Home / โรแมนติก / ภรรยาประกาศิต เล่ม 1 / บทที่ 111 : คนแปลกหน้า 1

Share

บทที่ 111 : คนแปลกหน้า 1

last update Huling Na-update: 2025-03-20 03:16:38

การผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดี กระสุนไม่ถูกจุดสำคัญ แต่ที่น่าเป็นห่วงคือที่หัว เพราะกระแทกเข้ากับเสาเหล็กอย่างจังและนั่นส่งผลให้ชนาวินยังไม่ตื่นขึ้นมาและยังใช้เครื่องช่วยหายใจอยู่

"สมองได้รับความกระทบกระเทือนนะครับ มีรอยบวมเล็กน้อยแต่คิดว่าไม่น่ามีปัญหาอะไร ส่วนแผลที่ถูกยิงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงครับ ตอนนี้ร่างกายยังอยู่ในโหมดหลับซึ่งเราบอกไม่ได้ว่าเขาจะตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่ครับ" หมอเจ้าของไข้บอกอาการกับญาติ ตอนนี้ชนาวินอยู่ในห้องพิเศษที่ทางโรงพยาบาลจัดไว้ให้ ปารดานั่งอยู่ข้างๆจับมือคนตัวโตเอาไว้แนบแก้มตัวเอง

"เฮีย หนูขอโทษ เพราะหนู เฮียถึงเป็นแบบนี้" ปารดาร้องไห้ยู่นานมากแล้ว และยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ยิ่งมาเห็นสภาพของชนาวินที่บอบช้ำไปทั้งร่าง เธอยิ่งเสียใจที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทุกอย่าง

"หนูป่าน ไม่เอานะลูก เดี๋ยวเฮียก็ตื่นค่ะ ไม่ร้องนะคะมันไม่ดีต่อลูกในท้องนะ" รังรองเข้ามาลูบหลังลูบไหล่ ไม่อยากให้อีกคนรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้น

"นั่นสิ เจ้าวินสัญญากับปู่แล้ว ว่าจะดูแลหนูป่านของปู่อย่างดีตลอดชีวิต เขาต้องตื่นมาดูแลหนูป่านของปู่สิ ขอบใจนะเจ้าวิน ที่ดูแลหลานฉันอย่างดี" สุรเดชพูดขึ้น พลางจับที
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Kaugnay na kabanata

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 112 : คนแปลกหน้า

    "อะไรกัน หนูขวัญ เกิดอะไรขึ้นคะ" รังรองเข้ามาพอดี เธอเดินเข้าไปยืนข้างปารดา แค่นี้ก็รู้แล้วว่ารังรองเข้าข้างใคร"คุณป้าไม่รู้สึกรังเกียจบ้างเหรอคะ เพราะเด็กคนนี้ ทำให้พี่วินต้องเป็นแบบนี้" พาขวัญจ้องมองรังรองไม่คิดว่ารังรองจะรักปารดาได้มากขนาดนี้"ทำไมต้องพูดขนาดนั้น ยังไงหนูป่านก็เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย เป็นแม่ของลูกตาวิน เรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ความผิดของหนูป่านเลยสักนิด หนูอาจจะเข้าใจผิดไปเอง" มันออกจะเกินไปหน่อยสำหรับรังรอง เธอไม่ชอบใจแต่ต้นที่พาขวัญพยายามแทรกกลางระหว่างชนาวินและปารดาตลอดเวลา"เข้าใจผิดไปเองเหรอคะ คุณป้าก็เห็น ที่พี่วินต้องเป็นแบบนี้เพราะไปช่วยเด็กนี่ ถ้าพี่วินไม่รู้จักเด็กนี่ก็คงไม่ต้องเป็นแบบนี้" พาขวัญยังไม่ยอมแพ้ เธอฝังใจกับสิ่วที่เกิดขึ้นและไม่ยอมรับความจริง"มันอาจจะจริง ที่ตาวินเป็นแบบนี้เพราะหนูป่าน แต่เพราะตาวินรักหนูป่านมาก ถึงได้ทำทุกอย่างเพื่อปกป้องหนูป่านด้วยชีวิต ป้าเชื่อว่าถ้าคนที่เขารักคือหนู ตาวินก็จะทำแบบนี้เหมือนกัน ทำทุกอย่างเพื่อปกป้องคนรักเหมือนกัน หนูยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ตาวินเป็นแงบนี้เพราะรักหนูป่านมากยังไงล่ะ" รังรองอธิบายอย่างใจเย็น

