The Follow Love 100.“ไม่เป็นไรค่ะคุณน้า หนูขอโทษด้วยนะคะ วันนี้ลูกค้าที่ร้านเยอะ น่าจะมึน ๆ ไปหน่อย นี่ก็ว่าจะปิดร้านแล้วค่ะ”“งั้นน้าไปเปลี่ยนป้ายหน้าร้านให้ก่อนดีไหม เดี๋ยวลูกค้าเข้าแล้วจะต้องปฏิเสธเอานะ”“เดี๋ยวหนูจัดการเองก็ได้ค่ะ คุณน้าดื่มกาแฟเถอะค่ะ หนูไม่รบกวนดีกว่า” แต่สิ้นคำตอบได้ไม่ถึงเสี้ยววิ ในตอนที่เธอกำลังจะลุกขึ้นแล้วเดินกลับไปประจำที่บริเวณหลังเคาน์เตอร์คิดเงิน จู่ ๆ ก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน คราวนี้ร่างทั้งร่างของพราวมุกล้มพับลงมานั่งบนเก้าอี้ โดยมีคุณหญิงธนัชชาคอยช่วยประคองอยู่อีกแรง“ไม่ต้องเกรงใจแล้ว น้าช่วยเอง เดี๋ยวนั่งพักก่อนนะ หายดีแล้วค่อยว่ากัน”“ก็ได้ค่ะ...ขอบคุณมากเลยนะคะ”ด้วยว่าร่างกายของพราวมุกนั้นอยู่ในสภาพที่ไม่สู้ดีเท่าไรนัก เธอจึงใช้เวลาในการนั่งพักเอาแรงอยู่สักพักใหญ่ โชคดีที่มีลูกค้าใจเย็นคอยยื่นยาดมให้เธออยู่ตลอดเวลา ตั้งแต่อาการแย่จนอาการดีขึ้นมากเลยก็ว่าได้“เป็นยังไงบ้าง ดีขึ้นแล้วใช่ไหม?”“ดีขึ้นแล้วค่ะคุณน้า วันนี้น่าจะได้รับออเดอร์ของคุณน้าเป็นออเดอร์สุดท้ายแล้วล่ะคะ วันนี้ขอโทษด้วยนะคะ เสียเวลาคุณน้าหมดเลย”“ไม่เป็นอะไร เราน่ะเ
The Follow Love 101.ช่วงบ่ายจนถึงเย็น พวกเธอทั้งสองพูดคุยกันอย่างไม่รู้จักเบื่อหน่าย เพราะไม่ว่าจะเปิดประเด็นเรื่องอะไรขึ้นมา พวกเธอก็มักจะมีชุดความคิดที่คล้าย ๆ กัน เพราะเช่นนั้นทั้งคู่จึงคุยกันถูกคอและเข้าขากันได้เป็นอย่างดี“ขนมกับกาแฟอร่อยมาก แต่น้าแนะนำให้หาพนักงานมาช่วยดีกว่านะ คนท้องไส้อยู่ ทำงานหนักมันไม่ดี เกิดพลาดพลั้งเป็นอะไรขึ้นมาจะเสียใจทีหลังมันไม่คุ้มนะ”“ขอบคุณนะคะคุณน้า วันนี้ถือเป็นวันที่ดีของหนูมาก ๆ เลยค่ะที่ได้รู้จักคุณน้า ไว้แวะมาบ่อย ๆ นะคะ”“จ้า ดูแลตัวเองดี ๆ ล่ะ น้ายังอยู่ที่นี่อีกหลายวัน เดี๋ยวจะแวะมาทุกวันเลย”“ได้เลยค่ะคุณน้า ไว้เจอกันนะคะ”คุณหญิงธนัชชาพยักหน้าเป็นการตอบรับ จากนั้นทั้งสองก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง ในร้านกาแฟเล็ก ๆ เหลือเพียงหญิงใจแกร่ง แม่เลี้ยงเดี่ยวอย่างพราวมุกที่ต้องทำการเก็บร้าน แล้วกลับไปพักผ่อนเอาแรงที่บ้านตามปกติซึ่งนับจากวันนั้นเป็นต้นมา ความสัมพันธ์ระหว่างพราวมุกกับคุณหญิงธนัชชาก็แน่นแฟ้นขึ้น เพราะทั้งสองต่างฝ่ายก็ต่างถูกโฉลกกัน ซ้ำคุณหญิงธนัชชาก็ยังเอ็นดู อยากยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ ไม่แปลกที่เธอจะแวะเข้ามาหาพราวมุกแทบทุก
