Share

บทที่48

last update Terakhir Diperbarui: 2024-12-10 18:51:45

ณ ตึกเป่ย..คฤหาสน์ กิตติวรกุลชัย

หน้าปัดบอกเวลาบนมือถือของนายผู้หญิงของบ้าน แสดงเวลา 04:30 น. ร่างบอบบางขยับตัวตื่นด้วยความเคยชิน..อากาศในห้องค่อนข้างเย็น ดวงตากลมโตสีน้ำตาลกระจ่างใสพยายามปรับโฟกัส..และนึกได้ว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านหลังน้อยที่เติบโตมาตั้งแต่เกิด..แขนแกร่งที่พาดลำตัวชวนให้อึดอัด..สายตาคนตัวเล็กหรี่ลง..ก่อนจะกวาดตาไล่ขึ้นไป..ยิ่งเห็นหน้าอกขาวๆ พ้นผ้าห่ม..เธอรู้ได้ทันทีว่าใต้ร่างสูงใหญ่ไร้เสื้อผ้า

'คืนนี้เรามาทำเหลนให้อากงกันเถอะ'

ไอ้ต้าวสามีจอมกินดุกระซิบแหบพร่า..กว่าจะยอมปล่อยเธอได้พักก็ปาไปครึ่งค่อนคืน..คนเป็นเมียจ้องใบหน้าหล่อคมคาย..แผงขนตาดำทาบทับเป็นเงารางๆ..จมูกโด่งขึ้นสันได้รูป..ริมฝีปากสุดแสนจะเซ็กซี่เย้ายวน

'ทำไมสามีเธอหล่อแบบนี้นะ..หล่อวัวตายควายล้ม..หล่อจนไม่คิดว่าจะมีอยู่จริง'

ถ้าเฮียหยางเป็นพนักงานในบาร์โฮส..เธอมั่นใจสามีของเธอต้องได้ no.1 แน่..โรแลนด์..ก็โรแลนด์เถ้อะ* รูปร่างหล่อเหลา..นิสัยช่างตามใจ..ลีลาบนเตียงก็แสนจะเด็ด..มีเท่าไรเธอก็พร้อมทุ่มหมดหน้าตัก

ยัยภรรยาตัวน้อยเริ่มเอาไอ้ต้าวตัวโตไปเทียบกับพนักงานโฮส..ยังดีที่คนเป็นสามีไม่ทันรู้ความคิดยัยแบนตัวแสบ..
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terkait

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่49

    ตอนที่อันธิยายกโถข้าวต้มปู..อาหารเช้าสุดโปรดของคุณสามีออกจากห้องครัว..ก็ต้องแปลกใจ..เมื่อเห็นท่านเจ้าสัวนั่งมองมาตาปริบๆ..แต่ไอ้คนที่ชีวิตไม่คิดอะไรมากเลือกที่ส่งยิ้มหวานไปให้"สวัสดีค่ะ อากง..ทานเข้าด้วยกันนะคะ"ก่อนที่ผู้นำตระกูลจะทันได้ปฏิเสธ..เหลนสุดสวยรีบอ้อนทันที..อาจจะเพราะตัวเธอเติบโตมากับยายยาย..จึงชอบอยู่กับผู้สูงวัยเป็นพิเศษ"ปกติตอนเช้าเหล่ากงชอบทานอะไรคะ..ม๊ะม๊าทำกับข้าวเก่งมากนะ""คือ..""เอาเป็นโจ๊กล่าปาดีมั้ยคะ? ย่อยง่ายด้วย..พอดีหนูเห็นพวกธัญพืชในครัวหลายชนิดเลย"หลานสะใภ้ส่งดวงตากลมโตกระจ่างใสมาให้..ผู้สูงวัยเริ่มลังเล"เธอทำโจ๊กล่าปาเป็นด้วยเหรอ?""พึ่งฝึกได้ไม่นานเองค่ะ..งั้นอากงรออัญแป๊บนะคะ เดี๋ยวอัญมา..น้องอายคะ..หนูไปยกกาน้ำชาที่ห้องครัวมาทีนะลูก..อากงน่าจะชอบทาน..ม๊ะม๊าชงไว้ให้แล้ว"น้ำเสียงใสสั่งคนเป็นลูกอย่างอารมณ์ดี..เด็กหญิงดารินยิ้มรับละเดินตามคนเป็นแม่ไปดวงตาผู้สูงวัยเต็มไปด้วยความประหลาดใจ..ปกติลูกหลานในตระกูล..มักมีคนใช้คอยรองมือรองเท้าให้..แต่พอนึกถึงสภาพแวดล้อมที่เด็กหญิงเติบโตมา..ก็พอเข้าใจ อย่างน้อยจินจินน้อยของเขาก็เป็นเด็กขยัน..ม๊ะม๊าใช้งานอะไรก็ไ