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 113 : ดูแลด้วยรัก 1

    "คุณเป็นใครครับ"คำถามนั้นเหมือนมีของปลายแหลมทิ่มมาที่กลางอกของปารดา เธอยืนนิ่งๆ มองหน้าชนาวินที่มองมาที่เธอเหมือนคนไม่รู้จักกัน"นี่หนูป่านไงลูก ภรรยาของลูกไงตาวิน" รังรองบอกกับลูกชายกระตุ้นความทรงจำ"อะไรนะครับ ภรรยาเหรอ? ผมแต่งงานเมื่อไหร่กันครับแม่ แม่มั่วแล้ว" ชนาวินตอบกลับมายิ่งทำให้ปารดาปวดใจ มองเขานิ่งๆไม่รู้จะพูดอะไรอย่าว่าแต่ปารดาที่ตกใจเลย แต่พาขวัญเองก็ตกใจเช่นกันที่ชนาวินจำปารดาไม่ได้เลย"พี่วินคะ อยากดื่มน้ำไหมคะ ขวัญไปเอาให้" พาขวัญถือโอกาสที่จะได้แทรกตัวเข้ามาแทนที่ เดินไปหยิบน้ำมาให้ ชนาวินพยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่แล้วบางอย่างก็ทำให้เขาต้องร้องขึ้นมาด้วยความตกใจ"ทำไม...ขาผมไม่รู้สึกอะไรเลย แม่ครับ น้องขวัญ ขา ขาไม่รู้สึกอะไรเลยครับ" ชนาวินสีหน้าแตกตื่นความตื่นตระหนกเพิ่มมากขึ้น ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นมองชนาวินด้วยความตกใจเขาเริ่มโวยวายที่ขาของเขาไม่รู้สึก เขาปัดมือไปมาทุบขาตัวเองแล้วมือก็ปัดไปโดนแก้วน้ำในมือของพาขวัญตกแตก พาขวัญตกใจมากรีบขยับหนีออกห่างเพราะกลัวจะถูกทำร้าย"วินๆ ใจเย็นๆลูก วินอย่าทำแบบนั้น" รังรองพยายามห้าม แต่ชนาวินอาละวาดด้วยความสิ้นหวัง เขากรีดร้องและ

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 114 : ดูแลด้วยรัก 2

    "นี่คุณ มาได้ยังไง แล้วแม่ล่ะ แม่อยู่ไหน" เขามองหารังรองแต่ก็ไม่พบ"คุณแม่กลับไปพักที่บ้านค่ะ วันนี้หนูจะดูแลเฮียเองนะคะ" ปารดาขยับตัวลุกขึ้น ปรับเตียงให้อีกคน และนำผ้าชูบน้ำมาเช็ดตัวให้ ชนาวินไม่ได้ปัดป้อง เขายอมให้อีกคนทำมันจนเสร็จ"ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร" เขาพูดขึ้นมามองปารดาอย่างจดจ้อง"หนูชื่อป่าน หนูเป็นภรรยาของเฮีย เราแต่งงานกันแล้ว และเรารักกันมาก" ปารดาพูดพลางยิ้มเธอบิดผ้าเพื่อเช็ดตัวให้กับชนาวินอย่างไม่มีทีท่าว่าจะรังเกียจ"ทำแบบนี้ทำไม" เขาถามขึ้นเมื่อปารดาเริ่มเช็ดตัวให้เขา"หนูเป็นเมียเฮียนี่คะ ทำแค่นี้เองสบายมาก" เธอยังคงยิ้ม และจัดการถอดเสื้อเขาออกเพื่อเช็ดด้านใน"เดี๋ยวๆ คุณจะทำอะไร" เขารีบห้ามเมื่ออีกคนคิดจะถอดกางเกงของเขา"เช็ดตัวไงคะ จะได้เปลี่ยนชุด""แต่ว่า คุณเป็นผู้หญิง" เขาทำเสียงแตกตื่น"อายเหรอคะ หนูเห็นหมดแล้วเฮียไม่ต้องอายหนูหรอก" เธอยังยิ้มขำชนาวินทำเหมือนอาย และเพราะขาเขาไร้ความรู้สึก นั้นจึงทำให้เขาปฏิเสธเธอไม่ได้ เลยต้องปล่อยให้เธอทำตามใจปารดาเช็ดตัวและเปลี่ยนชุดให้กับชนาวินจนเรียบร้อยแบบที่ชายหนุ่มเขินจนหน้าแดง"ตอนนี้เฮียอาจจะยังจำหนูไม่ได้ เอาไว้ตรว

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 115 : รื้อฟื้น 1

    "คุณช่วยเล่าเรื่องของเราได้ไหม" เขาพูดขึ้น ปารดายิ้มกว้างอย่างดีใจ"ได้สิคะ"ปารดาเล่าเรื่องของพวกเขาให้ชนาวินฟัง ตั้งแต่เจอกันวันแรก ทะเลาะกัน ตีกัน เรื่องที่เขาแกล้งเธอ จนกระทั่งพวกเธอรักกัน เล่าถึงวันที่ชนาวินบอกรักเธอแบะสัญญาว่าจะดูแลตลอดไป เล่าเรื่องบริษัท จนถึงวันที่เกิดเรื่อง"หนูขอโทษนะคะ เพราะหนู เฮียถึงเป็นแบบนี้" ปารดาหน้าเศร้าลง เมื่อทุกอย่างจบที่ความรู้สึกผิดชนาวินยื่นมือไปแตะที่หัวอีกคนเบาๆ นั่นทำให้ปารดาเงยหน้ามองแล้วเอียงหน้าสงสัย"เอ่อ ขอโทษ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมทำแบบนั้น ขอโทษนะ""ไม่เป็นไรค่ะ หนูไม่ได้ว่าอะไร" ปารดาบอกอย่างเขินๆ ขยับตัวลุกจากตรงนั้นไปนั่งที่โซฟาและเริ่มทำอะไรไปตามที่อยากทำ ส่วนชนาวินก็เปิดโทรศัพท์เช็คงานและดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยเขาแอบมองปารดาเป็นระยะ เขาเห็นหญิงสาวถักไหมพรมเงียบๆตรงนั้น วันทั้งวันไม่มีปริปากบ่น แม้ว่าบางครั้งเขาจะเผลออารมณ์เสียใส่หรือแม้แต่เวลาที่เขาต้องทำอะไรส่วนตัวปารดาคอยช่วยเขาตลอดเวลาผ่านไปเกือบสัปดาห์ ชนาวินสามารถกลับบ้านได้ เขากลับไปพักฟื้นที่เชียงใหม่และปารดาก็ตามมาด้วย โดยมอบหมายให้สุพิชชาดูแลทุกอย่างแทน"เฮียรอตรงนี้ก่

