“บังเอิญ เป็นแค่เรื่องบังเอิญเฉยๆ! หินล็อตนี้เป็นหินชั้นดีทั้งนั้นนี่!”ท่านเซี่ยตาสวรรค์ปาดเหงื่อ ต่อหน้าน้ำเสียงไม่เชื่อใจของเวินต้าควง ทำให้สีหน้าของเขาดูไม่ดี“ใช่ แค่เรื่องบังเอิญเฉยๆ มีแค่ก้อนนี้ที่เป็นแบบนี้เท่านั้นแหละ หินหยกเป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ได้อยู่แล้ว! ลุงเวิน หินล็อตนี้ไม่มีปัญหาแน่นอน!”กัวอี้หมิงแก้ต่างอย่างร้อนรนเมื่อครู่นี้เขาเองก็สัมผัสได้ถึงความไม่เชื่อใจได้จากสายตาของเวินต้าควงที่มองมาที่ตนแล้ว“หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว อาจารย์เซี่ยจ่ายเงินก่อนแล้วกัน เงินสิบล้านซื้อหินแย่ๆ หนึ่งก้อน อาจารย์เซี่ยนี่ใจป้ำจริงๆ”ทันใดนั้น จางเฉิงเฟิงพูดเย้ยหยันขึ้นตอนนี้เขาอยู่ฝ่ายเดียวกับเย่เฟิงแล้ว คนพวกนี้รวมหัวกันกลั่นแกล้งพี่เย่แบบนี้ เขาอดทนมาตั้งนานแล้ว“นั่นน่ะสิ จ่ายเงินมาเลย! ทั้งอาจารย์ ทั้งหินแย่ๆ อะไรนั่นคืออะไรกัน? กัวอี้หมิง นายตั้งใจจะมาหลอกพ่อฉันใช่ไหม?”เวินเสี่ยวเหมิงเบะปากถาม“มั่ว! นี่มันแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น! อีกอย่าง เงินนี้ยังไงก็ต้องจ่ายให้ฉันอยู่แล้ว พวกเธอจะร้อนใจทำไม?”กัวอี้หมิงหน้าแดงก่ำ แล้วหันไปพูดกับท่านเซี่ยตาสวรรค์ “อาจารย์เซี่ย ผมไม่
พูดจบ เขาก็มองไปที่เย่เฟิง “พนันต่อ! ฉันจะพนันกับนายเอง ตาละสิบล้าน! ผ่าก้อนนี้แหละ ฉันไม่เชื่อหรอก!”กัวอี้หมิงเลือกหินขนาดเท่าหัวมนุษย์มาก้อนหนึ่ง ดูจากภายนอกแล้วมีสีเขียวมรกตแฝงอยู่เหมือนกัน“โอเค! ต่อ”เย่เฟิงรับเงินจากท่านเซี่ยตาสวรรค์มา แล้วพยักหน้ายิ้มๆเงินที่ได้มาฟรีๆ จะไม่รับไว้ได้ยังไง?ไม่กี่นาทีผ่านไป…ทุกคนมองไปที่หินหยกที่ถูกผ่าเป็นชิ้นๆ ด้วยสีหน้าประหลาดใจ!กัวอี้หมิงหน้าถอดสี ท่านเซี่ยตาสวรรค์สงสัยในชีวิต หลีถิงเองก็สีหน้าดูไม่ได้เช่นกันเวินเสี่ยวเหมิงและจางเฉิงเฟิงสบตากัน แต่ก็สามารถมองเห็นความสะท้านได้จากสายตานั้นพี่เย่พูดถูกจริงๆ ด้วย หินพวกนี้เป็นหินแย่ไร้ประโยชน์ทั้งนั้นเหรอเนี่ย?“พ่อคะ ที่แท้พ่อไม่ใช่จูปาเจี้ย แต่เป็นซุนหงอคงต่างหาก! แบร่ๆๆ…”เสี่ยวนั่วนั่วส่งเสียงหัวเราะเหมือนเสียงกระดิ่งเงินออกมา แล้วปรบมือพูดเย่เฟิงหมดคำจะพูด แล้วลูบจมูกของลูกสาวอย่างเอ็นดู “พ่อไม่ใช่จูปาเจี้ยอยู่แล้ว”“เหล่าหลี่ รบกวนพวกนายหน่อย ช่วยผ่าหินพวกนี้ให้หมดซะ ผ่าจากตรงกลางเลย!”ทันใดนั้น เวินต้าควงก็กวาดมองไปที่กัวอี้หมิง แล้วสั่งการคนผ่าหินความจริงตามหลักแล้ว ถ
