Share

บทที่ 477

Author: เอเวอลีน เอ็มเอ็ม
“รีบไปกันก่อนจะสายเถอะค่ะ” ฉันบอกหลังจากที่เราหายใจหายคอกันทันแล้ว

เขาพยักหน้าขณะที่มือลูบไล้มือของฉันก่อนประสานนิ้วของเราเข้าด้วยกันและดึงฉันออกจากห้องนอน

"คุณสวยมากเลยค่ะ คุณฮาร์เปอร์!" หนูเซียร่าร้องออกมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความยินดีเมื่อเธอเห็นฉัน

"ใช่! แม่สวยมากเลยค่ะ" ลิลลี่กล่าวเสริมพร้อมกระโดดโลดเต้น

“ขอบใจจ้ะ สาว ๆ”

อีกครู่หนึ่งเซียร่าก็จะกลับบ้านเพราะต้องไปโรงเรียนวันพรุ่งนี้ เนื่องจากทั้งฉันและกาเบรียลไม่อยู่ที่นี่เพื่อรอส่งเธอกลับบ้าน เราจึงได้จัดเตรียมกับคนขับรถให้ไปส่งเธอ เขาจะดูแลให้เธอกลับบ้านอย่างปลอดภัย

"ตอนนี้พวกลูกต้องทำตัวดี ๆ กับคุณชารอนด้วยนะ อย่าสร้างปัญหาให้เธอด้วย เข้าใจกันไหมเอ่ย?" ฉันหยอกล้อเชิงตักเตือน

“ไม่สร้างปัญหาแน่นอนค่ะ” ทั้งสองพูดพร้อมกัน

ตั้งแต่ที่สบตากับเซียร่า ฉันก็คอยจะมองเธอเสมอ อย่างที่ฉันบอกมีบางอย่างเกี่ยวกับเธอที่ดึงดูดฉัน บางสิ่งที่ดูคุ้นเคย

หลังจากบอกลาเด็กหญิงทั้งสองคน เกเบรียลและฉันก็ออกเดินทาง ระหว่างทางเราไม่ได้พูดอะไรกันมากนัก แต่เขาจับมือฉันไว้ตลอดเวลาซึ่งทำให้ฉันรู้สึกสบายใจ

เราไปถึงสถานที่จัดงานในเวลาอันรวดเร็ว และฉันเริ่ม
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • ธุลีใจ   บทที่ 478

    ขณะที่เราคุยกัน ดวงตาของเอวาก็ยังคงมองกลับไปหาโรแวน คุณจะเห็นความรักในแววตาเธอ จากทุกสิ่งที่เขาทำกับเธอ เธอก็ยังคงให้โอกาสเขาอีกครั้งและแน่นอนดวงตาของโรแวนก็คอยมองไปที่ภรรยาของเขาเช่นกัน มันเหมือนกับว่าเขาไม่สามารถละสายตาจากเธอได้ รวมถึงมือของเขาด้วยเพราะเขาหาทางแตะเนื้อต้องตัวเธอตลอดฉันรู้จากเกเบรียลว่าโรแวนโหดร้ายกับเอวาขนาดไหนในช่วงสามปีของชีวิตแต่งงาน เขาปฏิบัติเหมือนเธอไร้ค่า แต่ตอนนี้เธอดูเหมือนจะเป็นโลกทั้งใบของเขา ความรักที่เขามีต่อเธอแสดงออกมาให้เห็นชัด ฉันไม่เคยคิดว่าเขาจะเปลี่ยนเพื่อเธอมากขนาดนี้ แต่หลักฐานการเปลี่ยนแปลงและความรักของเขาประจักษ์อยู่ตรงหน้าฉัน“มีอะไรกวนใจสิท่า” เอวากระซิบ ดึงฉันออกจากห้วงความคิดฉันหันหน้าไปหา ดวงตากวาดทั่วใบหน้าของเธอ "เธอให้อภัยโรแวนจริง ๆ เหรอ? ทำได้ยังไง? เธอปล่อยวางอดีตได้ไง?”ฉันเพียงแค่ไม่เข้าใจ และถ้าฉันจะพูดตามตรง ฉันกลัวที่จะก้าวเดินไปพร้อมกับเกเบรียลในอนาคตดวงตาเอวาเลื่อนไปมองสามีก่อนที่จะกลับมาที่ฉัน"ฉันยกโทษให้เขาแล้วนะและนั่นเป็นเรื่องง่ายที่สุดด้วย ส่วนเรื่องยากคือการปล่อยวางและลืมมันไป ฉันจะไม่โกหกเธอหรอกนะฮาร์เปอร์

