Share

บทที่37

last update Terakhir Diperbarui: 2024-12-09 15:11:31

ยัยหมาน้อยรื้อของอย่างมีความสุข..ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงระเรื่อ..เธอเลือกชุดเดรสมาแนบตัว..ก่อนจะส่งยิ้มหวานมาให้..อารมณ์เขาเริ่มกลับมาคงที่

"หนูสวยมั้ย?"

"อื่อ..ก็พอได้"เขารับคำเรียบๆ..คนเป็นเมียเลือกเดรสผูกคอลายดอกมาแนบตัวใหม่..พร้อมหมุนตัวให้ดู

"แล้วถ้าหนูใส่ตัวนี้ละ..สวยมั้ย?"

"ก็พอดูได้"

"..."

เธอยังคงไม่ยอมแพ้เลือกชุดจัมสูทแขนกุดขาสั้นผ้าลูกไม้มาแนบตัว

"แล้วแบบนี้ละ"

"ดูดีขึ้นมานิดนึง"

"ตัวนี้ละ"

"ก็เหมือนจะดีนะ"เขาพยักหน้ารับ..คนเป็นเมียชักหงุดหงิด

"พี่มิล!!"

"ก็บอกให้เรียกคุณสามี!"

"แล้วทำไมพี่ไม่ชมหนูละ..ถ้าหนูใส่ละไม่สวย..พี่จะขนซื้อมาทำไมเยอะแยะ!!"

"คนมันหาเงินได้เยอะ..ก็ต้องใช้สักหน่อยไง"เขาพูดพร้อมยักคิ้วกวนๆ ให้..คนเป็นเมียเม้มปากแน่น..ยังไงก็ไม่ยอมแพ้

"หนูต้องทำไง..พี่ถึงจะชมว่าสวย"

ดวงตาคมหรี่มอง..สำรวจตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

"อื่ม..แบน..อาจจะต้อง.."

"ต้องอะไร..บอกมาเลยนะ"

"เก๊าะ..เสริมหน้าอกซะหน่อย"

"..."

"เสริมดั้งสักนิด"

"..."

"เพิ่มก้นอีกนิด"

"แล้วก็เพิ่มส่วนสูง..อีกสักห้าเซ็น..รับรองสวยเลย"ไม่พูดเปล่ายังส่งยิ้มกรุ้มกริ่มมาให้ ยัยตัวเล็กกระทืบเท้าขัดใจ

"ถ้าจะขนาดนั้นไปเกิ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terkait

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่38

    เช้าวันต่อมา..ตรงกับวันหยุด..ภากรตัดสินใจลากคนในบ้านไปเที่ยวห้างในเมือง..สิ่งแรกที่ทำเขาอยากพาทุกคนไปซื้อรองเท้าดีๆหลังจากคุยกับลูก..เขาพึ่งรู้ลูกสาวไม่เคยได้ไปเที่ยวสวนสนุกเหมือนเด็กทั่วไป..ส่วนนึงเพราะในตัวจังหวัดไม่มีสวนสนุกขนาดใหญ่..และม๊ะม๊าก็ไม่ค่อยอยากขับรถข้ามจังหวัด"ไว้อาทิตย์หน้าเราเข้ากรุงเทพกันมั้ย..ไหนๆก็มีหยุดยาวสามวันแล้ว..เดี๋ยวป๊ะป๋าพาไปเที่ยวสวนสนุก"น้ำเสียงผู้ชายของบ้านเต็มไปด้วยความอบอุ่น..ถึงแม้ตั้งแต่เกิดเขาไม่เคยไปก็ตาม..แต่การได้ทำ 'ครั้งแรก' กับคนที่ตัวเองรัก..ก็น่าสนใจไม่น้อย"ไปค่ะๆ หนูอยากไป..สัญญาละน้า"เด็กหญิงยิ้มดีใจ"คร้าบผม"บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความสุข..โดยเฉพาะคนเป็ยเมียที่หน้าบานยิ่งกว่าใคร..เพราะตอนแรก..เธอคิดว่า..คงอีกนานที่พ่อลูกจะเข้าใจกันวันนั้นชายหนุ่มขนซื้อรองเท้าให้คนในบ้าน..พาเด็กหญิงซื้อหนังสือที่อยากได้..และได้วิตามินบำรุงให้ยายยายอีกถุงใหญ่ๆ"พ่อมิล""ครับ""เล่นหุ้นได้กำไรเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?"น้ำเสียงแม่ยายเต็มไปด้วยความประหลาดใจ..ยิ่งเห็นชายหนุ่มควักแบงก์พันจ่ายไม่หยุด..โดยที่แต่เดิมภากรอยากจะใช้บัตรเครดิตก็กลัวคนในบ้านจะสงสัยดวงต

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-09
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่ 39

