Share

หิวนมแล้วเหรอ

Auteur: Senseimi
last update Dernière mise à jour: 2025-04-01 14:36:07

ขณะที่ทั้งคู่ยังร่ำลากันอยู่นั้นเขาที่รู้สึกอิจฉาและหมั่นไส้จนอดที่จะแซะทั้งคู่ไม่ได้ พอภามออกจากห้องไปแล้วเขาก็รีบลุกขึ้นเดินตามภามไปติด ๆ พอออกจากห้องภามก็หยุดเดินและหันไปคุยกับเขา

“คุณหมอเน่ไม่ต้องเดินไปส่งผมหรอกครับ คุณหมออยู่เฝ้าน้องโปรดเถอะ”

“คุณคิดยังไงกับคนโปรดกันแน่ คุณชอบเธอเหรอ”

ภามกระตุกยิ้มก่อนจะหันไปสบตากับเขา โดยที่ในใจเขาเองก็หวั่นใจไม่น้อยกลัวว่าเธอจะหลงรักภาม

“ผมกับน้องโปรดเราเป็นได้แค่พี่น้องกันครับ หมอเน่ก็รู้ฐานะทางสังคมของผมมันไม่สามารถไปเทียบกับฐานะทางสังคมของพวกคุณได้หรอก ผมก็ได้แต่หวังให้น้องโปรดมีความสุขและไม่ต้องเสียใจกับสิ่งที่เธอเลือก ถ้าคุณหมอเน่คิดว่าจะสามารถกลับมาเป็นครอบครัวกับน้องโปรดได้ผมก็ยินดีด้วยครับ คุณหมอวางใจเถอะผมไม่ใช่คู่แข่งคุณหมอแน่นอน”

“ผมไม่เคยดูถูกฐานะทางสังคมของคุณเลยนะ แต่สิ่งที่ผมกลัวความดีของคุณต่างหาก..ถึงยังไงผมก็ไม่ยอมปล่อยลูกเมียผมไปไหนอีกแล้ว”

ที่เขารู้สึกหึงทั้งสองคนเพราะตลอดที่ผ่านมาภามเป็นคนที่คอยดูแลคนโปรดอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม บางครั้งแม้แต่เขาเองภามก็ค่อยดูแลด้วยสาเหตุนี้เขาจึงรู้สึกไม่สบายใจที่ทั้ง
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Related chapter

  • คนโปรดของหมออัยเน่   กลับมาคบกันแล้ว

    เวลา 07:00 นาฬิกา แงง….อุแว้ อุแว้ “ลูกหิวนมอีกแล้วเหรอ” พอได้ยินเสียงลูกเขางัวเงียตื่นขึ้นมา เห็นว่าเธอกำลังอุ้มลูกออกจากรถเข็นเขาจึงลุกขึ้นเดินไปหาทั้งสองคน “คนโปรด..ให้พี่อุ้มลูกให้ก่อนไหม” “ไม่เป็นไรค่ะ” ขณะที่เธอกำลังจะอุ้มลูกกลับมานั่งที่เตียงเขาก็ใช้มือหนาคว้าเอวบบางหลวม ๆ ไว้จากทางด้านหลัง เธอชำเลืองมองเขาก่อนจะถอนหายใจและเบี่ยงตัวเดินไปโดยที่ไม่ได้พูดอะไร เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินมายืนข้าง ๆ เตียง “พ่อไม่รู้ว่าพ่อจะมีโอกาสได้ดูแลทะเลหรือเปล่า..แม่เขาก็ดูจะเย็นชากับพ่อเหลือเกินนะทะเล..พ่อรักหนูนะครับ” “พี่จะมาดราม่าอะไรคะ พี่อัยเน่” คนโปรดหันมามองหน้าเขาด้วยใบหน้ามึนงงเพราะจู่ ๆ เขาก็ร้องไห้เสียงสะอึกสะอื้นออกมาทั้ง ๆ ซึ่งปกติเขาจะไม่แสดงอาการแบบนี้ให้ใครเห็น แม้ว่าเธอจะแสร้งเป็นว่าไม่รู้สึกอะไร แต่พอเห็นว่าเขายืนร้องไห้ต่อหน้าเธอแบบนั้นเธอเองก็สั่นไหวขึ้นมา เขาปาดน้ำตาก่อนจะเอ่ยถามเธอไปด้วย “เช้านี้อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมเดี๋ยวพี่จะแวะไปซื้อให้” “ไม่ค่ะ” “งั้นเดี๋ยวพี่ลงไปซื้อของกินมาให้ก่อนนะ” ดวงตาที่แดงก่ำของเขา มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกเจ็บขึ้น