  • ธุลีใจ   บทที่ 479

    "คิดอะไรอยู่เหรอ?" เกเบรียลถามขณะที่ดึงฉันเข้าไปในกลางโถงเต้นรำที่คนอื่น ๆ กำลังเต้นรำกันหลังจากอาหารเย็น มีการกล่าวสุนทรพจน์ และหลังจากนั้นทุกคนก็มีอิสระที่จะพูดคุยกันและสนุกกับงานเลี้ยงฉันมองเห็นเอวาและโรแวนได้ในทันที พวกเขาดูเหมือนอยู่ในโลกส่วนตัวเล็ก ๆ ของตนเองขณะที่ลอยล่องอยู่บนโถงเต้นรำ สายตาแสดงออกว่าไม่มีอะไรนอกจากความรักให้กันฉันต้องการแบบนั้น ฉันต้องการผู้ชายที่มองฉันราวกับฉันเป็นโลกทั้งใบของเขาและเป็นเหตุผลเดียวในการมีชีวิตอยู่ ฉันต้องการเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ครอบครองหัวใจดวงนั้น ฉันต้องการได้รับความรักอย่างลึกซึ้งจนมันแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาดุจระลอกคลื่นดวงตาฉันเลื่อนกลับมาที่เกเบรียลขณะที่เขาดึงฉันเข้ามาใกล้มากขึ้น การเต้นรำใกล้ชิดขนาดนี้ในงานแบบนี้ดูไม่เหมาะสมนัก แต่ดูเหมือนว่าเกเบรียลจะไม่สนใจฉันจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขาและฉันเห็นแต่ความชื่นชมที่เอ่อล้น ฉันยังเห็นสิ่งที่อาจเป็นความรักแต่ไม่แน่ใจนัก ฉันไม่สามารถบอกได้จริง ๆ ว่ามันคือความรักหรือไม่ ในเมื่อเขาไม่เคยเอ่ยออกมาเลยว่าเขารักฉันฉันจะเป็นอย่างที่โรแวนและเอวาเป็นได้จริง ๆ หรือเปล่าถ้าฉันให้โอกาสเกเบรียลอี

  • ธุลีใจ   บทที่ 480

    เมื่ออ่านเอกสารทั้งหมดและวางกลับลงบนโต๊ะ มือฉันก็สั่นเทาและหัวใจเต้นแรง ฉันพูดไม่ออกขณะที่สายตามองสลับไปมาระหว่างใบหน้าของเกเบรียลและเอกสารบนโต๊ะ"เกเบรียล" ฉันส่ายหัว "ฉันไม่เข้าใจค่ะ"เขาจับมือฉันไว้ ดวงตาเผยความอบอุ่นและความรัก"ผมคิดเรื่องนี้ไม่หยุด พยายามหาทุกหนทางพิสูจน์กับคุณว่าผมต้องการแบบนี้ ผมต้องการเรา ความคิดนี้มันเริ่มต้นขึ้นตอนที่เราอยู่โตเกียว ผมเลยนัดทนายร่างเอกสารขึ้นมาใหม่สองฉบับ แล้วก็ขอให้เขาเอามาให้ที่นี่ สิ่งที่คุณต้องทำมีเพียงแค่เซ็นเอกสารนี้เท่านั้น""แต่บริษัทเป็นของคุณนะคะ ข้อตกลงเรายังไม่สิ้นสุด..." ฉันพูดอย่างรวดเร็วเพราะสมองยังไม่ทำงาน“ผมต้องการโอกาสครั้งที่สองจากคุณจริง ๆ นะ ฮาร์เปอร์ ผมต้องการให้เราแต่งงานกันจริง ๆ ผมก็เลยตัดสินใจยุติการแต่งงานตามสัญญานั่น…และสำหรับบริษัทยูนิตี้ เวนเจอร์ มันเป็นของคุณแล้วครับ ผมโอนกรรมสิทธิ์ผู้ครอบครองให้คุณเรียบร้อยแล้ว ผมไม่ต้องการให้มีอะไรมากีดขวางการที่จะได้อยู่กับคุณ”นี่คือการแสดงออกแสนใจกว้างของเขา การที่เขาบอกฉันว่าเขาพร้อมทุ่มหมดหน้าตัก แม้จะไม่มีสัญญาการแต่งงานหรือบริษัทที่เขาเคยใช้แบล็กเมล์ฉันให้แต่งงานก