    ณ คฤหาสน์ กิตติวรกุลชัยร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสุดเนี๊ยบ..ผมสลวยถูกตัดเป็นทรงอันเดอร์คัท ใบหน้าหล่อเหลาราบเรียบเย็นชา..ที่นี่คือ 'บ้าน' มูลค่าหลายพันล้าน..ที่ซึ่งเขาเกิด และเติบโต...มันไร้ซึ่งความ 'อบอุ่น' ช่างแตกต่างจากบ้านน้อยหลังนั้นดวงตาคมคู่สวยหลุบลง..ความรู้สึกหนักใจท่วมท้น..ไหนจะมีหน้าที่...ไหนจะต้องมานั่งหวาดระแวงว่าใครเป็นคนต้องการให้เขา'ตาย'"คุณหยางครับ..ไม่เข้าบ้านเหรอครับ..ท่านเจ้าสัวกำลังรออยู่นะ""อื่ม"ห้องรับแขกของบ้าน..หญิงวัยใกล้หกสิบอยู่ในชุดผ้าไหมสีชมพูราคาแพง..เธอนั่งอยู่บนโซฟาสีขาวขลิบทอง..โคมไฟระย้าราคาหลักล้านขับเน้นความหรูหราไฮโซของสถานที่ตอนคุณหญิงชญานินเห็นหน้าเขา..ใบหน้าสวยสง่าอ่อนกว่าวัยเชิดขึ้นทันที ดวงตาผู้สูงวัยเย็นชา..แฝงแววผิดหวัง..'ถ้าเป็นไปได้เธอไม่อยากให้ชายหนุ่มกลับมา'"สวัสดีครับคุณแม่"ภากรยกมือไหว้..ยังคงความสุภาพเฉกเช่นทุกครั้ง..คุณหญิงชญานินรับไหว้..ก่อนจะเสมองไปทางอื่น..คนเป็นลูกแอบถอนหายใจ..ร่างสูงใหญ่ทรุดตัวนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามความเงียบ..ส่งผลให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความอึดอัด..มันช่างแตกต่างจากบ้านน้อยหลังนั้น..แต่สำหรับเขา..มันคือ 'ควา

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่40

    วันที่คนเป็นพ่อถูกม๊ะม๊าไล่ออกจากบ้าน เด็กหญิงดารินเองก็เงียบผิดปกติ..เธอยังคงทำกิจวัตรประจำวันเฉกเช่นทุกวัน มีเพียงแต่ความเย็นชาที่ส่งออกมาโดยไม่รู้ตัวดวงตาคู่สวยราบเรียบจนคนเป็นแม่ใจหาย..อันธิยาพยายามหาเรื่องมาคุย..ก่อนจะใช้วิธีตะล่อมเพื่อเปิดใจคุยกัน..แต่ลูกสาวราวกับรู้แกว..พอจะเข้าเรื่อง..เด็กหญิงเลือกจะ 'ตัดบท'ดารินยังคงเป็น..คนที่รู้หน้าที่..รับผิดชอบ..และทุกอย่างในชีวิตกลับมาจริงจัง..จนคนเป็นแม่ปวดใจ..เธอไม่แปลกใจ..เขาคงนั้นเข้ามา..เป็นต้นไม้ใหญ่..ให้ที่พึ่งพิง..ให้คำปรึกษา พอชีวิตมีหลักยึด..ย่อมมีพื้นที่ปลอดภัย..ที่สามารถมีอิสระทำอะไรก็ได้..โดยเฉพาะการทำตัวเป็น 'เด็ก' คนที่เคยชินกับ 'ความสูญเสีย' หากวันหนึ่งได้ของรักคืนมา..แต่กับต้อง 'สูญเสีย' ไปอีกครั้ง..จะต้องใช้ 'เวลานาน' แค่ไหนกันนะ..ถึงจะทำใจได้ทางด้านชายหนุ่ม..ในช่วงระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมา..ภากรยังเคลียงานคงค้างในระหว่างที่หายตัวไป..โดยเฉพาะบริษัทลูกในเครือทั้งหลายแหล่ ช่วงที่เขาไม่อยู่..ท่านเจ้าสัวธงชัย กับอารองเป็นคนดูแล บริษัท กิตติวรกุลชัย จำกัด มหาชน ดำเนินธุรกิจประเภท holding company* โดยมีธุรกิจค้าปลีก ผลิต

