ปุริมปรัชญ์จูบลงมาบนริมฝีปากของหญิงสาวอย่างเร่าร้อนปลายลิ้นหยอกล้อกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ขณะที่มีใหญ่ก็กอบกุมอกอิ่มทั้งสองข้างอย่างอยากเมามันก่อนจะส่งยอดถันเข้าปากความแข็งร้อนมันกำลังดุนดันบริเวณหน้าท้องทำให้หญิงสาวสั่นสะท้านเธอกำลังรอคอยที่จะเป็นหนึ่งเดียวกับเขา คืนนี้ความรู้สึกมันแจ่มชัดมากกว่าคืนแรกชายหนุ่มกำลังปรนเปรอเรือนร่างของเธออย่างหลงใหล เขา กดปลายท่อนเอ็นร้อนระอุไปบนเนินเนื้อนุ่มลากต่ำมายังกลางกลีบสาวกระตุ้นให้น้ำหวานไหลอาบปลายนิ้ว“อ๊ะ!...พี่เปรม”หญิงสาวสั่นและผวากอดเขาไว้แน่นรับรู้ถึงความแข็งร้อนที่มันกำลังกดเข้าซอกหลืบแห่งความหฤหรรษ์“ครีมจ๋าให้พี่เข้าไปนะไม่เกร็ง”“พี่เปรม....มันแน่นครีมเจ็บ”“มันจะไม่เจ็บเหมือนคืนนั้นชื่อพี่นะ คนเก่งของพี่”เขาพยายามปลอบเธออย่างใจเย็นปลายนิ้วข้างหนึ่งนวดคลึงบนเกสรสวาทกระตุ้นให้หญิงสาวรู้สึกเสียวซ่านแล้วกดแท่งร้อนเข้าหาเธอ ชายหนุ่มกัดกรามแน่นรู้สึกถึงความคับตึงไม่ต่างกับคืนแรกเลยสักนิด“อ้าห์....คับแน่นมากครีมของพี่”“พี่เปรมหมดหรือยัง พี่เปรมเข้ามาหมดหรือยัง”หญิงสาวถามเสียงกระเส่าเพราะตอนนี้เธอรู้สึกอึดอัดและอยากให้เขาขยับ“ใจเย็นท
“สวัสดีปีใหม่ครับครีม” คำทักทายคำแรกเมื่อเห็นว่าคนรักของตนเองลืมตาขึ้นมาในสายของวันใหม่“สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่เปรม” กานต์สิชาตอบขณะที่ยังซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขาและเธอยังเปลือยเปล่าเพราะเมื่อคืนเหนื่อยเกินกว่าจะหาเสื้อผ้ามาใส่ในขณะที่เขาเองก็ไม่ได้สวมอะไรเช่นกัน“เมื่อคืนพี่มีความสุขมากนะครีมมันเป็นคืนปีใหม่ที่พี่จะจำไปตลอดชีวิต”“ครีมก็มีความสุขค่ะ”“ครีมนอนรอพี่อยู่ตรงนี้ก่อนได้ไหม”“พี่เปรมจะไปไหนคะ”“ไปเข้าห้องน้ำและจะไปหาชุดมาให้ครีมใส่”“ชุดเดิมของพี่ไปไหนแล้วค่ะ”“ถ้าพี่จะไม่ผิดเมื่อคืนมันน่าจะขาดไปแล้ว”“ครีมยืมเสื้อพี่เปรมใส่ก่อนก็ได้ค่ะแล้วค่อยกลับไปเปลี่ยนที่บ้าน”“วันนี้เราจะไปเที่ยวเสม็ดกันนะครีมจัดกระเป๋าเดินทางหรือยัง”“จัดไว้แล้วค่ะ”“เดี๋ยวพี่เอาเสื้อให้ครีมนะ”ปุริมปรัชญ์เอาเสื้อยืดสีขาวของตัวเองมาให้กับกานต์สิชาหลังจากนั้นก็เข้าไปอาบน้ำเมื่อกลับออกมาอีกทีหญิงสาวก็สวมเสื้อเรียบร้อยแล้ว“พี่จะออกไปรอข้างนอกนะครีม ผ้าเช็ดตัวกับแปรงสีฟันพี่เตรียมไว้ในห้องแล้ว”“พี่เปรมเตรียมแปรงสีฟันไว้ด้วยเหรอคะ เหมือนเคยพาผู้หญิงมานอนที่นี่บ่อยๆ”“อย่ามองแบบนั้นสิ เวลาซื้อของใช้พี่ก็มัก
