พรึบ"อ๊ะ"ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อฉันบอกอาธันว่าอยากมากเขาก็จับเอวฉันยกขึ้นมานั่งบนตัวของเขาทันทีอย่างไว จนฉันหน้าเหวอด้วยความตกใจ"ข่มขืนอาเลยครับ"อาธันเอ่ยบอกฉันพลางบีบคลึงหน้าอกของฉันเล่นอย่างเบาๆและเเรงขึ้นเรื่อยๆเมื่อหน้าอกของฉันมันเด้งสู้มือของอาธัน ฉันจึงค่อยๆนั่งยองๆจับลำกายใหญ่ของอาธันจ่อไปที่ช่องทางรักของฉัน แล้วใช้ปลายหัวความเป็นชายของอาธันถูเสียดสีไปกับร่องเสียวของฉันจนคนร่างหนาร้องครวญครางซู๊ดปากขึ้นเบาๆ เขาเอาฝ่ามือใหญ่นวดคลึงทรวงอกของฉันเล่นไปด้วย ฉันที่เคลิบเคลิ้มจึงค่อยๆหย่อนสะโพกกดร่องเสียวของฉันใส่สวมลงไปบนลำกายใหญ่ของอาธัน"อ่าาาา เจ็บอึก"ฉันกัดริมฝีปากพร้อมพูดขึ้นด้วยความเจ็บและความอึดอัดในช่องทางรักของฉัน"อ่าห์ ซี๊ดดดด แน่น จะแตกครับอย่าเกร็งครับคนดี หนูค่อยๆขยับตัวขึ้นลงสิครับ"อาธันเอ่ยบอกฉันพลางยื่นมือหนาของเขามาจับก้นของฉันยกให้สูงขึ้น และค่อยกดความเป็นสาวของฉันลงไปสุดลำกายใหญ่ของอาธันอย่างค่อยๆช้าๆเนิบๆ"อ่าห์ อย่างนั้นและครับขึ้นให้เกือบสุดและลงด้วยสุดแบบนี้ละครับอ่าห์ เสียว"อาธันครวญครางฉันก็ยิ่งได้ใจค่อยๆยกสะโพกขึ้นให้สูงจนลำกายของอาธันเกือบหลุดจากช่
ห้องพักชั้นดาดฟ้า โรงแรมในเครือธนะปรีดากุลวันต่อมาแก้มใส....แชะ"สวยทั้งคนและก็วิวเลยครับ"อาธันเงยหน้าขึ้นมาจากกล้องแล้วเอ่ยบอกฉัน ฉันก็ส่งยิ้มไปให้อาธันตอนนี้เราทั้งคู่กำลังเล่นนำ้ในสระบนห้องที่อาธันพาฉันย้ายขึ้นมา ชั้นนี้สูงที่สุดอาธันบอกว่าโรงแรมที่นี้เป็นโรงแรมในเครือของอาธัน อาธันโทรไปบอกคุณย่าว่าเจอฉันแล้ว แล้วเขาก็ขอคุณย่าพาฉันอยู่เที่ยวที่นี้อีกสองวัน พรุ่งนี้ฉันกับอาธันก็คงต้องเดินทางกลับเชียงใหม่แล้วล่ะ"แก้มใสครับ เราต้องรีบขึ้นจากนำ้แล้วนะครับ อามีนัดทานข้าวน้า เราต้องไปด้วย"อาธันเอ่ยบอกฉันพลางวางกล้องไว้ตรงขอบสระแล้วเขาก็ค่อยๆเดินลงนำ้มาหาฉัน"อื้อ อาธัน"ฉันร้องท้วงอาธันขึ้นเมื่อเขาลูบไล้ขาเรียวของฉันขึ้นมาเรื่อยๆจนมาถึงเนื้อโหนกนูนของฉัน"อาธันอ่ะ หื่นจัง!"ฉันเอ่ยบอกอาธันไปด้วยนำ้เสียงล้อๆพลางเอานิ้วชี้จิ้มไปบนแผงอกเปลือยเปล่าสุดล่ำของอาธัน"ใครหื่นกว่าอาละครับ?"อาธันเอ่ยถามฉันกลับพลางเงยหน้าขึ้นมาจ้องมองหน้าฉันพร้อมกับยื่นมือขึ้นมาจับมือของฉัน แล้วเขาก็ยิ้มให้ฉัน ฉันก็ส่งยิ้มกลับไปให้เขา"อารู้ว่าที่อาทำกับเรามันผิด ผิดมากเลย"อาธันเอ่ยบอกฉันด้วยนำ้เสียงเศร้าลงพลางยื่