“ประธานเวิน ไม่ใช่นะครับ ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ! ผมไม่ได้ร่วมมือกับคนอื่นมาหลอกคุณนะ!”“ผม…เป็นเพราะผมตาไม่ดีเอง! แต่ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะครับ!”ท่านเซี่ยตาสวรรค์เหงื่อเย็นไหลท่วมตัวพลางอธิบายอย่างต่อเนื่องกัวอี้หมิงยังคงนั่งเหม่ออยู่ตรงนั้น มองดูหินห่วยแตกพวกนั้นจนอ้ำอึ้งไปหมด“เป็นไปได้ยังไง? เป็นไปไม่ได้สิ เป็นไปไม่ได้…”ทันใดนั้น บนใบหน้าของหลีเอียนเผยรอยยิ้มเยาะเย้ย แล้วหันไปพูดกับหลีถิงว่า “นี่น้องสาว แฟนหนุ่มคนดีของเธอน่ะ มีวิธีหลอกลวงคนอื่นเขาเป็นชุดเลยเนอะ โชคดีนะที่เย่เฟิงจับได้ซะก่อน ผู้หญิงน่ะ ต้องหาผู้ชายที่หวังพึ่งได้ เธออย่าถูกเขาหลอกล่ะ หึๆ…”คำพูดนี้ออกจากปากของบอสสาวสวย ฟังดูเรียบนิ่ง แต่กลับำให้หลีถิงโกรธสุดขีด“แก…ฉัน…”หลีถิงโกรธจนพูดไม่ถูก เพราะแฟนหนุ่มที่เธอเพิ่งยกยอไปเมื่อครู่ ตอนนี้กลับดูทรุดโทรมมาก“ไม่ได้ตั้งใจ? ชิ้นสองชิ้นถือว่าเป็นเรื่องบังเอิญ คุณจะบอกว่าทั้งหมดนี่เป็นเรื่องบังเอิญด้วยงั้นเหรอ?”เวินต้าควงถามท่านเซี่ยตาสวรรค์อีกฝ่ายถูกจี้ถามจนพูดไม่ออก หัวใจตกไปถึงตาตุ่มเขารู้ว่าเวินต้าควงไม่มีทางเชื่อเขาอีกต่อไปหลังจากเกิดเรื่องวันนี้ ชื่อเ
กัวอี้หมิงหัวเราะขมขื่น แล้วพาคนจากไปทันที และไม่มีทีท่าโอ้อวดและเหิมใจเหมือนก่อนหน้านี้อีกหลีถิงเองก็ตามไปด้วย ก่อนจากไปยังไม่ลืมที่จะหันไปมองเย่เฟิงอย่างลึกซึ้งแฝงด้วยความรู้สึกประหลาดและโกรธแค้นบางอย่างคนหน้าขาวนี่รู้ได้ยังไง?ทำไมมันถึงรู้ไปหมดทุกเรื่องเลยล่ะ!ทันใดนั้น ท่านเซี่ยตาสวรรค์พลันประสานมือให้กับเย่เฟิงอย่างซาบซึ้งใจ “คุณเย่ ขอบคุณมากนะครับ! ต่อไปถ้าคุณอยากพนันหยกหรือของโบราณอะไร สามารถติดต่อผมได้เลย ผมจะช่วยคุณฟรีๆ”เขาซาบซึ้งใจในเย่เฟิงจริงๆ!ไม่คิดจริงๆ ว่าอีกฝ่ายจะพูดตรงไปตรงมา แล้วคืนความบริสุทธิ์ให้กับตนต่อจากนี้ เวินต้าควงคงไม่ขอให้เขามาแล้ว แต่หลังจากที่เย่เฟิงอธิบายไปแล้วนั้น อย่างน้อยๆ ก็ไม่ถึงขั้นทำลายชื่อเสียงของเขา“เอ่อ…โอเค!”เย่เฟิงลูบจมูก แล้วพยักหน้าอย่างหมดคำพูดท่านเซี่ยตาสวรรค์รู้สึกตัว อดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะตัวเอง เพราะสัมผัสได้ว่าคำพูดของตนนี้ออกจะเหมือนพูดกับผู้เชี่ยวชาญไปหน่อยด้วยความสามารถของคุณเย่นั้นยังต้องให้เขาช่วยอีกเหรอ?“นี่พ่อหนุ่ม ขอบใจนายมากนะ! วันนี้ถ้าไม่ใช่เพราะนาย เรื่องที่ฉันถูกหลอกเป็นเงินแปดพันล้านน่ะเรื่องเล็ก แต่
“เอ่อ…ครับ! ครับ…”เย่เฟิงเหงื่อท่วมหัว เมื่ออยู่ต่อหน้าบอสสาวสวยผู้โหดเหี้ยมแล้วนั้น เขาจำต้องหดคอลงเฮ้อ…ตนขายตัวให้กับคนอื่นเขาแล้ว คนอื่นเขาว่าไงก็ต้องว่างั้น…“หึ! ค่อยยังชั่วหน่อย แล้วก็ คุณอย่าหลงตัวเองหน่อยเลย ตอนนี้คุณเป็นสามีฉันในนาม แต่ถ้าอยู่ใกล้ผู้หญิงคนอื่นมากเกินไปมันจะไม่ดีต่อชื่อเสียงของฉันแล้วก็ตระกูลหลี! ใครหึงกัน? เชอะ…”หลีเอียนหัวเราะเยาะอย่างเย่อหยิ่ง“โอเค ผมรู้แล้ว”เย่เฟิงจับจมูก แล้วพยักหน้ารับ“น้าหลีคะ น้าไม่ชอบพ่อหนู แล้วทำไมถึงต้องแต่งงานกับเขาด้วยล่ะคะ?”