กานต์สิชาสวมชุดว่ายน้ำแสนเซ็กซี่แต่ก็ยังออกจากห้องไม่ได้เพราะบนผิวเนียนของเธอมีรอยรักที่ปุริมปรัชญ์ฝากไว้อยู่หลายจุด หญิงสาวใช้คอนซิลเลอร์ปกปิดรอยทั้งหมดก่อนจะสวมเสื้อยืดตัวโตทับและเดินออกมาจากห้องซึ่งตอนนี้ชายหนุ่มนั่งรออยู่แล้ว“ไปเล่นน้ำกันเถอะค่ะพี่เปรม”เสียงหัวเราะอย่างสดใสของกานต์สิชาทำให้ปุริมปรัชญ์เองก็รู้สึกสดใสตามเธอไปด้วย ทั้งสองเล่นน้ำกันจนค่ำก็พากันกลับมา อาบน้ำแต่งตัวและนั่งทานอาหารเย็นบริเวณริมสระว่ายน้ำข้างบ้านพักซึ่งปุริมปรัชญ์สั่งให้ทางรีสอร์ตจัดเตรียมอาหารและเครื่องดื่มไว้ให้บรรยากาศค่อนข้างจะโรแมนติกมากทั้งสองนั่งทานอาหารมองหน้ากัน รอยยิ้มประดับบนใบหน้าของทั้งสองมันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก“ขอบคุณนะคะพี่เปรมวันนี้ครีมมีความสุขมาก นานแล้วที่ครีมไม่ได้มาเที่ยวทะเลแบบนี้”“นี่เป็นการเที่ยวทะเลในรอบสองปีของพี่เลยนะ”“พี่เปรมไม่ชอบเที่ยวทะเลเหรอคะ”“ไม่ใช่ไม่ชอบเที่ยวหรอก แต่พี่ไม่ค่อยมีเวลาและการมาเที่ยวทะเลถ้ามาคนเดียวมันก็คงไม่สนุก แต่จากนี้เราคงได้มาเที่ยวด้วยกันบ่อยมากขึ้น”“แต่ครีมปิดร้านบ่อยไม่ได้นะคะ”“พี่รู้ แต่พี่ว่าลูกน้องในร้านของครีมก็ทำงานกันได้นะ ถ้า
ริมฝีปากหยักได้รูปของปุริมปรัชญ์จูบลงมาอย่างเร่าร้อน มือก็บีบขย้ำอกอิ่มอย่างหนักหน่วง กานต์สิชาครางสะท้านมือเล็กของหญิงสาวก็ลูบไล้ไปบนมัดกล้ามของเขาอย่างหลงใหล เมื่อปากร้อนเลื่อนต่ำมาดูดดุนยอดถันเข้าปากหญิงสาวก็แอ่นโค้งให้เขาดูดกินอย่างถนัด“พี่ชอบตรงนี้ที่สุด”เขากระซิบแหบพร่าและดูดกินอย่างตะกละตะกลามจนหน้าอกของเธอเปียกชุ่มทั่วทั้งสองข้าว ปลายนิ้วร้ายลากต่ำไปยังกลางกายสาวสอดเข้าถ้ำหฤหรรษ์หมุนวนกดเน้นจุดกระสันเสียวทางด้านในอย่างชำนาญ“พี่เปรม....”“ตรงนี้ใช่ไหมครีม”ชายหนุ่มถามด้วยเสียงแหบพร่ารู้สึกถึงแรงตอดรัดบนปลายนิ้วที่มันถี่ขึ้น เขาก้มต่ำลงมาที่หว่างขาส่งปลายลิ้นร้อนสะบัดพลิ้วไปบนเกสรสวาทอย่างปลุกเร้า บางครั้งก็ใช้ริมฝีปากขมเม้มเบาๆ กานต์สิชาได้แต่ดิ้นพล่านครางระงมเพราะความเสียวซ่านมันกำลังพุ่งสูง เธอปั่นป่วนไปทั้งท้องน้อยยิ่งเขากระดกปลายนิ้วด้านในเป็นจังหวะเดียวกับปลายลิ้นหญิงสาวก็คุมตนเองไม่อยู่“พี่เปรมขา ตรงนั้น ครีมเสียว อื้อ....พี่เปรม อ๊ายยยย”กานต์สิชากรีดร้องร่างกายของเธอกระตุกสะโพกหยัดขึ้นสูงและค้างไว้ก่อนจะทรุดฮวบลงบนที่นอนเมื่อเดินทางมาถึงขอบสวรรค์“หวานจัง”ปุริมปรั