    Dernière mise à jour : 2025-04-01
  • คนโปรดของหมออัยเน่   ดื้อแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร

    “พี่หมอเน่จะกลับกี่โมงวะแก” “ไม่รู้สิ คงต้องทำใจฉันไล่พี่เขาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว” สองสาวซุบซิบกันอยู่สักพัก ก่อนที่เธอจะตัดสินใจหัดไปคุยกับเขา ขณะที่เขานั่งเฝ้าลูกอยู่ “พี่อัยเน่กลับบ้านไปพักผ่อนเถอะค่ะ ถ้าอยากเยี่ยมเจ้าตัวเล็กค่อยมาตอนเย็นก็ได้ค่ะ” “แต่พี่..” “ถ้าพี่ไม่กลับวันหลังก็ไม่ต้องมาเยี่ยมทะเลแล้วกันนะคะ” ขณะที่เขากำลังจะขอเธออยู่ต่อ พอเธอยื่นคำขาดแบบนั้นเขาก็ทำหน้ามุ่ย ไม่กล้าที่จะขัดเธออีก จากนั้นเขาก็ล่ำลาทะเลสักพักก็กลับไป “สมน้ำหน้าตอนมีไม่รักษามางอแงตอนนี้ ก็ไม่ทันแล้วจ้า” “ถ้าพี่เขาเดินกลับมาทำไงเนี่ยใจเย็น ๆ ก่อนสิ” “ก็สมควรไหมล่ะ แกแลกทุกอย่างเพื่อพี่หมอเน่แต่พี่เขากลับมาทำแบบนั้นกับแก ฉันว่าแค่นี้แกก็ใจดีเกินไปด้วยซ้ำ ว่าแต่พี่หมอเน่มานี่ได้ไงเล่าด่วน ๆ เลยจ้ะ” หลังจากนั้นคนโปรดเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ดรีมฟังทั้งหมด ก่อนที่ลูกจะตื่นมาดื่มนมพอดี “เหอะ ๆ ฉันเชื่อว่าพี่หมอเน่สะกดรอยตามแกแน่ ๆ อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้น แล้วนี่เรื่องลูกแกจะเอายังไง ฉันว่าพี่หมอเน่คงไม่ยอมแกง่าย ๆ หรอกนะถ้าแกจะเลี้ยงลูกคนเดียวดีไม่ดีคงจะอยากได้ทั้งแม่ทั้งลูกเลยมั่ง

    Dernière mise à jour : 2025-04-01
  • คนโปรดของหมออัยเน่   ลูกกูหน้าเหมือนใคร

    เธอไม่รู้ว่าเธอย้ำคำนี้กับเขาเป็นรอบที่เท่าไร แต่เขาก็ยังคงดื้อด้านที่จะยังอยู่แบบนี้ต่อ เธอจึงใช้คำพูดที่แรงขึ้นกว่าเมื่อก่อน อุแง..อุแง หลังจากที่ทั้งคู่นิ่งใส่กันทะเลที่กินนมเสร็จเขาก็ร้องไห้ขึ้นมาทำให้เธอและเขาหันมาสนใจลูกแทน กระทั่งเขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “งั้นพี่ขับรถไปส่งเอง” .. เธอเลือกที่จะไม่ตอบและพาทะเลเดินไปมาสักพักหลังจากนั้นเขาก็เดินถือของให้เธอ “จะไปเลยไหม” “ค่ะ” เธอให้เขาอุ้มลูกก่อนที่ตัวเองจะปิดบ้านและเดินไปหาเขาที่รถขณะที่ทั้งคู่นั่งรถบรรยายก็ค่อนข้างอึมครึม ทะเลก็ร้องไห้งอแงขึ้นมา “อะ..แง้” “เป็นอะไรครับทะเล ไหนแม่ดูสิ” “ลูกเป็นอะไรเหรอ” “น่าจะอึค่ะ พี่แวะปั๊มให้หนูก่อนแล้วกันสงสัยต้องเปลี่ยนแพมเพิสใหม่ก่อนค่ะ” “ครับ” เขารีบขับรถไปหาปั๊มน้ำมันพอเขาจอดรถเสร็จเขาก็รีบมาเตรียมอุปกรณ์ที่ด้านเบาะหลัง ก่อนจะเดินไปหาเธอ “มาพี่เปลี่ยนให้เอง หนูจะไปเข้าห้องน้ำก่อนก็ได้นะ” “พี่อัยเน่ทำได้เหรอคะ” คนโปรดขมวดคิ้วถามเขาด้วยความสงสัยและยังไม่ค่อยมั่นใจคุณพ่อมือใหม่คนนี้เท่าไร ส่วนเขาก็ยิ้มอย่างภูมิใจตัวเอง “หึ!