ทันใดนั้น นั่วนั่วก็เงยหน้าขึ้น แล้วถามอย่างไม่เข้าใจ“น้า…น้าแค่ยังไม่ชอบตอนนี้เฉยๆ ไม่แน่อนาคตอาจจะชอบก็ได้”หลีเอียนชะงักเล็กน้อย ไม่รู้จะตอบอย่างไรดีจะให้ตอบเสี่ยวนั่วนั่วที่ใสซื่อบริสุทธิ์ว่าเป็นแค่ธุรกิจงั้นเหรอ?อีกอย่างไม่รู้เพราะอะไร หลีเอียนถึงรู้สึกอยากตอบแบบนั้นจากใจจริง“อ้อ ถ้างั้นน้ารีบชอบพ่อหนูนะคะ ไม่อย่างนั้นพ่อหนูจะเปลี่ยนภรรยาแล้ว”เสี่ยวนั่วนั่วกะพริบตาปริบๆ แล้วพูด ‘เร่งเร้า’ อย่างจริงจังเย่เฟิงหมดคำพูด แล้วลูบจมูกนั่วนั่วไปทีหนึ่ง “แม่หนูน้อย คิดมากอะไรขนาดนั้นเช
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง!เย่เฟิงลืมตาขึ้นและส่ายหน้าเบาๆความสามารถของเขาได้มาถึงช่วงคอขวดของช่วงการกลั่นพลังแล้ว เชื้อพลังในตันเถียนของเขามีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนจากสถานะก๊าซไปสู่สถานะของเหลวแต่ทว่ายังไม่ประสบความสำเร็จตามที่ระบุไว้ในวิญญาณมังกรมุ่งมั่นสู่เส้นทางเซียน หากต้องการบรรลุขั้นสร้างรากฐาน เขาต้องใช้ของล้ำค่าที่เรียกว่า "หยกเทียนหลิง"เทียบกับหยกธรรมดาแล้ว หยกวิญญาณนี้มีพลังวิญญาณฟ้าดินมากกว่าเป็นร้อยเท่าขณะนี้พลังวิญญาณบนโลกนี้มีอยู่น้อยมาก มีเพียงดูดซับพลังวิญญาณที่ซ่อนอยู่ในของล้ำค่าเหล่านี้เท่านั้นถึงจะสามารถบรรลุขั้นได้…เที่ยงวันต่อมา ณ คฤหาสน์ตระกูลหลี!ผู้อาวุโสหลีนั่งอยู่ที่ตำแหน่งหลัก สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความโกรธและมืดมนสมาชิกสายเลือดตรงของตระกูลหลีทุกคนมาถึงกันหมดแล้ว ยกเว้นหลีเอียน และหลีหย่วนสองพี่น้องนอกจากพี่ชายคนโตหลีเทียนหยาง และพี่ชายรองหลีเทียนกัง ป้าสามและลุงเล็กของหลีเอียนต่างก็อยู่ที่นี่ด้วยนอกจากนี้ ยังมีสมาชิกสายเลือดรองที่สำคัญบางคนอยู่ด้วย“ทุกคนคงรู้กันหมดแล้วว่า หลีเอียนนั่นสามารถทำภารกิจที่ทางตระกูลมอบให้ได้สำเร็จ สามารถรับออร์เดอร
หลังจากที่ทนายลวีถ่ายทอดคำพูดเสร็จ เขาก็เดินออกไปด้วยท่าทีเย่อหยิ่งหลังจากเขาออกไป บรรยากาศในห้องโถงก็กลายเป็นเครียดและอึดอัดขึ้นมา“เทียนหยาง ได้ยินไหม? แกจะทำร้ายทั้งตระกูลเพราะความดื้นรั้นของเอียนเอ๋อร์จริงๆ เหรอ?ถ้าตระกูลฉู่คิดจะต่อกรกับตระกูลหลีของเราขึ้นมาจริงๆ เราไม่มีทางต้านทานได้หรอก!”ผู้อาวุโสหลีทุบไม้เท้าลงพื้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงโกรธเคืองตระกูลหลีเป็นตระกูลชั้นนำในหยุนเฉิง แต่ในมณฑลเจียงไม่ถือว่าใหญ่โตนักส่วนตระกูลฉู่นั้น เป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของเมืองหลวง มีกำลังอำนาจอย่างมหาศาลแม้ว่าจะไม่ได้บาดหมางกับตระกูลฉู่ ลำพังแค่ฉู่เทียนหลงคนเดียว ใช้แค่ความสัมพันธ์และพลังอำนาจที่สามารถเรียกใช้ได้ของตระกูลฉู่ เกรงว่าก็คงสามารถทำลายตระกูลหลีได้ในทันที“นั่นน่ะสิ! พี่ใหญ่ บ้านพี่อย่าเห็นแก่ตัวไปหน่อยเลย!”