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่41

    เช้าวันนึงระหว่างที่ร้านซักอบรีด เด็กหญิงดารินกำลังช่วยรดน้ำต้นไม้ในกระถางหน้าบ้าน..อากาศร้อน ส่งผลให้ใบหน้าสวยหวานขึ้นสีแดงระเรื่อ..ตอนภักดีเดินข้ามถนนมาถึงกับชะงัก..ดวงตาผู้สูงวัยเบิกกว้าง..เพราะเด็กหญิงหน้าตาเหมือนคุณภากรราวกับถอดแบบกันมา ถ้าไม่รู้ว่าชายหนุ่มมีน้องชายฝาแฝดเขาคงคิดว่า'เจ้านายเขาแอบไปมีลูกจนโตขนาดนี้เมื่อไรกันนะ!!'ร่างสูงผอมหันมามอง..ดวงตาคมคู่สวยหรี่มอง ก่อนจะหันไปมองรถหรูสีดำที่จอดฝั่งตรงข้าม..มันคือรถคันเดียวกับที่มารับ 'ป๊ะป๋า' ของเธอไปวันนั้นใบหน้าสวยหวานซีดลงทันใด ริมฝีปากรูปกระจับเม้มแน่น เธอสำรวจชายตรงหน้า..คนที่พาพ่อเธอไป อายุน่าจะอยู่ที่ช่วงสี่สิบตอนปลาย..อากาศร้อนขนาดนี้ยังคงใส่สูทสีดำสุภาพ ใบหน้าคนสูงวัยมีแก้ม และเริ่มมีเหงื่อ'เขามาทำไม? เอาป๊ะป๋าเธอไปแล้ว..ยังต้องการอะไรอีก?'"คุณมีธุระอะไร"น้ำเสียงหวานของเด็กสาวราบเรียบ เธอพูดพร้อมกับเดินไปปิดก๊อกน้ำที่อยู่ไม่ห่างกัน ชายวัยกลางคนลังเลเล็กน้อย"พอดี..ฉันมีเรื่องอยากคุยกับแม่หนูนะ""แม่ไม่อยู่..ไปส่งผ้า..ว่าแต่..เรื่องที่คุณมาคุยเป็นเรื่องสำคัญมั้ย?..ถ้าไม่..ก็กลับไปเถอะ"น้ำเสียงห้วน ไม่ต้อนรับ..ไร้คว

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่42

    หลังจาก 'ยัยแบนสะท้านโลก' จบเกม..popup คำชวนให้เข้าร่วมทีมขึ้นมาทันที คนตัวโตยิ้มกว้าง..ดวงตาคมคู่สวยอ่อนโยน..ก่อนกดเข้าทีมในทีมมีอดีตเมียทางพฤตินัย และลูกสาวสุดสวย..อยู่กันแค่สองคน..ส่วนอดีตเพื่อนรักไม่ได้ออนภากรตัดสินใจเปิดไมค์"ว่าไงแบน""คุณกลับมาแล้ว?"เสียงใสติดจะประหม่าคำว่า 'กลับมา' ของเธอกินนัยยะมากกว่า...การออนเกม..เขาจินตนาการภาพหญิงสาวออกทันที..ดวงตากลมโตสีน้ำตาลของยัยตัวเล็กคงตระหนก"อื่ม..เฮียแค่รอ..ความชัดเจนบางอย่าง..และรอให้เธอตัดสินใจ..ว่าแต่ตอนนี้..เลิกเรียกว่าคุณได้หรือยัง?"เสียงเข้มที่คุ้นเคยแหบพร่าเธอ 'รู้' ความชัดเจนที่ชายหนุ่มพูดถึง..คือสถานะของเธอ..และเธอรู้..เขาจะไม่มีวันทำในสิ่งที่ผิด..เธอเองก็เช่นกัน!"อัญเรียกคุณ..ว่าเฮียหยางได้จริงๆเหรอ"เสียงกระซิบแผ่วเบา"ได้ซิ..สรุปจะเรียกได้ยังแบน"น้ำเสียงคนตัวโตชักหงุดหงิด"เฮียหยาง""อื่อ..แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย"น้ำเสียงคนพูดเริ่มอารมณ์ดี"น่ารักมานานแล้วเหอะ"ยัยตัวเล็กอุบอิบเถียง"จริงเปล่า""จริงซิ..ถ้าอัญไม่น่ารัก..ใครจะน่ารักละ"อันธิยารีบตอบ..ไม่มีใครชมเธอ..เธอชมตัวเองก็ได้"เห้อออ...เบื่อคนจีบกันจัง"เสียงคนเป็

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่43

    "ก็เฮีย..มีสิทธิ์ที่จะเลือกผู้หญิงดีๆ ได้อีกเยอะไง..คนที่โปรไฟล์ดี..การศึกษาดี..หรือจะชอบระดับดารา..หนูว่าก็คงมีคนอยากคบกับเฮียอีกเยอะ""อื่อ..ก็มีเยอะอยู่นะ..ผู้หญิงแบบนั้น..แต่ก็ไม่ใช่แกไงแบน""ละ..แล้วเฮียไม่รังเกียจเหรอ..ฉันไม่ได้อกอึ่ม..สวยแซ่บแบบที่เฮียชอบ..แถมเรียนก็จบแค่มอหก"น้ำเสียงคนตัวเล็กเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ"ฟังนะแบน...แกนะ..เลิกดูถูกตัวเองได้แล้ว..ผู้หญิงหญิงเคยผ่านการแต่งงานแล้วไง?...เป็นม่ายแล้วยังไง? คุณค่าของแกจะลดลงเหรอ?""...""คนเรานะ...จะเติบโตได้..ก็ต้องผ่านอะไรมาบ้างอยู่แล้ว..ที่สำคัญแต่ละเส้นทางที่ผ่านมา..แกใช้ชีวิตได้เต็มที่..คุ้มค่าแค่ไหนมากกว่า..สำหรับเฮีย"คนตัวโตพยายามอธิบาย..ทั้งยังลูบหัวอย่างรักใคร่"...""แกเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง..มีคุณค่ามากๆคนนึง..ตัวแกเล็กแค่นี้..ฐานะก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร..แต่ยังสามารถเลี้ยงน้องอายให้เติบโตเป็นเด็กดีได้มากขนาดนี้..แกเก่งมากเลยรู้ตัวมั้ย?""...""เฮียไม่ได้วัดคนแค่ว่า..เขาเคยมีอะไรกับใครมาก่อน..เพราะมันคือเรื่องของอดีต..ตัวเฮียเองก็ไม่ใช่ผู้ชายที่ไม่เคยผ่านผู้หญิง..ว่าแต่แกเหอะรังเกียจเฮียมั้ยละ?""เฮียหยาง..อัญจะรังเ