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่ 50

    สายๆ คนเป็นลูกขนหนังสือระดับมัธยมต้นปีที่สอง..ที่ยังไม่ถึงเวลาเรียนไปด้วย..อันธิยาได้แต่ถอนหายใจ..การเรียนหนังสือมันสนุกขนาดนั้นเลยเหรอ?หญิงสาวส่ายหน้า..ร่างบอบบางกลับขึ้นไปชั้นสองของบ้าน..พร้อมทั้งคัดข้าวของที่คนเป็นสามีซื้อให้เมื่อวานจัดเข้าที่อันธิยามองข้าวของที่อยู่บนพื้นด้วยความระอา..เธอไม่เข้าใจว่าจะขนซื้ออะไรมาหนักหนา..กระเป๋าบางใบราคาพอๆ กับค่าครองชีพให้ครอบครัวเล็กๆใช้ได้เป็นปีมือเล็กล้วงเอาสมุดเล่มเล็กขึ้นมา..ทั้งตั้งใจจดต้นทุนทุกอย่าง..โดยหญิงสาวตั้งใจว่าถ้ามีเวลาว่างจะศึกษาข้อมูลข้าวของแบรนด์เนม..หนึ่งเพื่อไว้เก็งกำไร..สอง..เผื่อเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินที่จำเป็นต้องใช้เงินจะได้เอาของพวกนี้มาขายเป็นเงินทุนสำรองไม่รู้ว่าถ้าคุณสามีสุดหล่อ..รู้ความคิดของเมียสุดที่รักที่ตั้งใจเอาของที่เขาซื้อให้ไปเก็งกำไร แล้วแปลงเป็นเงิน..จะอารมณ์เสียขนาดไหนกันนะ!!จวบจวนเวลาบนนาฬิกาข้อมือชี้บอกเวลา10.00น. หญิงสาวถึงจัดของเสร็จเรียบร้อย..เธอมองของในห้องด้วยตาละห้อยกระเป๋าแบรนด์ cxxx ราคาสามแสน สามารถซื้อพันธบัติอายุ3 ปี ดอกเบี้ย 3%กระเป๋าแบรนด์ ceaaa ราคาห้าแสน สามารถซื้อหุ้น aa ปันผลปีละ 7%

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่ 51

    หลังจากที่อันธิยานั่งกระทบยอดบัญชีย้อนหลังเกือบ2ชั่วโมง..ใบหน้าจิ้มลิ้มมุ่ย..คิ้วได้รูปถึงกับขมวดยุ่ง..เนื่องจากค่าใช้จ่ายในคฤหาสน์สูงเกินกว่าที่ควรจะเป็น..ทั้งค่าน้ำค่าไฟ..รวมถึงค่าอาหารประจำเดือนมันจะเป็นไปได้ยังไง..หลังจากที่ถามคุณสามีมา..พี่เขาแทบไม่ได้กินข้าวที่บ้านเลย..แต่ค่าอาหาร และค่าข้าวของที่ซื้อเข้าบ้าน..หมดไปเกือบแสนต่อเดือน!!ดวงตาสีน้ำตาลกระจ่างใสเย็นชา..ถ้าไม่มีการรวมหัวงุบงิบเงินเกิดขึ้น...ไหนเลยรายจ่ายของตึกแค่ตึกเดียวจะสูงขนาดนี้..นี่ไม่รวมเงินเดือนที่จะต้องจ่ายแยกอีกนะ...เธอมั่นใจ..ถ้าเป็นสามีตอนปกติที่ไม่ได้โหมงานนอกบ้าน..พี่เขาคงต้องสงสัยแน่หญิงสาวตัดสินใจละจากหน้าจอโน๊ตบุ๊ค..ช่วงบ่ายค่อยจัดการ..ก่อนร่างบอบบางจะเดินเข้าห้องครัว..เตรียมอาหารกลางวันให้คนเป็นลูกแล้วดังคาดแม่ครัวร่างอวบอายุราวๆ ห้าสิบกว่าใส่ชุดยูนิฟอร์มแม่บ้านของตระกูลนั่งคุยเฮฮา ..มือหนึ่งถือแก้วน้ำส้มคั้น..บนโต๊ะมีขนมกินเล่นหน้าตาน่าทาน..ตรงข้ามโต๊ะกลางห้องมีหญิงสาววัยยี่สิบกว่าสองคนต่อบทสนทนาอย่างสนุกสนานคนที่เห็นเธอก่อนเป็น..หญิงสาวหน้าตาสะสวย..ดวงตาคมเฉี่ยวขึ้น..จมูกเป็นสันสวย..ริมฝีปากอิ่มเ