    Dernière mise à jour : 2025-04-01
  • คนโปรดของหมออัยเน่   เห็นแก่ตัว

    “สัส..มึงก็ตรงเกิน ตอนนี้มันก็สำนึกผิดแล้วไง มึงจะให้มันทำอะไรอีกไอ้วาฬ อดีตมันแก้ไขไม่ได้หรอกนะ” หมอสามรีบพูดแก้ต่างแทนเพื่อนทันที ส่วนเขาก็ก้มหน้าและรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาไม่น้อยเพราะสิ่งที่วาฬพูดมานั้นล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องจริงที่เขาดื้อด้านไม่ฟังคำเตือนเพื่อนจนเขาต้องมาเสียใจในวันนี้ วันที่เขาไม่เหลือใคร “กูรู้วาฬ..แต่กูก็ยังอยากได้โอกาสแก้ตัววะ มาวันนี้กูมั่นใจว่ากูสามารถเป็นผู้ชายที่ดีและมีอนาคตให้เมียกับลูกได้ มึงทำเพื่อหลานไม่ได้เหรอ” “เห็นแก่ตัว!” วาฬอดที่จะด่าเพื่อนตัวเองไม่ได้ที่พูดเหมือนจะดีแต่ในใจลึก ๆ สุดท้ายเขาก็แค่แคร์ความรู้สึกตัวเองก็เท่านั้น หมอสามที่นั่งดูเพื่อนทั้งสองคนหมอสามก็สังเกตเห็นว่าเขาน้ำตาไหลออกมา “มึงร้องไห้ทำไมไอ้อาจารย์หมอเน่” “แม่ง! ขนาดเพื่อนกูยังไม่ให้อภัยกู..แล้วเมียกับลูกกูจะยอมรับพ่อเลว ๆ แบบกูเหรอ กูคงเป็นพ่อที่ดีของทะเลไม่ได้ลูกก็จะเกลียดกู” เขารู้สึกว่าโอกาสที่เขาจะได้กลับมาเป็นครอบครัวและจะได้อยู่ดูแลลูกเมียนั้นมันช่างดูหมดหวังจนท้อแท้พอคิดแบบนั้นน้ำตาเขามันก็พรั่งพรูออกมาอย่างไม่อายเพื่อนสองคนที่ยังช็อก ๆ กับสิ่งที่เพื่อนเขาแสดงอ

    Dernière mise à jour : 2025-04-01
  • คนโปรดของหมออัยเน่   พ่อใหม่

    5 เดือนต่อมา “แม่คะ โปรดเตรียมนมไว้ให้ในตู้แช่นะคะ มีอะไรขาดเหลือโทรมาหาโปรดได้เลยนะคะ” “จ้ะ ลูกก็รีบไปเถอะภามเขารอเรานานแล้วนะ ไปเรียนวันแรกก็จะสายเลยหรือไง” “ก็หนูกังวลหนิคะ งั้นหนูไปก่อนนะคะ” จุ๊บ “แม่จะรีบกลับนะลูก” เธอหอมแก้มลูกชายก่อนจะถือกระเป๋าเดินออกจากบ้าน ซึ่งวันนี้คนโปรดเธอสวมชุดนักศึกษากระโปรงพีชคลุมเข่าอีกครั้งหลังไม่ได้สวมมาเกือบจะสองปี ส่วนหมออัยเน่เขาก็จะแวะมาหาลูกชายเขาอยู่บ้าง อาทิตย์ละ 2 วันวันละไม่กี่ชั่วโมงในเวลาที่ไม่มีใครอยู่บ้านแล้ว แม้ว่าเขาจะอยากมาหาลูกให้เยอะกว่านี้แต่ว่าเธอก็ไม่ยอมให้เขาได้เจอ เพราะเธอรู้สึกว่าเขาใกล้ชิดกับลูกมากเกินไปลูกอาจจะรักเขามากกว่าเธอก็เป็นไปได้ พอทั้งคู่ขับรถจนมาถึงหน้ามหาลัยภามก็จอดรถมาส่งเธอถึงหน้าคณะ “ค่ารถค่ะพี่ภาม” “นักศึกษานั่งฟรีครับ” ภามดันมือเธอเพื่อปฏิเสธไม่รับเงิน เธอจึงรีบส่ายหัวเป็นเชิงว่าไม่ได้ “แหม่ ๆ อย่าแซวคนโปรดแบบนี้สิคะ รับไปเถอะค่ะถือว่าคนโปรดขอนะนะ” “ถ้าจะให้พี่รับเงินตอนเลิกเรียนน้องคนโปรดต้องให้พี่มารับที่มหาลัยโอเคไหมครับ” “ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้พี่ปลื้มจะแวะมารับอยู่แล้ว พี่ภามจะได้