น้าสะใภ้รองหลี่เยว่ผิงพูดด้วยใบหน้าขมขื่น“นั่นน่ะสิพี่ใหญ่ พี่สะใภ้ พวกพี่ต้องคิดถึงส่วนรวมสิ! การที่เอียนเอ๋อร์แต่งงานกับคุณชายฉู่มันไม่ดีตรงไหน?”เจ้าสี่ที่ปกติไม่ค่อยพูดค่อยจา ก็พูดแนะนำขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ลูกสาวจากตระกูลใหญ่ จะมีใครที่อยากแต่งงานเพราะคว
ถงว่านจินเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง“โอ๋? เขาอยู่ไหน?”เย่เฟิงถาม“เขาเป็นคนหยุนเฉิง อยู่ในหยุนเฉิงนี่แหละครับ!”ถงว่านจินตอบ“ได้ งั้นคุณมารับผมแล้วกัน! ผมอยู่หน้าบริษัทยาตระกูลหลี” เย่เฟิงตอบรับอย่างรวดเร็ว“ได้ครับ! ขอบคุณมากครับหมอเทวดาเย่ คุณสบายใจได้ ผมไม่ให้คุณรักษาฟรีแน่นอน”หนึ่งชั่วโมงต่อมา!ถงว่านจินขับรถมาที่เขตคฤหาสน์หรูในตัวเมืองพร้อมกับเย่เฟิงเขตคฤหาสน์นี้ชื่อว่า “ฮัวหยูเฉิง” มีระดับไม่ต่างจาก “สวนจักรพรรดิ” นัก ผู้ที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนแต่เป็นคนร่ำรวยทั้งนั้นเย่เฟิงเพิ่งเปิดประตูรถลงมา ก็มีรถคันหนึ่งขับสวนมาข้างๆ เกือบจะชนเข้ากับบานประตูของเย่เฟิง“เอี๊ยด!”รถโรลส์รอยซ์เบรกอย่างกะทันหัน และมีชายหนุ่มคนหนึ่งลงจากรถเย่เฟิงอ้าปาก กำลังจะขอโทษเพราะเขาเองก็ไม่ได้ระมัดระวัง หากชนขึ้นมาจริงๆ ก็เป็นความผิดของเขาแต่ยังไม่ทันได้พูด ชายหนุ่มก็ชี้หน้าเย่เฟิงแล้วด่าทันทีว่า “ไอ้แคระ นี่แกตาบอดหรือไง?”เย่เฟิงขมวดคิ้ว ขณะที่ถงว่านจินเองก็ทำหน้าตึงเครียดเขากำลังจะพูด แต่จู่ๆ ก็มีผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งวิ่งออกมาจากคฤหาสน์ แล้วไปต้อนรับเยาวชนและชายชราสวมชุดขาวที่ลงจา
ต่อมา เขาก็ไปดูสิ่งของในกล่องอื่นๆ สีหน้าแสดงออกถึงความประหลาดใจเป็นอย่างมากแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร ปิดฝากล่อง สั่งให้ลูกน้องยกขึ้นรถ ขนของให้เย่เฟิงไปที่สวนจักรพรรดิแล้วสั่งให้เหล่าหยู ไปส่งเจียงหว่านกลับบ้าน จากนั้นก็ขึ้นรถของเย่เฟิง“พี่เขย ของพวกนี้มาจากไหน? คุณไปปล้นธนาคารมาเหรอ?”นั่งอยู่ที่เบาะผู้โดยสาร หลีหยวนถามอย่างตกตะลึงของในกล่องหลายใบนั้น มีมูลค่าอย่างน้อยหลายสิบล้านล้าน คุณชายหลีถึงกับงงไปเลย“พ่อของฉู่เทียนหลงให้เป็นของขวัญ!”เย่เฟิงพูดอย่างเรียบๆเมื่อได้ยินดังนั้น หลีหยวนก็แสดงสีหน้าตกตะลึง แล้วก็ยิ้ม “ดูเหมือนว่าต่อไป ฉู่เทียนหลงคงไม่กล้าคิดถึงพี่สาวผมอีกแล้ว!”