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่52

    คำพูดของภรรยานายน้อยทำผู้สูงวัยสะดุ้ง..เด็กหนุ่มที่ตามมาเงยหน้ามองด้วยความประหลาดใจ..ยิ่งเธอเน้นคำว่า 'สมรู้ร่วมคิด' ชวนให้คิดว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่"เดี๋ยวก่อนนะครับ..ผมไม่ใช่คนของตึกเป่ย..ผมจะรู้ได้ยังไง""แต่เฮียหยางให้คุณเป็นคนตรวจสอบสมุดบัญชีทุกเดือน..เรียบร้อยแล้ว..ถึงตัดเงินค่าใช้จ่ายในบ้านให้..หน้าที่คุณคือตรวจสอบ..แต่มาวันนี้คุณบอกว่าคุณไม่ใช่คนตึกเป่ย..คุณเลยไม่รู้"ร่างบอบบางลุกขึ้นยืน..น้ำเสียงตำหนิดุดัน..สมุดบัญชีเล่มหนาถูกจับขึ้นมาแล้วโยนลงบนโต๊ะเสียงดัง..ทำคนในห้องสะดุ้งโหยง..คนงานในบ้านเริ่มรู้ตัวแล้ว..ว่าเจอของจริง!พ่อบ้านวัยเจ็ดสิบหน้าแดงสลับขาว..อับอายเป็นอย่างมาก..สิ่งที่หญิงสาวพูดคือเรื่องจริง..เขาไม่ได้ตรวจสอบตึกนายน้อย..แต่ถ้าจำไม่ผิดยอดรายจ่ายของตึกนี้ก็พอๆ กับ 'ตึกตง' ของครอบครัวคุณอดิศัย และ 'ตึกซี' ของครอบครัวคุณชาญวิทย์..คนสูงวัยที่ทำงานมานานยังคงเถียงต่อ"ผมก็ไม่เห็นที่ตึกจะมีรายจ่ายอะไรที่ผิดปกตินี่ครับ..ตึกตงกับตึกซีก็รายจ่ายประมาณนี้"คำตอบของพ่อบ้านสูงวัย..ทำให้แม่ครัว และแม่บ้านประจำตึกเป่ยใจชื้นขึ้นมาเล็กน้อย..อย่างน้อยพวกเธอก็ยังมีคนคุ้มหัวละนะ..ยัยเด็

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่53

    ตอนที่คุณหญิงชญานินเห็น 'คน' ของตัวเองที่วางไว้ที่ตึกเป่ยถูกส่งตัวกลับมาก็ถึงกับปรี๊ด..สภาพแม่ครัว..และแม่บ้านประจำตึก..ที่คร่ำครวญร้องห่มร้องไห้..ชวนให้นางรำคาญใจสายเลือดของผู้หญิงคนนั้นมันอะไรกันหนักหนานะ..คนเป็นลูกชายก็ฉลาดหล่อเหลาผิดพี่ผิดน้องได้แต่ส่วนดีของต้นตระกูลจนน่าอิจฉา..มีลูกสาว..ก็หน้าตาสะสวยไม่แพ้พ่อ..เป็นร่างโคลนตัวน้อย ..ความน่าปวดหัวยิ่งกว่าคือ ยัยเด็กนั้นแทบไม่แคร์คนเป็นปู่ เป็นย่า หรือเรียกร้องความรักจากคนในตระกูลแม้แต่นิด!!!ช่างแตกต่างจากลูกเลี้ยงของเธอในวัยเยาว์นักในวัยเด็กที่ยังเป็นลูกนก..เด็กชายภากรย่อมเหมือนเด็กชายทั่วไป..ยังคงโหยหา 'ความรัก' จากครอบครัว..ยังต้องการ 'ความอบอุ่น' ไม่ผิดจากเด็กคนอื่นๆ'ม๊ะม๊าครับ ฮือออ..ฮึก.ให้หยาง..ไปสวนสนุกด้วยได้มั้ยครับ..หยางยังไม่เคยไป..หยางอยากไปเที่ยวกับน้องๆ'เสียงร้องไห้คร่ำครวญจากเด็กอายุราวหกเจ็บขวบ..เด็กชายพยายามเกาะขากางเกงเธอแน่น..คนที่มีศักดิ์เป็นแม่มองกลับด้วยแววตาสมเพช'แกไม่ใช่ลูกฉัน..อยากไปเที่ยวสวนสนุกก็ไปขอท่านเจ้าสัวนู้น'และร่างเล็กของเด็กน้อยก็ถูกทิ้งขว้างอยู่ด้านหลังอย่างไร้ความเมตตาปรานี'มนุษย์ทุกผู้.

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่54

    เช้าวันเปิดเทอมแรกร่างผอมบางอยู่ในชุดเสื้อขาวคอปก..กระโปรงสอบลายสก็อตคลุมเข่า..เผยขาเรียวสวย..เธอจูงมือม๊ะม๊ามารอที่หน้าตึกเป่ย..โดยมีคนเป็นพ่อยืนยิ้มอยู่ด้านหลัง..ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเต็มไปด้วยความอ่อนโยน...วันนี้เป็นวันแรกที่ลูกสาวจะเข้าเรียนที่โรงเรียนอินเตอร์ชื่อดัง "แน่ใจนะลูก..จะไม่ให้ป๊ะป๋าไปส่ง?""ไม่เป็นไรค่ะ..อายไปกลับรถที่บ้านได้""แต่..""อีกอย่างที่ทำงานป๊ะป๋ากับที่โรงเรียนอายอยู่กันคนละทางเลย..เดี๋ยวป๊ะป๋าจะไปทำงานสายเอานะคะ""แค่นี้เอง..ที่สำคัญวันนี้เปิดเทอมวันแรกนะ"คนเป็นพ่อยังพยายามเสนอตัว..อันธิยาได้แต่มองทั้งสองคนพร้อมอมยิ้ม..ส่วนเด็กหญิง..ที่จะเริ่มเข้าสู่วัยรุ่นมุ่ยหน้า..ปากรูปกระจับสีแดงธรรมชาติเถียงทันควัน"อายโตแล้ว..ป๊ะป๋ากับม๊ะม๊าไม่ต้องห่วงนะคะ..อายดูแลตัวเองได้..ถ้ามีเรื่องอะไรไว้อายมาเล่านะคะ""จ้าลูก"คนเป็นแม่รับคำ..พร้อมยิ้มอ่อนโยน..สำหรับเธอแล้ว..ถ้าจะบอกว่าไม่ห่วงก็คงไม่ใช่..แต่เธอเลี้ยงลูกแบบให้อิสระทางความคิด..และการตัดสินใจมาตั้งแต่ลูกยังเล็ก..ถ้าลูกบอกว่า 'ทำได้' แปลว่า 'ทำได้' เธอจะไม่สงสัยแม้แต่นิดก่อนที่ป๊ะป๋ามือใหม่จะได้เร้ารือคนเป็นลูกต่อ..