บ่ายวันแรกบนเกาะเสม็ดปุริมปรัชญ์พากานต์สิชาไปนั่งคาเฟ่แห่งหนึ่งบรรยากาศค่อนข้างคึกคักมากเพราะเป็นช่วงเทศกาลปีใหม่ทั้งสองสั่งขนมและเครื่องดื่มมาจนเต็มโต๊ะเพราะหญิงสาวอยากจะลองชิมเค้กร้านอื่นบ้างเผื่อจะเอาไปปรับใช้กับร้านของตัวเอง“พี่เปรมว่าอร่อยไหมคะ”“อร่อยนะแต่เค้กเผือกนี่มันหวานไปและไม่หอมเหมือนที่ร้าน ของครีม ส่วนบลูเบอรี่ชีสเค้กก็ถือว่าใช้ได้แต่ก็ยังสู้ร้านของครีมไม่ได้อีกนั่นแหละ”“พูดเบาๆ ค่ะพี่เปรมเดี๋ยวเจ้าของร้านมาได้ยินเขาก็เสียใจหรอกค่ะ”“พี่ก็ตอบไปตามความจริง แต่เค้กชาไทยนี่พี่ว่าโอเคนะหอมกลิ่นชาไทยมากๆ ในร้านครีมยังไม่มีเมนูนี้ใช่ไหมล่ะ”“มีสิคะ พี่เปรมไม่เคยกินเองหรือเปล่า”“แต่พี่ไม่เคยเห็นมันวางอยู่ในตู้เลยนะ”“ก็ครีมทำวันหนึ่งไม่เยอะค่ะ ส่วนใหญ่มันก็จะหมดตั้งแต่บ่ายพี่เปรมมาที่ร้านตอนเย็นก็เลยไม่เห็น ถ้าพี่เปรมอยากกินเดี๋ยวครีมจะเหลือไว้ให้ชิ้นหนึ่งดีไหม”“ถ้ามันขายดีแบบนั้นทำไมครีมไม่ทำเยอะๆล่ะ”“ครีมก็เคยคิดจะทำเยอะเหมือนกันนะคะ แต่ต้องแบ่งเวลาไปทำเค้กชนิดอื่นบ้างค่ะ”“ครีมอยากได้พนักงานเพิ่มไหม พี่เห็นว่าครีมงานยุ่งมาก ตอนนี้มีออเดอร์ขนมเบรคที่โรงพยาบาลอาทิตย์ละส
กลับมาจากเสม็ดครั้งนี้โลกทั้งใบของกานต์สิชากลายเป็นสีชมพู หญิงสาวมีความสุขมาก ชีวิตของเธอช่วงนี้มันลงตัวอย่างที่สุดหญิงสาวคุยกับบิดาแล้วว่าจะไปเยี่ยมท่านปลายเดือนหน้าพร้อมกับพาคนรักของตนเองและน้องสาวไปเจอกับบิดาที่นั่นด้วยในทุกเย็นหลังเลิกงานปุริมปรัชญ์จะแวะมาที่ร้านจากนั้นก็พากันไปทานอาหารเย็นก่อนจะกลับมาส่งหญิงสาวที่บ้านในเวลาค่ำซึ่งน้องสาวของเธอเองก็มักจะออกไปกับแฟนหนุ่มซึ่งความรักของกานต์ชิสาไม่ต่างจากของพี่สาว“แย่แล้วพี่ครีม แย่แล้ว” เสียงกานต์ชิสาตะโกนเรียกพี่สาวตั้งแต่เช้าพร้อมกับเสียงเคาะประตูเคาะห้องนอนของพี่สาวรัวๆ“เป็นอะไรเค้กหรือไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า” กานต์สิชาถามด้วยความเป็นห่วง“เรื่องนี้มันไม่ได้เกี่ยวกับเค้กเลยพี่ครีมข่าวหรือยังข่าว”“ข่าวอะไรเช้านี้พี่ตื่นมายังไม่ได้จับโทรศัพท์เลย” ท่าทางของน้องสาวให้กานต์สิชาสงสัยว่ามีข่าวอะไรเกิดขึ้น“นี่ไงข่าวที่ดารานางแบบชื่อดังกับคุณหมอหนุ่มแอบปลูกต้นรักกัน”“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเราล่ะ เดี๋ยวนี้น้องสาวของพี่สนใจดาราด้วยเหรอ”“พี่ครีมอย่าเพิ่งพูดค่ะ ดูข่าวก่อนแล้วดูว่าผู้ชายคนนั้นใช่คนรักของพี่ครีมหรือเปล่า”“ไหนล่ะ” หญิงสาวจั
ผ่านไปเป็นชั่วโมงแล้ว แต่กานต์สิชาก็ยังนอนพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียงพยายามข่มตาให้หลับและลืมเรื่องที่รับรู้มาเมื่อครู่แต่ยิ่งอยากจะลืมสมองของเธอก็ยิ่งคิดมากขึ้นเสียงออดที่หน้าบ้านดังขึ้นทำให้กานต์สิชาดีใจมากๆ เพราะคิดว่าน้องสาวของตนเองน่าจะกลับมาแล้วเพราะตอนนี้เธอกำลังต้องการจะคุยกับใครสักคน