Share

( 42 ) จากไป

last update Last Updated: 2025-04-01 17:46:14

เดียร์ Talk

ฉันให้พีทขับรถมาส่งที่คอนโดของฉัน เพื่อที่จะมาเอาเอกสารที่ได้เก็บมาตรวจสอบก่อนหน้าไปให้กับตำรวจดำเนินคดีกับผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้ ฉันบอกได้เลยว่าฉันจะไม่ยอมใครอีกแล้ว ต่อให้คนนั้นจะเป็นคนที่ฉันรักและสนิทมากแค่ไหนก็ตาม

ติ๊ด~

ฉันใช้คีย์การ์ดแตะแล้วเปิดประตูเข้าไป แต่ภายในห้องของฉันมันเงียบมาก เงียบเหมือนไม่มีคนอยู่เลยน่าแปลกนะ ปกติคิงส์จะอยู่ในห้องตลอดนี่นา

“คิงส์ คิงส์ นายอยู่ในห้องหรือเปล่า คิงส์”

“….” ไร้เสียงตอบรับใดๆ จากคนที่ฉันเรียกหา นี่เขาหายไปไหนของเขากัน

พอฉันเดินเข้ามาถึงในห้องนอนก็เห็นเพียงกองเอกสารตั้งเรียงอยู่ และมีกระดาษวางอยู่บนโต๊ะทำงานของฉันใบนึง

มันเขียนเอาไว้ว่า…

( ฉันหาตัวคนที่ทำเรื่องนี้ได้แล้วนะ ไม่รู้จะทันหรือเปล่า แต่หลักฐานอยู่ในนี้หมดแล้ว ขอให้เธอโชคดีนะ เราคงได้เจอกันอีก….ลาก่อน…)

หัวใจฉันกระตุกวูบเมื่ออ่านจบ นี่เขาไปแล้วจริงๆ เหรอ ไหนบอกจะอยู่ช่วยกันไง ทำไมถึงหนีไปตอนที่ฉันกำลังเผชิญปัญหาแบบนี้ล่ะ

“นายทิ้งฉันไปแล้วจริงๆ เหรอคิงส์” น้ำตาของฉันมันเอ่อไหลออกมาอาบแก้ม ฉันเองก็ลืมไปเหมือนกันว่าสถานะของเราสองคนมันไม่มีอะไรผูกพันกันเลยนอกจาก
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • นางบำเรอ SM20+   ( 43 ) คนตอแหล

    งานเลี้ยงของคุณราตรี“คุณราตรีคะ ขอถ่ายรูปหน่อยนะคะ”แช๊ะ แช๊ะ“ขอถ่ายรูปหน่อยนะครับคุณราตรี”แช๊ะ แช๊ะหญิงสาววัยกลางคนยืนโพสต์ท่าให้นักข่าวถ่ายรูปด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม แสงแฟลชวิบวับจนน่าแสบตา“คุณราตรีคิดยังไงคะ กับการที่บริษัทคู่แข่งมีการฟอกเงินเกิดขึ้น แถมยังมีข่าวออกมาว่าโกงเงินลูกค้าอีกด้วย”“เอ่อคือ เรื่องนี้ดิฉันจะไปตอบอะไรมากมายก็คงจะไม่ได้นะคะ เพราะดิฉันก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรที่บริษัทฝ่ายนั้นเลย แต่จะให้แสดงความคิดเห็นในฐานะที่เป็นนักธุรกิจด้วยกันก็ได้ค่ะ”“ว่ายังไงคะ” นักข่าวถาม“คือในความคิดของดิฉัน เราเป็นนักธุรกิจทำงานบริการลูกค้า ทุกอย่างเราต้องทำด้วยใจจริงค่ะ เรื่องฟอกเงินอันนี้ดิฉันก็ไม่รู้ว่าจริงเท็จแค่ไหน ส่วนเรื่องโกงเงินลูกค้าดิฉันก็เห็นลูกค้าหลายคนมาบ่นแบบนี้เหมือนกันค่ะ ว่าเวลาคุยตกลงกันก็จะอีกราคานึง พอทำเสร็จแล้วก็จะมีอีกราคานึงเพิ่มขึ้นมาอีกเป็นเท่าตัวเลย ดิฉันมองว่าเราควรแจ้งตรงส่วนนี้ให้กับลูกค้าอย่างชัดเจนก่อนเลย เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดค่ะ”“อ๋อ แล้วคุณราตรีรู้สึกดีใจมั้ยคะที่ไม่ต้องมีบริษัทคู่แข่งอีกแล้ว”“อืม…ถามว่าดีใจไหม ไม่เลยนะคะดิฉันอยากให้ทำงานแบ

