บทที่ 25 หึงออกนอกหน้า“ยิ้มหน้าบานเลยนะมึง กลัวคนไม่รู้หรือไงว่ามีความสุข” มั้นท์อดใจที่จะไม่แซวไม่ได้ เห็นเพื่อนมีความสุขใคร ๆ ยินดีทั้งนั้น แต่มั้นท์พอเห็นรอยยิ้มที่บานไปถึงหน้ามหาลัยเห็นแล้วก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ เฮ้อ เมื่อไหร่มั้นท์จะเจอได้ความรักดี ๆ แบบนี้บ้าง“ก็มีความสุขนี้หว่า พวกคนโสดไม่เข้าใจหรอก” คำว่าโสดแทงลึกเข้าไปในจิตใจของมั้นท์จนเขาแทบช็อกรีบหยิบยาดมมายัดเข้าจมูก“คนมหาลัยรู้หมดแล้วมั้งว่ามึงกับนีน่าคบกัน ตอนกูไปกินข้าวคนที่เดินผ่านกูแม่งยังพูดถึงเรื่องมึงเลย แต่เป็นเรื่องเหี้ยๆ นะไม่ใช่เรื่องดีหรอก” ทีแรกรีไวน์ก็ยิ้มอย่างดีใจที่คนทั้งมหาลัยรู้ว่านีน่ามีเจ้าของแล้ว แต่ก็ต้องหุบยิ้มลงอย่างคนโดนช็อตฟิลทันทีเมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย“ขอบใจ เมื่อตอนกลางวันตอนกูไปกินข้าวก็โดนผู้ชายมองไม่หยุด สงสัยกูหล่อเกิน”“ความหล่อให้สิบความมั่นหน้าให้ร้อย สมแล้วที่เป็นเพื่อนกูจริงๆ”เรนหลอกตามองขึ้นบนอย่างรำคาญ สองคนนี้อยู่ด้วยกันทีไรถ้าไม่ใช่เพราะเถียงกันก็เหมือนคู่ซี้ที่เข้าขากันดีจนน่าปวดหัว ตรงโต๊ะนี้คงมีแค่เรนคนเดียวสินะที่ตั้งใจฟังเนื้อหาที่อาจาร์ยสอน!เมื่อเลิกเรียน รีไวน์รีบเก็บของ
บทที่ 26 เก็บอาการหญิงสาวเมื่อมาถึงที่ห้างเธอเดินเข้าร้านนั้นออกร้านนี้อย่างสนใจและได้อะไรติดไม้ติดมือมาเล็กน้อย ก่อนหน้านี้แฟนต้าชอบหาว่าเธอเป็นที่พระเจ้าให้ความสวยมาแต่ลืมให้คู่มือการใช้มาด้วย เพราะเธอแทบจะไม่มีความรู้เรื่องการแต่งตัวและแต่งหน้าเลยสักนิด แต่ตอนนี้สกิลการซื้อของ ของนีน่าก็อัพขึ้นมาแล้วเธอเริ่มที่จะสนใจเรื่องการเลือกซื้อเสื้อผ้าน่ารักๆ เอาไว้ใส่ไปเที่ยวกับรีไวน์ และเครื่องสำอางที่เอาไว้แต่งให้รีไวน์ดูแค่คนเดียวนีน่าเดินเข้าร้านขายเครื่องสำอางและสกินแคร์ เธอหยิบลิปสติกขึ้นมาป้ายที่หลังมืออย่างสนใจ และคิดว่าสะเข้ากับเธอไหม ถ้ารีไวน์ได้เห็นจะชอบหรือเปล่า เห็นได้ว่าอะไรๆ นีน่าก็จะคิดแต่ รีไวน์ขึ้นมาก่อนเลยเป็นอย่างแรกภายในร้านมีผู้คนยืนเลือกซื้อของกันอย่างหนาแน่น และโดยส่วนมากจะเป็นผู้หญิง แต่นีน่าก็เหลือบไปเห็นชายที่คลับคล้ายคลับคลาเหมือนว่าเธอจะรู้จัก จึงเดินเข้าไปใกล้ให้มากขึ้นและได้เห็นเสี้ยวครึ่งหน้าของชายคนนั้น เธอจำได้ทันทีว่านี่คือน้องรหัสของเธอเอง“นที!” นีน่าเดินเข้าไปยืนข้างๆ หนุ่มร่างสูงใส่แว่นผิวขาว รูปร่างค่อนข้างผอมและดูเงอะๆงะๆ“พี่นีน่า! พี่มาทำอะไ