"โอ้ เดี๋ยวสายครับคนดี"อาธันเอ่ยบอกฉันเมื่อเขานึกขึ้นได้ว่ามีนัดกับลูกค้า เป็นอาธันนี้เหนื่อยจังวันหยุดก็ไม่มีเลย"มาครับ อาอุ้ม^_^"อาธันเอ่ยบอกฉันพลางยื่นลำแขนแกร่งมาโอบรัดสะโพกของฉันแล้วออกเเรงยกขึ้นจนร่างของฉันที่นั่งอยู่ลอยสูงขึ้น ฉันกลัวตกรีบคว้าแขนโอบรอบคอของอาธันทันที"โอ้วว นมทิ่มหน้า ฟอดดด"เสียงอาธันเอ่ยพึมพำพลางกดจมูกลงไปบนเนื้อนูนของหน้าอกฉันพร้อมสูดดม"อะอาธันอ่ะ""หอมจังครับ เมียใครเนี่ย"อาธันเงยหน้าขึ้นมาบอกฉัน อาธันเรียกฉันว่าเมียเหรอ อร๊ายยย อีแก้มฟินนนนมากค่ะขอบอก ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นด้วยความเขินอายอาธันก็มองฉันด้วยแววตาเป็นประกายมีเลศนัย"อาธันอ่ะ พูดอะไรเนี่ยหนูเขินนะงื้อ"ฉันเอ่ยบอกอาธันไปพร้อมกับซบหน้าลงไปบนไหล่เปลือยของอาธัน อาธันก็หัวเราะชอบใจแล้วค่อยๆอุ้มฉันเดินไปในสระนำ้และอาธันก็พาฉันขึ้นจากสระนำ้ไปเเต่งตัวเพื่อไปตามนัดกับลูกค้าห้อง รับประทานอาหาร VIP"เชิญครับท่านประธาน ลูกค้ารออยู่ที่โต๊ะแล้วครับ"เสียงพนักงานต้อนรับชายเอ่ยบอกอาธันที่เดินโอบเอวฉันเข้ามาที่ชั้นรับประทานอาหาร อาธันพยักหน้าให้พนักงานและหันกลับมามองหน้าฉัน"ฟอดดด ชื่นใจ^_^"อาธันก้มหน้าลงมาหอ
"จริงเหรอคะคุณธัน"ผู้หญิงคนนั้นหันมาถามอาธันดวงตาของเธอเบิกโตขึ้นด้วยความตกใจ"จริงครับ แต่ตอนนี้ผมเลิกกับคุณดาแล้วครับ"อาธันตอบเธอไปแต่เขาไม่ได้หันกลับไปมองพวกเธอทั้งสองเลยเพราะเขาเอาแต่มองหน้าฉันอยู่เนี่ย"ยัง!เรายังไม่เลิกกัน ธันดาไม่เลิกกับคุณนะ ไหนคุณบอกว่าอยากแต่งงานกับดาไงคะ ดาตกลงแต่งงานกับคุณค่ะธัน"ดาหลาเอ่ยบอกกลับมาพลางสะบัดแขนของเธอจนหลุดจากการจับของผู้หญิงคนนั้นแล้วเธอก็วิ่งจะเข้ามาหาอาธันกับฉันทันทีด้วยความเร็ว ฉันจะขยับตัวไปยืนเผชิญหน้ากับเธอแต่ก็โดนอาธันห้ามไว้ซะก่อน"เดี๋ยวอาเคลียร์เองครับคนสวย^_^"อาธันเอ่ยบอกฉันพร้อมกับยิ้มละมุนมาให้ฉันแล้วเขาก็หันหน้ากลับไปมองดาหลาต่อพร้อมกับเปลี่ยนแววตาที่เคยอ่อนโยนเวลามองฉันเป็นแววตาที่เเข็งกร้าวและดุดัน"เสี่ยคนนั้นเขาเลิกส่งเสียเลี้ยงดูคุณแล้วเหรอครับ?"อาธันเอ่ยถามดาหลาไปด้วยนำ้เสียงเรียบนิ่งดาหลาก็เบิกตาโตขึ้นอย่างตกใจพร้อมกับหยุดฝีเท้าของเธอลงอย่างทันที เธอก็หันขวับตวัดสายตาคมมองมาที่ฉัน"อีหลานของคุณไปบอกอะไรคุณคะธัน ดาไม่รู้เรื่องเสี่ยอะไร อีแก้มใสมันมั่ว อีเด็กโกหก!"ดาหลาชี้หน้าฉันพลางเอ่ยใส่ฉันมาเป็นชุด ฉันก็ลอยหน้าลอยตาล้อ