พูดจบ เขามองไปที่พี่เขย ดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนแรงและการเคารพก่อนหน้านี้ เรื่องที่ฉู่เทียนหลงจับตัวหลีเยี่ยน เขาก็ได้ยินมาจากหลีเอียนและเย่เฟิงตอนนี้เห็นว่าตระกูลฉู่ส่งของขวัญมาจริงๆ หลีหยวนก็ยังคงรู้สึกตกตะลึงอยู่ตระกูลฉู่ ยอมจำนนต่อพี่เขยของเขาแล้วจริงๆ เหรอ?นี่มัน…สุดยอดมากจริงๆ!สำหรับตระกูลหลีทั้งตระกูล ตระกูลฉู่ที่ยิ่งใหญ่ กลับถูกจัดการ?เพียงเพราะ พี่เขยคนเดียว!ณ เวลานี้ เย่เฟิงเปลี่ยนน้ำเสียง พูด
หวังหยวนป้าได้ยินเย่เฟิงถามเช่นนั้น จึงรีบพูดว่า “ถึงแม้ผมจะมีความกล้า มีร้อยชีวิต ผมก็ไม่กล้าเกลียดคุณชายเย่! ยิ่งไปกว่านั้น ลูกคนเลวคนนั้นก็จะทำร้ายผม ถึงแม้ว่าคุณชายเย่จะไม่ฆ่ามัน ผมก็ต้องฆ่ามันอยู่ดี!ฆ่าได้ดี คุณชายเย่ฆ่าได้ดี!ขอบคุณคุณชายเย่ ที่ช่วยกำจัดคนชั่วในบ้านของผม!”ได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนในที่เกิดเหตุต่างก็แสดงสีหน้าเยาะเย้ยพ่อลูกตระกูลหวัง แสดงท่าทางที่น่าเกลียด เผยให้เห็นความต่ำทรามของมนุษยชาติอย่างถึงที่สุดเพื่อเอาชีวิตรอด คนหนึ่งผลักภาระความรับผิดชอบ โยนทุกอย่างให้พ่อของเขาอีกคนหนึ่ง ลูกชายถูกฆ่าตาย กลับตะโกนว่าฆ่าได้ดี!เย่เฟิงหัวเราะเยาะ เดิมทีเขาก็ตั้งใจจะฆ่าหวังหยวนป้า แต่เมื่อจะลงมือ เขาก็นึกถึงเจียงหว่านขึ้นมา“ผมสามารถปล่อยคุณไปได้ แต่หุ้นของคุณในบริษัทเหล้าหวังป้า ต้องโอนให้เจียงหว่านโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย ไม่มีปัญหาใช่ไหม?”“ไม่มีปัญหา! ไม่มีปัญหา! วันนี้คุณหนูเจียงตกใจ ผมควรชดเชยความเสียหายทางจิตใจให้แก่คุณหนูเจียง!”ได้ยินดังนั้น หวังหยวนป้าก็พยักหน้าอย่างรัวๆไม่เพียงแต่ไม่ลังเลหรือสงสาร แต่กลับตื่นเต้นอย่างสุดขีดเขารู้ว่าเมื่อเย่เฟิงตั้งเงื่อนไ
ใครจะคิดว่า หวังว่านเป่าเพื่อที่จะผลักภาระความรับผิดชอบของเขาต่อหน้าเย่เฟิง กลับไปกล่าวโทษพ่อของตัวเองเย่เฟิงหัวเราะเยาะ ดวงตาเต็มไปด้วยความเย็นชา “อภัยให้คุณ? ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้ผมเคยให้โอกาสคุณ แต่คุณกลับไม่เห็นคุณค่า!”พูดจบ เขาก็ลูบแก้มตัวเอง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้า“อย่างนี้ดีกว่า คุณให้เฮยเซียตบผมสามที งั้นผมก็ตบคุณสามที!”“ถ้าคุณทนได้สามทีโดยไม่ตาย ผมจะปล่อยคุณไป เป็นไง?”หวังว่านเป่าเมื่อได้ยินดังนั้น ก็ตัวสั่น มองไปที่ศพของเฮยเซีย แสดงออกถึงความหวาดกลัวเฮยเซียถูกเย่เฟิงฆ่าตายด้วยหมัดเดียว เขาจะทนต่อหมัดของเย่เฟิงได้ถึงสามทีหรือ?แต่ตอนนี้ เขารู้ว่าเขาไม่มีทางเลือก“ได้! ได้…”“ผมไม่ควรสั่งเฮยเซียให้ตบคุณ ผมควรตบ ควรตบ!”“เฮียเย่ โปรด…โปรดเมตตาด้วย!”หวังว่านเป่าพยักหน้าอย่างสั่นเทา ยังพยายามยิ้มเพื่อเอาใจเย่เฟิงเดินออกไป รอยยิ้มเจ้าเล่ห์และโหดเหี้ยมปรากฏบนใบหน้าเพี้ยะ!ต่อมา ก็ตบหน้าหวังว่านเป่าหลังจากเสียงดังกรอบ ร่างของหวังว่านเป่าก็หมุนไปพร้อมกับฟันที่เปื้อนเลือดหลายซี่!“อ๊า!”หลังจากที่หวังว่านเป่าล้มลง เขาก็ลุกขึ้นอย่างเซๆ ใบหน้าบวมเบี้ยว