บทที่ 27 ย้ายห้องวันเวลาผ่านไปเป็นเดือนความรักของทั้งสองก็เริ่มผลิบานขึ้นเรื่อยๆ และไม่มีอะไรที่จะมาแยกทั้งสองได้อีก เรื่องที่เคยเป็นประเด็นให้รีไวน์หรือนีน่าต้องเคลือบแคลงใจก็ไม่มีอีกแล้ว เพราะทุกอย่างได้รับการแก้ไขไปหมดแล้วรีไวน์เองก็ปรับตัวและดีขึ้นมาก เขาเองไม่อารมณ์เสียเวลา นีน่าคุยกับเพื่อนผู้ชายหรือรุ่นพี่คนอื่นๆ ที่เข้ามาถามเรื่องงานกับเธออีก เพราะรีไวน์รักและเชื่อใจนีน่าจนสุดหัวใจรีไวน์ยังคงไปรับนีน่าที่คอนโดและมาส่ง อาจจะมีบางวันที่ รีไวน์ขึ้นมานั่งเล่นที่ห้องบ้างและก็กลับไปในตอนกลางคืน ซึ่งนั่นทำให้รีไวน์รู้สึกว่า มันเสียเวลา เขาอยากจะอยู่กับนีน่าให้มากกว่านี้ แค่ไปรับไปส่งมันไม่พอ เขาอยากที่จะใช้ชีวิตร่วมกันในทุกวันกินข้าวด้วยกัน นอนพร้อมกัน ตื่นพร้อมกัน แปรงฟันพร้อมกัน มันคงเป็นภาพที่น่ารักมากเลยในความคิดของเขา รีไวน์จึงคิดว่าเขาควรที่จะขอให้นีน่าย้ายไปอยู่ที่คอนโดของเขา เพราะมันกว้างและสบายกว่าคอนโดที่เธออยู่ในตอนนี้รุ่งเช้าในวันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุดรีไวน์ขับรถออกจากคอนโดของตัวเองในตอนเช้าและตรงไปหาหวานใจเหมือนที่ทำมาตลอด เขาเดินตามทางเดินมาจนถึงหน้าห้อง และเคาะประต
บทที่ 28 NC ฉลองห้องใหม่ซะเลยหลังจากที่ขยำหน้าอกของนีน่าจนหนำใจแล้วรีไวน์ค่อยๆ เลื่อนมือของเขาสอดเข้าไปในกางเกงในตัวบาง รีไวน์รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่นุ่มและแฉะไปพร้อม ๆ กันรีไวน์พอใจเป็นอย่างมากที่ นีน่าเองก็มีอารมณ์ร่วมไปกับเขา ก็ตรงนั้นของเธอมันแสดงออกมาขนาดนี้แล้วแม้เธอจะไม่ได้พูดอะไรก็ตาม“ยะ...อย่าตรงนั้นมัน...” นีน่าเริ่มพูดออกมาไม่เป็นภาษา ใบหน้าแดงก่ำอย่างเขินอายและความรู้สึกที่ปะทุขึ้นข้างในเธอเผลอกำผ้าปูที่นอนแน่นจนมันยังยู้ยี่รีไวน์พยายามใช้นิ้วเรียวยาวของเขาสอดเข้าไปรุกล้ำพื้นที่ส่วนนั้นของเธอ ความรู้สึกคับแน่นและเสียวซ่านแต่ก็ดีจนปฏิเสธไม่ได้เกิดขึ้นในตัวของเธอนีน่าครางเสียงหวานเกร็งเขาแทบจะขยับนิ้วไม่ได้ แม้กลีบกุหลาบจะเปียกชื้นก็ตาม“ผ่อนคลายหน่อยนะครับที่รัก” เขากระซิบบอกด้วบน้ำเสียงที่แหบพร่าก่อนจะก้มมองนิ้งตัวเองที่ถูกเคลือบด้วยน้ำสีใสใส แล้วแร่งจังหวะให้เร็วขึ้นจากหนึ่งนิ้วเพิ่มเป็นสองนิ้วแล้วรัวเข้าออกจนนีน่าเริ่มเอนตัวลงและแอ่นรับท่วงท่าของรีไวน์เธอครางออกมาจากในลำคออย่างเสียวซ่าน และมันยิ่งทำให้คนตรงหน้าของเธอดูเหมือนจะยิ่งพอใจมากขึ้นเข้าไปอีกเขาจัดการดึง
บทที่ 29 นัดพบเพื่อนแฟนหลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้วแต่ยังไม่ได้เก็บของนีน่าบอกกับ รีไวน์ว่าจะไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตแถวนี้ แต่รีไวน์ก็รีบบอกทันทีว่าชั้นใต้ดินของคอนโดนี้เป็นซูเปอร์มาร์เก็ตที่มีทุกอย่างแล้ว ไม่ต้องออกไปไหนก็ได้ นีน่าถึงกับอึ้งไปเลยเธอก็รู้แล้วว่าคอนโดนี้หรูกว่าที่เธอเคยอยู่ แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะถึงขั้นมีซูเปอร์มาร์เก็ตในตัวด้วย! นี่ยังไม่รวมส่วนกลางที่เป็นสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ ยิมที่ไม่ต้องไปยืนรอต่อแถวกันเล่น และไหนจะมีห้องซาวน่าอีก มันชักจะหรูหราเกินไปแล้ว!