Share

บทที่ 25

last update Terakhir Diperbarui: 2025-03-13 10:18:02

เห็นแค่คนก่อเรื่องก็รู้แล้วว่าตอนนี้ใครอยู่ในห้องกับผู้จัดการ รามิลก็เลยเปิดประตูเข้าไป

"ท่านรอง" อัมรินทร์ที่นั่งหันหน้ามาทางประตูเห็นว่าเป็นรองประธานก็รีบลุกขึ้นต้อนรับ ส่วนหวานใจไม่ได้หันกลับมาหรอกแค่นี้ก็รู้แล้วว่าเป็นใคร แต่ทำไมเขาต้องเข้ามาตอนนี้ด้วย

"มีอะไรกัน"

"พอดีว่าคุณหวานใจเข้ามาเคลียร์เรื่องค่าเสียหายครับ"

รามิลมองดูคนที่นั่งหันหลังให้เล็กน้อย แต่เธอก็ไม่ได้หันกลับมามองเขาหรอก

"ถ้างั้นผมคงไม่มีอะไรจะคุยแล้ว" เขาก็คิดว่าจะเข้ามาคุยเรื่องนี้ เพราะใกล้สิ้นเดือนแล้วต้องเคลียร์เรื่องค่าใช้จ่ายรวมถึงเรื่องค่าเสียหายด้วย

"แต่ว่า.."

จากที่กำลังจะออกไปรามิลก็หันกลับมาเมื่อได้ยินอัมรินทร์พูด อ้ำๆ อึ้งๆ

"คือผมตัดยอดไม่ได้ครับ" หวานใจยังคงนั่งเงียบอยู่ เพราะยังไงเงินเธอก็ไม่พอจะให้เดือดร้อนที่บ้านด้วยก็ไม่ได้

สายตาของรามิลมองไปที่เธออีกครั้ง ไหนเธอบอกว่าจะรับผิดชอบทำไมถึงปิดยอดไม่ได้ แต่เขาก็ไม่ได้ถาม

"คือว่าคุณหวานใจขอผ่อนผัน 2-3 งวดครับ" เรื่องนี้ต้องผ่านความเห็นชอบของท่านประธาน แต่ถ้าจ่ายเต็มเลยเรื่องนี้ทำกันเองได้

"ผ่อนงั้นเหรอ"

หวานใจไม่ได้ห้ามที่อัมรินทร์พูด เธอก็ไม่มีสิทธิ์
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terkait

  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 26

    "เกศไปก่อนนะ" เกศรินพูดกับรามิลแต่มองไปดูหวานใจเล็กน้อยก่อนที่จะมองไปรอบๆ"เชิญค่ะคุณนับดาว""หวานใจ!" รามิลไม่คิดว่าเธอจะร้ายกาจขนาดนี้เกศรินที่กำลังจะเดินไปถึงกับหยุด แล้วค่อยๆ หันกลับมามองเล็กน้อยเมื่อถูกหวานใจเรียกชื่อเดิม เธอไม่ได้มองแค่หวานใจยังมองไปที่รามิลด้วย ชื่อนี้น้อยคนนักที่รู้จักและจำได้ และเกศรินรู้ดีว่าสมัยก่อนตัวเองก็ไม่ได้สนิทชิดเชื้อกับหวานใจพอที่จะรู้จักชื่อนี้ คงเป็นรามิลที่พูดให้ฟัง"เธออยากมีเรื่องใช่ไหม" รามิลมองตามเกศรินไปจนมองไม่เห็นแล้วถึงได้หันกลับมาพูดกับหวานใจ"โอ๊ย" พอเธอไม่ตอบเขาก็กระชากแขนกำลังจะพาเดินเข้าไป แต่ลุงสมานที่ยืนมองอยู่ก็รีบวิ่งเข้ามาช่วยอึบ! "ลุง" หวานใจรีบเอาร่างตัวเองไปบังลุงไว้กลัวว่าคนที่ถูกผลักเมื่อสักครู่จะทำร้ายลุง "ลุงไปรอหวานอยู่ที่รถค่ะ""คุณเป็นลูกผู้ชายหรือเปล่า ทำไมถึงทำกับผู้หญิงแบบนี้"พนักงานหลายคนต่างก็มองและตอนนี้รปภ.ก็รีบวิ่งเข้ามา เพราะคนที่ถูกทำร้ายร่างกายเมื่อสักครู่เป็นท่านรองประธานของบริษัท"ปล่อยลุงนะ" หวานใจบอก รปภ. ที่ล็อคตัวลุงอยู่ให้ปล่อย "ฉันบอกให้ปล่อยไง คุณลุงเป็นคนขับรถของฉัน" รปภ. สองคนมองไปที่รามิล"พา

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-13
  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 27