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่44

    ณ ห้องนอนใหญ่ของหลานชายคนโตคฤหาสน์ กิตติวรกุลชัยเช้าวันพุธอันธิยานั่งแกว่งเท้าอยู่บนเตียงนอนระดับคิงไซซ์..เรื่องราวสองวันนี้..ผ่านไปไวมาก...ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเต็มไปด้วยความสับสน..ความรู้สึกราวอยู่ในความฝันย้อนไปเมื่อวันเสาร์..เธอตกลง..ยอมกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกัน..ในฐานะ 'สามีภรรยา'วันอาทิตย์เราไปวัด..ทำบุญให้พี่รามิลวันจันทร์..ไอ้ต้าวอดีตพี่สามี..ลากเธอเข้าอำเภอ..ทั้งยังให้แม่ของเธอเตรียมเอกสารแสดงการเสียชีวิตของคนเป็นสามี..ทั้งคุณนายนก..ทั้งเจ้าหญิงน้อยของเธอ..ทำเหมือนเป็น 'เรื่องที่ควรจะเป็น'เธอจรดปลายปากกาลงใบสำคัญการจดทะเบียนสมรส..อย่างไร้สติสามีคนปัจจุบันหันมาส่งยิ้มอ่อนโยน..เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีฟ้าอ่อน ส่งผลให้ชายหนุ่มหล่อเหลา...ภาพลักษ์ดูคุณชายกว่าปกติที่เธอเคยเห็น..มือใหญ่ล้วงเอากล่องขนาดเล็กสีฟ้าออกมา..ก่อนจะเปิดให้เห็นแหวนเพชรเม็ดใหญ่สุดหรู..ทั้งยังเตรียมสวมให้คนเป็นภรรยา...แต่หญิงสาวเลือกจะซุกมือไว้ข้างหลังศีรษะได้รูปของเมียป้ายแดงส่ายดุ๊กดิ๊ก..ดวงตาสีน้ำตาลตระหนกภากรมองภาพตรงหน้าอย่างแปลกใจ..หรือเขาข้ามขั้นเกินไป? หรือเธออยากให้จัดงานแต่งก่อน..ดวงตาคมคู่สวยเริ่ม

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10
  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่ 45

    อันธิยารับคำ..ก่อนจะหันไปมองตู้เสื้อผ้าอีกฝั่งที่ยาวจรดกำแพงอีกด้าน..แค่ห้องแต่งตัวก็กินพื้นที่เทียบเท่าชั้นบนบ้านหลังน้อยที่เธอเคยเกิดและเติบโตแล้วแถมโต๊ะกระจกกลางห้อง..มีสารพัดเครื่องประดับผู้ชายตั้งโชว์เต็ม..โดยเฉพาะนาฬิกาข้อมือที่มีเยอะมากกว่าเครื่องประดับอย่างอื่น..เธอเริ่มไม่แปลกใจแล้ว..ว่าทำไมตอนพี่รามิลตัวปลอมกลับมาใหม่ๆ ถึงแม้ไม่สำอาง..แต่พี่เขาช่างแต่งตัวเวลาเลือกเสื้อผ้า..ถึงไม่ใช่แบรนด์แพง..แต่เวลามารวมในตัวผู้ชายคนนี้..ทั้งดูดี..ดูแพง..โดยเฉพาะกริยาบางอย่าง..ที่ทั้งเนี้ยบ..ทั้งสง่า..แตกต่างจากพี่รามิลตัวจริง..ราวคนละคน..ถ้าเธอรู้ตั้งแต่แรกว่าพี่เขามีฝาแฝด..เธอมั่นใจมาก..ว่าเธอแยกออก"ตรงนั้นยังว่าง..ไว้เฮียซื้อเครื่องประดับมาเติมให้นะ...แต่ตอนนี้แบนแกไปอาบน้ำก่อน..เฮียเตรียมชุดกระโปรงให้ละ..แกขาว..ใส่ชุดโทนสีฟ้าสวย"ไม่พูดเปล่าไอ้ต้าวตัวโตดันหลังคนเป็นเมียให้เข้าห้องน้ำ"ผ้าเช็ดตัวอยู่ในตู้นะแบน..เดี๋ยวเฮียนั่งทำงานรอ..แล้วค่อยลงไปข้างล่างพร้อมกัน"น้ำเสียงคนพูดเต็มไปด้วยความใส่ใจ..จนหญิงสาวพูดไม่ออก..ได้แต่ตามใจสามีป้ายแดงเช้านี้ที่โต๊ะอาหาร..ตอนที่คนในตระกูล กิตติวรกุล