The Follow Love 102.“ก็จริงค่ะ พราวเองก็ไม่เคยถูกชะตากับใครจนกล้าพูดกล้าคุยได้มากเท่าคุณน้าเลย”เป็นเพราะความรู้สึกของทั้งสองนั้นตรงกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ ต่างคนต่างก็เห็นใจกันจนกลายเป็นว่าเข้าขากันได้เป็นอย่างดี พราวมุกที่คิดว่าตนโดดเดี่ยว ตั้งแต่มีคุณหญิงธนัชชาคอยให้คำปรึกษา เธอก็สัมผัสได้ถึงไออุ่นที่ผุดขึ้นมาอย่างรุนแรง ความรู้สึกที่ห่างหายไปนาน จนพราวมุกแทบจำมันไม่ได้เลยเสียด้วยซ้ำ...“ถ้าอย่างนั้น ถ้ามีโอกาสก็ต้องลงไปหาน้าที่กรุงเทพบ้างนะ ถ้ากลับไปน้าก็คงคิดถึงพราวแย่เลย ว่าแต่มีเบอร์ติดต่อเอาไว้ให้น้าโทรมาคุยไหม?”“อ๋อ...พอดีว่าพราวไม่ได้พกมือถือน่ะค่ะ ตัดขาดจากโลกโซเชียล อยู่กับธรรมชาติแล้วก็ความเรียบง่าย แค่นี้ก็พอแล้วค่ะ”“น่าเสียดายจัง งั้น...พราวเอาเบอร์โทรของน้าไว้ก่อนไหม ถ้าลงมากรุงเทพก็ค่อยติดต่อมาหาน้า ไม่อย่างนั้นเราก็คงไม่เจอกันแน่ ๆ”“เอาแบบนั้นก็ได้ค่ะคุณน้า ยังไงพราวก็จะไปเจอให้ได้ ไม่ต้องเป็นห่วงเลยค่ะ” พราวมุกเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจไปให้กับผู้ใหญ่ตรงหน้า ความน่ารักน่าเอ็นดูของพราวมุกส่งผลให้คุณหญิงธนัชชาชักจะสนใจในตัวของเธอขึ้นมาเกือบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็น
The Follow Love 103.อากาศในเช้าวันนี้เต็มไปด้วยความสดใส มองไปทางไหนก็สบายตา พราวมุกออกมาที่ร้านกาแฟเพื่อหยิบจับข้าวของให้เป็นที่เป็นทาง เพราะอีกไม่กี่วันเธอก็จะต้องไปเตรียมตัวผ่าคลอดแล้ว อีกหลายเดือนกว่าจะได้กลับมาเปิดร้านตามปกติ ดังนั้นจึงต้องทำทุกอย่างเอาไว้ให้เรียบร้อยเสียก่อนแต่ทว่าในขณะที่หญิงท้องแก่กำลังจัดข้าวของที่บริเวณเคาน์เตอร์คิดเงินเพลิน ๆ จู่ ๆ ความรู้สึกเจ็บแปลบ ๆ ที่บริเวณท้องน้อยก็พลันผุดขึ้นมา หนักขึ้นเรื่อย ๆ จนพราวมุกเริ่มที่จะทรงตัวไม่ไหวเธอพยายามงอตัวและใช้มือกุมท้องเอาไว้ วินาทีนั้นเจ้าตัวรับรู้ได้ถึงเด็กในท้องที่กำลังดิ้นไปมาด้วยความรุนแรง จนต้องใช้มือข้างที่เหลือจับขอบโต๊ะเอาไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองล้มลง“โอ้ย...ใครก็ได้ช่วยด้วย”ประโยคขอความช่วยเหลือดังเล็ดลอดออกมาจากปากของหญิงสาว ผู้เป็นเจ้าของร้าน ความเจ็บปวดที่เธอได้รับอยู่ ณ เวลานี้ เพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ จนพราวมุกเองก็ไม่รู้เลยว่าควรจะต้องทำอย่างไรต่อพราวมุกร้องโอดครวญอยู่หลังเคาน์เตอร์ ความเจ็บปวดเหล่านั้นส่งผลให้เธอเริ่มหมดเรี่ยวแรงลงทีละนิด ๆ กระทั่งร่างทั้งร่างของเธอล้มลงไปกองอยู่บนพื้น โชคยังดีที่เธอค