    Last Updated : 2025-04-01
  • นางบำเรอ SM20+   ( 44 ) เอาคืน

    สิ้นสุดเสียงร่างบางก็เดินฝ่ากลุ่มของชายฉกรรจ์เข้ามา ก่อนที่เธอจะหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของกลุ่มชายฉกรรจ์ แล้วค่อยๆ ถอดแว่นดำออก“หูยยย นั่นมันคุณเดียร์นี่นา ถ่ายรูปกันเร็วทุกคน”“เออๆ ฉันว่าครั้งนี้ต้องมีข่าวเด็ดๆ กลับไปให้ทำแน่เลย”นักข่าวต่างพากันฮือฮาถ่ายรูปหญิงสาวที่เดินเข้ามาในงาน“ขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบนะคะ ดิฉันขอเวลาไม่นาน แค่ได้เปิดโปงคนชั่ว” เดียร์เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ที่มีเพียงเสียงซุบซิบนินทาเบาๆ แต่นั่นไม่ใช่จุดสนใจของเธอทุกคนต่างพากันหันมองหน้ากันอย่างงงๆ บวกไปด้วยความตกใจ ซึ่งคำพูดของเดียร์ก็ทำเอาคุณราตรีถึงกับยืนหน้าเหวอไปเลย“คะ คุณเดียร์มางานนี้ด้วยเหรอคะ ไม่เห็นบอกกันก่อนเลย ดิฉันจะได้เตรียมตัวต้อนรับ” คุณราตรีเดินมาหาเธอพร้อมกับฝืนยิ้มให้ ภายใต้สีหน้าซีดเซียว“ถ้าบอกก่อนจะมา ฉันก็จะไม่ได้เจอคุณน่ะสิคะ” เดียร์ยิ้ม“ที่คุณเดียร์พูดว่า จะมาเปิดโปงคนชั่วใครเหรอคะอยู่ในงานนี้เหรอคะ” นักข่าวรีบเดินเข้ามาถาม“ใช่ค่ะ อยู่ในงานนี้ แล้วก็เป็นคนที่พวกคุณรู้จักดีด้วย”“….” เมื่อได้ยินแบบนั้นคุณราตรีก็ถึงกับหน้าซีดไปอีก“ยังไงดิฉันขอพื้นที่นี้ประกาศความบริสุทธิ์ของดิฉันหน่

    Last Updated : 2025-04-01
  • นางบำเรอ SM20+   ( 45 ) ทิ้งทุกอย่าง

    วันต่อมาบริษัทเดียร์ดีไซน์เนอร์“คุณเดียร์คะ คือดิฉัน…” เลขารีบเดินมาทักเมื่อเห็นว่าผู้เป็นเจ้านายเดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่“อืม เรียกพนักงานทุกคนมาประชุมหน่อยนะ ฉันมีเรื่องจะประกาศให้รู้”“ได้ค่ะคุณเดียร์”“ฉันจะไปรอที่ห้องประชุมนะ”พูดจบหญิงสาวก็เดินไปยังห้องประชุมทันที ไม่นานพนักงานทุกคนก็ต่างพากันทยอยเข้ามาในห้องประชุม“เรียบร้อยแล้วค่ะคุณเดียร์ พนักงานมากันครบแล้ว” เลขาเอ่ยขึ้น“เอาล่ะ ฉันจะพูดในนี้แค่ครั้งเดียวนะ หลายๆ คนอาจจะรู้ข่าวมาบ้างแล้วว่า บริษัทของเราเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่ต้องเป็นห่วงทุกอย่างฉันจัดการจบหมดแล้ว แต่ที่ฉันเรียกทุกคนมาวันนี้ ก็เพื่อจะมาแจ้งให้ทราบว่าให้ทุกคนทำงานวันนี้เป็นวันสุดท้าย และฉันจะให้เงินเดือนทุกคนล่วงหน้าไปทั้งหมดสามเดือน เพราะมันก็น่าจะพอใช้จนกว่าทุกคนจะหางานใหม่ทำได้”“คุณเดียร์ \\ คุณเดียร์” พนักงานต่างพากันตกใจเมื่อได้ยินแบบนั้น“เอ่อคุณเดียร์คะ ทำไมเราต้องปิดด้วยล่ะคะ ในเมื่อเราหาหลักฐานได้แล้วว่าเราไม่ได้เป็นคนทำ”“ใช่ แต่ฉันอยากจะพักเรื่องนี้ ฉันอยากอยู่กับตัวเอง ฉันอยากให้เวลากับตัวเอง เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ก็แล้วกันนะ ฉันไม่มีอ

    Last Updated : 2025-04-01
  • นางบำเรอ SM20+   ( 46 ) ทิ้งทุกอย่าง ( ต่อ )

    เดียร์ Talk หลายวันต่อมาฉันเก็บของใส่กระเป๋าเดินทาง ส่วนที่ไม่ได้เอาไปด้วยก็เก็บเอาไว้ในคอนโด การเดินทางในครั้งนี้ฉันไม่ได้ให้ใครมารับรู้ด้วยแม้กระทั่งพิงค์เพื่อนที่ฉันรักมากที่สุดในชีวิต แต่ฉันยังไม่พร้อมที่จะบอกใครจริงๆ ฉันอยากไปอยู่เงียบๆ ในที่ไหนสักที่หนึ่งที่ไม่มีใครรู้จักฉัน และฉันก็ไม่รู้จักใครเลย บางทีมันก็อาจจะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาได้บ้างก็ได้ฉันไม่อยากรับรู้อะไร ฉันอยากหายไปเงียบๆ เพราะทุกอย่างมันก็จบลงหมดแล้ว ถึงแม้หลักฐานทุกอย่างจะบอกว่าฉันเป็นผู้บริสุทธิ์ก็ตาม แต่เรื่องราวที่มันเคยเกิดขึ้นกับฉันมันก็ทำให้ฉันไม่สามารถลืมได้ลง มันเป็นความทรงจำที่เลวร้ายมากที่สุดในชีวิตของฉัน“ฉันขอโทษนะพิงค์ ขอโทษนะคะพ่อแม่ แต่ตอนนี้เดียร์ไม่พร้อมที่จะรับรู้อะไรจริงๆ ขอโทษที่ต้องหายไปอย่างเงียบๆ ซักวันเดียร์จะกลับมา”ฉันลากกระเป๋าเดินทางลงมาจากคอนโดก่อนจะเอาจดหมายไปทิ้งไว้ที่ตู้ไปรษณีย์ เป็นจดหมายเขียนถึงพ่อกับแม่และพิงค์ เพราะการที่ฉันหายไปแบบนี้ทุกคนจะต้องตามหาแน่นอน แต่ฉันไม่อยากให้ใครตามหา ขอให้ทุกคนรู้แค่ว่าฉันสบายดี แต่ตอนนี้ฉันอยากอยู่คนเดียวมากกว่าสนามบิน“ขอโทษนะทุกคน เราคงได้