พอลงมาถึงด้านล่างตอนแรกนีน่าก็คิดว่าซูเปอร์มาร์เก็ตในคอนโดมันก็คงจะเล็กๆ ไม่น่ามีอะไรมาก แต่มันดันมีทุกอย่างเหมือนที่รีไวน์บอกจริงๆ ทั้งโซนของใช้ของกินและของสด คือมีทุกอย่างตามที่ต้องการแล้วจริงๆโดยรีไวน์เองก็เดินไปดึงรถเข็นมาเข็นอย่างรู้หน้าที่ทันที ตอนนี้เขาได้กลายเป็นพ่อบ้านอย่างเต็มตัวไปแล้ว โดยที่ซูเปอร์นี้ รีไวน์เองก็ลงมาน้อยมากๆ แทบไม่ได้มาเดินเลยด้วยซ้ำ ถึงห้องนอนของเขาจะทำอาหารได้แต่เจ้าตัวก็ไม่เคยทำเลยสักเมนูเดียว ทำมากสุดก็แค่ต้มน้ำร้อนใส่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและอุ่นอาหาร..“ทำไมซื้อของเยอะจัง”
บทที่ 30 ไม่ไว้ใจน้ำหวาน“เพื่อนฉันนี่มันโชคดีจังเลยน้า ได้ผู้หล่อ รวย แถมยังสายเปย์ เทคแคร์เป็นที่หนึ่งจะหาจากที่ไหนได้อี๊ก”น้ำเสียงที่ขี้เล่นติดแซวขนาดนี้ก็ต้องเป็นของแฟนต้าอยู่แล้ว หล่อนออกตัวเชียร์รีไวน์มาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่อะไรดีก็ว่าดีอะไรที่ ไม่ดีแฟนต้าคนนี้ก็พร้อมที่จะด่าให้ลืมโลกไปเลยค่ะ“ทั้งสองคบกันอยู่เหรอ?” แน่นอนว่าน้ำหวานเรียนอยู่ คนละที่ความสนิทก็ย่อมน้อยลงไปด้วย นีน่าเองก็ไม่ได้อัปเดตชีวิตของเธอให้น้ำหวานได้รู้ เธอจึงกลายเป็นคนตกข่าวไปโดยปริยาย“ใช่ กลับมาคบกันสักพักแล้วทำไมเหรอ?” ถึงจะรู้สึกผิดอยู่หน่อยๆ ที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับน้ำหวานแต่มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสักหน่อยที่คนเราจะกลับไปคืนดีกับแฟนเก่า“คบกันตั้งแต่ตอนไหน! เมื่อไหร่!” น้ำหวานถามเสียงแข็งขึ้นทันที สีหน้าของเธอในตอนนี้ดูไม่ค่อยดีนักและแปลกไปจากที่เจอในตอนแรก เมื่อเห็นว่าทุกคนมองมายังตนเองด้วยความสงสัย เธอก็ยิ้มเจื่อน ๆ เพื่อกลบเกลื่อน“แค่ตกใจน่ะ เห็นว่าเลิกกันไปนานแล้วไม่คิดว่าจะรีเทิร์น” เธอรีบดูดน้ำบ่ายเบี่ยงความสนใจแสร้งว่าทุกอย่างปกติดี แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่เลย สายตาคู่นั้นของเธอมัน