The Follow Love 104.คุณหญิงธนัชชาอยู่คุยได้ไม่นานก็ต้องปล่อยให้พราวมุกได้นอนพักเอาแรง ซึ่งหลังจากวันคลอดคนที่เอาดูแลเอาใจใส่ก็คือคุณหญิงธนัชชา แน่นอนว่าพราวมุกเกรงใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ปฏิเสธน้ำใจและความหวังดีจากเธอไม่ได้ เพราะเธอเป็นผู้ใหญ่แล้วก็หวังดีกับพราวมุกจากใจของเธอจริง ๆตกเย็นในวันต่อมา...พราวมุกลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการหิวกระหายน้ำ เพราะว่าหลับไปนานเกือบหนึ่งวันเต็ม ๆ จึงเอ่ยปากบ่นพึมพำออกมา“หิวน้ำ...”“อ้าว พราว ตื่นแล้วเหรอ” เสียงทุ้มต่ำจากชายหนุ่มที่นั่งอยู่ภายในห้องพักฟื้นของผู้ป่วยดังสวนขึ้นมาจนสามารถสร้างความประหลาดใจให้กับผู้ฟังได้ในทันทีเธอเบิกตาขึ้นกว้างแล้วมองตรงไปทางต้นเสียงดังกล่าว ก่อนจะได้เห็นว่าเจ้าของเสียงเมื่อครู่เป็นของ พีรดลหรือพี พี่ชายแท้ ๆ ของพายอาร์…“อ้าว พี่พีเองเหรอคะ? สวัสดีค่ะ”พราวมุกเห็นอย่างนั้นก็รีบเอ่ยทักและพยายามที่จะหยัดกายขึ้นนั่งเพื่อคุยกับเขา แต่เพราะว่าแผลยังไม่สมานตัวดี เธอจึงร้องอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวดจนพีรดลกับต้องวิ่งเข้าไปห้ามปรามเอาไว้“ไม่ต้องลุกหรอก แผลน่าจะยังไม่หายดี พอดีพี่มาดูงานที่นี่ เจ้าพายบอกพี่ว่าพราวเพิ่งจะคลอด
The Follow Love 105.วินาทีที่เสียงประตูถูกเปิดออกและบ่งบอกถึงการมาของใครบางคน คนที่อยู่ด้านในห้องพักฟื้นอย่างพราวมุกและพีรดลก็มองตามไปหาต้นเสียงในทันที“คุณน้าชา...” พราวมุกเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม เมื่อเห็นว่าคนที่มาเยี่ยมเธอไม่ใช่ใครที่ไหน แต่ทว่าในนาทีต่อมา สายตาคู่เดิมของเธอก็เหลือบไปเห็นชายหนุ่มที่เดินตามหลังคุณหญิงธนัชชามาติด ๆในรอบเก้าเดือนเต็มที่ทั้งสองไม่ได้พบหน้ากันมา นั่นทำให้พวกเขาต่างฝ่ายก็ต่างเบิกตากว้างด้วยความตกอกตกใจ โดยเฉพาะพราวมุก เธอไม่รู้ว่าก่อนเลยว่าคุณหญิงธนัชชากับติณภัทรจะรู้จักกัน แม้จะไม่รู้ว่าทั้งสองเป็นอะไรกัน แต่ก็ดูออกได้ไม่ยากเลยว่าต้องมีความสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องกัน“แม่ครับ แม่รู้จักเธอด้วยเหรอครับ?” ติณภัทรเอ่ยถามผู้เป็นแม่ด้วยน้ำเสียงกระซิบ ตอนนี้ใบหน้าคมสันถูกปกคลุมไปด้วยความร้อนผ่าว มิหนำซ้ำยังรู้สึกชาวาบไปทั่วทั้งร่าง ไม่คิดมาก่อนเลยว่าโลกจะกลมได้ถึงขนาดนี้“อืม รู้จักกันมาได้จะสองสามเดือนแล้วล่ะ ว่าแต่ติณรู้จักพราวมุกด้วยเหรอ?”“เปล่าครับ ไม่รู้จัก แต่เห็นแม่มาเยี่ยมก็เลยแปลกใจ”“งั้นก็รู้จักกันไว้นะ อันนี้น่ะหนูพราวมุก เธอน่ารัก แม่เอ็นดูมาก เพร