    "ถ้าคืนนี้คุณทำอะไรฉันอีก ฉันจะร้องให้พ่อกับแม่ช่วยจริงๆ ด้วย""แล้วไง..ถ้าพวกท่านถาม เธอจะตอบว่าสามีกำลังจะปล้ำอย่างนั้นเหรอ""คุณรามิล ในเมื่อคุณไม่ได้รักฉัน คุณก็อย่าทำแบบนี้กับฉันอีกเลย""แต่ก็เคยทำไปแล้วนี่""คนเห็นแก่ตัว มีผู้หญิงที่รักอยู่แล้ว ทำไมคุณไม่ปฏิเสธยอมแต่งงานกับฉันทำไม""เวลาคุยกันห้ามดึงคนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย""ฉันจะดึงแล้วทำไม ยิ่งคุณไม่ชอบฉันก็ยิ่งจะ..อืมม!!" คนตัวเล็กที่ถูกทับร่างอยู่ ยังพูดไม่จบเลยก็ถูกเขาโน้มลงไปจูบลิ้นหนาแทรกเข้ามาในโพรงปากทันทีโดยที่เธอต่อต้านไม่ได้หญิงสาวดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่งก็หยุด หลายครั้งแล้วที่สู้เขาไม่ได้ แล้วเธอจะสู้ให้เหนื่อยทำไมรามิลคิดว่าเธอจะยอมเหมือนทุกครั้ง พออีกฝ่ายนิ่งเขาก็ขยับมือต่ำลงมาวางแนบกับเนินน้องสาวขาเรียวแยกออกจากกันเล็กน้อยเพื่อให้เขาสัมผัสมันได้ จนรามิลแปลกใจ เพราะวันนี้เธอยอมเร็วมาก ถ้าไม่ปล้ำกันจนเหนื่อยคงไม่ยอม หรือว่าน้ำเดินจนเขายอมปล่อยจูบเพื่อที่จะมองสบตาเธอ"คุณไม่อึดอัดหรือไงถอดเสื้อผ้าก่อนสิคะ" หวานใจมีท่าทีที่อ่อนลงมากแถมยังบอกให้เขาถอดเสื้อผ้าก่อนอีก"อะไรนะ?" ถึงแม้ว่าเขาจะยังคงแปลกใจอยู่มาก แต่นาท

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-13
  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 28

    นั่งอยู่แบบนั้นครู่หนึ่งพ่อกับแม่หวานใจก็เข้ามา"อ้าวคุณสโรชาสวัสดีค่ะ""สวัสดีค่ะคุณแก้ว""ต้องขอโทษเรื่องที่เกิดขึ้นด้วยนะคะ" แก้วใจรู้สึกไม่สบายใจ ที่จริงเมื่อคืนนี้แก้วใจไม่ได้มาโรงพยาบาลด้วย และไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะไม่ค่อยสบายก็เลยทานยาแล้วนอนหลับไป สามีเพิ่งมาเล่าให้ฟังตอนเช้า"ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ เด็กเขาแค่หยอกล้อกัน""เราก็หยอกพี่แรงเกินไป"ที่จริงเรื่องหยอกล้อรามิลก็ได้ยินเธอพูดกับคุณหมอตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้วแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร"ก็เขาเล่นแรงก่อนนี่คะ" หวานใจตอบแม่โดยที่ไม่ได้มองหน้ารามิลเลยด้วยซ้ำขณะที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ ทางโรงพยาบาลก็ได้จัดอาหารเช้ามาให้คนป่วย"ทานได้ไหมล่ะลูก" เห็นว่าลูกชายลุกนั่งยังไม่ได้"คงไม่ไหวหรอกครับแม่ อยากให้มีคนป้อนจังเลย"พอลูกชายพูดแบบนั้นคนเป็นแม่ทั้งสองก็หันมองมาที่หวานใจจะกวนประสาทอะไรเราอีกล่ะ พูดขนาดนี้เธอก็คงต้องได้ป้อนแล้วล่ะ หญิงสาวก็เลยเข็นที่วางถาดมาตรงหน้าของเขา"คุณนอนอยู่แบบนี้จะกินได้ยังไง ลุกขึ้นมานั่ง""เบาๆ สิลูก" แก้วใจเห็นว่าลูกสาวพยุงลูกเขยลุกขึ้นนั่งแรงเกินไป"นั่งไหวไหมคะ ถ้าคุณนอนกินเดี๋ยวก็สำลักหรอก" เห็

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-13
  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 29