บทที่ 31 โดนหึงกลับในตอนนี้นีน่าไม่ฟังอะไรทั้งนั้น มิหนำซ้ำความรู้สึกเจ็บจี๊ดที่ใจเริ่มทำให้น้ำตาของเธอคลอเบ้า แต่เธอยังพยายามกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลออกมา แต่มันยากซะเหลือเกิน“เธอเข้าใจผิดแล้วนีน่า ฉันรักเธอคนเดียวและมันเป็นแบบนั้นมาตลอด” เขาพยายามขยับเข้าไปใกล้นีน่าให้มากกว่าเดิมเพื่อที่จะกอดเธอเอาไว้ในอ้อมแขน“ไม่ต้องมาเข้าใกล้ฉัน! นายไปคิดก่อนดีกว่าว่าตัวเองต้องการใครกันแน่ ฉันหรือว่าน้ำหวาน”พูดจบเธอก็ลุกขึ้นปาดน้ำตาอย่างลวกๆและเดินไปที่ห้องนอนทันที และเธอไม่ลืมที่จะล็อกห้องป้องกันการเข้ามาของรีไวน์ชายหนุ่มไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาทำอะไรผิดขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ จริงอยู่ที่เขาไม่ได้สนใจหนังและคนข้างๆมากเท่าที่ควร แต่เขาก็ให้เหตุผลไปแล้วว่านั่นเป็นเพราะอะไร หรือเขายังมีความจริงใจไม่พออย่างนั้นเหรอ? ทั้งๆที่เขายืนยันไปแล้วว่ารักแค่เธอคนเดียวเท่านั้นยังไงซะการกระทำก็สำคัญกว่าคำพูด ด้วยท่าทีที่ไม่ใส่ใจตั้งแต่กลับมาของรีไวน์ทำให้นีน่าเป็นหนักถึงขนาดนี้ และทั้งหมดมันก็เป็นความผิดของตัวเขาเอง เขาจะโทษใครอื่นมันเป็นไปไม่ได้เลยถึงเขาอยากจะตามไปง้อนีน่ามากแค่ไหน แต่ดูจากการกระทำของเธอเมื่อกี
บทที่ 32 นีน่าถูกว่าร้ายอีกแล้วพอถึงเวลาช่วงสายๆนั่นเป็นเวลาที่นีน่าและเพื่อนๆตกลงกันไว้ว่าจะมาเจอกันที่ห้างX เป็นห้างที่โด่งดังและใหญ่เป็นอันดับต้นๆของย่านนั้น ทำให้มีร้านเสื้อผ้าของใช้มากมายมารวมตัวกันอยู่ในห้างเดียว ไม่แปลกใจที่แฟนต้าจะเสนอห้างนี้ แต่ที่น่าแปลกก็คือรีไวน์พอเขาได้รู้ว่าน้ำหวานมาด้วยในวันนี้เขาเองไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ แต่ก็ไม่อยากพูดออกไปเพราะกลัวว่าจะผิดใจกับนีน่าอีก“แต่ว่าผมจะไม่เดินด้วยนะ ให้คุณอยู่กับเพื่อนๆดีกว่า” เจ้าตัวพูดออกไปในขณะที่กำลังจะลงจากรถแล้ว นีน่าเธอหยุดชะงักทันที“อ่าว..ทำไมล่ะคิดว่าจะมาเดินด้วยกัน”นีน่าเอียงคอสงสัย ก่อนหน้านี้ก็ดูปกติดีไม่ใช่เหรอจู่ๆเป็นอะไรไปอีกเนี่ยหรือจะเพราะเรื่องก่อนหน้านี้ที่ทะเลาะกันทำให้เขาไม่สบายใจหรือเปล่า“อยากให้สาวๆใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่า ไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยไม่ใช่เหรอเดี๋ยวฉันไปเดินซื้อของรอก็ได้ เสร็จแล้วค่อยโทรมานะ”รีไวน์ยิ้มตอบไปเมื่อเห็นสีหน้าเป็นกังวลของนีน่า เขาเลยไม่อยากทำให้เธอไม่สบายใจและการตัดสินใจแบบนี้เขาเองก็คิดมาดีแล้วด้วย“ก็ได้ค่ะ เสร็จแล้วจะโทรไปนะคะ อย่าแอบไปหาสาวที่ไหนล่ะ”นีน่ายิ้มร่าเมื่อเห
บทส่งท้าย NC คืนวันแต่งงานกว่าจะถึงบริเวณที่จัดงานได้ก็มืดค่ำแล้ว ภายในห้องอาหารสุดหรูที่ด้านในมีแขกมากมายรวมตัวกันฉลองอยู่ในนั้น ทุกคนล้วนเป็นญาติทางฝั่งรีไวน์เกินครึ่งห้อง ส่วนที่เหลืออีกไม่กี่คนคือญาติฝั่งนีน่าเอง ในวันนี้ทุกคนต่างเฮฮาปาร์ตี้กันอย่างสุดเหวี่ยง อาหารบนโต๊ะก็น่าทานไม่แพ้กัน แต่ดูเหมือนเจ้าของงานทั้งสองจะงุ่นง่านกับการกินอาหารมากกว่าการฉลองสะอีก ก็อย่างว่าพวกเขาไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าคงต้องหิวกันเป็นธรรมดา“ผมขออนุญาตกล่าวแสดงความยินดีกับหลานชายหน่อยนะครับ เอ็งเก่งมากหลานลุงข้าเชื่อว่าเอ็งจะทำได้มาตลอดแล้วก็ขึ้นบริหารเหมือนที่พ่อเอ็งทำด้วยนะ!”