บทที่ 32 นีน่าถูกว่าร้ายอีกแล้วพอถึงเวลาช่วงสายๆนั่นเป็นเวลาที่นีน่าและเพื่อนๆตกลงกันไว้ว่าจะมาเจอกันที่ห้างX เป็นห้างที่โด่งดังและใหญ่เป็นอันดับต้นๆของย่านนั้น ทำให้มีร้านเสื้อผ้าของใช้มากมายมารวมตัวกันอยู่ในห้างเดียว ไม่แปลกใจที่แฟนต้าจะเสนอห้างนี้ แต่ที่น่าแปลกก็คือรีไวน์พอเขาได้รู้ว่าน้ำหวานมาด้วยในวันนี้เขาเองไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ แต่ก็ไม่อยากพูดออกไปเพราะกลัวว่าจะผิดใจกับนีน่าอีก“แต่ว่าผมจะไม่เดินด้วยนะ ให้คุณอยู่กับเพื่อนๆดีกว่า” เจ้าตัวพูดออกไปในขณะที่กำลังจะลงจากรถแล้ว นีน่าเธอหยุดชะงักทันที“อ่าว..ทำไมล่ะคิดว่าจะมาเดินด้วยกัน”นีน่าเอียงคอสงสัย ก่อนหน้านี้ก็ดูปกติดีไม่ใช่เหรอจู่ๆเป็นอะไรไปอีกเนี่ยหรือจะเพราะเรื่องก่อนหน้านี้ที่ทะเลาะกันทำให้เขาไม่สบายใจหรือเปล่า“อยากให้สาวๆใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่า ไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยไม่ใช่เหรอเดี๋ยวฉันไปเดินซื้อของรอก็ได้ เสร็จแล้วค่อยโทรมานะ”รีไวน์ยิ้มตอบไปเมื่อเห็นสีหน้าเป็นกังวลของนีน่า เขาเลยไม่อยากทำให้เธอไม่สบายใจและการตัดสินใจแบบนี้เขาเองก็คิดมาดีแล้วด้วย“ก็ได้ค่ะ เสร็จแล้วจะโทรไปนะคะ อย่าแอบไปหาสาวที่ไหนล่ะ”นีน่ายิ้มร่าเมื่อเห
บทที่ 33 เตือนแล้วนะที่รัก“คุยอะไรกันอยู่เหรอ ดูเข้ากันได้ดีนะสองกันนี้”นีน่าเดินกลับมาควงแขนรีไวน์เอาไว้ ถึงเธอจะเดินกับผองเพื่อนแต่ก็ไม่ควรให้แฟนต้องเดินแยกแบบเหงาๆจริงไหม ก่อนหน้านี้สองคนนึ้คุยอะไรกันนีน่าไม่ได้ยินหรอก เธอมัวแต่อยู่กับยัยแฟนต้า แล้วยัยนั่นก็พูดไม่ยอมหยุดด้วยสิ“ไม่มีอะไรหรอกนีน่า แฟนเธอคุยสนุกดีนะอยากจะมีแฟนดีๆแบบนี้บ้างจัง”น้ำหวานส่งยิ้มเล็กน้อยทิ้งท้ายไว้ก่อนที่เธอจะเดินหนีไปหาแฟนต้าแทน ผู้หญิงคนนี้น่ากลัวจริงๆ กล้าเอาความลับของเพื่อนมาพูดกับคนอื่นได้หน้าตาเฉยอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร ยิ่งไปกว่านั้นสายตาที่ นีน่ามองเพื่อนของเธอมันเต็มไปด้วยความเชื่อใจและไว้ใจ เธอไม่เคยคิดระแวงเพื่อนของเธอเลยแม้แต่คนคนเดียว อาจจะเพราะการคบหากันมานานทำให้เธอไว้ใจได้ขนาดนั้นรีไวน์เองไม่อยากอยู่เฉยกับเรื่องนี้อีกต่อไป ถึงแม้จะเคยเตือนนีน่าไปแล้วครั้งหนึ่งแต่เธอนั้นไม่ฟังเขา เพราะฉะนั้นแล้วเขาเองจะแอบสืบเรื่องของน้ำหวานอยู่เงียบๆ เก็บข้อมูลเท่าที่จะเป็นไปได้แล้วค่อยบอกกับนีน่าทีเดียว“จะเข้าร้านเสื้อผ้ากันใช่ไหมงั้นฉันรออยู่ข้างนอกนะ”พวกเขาเดินมาจนถึงร้านเสื้อผ้าน่ารักๆเป็นไปไม่ได้อย
