Share

23.ปีศาจลามก (2)

Author: rasita_suin
last update Last Updated: 2025-03-16 23:56:27

“เจ้าเป็นใคร”

นางถามพร้อมเสียงสั่นหายใจหอบถี่

“ออกไปนะ”

ใบหน้าคมคายที่ดูงามล้ำเลิศในระยะใกล้ดูคุ้นตา คิ้วเรียวงามขมวดมุ่นก่อนจะประจักษ์ชัดว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ใดหลังคิดขึ้นมาได้

“เจ้าคือปีศาจตนนั้น”

ปากได้รูปขยับยิ้มบาง ทว่ามือบางกลับทั้งผลักทั้งตีเขาไม่หยุด

“เข้ามาได้ยังไง ออกไปเดี๋ยวนี้นะ”

“เจ้าก็เห็นแล้วว่าข้าปลอมตัวเป็นคนของเจ้า ยังจะถามอีก”

“ปล่อยนะ ออกไป”

“ไม่ปล่อยง่ายๆ หรอก เจ้าชวนข้าลงมาเอง แถมยังปล้ำถอดเสื้อผ้าข้าอีก โอกาสดีเช่นนี้จะปล่อยให้เสียเปล่าได้อย่างไร”

พร้อมพูดมือหนาก็เคลื่อนลูบแผ่นหลังบางลงไปกุมสะโพกของนาง ทั้งมือที่อยู่บนหน้าอกยิ่งเคล้นเบาๆ

“อุ๊ย หยุดนะ ปล่อยมือจากหน้าอกข้านะ”

“นุ่มนิ่มล้นมือดีเช่นนี้ ปล่อยก็โง่นัก”

“เจ้า...ปีศาจบ้า ปีศาจลามก โอ๊ย...ปล่อยข้า”

อวี้หลันกรีดร้องดังขึ้น แต่รู้ดีว่าจะไม่มีผู้ใดได้ยิน นางไม่ต้องการคนดูแล มีเพียงม่านม่านอยู่กับตนในยามค่ำคืน และที่นี่ก็เป็นตำหนักบุปผาสวรรค์ของนางเอง คนละส่วนกับตำหนักเล็กที่บิดามารดาอยู่

“หึๆๆ ปีศาจลามก เรียกได้เหมาะกับข้าดี”

เยี่ยนเฉินหัวเราะในลำคอ ไม่นึกโกรธหญิงสาวแต่อย่างใด แม้จะแสบๆ คันๆ ที่ถูกตบถูกตีอยู่บ้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   24.ลักพาตัวเทพธิดา (1)

    เยี่ยนเฉินลูบไล้ร่างอรชรช่วยล้างเนื้อล้างตัว ทว่าอีกฝ่ายกลับปัดมือเขาออกอย่างแรง“ข้าไม่ทำสิ่งใดแล้ว เพียงจะช่วยอาบน้ำเท่านั้น”“ไม่ต้อง”แม้หญิงสาวจะปฏิเสธเสียงแข็ง ทว่าเยี่ยนเฉินก็บังคับอีกฝ่าย อาบน้ำลูบไล้ทุกสัดส่วนทั้งที่เจ้าตัวทั้งหลบเลี่ยงและปัดมือไม่หยุดเขาก็ไม่ใส่ใจผู้ถูกล่วงเกินภายนอกทั้งโมโหทั้งเจ็บใจและอดสูใจอย่างที่สุด พยายามปกป้องเนื้อตัวตน ผลักจิกข่วนมือหนาทว่าอีกฝ่ายก็อึดทนถึกราวไม่มีความรู้สึก สามารถแตะต้องถ้วนทั่วทุกซอกมุมในเรือนกายนุ่มละมุนแล้วเขาก็อุ้มนางขึ้น“เอ๊ะ บอกให้ปล่อย ยังจะทำอะไรอีก หยามเกียรติข้าถึงเพียงนี้แล้วยังไม่พอใจอีกหรือ เลิกยุ่งกับเนื้อตัวข้าได้แล้ว”ชายหนุ่มราวไม่ได้ยินคำพูดของนาง และแม้ว่าอวี้หลันจะดิ้นและทุบอกหนาอย่างไรก็ไม่สะดุ้งสะเทือน ร่างอรชรถูกพาออกมาด้านนอกง่ายดายเหมือนไร้น้ำหนักแขนกำยำเกี่ยวเอวคอดไว้ขณะมองหาชุดใหม่ของหญิงสาว แล้วก็เห็นว่าวางพับเรียบร้อยอยู่บนโต๊ะเล็กใกล้กับตั่งจึงเอื้อมไปหยิบ อวี้หลันรีบผลักร่างสูงใหญ่อย่างแรง แต่ยังหันหลังไม่ทันไรก็ถูกคว้าเอวไว้อีกครั้ง“จะไม่ใส่เสื้อผ้าหรือ เจ้าชอบนอนแบบเปลือยเปล่า อวดเรือนร่างเช่นนี้ก

    Last Updated : 2025-03-17
  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   24.ลักพาตัวเทพธิดา (2)