  • ธุลีใจ   บทที่ 481

    เกเบรียลผมผละออกจากฮาร์เปอร์และจ้องมองเธอ หญิงคนที่ผมตกหลุมรักตั้งแต่เธอเพิ่งกลับเข้ามาในชีวิตผมได้ไม่กี่เดือนหลังจากเรื่องที่แอชลีย์ทำเอาไว้ ผมคิดว่าหัวใจตนเองตายไปแล้วอย่างถาวร มันจะไม่มีวันเต้นเพื่อผู้หญิงคนไหนได้อีก ผมพึงพอใจกับแค่ได้สำราญกับร่างกายพวกเธอก่อนจะเบื่อและทิ้งไป จากนั้นค่อยกระโดดไปหาคนใหม่ผมไม่เคยคิดว่าจะรักฮาร์เปอร์ ผมไม่พร้อมสำหรับการมาถึงของเธอและการเปลี่ยนแปลงที่เธอนำมาสู่ชีวิตของผม เธอเป็นเหมือนพายุอันเงียบงัน พายุที่กลืนกินผมและผมก็ยินยอมให้เธอทำเช่นนั้นเพราะมีบางอย่างเกี่ยวกับเธอที่ดึงดูดผมผมมองเธอตอนนี้และผมรู้สึกซาบซึ้ง ขอบคุณที่เธอตัดสินใจให้โอกาสกับผม ให้โอกาสเรา เธอคือทุกสิ่งที่ผมต้องการ ผมมองไม่เห็นมันในตอนนั้นเพราะผมตาบอดจากความเจ็บปวดและการโดนนอกใจ แต่ตอนนี้ผมเห็นมันแล้ว ผมรู้สึกขอบคุณใครก็ตามที่ให้โอกาสครั้งที่สองแก่เรา ผมให้คำมั่นสัญญาในใจว่าจะไม่ฉวยโอกาสใด ๆ และจะเป็นผู้ชายที่คู่ควรกับเธอให้ได้ขณะที่ฮาร์เปอร์ยังแนบร่างกับผม ผมนำเธอผ่านห้องและตรงไปยังห้องนอนที่ผมเฝ้าจินตนาการถึงการแทรกเข้าไปอยู่ในตัวเธอเป็นล้าน ๆ ครั้ง"คุณแน่ใจหรือเปล่า? คุ

  • ธุลีใจ   บทที่ 482

    “ก็ลองดูสิ”เธอเม้มริมฝีปากแน่น เพื่อพิสูจน์ว่าผมเอาจริง ผมเริ่มดึงนิ้วออกจากร่างเธอ“นี่คุณ” เสียงเบาจนเกือบจะประหม่าผมมองเธอเขม็งและเห็นความประหม่า ผมตกใจแต่มีความสุขในเวลาเดียวกัน ผมจำคืนนั้นได้ไม่ชัดเจน ผมไม่ได้คิดจริง ๆ ว่าเธอเป็นสาวบริสุทธิ์ตอนที่เรานอนด้วยกันครั้งแรก“หลังจากเลียม คุณได้ไปนอนกับคนอื่นมาไหม?”ฮาร์เปอร์ส่ายหน้า และแก้มก็เป็นสีแดงระเรื่ออีกครั้ง ผมไม่สนใจจริง ๆ ว่าจะมีแค่เลียมหรือผู้ชายอีกสามคน แต่เจ้าเลียมนี่แหละ ผมรู้สึกหวงแหนเธอและต้องการลบรอยสัมผัสของเขาออกไปให้หมดผมเลื่อนนิ้วกลับเข้าไปในบริเวณที่แสนคับแน่นอีกครั้ง กระแทกเข้าไปแรงพอที่เสียงครางจะออกจากริมฝีปากของเธอ ฝ่ามือผมลูบไล้ไปทั่วจุดนั้นของเธอพร้อมกันจนกระทั่งเธอเริ่มโยกขยับร่างกายพร้อมกับมือของผมและหอบหายใจ ผิวกายฮาร์เปอร์เป็นสีชมพูและมีเหงื่อเล็กน้อยการได้ยินเธอยอมรับเรื่องนี้ มันรู้สึกเหมือนโดนกระสุนปืนยิงเข้าที่หัวใจ ผมคาดหวังไว้แล้วว่ามันจะเป็นแบบนี้ ยังไงซะมันก็ไม่สำคัญไม่ว่าจะผู้ชายหนึ่งคนหรือห้าคนก็ไม่มีใครสำคัญอีกต่อไป ผมไม่ใช่ผู้ชายคนเดียวที่เคยมีเธอ แต่ผมจะแน่ใจว่าผมจะเป็นคนสุดท้ายของ

  • ธุลีใจ   บทที่ 483

    เอมม่า“ทำไมถึงไม่ยอมปล่อยโรแวนเขาไปสักที?” ทำไมถึงได้ยึดติดกับผู้ชายคนนั้นเป็นปี ๆ ทั้งที่เขาแต่งงานกับเอวาไปแล้ว?”คำถามของคุณหมอมีอาเล่นซ้ำอยู่ภายในหัวสมองขณะที่ฉันกำลังหาคำตอบให้เธออยู่ ทำไมฉันถึงไม่ยอมปล่อยวางเรื่องโรแวนตอนที่รู้ว่าเขานอนกับเอวาแล้ว? ทำไมถึงได้เอาแต่ยึดติดกับเขาทั้ง ๆ ที่เขาแต่งงานแล้วก็นอนกับเอวามาหลายปีแล้ว?แน่นอนทุกคนต่างบอกว่าสภาพเขาตอนนั้นแย่ขนาดไหน ความสัมพันธ์ระหว่างโรแวนกับเอวาไม่ค่อยสู้ดีนัก เขาปฏิบัติกับเธอราวกับเธอไร้ตัวตน ทุกคนบอกฉันว่าเขายังรักฉันอยู่และไม่เคยเปิดโอกาสให้เอวาเลยตอนนี้ฉันไม่ได้โง่เง่าตาบอดเหมือนเมื่อก่อน เมื่อมองกลับไปแล้วเห็นว่าแม้ว่าทุกคนจะบอกแบบนั้นแต่เขายังเลือกที่จะใช้ชีวิตแต่งงานกับเอวา เขาอาจขอหย่าร้างได้ทุกเมื่อที่ต้องการ ตอนที่เอวาเรียนจบมีงานมั่นคงแล้วและโนอาโตขึ้นมาหน่อย เขาจะขอหย่าก็ได้ เขาสามารถดูแลโนอาได้โดยไม่จำเป็นต้องแต่งงานกับเอวาก็ได้ แต่เขาก็ไม่เคยคิดจะล้มเลิกชีวิตแต่งงานเลยฉันแปลกใจมากเมื่อมีคนบอกว่าเอวาเป็นคนขอหย่าเอง เราต่างคิดกันว่าหากเป็นเรื่องแยกทางกัน มันจะต้องเป็นคำร้องขอของโรแวน ไม่ใช่เอวา“เอมม่า