    Dernière mise à jour : 2025-04-01
  • คนโปรดของหมออัยเน่   เรียกคะแนนสงสาร

    ณ โรงแรม พอรถเลี้ยวเข้ามาในโรงแรมเธอมองไปรอบ ๆ ก็เห็นว่าคนค่อนข้างเยอะ เหมือนว่างานจะจัดใหญ่กว่าที่เธอคิดเอาไว้มาก ๆ “พี่ปลื้มทำไมคนเยอะจังเลยคะ” “ที่โรงแรมอาจจะมีหลายงานก็ได้ เดี๋ยวพี่ส่งเราหน้าโรงแรมก่อนแล้วกันนะตัวเล็กจะได้ไม่ต้องเดินไกลมาก” “ค่ะ” อัยเน่ วันนี้เขาวาฬและหมอสาม ได้รับเชิญมางานเกี่ยวกับธุรกิจซึ่งขณะที่ทั้งกำลังยืนอยู่หน้าโรงแรมรอหมอสามวาฬก็สะกิดแขนเขาให้หันไปมองใครบางคน “ไอ้อาจารย์หมอเน่ น้องคนโปรดหรือเปล่าวะ” “อืม มาทำอะไรที่นี่นะ ลูกเต้าไม่ดูเลยหรือไง” เขาหันไปมองทางผู้หญิงที่สวมชุดราตรีสีแดง ซึ่งพอเขาหันไปมองก็รู้ได้ในทันทีว่าเป็นเธอ เขาไม่คิดว่าเธอจะมาอยู่ที่นี่เพราะข้างในเป็นงานเกี่ยวกับพวกนักธุรกิจ มันยิ่งทำให้เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเธอมาทำอะไรกันแน่ เขาไม่รอช้าเดินไปหาเธอทันที “เอ้า เฮ้ย! ไอ้อัยเน่รอกูด้วย” “คนโปรด หนูมาทำอะไรที่นี่เหรอ” “สวัสดีค่ะพี่วาฬ พี่อัยเน่” เขาเดินไปจับแขนเธอซึ่งพอทั้งสบสายตากัน เธอกับยิ้มบาง ๆ ก่อนจะชะเง้อไปทักทายวาฬก่อน ทว่าเขาพยายามใจเย็นไม่ถือสาอะไรเธอทั้งยังใช้เสียงสองอ้อนถามเธอต่อ “พี่ถามหนู หนูไม่ได้ยิน