ตอนนี้ใบหน้าของพ่อลูกตระกูลหวังเต็มไปด้วยความตกตะลึง และดวงตาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว!เมื่อเห็นฉู่อันเจียงสั่งให้คนนำของขวัญที่มีค่ามหาศาลมาให้เย่เฟิง พวกเขารู้สึกเหมือนฟ้ากำลังถล่มลงมา!คนที่คุณฉู่จะมอบของขวัญให้ นั่นก็คือเย่เฟิง!ก่อนหน้านี้พวกเขาพยายามเอาใจ “บุคคลสำคัญ” คนนี้ แต่ไม่เคยรู้เลยว่า “บุคคลสำคัญ” คนนี้กลับอยู่ตรงหน้ายิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้พ่อลูกตระกูลหวังตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือ ดูเหมือนว่าฉู่อันเจียงไม่ได้แค่ส่งของขวัญ แต่กำลังขอโทษเย่เฟิงด้วยแม้แต่เย่เฟิงบอกว่าจะฆ่าลูกชายของเขา เขาก็ไม่ได้พูดอะไร ยอมอ่อนน้อมถ่อมตนอย่างมาก!เพื่อนร่วมชั้นเก่าของเจียงหว่านคนนี้ เป็นใครกันแน่?ถึงสามารถทำให้คนสำคัญของตระกูลฉู่ อดกลั้นได้ขนาดนี้!!ฟึบ!ในขณะนั้น ปรากฏว่าเฮยเซียกระโจนขึ้นมา ใช้ความเร็วสูงสุดในชีวิต พยายามหนีออกจากที่นี่หนี!ฆาตกรผู้นี้ ตอนนี้มีเพียงความคิดเดียวนี้ในใจ!ไม่ต้องพูดถึงว่าฉู่อันเจียงจะช่วยเย่เฟิงจัดการกับเขาหรือไม่ เพียงแค่พลังที่เย่เฟิงแสดงออกมาก่อนหน้านี้ ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถต่อกรได้ตัวประกันเจียงหว่านไม่เหลือแล้ว อีกฝ่ายจึงไม่ลังเลที่จะ
แต่ฉากต่อไปกลับทำให้ทั้งสามคนต่างตกตะลึงปรากฏว่าฉู่อันเจียงส่งสายตาให้ลูกน้อง ชี้ไปที่เย่เฟิงอีกฝ่ายก็อุ้มเจียงหว่าน เดินไปหาเย่เฟิง “คุณชายเย่ ส่งคนคืนให้กับคุณแล้ว!”ตั้งแต่ฉู่อันเจียงมาถึง เย่เฟิงก็ยืนนิ่งเงียบอยู่ตลอดตอนนี้อุ้มเจียงหว่านมาแล้ว เขาจึงพยักหน้าให้ฉู่อันเจียง “ขอบคุณครับ!”“คุณชายเย่ไม่ต้องเกรงใจครับ! ผมเชื่อว่าแม้ผมจะไม่มา คุณก็มีวิธีจัดการเองได้”ฉู่อันเจียงหัวเราะกล่าวณ เวลานี้ พ่อลูกตระกูลหวังและเฮยเซียต่างก็ตกใจ!“คุณฉู่! คุณ… คุณนี่…”หวังหยวนป้ามองฉู่อันเจียง แล้วพูดอย่างงงงวยว่า“คุณฉู่ คุณทำไม… ทำไมถึงส่งเจียงหว่านให้เย่เฟิง?”หวังว่านเป่าก็อึ้งไปจนพูดไม่ออก“คุณชายเย่คือคนที่ผมจะส่งของขวัญให้ ของขวัญชิ้นใหญ่ที่พวกคุณเตรียมไว้ ผมส่งให้คุณชายเย่ไม่ถูกต้องหรือ?”ฉู่อันเจียงหัวเราะเยาะ ถามอย่างเยาะเย้ย“อ้า!”ได้ยินดังนั้น พ่อลูกตระกูลหวังและเฮยเซียก็อึ้งไปสีหน้าแสดงความประหลาดใจอย่างสุดขีด!อะไรนะ?ที่คุณฉู่บอกว่าจะมาส่งของขวัญ คนๆนั้น…คือเย่เฟิงเหรอ?นี่…นี่เกิดอะไรขึ้น?ทำไมถึงเป็นแบบนี้? เป็นไปได้ยังไง?คุณฉู่กำลังล้อเล่นอยู่ใช่ไหม?