    "คุณทำบ้าอะไร" หญิงสาวรีบหันหน้าไปทางอื่น เมื่อเห็นว่าร่างกายของเขาไม่มีอะไรปิดบังอยู่เลย"ถ้าไม่ถอดแล้วจะเช็ดตัวยังไง" แต่ที่จริงเขาก็เตรียมการไว้แล้วแหละ เผื่อมีใครเปิดประตูเข้ามา เพราะที่นี่คือโรงพยาบาล"ใครเขาจะไปเช็ดให้คุณขนาดนั้น""เร็วๆ เถอะน่า เหนียวตัวจะตายอยู่แล้วเนี่ย"ไหนๆ ก็บอกว่าจะเช็ดตัวให้แล้ว เธอก็เลยเอื้อมมือไปเช็ดๆ ถูๆ บนร่างกาย"ไม่หันมาจะรู้หรือว่าเช็ดตรงไหนบ้าง""คุณก็เอาผ้ามาปิดไว้ก่อนสิ" "ทำเหมือนไม่เคยเห็น" "ใครเขาอยากเห็นของคุณล่ะ""จบเมืองนอกมาจริงไหมเนี่ย" ชายหนุ่มก็เลยขยับกางเกงตัวที่เขาเพิ่งถอดออกขึ้นมาปิด ตอนนี้มันใช้การได้ปกติแล้ว คงเพราะยาที่หมอให้ แถมยังแข็งไม่ยอมลงอีก"...." ใบหน้างามแดงขึ้นมาจนเห็นได้ชัด เขาปิดไว้ก็จริงแต่ตรงยอดปลายของมันยังคงโผล่พ้นผ้าที่เขาปิดออกมาให้เห็นหวานใจพยายามจะไม่สนใจสิ่งนั้นรีบเช็ดให้เสร็จไวๆ ดีกว่า"คุณ!" พอหญิงสาวโน้มตัวเพื่อจะเอื้อมไปเช็ดอีกฝั่ง ก็ถูกเขาแกล้งโดยการดึงเธอล้มลงมาทับแต่จังหวะที่เธอทับท่อนล่างเขาอยู่ ประตูห้องก็เปิดเข้ามา.."แม่?" "ทำอะไรกัน" แก้วใจรีบหันหลังกลับไปเมื่อเห็นว่าลูกเขยกับลูกสาวอยู่ในสภาพ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-13
  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 30

    พอทุกอย่างผ่านไป หญิงสาวก็รีบหยิบเสื้อผ้าของเธอเดินเข้าห้องน้ำ ส่วนเขาก็กลับมาใส่ชุดของโรงพยาบาลเหมือนเดิมหวานใจนึกอยู่ว่าจะลงไปข้างล่างยังไงดี เพราะไม่มีชุดชั้นในใส่ ถ้ารู้แบบนี้คงไม่ทำเสื้อชั้นในตัวเดิมเปียกแน่ เพราะถ้ามันไม่เปียกก็คงพอใส่ได้ แต่จะไม่ลงไปก็ไม่ได้อีกนั่นแหละ"จะไปไหน" ออกจากห้องน้ำมาก็เห็นเธอเดินไปที่ประตูแต่หวานใจไม่ตอบ พอเปิดประตูแล้วก็ออกจากห้องไปเลยรามิลลุกขึ้นได้ก็รีบเดินตามเธอออกมา เพราะคิดว่าเธอคงจะโกรธเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นขณะที่ลิฟต์กำลังจะปิดลงชายหนุ่มก็รีบแทรกตัวเข้ามา"คุณตามมาทำไม""ถามว่าจะไปไหนทำไมไม่บอก""ไปไหนมันก็เรื่องของฉัน""ไม่ใช่เด็กแล้วนะ" เขาก็รู้อยู่ว่าตัวเองไม่สมควรที่จะทำกับเธอแบบนั้น แต่ไม่รู้ทำไม ใกล้เธอทีไรก็อดใจไม่ได้ทุกที"ทำไมคะ ห่วงความรู้สึกฉันด้วยเหรอ" พอคำถามนี้ออกจากปากของเธอ เขาก็เงียบ แค่นี้ก็รู้แล้วว่าที่ตามมาคงเพราะอยากรู้ว่าเธอจะไปไหนแต่ที่เขาเงียบเพราะกำลังมองหน้าอกของเธออยู่ ว่าเธอมีเสื้อชั้นในใส่แล้วเหรอทำไมถึงกล้าออกจากห้อง"มองอะไรของคุณ" หญิงสาวยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกไว้ทั้งสองข้างและในขณะเดียวกันนั้นประตูลิฟต์ก็เป

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-13
  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 31

    พอรามิลหันกลับมาหวานใจก็เลยไม่กล้ากระดิกตัวไปไหน เดี๋ยวเขาคิดว่าเป็นเธอที่เปิดประตูนั้นทิ้งไว้ แต่ว่าใครจะมาเปิด เพราะเขาและเกศรินก็เพิ่งกลับเข้ามา จะว่าคุณแม่ก็ไม่ใช่แน่ คนที่น่าสงสัยที่สุดตอนนี้เป็นใครไปไม่ได้นอกจากเธอปิดประตูไว้รามิลก็รีบกลับขึ้นมาเปลี่ยนเสื้อผ้าโดยที่ไม่ได้สนใจเธอที่ยืนอยู่ตรงนั้นเลย พอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเขาก็รีบกลับลงไป เพราะจะเช็คดูว่าดอกไม้เป็นอะไรไหม และไม่รู้ว่าประตูนั้นเปิดไว้นานเท่าไรแล้ว"หวังว่าคุณคงไม่คิดว่าฉันเป็นคนทำหรอกนะ" พอเขากลับลงมาเธอก็เดินตามเข้าไปดูในโรงเรือนแต่ก็ไม่ได้ยินเขาตอบอะไรเลย เพราะเขาไม่มีเวลามาคุยกับเธอ ชายหนุ่มเดินดูดอกไม้แต่ละแปลง ว่าได้รับผลกระทบจากอากาศร้อนที่อยู่ข้างนอกมากไหมเขาคงจะห่วงความรู้สึกผู้หญิงคนนั้นมากเลยสินะ ที่หวานใจคิดแบบนี้เพราะเขากลัวว่าดอกไม้ของเกศรินจะเป็นอะไร และมันก็เป็นจริงๆ วันนั้นเธอเปิดประตูไว้แค่ไม่นาน ดอกไม้ยังได้รับผลกระทบ แต่วันนี้ดอกไม้เฉาลงเร็วมากนอกจากจะลดอุณหภูมิแอร์ให้เย็นมากกว่าเดิมรามิลก็เปิดน้ำเพื่อรดต้นไม้ เผื่อว่ามันจะช่วยได้"มีอะไรกัน" เกศรินอาบน้ำเสร็จคิดว่าจะมาดูเรือนดอกไม้สักหน่อย แ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-13
  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 32

    "ตกลงเรื่องที่เราคุยกันอยู่มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องหย่า" เพราะถ้าแค่เรื่องดอกไม้ตาย มันไม่น่าถึงกับหย่าได้เลย"เรื่องมันไม่มีอะไรเลยครับพ่อ เธอแค่งอนให้ผม""มีอะไรที่ยอมกันได้ก็ยอมๆ กันไป ชีวิตคู่ไม่ได้โรยด้วยดอกกุหลาบเสมอไป บางช่วงเวลาของชีวิตก็เจอขวากหนามบ้าง""หวานขอย้ายกลับไปอยู่บ้านค่ะ" ถ้าเธอยังดื้อดึงพูดเรื่องหย่าอยู่อีก เดี๋ยวท่านก็จะไม่ชอบใจเอา หญิงสาวก็เลยรอพูดกับเขาแค่สองคน แต่ระหว่างนี้เธอยังไม่อยากกลับไปบ้านหลังนั้น"พ่ออยากให้พวกเราแก้ปัญหากันเองก่อน ถ้าไปอยู่บ้าน เดี๋ยวก็ทำให้พ่อกับแม่ทางนั้นไม่สบายใจไปด้วย" รามสูรคิดว่าถ้าให้ทั้งสองแยกกันอยู่มันยิ่งจะบานปลายเที่ยงวันเดียวกัน..สมานเห็นว่าคุณหนูไม่ลงไปทานข้าว ก็เลยซื้อข้าวกล่องขึ้นมาให้"แล้วคุณลุงกินหรือยังคะ""ผมกินแล้วครับ""ขอบคุณมากนะคะ""คุณหนูมีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ" เรื่องที่เกิดขึ้นลุงสมานยังไม่รู้ พอตื่นนอนลุงก็ออกมาเตรียมรถ ก็เลยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น"ไม่มีอะไรหรอกค่ะลุง" หวานใจไม่อยากให้ลุงต้องคิดมากด้วยอีกคน ก็เลยไม่พูดเรื่องนี้ให้ฟังแต่ดูจากสีหน้าของเจ้านายมันต้องมีอะไรแน่ ข้าวปลาก็ไม่ยอมลงไปกิ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-13
  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 33

    หวานใจได้ยินคุณลุงถามก็ชักจะเอะใจ เธอลืมไปเลย คุณลุงอาจจะยังไม่รู้เรื่องนี้ หรือว่า.... "คุณลุงคะ ตามหวานมานี่" หญิงสาวรีบดึงแขนของคุณลุงให้ออกมาจากกลุ่มคนพวกนั้นก่อน"ชัดเลยค่ะ คุณผู้หญิงเห็นหรือยังคะ""กุล!""ทำไมคะ กุลพูดผิดตรงไหนดูแค่นี้ก็รู้แล้ว""ผิดตรงที่มันไม่น่าจะพูด หยุดได้หรือยัง" สโรชาไม่เคยต่อว่าให้คนในบ้าน จนทำให้แม่บ้านได้ใจกุลรีบเดินออกไปจากตรงนั้นแบบไม่พอใจ คิดว่าตัวเองทำไปเพื่อผลประโยชน์ของเจ้านาย แต่ที่จริงไม่ใช่เลย มันเพราะผลประโยชน์ของตัวเองล้วนๆ ที่กุลคิดแบบนั้นเพราะไม่อยากให้ใครมาแย่งความรักของเจ้านายไป เพราะตัวเองถือว่าเป็นคนโปรดของเจ้านายที่นี่หวานใจมองด้านหลังของตัวเองให้แน่ใจว่าไม่มีใครตามมา เธอถึงได้หันกลับมาถามลุง"เมื่อวานนี้คุณลุงได้เปิดประตูเรือนดอกไม้ไหมคะ""ใช่ครับ ผมเปิดเอง""คุณลุงไปเปิดของพวกเขาทำไมคะ" "ผมเข้าไปรดน้ำดอกไม้ให้ครับ" "แล้วทำไมคุณลุงไม่ปิดประตู" "ผมก็คิดว่าตัวเองปิดแล้ว" "คุณลุงเข้าไปเก็บของเถอะค่ะ" จะต่อว่าลุงไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว"คุณหนูจะไล่ผมออกหรือครับ""เปล่าค่ะ เราจะกลับไปอยู่บ้านกัน" ถึงแม้เธอไม่ได้ทำแต่คนของเธอเป็น