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 116 : รื้อฟื้น 2

    ทั้งคู่ใช้เวลาด้วยกันอยู่นาน ปารดาเหนื่อยจนหลับไป ชนาวินตะแคงตัวกอดคนข้างๆเอาไว้ จูบที่หน้าผากมน สายตาที่มองเปลี่ยนไป เขาคงต้องพักสักหน่อย หลังปลดปล่อยไปหลายรอบจนหมดแรงปารดารู้สึกตัวตื่นขึ้น เธอยกแขนของอีกคนออกย่างเบามือ ก่อนจะพาตัวเองไปอาบน้ำและออกมาก็เห็นชนาวินตื่นแล้ว"คือผมขอโทษนะ ผมไม่ควรทำแบบนั้น" เขาพูดอย่างสำนึกผิด"ไม่เป็นไรนี่คะ เราเป็นสามีภรรยากันมันก็เรื่องปกติ""แต่ผมจำคุณไม่ได้ด้วยซ้ำ ถึงคุณจะพูดว่าเราเป็นผัวเมียกัน แต่ผมจำไม่ได้ ไม่ได้" ชนาวินยกมือกุมหัว มีอาการเหมือนปวดหัวขึ้นมาและเริ่มอาละวาด"เฮียคะ พอแล้วค่ะ ช่างมันไม่ต้องนึกแล้ว" ปารดาถลาเข้าไปหากอดอีกคนเอาไว้แน่น"คุณไม่กลัวผมเหรอ วันหนึ่งผมอาจจะทำร้ายคุณ" เขามองตากลมที่จ้องมาที่เขา"ไม่ค่ะไม่ หนูไม่กลัวเฮีย ใจเย็นๆนะคะ ถ้าคิดไม่ออกก็ไม่ต้องคิด เราค่อยๆฟื้นความจำกันนะคะ อย่าฝืนนะคะ" ปารดาจับมือเขาเอาไว้แน่น สีหน้าเป็นห่วงฉายชัดบนดวงหน้า"ขอบคุณนะ คุณอาบน้ำแล้วเหรอ""เอ่อค่ะ เฮียอยากอาบน้ำไหมคะ""เช็ดตัวก็พอ คุณจะลำบากเปล่าๆ" เขาบอกเสียงเบา ปารดาพยักหน้ารับและนำอุปกรณ์มาเช็ดตัวให้ ก่อนเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อีกคน และพา

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 117 : ไม่ต้องการ 1

    มื้อเย็นที่มีพาขวัญร่วมโต๊ะด้วยทำให้ปารดาทานข้าวได้น้อยลงแต่เมื่อนึกถึงลูกในท้องก็ทำให้ต้องฝืนกิน พาขวัญพยายามเอาใจชนาวินแม้ว่าชนะพลและรังรองจะไม่ชอบใจแต่ชนาวินกลับหน้าระรื่นแถมยังอยู่คุยกันจนดึกดื่นกว่าจะกลับ"ขอบคุณนะครับที่มาดูแลพี่ถึงที่นี่" ชนาวินขอบคุณพาขวัญตอนที่ออกมาส่งเธอหน้าบ้าน"ไม่เป็นไรค่ะ ขวัญยินดี ถ้าอย่างนั้นขวัญไปก่อนนะคะ เอาไว้พรุ่งนี้ขวัญจะรีบมาหาแต่เช้า" ทั้งสองบอกลากันอยู่นานจนเมื่อพาขวัญกลับไป เขาก็หมุนวีลแชร์กลับเข้ามาในบ้านแล้วเรียกหาปารดา"ป่าน ป่านอยู่ไหน ป่าน""หนูป่านเขาขึ้นไปดูเอกสารข้างบน ตาวินมีอะไรลูก" รังรองเดินออกมาบอกลูกชาย"เหรอครับ ผมอยากอาบน้ำครับแม่" เขาบอก"เดี๋ยวแม่อาบน้ำให้เอง อย่าไปรบกวนน้องเลยนะให้น้องพักบ้างคนกำลัง...""ไม่ครับ ผมอยากให้เขาอาบให้ แม่เรียกเขาให้หน่อย" ชนาวินพูดอย่างเอาแต่ใจแล้วเข็นรถตัวเองเข้าไปรอในห้องรังรองส่ายหน้าเบาๆให้กับความเอาแต่ใจของลูกชาย แล้วเดินไปตามลูกสะใภ้ที่ด้านบน"หนูป่าน แม่ขอเข้าไปนะคะ""ค่ะคุณแม่" เสียงตอบรับกลับมา รังรองจึงเปิดเข้ามาทำให้เห็นว่าอีกคนกำลังพับผ้าเก็บใส่กระเป๋าที่ยำมาในตอนต้น"นี่มันอะไรกั