บทที่ 34 น้ำหวานเริ่มออกลายภายนอกสถานบันเทิงเสียงดนตรีดังอึกทึกครึกโครมสร้างบรรยากาศมัวเมาและน่าสนุกได้เป็นอย่างดี เสียดายที่นีน่าไม่ใช่ผู้หญิงชอบเต้นและชอบดื่มเท่าไหร่นัก เธอยืนรอเพื่อนสาวคนสำคัญในคืนนี้อยู่ทางด้านหน้าผับชื่อดัง“แปลกใจนะเนี่ย รีไวน์ยอมปล่อยให้เธอมาเที่ยวที่นี่ด้วย เขาไม่รบเร้าตามมาเหรอ”ชุดเดรสสุดเซ็กซี่ที่โดดเด่นกว่าใครในค่ำคืนนี้นอกจากการมาจับผิดเพื่อนในวันนี้แล้ว เธอต้องได้ผู้ติดไม้ติดมือไปด้วยสักคนแหละหน่า“ฉันบอกว่าอยากปรับความเข้าใจกับน้ำหวาน เขาเลยยอมน่ะสิ”นีน่านิ่วหน้าตัวเองเล็กน้อย มันไม่ง่ายเลยที่รีไวน์จะยอมปล่อยเธอออกมาเที่ยวยามค่ำคืนแบบนี้โดยที่ไม่ตามมาคุม แต่ใครจะไปรู้ว่าคนอย่างรีไวน์นั้นมีหูมีตาอยู่ทุกที่เขาได้โทรหาเพื่อนที่คณะให้มายังผับที่เดียวกับนีน่าก่อนแล้วพร้อมมอบหน้าที่คอยดูความปลอดภัยให้เธออยู่ห่างๆห้ามให้เธอรู้ตัว หากใช้เพื่อนข้างกายเขาอย่างมั้นท์และเรนต้องโดนจับได้ก่อนแน่ๆ นีน่าเองรู้จักหน้าค่าตาทั้งสองอยู่แล้วด้วย รีไวน์จึงมอบหมายให้ราวิส คอยจับตาดูเธออย่าให้คลาดสายตา“มาแล้วว รอนานไหม?”หญิงสาวหน้าหวานดวงตากลมโต อยู่ในชุดเดรสสีขาวกากเพชรเงา
บทที่ 35 ถูกวางยาเสียสาวเสียงทุ่มต่ำดังขึ้นจากทางด้านหลังพร้อมกับหมัดที่เข้ามาอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว ลูกน้องคนสนิทข้างกายก็ดันไปตกลงเรื่องค่าตัวอยู่กับสาวคนนั้น ทำให้ตอนนี้เขาไม่มีคนช่วยปกป้องจึงโดนต่อยจนเขาล้มลงไปกองกับพื้น ส่วนนีน่าเองก็ล้มไปตามๆกัน เธอไม่มีสติหลงเหลือแล้วตอนนี้“นีน่า นีน่า! ตั้งสติเอาไว้สิ โถ่เว้ย!”ชายหนุ่มสบถคำออกมานับไม่ถ้วน แค่เขาละสายตาเพียงแค่แป๊ปเดียว นีน่าโดนลากออกมาแล้ว เขาเข้าไปประคองนีน่าก่อนที่ลูกน้องชายแก่พวกนั้นจะวิ่งกรูกันมา โชคดีเท่าไหร่แล้วที่เขาออกมาช่วยทันเขาจับนีน่ายัดใส่เบาะหลังรถตัวเองให้เธอนอนหลับไปและรีบซิ่งออกมาจากบริเวณของผับทางด้านหลัง ยังไงซะก็ต้องพานีน่าไปโรงพยาบาลก่อน โดนยาอะไรเข้าไปก็ไม่รู้ เมื่อนีน่าถึงมือแพทย์ เขาจึงโทรรายงานให้รีไวน์ได้รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้“ใครมันทำเรื่องแบบนี้ มึงรู้ไหม!!!”รีไวน์รีบบึ่งรถมายังโรงพยาบาล โชคดีที่ ราวิส เพื่อนในคณะของเขาเข้าไปช่วยนีน่าไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นนีน่าเองต้องตกไปเป็นของชายชั่วที่ไหนก็ไม่รู้ เขายืนกำหมัดแน่นข้างกายที่ไม่ได้สติของนีน่าภายในห้องพักของโรงพยาบาล ก่อนที่เรนและมั้นท์จะตามมาสมทบ