หวังว่านเป่าเห็นสีหน้าเย่เฟิงเปลี่ยนไป คิดว่าเขากลัวดังนั้น จึงรีบข่มขู่เย่เฟิงอีกครั้งแต่ไม่คิดว่า เย่เฟิงจะพูดอย่างนั้น!“เย่เฟิง มึงไม่รู้กลัวตายจริงๆ! ถึงกับไม่แคร์ชีวิตตัวเองเพื่อเจียงหว่านเลยใช่ไหม?”หวังว่านเป่ากัดฟันพูดเย่เฟิงหัวเราะเยาะ กำลังจะพูดอะไรบางอย่างติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ดๆ…แต่ในขณะนั้น เสียงแตรรถดังขึ้นเห็นรถ SUV และรถตู้ 7 ที่นั่งหลายคัน วิ่งเข้ามาทางประตูโรงเหล้าที่เย่เฟิงทำลายอย่างเร็วจากป้ายทะเบียน“เจียง A” เห็นได้ชัดว่ามาจากเมืองเจียงหยาง เมืองเอกรถเหล่านี้จอดลง มีคนลงจากรถชายวัยกลางคนผู้มีอำนาจ คือฉู่อันเจียง!!“เกิดอะไรขึ้น?”ฉู่อันเจียงขมวดคิ้ว มองดูสถานการณ์ แล้วถามด้วยความสงสัยเขามองไปที่พ่อลูกตระกูลหวังที่จับผู้หญิงสวย แล้วมองไปที่เฮยเซียและเย่เฟิงตอนนั้น เย่เฟิงก็มองมา สายตาของทั้งสองก็ปะทะกันเมื่อฉู่อันเจียงเห็นใบหน้าของเย่เฟิง ก็ตกตะลึงบุคคลสำคัญของตระกูลฉู่ ดวงตาเป็นประกาย ใจก็คิดไปต่างๆนานาแล้วก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ยังไม่แสดงท่าทีอะไร“คุณฉู่ คุณมาถึงแล้วเหรอครับ?”หวังหยวนป้าเห็นฉู่อันเจียง จึงรีบทักทายด้วยความอ่อนน้อมหวัง
“กูไม่เชื่อหรอกนะ!”“อ๊าก! อ๊าก!”เฮยเซียตะโกนด้วยความไม่พอใจ ใช้มีดพับแทงอย่างบ้าคลั่งไปที่ส่วนที่อ่อนแอของเย่เฟิง เช่นท้อง!กระทั่งสุดท้าย มีดพับในมือก็งอ แต่ก็ยังไม่เห็นว่ามีเลือดออก“ฆ่าคนยังไม่มีแรง ยังอยากจะเป็นคนเลวอีกเหรอ?”เย่เฟิงเยาะเย้ยตอนนี้ เฮยเซียอึ้งไป!พ่อลูกตระกูลหวังก็แสดงสีหน้าตกตะลึง!แม้แต่เจียงหว่าน ก็มองเย่เฟิงเหมือนมองปีศาจความกังวลและความรู้สึกผิดบนใบหน้าของเธอหายไป ใจก็โล่งขึ้น“ไอ้หนุ่ม มึงเป็นใครกันแน่?”หวังหยวนป้าใบหน้ากระตุก ถามด้วยความสงสัย“ผมบอกอีกครั้ง ปล่อยเจียงหว่าน ผมจะไม่ฆ่าพวกคุณ!”“ไม่งั้น ปีหน้าวันนี้ จะเป็นวันครบรอบการตายของพวกคุณพ่อลูก!”เย่เฟิงพูดด้วยเสียงเย็น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดุร้ายเมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังหยวนป้าก็จับเจียงหว่านแน่น กัดฟันพูดว่า “ไอ้หนุ่ม อย่ามาพูดจาขู่กรรโชก!ฉันเตือนมึง ตอนนี้เรายังฆ่ามึงไม่ได้ ไปให้พ้นซะ!ไม่งั้นเฮยเซียฆ่ามึงไม่ได้ เดี๋ยวก็จะมีคนมาฆ่ามึง!”เขามองเจียงหว่าน พูดเยาะเย้ย “ไม่กลัวที่จะบอกมึง เจ้าหนูคนนี้ เป็นของขวัญที่กูจะให้กับบุคคลสำคัญคนหนึ่ง! เธอไม่ใช่เมียของมึง อย่ามายุ่ง อย่าไป