    ถ้ำที่เยี่ยนเฉินอาศัยในตอนที่ตนบาดเจ็บแม้จะห่างจากเผ่าบุปผามากหากเขาก็สามารถพาหญิงสาวมาถึงได้ในเวลาไม่นานนัก“ที่นี่ที่ไหน”เมื่อมาหยุดหน้าถ้ำอวี้หลันก็กวาดมองพร้อมถามในทันใด“บอกไปเจ้าก็ไม่รู้หรอก แล้วก็ไม่ต้องคิดหนีไปจากที่นี่ เพราะเจ้าจะเข้าออกได้ก็ต่อเมื่อมีข้าอยู่ด้วยเท่านั้น”เขาร่ายเวทกำบังด้วยมนตร์ของตนก่อนจะออกไปยังเผ่าปีศาจ ครั้งนี้แม้แต่ราชาปีศาจก็ยากจะหาถ้ำนี้พบ“แล้วก็...เจ้าคงไม่อยากให้ชีวิตกระต่ายน้อยของเจ้าจบสิ้น”เอ่ยแล้วร่างสูงใหญ่ก็เดินนำเข้าถ้ำไปก่อน อวี้หลันได้แต่ยกมือขึ้นด้วยความอยากทำร้ายอีกฝ่าย“หากคิดทำร้ายข้า เจ้าต้องมั่นใจว่าจะเร็วกว่าข้าจริงๆ และหากข้าตาย กระต่ายของเจ้าก็จะหายไปตลอดกาล”มือบางทิ้งลงในทันใดและก้าวตามอีกฝ่ายเข้าไปด้านในอย่างกระแทกกระทั้น เมื่อมาถึงโถงใหญ่ที่ดูเหมือนจะได้รับการจัดแต่งอย่างดีราวกับบ้านที่ใช้อยู่อาศัย ทั้งเตียง โต๊ะ เก้าอี้ล้วนแต่เป็นของใช้ที่ดีสร้างขึ้นอย่างพิถีพิถัน แล้วอวี้หลันก็หยุดนิ่ง อยู่ๆ ก็คิดถึงถ้ำลับของพี่เยี่ยนเฉินของนางในสำนักชิงเฉิง แม้ที่นั่นจะมีเพียงแท่นหิน ไม่มีสิ่งใดตกแต่งหากก็เป็นสถานที่ที่นางชื่นชอบ มีความสุข

    Last Updated : 2025-03-17
  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   25.ชีวิตเจ้าข้าไม่ต้องการ แต่ต้องการหัวใจเจ้า (1)

    เมื่อรับปากไว้แล้วเยี่ยนเฉินก็ทำตามคำพูดของตน อวี้หลันพูดคุยกับสหายของนางแล้วทั้งสองก็ไม่ยอมห่างกัน ขณะที่เขานั่งกอดอกมองห่างออกมา แม้ว่าจะไม่มีสิ่งใดพูดคุยกันแล้วทั้งคู่ก็ยังนั่งจับมือกันและมองมายังเขาอย่างระแวดระวัง ชายหนุ่มถอนหายใจยาวขัดใจที่พวกนางทำราวตนร้ายกาจน่าเกลียดน่ากลัวนัก กระนั้นก็ต้องยอมรับว่าเขาก็ไม่ได้ดีนัก“หากไม่มีสิ่งใดคุยกันแล้ว ก็ได้เวลากลับไปเป็นกระต่ายเช่นเดิมแล้ว”“อย่านะ”ร่างอรชรเคลื่อนกายมาบังสหายของตนในทันใด“ข้าให้ในสิ่งที่เจ้าต้องการแล้ว เจ้าก็ต้องให้ในสิ่งที่ข้าต้องการเช่นกัน”เสียงเข้มราบเรียบ แววตาคมกริบก็นิ่งสนิท ทว่ากลับทำให้อวี้หลันอดหวาดหวั่นไม่ได้ อกใจสั่นไหวเมื่อหวนกลับไปคิดถึงยามกายแกร่งกอดรัดนาง“เทพธิดาบุปผาจะผิดคำพูดหรือ”“ข้าไม่เคยเต็มใจ ไม่เคยตกลงสิ่งใด เจ้าพูดของเจ้าเองทั้งสิ้น”ดวงหน้างามเชิดอย่างถือดี แต่เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ลุกพรวดขึ้นทั้งอวี้หลันและม่านม่านต่างก็สะดุ้งถอยไม่เป็นกระบวน ทว่าไม่อาจไปได้ไกลเพราะอยู่ติดผนังถ้ำแล้ว แล้วก็ต้องผวาเมื่อชายหนุ่มวูบหายมาโผล่ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ใบหน้าคมงดงามโน้มลงมาชิดหน้านางพร้อมจ้องด้วยสายตาดุดัน

    Last Updated : 2025-03-18
  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   25.ชีวิตเจ้าข้าไม่ต้องการ แต่ต้องการหัวใจเจ้า (2)