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-13

Bab terbaru

  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 103 ตอนพิเศษ

    พลาดรักคุณสามี ตอนพิเศษหลังงานแต่งของทั้งสองจบลง.."ถ้างานคุณยุ่ง เรื่องฮันนีมูนเราก็เลื่อนออกไปก่อนก็ได้นี่คะ""ผมบอกแล้วไงว่าไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับคุณอีกแล้ว"ชีวิตหนึ่งเกิดมาแค่นี้ก็พอแล้ว ขอแค่มีชายคนรักที่เห็นว่าเธอสำคัญที่สุด"ก็ได้ค่ะ ฉันขอแค่ในประเทศนะ ถ้าเดินทางไปต่างประเทศมันเหนื่อยเกินไป" ที่จริงมันเป็นแค่ข้ออ้าง ถ้ายังอยู่ในประเทศเผื่อมีงานด่วนเขาจะได้จัดการงานนั้นง่ายหน่อย"แล้วคุณชอบภูเขาหรือทะเลล่ะ""ชอบปลาวาฬค่ะ""หือ?""ฉันชอบคุณ จะให้ฉันชอบอย่างอื่นได้ยังไง""ผมตั้งใจว่าจะเก็บแรงไว้ตอนฮันนีมูนกัน""ยังไงคะ""คุณเล่นอ้อนแบบนี้ผมก็ต้องได้เอาแรงออกมาใช้ก่อนน่ะสิ""คุณปลาวาฬ" ถึงแม้จะมีอะไรกับเขาหลายครั้งแล้ว แต่พอพูดถึงเรื่องนี้เธอก็มีความอายอยู่ดี"น่ารักจัง" มือหนาเอื้อมไปลูบไล้แก้มนวลของภรรยาด้วยความเอ็นดู "ถ้าคุณชอบปลาวาฬงั้นเราก็คงต้องไปทะเลกัน""ค่ะ" คนตัวเล็กแนบลำตัวลงกับอกแกร่งของผู้เป็นสามีหมาดๆ"นอนก่อนนะครับคนดี นอนเอาแรงไว้เยอะๆ พรุ่งนี้เราจะเดินทางกันแล้ว""พรุ่งนี้เลยหรือคะ..แล้วงานของคุณล่ะคะ""ตอนเช้าเดี๋ยวผมเข้าไปเคลียร์งาน เราจะเดินทางตอนบ่ายกัน""ค่ะ"

  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 102 ตอนจบ

    พลาดรักคุณสามี บทที่ 102 ตอนจบ"แม่อยากให้อยู่ด้วยกันไปก่อน" สโรชาอนุญาตให้ลูกไปทำงานได้ แต่พอวันต่อมาลูกสาวก็ขอออกไปอยู่คอนโดกับชายคนรัก"เกศดีขึ้นมากแล้วค่ะ ถ้าคุณแม่เป็นห่วงเรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงแล้วค่ะ""แต่แม่กลัวคิดถึงเรา""ลูกโตแล้วนะคุณ แถมลูกกำลังจะออกเรือนด้วย ให้พวกเขาไปศึกษาดูใจกันเถอะ"สโรชาเป็นห่วงถ้าปล่อยให้ลูกไปอยู่ข้างนอกไกลหูไกลตา กลัวว่าเหตุการณ์แบบเดิมจะเกิดขึ้นอีก ถ้าเกศรินยังอยู่ที่บ้าน เธอคงสังเกตเห็นอาการลูกสาวแต่ทีแรกแล้ว"ถ้าเกศมีอาการผิดปกติ จะรีบบอกคุณแม่เลยค่ะ" เกศรินรู้ว่าท่านเป็นห่วงมาก ถ้าวันนั้นไม่เพราะท่านขอตรวจ..ป่านนี้มะเร็งคงลุกลามไปจนเกินเยียวยาแล้ว"ผมสัญญาครับว่าจะดูแลเธอ แทนคุณแม่เอง"สโรชามองไปดูหน้าสามีที่นั่งอยู่ด้วยกัน ก่อนที่โผลเข้าไปกอดท่าน เธออยากออกไปใช้ชีวิตครอบครัวกับเขา เรื่องศึกษาดูใจคงไม่ต้องศึกษาเขาแล้ว เพราะเธอเห็นหมดแล้วว่าเขามีความจริงใจให้มากแค่ไหน[คอนโด]"ผมว่าจะซื้อบ้านสักหลัง พักอยู่คอนโดมันไม่สะดวก""ไม่ต้องหรอกค่ะ ที่นี่ก็ดีมากแล้ว""ถ้าเรามีบ้าน คุณก็จะมีพื้นที่เยอะขึ้น อยู่แต่ในคอนโดอากาศไม่ปลอดโปร่ง""ที่ไหนมีคุณฉั