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่55

    คุณครูประจำชั้นให้นักเรียนใหม่นั่งรอก่อน..จวบจนเวลา 8.00น. ช่วงเวลา homeroom ตอนเช้า..คนเป็นครูถือแฟ้มแล้วนำเด็กหญิงไปอาคารสีขาวโปร่งหลังหนึ่ง..ตึกนั้นมีทั้งหมดสี่ชั้น..พอเดินเข้าไป..ตรงกลางอาคารมีลิฟอยู่สองฝั่ง..ฝั่งละสี่ตัว..ช่างหรูหราเกินกว่าจะเป็นโรงเรียนธรรมดาชั้นมัธยมศึกษาปีที่หนึ่งอยู่ชั้น2 และห้องพิเศษอยู่ห้องหัวมุมของทุกชั้น โดยห้องจะหันไปทางฝั่งทิศเหนือซึ่งเป็นทิศที่อากาศถ่ายเทที่สุดคุณครูคนสวยเชิดหน้าเดินนำเข้าห้อง..ดวงตาคู่สวยของเด็กหญิงดารินหลุบลงเล็กน้อย..ถ้าจะบอกว่าไม่ตื่นเต้น..คงเป็นเรื่องโกหก..จากที่เธอฟังพี่ปาลเล่า..นักเรียนส่วนใหญ่จะเรียนด้วยกันมาตั้งแต่อนุบาล..และวัยนี้ใช่จะรับคนนอกง่ายๆ"สวัสดีค่ะ..นักเรียนทุกคน..คุณครูชื่อสุณีนะคะ..ปีนี้จะมาเป็นคุณครูประจำชั้นของทุกคน"น้ำเสียงอาจารย์หวานหยดย้อย..ช่างแตกต่างที่พูดกับเธอโดยสิ้นเชิง..ดารินยกยิ้มเย้ยเล็กๆ ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นปกตินักเรียนในห้องพิเศษขานรับเนือยๆ ก่อนจะหันไปคุยเล่นกันแบบไม่ใส่ใจ..แต่ก็มีนักเรียนชายหลายๆคนผิวปากหวือ เมื่อเห็นหน้าตาเด็กใหม่ที่ยืนเรียบร้อยอยู่ข้างหลัง"นักเรียนค่ะ ฟังคุณครูหน่อย..วัน

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่56

    ร้านอาหารในโรงเรียนค่อนข้างใหญ่..มีสารพัดอาหารนานาชาติ..ทั้งอาหารญี่ปุ่น..อาหารเกาหลี..อาหารไทย..ที่สำคัญมีร้านขนมไทยกับร้านบิงซูของโปรดของเด็กหญิงด้วย..ใบหน้าสวยหวานยิ้มกว้างทันที'น้องอายอยากกินของหวานก็กินได้เลยนะ..เงินแค่นี้ป๊ะป๋ามีเลี้ยง'แน่ละ..วันนี้เธอจะกินของอร่อยๆให้พุงกางไปเลย..ร้านอาหารของโรงเรียนใช้ระบบการสแกนบาร์โค๊ตจากapp NMMO ซึ่งพี่ปาลเล่าให้เธอฟังว่าถูกพัฒนาจากนักเรียนของโรงเรียน!วันนี้เด็กหญิงเลือกเมนูที่กินง่ายๆ อย่างก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กต้มยำ เพราะตั้งใจเผื่อท้องไว้กินของหวาน ร่างบอบบางมองหาที่ว่างจนเจอ..มุมนึงของโรงอาหาร..ขณะเดียวกันเด็กนักเรียนชั้นมัธยมปลายเริ่มทยอยลงจากอาคารตอนที่ปาล และบรรดาเพื่อนๆของพี่เขาเดินเข้ามา..ความหน้าตาดี ความสามารถทางกีฬาและการเรียน..เรียกสายตาจากคนในโรงเรียนได้ชะงัก..เธอมารู้ทีหลังว่าหลานของพ่อบ้านสุรชัยเป็นถึงรองประธานนักเรียนดวงตาคู่สวยของเด็กหญิงมองตามอย่างแปลกใจ ก่อนที่จะสบตากับดวงตาคมคู่หนึ่งของเด็กหนุ่มในกลุ่มที่จัดว่าหล่อมาก..และให้ความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่าง..ซึ่งเด็กหญิงตอบไม่ได้ว่าเคยเห็นที่ไหนส่วนพี่ปาลเห็นเธอเข้าก็เดินยิ้