    แม้ต่อต้านสุดความสามารถหากภายในกายของนางก็รุมเร้าด้วยพิษแห่งความใคร่ปะทุขึ้นมาเช่นกัน นั่นยิ่งทำให้อวี้หลันออกแรงขยับแขนขาไม่หยุด พยายามไม่ให้อารมณ์ของตนอ่อนไหวไปตามสัมผัสสุดแสนน่ารังเกียจจากปีศาจร้ายปลายเล็บเรียวยาวข่วนคอและแก้มสากแรงจนตนถึงกับเล็บฉีกต้องหลุดเสียงร้องในลำคอ หากก็ยังไม่ยอมละมือ กระทั่งเหมือนอีกฝ่ายจะรำคาญจึงถอนจูบแล้วดึงมือนางไปใกล้เยี่ยนเฉินนิ่งไปเมื่อเห็นว่ามือบางที่ทำร้ายตนนั้นนอกจากจะมีรอยบาดแล้วยังเลือดไหลจากเล็บฉีกเพิ่มมาอีก‘มือกับเนื้อตัวบอบบางของเจ้า แม้แต่รอยแผลน้อยนิดก็ห้ามมีให้เห็น’หัวใจแกร่งวูบไหวเมื่อคำพูดที่ตนเคยเอ่ยกับเสี่ยวเม่ยย้อนกลับมาในความคิด วันนี้เขากลับเป็นคนทำให้หญิงสาวที่ตนรักและต้องการทะนุถนอมบาดเจ็บ ก่อนหน้านี้เขาไม่ทันสังเกตมือของนางด้วยมัวหมกมุ่นกับความต้องการเอาชนะของตน เยี่ยนเฉินแปลบปลาบในอก รู้สึกผิดกับเสี่ยวเม่ยยิ่งนัก“เจ็บหรือไม่”อยู่ๆ อีกฝ่ายก็ถามเสียงทุ้มนุ่ม อวี้หลันแปลกใจทว่าก็เอ่ยเสียงแข็ง“ไม่”“อย่าทำให้ตัวเองต้องเจ็บเช่นนี้อีก”ชายหนุ่มเอ่ยราวไม่ได้ฟังนางด้วยซ้ำ ก่อนเขาจะร่ายเวทเป่ามายังมือของนาง รักษาแผลทั้งหมดให้หายโด

    Last Updated : 2025-03-18
  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   26.เมื่อต้องการ ก็ไม่มีวันหนีพ้น (1)

    “อวี้หลัน”เสียงเข้มเอ่ยเรียกทำให้อวี้หลันหันมอง ตนกับม่านม่านกำลังเคร่งเครียดว่าทางเผ่าบุปผาจะเป็นอย่างไรบ้าง บิดามารดาอาจกำลังเป็นห่วงที่ไม่เห็นนางกับสหายในเช้าวันใหม่นี้นางไม่แน่ใจว่าคิดไปเองหรือไม่ เหมือนใบหน้าคมคายล้ำเลิศดูลดความเคร่งขรึมลง อีกฝ่ายหายไปเลยหลังจากมื้ออาหาร ให้นางได้อยู่กับม่านม่านตามลำพังนานกว่าจะกลับเข้ามา“ข้ามีบางสิ่งอยากให้เจ้าดู”พร้อมกับบอกร่างสูงใหญ่ก็เดินมาจับมือนางทันใด อวี้หลันไม่พอใจที่ถูกจับต้องตามใจชอบจึงสะบัดมือออก“จะพาข้าไปไหน ข้าไม่ไป”“ปล่อยเทพธิดาของข้านะ”ม่านม่านรีบมาจับแขนนายตนช่วยดึงออก ทำให้ชายหนุ่มเหลือบมองตาขวางแล้วเอ่ยกับอวี้หลัน“บอกคนของเจ้า หากไม่อยากกลับไปหมดสติก่อนยามราตรีก็อย่าก้าวก่ายเรื่องข้ากับเจ้า”แม้ไม่อยากทำตามที่อีกฝ่ายสั่งหากก็ไม่อยากอยู่ตามลำพังกับชายหนุ่มโดยไม่มีม่านม่าน อวี้หลันจำต้องพยักให้สหายตนปล่อยมือ“ม่านม่าน”ผู้ถูกสั่งยอมทำตามด้วยสีหน้าไม่ดีนักเยี่ยนเฉินหงุดหงิดแต่ก็พยายามสะกดอารมณ์ตนเอง ด้วยเขาตั้งใจที่จะเอาใจอวี้หลัน ต้องการให้นางมอบหัวใจให้เขา หลังจากนอนกอดร่างนุ่มนิ่มมาทั้งคืนเยี่ยนเฉินก็รู้สึกคิดถึงเสี่ยว

    Last Updated : 2025-03-19
  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   26.เมื่อต้องการ ก็ไม่มีวันหนีพ้น (2)

    “เจ้ารู้ชื่อข้าได้อย่างไร”“ข้าได้ยินคนในเผ่าของเจ้าเรียกเจ้าว่าเทพธิดาอวี้หลัน”เยี่ยนเฉินตอบก่อนจะถาม“ชอบหรือไม่ ข้าไม่เคยนวดให้ผู้ใดมาก่อนเลยนะ”“ไม่จริงกระมัง”หญิงสาวสวนขึ้นอย่างไม่เชื่อในทันใด“เหตุใดจึงไม่เชื่อ”“ก็นวดได้ดี...”ริมฝีปากอิ่มถูกกัดฉับเมื่อรู้ตัวว่าหลุดพูดสิ่งที่คิดออกไป“ข้าเก่งสินะ ชอบก็บอกมาตามตรงเถิดน่า”อวี้หลันเมินหน้าหนี น้ำหนักมือหนาไม่เพียงทำให้รู้สึกดี ความอบอุ่นจากสัมผัสที่นวดเฟ้นยังทำให้หวิวหวั่นด้วย เมื่อรู้สึกไม่ดีนักใบหน้างามก็ส่ายไปมาผลักมือชายหนุ่มออก“ไม่ต้องแล้ว ข้าง่วงแล้ว”“ง่วงแล้วหรือ”หญิงสาวสะดุ้งเพราะร่างอุ่นและแกร่งขยับมาแนบด้านหลังตนทั้งยังกระซิบชิดหู แต่ก่อนจะทันได้หลบเลี่ยงอีกฝ่ายก็รวบกอด“เช่นนั้นก็นอนดีกว่า”ชายหนุ่มรั้งให้นางลงไปนอนด้วยกัน มือหนาที่โอบกายจับมือนางแนบอกเช่นเคย แม้จะขยับตัวด้วยความอึดอัดหากก็จำต้องนอนในอ้อมอกหนาอย่างไร้ทางหนี“ข้าชอบยามมีเจ้าอยู่ในอ้อมกอดนัก”คำกระซิบเหนือศีรษะมีผลต่อหัวใจนาง ใจที่กระตุกและเต้นรัวราวตอบรับคำของอีกฝ่ายนั้นไม่ใช่สิ่งที่อวี้หลันบังคับได้ นางจึงได้เพียงหลับตาลงพลางบอกตัวเองว่า ตนไม่ได้ร