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-10

Bab terbaru

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทพิเศษ2

    ณ ศาลาทรงจีน หลังตึกเป่ยวันนั้นเป็นเสาร์เช้าเด็กหญิงดารินนั่งมองดูบ่อบัวที่กำลังบานสะพรั่ง มีผีเสื้อตัวน้อยบินวนรอบ...ในมือมีจดหมายที่คนเป็นทวดเขียนให้..ตั้งแต่วันที่ได้รับมันมา..เธอเองกลับเป็นฝ่ายที่ไม่กล้าจะเปิดมันขึ้นมาอ่าน..ส่วนหนึ่งเธอไม่อยากจะยอมรับว่า หนึ่งในบุคคลที่เธอเคารพรักมากที่สุดในชีวิต..ท่านได้เสียไปแล้วมือน้อยขาวผ่องสั่นเล็กน้อย..เธอสูดหายใจเข้าเพื่อรวบรวมความกล้า ก่อนจะตัดสินใจแกะซองจดหมายออกมาอ่าน‘ถึง จินเยว่..จินจินน้อยของเหล่ากงวันที่จินจินน้อยได้รับจดหมายฉบับนี้ เหล่ากงคงไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว..เหล่ากงรู้ว่าจินจินเองก็คงจะเสียใจไม่น้อย แต่เหล่ากงอยากจะบอกจินจินว่าการลาจากอาจเป็นเรื่องที่ยาก แต่ทุกคนล้วนหนีมันไม่พ้น เหมือนที่จินจินเองสูญเสียพ่อตั้งแต่อายุยังน้อยแต่เหล่ากงก็ยังเชื่ออย่างหนึ่งว่า..เหลนของเหล่ากงเป็นเด็กที่เข้มแข็ง จินจินจะต้องผ่านมันไปได้อย่างแน่นอนถ้าจะมีเรื่องไหนที่เหล่ากงเสียดายมากที่สุด ก็คงเป็นเพราะเราได้ใช้เวลาด้วยกันน้อยเกินไป มันมีหลายสิ่งที่เหล่ากงอยากเล่าให้หนูฟัง อยากดูการเติบโตของหนู อยากอยู่ถึงวันที่หนูมีคู่ชีวิต มีลูก แต่ไม้ใกล้ฝ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทพิเศษ1

    ย้อนกลับไปเมื่อสิบปีก่อน..กลางทะเลระหว่างหมู่เกาะกับผืนแผ่นดินใหญ่ร่างผอมสูงค่อยๆ จมลงไปในน้ำทะเล มันทั้งมืดลึก และหนาวเหน็บ เสียงพายุพัดรุนแรงค่อยๆ เลือนหายไปจากโสตประสาท จิตใต้สำนึกพยายามบอกตัวเองให้ว่ายขึ้นไปเหนือน้ำให้ได้ ‘เมียกับลูกน้อย’ยังรอเขาอยู่..แต่..ถึงแม้จะว่ายน้ำเก่งตามประสาลูกทะเลมากแค่ไหนก็ตาม.. ณ เวลานี้...ตอนนี้ เรี่ยวแรงกับค่อยๆ หายไป..และพรากลมหายใจของการดิ้นรนครั้งสุดท้ายไปพร้อมกันด้วยรามิลมารู้สึกตัวอีกที ตอนที่พระอาทิตย์ขึ้นเรียบร้อยแล้ว...ท้องฟ้าดำมืดเมื่อคืนเปลี่ยนเป็นสว่างจ้าฉายแสงสดใส ชายหนุ่มถอนหายใจโล่งอก...โชคดีเขารอดมาได้‘ให้มาตายตอนอายุแค่ยี่สิบสองมันจะใจร้ายไปหน่อยมั้ย!!’ไอ้ต้าวอดีตเดือนเกษตรคิดอย่างอารมณ์ดี แต่พอคิดได้ว่า..เมื่อวานวันเกิดยัยตัวเล็ก..เขากลับบ้านไม่ทัน..แม่เสือตัวจ้อยคงโกรธเขาเป็นแน่ แถมลูกสาวตัวน้อยถ้าไม่ใช่เขากล่อมนอน..ไม่รู้ว่ายัยหนูน้อยจะยอมนอนมั้ยนะคิดได้ดังนั้น ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นยืน พร้อมสะบัดทรายที่อยู่ตามขากางเกงออกดวงตาคมคู่สวยหันซ้ายแลขวา..สำรวจรอบๆ ไม่รู้ว่าน้ำทะเลพัดเขามาถึงไหน..หมู่บ้านที่อยู่ตรงหน้าเองก็ไม่คุ้นเคยเอาเ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่89 (จบ)