The Follow Love 106.การได้เจอหน้าของพราวมุกในรอบเก้าเดือน ส่งผลให้คืนนั้นทั้งคืนติณภัทรไม่สามารถข่มตาลงนอนได้ เขาลืมตาตื่นอยู่อย่างนั้นจนฟ้าสว่างคาตา ทั้งที่เขาเฝ้าตามหาเธอมาตลอดเวลาแท้ ๆ แต่กลับได้มาเจอในตอนที่ทุกอย่างสายเกินไป คิดแล้วก็น่าเสียดายที่กว่าจะกลับตัวได้ ก็หมดโอกาสไปแล้ว...เมื่อถึงเวลาที่ต้องเตรียมตัวออกไปดูงานกับผู้เป็นแม่ เขาก็หยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดการอาบน้ำชำระร่างกายและแต่งตัวเสร็จทันเวลาที่กำหนดเอาไว้ได้อย่างสบาย ๆแต่ทว่าวันนี้ทั้งวันอาการของท่านประธานบริษัทกลับดูไม่ค่อยปกติสักเท่าไรนัก ทั้งเหม่อลอยและเผลอทำสีหน้าคล้ายคนอกหักจนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอยู่บ่อยครั้งด้วยความลืมตัว ส่งผลคุณหญิงธนัชชาอดที่จะสงสัยและตั้งคำถามกับลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวของเธอไม่ได้“ติณ วันนี้เป็นอะไรหรือเปล่า? แม่สังเกตเห็นชอบเหม่อ แถมยังทำหน้าเหมือนคนอกหักอยู่ได้ เป็นอะไร ไหนบอกแม่สิ”“ไม่มีอะไรหรอกครับแม่ ผมก็แค่เครียดเรื่องงานเฉย ๆ แม่จะคิดมากทำไมครับ”“แน่ใจนะ แม่ก็แค่เป็นห่วง ไม่เคยเห็นแกเป็นแบบนี้ แค่นั้นเอง”“ก็ตามนั้นครับ ว่าแต่...แม่ไปรู้จักผู้หญิงคนนั้นได้ยังไง
The Follow Love 107.หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...หลังจากที่พายอาร์รู้ข่าวว่าเพื่อนรักคลอดลูกชายแล้วเป็นที่เรียบร้อย เธอก็รีบเคลียร์งานที่ต่างประเทศแล้วบินกลับมาที่ประเทศไทยอย่างรวดเร็ว แต่ทว่าดันมีเรื่องของพี่ชายมาแทรกไว้เสียก่อน เธอจึงยังไม่มีโอกาสที่จะได้ขึ้นไปหาเพื่อนรักที่จังหวัดเชียงใหม่“พี่พี พราวสบายดีใช่ไหมคะ ไม่ได้ขาดเหลืออะไรใช่ไหม?”“พราวสบายดี ถามหาพายทุกวันเลยนะ แต่ตอนนี้พี่มีเรื่องต้องเคลียร์นี่แหละ ถึงได้ต้องกลับมาก่อน”“พายเข้าใจค่ะ พี่พีจัดการเรื่องคู่หมั้นไปดีกว่า อีกอย่าง พี่ไปดูแลยัยพราวบ่อย ๆ เดี๋ยวก็มีข่าวมั่ว ๆ หลุดออกไปอีก เดี๋ยวทางนั้นพายว่าจะไปดูแลเองค่ะ ขอบคุณนะคะที่ช่วยเหลือ”“ไม่เป็นไร ว่าแต่วันนี้คุณแม่ก็ชวนพายไปกินข้าวกับบ้านนั้นด้วยเหมือนกันนิ ใช่ไหม?” คนเป็นพี่เอ่ยถาม“ใช่ค่ะ ทีแรกพราวก็กะว่าจะปฏิเสธ แต่พี่ขุนก็ต้องไปด้วย พายก็เลยต้องไปด้วยเหมือนกัน”“โอเค งั้นเราแยกย้ายกันไปเตรียมตัวดีกว่า เดี๋ยวจะออกเดินทางกันไม่ทันเวลา”“โอเคค่ะ รับทราบ”เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว สองพี่น้องก็พากันไปเตรียมตัวตามปกติ จนกระทั่งถึงเวลานัดหมาย ทั้งสองมาถึงที่ร้านอาหารกันในเวล
ตอนพิเศษ 5วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่พราวมุกกับติณภัทรต้องตื่นแต่เช้า เพื่อมาเตรียมตัวให้กับลูกชายคนโต เนื่องจากว่าที่โรงเรียนมีงานกีฬาสี คุณครูประจำชั้นของต้นไม้จึงเรียนเชิญให้ผู้ปกครองมาร่วมกิจกรรมกับลูกชายซึ่งเมื่อแต่งตัวกันเสร็จเรียบร้อย สามพ่อแม่ลูกก็พากันเดินทางไปที่โรงเรียน ส่วนลูกสาวคนเล็กคุณย่าก็ขอเอาไปเลี้ยงสักวันสองวัน“ร้อนไหมพราว พี่ไปซื้อน้ำมาให้”“ร้อนค่ะ แต่ลูกน่าจะร้อนกว่า