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10

Bab terbaru

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทพิเศษ2

    ณ ศาลาทรงจีน หลังตึกเป่ยวันนั้นเป็นเสาร์เช้าเด็กหญิงดารินนั่งมองดูบ่อบัวที่กำลังบานสะพรั่ง มีผีเสื้อตัวน้อยบินวนรอบ...ในมือมีจดหมายที่คนเป็นทวดเขียนให้..ตั้งแต่วันที่ได้รับมันมา..เธอเองกลับเป็นฝ่ายที่ไม่กล้าจะเปิดมันขึ้นมาอ่าน..ส่วนหนึ่งเธอไม่อยากจะยอมรับว่า หนึ่งในบุคคลที่เธอเคารพรักมากที่สุดในชีวิต..ท่านได้เสียไปแล้วมือน้อยขาวผ่องสั่นเล็กน้อย..เธอสูดหายใจเข้าเพื่อรวบรวมความกล้า ก่อนจะตัดสินใจแกะซองจดหมายออกมาอ่าน‘ถึง จินเยว่..จินจินน้อยของเหล่ากงวันที่จินจินน้อยได้รับจดหมายฉบับนี้ เหล่ากงคงไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว..เหล่ากงรู้ว่าจินจินเองก็คงจะเสียใจไม่น้อย แต่เหล่ากงอยากจะบอกจินจินว่าการลาจากอาจเป็นเรื่องที่ยาก แต่ทุกคนล้วนหนีมันไม่พ้น เหมือนที่จินจินเองสูญเสียพ่อตั้งแต่อายุยังน้อยแต่เหล่ากงก็ยังเชื่ออย่างหนึ่งว่า..เหลนของเหล่ากงเป็นเด็กที่เข้มแข็ง จินจินจะต้องผ่านมันไปได้อย่างแน่นอนถ้าจะมีเรื่องไหนที่เหล่ากงเสียดายมากที่สุด ก็คงเป็นเพราะเราได้ใช้เวลาด้วยกันน้อยเกินไป มันมีหลายสิ่งที่เหล่ากงอยากเล่าให้หนูฟัง อยากดูการเติบโตของหนู อยากอยู่ถึงวันที่หนูมีคู่ชีวิต มีลูก แต่ไม้ใกล้ฝ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทพิเศษ1

    ย้อนกลับไปเมื่อสิบปีก่อน..กลางทะเลระหว่างหมู่เกาะกับผืนแผ่นดินใหญ่ร่างผอมสูงค่อยๆ จมลงไปในน้ำทะเล มันทั้งมืดลึก และหนาวเหน็บ เสียงพายุพัดรุนแรงค่อยๆ เลือนหายไปจากโสตประสาท จิตใต้สำนึกพยายามบอกตัวเองให้ว่ายขึ้นไปเหนือน้ำให้ได้ ‘เมียกับลูกน้อย’ยังรอเขาอยู่..แต่..ถึงแม้จะว่ายน้ำเก่งตามประสาลูกทะเลมากแค่ไหนก็ตาม.. ณ เวลานี้...ตอนนี้ เรี่ยวแรงกับค่อยๆ หายไป..และพรากลมหายใจของการดิ้นรนครั้งสุดท้ายไปพร้อมกันด้วยรามิลมารู้สึกตัวอีกที ตอนที่พระอาทิตย์ขึ้นเรียบร้อยแล้ว...ท้องฟ้าดำมืดเมื่อคืนเปลี่ยนเป็นสว่างจ้าฉายแสงสดใส ชายหนุ่มถอนหายใจโล่งอก...โชคดีเขารอดมาได้‘ให้มาตายตอนอายุแค่ยี่สิบสองมันจะใจร้ายไปหน่อยมั้ย!!’ไอ้ต้าวอดีตเดือนเกษตรคิดอย่างอารมณ์ดี แต่พอคิดได้ว่า..เมื่อวานวันเกิดยัยตัวเล็ก..เขากลับบ้านไม่ทัน..แม่เสือตัวจ้อยคงโกรธเขาเป็นแน่ แถมลูกสาวตัวน้อยถ้าไม่ใช่เขากล่อมนอน..ไม่รู้ว่ายัยหนูน้อยจะยอมนอนมั้ยนะคิดได้ดังนั้น ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นยืน พร้อมสะบัดทรายที่อยู่ตามขากางเกงออกดวงตาคมคู่สวยหันซ้ายแลขวา..สำรวจรอบๆ ไม่รู้ว่าน้ำทะเลพัดเขามาถึงไหน..หมู่บ้านที่อยู่ตรงหน้าเองก็ไม่คุ้นเคยเอาเ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่89 (จบ)