จังหวัดเชียงใหม่บ้าน ธนะปรีดากุล14:00น.แก้มใส......"คุณย่าขาาาา"ฉันวิ่งพร้อมกับเอ่ยเรียกหาคุณย่า ตอนนี้ฉันกับอาธันเพิ่งกลับมาถึงเชียงใหม่ ฉันวิ่งนำหน้าอาธันที่กำลังเดินตามหลังฉันพลางยิ้มอย่างขำๆกับท่าทีของฉัน"วิ่งช้าๆก็ได้ครับ คุณย่าไม่หนีเด็กดื้อไปไหนหรอกหึๆ เตรียมก้นไว้ให้ดีๆนะครับ"อาธันเอ่ยขึ้นทำให้ฉันหยุดฝีเท้าลงพร้อมกับหันหน้ากลับไปยืนประจันหน้ากับอาธัน"งื้อ อาธันช่วยแก้มใสด้วยสิคะ นะนะแก้มใสไม่อยากโดนคุณย่าตี"ฉันเอ่ยบอกอาธันไปอย่างเสียงหวานออดอ้อนแล้วเดินเข้าไปกอดแขนแกร่งของอาธันพลางเอาแก้มถูไปกับต้นแขนของอาธัน อาธันก็มองฉันพลางหัวเราะขึ้นมาแล้วเขาก็เอาแขนใหญ่มาโอบเอวของฉันไว้"อ้อนอาแบบนี้ มันจะไม่เป็นผลดีกับตัวหนูนะครับคนดี"อาธันเอ่ยบอกฉัน ฉันรู้ว่าเขาหมายถึงอะไรหึๆๆไม่ดีอะไรดีจะตายได้กินอาธันอ่ะ"ก็แก้มใสไม่อยากโดนคุณย่าตีหนิคะ แต่แก้มใสอยากโดนอาธันกินมากกว่า"ฉันเงยหน้าขึ้นไปบอกอาธัน อาธันก็มองหน้าฉันแล้วอมยิ้มขึ้น อาธันก็เลื่อนหน้าลงมาหาฉันจนปลายจมูกของเราชนกัน"อาก็อยากกินหนู แต่เรากินกันบ่อยๆแบบนี้ไม่ได้ครับ มันไม่เป็นผลดีกับหนูเลย ถ้าคนอื่นรู้เขาจะมองแก้มใสของอาไม่ด
"ไชโย!/ไชโย!"ท่านทั้งสองร้องขึ้นอย่างดีใจ ฉันก็หันกลับไปมองหน้าอาธันด้วยความสงสัยแต่ก็ดีใจเหมือนกันที่คุณย่าไม่กรีดกันเราสองคน"พรุ่งนี้ไปกรุงเทพกันลูก แม่จะไปสู่ขอเมียให้ธัน"คุณย่าหันกลับมาบอกอาธัน อาธันก็หลบสายตาคุณย่าและยกมือขึ้นไปลูบท้ายทอยตัวเองอย่างเขินใบหูของอาธันเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ"แล้วขอหมั้นไว้ก่อนแล้วจะแต่งเมื่อไรล่ะลูก เราจะได้ไปบอกพ่อเขาถูก"คุณย่าเอ่ยถามอาธันขึ้นด้วยความสงสัย"แก้มใสเรียนจบเมื่อไร แต่งเมื่อนั้นครับคุณแม่"อาธันเอ่ยบอกคุณย่าไปพลางหันมามองหน้าฉัน ปีนี้ฉันก็จะจบแล้วนะ เปิดเทอมนี้ฉันก็ขึ้นปีสี่แล้ว แล้วฉันก็ต้องไปฝึกงานอีก"จ๊ะ งั้นตกลงตามนี้นะ^_^"คุณย่าเอ่ยขึ้นแล้วท่านก็ยิ้มกว้างอย่างดีใจ"มีลูกก่อนได้ไหมจ๊ะ?"คุณย่าเอ่ยถามขึ้นพลางเลิกคิ้วมองมาที่ฉันกับอาธันสลับกัน ฉันกับอาธันจึงหันมามองหน้ากันทันที"เอ่อ ผมว่าเเต่งก่อนดีกว่าครับคุณแม่ ผมไม่อยากให้คนอื่นมองแก้มใสไม่ดีนะครับ""อ๋อเนอะ แม่ก็ลืมไปงั้นถ้าหนูแก้มใสเรียนจบเมื่อไร ธันรีบมีหลานให้แม่เลยนะ เอาสักสามคน"คุณย่าเอ่ยขึ้น ฉันก็ได้แต่หัวเราะแหะๆอาธันก็มองหน้าฉันไม่เลิกอยู่ได้มองอยู่นั้นแหละอีแก้มก็เขินเป็นนะ
"จริงค่ะ คุณพ่อคุณแม่ แก้มใสเองก็ผิดแต่แก้มใสรักอาธันจริงๆนะคะ"ฉันเอ่ยบอกคุณพ่อคุณแม่ของฉันไปพลางยกมือไหว้ขอโทษพวกท่าน ท่านก็มองไปที่อาธัน "พี่ไม่โกรธไม่เกลียดเราหรอกธัน ดีซะอีกจะได้มีคนปราบพยศแก้มใส เพราะทุกวันนี้ลูกสาวของพี่ดื้อมาก"คุณพ่อเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงและท่าทีสบายๆไม่ได้มีความรู้สึกโกรธหรือไม่พอใจอาธันเลยสักนิดเดียว ทำให้อาธันรีบเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับยิ้มกว้างมองไปที่คุณพ่อของฉันทันทีด้วยความดีใจ "พี่พูดจริงเหรอครับ?" "จริงสิ ฉันยกให้แกฟรีๆเลยอ่ะ เอาไปส่งเสียเลี้ยงดูต่อเองเน้อ"คุณพ่อของฉันพูดขึ้นพลางยิ้มหัวเราะอย่างคนมีความสุข ผิดกับคุณแม่ของฉันที่ท่านกำลังทำท่าเหมือนจะร้องไห้ "แต่ธันให้น้องกลับไปอยู่ที่กรุงเทพกับพี่ก่อนได้ไหม พี่คิดถึงลูก"คุณแม่ของฉันเอ่ยบอกอาธัน อาธันก็หันมาส่งยิ้มมาให้ฉันและหันกลับไปมองแม่ของฉัน "ได้สิครับ ผมจะขอหมั้นแก้มใสไว้ก่อนนะครับแล้วพอเธอเรียนจบแล้วก็จะขอแต่งเลย ขอบคุณพี่ๆทั้งสองมากเลยนะครับที่ไม่โกรธผมเลย"อาธันเอ่ยบอกคุณแม่กับคุณพ่อของฉันไปพร้อมกับยกมือไหว้ขอบคุณพ่อกับแม่ของฉัน แล้วคุณพ่อกับคุณแม่ของฉันก็หันไปคุยกับคุณย่าเรื่องงานหมั้นของฉันกับ
"ฮัลโหลอาธัน คิดถึงจังเลยคะ^_^"(คิดถึงแล้วทำไมถึงไม่โทรหาอาล่ะครับ) อาธันเอ่ยตอบมาด้วยนำ้เสียงงอนๆ"โอ๋ๆๆอาธันขา ก็มหาลัยเพิ่งเปิดแก้มใสต้องเตรียมอะไรมากมายเยอะแยะจนไม่ว่างเลยค่ะ"ฉันทำเสียงเศร้ากลับไปพลางร่ายยาวเรื่องโกหกให้อาธันฟัง ที่จริงไม่ได้ยุ่งอะไรขนาดนั้นหรอกเพียงเพราะฉันมัวแต่ไปปาตี้อยู่น่ะสิ ก็มันคิดถึงอ่ะห่างหายจากปาตี้ไปนาน ตั้งสามเดือนแหนะกระซิกๆๆ(ครับ อาเข้าใจก็ได้ พรุ่งนี้เรามีเรียนไหมครับ?)"อืมมมมม"ฉันทำท่านึกคิด มีรึเปล่าวะ"อ๋อๆๆไม่มีค่ะว่างๆๆ"(อ๋อ ดีแล้วครับ อาคิดถึงเดี๋ยวพรุ่งอาไปหานะครับเจอกันครับดาลิ้ง) ชิบอายแล้ว! อาธันจะมาเหรอเนี่ย โอ้ยตายๆๆๆ ตายแน่เลย อดปาตี้อีกแล้ว!!(ทำไมเงียบไปละครับ ไม่อยากให้อาไปหาเหรอเรา?) อาธันถามฉันมาด้วยนำ้เสียงเศร้าๆปนน้อยใจนิดๆ ตายแหละสามีเข้าใจผิด"ไม่ใช่แบบนั้นค่ะอาธัน แก้มใสก็คิดถึงอาธันอยากเจอมากๆๆเลย พรุ่งนี้เจอกันนะคะดาลิ้งม๊วฟฟ"(หึๆครับ เดี๋ยวอาจะจัดหนักๆให้หนูเลย แค่นี้ก่อนนะครับอากำลังติดประชุม กลับถึงบ้านแล้วโทรหาอาด้วยนะครับ)"รับทราบค่ะ คิดถึงนะคะอาธัน รักมากด้วยยยย"(ครับ คิดถึงเหมือนกัน รักมากกว่าครับเด็กดื้อ อย่าใ
20นาทีต่อมา บ้านอลิซ"พี่กัส จะรีบเดินไปไหนล่ะค่ะ รอหนูด้วยสิ!"ฉันตะโกนเรียกพี่กัส ที่ตอนนี้เขากำลังวิ่งหนีฉันเข้าไปในบ้านอย่างไว พอเขาเปิดประตูรถให้ฉัน แล้วเขาก็รีบวิ่งหนีฉันเลย"อ่ะ มืดจัง มองไม่เห็น"ฉันอุทานขึ้นอย่างตกใจ เพราะตอนนี้ฉันเดินเข้ามาในบ้านของน้าอลิซแล้ว แต่ไฟในบ้านไม่ได้เปิดสักดวงเดียว แล้วพี่กัสก็หายไปไหนไม่รู้ ฉันที่กลัวสะดุดอะไรล้ม ก็ต้องค่อยๆเอามือจับแล้วค่อยๆเดินไปเรื่อยๆเพราะคุณหมอเขาให้ระวังเรื่องการลื่นล้ม"น้องอลิน"เสียงของพี่กัสเอ่ยเรียกฉันจากทางข้างหลัง ฉันก็รีบหันตัวกลับไปอย่างไวด้วยความตกใจพรึบ"ว๊าย!"