ตะโกนสั่งเสี
“กล่องเดียวพอไหม เมื่อกี้ใช้พลังงานไปเยอะ” รุ่นพี่คนเดิมส่งข้าวกล่องให้อาชิ แล้วส่งมาให้ชะเอมพร้อมทั้งเอ่ยถามขึ้น“พอค่ะ” ชะเอมตอบพลางมองหน้าอาชิไปด้วย เธอรู้สึกได้ว่าเขากำลังไม่พอใจรุ่นพี่คนนี้ ภูกับเดลก็น่าจะรู้เพราะเข้ามากระซิบบอกให้อาชิใจเย็น ๆ พลางจับไหล่แกร่งของเขาไว้“อะ เอาไป 2 กล่อง”“เอมกินไม่หมดหรอกค่ะ”“ใครบอกให้กินหมด อีกกล่องของพี่ต่างหาก เดี๋ยวพี่จะมานั่งกินด้วย ถือไว้ให้หน่อย” พูดจบเขาก็เดินไปแจกข้าวกล่องให้คนอื่นต่อ ชะเอมจำใจต้องรับข้าวกล่องมาถือไว้เพราะไม่กล้าปฏิเสธ“ไอ้อาชิใจเย็นนะเว้ย” เดลพูด“เชื่อใจ มั่นใจในตัวชะเอม” ภูพูดย้ำเตือนสติ“กูรู้น่า” อาชิตอบอย่างไม่สบอารมณ์นัก พร้อมทั้งจ้องใบหน้าหวานของชะเอมที่นั่งก้มหน้าราวกับว่ากลัวเขาจะไม่พอใจเธอ“ต่อไปพี่จะเชื่อใจ และมั่นใจในตัวเอม พี่ขอโทษที่เสียงดังใส่เอมทั้ง ๆ ที่มันไม่ใช่ความผิดของเอมเลย”“ค่ะ” ชะเอมยิ้มกว้างให้กับอาชิ เขาก็ยกมือขึ้นมาโยกคลอนศีรษะทุยของเธอเบา ๆ“ได้ข้าวกล่องกันครบทุกคนแล้วใช่ไหมคะ รุ่นพี่ปี 3 ไปนั่งร่วมวงกินข้าวกับน้อง ๆ ได้เลยค่ะ”รุ่นพี่คนนั้นก็เดินมานั่งข้าง ๆ ชะเอมก่อนที่จะเริ่มกินข้าวกัน