    Last Updated : 2025-03-19
  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   27.ปีศาจก็มีหัวใจ (1)

    “ใช่ เจ้าเป็นปีศาจที่โหดร้ายทารุณ ในใจมีแต่ความเคียดแค้นชิงชัง จะให้ข้าเชื่อได้อย่างไรว่าเจ้าไม่ได้ทำทุกอย่างเพื่อแก้แค้นข้า เพื่อให้ได้ตัวข้า เพื่อเหยียดหยามเย้ยหยันข้า เทพธิดาเผ่าบุปผาถูกปีศาจย่ำยีไม่หลงเหลือศักดิ์ศรีแล้ว จะสมเป็นเทพธิดาได้อย่างไร”อวี้หลันเอ่ยเสียงเครือหัวใจของนางในเวลานี้ปวดแปลบประหลาดนักเยี่ยนเฉินขบกราม โมโหที่อีกฝ่ายรังเกียจในความเป็นปีศาจของตน ไม่ว่าจะพยายามเปลี่ยนแปลงตนเองอย่างไรก็ไม่มีวันอยู่ในสายตาของหญิงสาวผู้สูงส่งเช่นเทพธิดาบุปผา กระนั้นก็ยังไม่อยากแตะต้องให้อีกฝ่ายต้องบอบช้ำเพราะไม่ต่างจากทำร้ายเสี่ยวเม่ยของตน และเขาก็จะเป็นปีศาจโหดร้ายเหมือนที่นางเรียกจริงๆ“ปีศาจไม่มีหัวใจหรือ รักใครไม่ได้หรือ หากข้าบอกว่ารักเจ้าก็ไม่น่าเชื่อถือแม้แต่น้อยเชียวหรือ”คำบอกของชายหนุ่มทำให้อวี้หลันเผยอปากค้าง“ข้ารักเจ้า ได้ยินหรือไม่”เยี่ยนเฉินย้ำอีกครั้ง หัวใจที่ผูกพันกับเสี่ยวเม่ยนั้นเจ็บลึก ทั้งที่ขุ่นเคืองใจต่ออวี้หลัน แต่เพราะนางคือหญิงเดียวในดวงใจ เขาจึงต้องการให้นางกลับมารักและผูกพันใจกันเช่นเดิม ไม่อยากให้ลืมเลือนตน ไม่อยากเป็นเพียงผู้ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตนางเพีย

    Last Updated : 2025-03-22
  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   27.ปีศาจก็มีหัวใจ (2)

    “เขายังมีชีวิตอยู่”“จริงหรือ”อวี้หลันหันถามอย่างมีความหวังขึ้นมา และก็ได้รับการพยักหน้าตอบกลับจากราชาปีศาจ ทว่าสะดุดใจชื่อที่อีกฝ่ายเรียกชายหนุ่ม“แต่กระบี่นี้สามารถทำลายวิญญาณอมตะได้ไม่ใช่หรือ”นางเอ่ยด้วยความแปลกใจ แต่ชายหนุ่มยังไม่สูญสลายไปหลังจากถูกนางแทง นั่นเท่ากับว่าเขาอาจยังพอมีทางรอด“กระบี่นี้ ดูเหมือนจะเป็นกระบี่อินทรีไร้พ่ายที่ท่านเทพอาจารย์ของเจ้าสำนักชิงเฉิงสร้างขึ้น ข้าจำได้ตอนไปพบเทพอาจารย์พร้อมท่านเหลียงเฟิ่ง”แม่ทัพสือเฟิ่งก้าวเข้ามาดูใกล้ๆ ด้วยการจะเข้าประตูสวรรค์นั้นไม่ใช่ผู้ใดก็เข้าได้ ตนจึงต้องพาเจ้าสำนักเหลียงเฟิ่งไปพบเทพอาจารย์แห่งสำนักชิงเฉิง“ใช่เจ้าค่ะท่านตา”อวี้หลันรีบสำทับแม่ทัพแห่งเผ่าวิหค ซึ่งเป็นน้องชายราชาวิหคท่านตาของนาง“แต่เท่าที่รู้ กระบี่นี้จะไม่สังหารผู้ที่เป็นเจ้าของกระบี่”คำบอกของผู้ที่นับได้ว่าเป็นตาของตนอีกคนทำให้อวี้หลันหันมองผู้เจ็บอย่างเต็มตา ใบหน้าคมคายที่ล้ำเลิศหาผู้ใดเทียมยากนี้ต่างจากเยี่ยนเฉินโดยสิ้นเชิง ทว่าแม้แต่ราชาปีศาจก็ยังเรียกชายหนุ่มด้วยชื่อนี้ มันหมายความว่าอย่างไร นางได้แต่ครุ่นคิดอย่างไม่เข้าใจ“หากยังไม่ตาย ก็ต้องควบคุ