แต่ก็รู้สึกแปลกใจมากเพราะปกติแล้วกานต์สิชาก็มีกุญแจรั้วหญิงสาวหยิบเสื้อคลุมมาสวมทับชุดนอนก่อนจะรีบเปิดประตูบ้านออกไปเมื่อเดินไปใกล้รั้วก็เห็นว่ารถที่จอดอยู่ไม่ใช่รถของน้องสาวเธอหยุดและคิดจะหันหลังกลับแต่เจ้าของรถคันก็เรียกเสียก่อน“ครีมพี่มีเรื่องจะคุยกับครีม” ปุริมปรัชญ์พูดด้วยเสียงที่ดังเพราะกลัวว่าหญิงสาวจะไม่ได้ยิน“พี่เปรมค่ะตอนนี้มันดึกแล้วครีมว่ามีอะไรเราค่อยพูดกันพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ” กานต์สิชาเดินเข้ามาหาแต่ยังไม่เปิดประตูรั้ว“แล้วครีมคิดว่าถ้าเราไม่ได้คุยกันคืนนี้ครีมจะนอนเหรอ”“หลับสิคะเมื่อกี้ครีมก็นอนอยู่”“พี่ไม่เชื่อหรอกดูหน้าก็รู้ว่าครีมเพิ่งร้องไห้มา เรื่องทั้งหมดพี่อธิบายได้ขอพี่เข้าไปข้างในก่อนได้ไหม”“แต่ครีมยังไม่อยากคุยกับพี่เปรมค่ะ”“แต่ถ้าครีมไม่อยากให้พี่เข้าไปเราก็คุยอยู่ตรงน
ปุริมปรัชญ์ติวางสายจากดาราสาวไปแล้วก็หันนะหันมามองคนข้างๆ“ได้ยินชัดแล้วใช่ไหมพี่บอกเธอไปแล้วว่าพี่มีแฟนแล้ว”“พี่คิดว่าจากนี้เธอไม่น่าจะยุ่งวุ่นวายกับพี่”“แต่เธอก็บอกอยู่นี่ค่ะว่าเธออยากเป็นแฟนพี่”“แต่พี่ไม่ได้อยากเป็นแฟนเธอนี่”“ครีมเชื่อใจพี่นะ ถ้าพี่อยากจะคบหากับเธอจริงๆ พี่จะไม่พูดแบบนั้นกับเธอเด็ดขาด”“ถ้าหากเธอเป็นคนธรรมดาทั่วไปครีมก็จะไม่เครียดเท่าไหร่แต่คุณน้ำหวานเธอทั้งสาวทั้งสวยและหุ่นดีมากๆ เวลายืนข้างๆ พี่เปรมมันดูเหมาะสมกันจริงๆ ค่ะ” กานต์สิชารู้ว่ารูปลักษณ์ของเธอนั้นสู้กับดาราสาวคนนั้นไม่ได้เลย“เธออาจจะสวยและผู้ชายหลายคนชอบแต่พี่ไม่เคยคิดอะไรกับเธอเลย ครีมก็อย่าคิดมากเลยนะนอนกันเถอะพรุ่งนี้จะต้องตื่นไปทำงานแต่เช้า”“พี่คิดว่าพรุ่งนี้จะมีข่าวอะไรเกี่ยวกับพี่ออกมาอีกไหมคะ”“คงไม่แล้ว ถ้าครีมโดนผู้ชายปฏิเสธแบบนี้ครีมจะทำยังไงล่ะ”“ถ้าเป็นครีมก็น่าจะถอยค่ะ แต่ฟังจากเสียงคุณน้ำหวานแล้วเหมือนเธอจะไม่ยอมถอยเลย”“เธอจะทำอะไรก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของเธอเพราะพี่ไม่ได้สนใจพี่ก็บอกแล้วพี่มีครีมคนเดียวนอนนะพี่ง่วงจริงๆ” เขาเอื้อมมือปิดไฟที่หัวตัวเองและดึงคนรักเข้ามากอดไม่นานนักทั้ง
เมื่อกลับมาที่เมืองไทยกานต์สิชาก็พาปุริมปรัชญ์ไปยังบ้านคุณยายของเธอเพื่อบอกถึงเรื่องที่ตนเองจะแต่งงานคุณยายอวยพรให้ทั้งสองใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุขแต่ท่านไม่สามารถเดินทางมาร่วมงานด้วยเพราะสุขภาพไม่ค่อยดีเท่าไหร่ กานต์สิชาก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะปกติแล้วก็ไม่ได้ผูกพันกับคุณยายมากนักบิดามารดาของปุริมปรัชญ์เป็นคนไปหาฤกษ์จะชินแสชื่อดัง ฤกษ์ที่ได้มาก็ทำให้ปุริมปรัชญ์พอใจเป็นอย่างมากเนื่องจากอีกไม่ถึงสามเดือนเขาก็จะได้แต่งงานกับการต์สิชาและได้ใช้ชีวิตร่วมกันอย่างถูกต้องวันนี้ทั้งสองมาถ่ายพรีเวดดิ้งในสตูแห่งหนึ่งโดยมีการต์ชิสาและเขมณัฏฐ์มาร่วมถ่ายด้วย