  • ธุลีใจ   บทที่ 484

    ฉันควรจะปล่อยเขาไปตั้งแต่วินาทีที่โรแวนตัดสินใจแต่งงานกับเอวา เขาไม่จำเป็นต้องแต่งแต่เขาทำ เพราะลึก ๆ ลงไปอาจมีบางสิ่งอยู่ภายในใจเขา ฉันควรจะก้าวต่อไปตั้งแต่วินาทีที่ฉันรู้ว่าไม่มีอนาคตระหว่างเราฉันเกลียดตัวเองเพราะหมอมีอาเพิ่งแสดงให้ฉันเห็นว่าคนที่โดนฉันทำลายอย่างคาลวินไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากรักฉัน ในขณะที่ฉันหลอกใช้เขาและผูกเขาไว้กับฉันแทนที่จะปล่อยไป"ดิฉันคิดว่าวันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกันนะคะ" คุณหมอมีอาพูดเมื่อฉันสงบลงและหยุดร้องไห้แล้ววันนี้หนักหนาสาหัสมาก แต่ก็เห็นแสงสว่างมากมาย"ขอบคุณค่ะ" ฉันสูดจมูกและเช็ดน้ำมูกด้วยกระดาษทิชชู่ที่เธอยื่นให้"ยินดีเสมอค่ะ" เธอตอบ "เอาล่ะ เรามีนัดกันวันมะรืนนะคะ"หลังจากการเข้ารับการบำบัดครั้งที่สี่นี้ เราตกลงกันว่าฉันจะไปพบเธอวันเว้นวัน ฉันมีเรื่องมากมายที่ต้องจัดการ และเธอรู้สึกว่านั่นเป็นแนวทางที่ดีที่สุด เมื่อฉันมั่นคงมากขึ้น การเข้ารับการบำบัดจะเริ่มลดน้อยลงหลังจากบีบมือเธอ ฉันก็เดินออกจากห้องทำงานและออกจากตึกไปฉันไม่รู้สึกว่าอยากกลับบ้านจริง ๆ ฉันจึงเข้าไปในรถและขับไปรอบ ๆ ไม่แน่ใจจริงๆ ว่าฉันกำลังไปที่ไหนเมื่อรถหยุดลง ฉันรู้สึกป

  • ธุลีใจ   บทที่ 485

    ฉันพยักหน้าให้เธอด้วยความขอบคุณแล้วเดินไปที่ห้องทำงานของคาลวิน ฉันเคาะประตูก่อนที่จะผลักมันเข้าไปเมื่อก้าวเข้าไป ฉันพบว่าเขากำลังก้มหน้าอยู่กับโต๊ะและทำงานเอกสารบางอย่าง"มีอะไรให้ผมช่วยดีครับ คุณแอนนา? เป็นอะไรไหมครับที่ผมเรียกว่าคุณแอนนาแบบนี้? คือผมไม่รู้ว่าคุณแต่งงานแล้วหรือยัง ก็เลยไม่อยากทำตัวรุ่มร่ามน่ะครับ"ดวงตาเขาเบิกกว้างขึ้นและตัวแข็งค้างเมื่อเขาละสายตาจากเอกสารที่เขาทำอยู่ และหันมาเห็นฉัน"มาทำอะไรที่นี่?" เขาคำราม น้ำเสียงที่เป็นมิตรที่เขาใช้เมื่อไม่กี่วินาทีที่แล้วหายไป“ฉันขอโทษจริง ๆ นะคะ” ฉันพรั่งพรูออกมาก่อนจะเข่าอ่อนลง “ฉันขอโทษกับสิ่งที่ทำกับคุณทั้งหมดเลย ขอโทษที่ทำร้ายคุณ ขอโทษที่รั้งตัวคุณเอาไว้ไม่ยอมให้ไปเจอผู้หญิงที่ดีกว่า ขอโทษที่ไม่ยอมให้คุณไป ขอโทษที่หลอกใช้คุณ ขอโทษที่ต้องทำให้คุณรู้สึกเจ็บปวดมาตลอดหลายปีนะคะ คุณเป็นผู้ชายที่ดี คาลวิน และคุณไม่ควรจะมาเจอเรื่องเลวร้ายที่ฉันนำมาให้คุณเลย”ฉันล้มตัวลงใกล้กับประตู มือสั่นเทาและหัวใจเจ็บปวด สายตาของเขาเบิกกว้างด้วยความรู้สึกตกใจและเขาก็ไม่สามารถหยุดยั้งฉันได้ ฉันจึงกล่าวต่อ“คุณสมควรถูกรักนะคะ คาลวิน คุณ