    Last Updated : 2025-03-22

Latest chapter

  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   31.เจ้าคือรักนิรันดร์ (2)

    “ได้โปรดเถิด ข้าเหนื่อยเหลือเกิน”ดวงหน้างดงามสะบัดอย่างทุรนทุราย เหงื่อซึมเต็มหน้าผาก จนเมื่อร่างสูงใหญ่กระตุกสั่นรุนแรงพร้อมโถมกายมาเต็มตัว อวี้หลันก็ผวาอีกครั้งทั้งกรีดร้องแหบพร่าอย่างสุดกลั้น ขณะหูแว่วเสียงเข้มคำรามดังไม่ต่างจากตนก่อนร่างหนาหนักจะทิ้งลงมาซุกซบนาง แขนเรียวโอบกอดเรือนกายใหญ่โตไว้อย่างเต็มอกเต็มใจพลางยิ้มบางทั้งที่น้ำตาซึมเป็นครั้งแรกที่ได้รับบทรักในฐานะอวี้หลัน หากก็สุขล้นหัวใจเหมือนได้กลับมาโอบกอดคนที่ตนรักดังเช่นเมื่อครั้งเป็นเสี่ยวเม่ย“ข้ารักท่าน พี่เยี่ยนเฉิน”นางเอ่ยกับอีกฝ่ายเสียงเบา“ข้าก็รักเจ้ามากอวี้หลัน”เยี่ยนเฉินเอ่ยตอบแล้วจูบหน้าผากชื้นเหงื่อ หัวใจชุ่มฉ่ำกับคำรักของผู้เป็นดั่งดวงใจเพียงนางเดียวของตนอวี้หวันยิ้มปลาบปลื้มกับคำรักจากอีกฝ่ายมือบางลูบไหล่กับแผ่นหลังกว้างแล้วก็รู้สึกได้ถึงรอยแผลหลายรอยที่ดูคล้ายแซ่ ทำให้ยิ่งขอบตาร้อนผ่าวชายหนุ่มต้องเจ็บปวดทรมานเพียงไหนหนอเมื่อรับทัณฑ์สายฟ้า และผู้ที่ไม่เคยยอมอยู่ภายใต้ผู้ใดกลับต้องเป็นทหารยามในวังสวรรค์ หัวใจแกร่งหยิ่งทระนงของบุรุษที่นางชื่นชมต้องทุกข์ทนเพียงใด“พี่เยี่ยนเฉิน ข้าขอบคุณท่านนักที่ไม่ละทิ้ง

  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   31.เจ้าคือรักนิรันดร์ (1)

    “อื้ม หอมชื่นใจ”ร่างสูงใหญ่ที่โอบกอดจากด้านหลังพร้อมกับหอมลงมาบนแก้มตนทำให้อวี้หลันที่กำลังจะเข้านอนสะดุ้ง ส่วนม่านม่านซึ่งจัดเตรียมที่นอนอยู่ก็ตาโตรีบเลี่ยงหลบหนีทันใด เพราะกลัวว่าจะถูกทำให้หายไปอีก“อ้าว ม่านม่าน ไปไหนล่ะ”“คงกลัวจะหายไปน่ะสิ”เยี่ยนเฉินบอกพร้อมยิ้มมุมปากแล้วก็ต้องร้องเบาๆ“โอ๊ย นิ้วเล็กแค่นี้พิษร้ายแรงจริงเชียว”พร้อมพูดชายหนุ่มก็จับมือบางมาจุมพิตส่งสายตาคมกริบวาววามให้เจ้าของร่างนุ่มนิ่ม“ยังยิ้มอีก ปีศาจนิสัยไม่ดี”อวี้หลันเสียงขุ่น ไม่ชอบใจนักที่อีกฝ่ายนึกสนุกเมื่อทำให้ม่านม่านกลัวเยี่ยนเฉินเพียงหัวเราะในลำคอแล้วจูบแก้มนุ่มซ้ำอีกครั้งก่อนไต่ลงซอกคอหอม ขณะที่หญิงสาวย่นคอหลบเลี่ยง“อื้อ อย่า...”“โธ่...อวี้หลันคนดี ท่านพ่อเจ้าให้ข้าปลูกดอกไม้แทบจะทั้งภูเขากว่าจะเสร็จก็หลายเดือน มีอย่างที่ไหนให้องครักษ์ไปปลูกต้นไม้ดอกไม้ เจ้าจะทรมานข้าอีกคนหรืออย่างไร”เยี่ยนเฉินบ่นอุบ นับแต่มาถึงเผ่าบุปผา บิดาของนางก็เอาแต่มองเขาตาขวางแต่ไม่อาจไล่ได้เพราะเป็นราชโองการ แล้วเขาก็ถูกสั่งให้ปลูกต้นดอกอวี้หลันด้วยมือตนเอง จากด้านหลังกระท่อมริมเขาที่ตนอาศัยไปตามเส้นทางขึ้นเขา เหมือนเ

  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   30.คว้านางมาเคียงใจ (2)