ฉันร้องขึ้นอย่างตกใจที่ฉันหมุนตัวเร็วเกินและฉันเสียการทรงตัว ฉันกำลังจะลื่นล้ม"ระวังหน่อยสิครับเมีย"พี่กัสคว้าเอวฉันไว้ได้ทัน และเขาก็ออกแรงดึงร่างฉันให้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขา"หนูขอโทษค่ะ"ฉันก้มหน้าลงไปซบกับอกแกร่งของพี่กัสอย่างรู้สึกผิด พี่กัสก็โอบกอดฉัน"ไม่ต้องขอโทษหรอก พี่เองที่ผิดไม่ดูแลหนู แต่งงานกับพี่นะครับ"พี่กัสเอ่ยบอกฉัน ฉันก็เงยหน้าออกจากอกของพี่กัสเยิกตาโตขึ้นอย่างตกใจพรึบไฟทั้งบ้านติดจนสว่างขึ้นมา ฉันก็เห็นม๊าอลิซแด๊ดเฮลพ่อจอนอาม่าเฟื้อง
1ปีต่อมา....บ้านอลิซ...อลิน...."อลินจ๋าา^_^"เสียงพี่กัสตะโกนเรียกฉันมาตั้งแต่ประตูทางเข้าบ้าน ฉันกำลังนั่งคุยกับม๊าอลิซอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ก็ต้องสะดุ้งตกใจ กับเสียงของพี่กัส พี่กัสเขาเข้าไปทำงานบริหารโรงแรมในเครือรัตนบูรภาพิทักษ์แล้ว เเล้วเขาเพิ่งจะกลับมาจากการไปตรวจดูงาน พ่อจอนของฉันท่านอนุญาตให้ฉันคบกับพี่กัสได้ และก็อยู่กับพี่กัสได้ เพราะพี่กัสน่ะประจบพ่อจอนจนท่านหลงพี่กัสเลยแหละ"ค่าา หนูอยู่ในห้องนั่งเล่น"ฉันสิ่งยิ้มให้น้าอลิซอย่างขำๆและตะโกนกลับไปบอกพี่กัส"วันนี้ พี่เหนื่อยมาก หน้ามืดเวียนหัว คลื่นไส้ ไม่รู้เป็นอะไร ฟอดดด โคตรคิดถึงเมีย^_^"พี่กัสเข้ามาหาฉันและหอมแก้มฉัน พลางล้มตัวลงนอนหนุนตักฉัน แล้วพี่กัสก็จับมือฉันไปสูดดม โรคจิตอ่ะ ทำไมจะไม่เหนื่อยบล่ะ พี่กัสปรนเปรอความสุขให้ฉันเกือบทุกคืน เออใช่สิ เรามีอะไรกันทุกวันและที่สำคัญพี่กัสมันไม่ได้ป้องกัน ฉันอยากให้พี่กัสทุ่มเทเวลาให้งานในโรงแรมก่อนเลยขอพี่กัสว่าอย่าเพิ่งทำให้ฉันท้อง ตอนแรกๆพี่กัสก็ป้องกันเองเพราะเขาไม่อยากให้ฉันกินยาคุมพี่กัสบอกว่ามันไม่ดี แต่พอหลังๆพี่กัสก็ไม่ได้ป้องกันและที่สำคัญประจำเดือนของฉันไม่มาสองเดือนแ
ออกัส อัครเดช....."อื้ออ พี่กัสจะไหวหรอค่ะ พี่ยังไม่หายดีเลยน่ะ"อลินเธอดันริมฝีปากผมไว้ไม่ให้ผมเข้าไปจูบปากเธอ "ไหวสิครับ พี่แข็งแรงยิ่งกว่าม้าอีกน่ะ ถ้าอลินไม่เชื่อเดี๋ยวพี่พิสูจน์ให้ดู"ผมดึงมืออลินออกไปจากริมฝีปากผมและผมก็บอกเธอ"อลินเดินไปล็อคประตูห้องให้พี่หน่อยสิ"ผมบอกอลินและชี้นิ้วไปทางประตูห้องพักของโรงพยาบาล เธอก็หันไปมองตามนิ้วผม และเธอก็หันกลับมามองผมอย่างสงสัย สงสัยอะไรหนักหนาเด็กโง่เอ๊ย"ไปเถอะ ไปล็อคสินะๆๆๆ"ผมก็บอกอลิน แล้วเอาหน้าลงไปซบหน้าอกเธอ เธอก็จับหน้าผมออกจากอกเธอ และเธอก็เดินไปล็อคประตู"เก่งมาก มานี่สิครับ"ผมเอื่อมมือไปจับมือของเธอให้เข้ามาหาผม ผมไม่รอช้าเงยยืดตัวขึ้นไปจูบปากเธอ"อื้ออ จ๊วฟฟ จ๊วฟฟ"ผมจูบปากเธอ จนเธอเคลิ้มจูบตอบผม "พี่กัสจะดีหรอค่ะ"อลินร้องเสียงหลงถามผมเมื่อผมยื่นมือไปปลดกระดุมกางเกงขาสั้นของเธอ"ดีสิ ช่วยพี่หน่อยน่ะ พี่อยากเสียบจิมิหนูใจจะขาดแล้วเนี่ย"ผมทำเสียงอ้อนๆใส่เธอ เกิดมาไม่เคยอ้อนใครเลยแม่ง แต่ต้องมาอ้อนเมียเพื่อจะเย ไม่น่าหัวเราะเยาะเย้ยแด๊ดเลย เวรกรรมตามทันชิบ"พี่กัสค่ะ^//^"หน้าของอลินแดงระเรื่อเมื่อผมจับมือของเธอมาสัมผัส กัสน้อยของผ
ห้องพักฟื้น อลิน...."อำ้ อร่อย^_^"พี่กัสกินข้าวแล้วมองหน้าฉันที่เป็นคนป้อน ที่จริงพี่กัสก็กินเองได้นี้แหละ แต่คือพี่กัสอ้อนฉันไง"พี่กัส อย่ามองหนูแบบนั้นสิค่ะ^//^"ฉันก้มหน้าลงมาพลางตักข้าวขึ้นป้อนพี่กัส "ก็น้องอลินน่ารักอ่ะ^_^"พี่กัสที่นั่งอยู่บนที่นอนยื่นมือมาเชยครางฉันขึ้นไปมองหน้าเขา แล้วพี่กัสก็บอกฉัน ฉันนี้เขินจนกดข้าวในจานเละแล้วเนี่ย"อ้วกกก อ้วกก"ฉันหันไปมองเสียงที่มาของคนนั่งอ้วกอยู่ตรงโซฟา "เป็นอะไรมึง แพ้ท้องแทนเมียหรอ!?"พี่กัสที่นั่งอยู่บนเตียงเอ่ยถามเฮียอาร์ไปด้วยนำ้เสียงล้อๆ เฮียอาร์เขามีแฟนแล้วแฟนเขาน่ารักมากตัวเล็กผิวขาวน่ารักเหมือนเด็กญี่ปุ่นเลย วันนี้เธอก็มาแต่เธอไปเข้าห้องนำ้อยู่"ป่าว เมียผมยังไม่ท้อง ผมเลี่ยนอ่ะ เห็นหมาดีใจระริกระรี้ที่เจ้าของกลับมา!"เฮียอาร์ก็พูดล้อเลียนเหมือนด่าพี่กัสทางอ้อมอ่ะ 2คนนี้น่ะ เห็นแบบนี้แต่เขารักกันนะคะเป็นพี่น้องที่รักกันมากอ่ะ ที่จริงพี่กัสฟื้นขึ้นมาตั้งนานแล้วแหละตั้งแต่อาทิตย์แรกที่นอนโรงพยาบาลแต่อีพี่กัสมันแกล้งฉัน แกล้งให้ฉันบอกรักเขาทุกวันข้างๆหูและหอมแก้มเขาทุกๆวัน หึ๊ยคิดแล้วน่าโมโหทุกคนรู้หมดขนาดหมอยังช่วยพี่กัสโกหกฉันเ
"ก็พี่กัสลามกเกินไป จ้องจะเอาเปรียบหนูตลอดเลย"ฉันเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงเศร้าๆและฉันก็ได้ยินเสียงของพี่กัสเดินเข้ามาหาฉัน และโอบกอดร่างฉัน"ไม่ได้จะเอาเปรียบ แค่อยากเอาจิมิหนู ทุกวัน ฟอดด ฟอดด"พี่กัสกระซิบข้างหูฉันอย่างแผ่วเบา และเขาก็กดปลายจมูกลงมาบนแก้มฉันเพลี๊ย"อื้ออ พี่กัสบ้า^//^ "ฉันตีแขนพี่กัสไปอย่างเขินอาย"โอ้ย!พี่เจ็บอยู่น่ะ ตีพี่ทำไมเนี่ย"พี่กัสร้องขึ้นด้วยนำ้เสียงเจ็บปวด"อ่ะ หนูลืม หนูขอโทษนะคะ"ฉันเอ่ยบอกพี่กัสและยกมือไหว้ขอโทษเขา แต่ว่าเขามองไม่เห็นหรอก"เปลี่ยนจากคำขอโทษ เป็นให้พี่เอาหนูสองนำ้ได้ไหม?"พี่กัสเอ่ยขึ้นต่อลองฉันด้วยนำ้เสียงเจ้าเล่ห์"พี่กัสนี้หื่นจริงๆ!"ฉันบอกพี่กัสและกำลังจะยกมือขึ้นไปตีแขนเขาแต่ฉันก็นึกได้ ลืมตัว"ก็หื่นกับแค่น้องอลินคนเดียวแหละครับ ฟอดด"พี่กัสบอกฉันและเขาก็กอดฉันพร้อมหอมแก้มฉัน"ตกลงเราเป็นแฟนกันเเล้วเนอะ ถึงพี่จะปากหมาไปหน่อย ขี้โมโห งี่เง่าเอาแต่ใจ แต่พี่ก็รักน้องอลินคนเดียวนะครับ"พี่กัสเอ่ยบอกฉันด้วยน้ำเสียงเขินอาย ฉันอยากเห็นหน้าพี่กัสตอนนี้จัง ตั้งแต่อยู่กับพี่กัสมาไม่เคยเห็นพี่กัสเขินเลย"เชี้ย!พูดได้สักทีแม่งเอ๊ย!"พี่กัสสบทขึ้น ฉันก็