    ปิดเทอมฤดูร้อนวนมาอีกครั้ง รอบนี้ครอบครัวเล็กๆ ของอันธิยานัดกันไปเที่ยวทะเลทางใต้ โดยภากรเป็นหัวเรือใหญ่ในการจัดหาที่พัก เรือยอชต์สุดหรู นอกจากนี้ยังมีสมาชิกคนใหม่อยู่ในพุงยัยแบนสะท้านโลก..ตอนชายหนุ่มเห็นผลตรวจครั้งแรก...ความรู้สึกอิ่มเอมฟองฟูขึ้นเต็มหัวใจ..ดวงตาคมมองหน้าท้องแบนราบของไอ้ต้าวตัวเล็ก..เขานึกประหลาดใจเหลือเกินว่าข้างในพุงเล็กๆ นั้นจะมีเด็กน้อยอาศัยอยู่ ขณะเดียวกันเด็กหญิงดารินยิ้มแก้มบานแทบทั้งวัน เธอลากป๊ะป๋ากับม๊ะม๊า ไปหาซื้อเสื้อผ้า..ข้าวของเครื่องใช้..ของเล่นให้น้องน้อยตั้งแต่ยังไม่รู้เพศ ทั้งยังลงมือจัดห้องนอนเล็กให้น้องเอง เพราะห้องเดิมที่คนเป็นแม่ตั้งใจแต่งให้ลูกคนที่สอง กลับยกให้เด็กชายคีรีตัวแสบไปนานแล้ว เด็กหญิงเลือกโทนสีเขียว ซึ่งเป็นสีกลาง ทั้งยังขอห้องด้านล่างที่แต่เดิมเป็นห้องว่างไว้ทำ kid room เพิ่มอีกต่างหากแต่พอทำไปทำมา ก็พึ่งนึกได้...ถ้ามีน้องตอนนี้ เธอกับเด็กน้อยอายุจะห่างเกินหนึ่งรอบ...น้องสุดที่รักของเธอจะเหงา เหมือนที่เธอเคยเหงาในสมัยวัยเยาว์มั้ยนะ? เมื่อสมองของคนเป็นพี่สาวคนโตคิดได้..ใบหน้าสวยหวานแฝงแววเจ้าเล่ห์..วิธีที่เธอนึกออกคงต้องกดดันให้ป๊ะ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่88

    พอผ่านเรื่องราวทั้งหมดผ่านพ้นไป ชีวิตของครอบครัวเล็กๆ ก็กลับกลายมามีความสุขเหมือนดั่งเก่า เพิ่มเติมคงจะเป็นการหวงแหนช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันมากยิ่งขึ้น..สิ่งที่ดีที่สุดของเรื่องคราวนี้ คือภากรไม่ต้องทำงานหนัก..เขามีความสุขกับการมีเวลาให้กับครอบครัวมากยิ่งขึ้น..ส่วนใหญ่ชายหนุ่มเลือกจะทำงานที่บ้าน เด็กชายคีรียังคงตามติดเด็กหญิงดารินไม่เปลี่ยน ส่วนเด็กหญิงดารินกลับชอบหนีไปเล่นกับแก๊งพี่ไค พี่ปาลมากกว่า ไม่ว่าจะพูด หรือแกล้งทำตัวใจร้ายไอ้ต้าวเพื่อนชายก็ยังคงติดหนึบราวกับว่ากลัวเธอจะหายไป เล่นเอาจินจินน้อยของเหล่ากงแทบกุมขมับทุกวันในขณะที่คนเป็นแม่กำลังวางแผนกับลูกชายกำมะลอสุดที่รัก ว่าจะไปเรียกร้องพ่อแม่ฝ่ายชายให้มารับผิดชอบ 'หมั้นหมาย' กันไว้ก่อนดีมั้ย? ผู้ชายดีๆ ถ้าไม่รีบจับจองตั้งแต่ต้นๆ เด็กผู้หญิงคนอื่นก็จ้องจะคาบไปกินนะซิ ซึ่งเด็กชายคีรีย่อมเห็นด้วย แววตาสองชั้นดีใจจนปิดไม่มิด แต่คนหนึ่งผู้ใหญ่ คนหนึ่งเด็ก...ยังคิดแผนไม่ออกว่าต้องทำอย่างไรดี ในส่วนของฝั่งครอบครัวคีรีนั้นไม่ติดปัญหาอะไร เพราะคุณหมอกินรี มักจะตามใจลูกๆ อยู่แล้ว ขณะพี่ไคเปลี่ยนแฟนเป็นว่าเล่นทุกเดือน แม่ของเขายังไม่ว่าอ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่87