    Last Updated : 2025-04-01
  • นางบำเรอ SM20+   ( 47 ) เริ่มต้นใหม่

    หลายวันผ่านไปฉันค่อยๆ วางแผนชีวิตให้กับตัวเองทีละนิด เพราะต้องเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ทั้งหมด แต่ฉันไม่เคยกลัวการที่จะต้องเริ่มใหม่เลย เพราะการที่เราได้เริ่มต้นอะไรใหม่ๆ ก็เหมือนเราเปิดรับประสบการณ์ใหม่ๆ เข้ามาในชีวิต ถึงแม้มันจะยังลำบากแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ฉันท้อแท้ ฉันพร้อมที่จะเริ่มใหม่ถ้าทำแล้วฉันจะรู้สึกดีขึ้นฉันไม่ได้อยากทำแบบนี้เลย ฉันรู้ว่าทุกคนเป็นห่วงฉันมาก แต่ฉันเชื่อว่าทุกคนจะต้องเข้าใจฉันฉันไม่เคยโกรธหรือเกลียดใครโดยที่ไม่มีเหตุผล และการที่ฉันออกมาแบบนี้มันก็หมายความว่าฉันอยากให้เวลากับตัวเองอยากอยู่กับตัวเองสักพัก ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันจะรู้สึกดีขึ้นเมื่อไหร่ ฉันคิดได้แค่ว่าเมื่อไหร่ที่ฉันพร้อมฉันจะกลับไป“เฮ้เดียร์ ยูมาทำอะไรตรงนี้” เสียงเข้มใหญ่ดังขึ้นจากทางด้านหลังของฉันนี่คือเพื่อนบ้านใหม่ของฉันเอง ไม่สิเพื่อนข้างห้อง นางย้ายมาอยู่พร้อมๆ กับฉัน แต่เราเพิ่งจะมารู้จักกันได้ไม่กี่วันเองนางเป็นสาวประเภทสองนะ แต่ไม่ได้แต่งตัวออกแนวผู้หญิง การแต่งตัวภายนอกทุกอย่างดูเหมือนผู้ชายแท้หมด แต่ใจของนางเป็นผู้หญิงที่รักสวยรักงาม นางเป็นคนจิตใจดีนะ ดีกว่าคนบางคนเลยด้วยแหละ“ฉ

    Last Updated : 2025-04-01
  • นางบำเรอ SM20+   ( 48 ) อาการแปลกๆ

    เดือนถัดมาอ้วก อ้วก อ้วก“อืมม เป็นอะไรอีกเนี่ย” ร่างเล็กนั่งร้องโอดโอยอยู่ในห้องน้ำหลังจากที่เพิ่งจะอ้วกออกไปจนหมดไส้หมดพุง อาการแบบนี้เธอเริ่มเป็นถี่และหนักขึ้นเรื่อยๆ จนบางทีเธอแอบคิดไปว่าเธอเป็นโรคร้ายแรงหรือเปล่า เพราะจู่ๆ มันก็มีอาการแบบนี้ขึ้นมาดื้อๆ เลย จนตัวเธอเองก็ไม่ได้ทันตั้งตัวเหมือนกัน“อึกก อึกก อ้วกก อ้วกก โอกก” เสียงการอาเจียนคลื่นไส้ของเธอดึงดูดเพื่อนร่วมห้องไม่น้อย โทมัสรีบผลักประตูเข้ามาทันทีเมื่อยืนฟังเสียงอยู่พักใหญ่แล้วไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลย จนเขาเองก็อดเป็นห่วงไม่ได้“เดียร์! ยูเป็นไงบ้าง นี่ยูเป็นอะไรไปทำไมถึงเป็นแบบนี้”“อึกก ไม่รู้เหมือนกัน จู่ๆ ก็อยากจะอ้วกพะอืดพะอมมาก”“ยูไปกินอะไรผิดสำแดงมารึเปล่า อาการเหมือนกับคนอาหารเป็นพิษเลยนะ” โทมัสเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ห่วงใย“ไม่นะ ฉันไม่เคยแพ้อาหารอะไรเลย อึก…อีกอย่างฉันก็ไม่เคยอาหารเป็นพิษเลยด้วย”“เข้ามานั่งข้างในก่อนมา” โทมัสพยุงเดียร์เดินเข้าไปนั่งในห้อง ก่อนจะรีบหาน้ำมาให้กับเธอ “ไปหาหมอหน่อยมั้ย หมอจะได้ตรวจอาการแล้วให้ยามากิน จะได้รู้ว่าเป็นอะไร”“หึไม่อะ ฉันไม่อยากนอนโรงพยาบาล ฉันเบื่อ” เดียร์เบือนหน้าหนี