    ปิดเทอมฤดูร้อนวนมาอีกครั้ง รอบนี้ครอบครัวเล็กๆ ของอันธิยานัดกันไปเที่ยวทะเลทางใต้ โดยภากรเป็นหัวเรือใหญ่ในการจัดหาที่พัก เรือยอชต์สุดหรู นอกจากนี้ยังมีสมาชิกคนใหม่อยู่ในพุงยัยแบนสะท้านโลก..ตอนชายหนุ่มเห็นผลตรวจครั้งแรก...ความรู้สึกอิ่มเอมฟองฟูขึ้นเต็มหัวใจ..ดวงตาคมมองหน้าท้องแบนราบของไอ้ต้าวตัวเล็ก..เขานึกประหลาดใจเหลือเกินว่าข้างในพุงเล็กๆ นั้นจะมีเด็กน้อยอาศัยอยู่ ขณะเดียวกันเด็กหญิงดารินยิ้มแก้มบานแทบทั้งวัน เธอลากป๊ะป๋ากับม๊ะม๊า ไปหาซื้อเสื้อผ้า..ข้าวของเครื่องใช้..ของเล่นให้น้องน้อยตั้งแต่ยังไม่รู้เพศ ทั้งยังลงมือจัดห้องนอนเล็กให้น้องเอง เพราะห้องเดิมที่คนเป็นแม่ตั้งใจแต่งให้ลูกคนที่สอง กลับยกให้เด็กชายคีรีตัวแสบไปนานแล้ว เด็กหญิงเลือกโทนสีเขียว ซึ่งเป็นสีกลาง ทั้งยังขอห้องด้านล่างที่แต่เดิมเป็นห้องว่างไว้ทำ kid room เพิ่มอีกต่างหากแต่พอทำไปทำมา ก็พึ่งนึกได้...ถ้ามีน้องตอนนี้ เธอกับเด็กน้อยอายุจะห่างเกินหนึ่งรอบ...น้องสุดที่รักของเธอจะเหงา เหมือนที่เธอเคยเหงาในสมัยวัยเยาว์มั้ยนะ? เมื่อสมองของคนเป็นพี่สาวคนโตคิดได้..ใบหน้าสวยหวานแฝงแววเจ้าเล่ห์..วิธีที่เธอนึกออกคงต้องกดดันให้ป๊ะ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่88

    พอผ่านเรื่องราวทั้งหมดผ่านพ้นไป ชีวิตของครอบครัวเล็กๆ ก็กลับกลายมามีความสุขเหมือนดั่งเก่า เพิ่มเติมคงจะเป็นการหวงแหนช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันมากยิ่งขึ้น..สิ่งที่ดีที่สุดของเรื่องคราวนี้ คือภากรไม่ต้องทำงานหนัก..เขามีความสุขกับการมีเวลาให้กับครอบครัวมากยิ่งขึ้น..ส่วนใหญ่ชายหนุ่มเลือกจะทำงานที่บ้าน เด็กชายคีรียังคงตามติดเด็กหญิงดารินไม่เปลี่ยน ส่วนเด็กหญิงดารินกลับชอบหนีไปเล่นกับแก๊งพี่ไค พี่ปาลมากกว่า ไม่ว่าจะพูด หรือแกล้งทำตัวใจร้ายไอ้ต้าวเพื่อนชายก็ยังคงติดหนึบราวกับว่ากลัวเธอจะหายไป เล่นเอาจินจินน้อยของเหล่ากงแทบกุมขมับทุกวันในขณะที่คนเป็นแม่กำลังวางแผนกับลูกชายกำมะลอสุดที่รัก ว่าจะไปเรียกร้องพ่อแม่ฝ่ายชายให้มารับผิดชอบ 'หมั้นหมาย' กันไว้ก่อนดีมั้ย? ผู้ชายดีๆ ถ้าไม่รีบจับจองตั้งแต่ต้นๆ เด็กผู้หญิงคนอื่นก็จ้องจะคาบไปกินนะซิ ซึ่งเด็กชายคีรีย่อมเห็นด้วย แววตาสองชั้นดีใจจนปิดไม่มิด แต่คนหนึ่งผู้ใหญ่ คนหนึ่งเด็ก...ยังคิดแผนไม่ออกว่าต้องทำอย่างไรดี ในส่วนของฝั่งครอบครัวคีรีนั้นไม่ติดปัญหาอะไร เพราะคุณหมอกินรี มักจะตามใจลูกๆ อยู่แล้ว ขณะพี่ไคเปลี่ยนแฟนเป็นว่าเล่นทุกเดือน แม่ของเขายังไม่ว่าอ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่87