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 118 : ไม่ต้องการ 2

    เช้าอีกวัน ชนาวินก็ยังอาละวาดใส่เมื่อไม่พอใจ รังรองกลัวว่าหากเป็นแบบนี้ปารดาและลูกอาจจะเป็นอันตราย เธอพยายามจะทำให้ชนาวินใจเย็น แต่คนเดียวที่ทำได้กลับเป็นปารดา และเมื่อพาขวัญมา ชนาวินก็ให้ความสนใจแค่พาขวัญเช่นเคย จนรังรองมีแผนการขึ้นมา"คุณจะว่าไหมคะ ถ้ารองอยากให้พาขวัญมาอยู่ที่บ้านเพื่อดูแลตาวิน" รังรองยืนมองพาขวัญกับชนาวินที่ระเบียงบ้าน"ทำไม แล้วหนูป่านล่ะ รู้ใช่ไหม หนูป่านจะเสียใจถ้าทำแบบนั้น" ชนะพลไม่เห็นด้วยเพราะไม่อยากให้ปารดาเสียใจเธอกำลังท้องอยู่มันจะไม่เป็นผลดี"ไม่ต้องห่วงค่ะ รองจะให้หนูป่านกลับกรุงเทพฯค่ะ รองอยากพิสูจน์อะไรหน่อย คุณโอเคไหมคะ""อยากทำอะไรครับ" เขาไม่ค่อยเข้าใจที่ภรรยาพูดสักเท่าไหร่"เดี๋ยวก็รู้ค่ะว่าคนแถวนี้จะทำได้อย่างที่ปากว่าหรือเปล่า"จากนั้นรังรองก็ส่งปารดากลับกรุงเทพฯจริงๆ ปารดาไม่ขัดข้อง มีงานอีกมากที่เธอต้องทำ รวมถึงการดูแลตัวเองเพราะเริ่มแพ้ท้องแล้วในช่วงนี้ ถึงจะเป็นห่วงชนาวินมากแค่ไหน แต่พอมาคิดว่าอีกคนไม่ต้องการกัน มันก็ทำให้ปารดาตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวเดินหนีออกมาจากตรงนั้น เพราะไม่อยากต้องทนเห็นชนาวินกับพาขวัญในทุกๆวัน ขืนยังเป็นแบบนั้นสุขภาพจ

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 119 : แทนที่ 1

    พาขวัญรู้สึกแปลกใจที่รังรองนั้นมาพบตนที่ร้านด้วยตัวเอง และบอกให้เธอมาอยู่ดูแลชนาวินที่บ้านได้ ส่วนปารดามีความจำเป็นต้องกลับไปทำงานที่กรุงเทพฯ เพราะเรื่องงานเธอรับคำทันทีเพราะจะได้ดูแลชนาวินอย่างใกล้ชิด เธอจะแทนที่ปารดา เขาจะได้ตัดสินใจได้ง่ายๆ ในการที่จะเลือกตัดสินใจหย่าขาดจากปารดาเพล้ง!!เสียงแก้วกระเบื้องหล่นลงกระทบพื้น และเสียงกรีดร้องของพาขวัญก็ดังขึ้น เมื่อชนาวินปัดทั้งจานและแก้มหล่นเกลื่อนพื้นเพราะเกิดอาการปวดหัวขึ้นมาอย่างฉับพลัน"เกิดอะไรขึ้นคะคุณ” ดอกปีบที่อยู่แถวนั้นเข้ามาดู ชนาวินที่ดูเจ็บปวดนั่งอยู่บนรถเข็นเขากุมหัวของเขาเอาไว้"ฉันไม่รู้ อยู่ ๆ เขาก็อาละวาด" พาขวัญที่ตกใจกับสิ่งที้เกิดขึ้นผวาขยับออกห่างอย่างอัตโนมัติ"คุณไปเอายามาหน่อยค่ะ" ดอกปีบร้องบอก"ยาอยู่ไหน""ในห้องไงคะ เร็วค่ะ" ดอกปีบเร่งเร้าพาขวัญจึงวิ่งไปหยิบยามาให้ ดอกปีบป้อนชนาวินอย่างทุลักทุเล ทั้งน้ำทั้งน้ำลายเปรอะเปื้อนไปหมด พาขวัญได้แต่ยืนมองแล้วทำหน้าขยาดใช้เวลาครู่ใหญ่ว่าที่ชนาวินจะกลับมารู้สึกตัวเหมือนเดิม เขาเหนื่อยหอบจากอาการที่เป็น คงเป็นเพราะปารดาไม่อยู่ และเขาควบคุมตัวเองไม่ได้ แม้แต่พาขวัญก็ไม