Latest chapter

  • ธุลีใจ   บทที่ 539

    ฉันหยุดหายใจเเพราะความตกใจ และผละออกจากเขา ในขณะที่ร่างเล็ก ๆ กระโดดขึ้นมาบนตัวเรา"สุขสันต์วันคริสต์มาส!" เขาตะโกนอย่างมีความสุขด้วยเสียงร้องเพลง“หัวจะปวด” ทั้งกาเบรียลและฉันครางอย่างหงุดหงิดจะมาช้ากว่านี้สักชั่วโมงไม่ได้หรืออย่างไร? ถ้ามีใครสักคนในครอบครัวนี้ที่ชอบขัดจังหวะเรา มันก็ต้องเป็นลูกคนที่สอง แอนดรูว์ คนนี้แน่นอน เราเรียกเขาว่าดรูว์เขาอาจจะไม่รู้ว่าเขาเป็นตัวขัดจังหวะแค่ไหน แต่ก็ไม่สำคัญยังไงเขาก็ทำอยู่ดี"ตื่นครับ! ตื่น!" เขาตะโกนเสียงดัง จนชั่วขณะหนึ่งฉันไม่ได้ยินอะไรเลย นอกจากเสียงก้องของเจ้าลูกชาย"ไม่ต้องตะโกนก็ได้ ดรูว์" เกเบรียลบ่น "พ่อแม่ได้ยินชัดเจนโดยที่หนูไม่ต้องทำให้แก้วหูพ่อแม่แตกก็ได้"ดูเหมือนดรูว์จะไม่ฟังเลย เขาเด้งขึ้นเด้งลงบนเตียง มีความสุขแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาเกเบรียลขยับตัวใต้ผ้าห่ม คงพยายามขยับทุกอย่างให้เข้าที ฉันขยับร่างกายขึ้นและพิงหัวเตียง ก่อนจะคว้าลูกชายที่กระตือรือร้นและอยู่ไม่นิ่งมา สิ่งสุดท้ายที่เราต้องการคือเขาทำร้ายพ่อของเขาด้วยการเผลอเหยียบเข้ากลางตัวเขาหรืออะไรทำนองนั้น"หนูพยายามห้ามเลียมแล้วนะคะ แต่แม่ก็รู้ว่าเขาเป็นยังไงเวลาต

  • ธุลีใจ   บทที่ 538

    ฮาร์เปอร์ฉันกำลังล่องลอยอยู่บนปุยเมฆสีขาวนุ่มฟูแห่งการนอนหลับ ฉันรู้สึกอบอุ่น รู้สึกสงบ และรู้สึกได้รับความรักฉันเริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาทีละน้อย เกเบรียลนอนอยู่ข้างหลังฉัน แขนโอบกอดฉันไว้ เขาทำแบบนี้ทุกครั้งที่เรานอนหลับด้วยกัน เขากอดฉันไว้แน่นในอ้อมแขน ราวกับว่าเขากลัวว่าฉันจะหายไปหากไม่ทำเช่นนี้ฉันขยับตัวเล็กน้อยเพื่อหลุดออกจากอ้อมแขนของสามี ทว่าแทนที่จะปล่อยฉันไป เขากลับกระชับมือแน่นขึ้น ซึ่งดันฉันเข้าไปแนบชิดมากขึ้นฉันหยุดขยับเมื่อรู้สึกถึงเขา ฉันรู้สึกถึง น้องน้อยที่ตื่นมาเคารพธงชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา ฮอร์โมนของฉันพลุ่งพล่าน และฉันก็ต้องการเขาขึ้นมาทันที ฉันอยากให้เขาสอดแทรกเข้ามาในร่างนี้เรื่องบนเตียงของเราสองช่างสมบูรณ์ แต่ก็มีบางครั้งที่ต้องการมากกว่านี้ อาจเพราะมีลูกด้วยกันถึงสามคนแล้ว บางเวลามันก็ยากที่จะมีเวลาส่วนตัวที่ไม่ถูกรบกวนได้"อืม" เกเบรียลร้องครางเมื่อฉันถูบั้นท้ายกับเป้าของเขาเสียงนั้นเดินทางลงไปจนถึงจุดนั้นของฉัน ฉันถูอีกครั้ง กระตุ้นเสียงครางแสนเร้าอารมณ์จากเขาอีกเกเบรียลเริ่มประทับจูบตามหลัง ไหล่ และคอ มันผ่านมาสองสามวันแล้ว และฉันก็โหยหาเขา