    ทนายประจำบ้านยังคงอ่านพินัยกรรมไปเรื่อยๆ สรุปได้ว่า บ้านรองเองก็ได้บริษัทประกันภัย...ซึ่งเป็นบริษัทที่มีมูลค่าใหญ่อันดับสองของตระกูล และถ้าเป็นธุรกิจที่บริหารให้ดีสามารถต่อยอดได้หลายอย่าง ลูกชายคนที่สองมองหน้าคนในครอบครัวด้วยความตกใจไม่แพ้กันส่วนลูกสาวคนสุดท้องได้เงินสดมูลค่าหลายพันล้าน...ชวนให้บรรดาญาติห่างๆ อิจฉาไม่น้อยคฤหาสน์หลังใหญ่มอบให้กับอดิศัยลูกชายคนโต โดยมีหน้าที่ต้องดูแลมารดาจนสิ้นอายุขัย...ส่วนอื่นๆ ในคฤหาสน์ย่อยนั้นถูกเซ็นมอบที่ดินเป็นของลูกๆ หลานๆ นานแล้ว ในขณะที่หลานชายคนโต ที่แต่เดิมคาดว่าจะได้ทรัพย์สมบัติมากที่สุด กับได้เพียงจำนวนหุ้นหลักสิบ ถึงสิบห้าเปอร์เซ็นต์ในธุรกิจต่างๆ กันไป หลายคนส่งรอยยิ้มแสดงความเห็นใจมาให้ แต่ใครจะรู้ว่าภากรดีใจมากแค่...อะไรจะดีเท่ากับการไม่ต้องทำอะไรเลย แต่ได้ส่วนแบ่งกันเล่า!!!ถ้าจะมีคนรู้ทัน ก็คงมีแต่ลูกสาวคนสวยที่เธอหันมายิ้มมุมปาก พร้อมทั้งยั่กคิ้วให้หนึ่งที แน่ละ...ป๊ะป๋าต้องขอบคุณเธอ เพราะเธอเป็นหนึ่งในคนที่เกลี้ยกล่อมเหล่ากง....ในเครือบริษัทมหาชนนั้น เดิมมีการวางรากฐานที่ดีอยู่แล้ว ถ้าไม่เกิดวิกฤติเศรษฐกิจ หรือผู้บริหารโง่เง่า อีโ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่86

    คุณวันชายหัวหน้าทนายประจำตระกูลอยู่ในชุดสูทสีเทา บุคลิกเคร่งขรึม..เขาอายุราวๆ ห้าสิบกว่า แต่เดิมเขาคือ เด็กในอุปการะของท่านเจ้าสัวธงชัยนั้นเอง ชายวัยเกษียณขยับแว่นตากลมสีใสเล็กน้อย ก่อนจะเดินมายืนด้านหน้า ในมือมีเอกสารพินัยกรรม..ทุกคนในห้องเงียบพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย"ฮะแฮ่ม...ทุกท่านในตระกูลมากันคบทุกคนแล้วใช่มั้ยครับ?"ทนายพูดพร้อมกวาดตา เช็กจำนวนคน ที่มีสิทธิ์ในพินัยกรรมที่ท่านเจ้าสัวได้จัดทำไว้ พอเห็นว่าผู้มีสิทธิ์คบตามจำนวน จึงพยักหน้าก่อนจะอ่านเอกสารในมือต่อ"เอาละครับ วันนี้ผมจะมาประกาศพินัยกรรมที่ท่านเจ้าสัวได้ทำไว้ อย่างแรกผมอยากทำความเข้าใจกับทุกคนว่า..นี้คือวัตถุประสงค์ของผู้ตาย และเป็นความตั้งใจแน่วแน่ ผมก็หวังว่าทุกคนจะเคารพในการตัดสินใจของท่านเจ้าสัว""...""ถ้าพร้อมแล้ว...ผมขอเริ่มเลยนะครับ""...""ข้าพเจ้า นายธงชัย กิตติวรชัยกุล ในขณะทำพินัยกรรมข้าพเจ้าขอยืนยันว่ามีสติสัมปชัญญะปกติดี โดยเมื่อข้าพเจ้าถึงแก่กรรมให้แบ่งทรัพย์สินต่างๆ ของข้าพเจ้าให้บุคคลดังต่อไปนี้ในส่วนของบริษัท..ข้าพเจ้าขอแบ่งแยกบริษัทออกเป็นดังนี้ ธุรกิจในเครือร้านสะดวกซื้อ..หุ้น 60%ที่ข้าพเจ้าถืออย

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่85

    ช่วงเย็นในระหว่างครอบครัวเล็กๆ กำลังนั่งกระเซ้าเย้าแหย่..ทั้งยังตกลงกันว่าปิดเทอมรอบหน้าจะไปเที่ยวต่างประเทศกันดีมั้ย? รวมถึงเล่าเรื่องระหว่างช่วงเวลาที่ลูกสาวสุดที่รักนอนหลับเป็นตายเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง ทุกอย่างเหมือนจะดี..บรรยากาศอบอุ่นหวนคืนกลับมา..มาวันนี้..สิ่งเล็กๆ เหล่านี้..มันเป็นสิ่งที่คนในบ้านหวงแหนนักหนาแน่ละ..การที่เด็กหญิงฟื้นจากอาการบาดเจ็บ นั้นสมควรเป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่แล้วเสียงโทรศัพท์จากมือถือของหัวหน้าครอบครัวกลับพรากบรรยากาศดีๆ ให้จางหายไป 'ท่านเจ้าสัวอาการโคม่า!!!'หน้าห้อง icu ตอนที่ภากรเข็นรถลูกสาวมาถึง..ครอบครัวกิตติวรชัยกุลต่างมายืนออหน้าห้อง..แต่ละคนหน้าตาไม่ดีนัก..คุณอดิศัยนั่งซึม ข้างๆ มีคุณหญิงชญานินนั่งซับน้ำตาพร้อมกุมมืออยู่ด้านข้าง ดาริกาเองพอเห็นพี่สะใภ้ก็รีบวิ่งมาหา..เธอเองก็จวนเจียนจะร้องไห้ส่วนครอบครัวบ้านรอง..ชาญวิทย์เองเดินไปเดินมาด้วยความเคร่งเครียด ไหนจะเครียดเรื่องเงินที่ต้องใช้หมุนในบริษัท มาอาการป่วยของคนเป็นพ่อ ลูกชายลูกสาวทั้งสองก็ยังมีฐานะไม่มั่นคง และถ้าวันนี้ไม่มีท่านเจ้าสัว ครอบครัวเขาคงลำบากกว่าเดิมแน่ ระหว่างที่รออ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่84