    Dernière mise à jour : 2025-04-01
  • คนโปรดของหมออัยเน่   เปล่าประโยชน์สิ้นดี

    คนโปรด ขณะที่เธอกำลังเหม่อลอยคิดถึงเรื่องที่เขาปิดบังเธอ ปลาบปลื้มก็สะกิดแขนเธอพร้อมกระซิบว่า “ก่อนหน้านี้ตัวเล็กรู้เรื่องที่มันป่วยไหม” “ไม่ค่ะ” “อย่าไปเชื่อมันมาก ตอนนี้มันอาจจะโกหกตัวเล็กก็ได้นะ” “แต่ตอนที่โปรดเจอที่เขาอยู่เพชรบุรีพี่เขาก็ดูเหมือนป่วยจริง ๆ นะคะ” พอเธอย้อนกลับไปคิดว่าก่อนหน้าที่ทั้งคู่จะเลิกกันเขาก็เริ่มดูแย่ลงเรื่อย ๆ กระทั่งตอนที่คลอดทะเลออกมาเขาก็ยังดูโทรมกว่าแต่ก่อนพอสมควร ถ้าเธอสังเกตเขามากกว่านี้เขาอาจจะป่วยก่อนที่ทั้งคู่จะหย่ากันด้วยซ้ำ “น้องสาวนายดูสวยดีนะปลื้ม น้องเขามีแฟนหรือยัง” “มีลูกแล้วครับ แต่ก็โสดอยู่ในโหมดพี่ชายหวงสุด ๆ ” เพื่อนร่วมงานของปลาบปลื้มที่เอาแต่มองเธอไม่วางส่งสายตาที่จ้องจะเขมือบเธออยู่ตลอดเวลาก็เอ่ยแซวขึ้นมา “หวงน้องสาวขนาดนี้กูก็ไม่อยากเป็นน้องเขยมึงหรอก” “หึ! ถามกูยังกว่ากูให้มึงเป็นยัง” เธอที่ได้ฟังรุ่นพี่คุยกันก็ไม่ได้คิดอะไรจนกระทั่งได้ยินชื่อใครบางคนอดที่มองตามรุ่นพี่ไม่ได้ “เฮ้ย! แวววาวหรือเปล่าวะ สาวที่มึงกรี๊ดไม่ใช่เหรอไอ้ปลื้ม” “จริงด้วยวะ กูไปทักเธอสักหน่อยนะ เดี๋ยวพี่มานะตัวเล็ก” “งั้นหนูขอไปเ

    Dernière mise à jour : 2025-04-01
  • คนโปรดของหมออัยเน่   ปิดเป็นความลับ

    “ไม่อยากตายก็หุบปากของแกซะ!หึ ๆ ขอจับหน่อยนะ!” กึก กึก ตึก ตึก “ใครวะ เสือกจริง ๆ ” พอเธอว่ามีคนมาช่วยเธอก็พยายามเอื้อมมือไปปลดล็อก ขณะที่คนนอกรถก็ทุบกระจกรัว ๆ เธอพยายามจะเอื้อมไปแต่ก็ไม่ถึงขณะที่เธอและคนขับฉุดกระชากกันอยู่นั้นกระจกรถก็แตกพอดี เพล้ง! “มึงทำอะไรเมียกู!” ผลัวะ เขาใช้ไม้ขนาดใหญ่ฟาดเข้าไปที่กระจกฝั่งคนขับอย่างจังจนกระจกแตกละเอียดซึ่งพอเขาเปิดประตูรถฝั่งคนขับได้และไปเห็นใบหน้าของคนโปรดที่ยังคงร้องไห้มีอาการสั่นเทา ทั้งคู่สบตากันเพียงแวบเดียว เขาที่โมโหก็ลากคนขับรถลงรถและต่อยหน้ารัว ๆ สลับกับกระทืบซ้ำ ๆ ส่วนเธอเองก็รีบลงรถแท็กซี่และนั่งทรุดตัวลงข้าง ๆ รถของเขา ก่อนที่เธอจะปิดหน้าตัวเองด้วยความกลัว ส่วนคนขับก็หยิบมีดขึ้นมายังไม่ทันได้แทงเขาก็โดนถีบหน้าหงายเขากระทืบคนร้ายต่อ จนเขาได้ยินเสียงเรียกจากเธอจึงรีบมาดูอาการของเธอ “พี่อัยเน่ฮื่อ..” “ไม่ต้องกลัวนะคนโปรด” เขารีบเข้าไปกอดปลอบใจเธอ เธอไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเขามาช่วยเธอไม่ทันเธอจะทำยังไง คนขับรถอาศัยจังหวะที่ทั้งคู่เผลอพอลุกขึ้นมาได้ก็รีบขับรถหนีทั้งสองคน ทว่าเขาเองที่เป็นห่วงเธอก็ไม่คิดที่จะตา

    Dernière mise à jour : 2025-04-01

Latest chapter

  • คนโปรดของหมออัยเน่   สัมผัสกับความรัก (ตอนจบ)