เพราะเจ้าสาวทั้งสองคนอยากมีรูปที่ใส่ชุดแต่งงานคู่กัน“หมอเปรมรู้ไหมว่าคนไหนคือเค้กคนไหนคือครีม” เขมณัฏฐ์หันมาถามคู่เขยที่นั่นกำลังนั่งมองคนรักโพสต์ท่าถ่ายรูปอยู่“ผมคิดว่าผมรู้นะ ถ้ามองไกลๆ อาจจะไม่เห็นถึงความแตกต่างแต่ถ้าอยู่ใกล้ผมก็รู้ว่าคนไหนคือคนรักของผมก็เหมือนกับคุณนั่นแหละที่มองออกว่าคนไหนคือเค้ก”“ผมเองก็ไม่คิดหรอกนะว่าตัวเองจะแยกแยะคนที่หน้าตาเหมือนกันมากได้ ผมเคยมีเพื่อนเป็นฝาแฝดไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีผมก็ยังไม่เคยจำพวกเขาได้แต่เค้กกับ
หลังจากปรับความเข้าใจและตกลงจะใช้ชีวิตร่วมกันแล้วปุริมปรัชญ์และกานต์สิชาก็เดินทางมาที่ประเทศอังกฤษพร้อมกับการกานต์ชิสาน้องสาวฝาแฝดและเขมณัฏฐ์คนรักของเธอเพื่อพูดคุยกับบิดาของหญิงสาวเรื่องที่เขาจะขออนุญาตแต่งงานกับแฝดผู้พี่คุณสุทินบิดาของแฝดสาวอนุญาตให้ว่าที่ลูกเขยทั้งสองเข้าพบทีละคนโดยเริ่มจากเขมณัฏฐ์ก่อนชายหนุ่มเข้าไปห้องทำงานเล็กๆ ที่อยู่ด้านหลังของร้านอาหารเพื่อคุยกับคุณสุทินตามลำพังส่วนคนที่เหลือนั้นรออยู่ทางด้านนอกเขมณัฏฐ์หายเข้าไปไม่นานก็เดินออกจากห้องมาพร้อมกับรอยยิ้ม ปุริมปรัชญ์เห็นแล้วก็ใจชื้นขึ้นมาบ้าง“เป็นข่าวดีใช่ไหมคุณเข้ม” เขาถามคู่เขยคนน้อง“ครับเป็นข่าวดีมากๆ เลยผมก็ขอให้หมอเปรมได้ฟังคำตอบที่ดีเหมือนผมนะ”“ผมก็หวังอย่างั้น”“ขออวยพรให้คุณโชคดีนะครับ” เขมณัฏฐ์เองก็อยากให้ปุริมปรัชญ์ได้แต่งงานกับกานต์สิชาเพราะถ้าหากแฝดพี่ไม่แต่งงานแฝดน้องอย่างคนรักของเขาก็คงไม่ยอมแน่ๆ“สู้ๆ นะคะหมอเปรม พ่ออาจจะดูน่ากลัวไปบ้างแต่พ่อเป็นคนใจดีค่ะ เค้กว่าพ่อต้องอนุญาตแน่ๆ” กานต์ชิสาแฝดน้องที่สนิทกับบิดาบอกกับปุริมปรัชญ์ที่เป็นทั้งเจ้านายและว่าที่พี่เขย“ขอบคุณครับ”“ผมว่าคุณรีบเข้าไปเถอะเ
เมื่อมาถึงบ้านของชายหนุ่มแล้วกานต์สิชาก็เดินตรงเข้าไปในห้องครัวเพราะตอนอยู่ในงานเธอไม่ได้ดื่มน้ำเลยหญิงสาวหยิบน้ำขึ้นมาดื่มพอหันหลังกลับปุริมปรัชญ์ก็เดินตามเข้ามา“หิวน้ำเหรอคะ”“เปล่าหรอกพี่ครีมมากกว่า”“พี่เปรมพูดอะไรแบบนี้น่าเกลียด”“ก็หิวจริงวันนี้ครีมของพี่แต่งตัวเซ็กซี่มากเลยนะ” ชายหนุ่มมองเดรสปาดไหล่สีครีมที่มันแทบจะกลืนไปกับผิวของหญิงสาวด้วยนัยน์ตาเป็นประกาย“พี่จะต้องสั่งเลขาแล้วว่าเวลาหาชุดให้ครีมต้องมิดชิดมากกว่านี้”“ทำไมคะ ชุดนี้มันโป๊เหรอคะ”“ก็นิดหน่อยพี่อยากพี่ไม่อยากให้คนอื่นมองแฟนของพี่เลย”“พี่เปรมขาคนอื่นเขาก็ได้แค่มอง”“พี่รู้แต่พี่ก็ไม่ชอบอยู่ดี ครีมของพี่สวยจริงๆ” เขาเกลี่ยไปนิ้วบริเวณใบหน้าจับปอยผมที่ปรกหน้าทัดหูแล้วมองหน้าเธอด้วยความรัก