    จากเหตุการณ์ครั้งนี้..ใครจะคิดว่าตระกูลที่มั่งคั่ง..หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของประเทศถึงกับเกิดเรื่องราวตามมามากมาย..ถึงขณะที่คนในตระกูลกิตติวรชัยกุลก็คาดไม่ถึงช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่ภากรเหนื่อยล้าทั้งกายใจ..ไหนจะลูกสาวที่ออกจากห้องไอซียู มาพักฟื้นของ vvip แต่เวลาผ่านไปเกือบเดือน จวนใกล้เปิดเทอมใหม่ เด็กหญิงก็ยังไม่ฟื้น ส่วนอากงที่ทุกคนในบ้านต่างก็มองว่าท่านมีสุขภาพแข็งแรง..แต่หลังจากที่ท่านได้รับความกระทบกระเทือนทางใจ โรคหัวใจที่มีแต่เดิมกำเริบ...ทุกวันนี้ท่านเจ้าสัว ผู้เป็นร่มเงาให้กับคนในตระกูลกลับกลายเป็นต้องมาอยู่ในห้องไอซียูแทนภาพร่างผอมเกร็งของชายสูงอายุ เครื่องช่วยหายใจระโยงระยาง ชายที่เคยโอบอุ้มเลี้ยงดูอุ้มชูเขามาตั้งแต่จำความได้..มาวันนี้ราวกับจะผุพังพร้อมจะจากไปทุกเมื่อถึงอากงจะเข้มงวดมากเพียงใด แต่ความรักที่ชายหนุ่มได้รับ จนเติบใหญ่มาจนทุกวันนี้ก็มาจากคนเป็นปู่แทบทั้งนั้นนอกจากที่ต้องเทียวมาโรงพยาบาล ยังต้องระงับเหตุการณ์ทะเลาะกันของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ เพราะพอข่าวสารของท่านเจ้าสัวป่วยหลุดออกมา...ขั้วอำนาจการบริหารทั้งฝั่งคุณอดิศัยกับลูกชาย คุณชาญวิทย์ และผู้ถือหุ้นนอกตระกูลก

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่83

    "เห้ย พี่อัญเป็นอะไรคะ ร้องไห้ทำไม"น้องสามีละมือจากผักที่กำลังหั่น ร่างเพรียวระหงรีบวิ่งเข้าไปหาทันที..ยิ่งเมื่อเห็นพี่สะใภ้ที่แสนจะเข้มแข็ง..เต็มไปด้วยพลังชีวิต..แต่เวลานี้ร่างเล็กบอบบางกับตัวสั่นเทาทั้งยังพยายามกั้นสะอื้น"น้องอาย..เกิดอุบัติเหตุ"น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเจ็บปวดปนช็อก หญิงสาวเข้าไปกอดปลอบเหมือนที่ครั้งหนึ่งพี่สะใภ้เคยทำตอนที่เธอเองทุกข์ใจ "เดี๋ยวก่อนนะคะ ใจเย็นๆ นะพี่ แล้วตอนนี้หลานอยู่ที่ไหนคะ คิดในแง่ดีบางทีหลานอาจจะไม่เป็นอะไรมากก็ได้" คำพูดของหญิงสาวเรียกสติได้ไม่น้อยบางทีลูกอาจไม่เป็นอะไร เหมือนที่ครั้งหนึ่งเคยเกิดอุบัติเหตุรถเฉี่ยวแล้วเด็กหญิงบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย มือเล็กตบหน้าตัวเองพยายามเรียกสติ..ไม่...ลูกสาวจะต้องไม่เป็นอะไร เธอลากน้องสามีไปโรงพยาบาลทันทีทางด้านภากร...ชายหนุ่มยังคงวุ่นวายกับคู่ค้าที่ยังตกลงข้อสัญญากันไม่ได้ แต่ถึงคนตรงหน้าจะสำคัญแค่ไหน..เสียงโทรศัพท์ที่เป็นเสียงเรียกเข้าเฉพาะของคนเป็นเมีย ย่อมสำคัญกว่า..ตั้งแต่ที่รู้จักกันมา ไม่มีครั้งไหนที่ไอ้ต้าวตัวโตไม่เคยไม่รับโทรศัพท์ แต่ยัยแบนตัวแสบก็ไม่ใข่ผู้หญิงที่ชอบโทรจิกสามี เว้นแต่มีเรื่องสำคัญจ

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status