    Last Updated : 2025-04-01
  • นางบำเรอ SM20+   ( 49 ) ประจำเดือนไม่มา

    วันต่อมา“เดียร์ เดียร์” โทมัสสะกิดคนข้างๆ เบาๆ พร้อมกับเอ่ยเรียกชื่อของเธอข้างหู “เช้าแล้วนะ ทำไมมานอนตรงนี้”“อืออ อย่ากวนจะนอน” เธอเอ่ยงึมงำด้วยน้ำเสียงที่ดูหงุดหงิดไม่น้อย“แล้วทำไมถึงมานอนอยู่ตรงนี้ ทำไมถึงไม่ขึ้นไปนอนบนที่นอนดีๆ ล่ะ” โทมัสถาม เพราะเปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่าเดียร์นอนหลับอยู่ที่โต๊ะทำงาน ดูเหมือนว่าเธอจะทำงานทั้งคืนจนเผลอหลับไปเลยด้วย“อืมม ถ้าจะมาเอางานไปให้เจ้านาย ฉันทำให้เสร็จแล้วนะ เอาไปได้เลย” เดียร์พูดทั้งๆ ที่ไม่ได้ลืมตาขึ้นมามองดู“ไอไม่ได้มาเอางาน แต่เข้ามาดูยูต่างหากว่าเป็นยังไงบ้าง”“ฉันสบายดีไม่ต้องเป็นห่วง” เธอตอบ“เมื่อคืนยูไม่ได้กินข้าวเหรอ?” หางตาเหลือบไปเห็นจานใส่อาหารที่เขาได้เอามาแขวนไว้ให้เธอเมื่อคืน ดูจากสภาพแล้วเธอคงจะไม่ได้แตะเลย“อื้ม มันเสียแล้วฉันก็เลยไม่ได้กิน”“เสีย? เสียที่ไหน ไอซื้อมาตอนที่ทำเสร็จใหม่ๆ เลยนะ ร้อนๆ เลยด้วยมันจะเสียได้ยังไง ยูจมูกไม่ดีหรือเปล่า”“ไม่รู้อะ แต่มันเหม็นจริงๆ นะ เหม็นจนจะอ้วก” เดียร์ยืนยัน เธอไม่ได้แสดงละครเธอพูดความจริงเธอพยายามฝืนที่จะกินแล้ว แต่สรุปก็กินไม่ได้อยู่ดี“ลุกมาคุยกันก่อนสิ” โทมัสดึงร่างเล็กที่ไ

    Last Updated : 2025-04-01
  • นางบำเรอ SM20+   ( 50 ) ไม่จริงใช่ไหม ( ผลตรวจ )

    เดียร์ Talk ฉันยืนจับแท่งตรวจครรภ์ในมือแน่นเมื่อผลของมันออกมาเป็นแบบนี้ มันไม่จริงใช่ไหมมันต้องผิดพลาดอะไรไปแน่ๆ ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองเลยว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของฉันมันคือความจริง หูทั้งสองข้างของฉันมันดับอื้อไปหมดฉันท้อง…ท้องกับคิงส์ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมีหลุดมาได้ เพราะฉันก็ป้องกันตัวเองดีตลอด ถึงแม้เขาเองแทบจะไม่ได้ป้องกันเลยก็ตาม แต่ฉันก็ป้องกันตัวเองดีอยู่เสมอ“มะ ไม่จริง มันต้องเสียแน่ๆ” ฉันรีบเก็บอุปกรณ์ตรวจครรภ์ใส่กล่องตามเดิม ก่อนจะเอาไปโยนทิ้งที่ถังขยะด้านนอก“ทำไมเป็นอะไรล่ะ ทำไมถึงทิ้งแบบนั้น” โทมัสเอ่ยถาม“ของนายมันเสียมันตรวจไม่ได้ คราวหน้าก็หัดดูซะก่อนนะจะได้ไม่ต้องซื้อมาเสียเงิน”“เสีย? เสียได้ยังไงกัน ไอซื้อมาจากคลินิกเลยนะ”“นั่นแหละ มันเสีย” ฉันยืนยันคำเดิม มันต้องเสียแน่ๆ ฉันไม่ได้ท้อง“ยูมีเรื่องอะไรปิดบังไออยู่หรือเปล่า”“ไม่มี ไม่มีอะไรทั้งนั้น ออกไปจากห้องของฉันได้แล้วฉันอยากพักผ่อน”“แต่ยู…”“ขอร้องล่ะนะโทมัส ฉันอยากอยู่เป็นส่วนตัวของตัวเอง”“โอเค ไอกลับห้องของตัวเองก็ได้” จากนั้นโทมัสก็เดินออกไปจากห้องของฉันฉันนั่งคิดอะไรอยู่พักใหญ่ก่อนจะนึกบ

    Last Updated : 2025-04-01

Latest chapter

  • นางบำเรอ SM20+   ตอนพิเศษ ( คุณพ่อมาเฟีย )