    Huling Na-update : 2025-03-20

Pinakabagong kabanata

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 134 : บทส่งท้าย 2

    ทั้งคู่มาเล่นกับหลานอยู่คู่ใหญ่ และกลับไปทำงาน ปารดาพาลูกๆเข้าบ้าน ปล่อยเด็กๆให้คลานบนเสื่อที่ปูเตรียมไว้ และมีคอกล้อมขนาดกว้างขวาง มีของเล่นที่ไม่เป็นภัยอยู่ในนั้น ทั้งสองแบ่งกันเล่น ตีกันบ้างแต่ก็ไม่หนักหนาอะไร"พี่โรมอย่ากัดน้องลูก" ปารดาหน้าเหวอที่คนพี่เริ่มจับแขนคนน้องมางับ"น้องรันอย่าดึงผมโรมพี่ค่ะ" เสียงร้องห้ามของคนเป็นแม่ดังเป็นระยะ ชนาวินที่เดินเข้ามาพร้อมป่าสนต้องอมยิ้มกับความยุ่งเหยิงของสองเสือ"วิถีลูกผู้ชายไงครับที่รัก ตีกันบ้างไม่เป็นไรหรอก" เขาเข้ามาโอบไหล่เอาไว้"พี่โรมก็งับน้องจังเลยค่ะฟันก็ไม่มี ไม่รู้คิดอะไรนะคะ สงสัยคันเหงือก" ปารดาฟ้อง"น้องก็แสบนะนั่น ดึงผมพี่แบบนั้น" ชนาวินหัวเราะออกมา"แสบทั้งคู่แหละค่ะ" ปารดาขำออกมาบ้าง"คุณหนูครับ เล่นอันนี้ไหมเอาอันนี้ไหม" คนที่ดูจะเห่อไม่น้อยไปกว่าใครก็ป่าสนนี่แหละ ตั้งแต่ที่สนามบินก็เล่นกับคุณหนูของเขาไม่หยุด นี่ก็ถึงกับปีนเข้าไปนั่งเล่นกับสองหนุ่มทำตัวเหมือนพี่เลี้ยงเด็กก็ไม่ปาน"มอบหน้าที่พี่เลี้ยงให้เลยแล้วกันนะป่าสน" เจ้านายพูดแบบนี้ป่าสนมีหรือจะไม่รับ"ได้เลยครับพ่อเลี้ยง คุณหนูครับ พี่เลี้ยงป่าสนมาแล้ว"ปารดากับชนา

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 133 : บทส่งท้าย 1

    ใช้เวลาอยู่ในโรงพยาบาลไม่กี่วันปารดาก็ได้กลับบ้าน เธอกำลังให้นมแฝดคนพี่ในอ้อมแขน ขณะที่คนน้องนอนรออยู่ในเบาะ พอคนพี่อิ่ม เธอก็ส่งให้กับสามีและอุ้มคนน้องมาเข้าเต้า ชนาวินมีหน้าที่ทำให้ลูกเลอออกมา ก่อนจะมองเมียให้นมลูกด้วยความทึ่ง แล้วยังจะตอนที่ปารดาปั๊มนมไว้ให้ลูกจนเต็มตู้ไปหมด"สุดยอดคุณแม่จริงๆ" ชนาวินพูดขึ้น"แค่ให้นมลูกเองค่ะ ขอบคุณนะคะที่ช่วย" เธอยิ้มให้อย่างอ่อนโยน ชนาวินเดินมาหอมที่หัว เขาไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบาย เขาอยากขอบคุณผู้หญิงคนนี้ที่ยอมอุ้มท้องเจ้าแฝดมาตั้งเก้าเดือน มีเรื่องงอแงหงุดหงิดกันบ้างแต่ก็ยังอดทน ไม่ได้กินของที่ชอบ ไม่ได้ทำอะไรที่อยากทำ แล้วก็ยังต้องให้นมลูก นอนไม่เป็นเวลาจื่นกลางดึก ปารดานั้นเป็นสุดยอดคุณแม่จริงๆ"มาขอแม่อุ้มบ้าง มาหาย่านะคะพี่โรม" รังรองรับเอาคนพี่ไปอุ้มไว้"กินนมอิ่มแล้วก็หลับเลยเหรอเสือ" ชนะพลแซวหลานชาย"วัยกำลังโตครับพ่อ อย่าแซวสิ อิ่มแล้วก็นอนไง ปกติ" ชนาวินแก้ตัวแทนลูกชาย"จะเป็นลูกหมูก่อนสิ" อดที่จะแซวอีกไม่ได้"เฮียคะเรียบร้อยค่ะ" ปารดามองทุกคนแล้วยิ้มให้ ก่อนจะส่งคนน้องให้กับสามี แล้วจัดการปั๊มนมต่ออีกหลายถุง"ให้กินไปจนโตเลยนะ" รัง