ชายวัยกลางคนลุกขึ้นยืนประกาศเสียงดังลั่นห้อง ถึงเนื้อความจะดูไม่มีอะไรมากแต่ก็ดันเรียกเสียงฮือฮาได้เป็นอย่างดี จนรีไวน์ต้องกุมขมับ“งั้นฉันพูดต่อบ้าง ในฐานะป้าของเขา ฉันขอแสดงความยินดีกับความสำเร็จก้าวแรกของหลานชาย ป้าเชื่อมาตลอดว่าแกจะต้องทำได้เพราะแกเก่งเหมือนพ่อแกมาก แทบจะถอดกันมาเลยแถม! แกยังได้แฟนสวยอีกด้วย อู้ยย ไม่ต่างจากพ่อมันเลยนี่หว่า”เสียงญาติๆต่างเฮฮาให้กับคำพูดติดตลกของคุณป้าวัยกลางคนอีกคนหนึ่ง รีไวน์เองก็เขินอายม
บทที่ 44 เรียนจบซะทีหลังจากส่งรีไวน์ขึ้นเครื่องในตอนเช้าแล้ว นีน่าเองก็กลับมาเก็บกระเป๋าในส่วนของเธอเตรียมย้ายไปอยู่หอใหม่ใกล้ที่ฝึกงาน เธอได้เข้าฝึกงานที่บริษัทผลิตสื่อในเครือของทางบ้านรีไวน์ เพียงแค่รีไวน์ออกปากบอกแม่ ทางนั้นก็แทบจะปูเสื่อรอรับเธอเป็นอย่างดีและให้ความช่วยเหลือทุกอย่างส่วนทางด้านของรีไวน์นั้นเขาต้องไปฝึกงานไกลถึงภูเก็ต และเป็นรีสอร์ทที่ดังที่สุดในจังหวัด ด้วยสายงานนั้นเขาไม่อยากจะฝึกกับทางบริษัทพ่อของตัวเอง เขากลัวว่าจะไม่ได้อะไรกลับมาและไม่อยากทำตัวเป็นลูกแหง่ที่พึ่งพ่อแม่ไปทุกอย่าง ถึงแม้ตอนกลับมาจะต้องบริหารต่อจากพ่อก็ตาม แต่พอเป็นนีน่าเขารีบส่งไปหาพ่ออย่างไว นั่นก็เพราะเขาเป็นห่วงนีน่าเอามากๆ ไม่อยากให้เธอต้องไปเจอบริษัทที่ไม่ดีและกดขี่เด็กฝึกงานอย่างเธอ ยิ่งสู้ใครเขาไม่ได้อยู่พอถึงห้องพักที่ต้องอยู่ในอีกสี่เดือนข้างหน้านี้ ใบหน้าสวยก็ดันมีน้ำตาเอ่อล้นออกมา ห่างกันได้ไม่เท่าไหร่ด้วยซ้ำ เธอดันคิดถึงเขาอีกแล้ว เธอพยายามฮึบและปาดน้ำตาอย่างลวกๆ“อดทนหน่อยสินีน่า! อีกแค่สีเดือนเอง! อดทนเข้าไว้!”เธอพร่ำพูดให้กำลังใจตัวเองรอบที่ร้อย ในใจก็รอให้รีไวน์โทรเข้าหาเธอเสียท
บทที่ 43 NC จัดก่อนกลับ“คงไม่มาหรอกมั้ง เธอคงไม่กล้ามาสู้หน้าฉันอีก”นีน่าหลุบตาลงเล็กน้อยเมื่อคิดถึงความดีของน้ำหวานที่เธอเคยทำ แต่ยังไงซะมันไม่สามารถหักล้างกับความผิดในวันนั้นได้ ส่วนคนที่รู้จุดจบของน้ำหวานดีอย่างมั้นท์ เรนและรีไวน์ต่างปิดปากเงียบและดูเหมือนมันจะเนียนมากเสียด้วยสิ“เอาเถอะ ๆ ไม่ต้องไปสนใจคนพรรค์นั้นแล้วกัน เรามาดื่มฉลองให้กับเพื่อนและชีวิตหลังจากนี้กันดีกว่า”แฟนต้าคว้าเอาแก้วพั้นช์มาไว้ในมือ เธอถือมันชูขึ้นรอคนอื่นๆเอาแก้วมาชนพวกเขาชนแก้วให้กับชีวิตที่ผ่านมาและสิ่งที่รออยู่ภายภาคหน้า ไม่ว่าจะมีเรื่องราวอะไรรออยู่พวกเขานั้นพร้อมที่จะฝ่าฝันอุปสรรคมากมายที่ถาโถมเข้าใส่ เพียงแค่ยังมีกันไปเรื่อยๆก็พอวันเวลาที่แสนมีความสุขผ่านล่วงเลยไปนานหลายเดือนจนมาถึงวันแห่งบททดสอบความรักทางไกล บางครั้งมันเป็นเหมือนตัวช่วยและตัวกรองว่าคนๆนี้มีคุณสมบัติเพียงพอต่อการคบหากันยืนยาวไปในอนาคตหรือไม่ แต่ในบางทีมันเป็นดาบสองคมได้เช่นกันความห่างไกลมันทำให้ยิ่งห่างเหิน จากที่เคยอยู่ใกล้กันกลับต้องไกลห่างออกไป คิดถึงแต่กอดไม่ได้ อยากสัมผัสตัวก็ทำได้เพียงนึกถึงสัมผัสนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า“เธอ
บทที่ 42 เลี้ยงรุ่น“เอาเหล้ามาอีกสิ้!”มือเล็กๆกวักเรียกให้ช่วยเติมเหล้าให้หน่อย ตาเธอนั้นปิดไปแล้วเรียบร้อยน้ำเสียงก็แข็งขึ้นกว่าเดิม มั้นท์ถึงจะเป็นเจ้าของวันเกิดก็ได้แต่รินเหล้าให้เธอตามคำสั่ง เขาเองไม่คิดว่านีน่าจะเมาแล้วเป็นแบบนี้“โอ้ย!ที่นี่มันร้อนชะมัด ไม่เปิดแอร์บ้างเลยหรือไงวะ!เฮงซวยยย”“ที่รักไม่เอาไม่พูดหยาบคายนะครับ ไอ้มั้นท์มึงเลือกโต๊ะได้ห่วยแตกมากเมียกูร้อนหมดแล้วเนี่ย!”“นี่โต๊ะVVIP เลยนะครับเพื่อนดีกว่านี้ไม่มีอีกแล้วเมียมึงเมาแล้วต่างหาก!”“อ้ะ..”นีน่าทำท่าเหมือนกับเธอจะพูดอะไรขึ้นมาอีก แต่ดันโดนริมฝีปากของรีไวน์หยุดเอาไว้ก่อนจากจูบเนิบๆเขาค่อยๆทวีความรุนแรงขึ้นและแรงขึ้นเรื่อยๆ เขาค่อยๆไล่ริมฝีปากลงมายังซอกคอขาวเนียนอย่างไม่อายสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมา“ฮัลโหลว์ เกรงใจคนโสดหน่อยครับเพื่อน”มั้นท์ดีดนิ้วเรียกความสนใจจากเพื่อนรักแต่มันดันสูญเปล่า ในหัวของรีไวน์มีแต่เรื่องกลืนกินนีน่าเท่านั้น“ปล่อยมันไปเถอะ ทำเหมือนมึงจะห้ามได้มาสนุกกับกูดีกว่า เดี๋ยวกูเรียกเด็กให้”สุดท้ายแล้วเรนต้องรับจบแก้ปัญหาเรื่องนี้ให้กับมั้นท์ เขาเรียกเด็กดริ๊งค์ระดับท็อปของร้านมาบริการให้ถึงที่
บทที่ 41 แม่ผัวกับว่าที่สะใภ้ใช้เวลาไปอีกร่วมชั่วโมงกว่าจะเดินทางมาถึงคฤหาสน์หรูแถวชานเมือง และพูดได้ว่ามันเป็นบ้านที่คนรวย คนมีชื่อเสียงมักจะมาสร้างบ้านเดี่ยวกันแถวนี้สะส่วนใหญ่ นีน่าเธอพูดไม่หยุดระหว่างทางขับมาเรื่องการทำตัวให้เหมาะสม ก่อนหน้านี้ตอนมอปลายเธอเคยมาบ้านหลังนี้ครั้งหนึ่งแล้ว ตอนนั้นเธอยังเป็นเด็กและดูเหมือนพ่อและแม่ของรีไวน์จะชอบเธอ แต่ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าความคิดคนจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลาไหมนั่นเป็นต้นเหตุอีกหนึ่งเรื่องที่ทำให้เธอประหม่าเธอสูดหายใจเข้าลึกๆพร้อมกับก้าวเท้าลงจากรถ เมื่อมันจอดนิ่งสนิทแล้ว ด้านหน้าบ้านหลังใหญ่โตมีสวนดอกไม้และน้ำพุตกแต่งตามสไตล์บ้านคนรวย นีน่าไล่มองพวกมันและเก็บรายละเอียดทุกอย่าง สวนที่ตั้งใจจัดขึ้นอย่างปราณีต