    “เขาปกป้องข้า ไม่ผิดอันใด”หญิงสาวเอ่ยสวนพร้อมทั้งรีบขยับไปคุกเข่าต่อหน้าท่านปู่ของตนพลางส่งสายตาขอร้องให้เห็นใจ“ทูลฝ่าบาท ทหารผู้นี้เป็นทหารองครักษ์ที่ฮองเฮารับสั่งแต่งตั้งที่มีความชอบเมื่อวานนี้เพคะ เขาทำหน้าที่ระมัดระวังช่วยเหลืออวี้หลัน นับว่าเหมาะสมแล้วเพคะ”องค์จักรพรรดิรับรู้ในข้อนี้จากหัวหน้าองครักษ์แล้ว ราชินีสวรรค์ไม่ได้รู้เห็นว่าเยี่ยนเฉินผู้นี้คือปีศาจผู้มีดาวชะตามาร ทั้งกายยังมีปราณเทพเซียนกลบไอปีศาจ หากมีความชอบจะได้รับการแต่งตั้งก็คงไม่ผิดนัก พระองค์เองก็ได้รับรายงานถึงพฤติกรรมที่ตรงเผงและอยู่ในรูปในรอยไม่เคยผิดวินัยของอีกฝ่ายเสมอ ทั้งฝีมือยังเก่งกาจหาตัวจับยาก หากจะแต่งตั้งเป็นองครักษ์ก็ย่อมได้“เทพธิดา ท่านเอ่ยราวรู้จักทหารยามผู้นี้เป็นอย่างดี น่าแปลกนัก”ชิงหลุนมองด้วยสายตาสงสัยอวี้หลันเม้มปาก รู้ว่ากำลังถูกหยั่งเชิง หากยอมรับว่ารู้จักคุ้นเคยทหารยามเป็นอย่างดี ก็จะทำให้ตำแหน่งเทพธิดาบุปผาเสียหาย นางสูดหายใจเข้าจนเต็มปอดก่อนจะเอ่ยขึ้น“ไม่รู้จักได้อย่างไร ในเมื่อฮองเฮาแต่งตั้งทหารผู้นี้เป็นทหารองครักษ์ แล้วรับสั่งให้ดูแลคุ้มกันข้ากลับเผ่าบุปผา”นางพยายามส่งสายตาขอกั

  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   30.คว้านางมาเคียงใจ (1)

    “เยี่ยนเฉินหรือ?”ราชินีสวรรค์มองทหารยามอย่างพินิจ ท่าทางองอาจดูไม่หวั่นเกรงต่อผู้ใด สายตามั่นคงไม่วอกแวก ทั้งยังปราดเข้ามาสยบสัตว์เวทที่แม้แต่เทพเซียนผู้เป็นเจ้าของยังไม่อาจปราบได้ในชั่วพริบตา ทำให้รู้สึกว่าชายหนุ่มผู้นี้ไม่ธรรมดาเลย“ความชอบของเจ้าครั้งนี้ ข้าคงต้องมีรางวัลเสียแล้ว”“เป็นหน้าที่กระหม่อมอยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”เยี่ยนเฉินเอ่ยเสียงเรียบอวี้หลันจ้องมองชายหนุ่มอย่างไม่ละสายตา พยายามจะสบตาอีกฝ่ายเพื่อความแน่ใจ ทว่าเขากลับมองต่ำเพียงอย่างเดียว ทำให้นึกขัดใจนัก“ถึงอย่างไรข้าก็อยากตอบแทนน้ำใจเจ้า”“กระหม่อมไม่...”“เอาอย่างนี้ไหมเพคะ ในเมื่อเขาบอกว่าเป็นหน้าที่ ฮองเฮาก็แต่งตั้งเขาเป็นองครักษ์ให้เป็นรางวัลแทนสิ่งของ”อวี้หลันถือโอกาสเสนอ กระนั้นชายหนุ่มก็ยังไม่มองตนหญิงสาวเคืองจนแอบถอนหายใจ“อืม นั่นสินะ เช่นนั้นข้าจะบอกกับหัวหน้าองครักษ์ให้แต่งตั้งเจ้าเป็นองครักษ์สวรรค์ก็แล้วกัน”“เป็นพระมหากรุณาพ่ะย่ะค่ะ”เยี่ยนเฉินจำต้องรับไว้ แต่ก็ยังก้มหน้าราวเจียมตนเช่นเดิมผู้เป็นเทพธิดาบุปผาเม้มริมฝีปาก กรุ่นโกรธคนที่หมางเมินต่อตนราวไม่สนใจไยดีเมื่อมีโอกาสอยู่ในที่พักของตนยังตำหนักราชิ

  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   29.ไกลเกินเอื้อม (2)