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 132 : เจ้าความรัก 2

    เขาทบทวนมาหลายวันหลังจากทราบเรื่อง มันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ก่อนหน้านั้นชนะพลส่งคนไปเฝ้าดู ด้วยกลัวว่าอีกคนจะเจ็บแค้นจนคิดจะทำร้ายปารดาขึ้นมาหรือเปล่า แต่เท่าที่ได้รับรายงาน พาขวัญเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเธอเสียใจร้องไห้งานการไม่ทำให้ลูกจ้างเป็นคนจัดการทุกอย่างภายในร้าน เมาหัวราน้ำทุกวันชนะพลเข้าใจได้ว่าคนอกหักมักจะเสียศูนย์ แต่ผ่านมาร่วมสี่เดือน พาขวัญกลับยิ่งแย่ลง ลูกค้าเริ่มลดลง แล้วก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้ ไฟไหม้ร้านขนมของเธอและเธอก็บาดเจ็บสาหัส“ผมพยายามแล้วพ่อ ผมพยายามทำให้เขาตัดใจแต่เขาดื้อมาก เขายึดมั่นว่ารักผมและไม่ยอมง่ายๆ ถึงแม้ว่าผมจะพูดไปตรงๆเขาก็ยังไม่ยอมแพ้” ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ในสวน สีหน้าเคร่งเครียดและรู้สึกผิด เขารู้ทุกอย่างเพราะพาขวัญทำตัวเอง แต่เขาก็เป็นต้นเหตุเช่นกัน“พ่อจะบอกแกให้นะ เราไปกำหนดชีวิตใครไม่ได้ แกอาจจะเป็นสาเหตุ แต่นั่นมันจบแล้ว และเรื่องหลังจากนั้นต่างหาก ที่พาขวัญไม่ยอมรับความจริง ทำตัวเองให้กลายเป็นขี้เมาแล้วทำให้ตัวเองบาดเจ็บ”“ขวัญรักษาตัวที่ไหนครับ”“รพ.จังหวัด”“ผมอยากไปดูเธอ”“วิน ที่พ่อบอกแก เพราะพ่อไม่อยากปิดบัง แต่พ่อว่าตอนนี้ไ

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 131 : เจ้าความรัก 1

    หลังจากรู้ว่าได้ลูกแฝด คุณพ่อขี้เห่อก็เอาใจใส่ดูแลภรรยาและลูกเป็นอย่างดี ดีจนปารดาจะเสียนิสัยและต้องคอยห้ามเอาไว้ตลอดเวลา ชนาวินทำทุกอย่างเพื่อช่วยให้ปารดาสบายที่สุดท้องลูกแฝดไม่เหมือนท้องปกติ ขนาดท้องที่ใหญ่โตกว่าทำให้คนตัวเล็กๆอย่างปารดามีความเสี่ยงมาก“ไหนหลานปู่ ดิ้นไหมวันนี้” ชนะพลเดินทางมาจากเชียงใหม่เดือนละครั้งเพื่อเยี่ยมลูกๆและหลานชาย ยิ่งตอนนี้เขาต้องอยู่ที่ไร่คนเดียวเพราะรังรองมาคอยดูแลคุณแม่ท้องแก่ใกล้คลอดที่กรุงเทพฯ มันทำให้เขาเหงาที่ต้องห่างจากลูกเมีย“ดิ้นเก่งมากค่ะ ไม่รู้คนพี่หรือคนน้อง” ปารดาท้องใหญ่เธอเอนตัวใช้มือหนึ่งลูบท้องอีกมือดันหลังไว้“พ่อเอาส้มมาฝากด้วยนะ” ชนะพลค่อยๆวางมือลงที่ท้องนูน เหมือนแฝดจะรับรู้ว่าปู่มา ยันเท้าทักทายเป็นการใหญ่“เจ้าแสบของปู่ ทักทายกันหน่อยทักทายกันหน่อย” รอยนูนเป็นรูปฝ่าเท้าเล็กๆยันขึ้นมา คนเป็นปู่ย่ายิ้มหน้าบาน“รู้จักเอาใจคนแก่แต่ในท้องเลยนะ” สุรเดชว่า เขามักจะมาเล่นกับเหลนเป็นประจำนั่นคือความสุขของเขาในวัยเกษียรแบบนี้“เจ็บท้องบ้างหรือยัง นี่จะครบกำหนดแล้วใช่ไหม” ชนะพลลูบเบาๆที่ท้องของปารดา“เริ่มมีบ้างแล้วค่ะ เหมือนเจ็บเตือน”“คล