พี่ดูแลลูกก่อนก็ได้”“ลูกมีครูคอยดูแลอยู่ ดูแลตัวเองกันก่อนดีกว่าตอนนี้ อากาศร้อน แถมต้องมาเล่นกีฬา จริงๆ ถ้าไม่ไหวแค่บอกพี่มานะ เดี๋ยวพี่บอกครูเขาให้”“ไม่เป็นไร นานๆ ที อีกอย่างลูกเราก็ดูจอยมาก ไม่อยากทำให้เสียบรรยากาศน่ะค่ะ”“โอเค พี่เข้าใจ”ติณภัทรพูด แล้วเปิดฝาน้ำป้อนภรรยา เพราะรู้ดีอยู่แล้วว่าพราวมุกเป็นคนขี้ร้อน เวลาอยู่ในที่อากาศร้อนมากๆ เธอก็มักจะมีอาการที่ไม่สู้ดีสักเท่าไหร่นัก ซึ่งเขาไม่อยากให้ภรรยาผู้เป็นที่รักต้องไม่สบายก็เท่านั้น“แล้วพี่ติณไม่ร้อนเหรอคะ?”“ก็ร้อน แต่ว่าพี่ทนได้ เพราะว่าพี่ไม่ได้เป็นคนขี้ร้อนเหมือนพราว”“งั้นก็ดีแล้ว ว่าแต่ต้องทำอะไรต่อเหรอคะ?”“มีกิจกรรมครอบครัว พ่อแ
ตอนพิเศษ 4สามเดือนถัดมา...หลังจากวันที่คลอดเจ้าตัวเล็กออกมา พราวมุกและติณภัทรก็หัวหมุนหนักยิ่งกว่าเก่า โชคยังดีที่มีคุณย่าคอยช่วยเลี้ยงลูกชายคนโตให้ แถมต้นไม้เองก็รู้เรื่องขึ้นมาก รู้ว่าคุณพ่อและคุณแม่เหนื่อยกับการดูน้องสาว ก็ยอมอยู่เล่นที่บ้านคุณย่าอยู่บ่อยๆ ไม่มารบกวนแต่อย่างใด“ไปอยู่กับคุณย่ามา ดื้อหรือเปล่าครับ” ทันทีที่พาลูกชายคนโตกลับมาถึงบ้าน ติณภัทรก็รีบถามขึ้นทันที“ต้นไม้ไม่ดื้อเลยครับ คุณย่าชมต้นไม้ด้วย บอกว่าน่ารักแล้วก็ไม่ดื้อเลยสักนิดเดียว”“ถ้างั้นก็ดีแล้วครับ คุณย่าจะได้ไม่เหนื่อยมาก แต่ช่วงนี้ลูกต้องกลับมาอยู่ที่บ้านเราก่อนนะครับ เพราะว่าคุณย่าต้องไปดูงานที่เชียงใหม่ อีกหลายวันกว่าจะกลับ”“ได้ครับ คุณย่าบอกต้นไม้แล้ว”“งั้นเราไปหาน้องกันไหม น้องน่าจะกำลังหม่ำๆ นมอยู่”“ไปครับไป ต้นไม้อยากเล่นกับน้อง”“งั้นไปกันครับ”ติณภัทรรีบพาลูกชายเข้าไปหาผู้เป็นแม่และน้องสาวคนเล็กทันที เพราะเห็นว่าช่วงแรก ๆ ต้นไม้ไม่ค่อยได้มาเล่นกับน้อง เนื่องจากว่าต้องไปเรียนทุกวัน หากนอนที่บ้านหลังเดียวกันก็คงจะทนเสียงร้องงอแงของเจ้าตัวน้อยไม่ไหว แต่ช่วงนี้ก็คงจะได้อยู่กันบ่อยๆ แล้ว“คุณแม่..
ตอนพิเศษ 3ชีวิตของทั้งคู่เรียกได้ว่าโรยไปด้วยกลีบกุหลาบ หลังจากที่ผ่านอุปสรรคและขวากหนามด้วยกันมานาน วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ พราวมุกจึงชวนติณภัทรมาดูซีรีย์กันที่บ้าน หลังจากที่ไปส่งลูกชายคนโตไว้ที่บ้านของแม่สามี เนื่องจากว่าต้นไม้จะอยู่เรียนพิเศษที่บ้านของคุณย่าทุกวันอาทิตย์ เป็นเรื่องปกติ“คืนนี้คิดยังไงชวนพี่มาดูซีรีย์เนี่ย อารมณ์ไหน?”“ก็พราวไม่อยากทำอะไรนี่คะ แค่อยากนอนให้เวลาไปรีบๆ ผ่านไป อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันคลอดแล้ว”“โอเค นอนให้หนำใจเลย เพราะถ้าเจ้าตัวเล็กมาเพิ่มอีกคน เราสองคนคงได้หัวหมุนกันทั้งวันทั้งคืนไปอีกปีสองปีแน่ ๆ”“ก็จริงค่ะ ดูซีรีย์กันดีกว่า เรื่องนี้น่าดูมากเลยนะคะ พราวลองดูตัวอย่างมาก่อนแล้ว สนุกมาก”หลังจากที่พูดคุยกันตามปกติ ทั้งสองก็พากันนอนกอดกันกลมพร้อมกับดูหนังใหม่ที่กำลังเป็นกระแสไปด้วยในเวลาเดียวกัน แต่จะรู้ว่าจู่ ๆ เหตุการณ์ที่ไม่คาคิดก็เกิดขึ้น“พี่ติณ...