    “ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดหนี”ไท่จื่อซึ่งเป็นผู้คุมตัวตนมาเอ่ยขึ้น ทำให้เยี่ยนเฉินเหลือบมองอย่างหงุดหงิด หากก็ไม่เอ่ยสิ่งใด“แต่เจ้าอาจหลงลืมไปว่าเทพธิดาบุปผาก็มักจะขึ้นมาบนสวรรค์อยู่เนืองๆ ในโอกาสต่างๆ”คำบอกนี้ทำให้เยี่ยนเฉินหยุดเดิน ขณะที่ผู้เป็นไท่จื่อเพียงก้าวเดินต่อไปไม่หันกลับ“อะแฮ่ม”ผู้ที่กระแอมคือหวังหย่งผู้ติดตามไท่จื่อแล้วผายมือให้ปีศาจหนุ่มเดินต่อเยี่ยนเฉินจำต้องก้าวต่อเพื่อไปยังแท่นรับสายฟ้า หากก็ครุ่นคิดไปด้วย แม้แปลกใจที่ไท่จื่อสวรรค์เอ่ยกับตนเช่นนี้ แต่ก็เป็นความจริงที่ว่าถ้าหนีเขาอาจไม่ได้พบเจอกับอวี้หลันอีก สวรรค์คงต้องหาทางคุ้มกันเทพธิดาเผ่าบุปผาเข้มงวดกว่าก่อนหน้านี้ ทว่าหากอยู่บนสวรรค์ก็ยังมีโอกาสได้เห็นคนที่ตนรักเมื่อมาถึงยังแท่นรับสายฟ้า ไท่จื่อก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง“หญิงสาวที่เจ้ารักอยู่ไกลเกินเอื้อม หากเจ้าจริงใจต่อนาง ย่อมรู้ว่าควรทำอย่างไร ความรักอาจไม่จำเป็นต้องครอบครอง เพียงได้เห็นผู้ที่ตนรักใช้ชีวิตอย่างเป็นสุขก็เพียงพอ ทุกสิ่งอย่างขึ้นอยู่กับการกระทำของตัวเจ้า”จิ่นลี่นั้นไม่ได้ต้องการให้หลานสาวตนลงเอยกับปีศาจตนนี้ แต่ก็รู้ดีว่าหัวใจไม่อาจบังคับได้ ทั้งยัง

  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   29.ไกลเกินเอื้อม (1)

    ร่างสูงใหญ่ก้าวตามผู้เป็นอาเข้าประตูสวรรค์มาด้วยใบหน้านิ่งขรึม แม้ไม่เต็มใจและมีแผนในหัว หากก็พยายามตีสีหน้าเฉยเข้าไว้เพื่อที่ราชาปีศาจจะได้อ่านความในใจตนไม่ออก พลางสายตาก็กวาดมองสวรรค์ชั้นฟ้าที่งดงามด้วยสายตาดูแคลน ไม่มีความชื่นชมหรือตื่นตาตื่นใจแต่อย่างใด กระทั่งมาถึงยังท้องพระโรงที่มีร่างขององค์จักรพรรดินั่งอยู่บนบัลลังก์และไท่จื่อยืนอยู่ด้านหนึ่ง“องค์จักรพรรดิ”ราชาปีศาจเอ่ยขึ้นพร้อมก้มหัวคำนับเล็กน้อยขณะที่เยี่ยนเฉินยืนเฉย ผู้เป็นอาจึงเอ่ย“เยี่ยนเฉิน”ผู้ถูกเรียกถอนหายใจ ก่อนจะจำใจเอ่ยเสียงดังทั้งที่ยืนนิ่ง“เยี่ยนเฉินคำนับองค์จักรพรรดิ”“เจ้ายอมมาถึงที่นี่ คงเตรียมใจไว้แล้วสินะ”จักรพรรดิจินหวงเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ หากสายตาที่มองชายหนุ่มรูปร่างองอาจทว่าหน้าตางามล้ำโดดเด่นนั้นบอกชัดว่าไม่ชอบใจ เพราะอีกฝ่ายทำให้หลานสาวสุดรักต้องเสียศักดิ์ศรี“จะทำอย่างไรก็เชิญ”เยี่ยนเฉินเชิดหน้ามองตรงไม่หลบเลี่ยง“ความผิดเจ้าใหญ่หลวงนัก ทั้งยึดสำนักชิงเชิง ปลุกระดมบังคับศิษย์ในสำนักให้แข็งข้อก่อกบฏต่อขุนเขากลางเวหา แล้วยัง...”“ลอบเข้าไปอุ้มเทพธิดาบุปผา...”“บังอาจ!”ร่างสูงขององค์จักพรรดิลุกขึ้นห

  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   28.รักที่ยากจะลงเอย (2)

    “ความรักหัวใจของเรากำหนด เราไม่อาจเลือกเองได้ว่าจะรักหรือไม่รัก”นางเอ่ยพลางจับหน้าอกของตัวเอง“หัวใจของลูกเจ็บปวดที่เขาจะจากไป ลูกห้ามใจตัวเองไม่ได้ และหากไม่ทำสิ่งใดเลย ลูกคงอยู่ไม่ได้ ท่านพ่อเห็นใจลูกเถิด”หนิงเฟิ่งสงสารลูก ทั้งปวดใจตามจนทนไม่ได้ นางจับมือของสวามีพร้อมเอ่ยขอ“ท่านพี่ หลันเอ๋อร์เพียงขอชีวิต ไม่ได้ขอให้ละเว้นโทษ ช่วยลูกของเราเถิด”เจิ้งหานสบตากับชายาตน อีกฝ่ายพยักหน้าเล็กน้อยพร้อมส่งสายตาขอร้อง เพราะหากเขาไม่รับปากบุตรสาวก็คงดื้อรั้นอยู่เช่นนี้“จะฟื้นขึ้นมาหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ แต่เอาเถิด พ่อรับปากว่าจะขอให้ท่านปู่เว้นโทษตายก็ได้ แต่โทษเป็นก็คงสาหัสไม่ต่างกับตายทั้งเป็นเช่นกัน”เอ่ยจบเขาก็เดินจากไปด้วยความไม่พอใจ ไม่อยากตามใจอวี้หลันจนเกินควร แต่ไม่อาจใจแข็งกับบุตรสาวได้อวี้หลันได้แต่มองตามบิดาตนแล้วก็สะอึกสะอื้นเบาๆ เพราะไม่รู้ว่าผลสุดท้ายแล้วชายหนุ่มจะเป็นอย่างไร จะฟื้นหรือไม่“หลันเอ๋อร์”หนิงเฟิ่งพยุงบุตรสาวตนอีกครั้ง อีกฝ่ายก็โผเข้ามากอดแทนที่จะยอมลุกขึ้น“ท่านแม่ ลูกผิดหรือเจ้าคะ ลูกผิดที่ผูกพันใจกับปีศาจใช่ไหมเจ้าคะ”“โถ...ลูกแม่”ผู้เป็นแม่ทำได้เพียงโอบกอดบุ