    ยิ่งเขาห้าม น้ำตาเธอก็ไหลออกมาจนเขาโผล่เข้าไปกอดเธอ เพื่อปลอบใจพลางคิดว่าเขาทำอะไรผิดร้ายแรงต่อเธอหรือเปล่าพอคิดแบบนั้นเขาเองก็รู้สึกเจ็บหัวใจขึ้นมา เธอปาดน้ำตาก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า “หนูอยากมั่นใจในตัวพี่หมอกว่านี้อีกหน่อยได้ไหมคะ หนูแค่อยากลองสัมผัสกับความรักที่ค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์ ไม่ใช่การเริ่มต้นความที่รวบรัดเหมือนเมื่อก่อน” “แน่นอนค่ะ ขอแค่คนคนนั้นเป็นพี่ พี่ก็จะให้หนูได้สัมผัสความรักเต็มที่ไปเลยค่ะ” เขาลูบหัวเธอเบา ๆ ก่อนจะจับมือเธอสอดเข้าไปข้างในเสื้อเพื่อให้เธอได้สัมผัสกับหน้าท้องแกร่งของตัวเอง จนเธอต้องชักมือออกจากเสื้อของเขาก่อนจะถลึงตาใส่เขาก่อนจะกลั้นขำ “พี่หมอ!” “จะว่าไปพี่มีความลับอีกอย่างที่ยังไม่ได้บอกหนูเลยนะ คือพี่..ชอบรสชาติบนเตียงของหนูทุกครั้งพี่แทบจะคลั่งอยู่แล้วนะคะ รู้ไหมว่าที่พี่ไม่ยอมกลับบ้านพี่ต้องพยายามที่จะข่มอารมณ์ความต้องการของตัวเองเพื่อแกล้งทำเป็นไม่สนใจหนู พอเอาเข้าจริงมันไม่ง่ายเลยนะคะ” เขาโน้มใบหน้าเขามาใกล้ ๆ ต้นคอก่อนจะลากสันจมูกโด่งมาที่ติ่งหูลมหายใจที่ร้อนผ่าวและน้ำเสียงกระเส่าของเขามันก็ยิ่งทำให้เธอขน

  • คนโปรดของหมออัยเน่   จดทะเบียนกับพี่อีกครั้งนะครับ

    สันจมูกโด่งถูไถกับปลายจมูกของเธออย่างหยอกเย้าเขาพูดด้วยน้ำเสียงกระเซ่าทำเอาเธอขนลุกซู่รู้สึกหัวใจวาบหวิวตื่นเต้นขึ้นมาจนเขาจับได้ นิ้วเรียวยามจึงสอดนิ้วเข้าไปในเสื้อคลุมสัมผัสกับผิวเนียนลูบไลไปทั่วแผ่นหลังของเธอ จนเธอกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากลมหายใจของทั้งคู่ก็เริ่มติดขัดหายใจแรงและถี่ขึ้นเรื่อย ๆ “น้องโปรดให้โอกาสพี่ได้ไหมครับ พี่รักหนูนะ” เธอรู้สึกเขินจนเลือกที่จะไม่ตอบเอาแต่กับเอาแต่ก้มหน้าจนเขาเชยคางเธอขึ้นมาก่อนที่ทั้งคู่จะสบตากันแววตาที่ดูอ่อนโยนของเธอทำให้เขาฉีกยิ้มก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ๆ ริมฝีปากหนาประกบริมฝีปากบางซึ่งการขบเม้มของเขาเต็มไปด้วยความรุนแรงและความปรารถนา ริมฝีปากของเขาขบริมฝีปากของเธออย่างแนบแน่นขณะที่ลิ้นสากสัมผัสกับลิ้นของเธออย่างโหยหาทั้งคู่ค่อย ๆ เพิ่มระดับความร้อนแรงมากขึ้น ทันใดนั้นเสียงเรียกลูกชายก็ดังขึ้นขัดจังหวะทั้งคู่ อาจ้า..จ้ะ “ทะเล/ทะเล” ทั้งคู่ผละออกจากกันก่อนที่เขาจะใช้นิ้วโป้งเช็ดน้ำลายข้างริมฝีปากบาง จนเธอก้มหน้าด้วยความเขินอายและไม่กล้าสบตากับเขา เขาจึงจับมือเธอเดินไปหาลูกชายและแม่ของเขา “หนูโปรดเปลี่ยนใจยังทันนะลูก ผู้ชายไม่ได