    3 ปีต่อมา“คุณลุงขา…” เสียงเด็กน้อยดังมาแต่ไกลทันทีที่ลงมาจากรถ ก่อนที่ร่างอ้วนกลมจะวิ่งเข้าใส่ลุงครามจนเกือบหงายหลังไป “คิดถึงคุณลุงจังเลยค่ะ”“เหรอครับ ลุงก็คิดถึงเด็กอ้วนของลุงเหมือนกันครับ” มือหนาบีบแก้มยุ้ยเบาๆ อย่างมันเขี้ยว“น้องดารินครับ เข้าบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะครับ เล่นมาทั้งวันมีแต่เหงื่อทั้งนั้นเลย” คิงส์พูดขึ้นจากทางด้านหลังลูกสาว“ค่ะคุณพ่อ”แกตอบรับคำพูดของผู้เป็นพ่อแต่โดยดี ก่อนจะวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าไปด้านใน“แล้วมึงล่ะ มีอะไรหรือเปล่าถึงได้แวะมา” ถึงแม้จะเป็นครอบครัวที่สนิทและรู้จักมักคุ้นกันเป็นอย่างดี แต่ก็ไม่ได้ไปมาหาสู่กันบ่อยนัก เพราะทุกคนต่างมีหน้าที่เป็นของตัวเอง จะมาเจอกันสักครั้งก็ต่อเมื่อมีงานหรือปาร์ตี้เล็กๆ ระหว่างครอบครัว“กูเพิ่งกลับมาจากออสเตรเลียน่ะ ก็เลยซื้อของมาฝากหลานสาวกับหลานชาย ไม่ได้แวะเอามาให้สักทีวันนี้ผ่านมาพอดีก็เลยแวะเอามาให้” ครามบอก“อ๋อ ขอบใจมากนะ”“อือ..กูกลับละ”“อืม…ขับรถกลับดีๆ นะมึง อย่าไปไถลเล่นกับฟุตบาทล่ะ”“เออ!”เป็นคำพูดที่ห่วงใยแต่ก็ยังไม่วายสอดแทรกเรื่องกวนบาทาใส่กัน ไม่รู้เลยว่าใครจอมยั่วใครจอมโมโหกันแน่ เพราะทั้งสอง

  • นางบำเรอ SM20+   ตอนพิเศษ ( คุณพ่อมาเฟีย )

    บ้านพักริมทะเล“อ่า…สดชื่นจัง…” คิงส์กางแขนออกกว้างแอ่นอกรับลมบริสุทธิ์จากผืนทะเล แต่จู่ๆ ก็มีมือปริศนามาผลักเขาออกไป“ยืนกีดขวางฉิบหายมึงเนี่ย!” ครามพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูหงุดหงิด แต่ดูเหมือนจะแกล้งคนข้างๆ มากกว่า“ก็ทางเดินมีตั้งมากมายมึงไม่เดิน มาเดินเอาตรงที่กูยืนอยู่เนี่ยนะ!?” คิงส์หันไปต่อว่า ตรงที่เขายืนเป็นหน้าบ้านก็จริงแต่บ้านก็กว้างพอที่จะไปเดินทางอื่นได้“นี่มันบ้านกู กูจะเดินไปตรงไหนก็ได้ไม่ผิด” ครามทำหน้าเฉยชาใส่คิงส์ ราวกับว่าไม่รู้สึกอะไรกับการกระทำของตัวเองเลย“มันไม่ผิดหรอก มันอยู่ที่มารยาทต่างหากไอ้เวร! กูรู้ว่าบ้านหลังนี้เป็นของมึง แต่กูมายืนอยู่ตรงนี้ก่อนมึง” คิงส์หันไปเท้าเอวด่าอยู่ด้วยกันสองคนไม่ได้เลยจริงๆ สองคนนี้ มีอันเป็นต้องหาเรื่องทะเลาะกันอยู่ตลอด ส่วนมากก็จะเป็นเรื่องบ้าๆ บอๆ ที่ด่ากัน“แล้วไง? กูไม่ได้สนใจเรื่องนี้สักหน่อย”“มึงนี่มันกวนตีนไม่เปลี่ยนเลยนะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนกูกับมึงก็คงจะวางมวยกันไปแล้ว”“มาดิ ตอนนี้ยังวางได้นะ”“เดี๋ยวกูจะฟ้องเมียมึง” คิงส์พูดขู่“ฟ้องเรื่องอะไร๊ กูไม่ได้มีเรื่องปิดบังอย่างเช่นเรื่องแต่งรถเหมือนมึงสักหน่อย”“ให้กูพูดจริงๆ เ

  • นางบำเรอ SM20+   ตอนพิเศษ ( คุณพ่อมาเฟีย )