รีไวน์ก้าวขึ้นมาเคียงข้างคนรักของตัวเองก่อนจะยื่นมือให้เธอจับ ซึ่งนั่นเรียกความมั่นใจของนีน่าให้กลับคืนมาได้เป็นอย่างดี“มาแล้วเหรอ ปล่อยให้แม่รอสะนานเลยนะ”เสียงเอ็ดเล็กน้อยดังขึ้นอีกฝั่งของบ้าน ก่อนที่หญิงวัยกลางคนจะปรากฎตัวขึ้น ใบหน้าของเธอนั่นยิ้มแย้มแจ่มใส นานๆทีลูกชายจะกลับมาเยี่ยมบ้านแถมคราวนี้ยังมีแฟนหิ้วติดมือมาด้วยอีก ไม่แปลกที่ผู
บทที่ 40 NC ปล่อยในไม่นานนักเขาก็ถอดกางเกงออกเผยให้เห็นแก่นกายอันใหญ่ยาวที่กำลังกระตุกมองกี่ครั้งก็ไม่เคยชิน ภาพตรงหน้าของรีไวน์นั้นมันทำให้เขามีอารมณ์พุ่งขึ้นถึงขีดสุดจนอยากจะเข้าไปจัดการเธอให้รู้แล้วรู้รอดหญิงสาวรับรู้ชะตากรรมของตัวเอง เธอนั่งถ่างขาออกอยู่บนนั้นใจก็หวิว ๆ ใบหน้าของเธอแดงเถือกไปหมด ร่างกายนั้นก็เปลือยเปล่า ทั้งเขิน เสียว และอายปะปนกันไปหมด หากไม่ใช่รีไวน์เธอคงไม่ยอมใจทำแบบนี้แน่ ๆเจ้าตัวใช้แก่นกายถูขึ้นและลงรอบนอกให้น้ำใส ๆ เปราะเคลือบแท่งของเขาเอาไว้ ก่อนที่จะค่อยๆกดมันเข้าไปรูรักของเธอเต็มไปด้วยน้ำหวาน ของตัวเจ้าของเองทำให้เข้าไปได้โดยง่ายและไม่เจ็บอีกต่อไป เธอครางออกมาเล็กน้อยความรู้สึกปวดตุ้บ ๆ ไม่นานก็ชินและปรับเปลี่ยนเป็นความเสียวที่มากเกินจะรับได้แทน“อ๊า! มันลึก..ลึกมากเลย”ด้วนท่าทีที่เปลี่ยนไปและไม่เคยทำมาก่อนนั่นเป็นองศาที่ทำให้แก่นกายได้เข้าไปลึกจนกระแทกกับมดลูกของเธอเข้าอย่างจัง ถึงมันจะเจ็บแต่เธอนั้นก็ยังชอบและ ยังภาวนาให้รีไวน์ทำกับเธอรุนแรงขึ้นมากกว่านี้อีกร่างสูงไม่รอช้ารีบขยับเข้าออกอย่างเอาแต่ใจ รูรักของ คนตรงหน้านั้นบีบรัดแก่นกายของเข
บทที่ 39 เอาของเล่นไปส่งทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบเพียงชั่วครู่เดียวก่อนที่เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายของแฟนต้าจะดังขึ้น หล่อนโมโหมากทั้งเรื่องวันนั้นและไหนจะเรื่องที่ขับรถกะชนนีน่าอีก ส่วนนีน่าเองคงไม่ต้องบอกว่าเธอใจสลายแค่ไหน แต่ภายในใจของเธอนั้นไม่มีพื้นที่เหลือให้เพื่อนคนนี้อีกแล้ว“รีไวน์จะจัดการเธอยังไงก็แล้วแต่เถอะค่ะ ฉันไม่อยากสนใจอีกแล้วล่ะ ขอแค่แฟนต้าและแฟนฉันไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว”เธอฉีกยิ้มจางๆกลับมาให้ แต่ภายในรอยยิ้มนั้นแฝงไปด้วยความเจ็บปวดอีกมากมาย ถึงนีน่าจะไม่อนุญาตเขาเองก็จัดการหล่อนไปแล้วล่ะ“ไม่ต้องห่วงนะ คนทำผิดต้องได้รับผลกรรมอยู่แล้ว”อย่าหาว่าเขาใจร้ายเลยนะน้ำหวาน ก็เรื่องทั้งหมดเธอเป็นคนเริ่มก่อนเองภายในบ้านหรูหลักหลายร้านล้อมรอบไปด้วยบอดี้การ์ดมากมายคุมรั้วและประตูเอาไว้ อดีตสส.ผู้ได้รับเสียงและความไว้วางใจจากประชาชนหลายสิบสมัยกำลังเครียดอยู่กับปัญหาเรื่องการเงินกำลังรุมเร้า และธุรกิจแยกของเขาต้องมาล้มละลายไปเพราะ เขาได้ไปยุ่งกับผู้หญิงเพียงแค่คนเดียว เจ้าตัวเดินปัดข้าวของตกกระจุยกระจายเต็มพื้นจากความเครียดและดูเหมือนจะไม่มีทางออกในตอนนี้ เพราะนังนั่นคนเดียวนังผู้