20นาทีต่อมา ห้องพักฟื้น4324ห้องออกัส"เฮ้อ ลิฟท์เสีย กว่าจะเดินขึ้นบันไดมาถึงเหนื่อยจัง"ฉันบ่นขึ้นในขณะที่เปิดประตูเข้ามายังห้องพักฟื้นของโรงพยาบาลที่พี่กัสพักอยู่"หนูมาแล้วค่ะ"ฉันเดินเข้ามาและเอ่ยบอกน้าอลิซขึ้น แตาฉันไม่เห็นน้าอลิซเลยฉันรีบเดินไปยังเตียงที่พี่กัสนอนอยู่"พี่กัสไปไหน พี่กัสเป็นอะไรรึป่าว!"ฉันเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงร้อนรน และเป็นห่วง ฉันรีบหันตัวเพื่อจะเดินออกไปยังประตูเพื่อจะไปห้องหมอใหญ่ประจำเคสของพี่กัสพรึบ"ว๊าย!"ฉันร้องขึ้นอย่างตกใจ ที่อยู่ดีๆไฟในห้องก็ดับลง ผ้าม่านก็ถูกปิด เลยทำให้ห้องทั้งห้องมืดสนิท"ว๊าย!ใคร!"ฉันร้องขึ้นอย่างตกใจอีกครั้งที่อยู่ดีๆร่างของฉันก็ถูกใครสักคนกอดรัดร่างฉันอย่างแน่นจากทางข้างหลัง"ชู่ววววว"เสียงชู่วปากให้ฉันงียบแต่ฉันกำลังจะตะโกนไม่รู้คนหรือผี"ช่วยอุ๊บอื้อออ"ฉันที่กำลังจะร้องไห้คนช่วยก็ถูกมือใหญ่ของคนที่กอดฉันอยู่เอามือมาปิดปากฉัน ทำให้ฉันเปล่งเสียงร้องออกไปไม่ได้ ฉันก็ดิ้นไปมาเพื่อจะให้หลุดออกจากการกอดของคนปริศนา"อ๊ะ"ฉันร้องขึ้นเมื่อคนที่กอดฉันจับตัวฉันให้หันไปหาเขา แต่ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย "ฉันรักเธอเด็กโง่ เป็นแฟนกันนะ"เสียงของพี
1เดือนต่อมา...ห้องพักฟื้นของโรงพยาบาลอลิน...."พี่กัส วันนี้เป็นดอกกุหลาบสีขาวนะคะ ดอกกุหลาบสีขาวแทนความรักที่บริสุทธิ์ไม่หวังสิ่งใดตอบแทน"ฉันพูดกับร่างของพี่กัสและจัดดอกไม้ใส่แจกันวางไว้บนโต๊ะข้างๆเตียงนอนของพี่กัสที่โรงพยาบาล "หนึ่งเดือนเต็มๆแล้วนะคะ เจ้าชายนิทราของหนู ฟอด ฟอด"ฉันเอ่ยบอกพี่กัสและก้มหน้าลงไปหอมแก้มที่ซีดๆของพี่กัส แล้วฉันก็นั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆเตียงของพี่กัส จับมือของพี่กัสมากุมไว้แนบอก หนึ่งเดือนที่พี่กัสนอนหลับไม่ยอมลืมตามามองหน้าฉัน บาดแผลที่ถูกยิงของพี่กัสหมอบอกว่าไม่น่าเป็งห่วงมากเพราะเขาผ่าเอากระสุนที่หลังออกให้พี่กัสแล้วแล้วก็ไม่มีการติดเชื้อ กระสุนเข้าที่หลังของพี่กัสหนึ่งนัดและที่หัวไหล่ข้างซ้ายอีกหนึ่งนัด ฟ้าเธอโดนตำรวจจับข้อหาบุกรุกพื้นที่ส่วนบุคคลและข้อหาพยายามฆ่าจำคุก20ปี ฟ้าเธอให้การกับตำรวจว่าเธอแอบสะกดรอยตามพี่กัสตลอดและที่ฉันรู้สึกได้ว่ามีคนแอบมองก็คือฟ้านี้แหละ เธอสะกดรอยตามพี่กัสไปจนรู้ว่าพี่กัสไปสร้างบ้านไว้บนเกาะกลางทะเล และพี่กัสพาฉันไปที่นั้น ยิ่งทำให้ฟ้าโกธรและเธอก็ไปหาชายร่างใหญ่5คนที่มากับเธอในวันนั้น เพื่อให้พวกนั้นมาช่วยเธอฆ่าฉันได้สำเร็