    ทนายประจำบ้านยังคงอ่านพินัยกรรมไปเรื่อยๆ สรุปได้ว่า บ้านรองเองก็ได้บริษัทประกันภัย...ซึ่งเป็นบริษัทที่มีมูลค่าใหญ่อันดับสองของตระกูล และถ้าเป็นธุรกิจที่บริหารให้ดีสามารถต่อยอดได้หลายอย่าง ลูกชายคนที่สองมองหน้าคนในครอบครัวด้วยความตกใจไม่แพ้กันส่วนลูกสาวคนสุดท้องได้เงินสดมูลค่าหลายพันล้าน...ชวนให้บรรดาญาติห่างๆ อิจฉาไม่น้อยคฤหาสน์หลังใหญ่มอบให้กับอดิศัยลูกชายคนโต โดยมีหน้าที่ต้องดูแลมารดาจนสิ้นอายุขัย...ส่วนอื่นๆ ในคฤหาสน์ย่อยนั้นถูกเซ็นมอบที่ดินเป็นของลูกๆ หลานๆ นานแล้ว ในขณะที่หลานชายคนโต ที่แต่เดิมคาดว่าจะได้ทรัพย์สมบัติมากที่สุด กับได้เพียงจำนวนหุ้นหลักสิบ ถึงสิบห้าเปอร์เซ็นต์ในธุรกิจต่างๆ กันไป หลายคนส่งรอยยิ้มแสดงความเห็นใจมาให้ แต่ใครจะรู้ว่าภากรดีใจมากแค่...อะไรจะดีเท่ากับการไม่ต้องทำอะไรเลย แต่ได้ส่วนแบ่งกันเล่า!!!ถ้าจะมีคนรู้ทัน ก็คงมีแต่ลูกสาวคนสวยที่เธอหันมายิ้มมุมปาก พร้อมทั้งยั่กคิ้วให้หนึ่งที แน่ละ...ป๊ะป๋าต้องขอบคุณเธอ เพราะเธอเป็นหนึ่งในคนที่เกลี้ยกล่อมเหล่ากง....ในเครือบริษัทมหาชนนั้น เดิมมีการวางรากฐานที่ดีอยู่แล้ว ถ้าไม่เกิดวิกฤติเศรษฐกิจ หรือผู้บริหารโง่เง่า อีโ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่86

    คุณวันชายหัวหน้าทนายประจำตระกูลอยู่ในชุดสูทสีเทา บุคลิกเคร่งขรึม..เขาอายุราวๆ ห้าสิบกว่า แต่เดิมเขาคือ เด็กในอุปการะของท่านเจ้าสัวธงชัยนั้นเอง ชายวัยเกษียณขยับแว่นตากลมสีใสเล็กน้อย ก่อนจะเดินมายืนด้านหน้า ในมือมีเอกสารพินัยกรรม..ทุกคนในห้องเงียบพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย"ฮะแฮ่ม...ทุกท่านในตระกูลมากันคบทุกคนแล้วใช่มั้ยครับ?"ทนายพูดพร้อมกวาดตา เช็กจำนวนคน ที่มีสิทธิ์ในพินัยกรรมที่ท่านเจ้าสัวได้จัดทำไว้ พอเห็นว่าผู้มีสิทธิ์คบตามจำนวน จึงพยักหน้าก่อนจะอ่านเอกสารในมือต่อ"เอาละครับ วันนี้ผมจะมาประกาศพินัยกรรมที่ท่านเจ้าสัวได้ทำไว้ อย่างแรกผมอยากทำความเข้าใจกับทุกคนว่า..นี้คือวัตถุประสงค์ของผู้ตาย และเป็นความตั้งใจแน่วแน่ ผมก็หวังว่าทุกคนจะเคารพในการตัดสินใจของท่านเจ้าสัว""...""ถ้าพร้อมแล้ว...ผมขอเริ่มเลยนะครับ""...""ข้าพเจ้า นายธงชัย กิตติวรชัยกุล ในขณะทำพินัยกรรมข้าพเจ้าขอยืนยันว่ามีสติสัมปชัญญะปกติดี โดยเมื่อข้าพเจ้าถึงแก่กรรมให้แบ่งทรัพย์สินต่างๆ ของข้าพเจ้าให้บุคคลดังต่อไปนี้ในส่วนของบริษัท..ข้าพเจ้าขอแบ่งแยกบริษัทออกเป็นดังนี้ ธุรกิจในเครือร้านสะดวกซื้อ..หุ้น 60%ที่ข้าพเจ้าถืออย

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่85

    ช่วงเย็นในระหว่างครอบครัวเล็กๆ กำลังนั่งกระเซ้าเย้าแหย่..ทั้งยังตกลงกันว่าปิดเทอมรอบหน้าจะไปเที่ยวต่างประเทศกันดีมั้ย? รวมถึงเล่าเรื่องระหว่างช่วงเวลาที่ลูกสาวสุดที่รักนอนหลับเป็นตายเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง ทุกอย่างเหมือนจะดี..บรรยากาศอบอุ่นหวนคืนกลับมา..มาวันนี้..สิ่งเล็กๆ เหล่านี้..มันเป็นสิ่งที่คนในบ้านหวงแหนนักหนาแน่ละ..การที่เด็กหญิงฟื้นจากอาการบาดเจ็บ นั้นสมควรเป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่แล้วเสียงโทรศัพท์จากมือถือของหัวหน้าครอบครัวกลับพรากบรรยากาศดีๆ ให้จางหายไป 'ท่านเจ้าสัวอาการโคม่า!!!'หน้าห้อง icu ตอนที่ภากรเข็นรถลูกสาวมาถึง..ครอบครัวกิตติวรชัยกุลต่างมายืนออหน้าห้อง..แต่ละคนหน้าตาไม่ดีนัก..คุณอดิศัยนั่งซึม ข้างๆ มีคุณหญิงชญานินนั่งซับน้ำตาพร้อมกุมมืออยู่ด้านข้าง ดาริกาเองพอเห็นพี่สะใภ้ก็รีบวิ่งมาหา..เธอเองก็จวนเจียนจะร้องไห้ส่วนครอบครัวบ้านรอง..ชาญวิทย์เองเดินไปเดินมาด้วยความเคร่งเครียด ไหนจะเครียดเรื่องเงินที่ต้องใช้หมุนในบริษัท มาอาการป่วยของคนเป็นพ่อ ลูกชายลูกสาวทั้งสองก็ยังมีฐานะไม่มั่นคง และถ้าวันนี้ไม่มีท่านเจ้าสัว ครอบครัวเขาคงลำบากกว่าเดิมแน่ ระหว่างที่รออ