พราวเจ็บท้อง เจ็บมาก เหมือน...” วินาทีนั้นพราวมุกถึงกับพูดต่อไม่ได้ ความเจ็บดังกล่าวส่งผลให้เธอพยายามนอนขดตัวพร้อมกับใช้มือน้อยๆ ของตนกุมท้องเอาไว้ คล้ายเจ็บจนเจียนตายเลยก็ว่าได้“พราวใจเย็นๆ นะ พี่
ตอนพิเศษ 2วัน ๆ พันกว่าเรื่อง ติณภัทรพูดไม่เข้าหูภรรยาเพียงไม่กี่คำ ก็ถูกโกรธจนไม่คุยกันข้ามวันข้ามคืน แม้ว่าจะพยายามตามง้ออยู่ทุกเวลา แต่ก็ยังเอาชนะความขี้น้อยใจของเธอไม่ได้อยู่ดี“คุณพ่อทำอะไรอยู่เหรอครับ ทำไมไม่เข้าไปหาคุณแม่ข้างใน” เจ้าตัวแสบกำลังจะเดินเข้าไปหาผู้เป็นแม่ที่นอนเล่นอยู่ข้างใน เห็นผู้เป็นพ่อเอาแต่ยืนด้อม ๆ มอง ๆ อยู่หน้าห้อง ไม่ยอมเข้าไปหาเธอเสียที“ต้นไม้ มานี่ก่อนครับ” ติณภัทรเอ่ยพร้อมกับดึงมือของลูกชายมาข้างนอก เพื่อพูดคุยอะไรบางอย่าง“มีอะไรเหรอครับคุณพ่อ”“คุณแม่กำลังโกรธคุณพ่ออยู่ ต้นไม้ช่วยให้คุณแม่หายโกรธคุณพ่อได้ไหมครับ?”“ก็เป็นต้นไม้ตลอดที่ช่วยคุณพ่อ ว่าแต่...รอบนี้คุณพ่อจะซื้อเลโก้ตัวนั้นให้ต้นไม้ไหมครับ?” เด็กชายตัวแสบยื่นข้อเสนอให้กับผู้เป็นพ่อได้ฟัง ก่อนจะยืนมองหน้าติณภัทรตาปริบๆ เพื่อหวังให้เขาใจอ่อนยอมซื้อของเล่นให้ หากว่าสามารถทำให้พราวมุกยอมคืนดีด้วยได้“พ่อจะซื้อให้ต้นไม้สักสิบชิ้นเลย ดีไหมครับ?”“ได้ครับ เดี๋ยวต้นไม้จัดการให้”“เร็ว ๆ เลยครับ ก่อนที่แม่จะโกรธพ่อหนักไปมากกว่านี้”ที่ทำแบบนี้ไม่ใช่ว่าติณภัทรไม่อยากง้อภรรยาด้วยตัวเอง แต่เพราะง้อแล้
ตอนพิเศษ 1ชีวิตหลังแต่งงานของทั้งติณภัทรและพราวมุกเต็มไปด้วยความสุขและชุลมุนวุ่นวายไปด้วยในเวลาเดียวกัน เพราะเจ้าต้นไม้นั้นทั้งดื้อและซนตามประสาเด็กกำลังโต แม้จะมีคุณย่าคอยช่วยเลี้ยง แต่ก็แทบจะรับมือกับเจ้าเด็กแสบคนนี้ไม่ไหวเลยจริง ๆ“ต้นไม้ครับ ค่อย ๆ กินสิครับลูก เดี๋ยวติดคอขึ้นมา ต้องไปหาพี่หมอที่โรงพยาบาลนะครับ”พราวมุกที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กันกับลูกชายถึงกับต้องเอ่ยปากห้ามปราม เพราะทุกครั้งที่ต้นไม้ได้กินของโปรด เขาก็มักจะรีบกินจนลืมไปว่ามันทั้งเสียมารยาทบนโต๊ะอาหารและอันตรายถึงแก่ชีวิตได้หากอาหารติดคอ“ก็มันอร่อยนี่ครับ”“แม่เข้าใจ ลูกจะกินเยอะแค่ไหนก็ได้แต่ต้องค่อยๆ กินไงครับ มันอันตราย”“โอเคครับ ต้มไม้เข้าใจแล้ว...” เด็กชายทำหน้าหงอยเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ตักอาหารเข้าปากตามคำสั่งสอนของผู้เป็นแม่ที่คอยดูแลอยู่ข้าง ๆ กาย“เอาน่า พราวมุก ปล่อยให้เขากินไปเถอะ เข้มงวดมาก ๆ เดี๋ยวจะเสียบรรยากาศเอานะ” คุณหญิงธนัชชาเห็นสีหน้าของหลานชายสุดที่รักดูไม่สู้ดีนัก จึงเอ่ยขึ้นเพื่อหวังให้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารกลับมาสนุกสนานอีกครั้ง“ค่ะคุณแม่...” หญิงสาวยกยิ้มเบาบางพร้อมกับยกมือลูบหัวลูกชายหัวแก้ว