บทที่ 36 บุกบ้านน้ำหวานเช้าวันต่อมา... หมออนุญาตให้นีน่ากลับไปพักผ่อนที่บ้านได้แล้ว และกำชับกับเธอว่าเธอจะต้องพักผ่อนและดื่มน้ำเยอะๆเพื่อให้สารพิษออกจากร่างกายให้หมด แต่นีน่าไม่ฟังคำพูดของหมอ เธอรบเร้าให้รีไวน์พาเธอไปยังบ้านของน้ำหวาน ภาวนาให้หล่อนยังอยู่บ้านเดิมด้วยเถอะในวันนี้ยังมีอีกหลายเรื่องที่จะต้องเคลียร์กัน รีไวน์ไม่ขัดนีน่าเลยสักอย่างเดียวเขารู้ว่าเธอร้อนใจแค่ไหน เขาจึงทำตามที่เธออยากเต็มที่ไม่ว่าเธอจะทำอะไรเพราะหากไม่ยอมเธอก็คงไม่สบายใจ ไม่นานหลังจากออกจากโรงพยาบาลรีไวน์ขับรถพานีน่ามาจนถึงที่หมาย ด้านหน้านี้เป็นบ้านเดี่ยวสองชั้นในหมู่บ้านอีกฝั่งหนึ่งของจังหวัด หมู่บ้านที่เงียบสงบของชนชั้นกลาง ต้องมีหน้าที่การงานที่ดีพอควรถึงจะซื้อบ้านหลัก 5 ล้านขึ้นไปได้ในสภาพเศรษฐกิจแบบนี้“ขอคุยกับนีน่าแค่สองคนได้ไหม นายรอแถวๆนี้ก่อนถ้ามีอะไรเกิดขึ้นฉันจะรีบเรียกนายทันทีเลยฉันสัญญา”ก่อนที่ทั้งสองจะลงจากรถ นีน่าได้ขอร้องรีไวน์ เธอยากเคลียร์ปัญหานี้ให้จบในหมู่เพื่อน อีกไม่นานแฟนต้าเองก็จะตามมาสมทบเพราะงั้น ไม่มีอะไรต้องห่วง ถึงรีไวน์จะไม่เห็นด้วยแต่เขาเองก็คงต้องยอมเธอเดินลงไปกดกริ่งอย่า
บทที่ 37 NC แก้ปัญหาจบก็แก้ผ้าต่อ“กรี๊ดดด!!! ไม่จริง! เป็นเพราะแกคนเดียวนังนีน่า! เป็นเพราะแก!”น้ำหวานกรี้ดออกมาเหมือนคนประสาทเสียแววตาแดงก่ำของเธอจ้องมองมาที่นีน่าราวกับจะฆ่าให้ตาย เธอพุ่งตัวเข้ามาหา นีน่าอย่างคนเสียสติ นีน่าตกใจจนตัวแข็งทื่อ แต่ดีที่รีไวน์กันออกไปได้ทัน ส่วนแฟนต้าเข้ามาดึงตัวน้ำหวานออกและพาเธอเข้าไปสงบสติอารมณ์ในบ้าน“เลิกบ้าสักทีน้ำหวาน เธอไม่มีทางเทียบนีน่าหรือคนอื่นๆได้จำไว้เถอะ!” แฟนต้าตวาดเรียดสติน้ำหวานหวังว่าเธอจะยังมีสติกลับตัวกลับใจบ้างเพราะอย่างน้อยพวกเขาก็เคยเป็นเพื่อนกัน“กะ..กลับกันเถอะค่ะ”น้ำเสียงนีน่าสั่นเครือไปหมด เธอร้องไห้สะอึดสะอื้นอย่างน่าสงสาร ความผิดหวังก่อตัวขึ้นเต็มหัวใจเธอไปหมด ก่อนหน้านี้ที่จะมาที่นี่เธอไม่คิดเลยว่าน้ำหวานจะทำทุกอย่างเองทั้งหมด เธอคิดว่ามันอาจจะมีเรื่องจำเป็นอะไรหรือเปล่า น้ำหวานอาจจะกำลังเดือดร้อนเรื่องการเงิน หรือจนตรอกต้องขายเพื่อนแบบนั้นเธอยังพรับได้ แต่ว่ามันไม่ใช่เลยต้องขอบคุณรีไวน์ ที่ทำให้เธอรู้ความจริงตลอดทางกลับบ้านรีไวน์พยายามชวนนีน่าคุย แต่เธอกลับเอาแต่มองออกไปนอกกระจก ใบหน้าเหม่อลอยเหมือนคนตายอดตายอยาก ร
บทที่ 38 เอาคืนน้ำหวานเวลาผ่านไปร่วมครึ่งชั่วโมง รถโดยสารส่งเธอลงบริเวณด้านหน้าของคอนโดซึ่งจากนี้นีน่ายังต้องเดินเข้าซอยไปอีกสักหน่อย โครงการนี้ค่อนข้างมีหลายตึกและตึกในสุดเป็นดึกที่พรีเมี่ยมกว่าตึกอื่นเขา ในช่วงนี้ผู้คนเข้าออกยังไม่เยอะเท่าไหร่ นีน่าจึงเดินชิดริมฝั่งซ้ายที่สุดเท่าที่จะทำได้แต่เธอยังไม่ถอดหูฟังออก ดวงตาทั้งสองคู่จ้องมองทางข้างหน้าอย่างไม่ทันได้เฉลียวใจรถยนต์สีขาวทะเบียนยังไม่ทราบพุ่งตรงเข้ามาจากทางด้านหลังด้วยความเร็วราวกับหวังเอาชีวิต ในจังหวะนั้นเองร่างของ นีน่าถูกฉุดเอาไว้ได้ทันท่วงทีแต่ทั้งสองก็ล้มลงไปยังพื้นพร้อมๆกัน โชคดีที่ไม่มีใครบาดเจ็บมากนัก“นีน่า! เป็นอะไรไหม!”