    “กูขออุ้มหลานหน่อย” ครามยื้อแขนที่รอรับเด็กสาวตัวน้อย แต่กลับถูกคิงส์พาเดินหนีออกไป “ไอ้คิงส์! กูบอกขออุ้มหลานหน่อย”“กูไม่ให้อุ้ม” คิงส์หันมาตอบกลับเสียงแข็งกร้าว“แต่นี่หลานกู”“หลานมึง แต่ลูกกู”ทั้งสองยืนเถียงกันอย่างเอาเป็นเอาตาย เพราะไม่มีใครยอมใครเลย อีกคนก็อยากอุ้มหลาน อีกคนก็หวงลูกราวกับจงอางหวงไข่ ไม่ยอมให้ใครได้แตะต้องลูกสาวเลยโดยเฉพาะคราม“เฮ้ย! มึงจะหวงทำไมวะ กูแค่ขออุ้มหลานหน่อยแค่นี้เอง ไม่ได้พาไปไหนสักหน่อย” ครามพูดแย้งออกไป“กูไม่ให้อุ้ม เดี๋ยวมึงเอาลูกกูไป” คิงส์หวงลูกสาวมาก เพราะแกทั้งน่ารักขี้อ้อน ตัวอ้วนกลมแถมแก้มซาลาเปาหน้าหยิกเล่น ใครเห็นก็ต้องเป็นหลง โดยเฉพาะครามที่ชอบเด็กผู้หญิงตัวอ้วนๆ กลมๆ มาก“กูขออุ้มนิดเดียว มึงก็ยืนโด่อยู่ตรงนี้ กูจะเอาลูกมึงไปไหนได้”“มึงอยากได้ลูกผู้หญิงอีก ทำไมมึงถึงไม่ทำเอาเองล่ะ เหอะ! หรือว่าหมดน้ำยาแล้ว?” คิงส์หัวเราะเย้ยหยันคนตรงหน้า“น้ำยากูยังไม่หมดหรอก แต่เมียกูไม่ยอมมีลูกให้อีกนี่หว่า บอกว่ามีแค่สองคนก็พอแล้ว” ครามถอนหายใจเฮือกใหญ่“มึงมันไม่มีน้ำยาเองนี่หว่า”“แล้วมึงล่ะ ทำไมไม่มีอีก”“กูทำหมันแล้วจะมีได้ไงวะ คนอย่างกูอะมันน้

  • นางบำเรอ SM20+   ( 90 ) The end

    6 เดือนต่อมาบ้านแสนอบอุ่น“แอ้ แอ้” เสียงของน้องดารินดังอ้าวออกมาถึงข้างนอก ฉันชะโงกหน้าเข้าไปมองก็เห็นว่าแกกำลังนั่งเล่นอยู่กับพี่ชายอยู่ ส่วนคิงส์ก็คอยนั่งดูแลอยู่ข้างๆ ตอนนี้พากันหลงเด็กน้อยคนนี้ทั้งพี่ชายทั้งพ่อเลย“ดูท่าคุณหนูไทเกอร์กับคุณคิงส์จะพากันหลงคุณหนูดารินจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วนะคะเนี่ย” ป้าอิ่มพูดขึ้น“ใช่ค่ะป้าอิ่ม” สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดคือกลัวว่าพี่น้องจะไม่รักกัน กลัวว่าจะมีคนมาพูดทำพี่น้องทะเลาะกัน แต่ตอนนี้ฉันไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้วน้องไทเกอร์มีวุฒิภาวะของความเป็นพี่มาก คอยดูแลน้องอยู่ตลอด ทุกวันหลังเลิกเรียนก็จะมาเล่นอยู่กับน้อง อายุห่างกันมากไม่ใช่ปัญหาเลย ดีซะอีกที่จะมีพี่ชายคนโตคอยดูแลน้องสาวคนเล็กคนนี้น้องไทเกอร์แกเข้าใจดีว่าทำไมฉันถึงต้องดูแลเอาใจใส่น้องมากเป็นพิเศษ แต่ฉันก็ไม่เคยละเลยแกเลยสักครั้ง ฉันทำให้แกได้เห็นว่าต่อให้จะมีน้องอีกซักกี่คนความรักที่ฉันมีให้แกก็ยังเหมือนเดิม“แล้วคุณเดียร์ ไม่คิดจะมีคุณหนูอีกซักคนเหรอคะ”“ไม่ล่ะค่ะป้า เดียร์ผ่าคลอดน่ะค่ะคุณหมอบอกว่าถ้าท้องอีกอาจจะเสี่ยงแท้งต้องยุติการตั้งครรภ์ค่ะ เดียร์แพ้ยามากค่ะ โดยเฉพาะยาชากับยาสลบ”“ตายจร

  • นางบำเรอ SM20+   ( 89 ) คลอดลูกสาว

    โรงพยาบาล“ทำไมต้องวางยาสลบเธอด้วยล่ะครับหมอ ปกติแค่ผ่าคลอดให้แค่ยาชาก็ได้นี่นา” คนตัวสูงเอ่ยถามคุณหมอขณะที่กำลังวุ่นวายกันอยู่ภายในห้อง“คนไข้แจ้งมาล่วงหน้าแล้วนะครับว่าแพ้ยาชา และการวางยาสลบแบบนี้มันจะปลอดภัยดีกว่านะครับ ถ้าคนไข้มีอาการแทรกซ้อนขณะที่กำลังผ่าคลอด อาจจะทำให้เป็นอันตรายทั้งแม่และเด็กได้ครับ”“เธอกับลูกจะปลอดภัยใช่ไหมครับหมอ มีกับลูกของผมจะปลอดภัยใช่ไหมครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถามเสียงสั่นคลอน กลัวว่าลูกและภรรยาจะเป็นอะไรไป ถึงจะรู้มาบ้างว่าเธอแพ้ยา แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะแพ้หนักขนาดนี้ และคำพูดของเดียร์พี่เคยพูดเอาไว้ก็ลอยเข้ามาในหัวของเขาทันที ( ตอนที่ฉันผ่าคลอดน้องไทเกอร์ ฉันแพ้ยาชาหนักมากจนหัวใจของฉันหยุดเต้นไปหลายครั้ง แต่ฉันก็กลับมาได้ในที่สุด )“ครับผม หมอรับรองครับว่าภรรยาและลูกของคุณจะต้องปลอดภัย”“…” ถึงคุณหมอจะยืนยันและรับรองแบบนั้น ก็ไม่ได้ทำให้เขาสบายใจอยู่ดีคิงส์ยืนรออยู่หน้าห้องผ่าตัดอย่างใจจดใจจ่อ รอคุณหมอออกมาบอกข่าวดีกับเขาเวลาต่อมาแกร่ก~ประตูสีขาวบานใหญ่ถูกเปิดออกตามด้วยร่างสูงที่ใส่ชุดกาวน์ปิดหน้าปิดตาเดินออกมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของคิงส์“เมียกับลูกของผมเป็น