ปุริมปรัชญ์ไม่คิดมาก่อนว่าตนเองจะรักใครได้มากมายขนาดนี้“พี่รักครีมนะเราจะแต่งงานกันหลังจากกลับจากอังกฤษ ครีมจะแต่งงานกับพี่ใช่ไหม”“พี่เปรมกำลังขอครีมแต่งงานอยู่ใช่ไหม”“ครีมจะตกลงไหมล่ะ แต่วันนี้ไม่มีแหวนนะเขาทำไม่ทันน่ะ”“เขาทำไม่ทันพี่เปรมหมายถึงอะไรคะ”“พี่สั่งทำแหวนแล้วแต่ทางนั้นเขาทำไม่ทันพี่ขอติดไว้ก่อนนะ”“ครีมไม่ได้ซี
“อะไรนะคะเราเพิ่งตกลงเซ็นสัญญากันเมื่อวานแล้ววันนี้คุณจะมายกเลิกสัญญาแบบนี้น้ำหวานก็เสียหายสิคะ คนอื่นก็รู้กันแล้วว่าน้ำหวานกำลังจะมาเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับโรงพยาบาลของคุณ”“แต่คุณก็ยังไม่ได้เริ่มงานกับทางโรงพยาบาลเลย เมื่อวานก็แค่ออกงานร่วมกันนะครับเพราะตามสัญญาแล้วคุณจะเริ่มงานอาทิตย์หน้า”“แต่ถ้าคนอื่นรู้ว่าน้ำหวานถูกยกเลิกสัญญาน้ำหวานจะต้องเสียหายนะคะ” ผู้จัดการของดาราสาวไม่ยอมเพราะถ้าเขาจะยกเลิกสัญญาเธอก็จะต้องได้ค่าฉีกสัญญา“คุณอยากได้ค่าเสียหายเท่าไหร่ล่ะ” ปุริมปรัชญ์ถามขึ้น“หมอเปรมคิดว่าจะเอาเงินมาฟาดหัวกันง่ายๆ เหรอคะ เงินแค่ไหนก็แลกกับชื่อเสียงไม่ได้หรอกค่ะ” น้ำหวานพูดด้วยความไม่พอใจแต่ลึกๆ ก็อยากรู้ว่าเขาจะให้เงินเท่าไร่“ห้าล้านบาทกับการยกเลิกสัญญาเป็นพรีเซนเตอร์คุณจะรับไหมล่ะคุณน้ำหวาน ถ้ารับก็เซ็นชื่อลงในกระดาษสองแผ่นนี้ถ้าไม่รับเราก็คงจะต้องคุยกันอีกที”“เพราะข่าวนั้นเหรอคะคุณถึงยกเลิกสัญญาของน้ำหวาน” หญิงสาวหันไปถามเจ้าของโรงพยาบาลที่นั่งอยู่ทางหัวโต๊ะ“คำตอบมันก็อยู่ในคำถามที่คุณถามผมมาแล้วนะ ครับคุณน้ำหวานผมไม่อยากให้ลูกชายผมต้องมีข่าวเสียหายไม่ว่าจะกับใครทั้งนั้น”“แ
เมื่อวางสายจากคนรักแล้วปุริมปรัชญ์ก็เข้าไปคุยกับบิดาอีกครั้งเพื่อหาทางออกกับข่าวที่เกิดขึ้น“ตกลงหนูครีมจะไปงานวันมะรืนกับลูกใช่ไหม” คุณประพันธ์ถามลูกชายเพราะเขาไม่สบายใจกับข่าวนั้นและอยากให้ลูกชายพาว่าที่ลูกสะใภ้ไปออกงานเพื่อกลบข่าวเรื่องชายหนุ่มกับดาราสาว“ครับพ่อ ครีมตกลงจะไปงานกับผม พ่อคิดว่ามันจะได้ผลใช่ไหมครับ”“ได้ผลสิ พ่อว่าจากนนี้หนูครีมคงจะต้องออกงานคู่กับลูกบ่อยหน่อยนะคนจะได้รู้ว่าจริงๆ แล้วใครกันแน่คือเป็นแฟนของลูกและหนูครีมก็เป็นผู้หญิงที่สวยพ่อว่าถ้าได้แต่งหน้าแต่งตัวก็จะยิ่งสวย ลูกจัดการเรื่องชุดให้เธอด้วยนะ พ่ออยากให้การออกงานครั้งแรกของเธอกับลูกเป็นที่สนใจ พ่อว่าคงต้องแจ้งนักข่าวไว้สักหน่อยว่าลูกจะไปออกงาน”“ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้มั้งครับพ่อ”“เราไม่ใช่ดารานะเปรม คงไม่นักข่าวไปรอสัมภาษณ์เหมือนกับวันที่ออกงานกับน้ำหวานหรอก เขาจัดฉากได้เราก็จัดฉากได้ เดี๋ยวเรื่องนี้พ่อจะให้เลขาพ่อจัดการเองเปรมก็แค่ต้องเตรียมตอบคำถาม”“พ่อจะบอกนักข่าวเยอะไหมครับ”“ไม่หรอก บอกแค่คนเดียวเดี๋ยวพวกเขาก็ไปกระจายข่าวกันเอง ตอนนี้คนกำลังสนใจเรื่องลูกกับน้ำหวานถ้าพ่อบอกว่าเปรมจะออกงานกันแฟนตัวจริง