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 130 : เรื่องน่ายินดี 2

    หลังจากวันนั้นชนาวินก็เริ่มทำกายภาพบำบัด เขาพักรักษาตัวในโรงพยาบาลราวสองสัปดาห์ก่อนได้รับอนุญาตให้กลับบ้านได้ แต่ต้องมาทำกายภาพจนกว่าจะครบชั่วโมงที่หมอกำหนด"อีกนิดนะคะ" นักกายภาพกำลังช่วยหัดเดินให้กับชนาวิน คงต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าเขาจะเริ่มเดินได้คล่องแคล่วเช่นเดิมปารดายืนมองชนาวินทำกายภาพด้วยหัวใจที่ลุ้นระทึกทุกครั้ง เหมือนเธอยืนตรงนั้นแทนที่เขาและพยายามจะก้าวเดินออกไป เธอไม่เคยเหนื่อยที่จะช่วยเขาเลย บีบนวดขาให้เขาในทุกๆวันเพื่อให้กลับมาเดินได้อย่างรวดเร็วชนาวินเริ่มกลับมาเดินได้แต่ต้องใช้ไม้ค้ำเพื่อทรงตัว แต่ก็ถือว่าดีขึ้นมากจากก่อนหน้า เขาขยันทำกายภาพและฝึกเดินตลอดจนวามารถกลับมาเป็นปกติได้ในเร็ววัน แต่ยังไม่วามารถวิ่งหรือทำกิจกรรมหนักๆได้มากเท่าไหร่นัก แต่ก็ถือว่าเป็นไปตามแผนที่วางไว้ตลอดสองเดือนที่ผ่านมาชนาวินต้องข้ามผ่านความเจ็บปวดและจิตใจของตัวเองโดยมีลูกกับเมียเป็นเป้าหมาย เขาคิดว่าคงไม่ดีแน่หากไม่สามารถพาลูกวิ่งเล่นในสนามได้"ร่างกายคุณฟื้นตัวเร็วมากครับ ผมยินดีกับคุณด้วยนะครับคุณหายเป็นปกติแล้ว" หมอยิ้มให้อย่างยินดี"คือผมหายดีแล้วเหรอครับ""ใช่ครับ จากที่ทดสอบวันนี้ผ

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 129 : เรื่องน่ายินดี 1

    "เฮียจะสงสารเขาหนูเข้าใจ แต่ทำแบบนี้เขาก็ยิ่งแทรกกลางระหว่างเรา มันก็ไม่จบสักที" ปารดายังบ่นเรื่องของพาขวัญ และชนาวินก็หมดโอดาสแก้ตัวเพราะเรื่องมันเกิดจากเขาทั้งนั้น"เฮียบอกแล้วไงคะ ขวัญเขาไม่ใช่คนไม่ดีอะไรที่เขาทำแบบนั้นเพราะเขารักพี่มากก็แค่นั้น""นี่แก้ตัวแทนเหรอ ใช่สิคะ เฮียกับคุณขวัญรู้จักกันมาก่อน รักกันมาก่อน หนูมันคนอื่น" กอดอกแน่นทำปากคว่ำ บอกให้รู้ว่าไม่พอใจ"ที่รักครับ มันไม่ใช่แบบนั้น" คนบนเตียงกอดเธอเอาไว้หลวมๆ คนน้องนั่งหันหน้าออกไปที่ประตู ชนาวินไม่รู้จะต้องพูดยังไงเพื่อให้อีกคนหายโกรธ"มันเป็นแบบนั้นแหละค่ะ เฮียเข้าข้างเขาเพราะรู้จักกันมานานทั้งที่เฮียก็เห็นว่าเขาไม่ใช่คนที่เฮียเคยรู้จัก ผู้หญิงคนนั้นดูถูกหนู ข่มขู่หนู ทำให้หนูเสียใจ แต่เฮียก็ยังเข้าข้าง ปล่อยค่ะหนูจะกลับ" ดิ้นหนีจะลงจากเตียง แต่ชนาวินไม่ยอม"ไม่เอาสิคะถ้าหนูกลับไปทั้งที่เรายังทะเลาะกันแบบนี้มันไม่ดีเลยนะ" เขาพยายามพูดเสียงอ่อน เพื่อให้อีกคนเย็นลง"ถ้าเฮียยังเข้าข้างคุณขวัญ มันก็ไม่มีวันจบหรอกค่ะ" เธอพูดเสียงแข็ง ปัญหาที่ตอนนี้ยังทะเลาะกันมันเพราะชนาวินยังพูดจาปกป้องพาขวัญทั้งที่ก็เห็นว่าอีกคนทำอะไรเอ

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 128 : เบื่อผัว2

    เช้าอีกวัน พาขวัญที่คิดจะไปตั้งแต่แรกต้องวิ่งวุ่นตามพยาบาลสามสี่รอบเพื่อจัดการกับชนาวิน ชายหนุ่มมีอาการท้องเสียงจากยาที่ได้รับและนั่นทำให้พาขวัญรับไม่ได้ แต่เธอก็ยังพอจะช่วยเช็ดตัวให้ได้"พี่วินนิ่งๆสิคะ" พาขวัญเผลอดุเมื่อชนาวินปัดป้องไปมา พยาบาลบอกว่ามันเป็นการตอบโต้จากภาวะสมองเมื่อมีคนแตะตัวเขาแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อมือของชนาวินปัดเอาอ่างน้ำหกเลอะเทอะและรดที่ตัวของพาขวัญด้วย"พี่วิน! ขวัญบอกให้อยู่เฉยๆไงคะ น้ำหกหมดแล้วเนี่ย" หญิงสาวตวาดลั่นอย่างลืมตัว ชนาวินชะงักไปกับท่าทีเกรี้ยวกราดนั้น พาขวัญหงุดหงิดก้มมองตัวเอง คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน"พี่ขอโทษ ขวัญพอเถอะนะ" เขาพูดออกมาเบาๆ "ขวัญไม่เหมาะที่จะดูแลคนป่วยหรอก พี่ขอโทษ ขวัญพอนะ""ช่างเถอะค่ะ ขวัญไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ"เธอไม่ฟังที่เขาพูดตอบกลับมาเสียงห้วน แล้วเดินไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ ชนาวินกดเรียกพยาบาลเข้ามา เขายินดีจ่ายให้กับแม่บ้านเพื่อทำความสะอาดพื้นที่เปียกพาขวัญออกมาก็เห็นพยาบาลกำลังจัดการเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้ ชนาวินนั่งอยู่บนรถเข็นเรียบร้อยแล้ว"พี่วินเรียกพวกเขาเหรอคะ" พาขวัญมองทุกคนที่กำลังทำหน้าที่ของตัวเอง"