  • นางบำเรอ SM20+   ( 88 ) สองเรา

    หลายวันต่อมา“อืม…”“เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหมแบบนี้” คิงส์เอ่ยถามภรรยาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน พลางไล่บีบนวดตามขาให้เธอบรรเทาอาการปวด“ดีขึ้นเยอะเลยล่ะ เฮ้อ..”“เมื่อไหร่จะคลอดครับลูกสาวพ่อหืม…พ่อตั้งหน้าตั้งตารอแล้วนะ รีบๆ ออกมานะครับ” ว่าแล้วก็พลางลูบที่ท้องใหญ่ไปมา“โอ๊ะ!?” เดียร์ร้องอุทานเพราะตกใจที่ลูกในท้องถีบอย่างแรงเมื่อคิงส์พูดจบ ราวกับว่ารับรู้ได้และอยากออกมาเต็มทนแล้ว เพียงแต่ยังไม่ครบกำหนดที่จะออกมาเท่านั้น“เป็นไร! จะคลอดเหรอ?” คิงส์เอ่ยถามด้วยความตกใจ เมื่อได้ยินเสียงร้องของภรรยา“เปล่า ลูกดิ้นอะ ดิ้นแรงเลย” เดียร์บอก“เหรอ ขอจับหน่อยนะ” คิงส์เลื่อนมือไปสัมผัสกับหน้าท้องของเธออีกครั้ง เพราะอยากจะรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวภายในนั้น “ดิ้นจริงด้วย ดูสิถีบมือฉันใหญ่เลยอะ”เขาเอ่ยขึ้นด้วยความดีใจเมื่อสัมผัสได้ถึงสิ่งมีชีวิตในท้องใหญ่ของเธอ ดวงตาคมแดงก่ำราวกับคนกำลังจะร้องไห้ มือหนาก็ยังเลื่อนสัมผัสไปมาอยู่แบบนั้น“สงสัยแกจะได้ยินสิ่งที่คุณพูดนะ ดิ้นใหญ่เลย”“เหรอ…รีบๆ ออกมานะครับ พ่ออยากอุ้มอยากหอมแก้มหนูจะแย่แล้ว”ก๊อก ๆ ๆ ๆ“คุณพ่อคุณแม่ครับ นอนหรือยังครับ” เสียงเล็กๆ ด้านนอกตะโก

  • นางบำเรอ SM20+   ( 87 ) สุขสันต์วันเกิดคุณแม่เดียร์

    หกเดือนต่อมาเดียร์ Talkตอนนี้ท้องของฉันมันใหญ่ขึ้นมากเลยแหละ ไม่ได้ลูกแฝดหรอกแต่ได้ลูกผู้หญิงสมใจอยากคุณพ่อเขาเลย พี่ชายก็อยากได้น้องผู้หญิงเหมือนกัน เห็นบอกว่าอยากเป็นพี่ชายคนโตอยากคอยดูแลน้องสาว แต่อายุห่างกันพอสมควรเลยล่ะ กว่าคนในท้องจะคลอดน้องไทเกอร์ก็ปาไปหกขวบแล้ว พี่ชายกับน้องสาวอายุห่างกันหกปีเลยทำไงได้ล่ะ ก็มันมีแต่เรื่องวุ่นวายนี่นา กว่าจะสงบลงได้ก็สาหัสเหมือนกันนะ“อื้ม…ปวดขาจัง” ฉันบ่นพึมพำพลางทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา ก่อนจะเอนตัวในท่าที่สบายที่สุด ท้องของฉันมันใหญ่มากทำอะไรก็ลำบากไปหมด ใหญ่กว่าน้องไทเกอร์อีก แต่อาจจะเป็นเพราะน้องไทเกอร์เป็นท้องแรกก็เลยไม่ใหญ่เท่าไหร่“รับของว่างมั้ยคะคุณเดียร์ เดี๋ยวป้าให้เด็กจัดมาให้”“ขอบคุณค่ะป้า” ฉันไม่ได้แค่ท้องใหญ่อย่างเดียวนะ ยังหิวตลอดเวลาอีกด้วยกินเยอะมาก“สักครู่นะคะ”“ค่ะป้า”วันๆ ฉันทำได้แค่นั่งเล่นอยู่ภายในห้อง ออกไปเดินเล่นตามในสวนบ้างเป็นบางครั้ง คิงส์ไม่ยอมให้ฉันเดินออกไปไหนโดยที่ไม่มีเขาไปด้วย เพราะกลัวว่าฉันจะไปลื่นล้มเกิดอุบัติเหตุแล้วเป็นอันตรายแต่ความจริงฉันก็ไม่อยากเดินออกไปไหนหรอก เพราะมันลำบากไหนจะปวดขาอีก เดินก้าวไป