ปุริมปรัชญ์ติวางสายจากดาราสาวไปแล้วก็หันนะหันมามองคนข้างๆ“ได้ยินชัดแล้วใช่ไหมพี่บอกเธอไปแล้วว่าพี่มีแฟนแล้ว”“พี่คิดว่าจากนี้เธอไม่น่าจะยุ่งวุ่นวายกับพี่”“แต่เธอก็บอกอยู่นี่ค่ะว่าเธออยากเป็นแฟนพี่”“แต่พี่ไม่ได้อยากเป็นแฟนเธอนี่”“ครีมเชื่อใจพี่นะ ถ้าพี่อยากจะคบหากับเธอจริงๆ พี่จะไม่พูดแบบนั้นกับเธอเด็ดขาด”“ถ้าหากเธอเป็นคนธรรมดาทั่วไปครีมก็จะไม่เครียดเท่าไหร่แต่คุณน้ำหวานเธอทั้งสาวทั้งสวยและหุ่นดีมากๆ เวลายืนข้างๆ พี่เปรมมันดูเหมาะสมกันจริงๆ ค่ะ” กานต์สิชารู้ว่ารูปลักษณ์ของเธอนั้นสู้กับดาราสาวคนนั้นไม่ได้เลย“เธออาจจะสวยและผู้ชายหลายคนชอบแต่พี่ไม่เคยคิดอะไรกับเธอเลย ครีมก็อย่าคิดมากเลยนะนอนกันเถอะพรุ่งนี้จะต้องตื่นไปทำงานแต่เช้า”“พี่คิดว่าพรุ่งนี้จะมีข่าวอะไรเกี่ยวกับพี่ออกมาอีกไหมคะ”“คงไม่แล้ว ถ้าครีมโดนผู้ชายปฏิเสธแบบนี้ครีมจะทำยังไงล่ะ”“ถ้าเป็นครีมก็น่าจะถอยค่ะ แต่ฟังจากเสียงคุณน้ำหวานแล้วเหมือนเธอจะไม่ยอมถอยเลย”“เธอจะทำอะไรก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของเธอเพราะพี่ไม่ได้สนใจพี่ก็บอกแล้วพี่มีครีมคนเดียวนอนนะพี่ง่วงจริงๆ” เขาเอื้อมมือปิดไฟที่หัวตัวเองและดึงคนรักเข้ามากอดไม่นานนักทั้ง
ผ่านไปเป็นชั่วโมงแล้ว แต่กานต์สิชาก็ยังนอนพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียงพยายามข่มตาให้หลับและลืมเรื่องที่รับรู้มาเมื่อครู่แต่ยิ่งอยากจะลืมสมองของเธอก็ยิ่งคิดมากขึ้นเสียงออดที่หน้าบ้านดังขึ้นทำให้กานต์สิชาดีใจมากๆ เพราะคิดว่าน้องสาวของตนเองน่าจะกลับมาแล้วเพราะตอนนี้เธอกำลังต้องการจะคุยกับใครสักคน แต่ก็รู้สึกแปลกใจมากเพราะปกติแล้วกานต์สิชาก็มีกุญแจรั้วหญิงสาวหยิบเสื้อคลุมมาสวมทับชุดนอนก่อนจะรีบเปิดประตูบ้านออกไปเมื่อเดินไปใกล้รั้วก็เห็นว่ารถที่จอดอยู่ไม่ใช่รถของน้องสาวเธอหยุดและคิดจะหันหลังกลับแต่เจ้าของรถคันก็เรียกเสียก่อน“ครีมพี่มีเรื่องจะคุยกับครีม” ปุริมปรัชญ์พูดด้วยเสียงที่ดังเพราะกลัวว่าหญิงสาวจะไม่ได้ยิน“พี่เปรมค่ะตอนนี้มันดึกแล้วครีมว่ามีอะไรเราค่อยพูดกันพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ” กานต์สิชาเดินเข้ามาหาแต่ยังไม่เปิดประตูรั้ว“แล้วครีมคิดว่าถ้าเราไม่ได้คุยกันคืนนี้ครีมจะนอนเหรอ”“หลับสิคะเมื่อกี้ครีมก็นอนอยู่”“พี่ไม่เชื่อหรอกดูหน้าก็รู้ว่าครีมเพิ่งร้องไห้มา เรื่องทั้งหมดพี่อธิบายได้ขอพี่เข้าไปข้างในก่อนได้ไหม”“แต่ครีมยังไม่อยากคุยกับพี่เปรมค่ะ”“แต่ถ้าครีมไม่อยากให้พี่เข้าไปเราก็คุยอยู่ตรงน