นีน่าเธออยู่ในอาการช็อตและยังตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ตัวของเธอเลอะฝุ่นผงจากข้างทางเต็มไปหมด ไม่นานสติของเธอก็กลับมาและพบว่าเป็นแฟนต้าที่ช่วยเธอเอาไว้“ฟะ...แฟน! เธอมาอยู่นี่ได้ไง”นีน่าไล่สายตามองเพื่อนสนิทตั้งแต่หัวจรดเท้าดูความผิดปกติ หากมีตรงไหนที่บาดเจ็บเธอจะได้ส่งไปโรงพยาบาลได้ทัน“ไม่เป็นไร เธอล่ะ”“ไม่เป็นอะไรเหมือนกัน แค่เจ็บก้นนิดหน่อย เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ”“เธอไม่ได้ยินเสียง
บทที่ 39 เอาของเล่นไปส่งทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบเพียงชั่วครู่เดียวก่อนที่เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายของแฟนต้าจะดังขึ้น หล่อนโมโหมากทั้งเรื่องวันนั้นและไหนจะเรื่องที่ขับรถกะชนนีน่าอีก ส่วนนีน่าเองคงไม่ต้องบอกว่าเธอใจสลายแค่ไหน แต่ภายในใจของเธอนั้นไม่มีพื้นที่เหลือให้เพื่อนคนนี้อีกแล้ว“รีไวน์จะจัดการเธอยังไงก็แล้วแต่เถอะค่ะ ฉันไม่อยากสนใจอีกแล้วล่ะ ขอแค่แฟนต้าและแฟนฉันไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว”เธอฉีกยิ้มจางๆกลับมาให้ แต่ภายในรอยยิ้มนั้นแฝงไปด้วยความเจ็บปวดอีกมากมาย ถึงนีน่าจะไม่อนุญาตเขาเองก็จัดการหล่อนไปแล้วล่ะ“ไม่ต้องห่วงนะ คนทำผิดต้องได้รับผลกรรมอยู่แล้ว”อย่าหาว่าเขาใจร้ายเลยนะน้ำหวาน ก็เรื่องทั้งหมดเธอเป็นคนเริ่มก่อนเองภายในบ้านหรูหลักหลายร้านล้อมรอบไปด้วยบอดี้การ์ดมากมายคุมรั้วและประตูเอาไว้ อดีตสส.ผู้ได้รับเสียงและความไว้วางใจจากประชาชนหลายสิบสมัยกำลังเครียดอยู่กับปัญหาเรื่องการเงินกำลังรุมเร้า และธุรกิจแยกของเขาต้องมาล้มละลายไปเพราะ เขาได้ไปยุ่งกับผู้หญิงเพียงแค่คนเดียว เจ้าตัวเดินปัดข้าวของตกกระจุยกระจายเต็มพื้นจากความเครียดและดูเหมือนจะไม่มีทางออกในตอนนี้ เพราะนังนั่นคนเดียวนังผู้
บทส่งท้าย NC คืนวันแต่งงานกว่าจะถึงบริเวณที่จัดงานได้ก็มืดค่ำแล้ว ภายในห้องอาหารสุดหรูที่ด้านในมีแขกมากมายรวมตัวกันฉลองอยู่ในนั้น ทุกคนล้วนเป็นญาติทางฝั่งรีไวน์เกินครึ่งห้อง ส่วนที่เหลืออีกไม่กี่คนคือญาติฝั่งนีน่าเอง ในวันนี้ทุกคนต่างเฮฮาปาร์ตี้กันอย่างสุดเหวี่ยง อาหารบนโต๊ะก็น่าทานไม่แพ้กัน แต่ดูเหมือนเจ้าของงานทั้งสองจะงุ่นง่านกับการกินอาหารมากกว่าการฉลองสะอีก ก็อย่างว่าพวกเขาไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าคงต้องหิวกันเป็นธรรมดา“ผมขออนุญาตกล่าวแสดงความยินดีกับหลานชายหน่อยนะครับ เอ็งเก่งมากหลานลุงข้าเชื่อว่าเอ็งจะทำได้มาตลอดแล้วก็ขึ้นบริหารเหมือนที่พ่อเอ็งทำด้วยนะ!”