  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   28.รักที่ยากจะลงเอย (1)

    จิตใจอวี้หลันไม่เป็นสุขแม้กลับมายังเผ่าบุปผาหลายวันแล้ว การไม่มีม่านม่านอยู่ด้วยทำให้นางไม่อาจบอกเล่าความในใจกับผู้ใดได้ บิดาของนางไม่เอ่ยถึงข่าวคราวใดจากทางสวรรค์หรือเผ่าปีศาจ ส่วนมารดานั้นแม้จะคอยมาอยู่ด้วยอย่างเป็นห่วงกระทั่งนางเข้านอนจึงกลับไป ทว่าอวี้หลันรู้สึกราวกำลังถูกจับตามองมากกว่านางนอนไม่หลับพลิกไปพลิกมาจนสุดท้ายก็ลุกขึ้นนั่ง มองมือสองข้างของตนที่กดกระบี่ใส่ปีศาจตนนั้นแล้วก็น้ำตาเอ่อคลอ“เจ้าคือพี่เยี่ยนเฉินจริงหรือ จะเป็นไปได้อย่างไร”แม้คิดว่ายากจะเป็นไปได้ แต่กลับไม่มั่นใจเอาเสียเลย เพราะอีกฝ่ายรู้จักชื่อ ‘เสี่ยวเม่ย’ ของนาง ราชาปีศาจเองก็เรียกเขาว่า‘เยี่ยนเฉิน’ หากเป็นเรื่องจริงเท่ากับนางลงมือสังหารคนรักในชาติมนุษย์ด้วยมือตนเอง อวี้หลันอดปวดร้าวใจกับความกลัวนี้ไม่ได้นางอยากรู้คำตอบ อยากรู้ความจริง แต่ไม่รู้จะได้มาอย่างไร“ถ้ำนั้นอยู่ที่ใดข้าก็ไม่รู้”ถึงอยากไปที่นั่นด้วยตนเองอีกครั้ง อยากรู้ว่าชายหนุ่มดีขึ้นหรือยังพร้อมสอบถามเรื่องที่สงสัย แต่บิดามารดาคงไม่ยอมให้นางคลาดสายตา อวี้หลันรู้สึกได้ถึงสายตาเคร่งเครียดจากบิดาทว่าท่านกลับไม่ถามสิ่งใดแน่นอนว่าสตรีที่อยู่กับบ

  • ชะตารัก จอมมารไร้บัลลังก์   27.ปีศาจก็มีหัวใจ (2)

    “เขายังมีชีวิตอยู่”“จริงหรือ”อวี้หลันหันถามอย่างมีความหวังขึ้นมา และก็ได้รับการพยักหน้าตอบกลับจากราชาปีศาจ ทว่าสะดุดใจชื่อที่อีกฝ่ายเรียกชายหนุ่ม“แต่กระบี่นี้สามารถทำลายวิญญาณอมตะได้ไม่ใช่หรือ”นางเอ่ยด้วยความแปลกใจ แต่ชายหนุ่มยังไม่สูญสลายไปหลังจากถูกนางแทง นั่นเท่ากับว่าเขาอาจยังพอมีทางรอด“กระบี่นี้ ดูเหมือนจะเป็นกระบี่อินทรีไร้พ่ายที่ท่านเทพอาจารย์ของเจ้าสำนักชิงเฉิงสร้างขึ้น ข้าจำได้ตอนไปพบเทพอาจารย์พร้อมท่านเหลียงเฟิ่ง”แม่ทัพสือเฟิ่งก้าวเข้ามาดูใกล้ๆ ด้วยการจะเข้าประตูสวรรค์นั้นไม่ใช่ผู้ใดก็เข้าได้ ตนจึงต้องพาเจ้าสำนักเหลียงเฟิ่งไปพบเทพอาจารย์แห่งสำนักชิงเฉิง“ใช่เจ้าค่ะท่านตา”อวี้หลันรีบสำทับแม่ทัพแห่งเผ่าวิหค ซึ่งเป็นน้องชายราชาวิหคท่านตาของนาง“แต่เท่าที่รู้ กระบี่นี้จะไม่สังหารผู้ที่เป็นเจ้าของกระบี่”คำบอกของผู้ที่นับได้ว่าเป็นตาของตนอีกคนทำให้อวี้หลันหันมองผู้เจ็บอย่างเต็มตา ใบหน้าคมคายที่ล้ำเลิศหาผู้ใดเทียมยากนี้ต่างจากเยี่ยนเฉินโดยสิ้นเชิง ทว่าแม้แต่ราชาปีศาจก็ยังเรียกชายหนุ่มด้วยชื่อนี้ มันหมายความว่าอย่างไร นางได้แต่ครุ่นคิดอย่างไม่เข้าใจ“หากยังไม่ตาย ก็ต้องควบคุ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status