  • คนโปรดของหมออัยเน่   พี่รักหนูจริง ๆ นะครับ

    “มองน้องขนาดนี้ ระวังตาจะบอดนะอัยเน่” เขาหลุดหัวเราะก่อนจะส่งยิ้มและตอบผู้เป็นแม่โดยที่ตายังคงจ้องมองไปที่เธอ ที่วันนี้สวมชุดทูพีช สีน้ำตาลเข้มโดยที่เสื้อคลุมซีทูสีขาวบาง ๆ คลุมไว้อีกชั้นแต่นั่นมันก็ทำให้เขาคลั่งเธอจะตายอยู่แล้ว “สวยขนาดนี้ก็ต้องมองสิครับแม่” “จ้ะ ตอนมีไม่เห็นค่า แม่นี่สมน้ำหน้าลูกจริง ๆ นะอัยเน่” “แม่..” กรี๊ดดด “อร้ายยย…ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย” “เสียงใครคะเหมือนจะขอความช่วยเหลือเลยค่ะ” พวกเขาที่ได้ยินต่างก็ชะเง้อมองไปทางต้นเสียงว่าเกิดอะไรขึ้น ซึ่งเสียงโว้ยวายกรีดร้องที่ห้องพักหลังหนึ่งก็ยิ่งทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจเท่าไรนัก “พวกลูกเดินไปดูหน่อย เพื่อลูก ๆ จะช่วยอะไรพวกเขาได้ เดี๋ยวแม่ดูทะเลให้เอง” “งั้นแม่พาทะเลเข้าไปในบ้านพักก่อนนะครับ” แม่พยักหน้าและอุ้มหลานเข้าไปในบ้านพัก ทั้งสองคนก็มองหน้ากันก่อนที่เธอจะเดินจับมือเขาเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น “เราไปดูกันเถอะค่ะ” เขาที่เห็นว่าเธอเดินจับมือใจก็เต้นถี่รัว ๆ ก่อนจะเดินไปทางต้นเสียง ซึ่งพอเขาเห็นภาพว่ามีผู้ใหญ่หลายคนยืนล้อมวงรอบตัวเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 4 ขวบนอนแน่นิ่ง หน้าเริ่มถอดสีดูซีดเซียว

  • คนโปรดของหมออัยเน่   รางวัล

    “เสียงอะไร..ดึกดื่นขนาดนี้แล้วใครทำอะไรอยู่อีกนะ” เธอที่นอนไม่หลับเพราะได้ยินเสียงด้านนอกเหมือนมีใครทำอะไรอยู่บางอย่าง ด้วยความหงุดหงิดและอยากรู้เธอจึงแอบไปเปิดม่านส่องหน้าต่างมองดูซึ่งภาพที่เห็นคือเขากำลังว่ายน้ำอยู่ที่สระ เธอจึงพึมพำออกมาก “เกิดคึกอะไรของพี่เนี่ย! มันจะห้าทุ่มแล้วยังไปว่ายน้ำตากหมอกอีก” หลังจากนั้นเธอก็เดินกลับไปนอนที่เตียงนอนก่อนจะถอนหายใจพลิกตัวไปมาเพราะเป็นห่วงกลัวว่าเขาจะป่วย จนสุดท้ายเธอก็อดไม่ได้จึงเดินไปหาเขาที่สระว่ายน้ำ ตึก ตึก “พี่อัยเน่!” “อ้าว..หนูยังไม่นอนอีกเหรอคะ” เขากระตุกยิ้มที่มุมปากก่อนแกล้งทำเป็นเพิ่งเห็นเธอ ซึ่งเธอก็ยืดกอดอกทำหน้าหงุดหงิดใส่เขา “รีบขึ้นมาได้แล้วค่ะ พี่จะมาว่ายน้ำอะไรตอนนี้คะ” “พี่แค่เหนื่อย ๆ น่ะอยากผ่อนคลาย ขอว่ายต่ออีกหน่อยไม่ได้เหรอคะหรือว่าพี่เสียงดังจนไปรบกวนหนู” “แต่พี่ว่ายมาเกือบยี่สิบนาทีแล้วนะคะ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอกขึ้นมาได้แล้วค่ะ” เขาว่ายน้ำมาฝั่งเธอก่อนจะใช้คางเกยขอบสระ และยิ้มแป้นทำตาละห้อย ส่วนเธอก็เปลี่ยนท่ามาเป็นยืนเท้าสะเอว “จะขึ้นหรือไม่ขึ้นคะ!” “ขึ้นครับ พี่ขอผ้าขนหนูหน่อยได้ไหมครับ”