บทที่ 38 เอาคืนน้ำหวานเวลาผ่านไปร่วมครึ่งชั่วโมง รถโดยสารส่งเธอลงบริเวณด้านหน้าของคอนโดซึ่งจากนี้นีน่ายังต้องเดินเข้าซอยไปอีกสักหน่อย โครงการนี้ค่อนข้างมีหลายตึกและตึกในสุดเป็นดึกที่พรีเมี่ยมกว่าตึกอื่นเขา ในช่วงนี้ผู้คนเข้าออกยังไม่เยอะเท่าไหร่ นีน่าจึงเดินชิดริมฝั่งซ้ายที่สุดเท่าที่จะทำได้แต่เธอยังไม่ถอดหูฟังออก ดวงตาทั้งสองคู่จ้องมองทางข้างหน้าอย่างไม่ทันได้เฉลียวใจรถยนต์สีขาวทะเบียนยังไม่ทราบพุ่งตรงเข้ามาจากทางด้านหลังด้วยความเร็วราวกับหวังเอาชีวิต ในจังหวะนั้นเองร่างของ นีน่าถูกฉุดเอาไว้ได้ทันท่วงทีแต่ทั้งสองก็ล้มลงไปยังพื้นพร้อมๆกัน โชคดีที่ไม่มีใครบาดเจ็บมากนัก“นีน่า! เป็นอะไรไหม!”นีน่าเธออยู่ในอาการช็อตและยังตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ตัวของเธอเลอะฝุ่นผงจากข้างทางเต็มไปหมด ไม่นานสติของเธอก็กลับมาและพบว่าเป็นแฟนต้าที่ช่วยเธอเอาไว้“ฟะ...แฟน! เธอมาอยู่นี่ได้ไง”นีน่าไล่สายตามองเพื่อนสนิทตั้งแต่หัวจรดเท้าดูความผิดปกติ หากมีตรงไหนที่บาดเจ็บเธอจะได้ส่งไปโรงพยาบาลได้ทัน“ไม่เป็นไร เธอล่ะ”“ไม่เป็นอะไรเหมือนกัน แค่เจ็บก้นนิดหน่อย เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ”“เธอไม่ได้ยินเสียง
บทที่ 37 NC แก้ปัญหาจบก็แก้ผ้าต่อ“กรี๊ดดด!!! ไม่จริง! เป็นเพราะแกคนเดียวนังนีน่า! เป็นเพราะแก!”น้ำหวานกรี้ดออกมาเหมือนคนประสาทเสียแววตาแดงก่ำของเธอจ้องมองมาที่นีน่าราวกับจะฆ่าให้ตาย เธอพุ่งตัวเข้ามาหา นีน่าอย่างคนเสียสติ นีน่าตกใจจนตัวแข็งทื่อ แต่ดีที่รีไวน์กันออกไปได้ทัน ส่วนแฟนต้าเข้ามาดึงตัวน้ำหวานออกและพาเธอเข้าไปสงบสติอารมณ์ในบ้าน“เลิกบ้าสักทีน้ำหวาน เธอไม่มีทางเทียบนีน่าหรือคนอื่นๆได้จำไว้เถอะ!” แฟนต้าตวาดเรียดสติน้ำหวานหวังว่าเธอจะยังมีสติกลับตัวกลับใจบ้างเพราะอย่างน้อยพวกเขาก็เคยเป็นเพื่อนกัน“กะ..กลับกันเถอะค่ะ”น้ำเสียงนีน่าสั่นเครือไปหมด เธอร้องไห้สะอึดสะอื้นอย่างน่าสงสาร ความผิดหวังก่อตัวขึ้นเต็มหัวใจเธอไปหมด ก่อนหน้านี้ที่จะมาที่นี่เธอไม่คิดเลยว่าน้ำหวานจะทำทุกอย่างเองทั้งหมด เธอคิดว่ามันอาจจะมีเรื่องจำเป็นอะไรหรือเปล่า น้ำหวานอาจจะกำลังเดือดร้อนเรื่องการเงิน หรือจนตรอกต้องขายเพื่อนแบบนั้นเธอยังพรับได้ แต่ว่ามันไม่ใช่เลยต้องขอบคุณรีไวน์ ที่ทำให้เธอรู้ความจริงตลอดทางกลับบ้านรีไวน์พยายามชวนนีน่าคุย แต่เธอกลับเอาแต่มองออกไปนอกกระจก ใบหน้าเหม่อลอยเหมือนคนตายอดตายอยาก ร