ชายวัยกลางคนลุกขึ้นยืนประกาศเสียงดังลั่นห้อง ถึงเนื้อความจะดูไม่มีอะไรมากแต่ก็ดันเรียกเสียงฮือฮาได้เป็นอย่างดี จนรีไวน์ต้องกุมขมับ“งั้นฉันพูดต่อบ้าง ในฐานะป้าของเขา ฉันขอแสดงความยินดีกับความสำเร็จก้าวแรกของหลานชาย ป้าเชื่อมาตลอดว่าแกจะต้องทำได้เพราะแกเก่งเหมือนพ่อแกมาก แทบจะถอดกันมาเลยแถม! แกยังได้แฟนสวยอีกด้วย อู้ยย ไม่ต่างจากพ่อมันเลยนี่หว่า”เสียงญาติๆต่างเฮฮาให้กับคำพูดติดตลกของคุณป้าวัยกลางคนอีกคนหนึ่ง รีไวน์เองก็เขินอายม
บทที่ 44 เรียนจบซะทีหลังจากส่งรีไวน์ขึ้นเครื่องในตอนเช้าแล้ว นีน่าเองก็กลับมาเก็บกระเป๋าในส่วนของเธอเตรียมย้ายไปอยู่หอใหม่ใกล้ที่ฝึกงาน เธอได้เข้าฝึกงานที่บริษัทผลิตสื่อในเครือของทางบ้านรีไวน์ เพียงแค่รีไวน์ออกปากบอกแม่ ทางนั้นก็แทบจะปูเสื่อรอรับเธอเป็นอย่างดีและให้ความช่วยเหลือทุกอย่างส่วนทางด้านของรีไวน์นั้นเขาต้องไปฝึกงานไกลถึงภูเก็ต และเป็นรีสอร์ทที่ดังที่สุดในจังหวัด ด้วยสายงานนั้นเขาไม่อยากจะฝึกกับทางบริษัทพ่อของตัวเอง เขากลัวว่าจะไม่ได้อะไรกลับมาและไม่อยากทำตัวเป็นลูกแหง่ที่พึ่งพ่อแม่ไปทุกอย่าง ถึงแม้ตอนกลับมาจะต้องบริหารต่อจากพ่อก็ตาม แต่พอเป็นนีน่าเขารีบส่งไปหาพ่ออย่างไว นั่นก็เพราะเขาเป็นห่วงนีน่าเอามากๆ ไม่อยากให้เธอต้องไปเจอบริษัทที่ไม่ดีและกดขี่เด็กฝึกงานอย่างเธอ ยิ่งสู้ใครเขาไม่ได้อยู่พอถึงห้องพักที่ต้องอยู่ในอีกสี่เดือนข้างหน้านี้ ใบหน้าสวยก็ดันมีน้ำตาเอ่อล้นออกมา ห่างกันได้ไม่เท่าไหร่ด้วยซ้ำ เธอดันคิดถึงเขาอีกแล้ว เธอพยายามฮึบและปาดน้ำตาอย่างลวกๆ“อดทนหน่อยสินีน่า! อีกแค่สีเดือนเอง! อดทนเข้าไว้!”เธอพร่ำพูดให้กำลังใจตัวเองรอบที่ร้อย ในใจก็รอให้รีไวน์โทรเข้าหาเธอเสียท
บทที่ 43 NC จัดก่อนกลับ“คงไม่มาหรอกมั้ง เธอคงไม่กล้ามาสู้หน้าฉันอีก”นีน่าหลุบตาลงเล็กน้อยเมื่อคิดถึงความดีของน้ำหวานที่เธอเคยทำ แต่ยังไงซะมันไม่สามารถหักล้างกับความผิดในวันนั้นได้ ส่วนคนที่รู้จุดจบของน้ำหวานดีอย่างมั้นท์ เรนและรีไวน์ต่างปิดปากเงียบและดูเหมือนมันจะเนียนมากเสียด้วยสิ“เอาเถอะ ๆ ไม่ต้องไปสนใจคนพรรค์นั้นแล้วกัน เรามาดื่มฉลองให้กับเพื่อนและชีวิตหลังจากนี้กันดีกว่า”แฟนต้าคว้าเอาแก้วพั้นช์มาไว้ในมือ เธอถือมันชูขึ้นรอคนอื่นๆเอาแก้วมาชนพวกเขาชนแก้วให้กับชีวิตที่ผ่านมาและสิ่งที่รออยู่ภายภาคหน้า ไม่ว่าจะมีเรื่องราวอะไรรออยู่พวกเขานั้นพร้อมที่จะฝ่าฝันอุปสรรคมากมายที่ถาโถมเข้าใส่ เพียงแค่ยังมีกันไปเรื่อยๆก็พอวันเวลาที่แสนมีความสุขผ่านล่วงเลยไปนานหลายเดือนจนมาถึงวันแห่งบททดสอบความรักทางไกล บางครั้งมันเป็นเหมือนตัวช่วยและตัวกรองว่าคนๆนี้มีคุณสมบัติเพียงพอต่อการคบหากันยืนยาวไปในอนาคตหรือไม่ แต่ในบางทีมันเป็นดาบสองคมได้เช่นกันความห่างไกลมันทำให้ยิ่งห่างเหิน จากที่เคยอยู่ใกล้กันกลับต้องไกลห่างออกไป คิดถึงแต่กอดไม่ได้ อยากสัมผัสตัวก็ทำได้เพียงนึกถึงสัมผัสนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า“เธอ
บทที่ 42 เลี้ยงรุ่น“เอาเหล้ามาอีกสิ้!”มือเล็กๆกวักเรียกให้ช่วยเติมเหล้าให้หน่อย ตาเธอนั้นปิดไปแล้วเรียบร้อยน้ำเสียงก็แข็งขึ้นกว่าเดิม มั้นท์ถึงจะเป็นเจ้าของวันเกิดก็ได้แต่รินเหล้าให้เธอตามคำสั่ง เขาเองไม่คิดว่านีน่าจะเมาแล้วเป็นแบบนี้“โอ้ย!ที่นี่มันร้อนชะมัด ไม่เปิดแอร์บ้างเลยหรือไงวะ!เฮงซวยยย”“ที่รักไม่เอาไม่พูดหยาบคายนะครับ ไอ้มั้นท์มึงเลือกโต๊ะได้ห่วยแตกมากเมียกูร้อนหมดแล้วเนี่ย!”“นี่โต๊ะVVIP เลยนะครับเพื่อนดีกว่านี้ไม่มีอีกแล้วเมียมึงเมาแล้วต่างหาก!”“อ้ะ..”นีน่าทำท่าเหมือนกับเธอจะพูดอะไรขึ้นมาอีก แต่ดันโดนริมฝีปากของรีไวน์หยุดเอาไว้ก่อนจากจูบเนิบๆเขาค่อยๆทวีความรุนแรงขึ้นและแรงขึ้นเรื่อยๆ เขาค่อยๆไล่ริมฝีปากลงมายังซอกคอขาวเนียนอย่างไม่อายสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมา“ฮัลโหลว์ เกรงใจคนโสดหน่อยครับเพื่อน”มั้นท์ดีดนิ้วเรียกความสนใจจากเพื่อนรักแต่มันดันสูญเปล่า ในหัวของรีไวน์มีแต่เรื่องกลืนกินนีน่าเท่านั้น“ปล่อยมันไปเถอะ ทำเหมือนมึงจะห้ามได้มาสนุกกับกูดีกว่า เดี๋ยวกูเรียกเด็กให้”สุดท้ายแล้วเรนต้องรับจบแก้ปัญหาเรื่องนี้ให้กับมั้นท์ เขาเรียกเด็กดริ๊งค์ระดับท็อปของร้านมาบริการให้ถึงที่
บทที่ 41 แม่ผัวกับว่าที่สะใภ้ใช้เวลาไปอีกร่วมชั่วโมงกว่าจะเดินทางมาถึงคฤหาสน์หรูแถวชานเมือง และพูดได้ว่ามันเป็นบ้านที่คนรวย คนมีชื่อเสียงมักจะมาสร้างบ้านเดี่ยวกันแถวนี้สะส่วนใหญ่ นีน่าเธอพูดไม่หยุดระหว่างทางขับมาเรื่องการทำตัวให้เหมาะสม ก่อนหน้านี้ตอนมอปลายเธอเคยมาบ้านหลังนี้ครั้งหนึ่งแล้ว ตอนนั้นเธอยังเป็นเด็กและดูเหมือนพ่อและแม่ของรีไวน์จะชอบเธอ แต่ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าความคิดคนจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลาไหมนั่นเป็นต้นเหตุอีกหนึ่งเรื่องที่ทำให้เธอประหม่าเธอสูดหายใจเข้าลึกๆพร้อมกับก้าวเท้าลงจากรถ เมื่อมันจอดนิ่งสนิทแล้ว ด้านหน้าบ้านหลังใหญ่โตมีสวนดอกไม้และน้ำพุตกแต่งตามสไตล์บ้านคนรวย นีน่าไล่มองพวกมันและเก็บรายละเอียดทุกอย่าง สวนที่ตั้งใจจัดขึ้นอย่างปราณีต รีไวน์ก้าวขึ้นมาเคียงข้างคนรักของตัวเองก่อนจะยื่นมือให้เธอจับ ซึ่งนั่นเรียกความมั่นใจของนีน่าให้กลับคืนมาได้เป็นอย่างดี“มาแล้วเหรอ ปล่อยให้แม่รอสะนานเลยนะ”เสียงเอ็ดเล็กน้อยดังขึ้นอีกฝั่งของบ้าน ก่อนที่หญิงวัยกลางคนจะปรากฎตัวขึ้น ใบหน้าของเธอนั่นยิ้มแย้มแจ่มใส นานๆทีลูกชายจะกลับมาเยี่ยมบ้านแถมคราวนี้ยังมีแฟนหิ้วติดมือมาด้วยอีก ไม่แปลกที่ผู