  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 101

    "แน่ใจนะว่าคุณต้องการแรงกว่ามดกัด แต่มดตัวนี้กัดเจ็บนะครับ ถ้าแรงกว่าคุณจะรับไหวเหรอ" ที่จริงเขายังไม่เร่งเครื่องเลย แค่กำลังอุ่นเครื่องก่อนเฉยๆ แต่เกศรินคิดว่าเขาคงกลัวเธอเจ็บแผล ก็เลยทำแค่เบาๆ ถ้าทำแบบนี้เมื่อไรจะเสร็จล่ะ"ฉันเคยถูกมดกัดนี่คะ แค่เกาก็หายคันแล้ว""จัดให้ครับ แต่ถ้าเจ็บคุณบอกผมเลยนะ" ฟังเธอพูดก็อยากจะขำอยู่หรอก แต่ถ้าขำตอนนี้คงหมดอารมณ์แน่"อื้อ อ " เกศรินอยากให้เขามีความสุขกับเรือนร่างของเธอให้มากที่สุด เธอก็เลยขอให้เขาเพิ่มความแรงขึ้นมาหน่อย ถึงแม้จะมีลูกให้เขาไม่ได้ ช่วยให้เขามีความสุขกับเรือนร่างของเธอได้ก็คงดี"อ้าา ผมรักคุณนะเกศริน" ความรักนี้ไม่รู้ว่ามีให้เธอตั้งแต่เมื่อไร แต่พอรู้ตัวก็รักเธอมากจนแทบคลั่ง"ฉันก็รักคุณค่ะ อื้อ อ" มือเรียวโอมร่างคนตัวโตไว้ในจังหวะที่เขากำลังซอยสะโพกเร็วขึ้น"ซี๊ดด ผมปล่อยข้างในได้เลยไหม"ที่จริงคุณหมอก็บอกไว้ว่ายังไม่อยากให้มีลูกกันตอนนี้ แต่เธอคิดว่ามันคงไม่เร็วขนาดนั้น เพราะส่วนที่รับน้ำเชื้อยังไม่แข็งแรงพอ หญิงสาวพยักหน้าให้เห็นว่าเธออนุญาตชายหนุ่มก็ไม่อดกลั้นอีก ขยับสะโพกเพื่อให้ความแข็งแกร่งเสียดสีกับเนื้อบางๆ เร็วขึ้น ก่อน

  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 100

    "คุณยังไม่ดื่มน้ำอีกเหรอ" ปลาวาฬมองดูน้ำที่สั่งให้ลูกน้องนำมาให้เธอ "ฉันไม่อยากดื่มน้ำของคนที่ชื่อกำพลค่ะ" "ใครเอามาให้นะ" สายตาชายหนุ่มเหลือบไปมองกำพล จนคนที่ถูกมองรีบหลบสายตานั้น "รอผมอยู่นี่เดี๋ยวผมไปเอาน้ำมาให้" พูดจบปลาวาฬก็รีบเดินไปตรงจุดบริการน้ำ เขาไม่ได้เอาน้ำที่เย็นจัด "เราดูดีกว่าตั้งเยอะ และทำงานมาด้วยก็หลายปี ทำไมถึงเลือกแม่บ้านแบบนั้นได้" "อืมใช่" เอ็มม่าและตุ๊กตาไม่เคยพูดกันดีเลยตั้งแต่กำพลหันมามองเอ็มม่า ก็มีครั้งนี้แหละที่ทั้งสองดูจะลงรอยกัน"แต่ฉันยังสงสัยเรื่องคุยธุรกิจ" "คงไม่ใช่หรอกมั้ง คุณเชษฐาคงจำคนผิด""เกศ" "คุณพ่อ" เกศรินได้ยินคนเรียกก็เลยหันไปมอง ไม่คิดว่าคนที่เรียกก็คือพ่อ "พ่อเห็นคุณเชษฐาตรงโน้นบอกว่าลูกก็มาร่วมงานด้วย""คุณพ่อก็มาร่วมงานด้วยเหรอคะ"ที่จริงรามสูรก็ไม่ชอบมางานอะไรแบบนี้ แต่ที่มาเพราะว่าอยากมาร่วมงานของว่าที่ลูกเขย "พ่อต้องมาสิ เพราะเป็นงานคนสำคัญของลูกนี่""พ่อ?!" ทำไมคนที่ทำงานในโชว์รูมจะไม่รู้จักนักธุรกิจที่ชื่อรามสูร เขาเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จด้านธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย จนถึงบัดนี้ สาวๆ ครึ่งค่อนประเทศอิจฉาภรรยาอันเป็นที

  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 99

    "ไม่ต้องหรอกลูก""ครับ" ปลาวาฬยอมรับในการตัดสินใจของท่าน"อ้าวแล้วนั่นเราจะไปไหน" พอเขาตอบรับ ปลาวาฬก็ลุกขึ้นกำลังจะออกจากบ้านท่านไป"พรุ่งนี้ผมจะรีบมาแต่เช้าครับ""ไหนบอกอยากอยู่ดูแลน้องไง""ครับ?" ชายหนุ่มที่ใบหน้าสิ้นหวังมากหันกลับมามอง"ที่แม่พูดหมายถึงไม่ต้องนอนข้างนอกหรอก ก็เข้าไปดูแลกันในห้องเลย มีอะไรจะได้ช่วยกัน""ผมนอนข้างในได้เหรอครับ""ได้สิจ๊ะ ถึงยังไงพวกเราก็จะแต่งงานกันอยู่แล้ว""ขอบพระคุณมากครับ" ยังไม่ทันได้เอามือที่ไหว้ท่านลงเลย เขาก็เดินไปถึงหน้าห้องของเธอแล้ว"คุณยิ้มอะไรคะ" สโรชาหันกลับมาเห็นสามีกำลังยิ้มแป้น"คุณทำถูกแล้วล่ะ เด็กๆ เขารักกันก็ปล่อยให้เขาดูแลกันไป""ฉันก็ไม่ได้ว่าจะห้ามสักหน่อย แล้วเมื่อไรคุณจะขึ้นนอนไม่ง่วงหรือไง""เอ้า..เลขมาออกที่เราจนได้" รามสูรรีบเดินตามภรรยาขึ้นบ้านไป"คุณราม!" สามีที่เดินตามมาอยู่ดีๆ ก็โอบกอดภรรยาจากทางด้านหลัง"จะเดือนแล้วนะ" ตั้งแต่เดินทางทั้งสองไม่ได้เข้าใกล้กันเลย"คุณไม่เหนื่อยหรือไงคะ เพิ่งมาถึง""คุณรู้ไหม ว่ามันเป็นการเพิ่มกำลังอีกทาง""ไม่ใช่วัยรุ่นแล้วนะคะ ที่จะมาเพิ่มกำลังกับอะไรแบบนี้""คุณว่าผมแก่เหรอ""ใช่ค่ะ"