The Follow Love 127.เช้าวันต่อมาพวกเขาทั้งสามคนยังคงอยู่กันที่จังหวัดเชียงใหม่ พราวมุกเพียงแค่คิดถึงร้านกาแฟร้านนั้นจึงอยากกลับไปเยี่ยมเยียนอีกสักครั้งแม้ว่ามันจะไม่ได้เป็นเธอเป็นเจ้าของอย่างเต็มตัวแล้วก็ตาม“ที่นี่น่ะเหรอ ร้านกาแฟที่พราวสร้างมาเองกับมือ ในตอนที่หนีมา”“ใช่ค่ะ ต้นไม้ทุกต้นที่นี่ พราวเป็นคนปลูกเองทั้งหมดเลยนะคะ นี่ก็คงจะล้มตายไปบ้างแล้ว แต่ก็ยังมีอีกหลายต้นที่เจริญเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ น่าเสียดายที่ตอนนั้นตัดสินใจขายทิ้งไป เพราะคิดว่าคงไม่ได้กลับมาอีก”“งั้น...พราวอยากได้มันกลับมาไหม?” ติณภัทรเอ่ยถามความเห็นจากภรรยาที่นั่งดื่มกาแฟอยู่ทางฝั่งตรงกันข้าม โดยมีลูกน้อยนั่งกินขนมอยู่บนตักของเธออีกทีหนึ่ง“พี่ติณหยุดความคิดนั้นเดี๋ยวนี้เลยนะคะ อย่าเลยดีกว่าค่ะ พราวไม่มีเวลาทำหรอก” หญิงสาวปฏิเสธเขากลับไปอย่างไม่ลังเล เธอคิดเพียงแค่ว่าลำพังเลี้ยงลูกชายคนเดียวก็ลำบากไม่น้อยเลย หากว่าจะต้องทำร้านกาแฟอีก เธอก็อาจจะทำมันได้ไม่ดีเท่าที่ควร“แล้วถ้าพี่ถามว่าถ้าพราวมีเวลา พราวอยากทำต่อไหม?”“ก็ต้องยากสิคะ ทุกอย่างมันก็ยังเหมือนเดิม แค่เห็นก็อดนึกถึงวันเก่า ๆ ไม่ได้เลย”“งั้นพี่ซื้อให้พ
The Follow Love 126.เมื่อคุยกับพายอาร์ผ่านทางโทรศัพท์มือถือเสร็จแล้ว พราวมุกก็รีบเดินไปหาสามีและลูกชายที่กำลังเดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้บนดอย ปฏิเสธไม่ได้เลยจริง ๆ ว่าทัศนียภาพเบื้องหน้าทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอพองโตขึ้นเรื่อย ๆ อย่างไม่มีจุดสิ้นสุดมิหนำซ้ำแล้วได้ยืนอยู่ข้าง ๆ ลูกชายและสามีอันเป็นที่รัก ดูเหมือนว่าการเลือกเส้นทางเดินในวันนั้นของพราวมุกจะส่งผลดีกับครอบครัวเล็ก ๆ ของเธอในวันนี้แล้ว เธอเลือกถูกที่เชื่อใจติณภัทรและยอมให้โอกาสเขาได้ปรับปรุงตัว ไม่อย่างนั้นเธอเองก็คงจะไม่มีวันได้เห็นภาพที่สวยงามมากถึงเพียงนี้อย่างแน่นอน“ชอบไหมพราว?”“ชอบสิคะ แต่ก็...ชอบไม่เท่าพี่ติณหรอกนะคะ”ถ้อยคำหวานปานจะหยดของหญิงสาวส่งผลให้ผู้ฟังถึงกับยิ้มกว้างจนหน้าบานเป็นกระด้ง ซ้ำแล้วยังมีลูกชายคอยจ้องมองพ่อกับแม่อยู่อย่างไม่วางตา“คุณแม่จีบคุณพ่อเหรอครับ?”คำถามอันไร้เดียงสาของลูกชายทำเอาผู้ใหญ่ทั้งสองถึงกับหลุดขำออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ก่อนที่จะเบนสายตาเข้าหากันโดยมิได้นัดหมาย จู่ ๆ หัวใจของทั้งคู่กันกระตุกวูบขึ้นมาอย่างกะทันหันความรักที่พวกเขาทั้งสองคนมีให้กันในตอนนี้ล้วนบริสุทธิ์และออกมาจากใจของพว