  • ธุลีใจ   บทที่ 537

    "ใช่เลยครับ" เขาตอบรับรอยยิ้มของฉัน ขณะที่คิลเลียนเดินเข้ามาหาเรา"ผมมาขโมยภรรยาแสนสวยของผมคืนแล้วครับ" เสียงเขาแหบพร่า และฉันอดไม่ได้ที่จะละลายไปกับโทนเสียงนั้น มันเซ็กซี่สุด ๆ ไปเลย“เธอเป็นของคุณแล้วนะ” คาลวินปล่อยมือจากฉันและหลีกทาง ก่อนจะเดินจากไปคิลเลียนดึงฉันเข้าไปในอ้อมกอดเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีช่องว่างระหว่างเรา "เป็นยังไงบ้าง? ปวดหลังหรือเปล่า? ขาเป็นยังไง?"เห็นไหม ฉันบอกแล้วไง เขาเป็นเสือร้ายในคราบทนายความ แต่ดูแลเอาใจใส่และรักใคร่ในฐานะคู่ครอง ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันมีสเปคแบบไหน จนกระทั่งฉันได้พบเขา"สบายดีค่ะ ที่รัก ไม่ต้องเป็นห่วงขนาดนั้นก็ได้" ฉันหัวเราะเบา ๆ ดันตัวเองเข้าไปใกล้เขามากขึ้น"ผมเคยบอกว่าผมรักคุณแล้วหรือยัง?" เขาถามฉันอดไม่ได้ที่จะยิ้มขณะที่เขย่งปลายเท้าและกระซิบชิดริมฝีปากของเขา "ประมาณพันครั้งแล้วค่ะวันนี้ แต่ฉันไม่ได้บ่นอะไรนะ""คุณคือสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับผมเลยนะครับ เอมม่า ผมนึกไม่ออกเลยว่าชีวิตผมจะเป็นยังไงหากไม่มีคุณ ผมรู้ว่าเราได้กล่าวคำสาบานกันไปแล้ว แต่ผมสัญญาว่าจะรักและทะนุถนอมคุณเสมอ เพราะคุณคือของขวัญที่เบื้องบนประทานมา ผมสัญญา

  • ธุลีใจ   บทที่ 536

    มอลลี่เป็นหนึ่งในเพื่อนเจ้าสาว เช่นเดียวกับเอวา คอนนี่ เล็ตตี้ ฮาร์เปอร์ และคินลีย์ พวกเธอเป็นเพื่อนสาวกันมาสี่ปีแล้วตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุวันนั้น แน่นอนว่าฉันไม่มีวันหาใครมาแทนมอลลี่ได้ เธอเป็นเพื่อนสนิทที่สุด แต่ฉันก็รู้สึกขอบคุณที่มีพวกเธออยู่เช่นกันอีกอย่างเมื่อวานนี้มอลลี่บอกฉันว่าเธอกำลังคิดจะย้ายมาอยู่ที่นี่ ฉันตื่นเต้นมาก ฉันรักเธอ แต่เรายอมรับว่าเป็นเพื่อนระยะไกลกันมันรักษาความสัมพันธ์กันได้ยาก ฉันมีความสุขมากที่เธอจะย้ายมาอยู่ใกล้ ๆเสียงเพลงช้าลง และกันเนอร์ก็เดินเข้ามา ตัดบทสนทนาทั้งหมด“เต้นรำกันหน่อยไหมครับ แม่?”มีเสียง ว้าว ดังขึ้นเป็นระลอก และฉันสาบานได้ว่าหัวใจฉันละลายไปตรงนั้นเลย"แน่นอนสิจ๊ะ สุดหล่อของแม่" ฉันตอบก่อนจะจับมือเขาตอนนี้กันเนอร์อายุสิบสี่ เป็นวัยรุ่นแล้วเชื่อไหมล่ะ? เขาสูงเท่าฉันแล้ว และฉันมั่นใจว่าอีกไม่กี่ปีเขาจะสูงกว่าฉัน ฉันไม่ว่าอะไรหรอก เขาก็จะเป็นลูกชายตัวน้อยของฉันเสมอคาลวินและฉันตัดสินใจส่งเขาไปเข้ารับการบำบัดทันทีที่ฉันออกจากโรงพยาบาล เราเข้าร่วมการบำบัดร่วมกันบ้าง และพูดคุยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเรา และเกี่ยวกับวันที่เกิดอุบัติเหตุ