บทที่ 40 NC ปล่อยในไม่นานนักเขาก็ถอดกางเกงออกเผยให้เห็นแก่นกายอันใหญ่ยาวที่กำลังกระตุกมองกี่ครั้งก็ไม่เคยชิน ภาพตรงหน้าของรีไวน์นั้นมันทำให้เขามีอารมณ์พุ่งขึ้นถึงขีดสุดจนอยากจะเข้าไปจัดการเธอให้รู้แล้วรู้รอดหญิงสาวรับรู้ชะตากรรมของตัวเอง เธอนั่งถ่างขาออกอยู่บนนั้นใจก็หวิว ๆ ใบหน้าของเธอแดงเถือกไปหมด ร่างกายนั้นก็เปลือยเปล่า ทั้งเขิน เสียว และอายปะปนกันไปหมด หากไม่ใช่รีไวน์เธอคงไม่ยอมใจทำแบบนี้แน่ ๆเจ้าตัวใช้แก่นกายถูขึ้นและลงรอบนอกให้น้ำใส ๆ เปราะเคลือบแท่งของเขาเอาไว้ ก่อนที่จะค่อยๆกดมันเข้าไปรูรักของเธอเต็มไปด้วยน้ำหวาน ของตัวเจ้าของเองทำให้เข้าไปได้โดยง่ายและไม่เจ็บอีกต่อไป เธอครางออกมาเล็กน้อยความรู้สึกปวดตุ้บ ๆ ไม่นานก็ชินและปรับเปลี่ยนเป็นความเสียวที่มากเกินจะรับได้แทน“อ๊า! มันลึก..ลึกมากเลย”ด้วนท่าทีที่เปลี่ยนไปและไม่เคยทำมาก่อนนั่นเป็นองศาที่ทำให้แก่นกายได้เข้าไปลึกจนกระแทกกับมดลูกของเธอเข้าอย่างจัง ถึงมันจะเจ็บแต่เธอนั้นก็ยังชอบและ ยังภาวนาให้รีไวน์ทำกับเธอรุนแรงขึ้นมากกว่านี้อีกร่างสูงไม่รอช้ารีบขยับเข้าออกอย่างเอาแต่ใจ รูรักของ คนตรงหน้านั้นบีบรัดแก่นกายของเข
บทที่ 39 เอาของเล่นไปส่งทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบเพียงชั่วครู่เดียวก่อนที่เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายของแฟนต้าจะดังขึ้น หล่อนโมโหมากทั้งเรื่องวันนั้นและไหนจะเรื่องที่ขับรถกะชนนีน่าอีก ส่วนนีน่าเองคงไม่ต้องบอกว่าเธอใจสลายแค่ไหน แต่ภายในใจของเธอนั้นไม่มีพื้นที่เหลือให้เพื่อนคนนี้อีกแล้ว“รีไวน์จะจัดการเธอยังไงก็แล้วแต่เถอะค่ะ ฉันไม่อยากสนใจอีกแล้วล่ะ ขอแค่แฟนต้าและแฟนฉันไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว”เธอฉีกยิ้มจางๆกลับมาให้ แต่ภายในรอยยิ้มนั้นแฝงไปด้วยความเจ็บปวดอีกมากมาย ถึงนีน่าจะไม่อนุญาตเขาเองก็จัดการหล่อนไปแล้วล่ะ“ไม่ต้องห่วงนะ คนทำผิดต้องได้รับผลกรรมอยู่แล้ว”อย่าหาว่าเขาใจร้ายเลยนะน้ำหวาน ก็เรื่องทั้งหมดเธอเป็นคนเริ่มก่อนเองภายในบ้านหรูหลักหลายร้านล้อมรอบไปด้วยบอดี้การ์ดมากมายคุมรั้วและประตูเอาไว้ อดีตสส.ผู้ได้รับเสียงและความไว้วางใจจากประชาชนหลายสิบสมัยกำลังเครียดอยู่กับปัญหาเรื่องการเงินกำลังรุมเร้า และธุรกิจแยกของเขาต้องมาล้มละลายไปเพราะ เขาได้ไปยุ่งกับผู้หญิงเพียงแค่คนเดียว เจ้าตัวเดินปัดข้าวของตกกระจุยกระจายเต็มพื้นจากความเครียดและดูเหมือนจะไม่มีทางออกในตอนนี้ เพราะนังนั่นคนเดียวนังผู้