  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 98

    มือหนายื่นไปสัมผัสที่ผมบนศีรษะของเธอเบาๆ"คุณ?" พอเขาสัมผัสที่อื่นที่ไม่ใช่มือ.. เธอถึงกับสะดุ้ง "คุณไม่ใช่คนในมโนของฉันเหรอ?"ปลาวาฬส่ายหน้าตอบไปเล็กน้อย ใบหน้าของเขาช่างมีความอบอุ่น"ฉันกลับมาประเทศแล้วเหรอ" ที่เธอคิดว่าไม่ใช่เขาก็เพราะเธอมารักษาตัวที่ต่างประเทศ ถึงแม้เขาจะรู้และอยากตามมา แต่คงต้องใช้เวลา เพราะไม่ใช่ว่าจะเข้าประเทศนี้ได้ง่ายๆ"คุณอย่าไล่ผมไปไหนอีกเลย ถึงไล่ผมก็จะไม่ไป" ทีแรกก็อยากให้เธอเห็นว่าเขาเป็นแค่ภาพลวงตาที่เธอสร้างขึ้นมา เพราะถ้าเป็นภาพลวงตาเธอคงจะคุยกับเขานานกว่านี้"คุณปลาวาฬ คุณมาได้ยังไง?" เขาไม่ใช่แค่ภาพที่เธอสร้างขึ้นมาแล้วมันคือเขาจริงๆ"พอผมรู้ทุกอย่างก็รีบตามคุณมาที่นี่""เป็นคุณจริงๆ ด้วย โอ๊ย" หญิงสาวกำลังจะขยับตัวถอยห่าง จนลืมไปว่าร่างกายของเธอไม่ได้เต็มร้อย"คุณอย่าผลักไสผมไปไหนอีกเลยนะ ผมบอกแล้วไง ถึงไล่ผมก็จะไม่ไป""คุณไปหาคนที่ร่างกายแข็งแรงพร้อมที่จะเป็นภรรยาให้คุณดีกว่าค่ะ ฉันไม่พร้อม""ทำไมหรือครับ กับอีแค่ที่คุณจะมีลูกให้ผมไม่ได้ คุณต้องผลักไสไล่ส่งผมถึงขนาดนี้เลยเหรอ""คุณรู้เรื่องนี้แล้วเหรอคะ" หญิงสาวที่หลบสายตาเขา ค่อยๆ หันมองมาอีกที"

  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 97

    "คุณน้าครับ เรียกหมอให้ทีครับ""น้องเจ็บอีกแล้วใช่ไหม" "ใช่ครับ" "เรารออยู่ข้างนอกก่อนนะ น้าขอเข้าไปก่อน" เพราะห้องนี้เข้าได้แค่ทีละคน มันคือกฎของห้อง ICU ที่นี่ คนที่ไปตามคุณหมอก็คือรามสูร ที่จริงถ้าจะกดกริ่งแจ้งเตือนก็ได้ แต่ถ้าคนไข้อาการไม่หนักจริงๆ คุณหมอแนะนำให้ไปตามเอง"เกศ เป็นยังไงบ้างลูก""อึก อึก " เสียงสะอื้นของเกศรินค่อยๆ ดังขึ้น ด้วยสีหน้าที่ดูเจ็บปวดมาก"หนูเจ็บมากเลยเหรอลูก"ถ้าเธอมีอาการเจ็บเห็นหน้าแม่เธอก็จะบอกแม่ว่าเจ็บ แต่ครั้งนี้พอเห็นหน้าแม่เธอกลับร้องไห้"เขาไม่ทำตามสัญญา" "ใครไม่ทำตามสัญญาลูก""เขาบอกจะกลับมา" เป็นเหมือนทุกครั้งที่เธอเห็น พอออกไปคนที่กลับเข้ามาก็คือแม่"ถ้าหนูหมายถึง.." สโรชายังพูดไม่จบคุณหมอที่รามสูรไปตามก็เข้ามาก่อน พอคุณหมอเข้ามาญาติก็ต้องออกไป เพราะไม่งั้นจะกีดขวางการทำงานของทีมแพทย์ "คุณน้าครับ คุณน้าช่วยเล่าให้ผมฟังหน่อยได้ไหม" พอสโรชาออกมา ปลาวาฬก็เลยขอร้องให้พูดความจริงให้เขาฟัง"น้องเป็นมะเร็งระยะที่ 2 ""ระยะที่ 2 เหรอครับ?" เขารู้แค่ว่าเธอมีเชื้อมะเร็ง ก็เลยถูกส่งตัวมารักษาที่นี่ แต่ไม่รู้ว่าระยะที่เท่าไร"แล้วทำไมถึงไม่บอกผม" จ