  • ธุลีใจ   บทที่ 535

    เอมม่าฉันเต้นรำกับมอลลี่ ปล่อยให้เสียงเพลงโอบล้อมตัวไว้ ฉันรู้สึกปวดหลังเล็กน้อยแต่ก็ไม่สำคัญอะไรเลยเมื่อฉันมีความสุขสุด ๆ แบบนี้ชุดเดรสสะบัดไปมาขณะที่เราตะโกนเนื้อเพลง หน้าร้อนแสนสาหัส ของเทย์เลอร์ สวิฟต์ออกมาสุดเสียง เอวาที่กำลังตั้งครรภ์ท้องแก่ก็เข้าร่วมกับเราด้วย ฉันหัวเราะเพราะเธอคิดว่าเธอกำลังเต้นอยู่เลยแต่เปล่าเลย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเรียกสิ่งที่เธอกำลังทำว่าอะไรดีจำนวนครั้งที่ฉันเรียกว่าตนเองมีความสุขนั้นสามารถนับนิ้วได้เลย หนึ่งคือตอนที่ฉันสอบเนติบัณฑิตได้ สองคือตอนที่กันเนอร์เรียกฉันว่าแม่เป็นครั้งแรกหลังจากผ่านมานาน และสามคือวันนี้ งานแต่งของฉันคุณได้ยินไม่ผิดหรอกค่ะ ฉันแต่งงานแล้วและฉันมีความสุขอย่างที่สุดจำทนายหนุ่มน่ารักที่ฉันเล่าให้เอวาฟังในวันเกิดของเจมส์ได้ไหมคะ? จะว่าอย่างไรดี เขาไม่เคยละความพยายามเลยค่ะ ไม่ว่าฉันจะปฏิเสธเขากี่ครั้งก็ตาม เขาขอฉันคบหาอยู่เรื่อย ๆ และที่ฉันบอกว่าเรื่อย ๆ ก็คือเขาขอเกือบทุกวัน ฉันเบื่อที่จะได้ยินคำถามเดิม ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนวันหนึ่งฉันก็ตอบตกลง ปรากฏว่ามันเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดในชีวิตนี้เลยฉันชะลอฝีเท้าลง ดวงตามองหาเจ้าบ

  • ธุลีใจ   บทที่ 534

    กันเนอร์มีน้องชายแล้ว งงกันอยู่ใช่ไหมคะ? เพราะเมื่อกี้ฉันกับเอวากำลังคุยเรื่องแฟนกันอยู่เลย เชสไม่ใช่ลูกชายของฉันค่ะ เขาเป็นลูกชายตัวน้อยของคาลวินและคินลีย์ พวกเขาแต่งงานกันเมื่อปีที่แล้วแล้วมีเชสตัวน้อยน่ารักคนนี้เป็นลูกน้อยคาลวินและฉันสนิทกันมากขึ้นตั้งแต่อุบัติเหตุ เหมือนกับกันเนอร์ เขายกโทษให้ฉัน และพวกเราก็สามารถสร้างมิตรภาพที่สวยงามได้คินลีย์เป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ เธอเข้ากับพวกเราทุกคนได้ เธอใจดีและน่ารัก และที่สำคัญที่สุด เธอทำให้คาลวินมีความสุขและปฏิบัติต่อกันเนอร์เหมือนลูกชายของเธอเอง"ไม่จ้ะ ไม่เคยเกินจริงเลย" เอวาแก้ตัว "น้าแค่อยากให้แม่หนูเล่าเรื่องทนายความน่ารักที่ที่ทำงานให้ฟังมากกว่านี้""ผมขอจบตรงนี้นะครับ ไปดีกว่า" เขาพูด ดูเหมือนจะขยะแขยงเล็กน้อย "แม่ดูน้องได้ใช่ไหมครับ หรือผมควรจะพาน้องไปด้วย?"“แม่สบายมากจ้ะ…ไปเล่นกับเพื่อน ๆ เถอะ”เขาพยักหน้าก่อนที่จะวิ่งไปหาโนอาและคนอื่น ๆ คาลวินใจดีพอที่จะแก้ไขข้อตกลงเรื่องการดูแลบุตร ตอนนี้พวกเราดูแลกันเนอร์ร่วมกัน ลูกอยู่กับคาลวินวันธรรมดาและใช้วันหยุดสุดสัปดาห์กับฉัน"เอาล่ะ กลับมาเรื่องผู้ชายน่ารักคนนั้นก่อนนะ

  • ธุลีใจ   บทที่ 533

    สามปีต่อมาเอมม่า"จริงจังนะ เอมม่า เมื่อไหร่เธอจะหาแฟนสักที?" เอวาเอ่ยถามพร้อมนั่งลงข้าง ๆ ฉันฉันมองออกไปที่สวนหลังบ้านและยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ วันนี้เป็นวันเกิดของเจมส์ลูกชายของทราวิสและเล็ตตี้ ซึ่งตั้งชื่อตามพ่อของพวกเราและเจมส์กำลังจะอายุครบหนึ่งขวบเล็ตตี้และทราวิสแต่งงานกันเมื่อประมาณสองปีที่แล้ว ทราวิสคุกเข่าขอเธอแต่งงานทันทีที่ฉันได้สติขึ้นหลังจากอุบัติเหตุที่เกือบจะพรากชีวิตฉันไป คุณอาจจะสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนขับรถคนนั้น เขาถูกจำคุกห้าปีในข้อหาขับรถโดยประมาท ฉันหวังว่าเขาจะได้รับบทเรียนนะกลับมาที่ทราวิสและเล็ตตี้ ฉันคิดว่าการเห็นฉันอยู่ในโรงพยาบาลทำให้เขารู้ว่าชีวิตสั้นแค่ไหน เขาขอเธอแต่งงานและเล็ตตี้ก็ตอบตกลง พวกเขาแต่งงานกันซึ่งเป็นงานแต่งงานฤดูใบไม้ผลิที่สวยงามตอนนี้ัฉันได้กลายเป็นเพื่อนกับเอวาก็เลยถูกดึงเข้ามาในวงจรนี้ด้วย คอนนี่และรีเปอร์แต่งงานกันแบบงานแต่งงานเล็ก ๆ ที่เป็นกันเองกับเพื่อนสนิทและครอบครัว สี่เดือนต่อมาทั้งสองก็อ้าแขนรับลูกสาวของพวกเขา เฮเวน ตอนนี้คอนนี่ก็กำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สองซึ่งเป็นลูกสาวอีกคนฮาร์เปอร์และเกเบรียลก็กำลังจะมีลูกด้วยกันอีก