บทที่ 38 เอาคืนน้ำหวานเวลาผ่านไปร่วมครึ่งชั่วโมง รถโดยสารส่งเธอลงบริเวณด้านหน้าของคอนโดซึ่งจากนี้นีน่ายังต้องเดินเข้าซอยไปอีกสักหน่อย โครงการนี้ค่อนข้างมีหลายตึกและตึกในสุดเป็นดึกที่พรีเมี่ยมกว่าตึกอื่นเขา ในช่วงนี้ผู้คนเข้าออกยังไม่เยอะเท่าไหร่ นีน่าจึงเดินชิดริมฝั่งซ้ายที่สุดเท่าที่จะทำได้แต่เธอยังไม่ถอดหูฟังออก ดวงตาทั้งสองคู่จ้องมองทางข้างหน้าอย่างไม่ทันได้เฉลียวใจรถยนต์สีขาวทะเบียนยังไม่ทราบพุ่งตรงเข้ามาจากทางด้านหลังด้วยความเร็วราวกับหวังเอาชีวิต ในจังหวะนั้นเองร่างของ นีน่าถูกฉุดเอาไว้ได้ทันท่วงทีแต่ทั้งสองก็ล้มลงไปยังพื้นพร้อมๆกัน โชคดีที่ไม่มีใครบาดเจ็บมากนัก“นีน่า! เป็นอะไรไหม!”นีน่าเธออยู่ในอาการช็อตและยังตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ตัวของเธอเลอะฝุ่นผงจากข้างทางเต็มไปหมด ไม่นานสติของเธอก็กลับมาและพบว่าเป็นแฟนต้าที่ช่วยเธอเอาไว้“ฟะ...แฟน! เธอมาอยู่นี่ได้ไง”นีน่าไล่สายตามองเพื่อนสนิทตั้งแต่หัวจรดเท้าดูความผิดปกติ หากมีตรงไหนที่บาดเจ็บเธอจะได้ส่งไปโรงพยาบาลได้ทัน“ไม่เป็นไร เธอล่ะ”“ไม่เป็นอะไรเหมือนกัน แค่เจ็บก้นนิดหน่อย เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ”“เธอไม่ได้ยินเสียง
บทที่ 37 NC แก้ปัญหาจบก็แก้ผ้าต่อ“กรี๊ดดด!!! ไม่จริง! เป็นเพราะแกคนเดียวนังนีน่า! เป็นเพราะแก!”น้ำหวานกรี้ดออกมาเหมือนคนประสาทเสียแววตาแดงก่ำของเธอจ้องมองมาที่นีน่าราวกับจะฆ่าให้ตาย เธอพุ่งตัวเข้ามาหา นีน่าอย่างคนเสียสติ นีน่าตกใจจนตัวแข็งทื่อ แต่ดีที่รีไวน์กันออกไปได้ทัน ส่วนแฟนต้าเข้ามาดึงตัวน้ำหวานออกและพาเธอเข้าไปสงบสติอารมณ์ในบ้าน“เลิกบ้าสักทีน้ำหวาน เธอไม่มีทางเทียบนีน่าหรือคนอื่นๆได้จำไว้เถอะ!” แฟนต้าตวาดเรียดสติน้ำหวานหวังว่าเธอจะยังมีสติกลับตัวกลับใจบ้างเพราะอย่างน้อยพวกเขาก็เคยเป็นเพื่อนกัน“กะ..กลับกันเถอะค่ะ”น้ำเสียงนีน่าสั่นเครือไปหมด เธอร้องไห้สะอึดสะอื้นอย่างน่าสงสาร ความผิดหวังก่อตัวขึ้นเต็มหัวใจเธอไปหมด ก่อนหน้านี้ที่จะมาที่นี่เธอไม่คิดเลยว่าน้ำหวานจะทำทุกอย่างเองทั้งหมด เธอคิดว่ามันอาจจะมีเรื่องจำเป็นอะไรหรือเปล่า น้ำหวานอาจจะกำลังเดือดร้อนเรื่องการเงิน หรือจนตรอกต้องขายเพื่อนแบบนั้นเธอยังพรับได้ แต่ว่ามันไม่ใช่เลยต้องขอบคุณรีไวน์ ที่ทำให้เธอรู้ความจริงตลอดทางกลับบ้านรีไวน์พยายามชวนนีน่าคุย แต่เธอกลับเอาแต่มองออกไปนอกกระจก ใบหน้าเหม่อลอยเหมือนคนตายอดตายอยาก ร