  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 96

    "คุณพ่อกับคุณแม่ไปเที่ยวจริงเหรอคะ" หวานใจถามสามีในขณะที่สามีกำลังแต่งตัวจะเข้าบริษัท"ทำไมคุณถามแบบนั้น""ก็ฉันแปลกใจ ท่านเพิ่งจะกลับมาไม่นาน"ไม่ใช่แค่หวานใจหรอกที่แปลกใจ รามิลก็แปลกใจไม่ต่างกัน แต่งานที่พ่อทิ้งไว้ให้ทำมันเยอะมาก เพราะพ่อบินไปกะทันหัน เขาก็เลยไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นเลยในเมื่อสามีให้คำตอบไม่ได้ หวานใจก็ไม่ละความสงสัยนั้น เพราะมันดูแปลก>>{"มีอะไร"} "ใครโทรมาคะ" เสียงผู้หญิงดังเข้ามาในสาย "น้องสาวผมครับ" {"พี่ทำอะไรอยู่"}>>{"พี่กำลังทานข้าว"} {"แต่เสียงที่ฉันได้ยินไม่ใช่เสียงคุณเกศริน"}>>{"ก็พี่ไม่ได้มาทานข้าวกับเธอ"} {"พี่กับคุณเกศรินคบกันอยู่ไม่ใช่เหรอ แล้วนี่พี่ไปทานข้าวกับผู้หญิงคนอื่นจะให้ฝ่ายหญิงคิดยังไง"}>>{"คบงั้นเหรอ? เราก็ลองถามคุณเกศรินของเราดูสิ"} {"ฉันจะถามได้ยังไง ฉันไม่ได้อยู่กับคุณเกศสักหน่อย"}>>{"เธอกลับไปอยู่บ้านไม่ใช่เหรอ"} {"กลับมาอยู่บ้านที่ไหนฉันไม่เห็นเลย ที่บ้านก็มีแต่ฉันกับคุณรามิล"}>>{"แล้วแม่กับพ่อเธอล่ะ"} {"ฉันแปลกใจตรงนี้แหละ อยู่ดีๆ พวกท่านก็ทิ้งงานแล้วบินไปเที่ยวต่างประเทศ"}>>{"อะไรนะ? พวกท่านไปตั้งแต่เมื่อไ

  • พลาดรักคุณสามี   บทที่ 95

    "ทำไมผมมาอยู่ที่นี่?" ปลาวาฬมองไปรอบๆ ก็จำได้เลยว่าห้องที่เขาตื่นมาคือห้องใคร"ผมควรถามคุณมากกว่า"เราเมามากเลยเหรอวะ แล้วน้องคนนั้นล่ะ อย่าบอกนะว่าเราพามาค้างที่นี่ด้วย "..เมื่อคืนผมมาคนเดียวใช่ไหมครับ""มาสองคน"ตายห่าแล้ว ถึงแม้เธอจะไม่สนใจ แต่เขาก็ไม่อยากทำแบบนี้ให้ญาติของเธอเห็น เล่นหอบผู้หญิงมานอนห้องเช่าของน้องชายเธอเลยเหรอ"คือว่าผม ผมคงเมามาก ถึงได้ทำอะไรแบบนั้นลงไป"คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นท่าทางของอีกฝ่าย สงสัยจะเมามากจริงๆ พูดไม่รู้เรื่อง "ผู้ชายคนที่มากับคุณเมื่อคืน บอกให้ผมดูแลคุณต่อหน่อยเขามีธุระต้องไปทำ""ผู้ชายเหรอครับ?" เหมือนยกภูเขาออกจาก แล้วผู้หญิงคนเมื่อคืนไปไหนวะเนี่ย ไปไหนก็ช่างเธอสิ "ถ้างั้นผมขอตัวนะครับ" ปลาวาฬรู้ได้ในทันทีเลยว่าผู้ชายคนนั้นคงเป็นสายลม"คุณจะนอนต่อให้ส่างเมาก่อนก็ได้นะ""ไม่หรอกครับ ผมไปล่ะ" ออกจากห้องที่เขาเคยพัก ก็อดไม่ได้ที่จะมองห้องข้างๆ บางทีเธออาจจะกลับไปอยู่บ้านแล้วก็ได้ เพราะดูห้องเงียบมาก แต่ปลาวาฬก็ไม่ถาม หึ..เมาขนาดนี้ยังจำที่พักของเธอได้อีกเหรอ เป็นเอามากนะเรา เพราะสายลมคงไม่รู้จักที่นี่แน่พอออกมาจากห้องเช่าเขาก็มาที่โชว์รูม

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status