  • ธุลีใจ   บทที่ 532

    "ไม่ไหวแล้ว! ฉันต้องเบ่งเดี๋ยวนี้" ฉันคำรามพร้อมจับเสื้อเกเบรียลไว้ฉันรู้สึกบ้าไปแล้ว เหมือนฉันเสียสติไปแล้ว ความเจ็บปวดกำลังทำให้ฉันบ้าไปแล้วจริง ๆโชคดีที่พวกเราไปถึงห้องคลอดก่อนที่ฉันจะคลอดลูกตรงทางเดินของโรงพยาบาล ฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเดินไปถึงห้องคลอด และเจ้าหน้าที่ก็เริ่มเตรียมพร้อมให้ฉันเอวาอยู่ในห้องเรียบร้อย ฉันรู้สึกขอบคุณที่มีคนเข้าใจความรู้สึกตอนที่ช่องคลอดฉีกออกเป็นสองส่วนเพื่อให้เด็กตัวน้อย ๆ ออกมาดูโลก"ฉันไม่ไหวแล้ว" ฉันกัดฟันพูด ก่อนที่จะยกตัวขึ้นและเบ่งสุดแรงฉันสาบานว่าฉันรู้สึกเหมือนก้นจะแตกและมันก็เพิ่มความเจ็บปวดให้ฉันมากขึ้น"ความผิดคุณเลย!" ฉันกรีดร้องใส่เกเบรียลขณะที่จับมือเขาไว้แน่นฉันจ้องเขม็งไปที่เขา ลมหายใจถี่กระชั้น และรูจมูกบานออกเพื่อพยายามสูดอากาศเข้าไปในปอดให้ได้มากที่สุด"เตรียมนะ เธอ เบ่งเลย" เอวาเร่งเร้าฉันขณะที่เช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากให้ฉัน "เกเบรียลไม่สำคัญแล้วตอนนี้""อ้าว ใจร้ายนะ เอวา" เกเบรียลพึมพำพร้อมจ้องเขม็งไปยังเอวา เธอจ้องเขม็งกลับราวกับจะบอกให้เขาหุบปากและทำตามน้ำไปฉันบีบมือพวกเขาเมื่อมดลูกหดตัวอีกครั้ง และฉันก็ออ

  • ธุลีใจ   บทที่ 531

    "สบายมากจ้ะ หมีน้อยลิลลี่ แม่กำลังจะคลอดลูก... จำที่แม่บอกหนูได้ไหมว่าอะไรจะเกิดขึ้นตอนถึงเวลาแบบนี้?"เธอพยักหน้า "ค่ะ แม่บอกว่าแม่จะเจ็บท้อง แต่หนูไม่ต้องห่วง เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งที่จะทำให้น้องเกิดมาค่ะ""ดีมากจ้ะ" ฉันเบ้หน้าเมื่อการหดเกร็งตัวจู่โจมฉันอีกครั้ง "นั่นคือสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ ดังนั้นอย่ากลัวไปนะจ๊ะ"เกเบรียลจับมือและช่วยให้ฉันเดินออกจากห้อง ฉันหายใจเข้าทางจมูกและหายใจออกทางปาก แต่พูดตามตรงมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย"หนูแค่ไม่เข้าใจน่ะค่ะ ทำไมแม่ต้องเจ็บด้วย? ทำไมเด็กถึงออกมาจากท้องแม่ไม่ได้โดยไม่ทำให้แม่เจ็บล่ะคะ?"สิ่งที่ฉันไม่ต้องการที่สุดคือทำให้ลูกสาวหวาดกลัวโดยต้องอธิบายให้เธอฟังว่าความเจ็บปวดนั้นจำเป็นสำหรับการออกแรงเบ่งเด็กออกมาจากร่างกายฉัน เธอจะอยากรู้ว่าทำไมต้องเบ่งลูกออกมาด้วย และฉันจะต้องอธิบายว่าเพราะลูกตัวใหญ่และทางออกเล็กกว่า ดังนั้นการหดเกร็งตัวเหล่านั้นจึงจำเป็นสำหรับการเบ่งลูกออกมา จากนั้นเธอจะอยากรู้ว่าทางออกนั้นคืออะไร และฉันจะต้องบอกเธอว่าลูกออกมาทางนั้นอย่างไรเล่าอย่างที่คุณเห็น นั่นไม่ใช่บทสนทนาที่เธอเตรียมใจรับได้นัก เธอจะตกใจกลัวเมื่อรู้ว

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status