"พี่กัส!"ฉันที่ได้ยินเสียงพี่กัสตะโกนเรียกฉัน จากทางข้างๆของบ้านพัก ซึ่งพี่กัสอยู่ห่างจากฉันมาก"อลินวิ่งมาหาฉันเร็วๆๆสิ!"พี่กัสตะโกนขึ้นบอกฉันให้วิ่งไปหาเขาแล้วเขาก็ชี้ไปทางที่ฟ้าอยู่ ฉันก็หันไปมองตามที่พี่กัสชี้ไปที่ฟ้าที่ตอนนี้เธอกำลังชุลมุนอยู่กับชายร่างใหญ่ทั้ง5คนที่มากับเธอตึกๆๆ"เห้ย!อลินนนน!"พี่กัสมองฉันและเขาก็หันไปมองที่ฟ้า แล้วพี่กัสก็เบิกตาโตขึ้นอย่างตกใจ"อีอลิน มึงตาย!"ฉันหันไปมองฟ้าที่ตอนนี้เธอกำลังเล็งปืนมาที่ฉัน แล้วเธอก็ตะโกนบอกฉันปังๆๆๆๆๆ"เอือก!อลิน""พี่กัสส!"ฉันตะโกนเรียกชื่อของพี่กัส เมื่ออยู่ดีๆพี่กัสก็วิ่งเข้ามาหาฉัน และเขาก็เอาตัวของเขาไปรับลูกกระสุนหลายนัดที่ฟ้ายิงมา"พี่กัส ฮืฮๆๆพี่กัส"ฉันรีบหันตัวกลับไปหาพี่กัสที่เขากอดร่างของฉันไว้ไม่ให้โดนยิง แล้วพี่กัสก็ล้มทั้งยืนทรุดลงไปบนพื้นทราย"พี่กัสสส!"ฟ้าตะโกนลั่นอย่างคนเสียสติ แล้วชายร่างใหญ่ก็พากันจับตัวของฟ้า เป็นจังหวะเดียวกันที่มีชายในชุดสูทสีดำที่เพิ่งลงจากเรือสปีดโบ้ทหลายลำที่พากันจอดที่ชายหาดเดินเข้าไปจับตัวฟ้าและชายร่างใหญ่ทั้ง5 "อย่าร้องไห้ เพราะฉันอีกเลยนะ"พี่กัสล้มตัวลงไปนอนบนทรายอย่างแรง ฉันรีบวิ
เย็นวันเดียวกันปึง"อ่ะ กินข้าวสิ"พี่กัสวางชามข้าวลง มันเป็นข้าวไข่เจียวดำๆที่บ่งบอกว่ามันไหม้"กินสิว่ะ!"พี่กัสนั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามกับฉัน ฉันก็มองชามข้าว พี่กัสเขาหุงข้าวเองทอดใข่ให้ฉันด้วย เพราะตั้งแต่ตื่นนอนเขาก็อุ้มฉันไปอาบนำ้ แต่งตัว และพามานั่งรอเขาทำกับข้าว ฉันยังไม่พูดกับเขาเลย ไม่กล้าพูดอ่ะ อายพี่กัส ก็เขารู้แล้วว่าฉันรักเขา"จะให้ฉันป้อนเรอะ?"พี่กัสเขาเอ่ยถามฉันด้วยนำ้เสียงหงุดหงิด ฉันเงยหน้าไปมองหน้าพี่กัสด้วยสายค้อนๆ"เอ้า ก็เธอไม่กิน"พี่กัสก็หน้าถอนสีลง และเบาเสียงที่พูดกับฉันลง "มันกินไม่ได้หรอกค่ะ แบบนี้น่ะ"ฉันบอกพี่กัสและชี้นิ้วไปที่ไข่เจียวไหม้ๆของเขา พี่กัสก็ขมวดคิ้วคุ้นคิด"ทำไมจะกินไม่ได้ สีของมันเป็นแบบนี้ ฉันก็แค่ตีไข่ใส่จาน พอกระทะร้อนฉันก็เทไข่ลงไป"พี่กัสอธิบายวิธีทอดไข่ของเขาให้ฉันฟัง ฉันก็มองหน้าพี่กัสสลับกับใข่เจียวในจานข้าว มันกินได้จริงๆหรอ"กินไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน!"พี่กัสตะโกนขึ้นพร้อมกับหยิบจานข้าวตรงหน้าของฉันไป พี่กัสเดินเอาไปเททิ้งลงในถังขยะ"อดตายไปเลยแม่ง ทำให้กินแล้วมองเหมือนของสกปรก!"พี่กัสพูดขึ้นอย่างเสียงดัง แต่เขาไม่ได้หันมามองหน้าฉันหรอกปังพ