The Follow Love 125.สามเดือนต่อมาเชียงใหม่ ประเทศไทย...บรรยากาศบนยอดดอยอันแสนเย็นสบายส่งผลให้ชายหนุ่มและหญิงสาว รวมไปถึงเด็กชายตัวน้อยต่างก็รู้สึกดีไปตาม ๆ กัน เพราะว่าติณภัทรเพิ่งจะเคลียร์งานที่บริษัทเสร็จเรียบร้อย จึงพอมีเวลาเหลือมากขึ้นที่จะได้ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวอย่างเต็มที่ เขาจึงพาภรรยาและลูกชายมาที่นี่อีกครั้งตามความต้องการของพราวมุก...ครืด ครืด...เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือส่งผลให้หญิงสาวดึงสติกลับมา หลังจากที่นั่งมองวิวทิวทัศน์ เหม่อลอยไปเรื่อยตามประสาคนที่ไม่มีอะไรให้ต้องคิดมากมาย“พี่ติณ พราวออกไปรับโทรศัพท์แป๊บหนึ่งนะคะ”“โอเคครับ เดี๋ยวพี่พาลูกไปดูดอกไม้ตรงนู่นนะ คุยเสร็จแล้วก็รีบตามมาล่ะ”“โอเคค่ะ เดี๋ยวพราวรีบตามไป”เมื่อพราวมุกเดินออกมา เธอก็รีบกดรับสายเพื่อนรักอย่างพายอาร์ด้วยความรวดเร็ว“ฮัลโหล ว่าไงยัยพาย โทรมาหาฉันหลายสายเลย มีเรื่องด่วนเหรอ?” พราวมุกเอ่ยถามต้นสายด้วยความอยากรู้ แต่ก็เจือไว้ด้วยความเป็นห่วงอยู่ไกล ๆ เพราะคนอย่างพายอาร์ถ้าไม่ได้มีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจจริง ๆ เธอก็จะไม่โทรมาหลายสายแบบนี้“พราว ฉันต้องทำยังไงดีวะแก คือผู้ใหญ่เขาจะให้ฉันกั
The Follow Love 124.วันนี้ต้นไม้กลับบ้านมาพร้อมกับของเล่นเกือบ ๆ สิบชิ้น แม้ว่าผู้เป็นแม่จะไม่ค่อยเห็นด้วยสักเท่าไรนัก ซึ่งทันทีที่ได้เล่นของเล่น ต้นไม้ก็แทบลืมพ่อกับแม่ไปหมดเลยก็ว่าได้ ส่งผลให้สองสามีภรรยาได้มีเวลาพูดคุยกันเป็นการส่วนตัว“พี่ติณมานี่เลย...”“ว่าไง จะว่าอะไรพี่หรือเปล่า?”“อยากว่าอยู่ค่ะ แต่ก็ไม่อยากให้พี่ติณต้องรู้สึกไม่ดี คราวนี้พราวไม่เห็นด้วยเลยนะคะพี่ติณ ลำพังต้นไม้ก็ดื้ออยู่แล้ว ถ้าทำแบบนี้อีก ลูกเสียนิสัย พี่ติณจะทำยังไงคะ?”“พี่แค่อยากตามใจลูกบ้าง มันก็ต้องมีแข็งบ้างอ่อนบ้าง เหมือนเส้นด้าย เวลาตึงไปมันก็บาดแล้วก็ทำให้เราเจ็บ แต่ถ้าหย่อนไปก็ทำให้เราไม่มั่นคง ทุกอย่างต้องสมดุลหน่อยถึงจะดี” ติณภัทรอธิบายเหตุผลให้กับพราวมุกได้รับรู้ และนั่นก็เป็นสิ่งที่เขาคิดมานาน“แต่ซื้อของเล่นให้สิบชิ้น ไม่เรียกว่าสมดุลค่ะ พราวไม่คุยแล้ว ตามใจพี่ติณเลยก็แล้วกัน” หญิงสาวพูดจบก็รีบเดินหนีออกไปจากห้องของลูกชาย เธอรู้ว่าเถียงกับติณภัทรไม่ว่าจะกี่รอบต่อกี่รอบก็ไม่เคยชนะ ดังนั้นจึงเลือกที่จะเดินหนีออกมาซึ่งก็แน่นอนอยู่แล้วว่าเธอไม่พอใจแล้วก็โกรธมากที่ผู้เป็นสามีไม่ฟังความเห็นของเธ