  • นางบำเรอ SM20+   ( 86 ) แพ้ท้องแทนเมีย

    อ้วกก อ้วกก อ้วกกนี่คือเสียงของคิงส์ที่กำลังมีอาการแพ้ท้องแทนเมียอย่างหนัก ชนิดที่ว่าไม่เป็นอันกินอันนอนกันเลยทีเดียว เขาอยากมีลูกอีกคนมากตอนนี้ก็สมใจอยากผู้เป็นพ่อแล้ว แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการแพ้ท้องแทนเมียอย่างหนักหน่วง กินอะไรก็แทบจะไม่ได้ แค่ได้กลิ่นอาหารก็อ้วกพุ่งแล้ว กินได้แค่ของเปรี้ยวๆ เท่านั้นที่จะบรรเทาจากอาการพวกนี้“เป็นยังไงบ้างเนี่ยคุณ” เดียร์เข้ามาถามผู้เป็นสามีที่กำลังนั่งหมดแรงอยู่ข้างโถส้วมด้วยความเป็นห่วง ถ้าเทียบกับอาการแพ้ท้องของเธอตอนที่ท้องลูกคนแรกยังถือว่าเบามากกับลูกคนนี้“อืม…ไหวฉันไหว..” คิงส์ทำมือเป็นรูปโอเคส่งให้ภรรยาดู เพราะตอนนี้แทบจะไม่มีเรี่ยวแรงโต้ตอบกลับแล้ว “ไอ้สังกะสีมัน…เอามะม่วงขึ้นมาให้หรือยัง”“ใกล้แล้วๆ ออกมานั่งข้างนอกก่อนสิ”“อืม…”“ค่อยๆ นะ” เดียร์เข้าไปพยุงร่างใหญ่ให้ออกมานั่งข้างนอกหลังจากที่รู้ว่าตัวเองนั้นกำลังท้องเธอก็แข็งแรงดีทุกอย่างไม่มีความผิดปกติอะไร มีเพียงคิงส์เท่านั้นที่แพ้ท้องเป็นแทนเธอทุกอย่าง“ไอ้สังกะสีมันไปเอามะม่วงถึงไหน ทำไมไปนานจังเลย” คิงส์เริ่มบ่นและก็เริ่มมีอาการหัวเสีย เพราะลูกน้องไม่ได้ดั่งใจ“ใจเย็นก่อนสิ เดี๋ยววาป

  • นางบำเรอ SM20+   ( 85 ) เมื่อไหร่จะมีลูก

    หลายวันถัดมาคิงส์ Talkจะว่าผมเร่งมีลูกก็ได้นะครับ แต่ผมก็อายุปานนี้แล้วนี่นาความจริงน่าจะมีลูกอายุเป็นสิบขวบเหมือนกับไอ้ครามได้แล้ว นี่ลูกชายคนโตของผมอายุแค่ห้าขวบเองแต่อายุผมปาไปสามสิบกว่าแล้ว ทำไมผมไม่คิดได้ตั้งแต่แรกนะว่าการมีลูกมันดีขนาดไหน มาคิดได้ก็จนตัวเองจะแก่แล้ว ผมอยากมีลูกสาวอีกสักคนนึงหรือจะเป็นลูกชายก็ได้ หรือจะเป็นแฝดก็ดี ผมได้หมดอะครับตอนนี้ ขอแค่มีผมอยากอุ้มเด็กตัวเล็กๆ เพราะตอนน้องไทเกอร์ผมก็ไม่มีโอกาสได้เจอหรือได้เห็นเลยมารู้อีกทีก็โตแล้ว ผมอยากดูแลตอนที่เดียร์เธอกำลังท้อง ผมรู้ว่ามันทดแทนกันไม่ได้ แต่ผมก็อยากจะทำให้เธอได้รู้ว่าผมใส่ใจเธอมากแค่ไหน ผมพร้อมจะดูแลเธอมากแค่ไหน ผมจะไม่ทำให้เธอต้องรู้สึกว่าตัวเองโดดเดี่ยวอีกแล้ว ผมจะคอยอยู่ข้างๆ เธอ ไม่ทิ้งเธอไปไหนผมรู้ว่าการที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะต้องอุ้มท้องจนกว่าจะคลอดและเลี้ยงลูกคนเดียวมันรู้สึกยังไง ผมยอมรับเลยว่าเธอเก่งมากที่ผ่านจุดนั้นมาได้เธอเก่งมากครับ ไม่แปลกเลยที่น้องไทเกอร์จะรักเธอมากขนาดนี้“คุณพ่อคร้าบ โดดมาเร็ว”“ครับผม” ผมตะโกนตอบลูกชายไป ตอนนี้ผมพาเดียร์กับลูกมาเที่ยวอยู่ที่ทะเล ก่อนที่โรงเรียนของแกจะเปิด

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status