“ฮ่าๆๆๆ…สะใจไหม?”หวังว่านเป่าหัวเราะอย่างพึงใจหวังหยวนป้าอุ้มเจียงหว่าน พูดเยาะเย้ย “ถูกต้องแล้ว เป็นอย่างนั้นแหละ! อย่าขยับ ไม่งั้นz,จะฆ่าเจ้าหนูคนนี้!”เย่เฟิงหายใจเข้าลึกๆ ดวงตาเปล่งประกายความเย็นชาพูดตามตรง ฝ่ามือของเฮยเซียที่ตบหน้าเขา ไม่เจ็บเลยแค่ฝีมือระดับกลาง ไม่สามารถทำร้ายเย่เฟิงได้!แต่นี่ไม่ใช่เรื่องเจ็บหรือไม่เจ็บ แต่เป็นการดูหมิ่น!แต่เจียงหว่านอยู่ในมือของพ่อลูกตระกูลหวัง ปืนจ่ออยู่ที่หัวเธอ เย่เฟิงไม่กล้าลงมือแม้จะถูกตบ ก็รู้สึกอึดอัด แต่เมื่อเทียบกับความปลอดภัยของเจียงหว่าน มันไม่สำคัญเลย!เพี๊ยะ!เพี๊ยะ!ต่อมา เฮยเซียตบหน้าเย่เฟิงอีกสองครั้งด้วยความแค้นและความสะใจ เมื่อครู่ถูกไอ้หนุ่มนี่เตะจนพ่นเลือด เขาก็เก็บความแค้นเอาไว้ ตอนนี้รู้สึกได้ถึงการระบายความแค้น“อู้อู…”เมื่อเห็นเช่นนั้น เจียงหว่านดิ้นรนอย่างแรง เสียงกระวนกระวายดังออกมาจากลำคอดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความโกรธแค้นและความรู้สึกผิด“ฮ่าๆๆ…คันจังเลย!”เย่เฟิงหัวเราะ พูดราวกับไม่ใส่ใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น พ่อลูกตระกูลหวังก็โกรธ“ไอ้เวร! ยังกล้าเยาะเย้ยอีกเหรอ? ลุงเซีย ตบมันให้ตาย! ดูเห
เฮยเซียยิ้มเยาะแชะ!แต่ในพริบตา เย่เฟิงแค่สะบัดมือ มีดพับในมือของเฮยเซียก็หลุดออกไป!มือที่จับมีดของเฮยเซีย บริเวณโคนนิ้วมือฉีกขาดเลือดไหลรู้สึกถึงแรงที่น่ากลัว ทำให้มือชาทั้งข้าง!สีหน้าของเฮยเซียเปลี่ยนไปทันที แสดงความตกใจตอนนี้ การถอยหลังหนีไปก็สายเกินไป เขาจึงต้องใช้พลังของวิชาเสื้อเกราะเหล็กอย่างไม่ลังเลปัง!พร้อมกับเสียงทึบ เขาก็ถูกเย่เฟิงเตะกระเด็นออกไปหลังจากล้มลง เขาก็พ่นเลือดออกมา แล้วลุกขึ้นอย่างเซๆ!เย่เฟิงเลิกคิ้ว ดวงตาแสดงความประหลาดใจแม้ว่าเขาจะเตะออกไปแบบไม่ตั้งใจ แต่แรงก็รุนแรงมาก โดยปกติแล้วอีกฝ่ายน่าจะตายหรือบาดเจ็บสาหัสแต่กลับลุกขึ้นได้?ดูเหมือนว่าคนคนนี้ จะเป็นนักรบที่ฝึกฝนการป้องกันร่างกาย?ตอนนั้น หวังว่านเป่าเห็นเฮยเซียถูกเย่เฟิงเตะกระเด็นออกไป และยังพ่นเลือดออกมา จึงแสดงความหวาดกลัวและตกใจ“ไอ้เวร!”หลังจากด่าไปคำหนึ่ง เขาก็หันหลังวิ่งเข้าไปในวิลล่าเย่เฟิงเห็นดังนั้น ก็จะวิ่งตามไปแต่ในขณะนั้น เห็นคนอีกคนลากผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งออกมาไม่ใช่หวังหยวนป้ากับเจียงหว่าน จะเป็นใครได้อีก?“หยุดเดี๋ยวนี้! ไม่งั้นผมจะยิงเธอให้ตาย!”หวังหยวนป้าเ