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 127 : เบื่อผัว 1

    /ถ้าเขาเดินไม่ได้ ฉันจะหย่าให้/คำพูดของปารดาแล่นเข้ามาในหัวของพาขวัญไม่หยุด ตอนนี้เธอเดินเป็นหนูติดจั่นอยู่ที่หน้าห้อง เพราะต้องการใช้ความคิด เฝ้าถามตัวเองตลอดเวลา เธอกำลังทำอะไรอยู่ เธอรักเขา เพราะงั้นเธอต้องรับให้ได้ นั่นคือที่เธอต้องทำ แต่ทำไมถึงได้รู้สึกสับสนจนเหมือนกำลังวิ่งวนในอ่างแบบนี้กันพาขวัญพาตัวเอง ออกมานั่งเงียบๆที่ร้านกาแฟด้านล่าง เธอหยิบโทรศัพท์กดหาเพื่อนเพื่อปรึกษา และแน่นอนเพื่อนบอกให้ถอยออกมาเพราะเพื่อนรู้ว่าเธอคงรับไม่ได้หากชนาวินเดินไม่ได้จริงๆใช้เวลาอยู่นาน พาขวัญตัดสินใจที่จะยืนหยัดต่อความรักที่เธอมีต่อชนาวิน และกลับไปหาเขาที่กำลังสิ้นหวังกับการเดินไม่ได้"ป่านอย่าทิ้งเฮียไปเลยนะ" เสียงชนาวินดังอยู่ก่อนแล้ว ภาพที่เห็นคือเขารั้งแขนของปารดาเอาไว้แต่เธอไม่สนใจและเดินหนีมาดื้อๆ"ออ มาพอดี ฝากเขาด้วยนะคะ เพราะฉันมีงานสำคัญต้องทำ" พูดแล้วก็เดินออกไปเลย ในขณะที่ชนาวินสีหน้าเศร้า รังรองกับชนะพลก็เครียดไม่ต่างกัน"พี่วิน ไม่เป็นไรนะคะ ขวัญจะดูแลพี่วินเอง" เธอเดินเข้ามาจับมือเขาไว้ ใช่สิตอนนี้เธอต้องอยู่กับเขา"ขอบคุณนะขวัญ ขอบคุณจริงๆ" เขาเอ่ยปากขอบคุณเบาๆ"ถ้าอย่างนั้

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 126 : มนุษย์เมีย 2

    "ไม่มีอะไรหรอก ฮอร์โมนคนท้องน่ะลูก เดี๋ยวน้องก็มา" รังรองหัวเราะเบาๆ เข้าใจอาการของปารดาเป็นอย่างดี"ต่อไปแกจะได้รู้จักกับคำว่ามนุษย์เมีย" ชนะพลยักคิ้วให้"คืออะไรครับพ่อ" เขาเลิกคิ้วไม่เข้าใจ"อีกเดี๋ยวแกจะรู้ว่า ทาสเมียมันเป็นยังไง ฮึฮึ" คำพูดสองแง่สองง่ามของพ่อไม่ได้ทำให้ชนาวินเข้าใจมากขึ้น"พ่อเขากำลังจะบอกว่า น้องกำลังท้อง ไม่ว่าน้องต้องการอะไรให้เราครับอย่างเดียวแล้วทำตามที่น้องบอกยังไงล่ะ" รังรองเผยความกระจ่าง"คำว่าเมียเนี่ยศักดิ์สิทธิ์กว่าพระพุทธรูปอีกนะ พ่อบอกเลย แกฟังแม่ไว้เดี๋ยวดีเอง" เขาตบลงที่ไหล่หนาของลูกชาย ทำเอาชนาวินกลืนน้ำลายลงคออย่างบากลำบาก ไม่หรอกมั้ง ปารดาออกจะน่ารัก ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นไปได้หรอกชนาวินก็พอจะเข้าใจความหมายของพ่อและแม่ที่บอกว่าคนท้องให้ตามใจ เพราะตอนนี้ปารดาหน้ามุ่ยที่ถูกขัดใจ แถมไม่ยอมคุยกับเขาอีกต่างหาก"ที่รักครับ เฮียไม่ได้ว่าอะไรเลย""เฮียพูดว่าหนูอ้วน" เธอกอดอกหน้าง้ำ ตรงหน้ามีแต่ขนมเค้กเต็มไปหมดที่สำคัญ มาการองสุดที่รักเพิ่งจะถูกเปิดกล่องขึ้นมาเดี๋ยวนั้นและกินไปแค่อันเดียว ชนาวินแค่ทักว่าอย่ากินเยอะเดี๋ยวอ้วน เท่านั้นแหละเป็นเรื่องเลย"เฮีย

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status