กลับมาจากเสม็ดครั้งนี้โลกทั้งใบของกานต์สิชากลายเป็นสีชมพู หญิงสาวมีความสุขมาก ชีวิตของเธอช่วงนี้มันลงตัวอย่างที่สุดหญิงสาวคุยกับบิดาแล้วว่าจะไปเยี่ยมท่านปลายเดือนหน้าพร้อมกับพาคนรักของตนเองและน้องสาวไปเจอกับบิดาที่นั่นด้วยในทุกเย็นหลังเลิกงานปุริมปรัชญ์จะแวะมาที่ร้านจากนั้นก็พากันไปทานอาหารเย็นก่อนจะกลับมาส่งหญิงสาวที่บ้านในเวลาค่ำซึ่งน้องสาวของเธอเองก็มักจะออกไปกับแฟนหนุ่มซึ่งความรักของกานต์ชิสาไม่ต่างจากของพี่สาว“แย่แล้วพี่ครีม แย่แล้ว” เสียงกานต์ชิสาตะโกนเรียกพี่สาวตั้งแต่เช้าพร้อมกับเสียงเคาะประตูเคาะห้องนอนของพี่สาวรัวๆ“เป็นอะไรเค้กหรือไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า” กานต์สิชาถามด้วยความเป็นห่วง“เรื่องนี้มันไม่ได้เกี่ยวกับเค้กเลยพี่ครีมข่าวหรือยังข่าว”“ข่าวอะไรเช้านี้พี่ตื่นมายังไม่ได้จับโทรศัพท์เลย” ท่าทางของน้องสาวให้กานต์สิชาสงสัยว่ามีข่าวอะไรเกิดขึ้น“นี่ไงข่าวที่ดารานางแบบชื่อดังกับคุณหมอหนุ่มแอบปลูกต้นรักกัน”“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเราล่ะ เดี๋ยวนี้น้องสาวของพี่สนใจดาราด้วยเหรอ”“พี่ครีมอย่าเพิ่งพูดค่ะ ดูข่าวก่อนแล้วดูว่าผู้ชายคนนั้นใช่คนรักของพี่ครีมหรือเปล่า”“ไหนล่ะ” หญิงสาวจั
บ่ายวันแรกบนเกาะเสม็ดปุริมปรัชญ์พากานต์สิชาไปนั่งคาเฟ่แห่งหนึ่งบรรยากาศค่อนข้างคึกคักมากเพราะเป็นช่วงเทศกาลปีใหม่ทั้งสองสั่งขนมและเครื่องดื่มมาจนเต็มโต๊ะเพราะหญิงสาวอยากจะลองชิมเค้กร้านอื่นบ้างเผื่อจะเอาไปปรับใช้กับร้านของตัวเอง“พี่เปรมว่าอร่อยไหมคะ”“อร่อยนะแต่เค้กเผือกนี่มันหวานไปและไม่หอมเหมือนที่ร้าน ของครีม ส่วนบลูเบอรี่ชีสเค้กก็ถือว่าใช้ได้แต่ก็ยังสู้ร้านของครีมไม่ได้อีกนั่นแหละ”“พูดเบาๆ ค่ะพี่เปรมเดี๋ยวเจ้าของร้านมาได้ยินเขาก็เสียใจหรอกค่ะ”“พี่ก็ตอบไปตามความจริง แต่เค้กชาไทยนี่พี่ว่าโอเคนะหอมกลิ่นชาไทยมากๆ ในร้านครีมยังไม่มีเมนูนี้ใช่ไหมล่ะ”“มีสิคะ พี่เปรมไม่เคยกินเองหรือเปล่า”“แต่พี่ไม่เคยเห็นมันวางอยู่ในตู้เลยนะ”“ก็ครีมทำวันหนึ่งไม่เยอะค่ะ ส่วนใหญ่มันก็จะหมดตั้งแต่บ่ายพี่เปรมมาที่ร้านตอนเย็นก็เลยไม่เห็น ถ้าพี่เปรมอยากกินเดี๋ยวครีมจะเหลือไว้ให้ชิ้นหนึ่งดีไหม”“ถ้ามันขายดีแบบนั้นทำไมครีมไม่ทำเยอะๆล่ะ”“ครีมก็เคยคิดจะทำเยอะเหมือนกันนะคะ แต่ต้องแบ่งเวลาไปทำเค้กชนิดอื่นบ้างค่ะ”“ครีมอยากได้พนักงานเพิ่มไหม พี่เห็นว่าครีมงานยุ่งมาก ตอนนี้มีออเดอร์ขนมเบรคที่โรงพยาบาลอาทิตย์ละส