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่84

    จากเหตุการณ์ครั้งนี้..ใครจะคิดว่าตระกูลที่มั่งคั่ง..หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของประเทศถึงกับเกิดเรื่องราวตามมามากมาย..ถึงขณะที่คนในตระกูลกิตติวรชัยกุลก็คาดไม่ถึงช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่ภากรเหนื่อยล้าทั้งกายใจ..ไหนจะลูกสาวที่ออกจากห้องไอซียู มาพักฟื้นของ vvip แต่เวลาผ่านไปเกือบเดือน จวนใกล้เปิดเทอมใหม่ เด็กหญิงก็ยังไม่ฟื้น ส่วนอากงที่ทุกคนในบ้านต่างก็มองว่าท่านมีสุขภาพแข็งแรง..แต่หลังจากที่ท่านได้รับความกระทบกระเทือนทางใจ โรคหัวใจที่มีแต่เดิมกำเริบ...ทุกวันนี้ท่านเจ้าสัว ผู้เป็นร่มเงาให้กับคนในตระกูลกลับกลายเป็นต้องมาอยู่ในห้องไอซียูแทนภาพร่างผอมเกร็งของชายสูงอายุ เครื่องช่วยหายใจระโยงระยาง ชายที่เคยโอบอุ้มเลี้ยงดูอุ้มชูเขามาตั้งแต่จำความได้..มาวันนี้ราวกับจะผุพังพร้อมจะจากไปทุกเมื่อถึงอากงจะเข้มงวดมากเพียงใด แต่ความรักที่ชายหนุ่มได้รับ จนเติบใหญ่มาจนทุกวันนี้ก็มาจากคนเป็นปู่แทบทั้งนั้นนอกจากที่ต้องเทียวมาโรงพยาบาล ยังต้องระงับเหตุการณ์ทะเลาะกันของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ เพราะพอข่าวสารของท่านเจ้าสัวป่วยหลุดออกมา...ขั้วอำนาจการบริหารทั้งฝั่งคุณอดิศัยกับลูกชาย คุณชาญวิทย์ และผู้ถือหุ้นนอกตระกูลก

  • ป๊ะป๋าที่หายไป   บทที่83

    "เห้ย พี่อัญเป็นอะไรคะ ร้องไห้ทำไม"น้องสามีละมือจากผักที่กำลังหั่น ร่างเพรียวระหงรีบวิ่งเข้าไปหาทันที..ยิ่งเมื่อเห็นพี่สะใภ้ที่แสนจะเข้มแข็ง..เต็มไปด้วยพลังชีวิต..แต่เวลานี้ร่างเล็กบอบบางกับตัวสั่นเทาทั้งยังพยายามกั้นสะอื้น"น้องอาย..เกิดอุบัติเหตุ"น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเจ็บปวดปนช็อก หญิงสาวเข้าไปกอดปลอบเหมือนที่ครั้งหนึ่งพี่สะใภ้เคยทำตอนที่เธอเองทุกข์ใจ "เดี๋ยวก่อนนะคะ ใจเย็นๆ นะพี่ แล้วตอนนี้หลานอยู่ที่ไหนคะ คิดในแง่ดีบางทีหลานอาจจะไม่เป็นอะไรมากก็ได้" คำพูดของหญิงสาวเรียกสติได้ไม่น้อยบางทีลูกอาจไม่เป็นอะไร เหมือนที่ครั้งหนึ่งเคยเกิดอุบัติเหตุรถเฉี่ยวแล้วเด็กหญิงบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย มือเล็กตบหน้าตัวเองพยายามเรียกสติ..ไม่...ลูกสาวจะต้องไม่เป็นอะไร เธอลากน้องสามีไปโรงพยาบาลทันทีทางด้านภากร...ชายหนุ่มยังคงวุ่นวายกับคู่ค้าที่ยังตกลงข้อสัญญากันไม่ได้ แต่ถึงคนตรงหน้าจะสำคัญแค่ไหน..เสียงโทรศัพท์ที่เป็นเสียงเรียกเข้าเฉพาะของคนเป็นเมีย ย่อมสำคัญกว่า..ตั้งแต่ที่รู้จักกันมา ไม่มีครั้งไหนที่ไอ้ต้าวตัวโตไม่เคยไม่รับโทรศัพท์ แต่ยัยแบนตัวแสบก็ไม่ใข่ผู้หญิงที่ชอบโทรจิกสามี เว้นแต่มีเรื่องสำคัญจ

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status