  • คนโปรดของหมออัยเน่   งอน

    พอเขาพูดจบเขาก็ประคองใบหน้าก่อนจูบเธอปากเธออย่างคนโหยหารสชาติจูบที่แสนหอมหวาน เธอที่ยังหงุดหงิดและย้อนคิดถึงอดีตอยู่ก็ไม่ทันตั้งตัวเมื่อถูกลิ้นสากซุกซนสำรวจโพรงปาก รสชาติที่น่าหลงใหลนี้แม้เธอเองจะรู้สึกดีไม่ต่างจากเขาแต่เธอก็พยายามข่มความต้องการของตัวเองและคิดว่าสถานที่มันไม่เหมาะสมและเขาก็ไม่ควรทำอะไรในที่แบบนี้เธอจึงออกแรงผลักอกแกร่งของเขาอย่างแรง จนเขายอมถอนจูบและมองหน้าเธอด้วยความรู้สึกเสียดายแต่ก็ไม่อยากบังคับเธอไปมากกว่านี้ “อย่าทำแบบนี้ค่ะ คนโปรดไม่ชอบ!” “ทำไมรสชาติจูบของพี่มันสู้ไอ้อาจารย์นั่นไม่ได้เลยเหรอ” “พี่อัยเน่พอเถอะค่ะ คนโปรดจะไปหาลูกแล้วเรื่องนี้เอาไว้ค่อยคุยกันนะคะ” “คนโปรด!” เขาจับมือเธอไว้ ก่อนที่เธอจะสะบัดมือและเดินกลับไปที่โต๊ะ ซึ่งเขาขยี้ผมตัวเองก่อนจะถอนหายใจด้วยความท้อใจและเดินตามเธอไปติด ๆ ก่อนที่ทั้งคู่จะนั่งตรงข้ามกัน แม่สังเกตเห็นว่าสีหน้าของเธอไม่ค่อยดีเท่าไรจึงถามเข้าด้วยน้ำเสียงที่เข้ม “ตาอัยเน่ไปตามน้องถึงไหนทำไมนานจัง อาหารมาเสิร์ฟจนจะเย็นหมดแล้ว รีบมานั่งทานข้าวกันเถอะ” เขาเหลือบมองเธอก่อนจะตอบแม่กลับไป ซึ่งแม่เขามองดูสีหน้าของทั้งคู่

  • คนโปรดของหมออัยเน่   คนแรกที่มีสิทธ์

    (มารหัวใจกูจริง ๆ นะมึง) หลังจากที่เขาวางสายวิทย์ไปแล้วนั้นเขาก็เหมือนคิดอะไรได้ จึงหยิบมือถือตัวเองมาขึ้นมาถ่ายรูปแม่ลูก ก่อนจะเซลฟี่ตัวเองพร้อมคนโปรดและทะเล เข้าโน้มตัวเข้าไปนอนใกล้ ๆ เธอ ก่อนที่ใบหน้าของทั้งสองคนจะแนบชิดกันมาก ๆ เขาฟังเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอของเธอจากนั้นก็เอาใบหน้าเข้าไปแนบชิดแก้มเนียน ก่อนจะถ่ายรูปเก็บไว้และขยับมานอนอีกฝั่งโดยให้ทะเลเป็นคนนอนกลาง แต่มือหนาก็โอบกอดเอื้อมมาจับมือของเธอก่อนจะเผลอหลับไป คนโปรด เธอลืมตาขึ้นมามองเขาขณะที่กำลังหลับอยู่ ซึ่งทุกการกระทำของเขาเธอรู้สึกตัวตั้งแต่ที่เขาห่มผ้าให้เธอแล้ว แม้ว่าภายในใจเธอจะรู้สึกมีความสุขที่เขาดูแลเธอและลูกอย่างที่เธอเคยใฝ่ฝัน แต่ตั้งแต่วันที่ลูกของเธอได้ลืมตาดูโลกความคิดของเธอมันก็ได้เปลี่ยนแปลงไป “ไม่นะ ไม่ พี่หมอไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวหนูกับลูกทั้งนั้น” “เอาลูกมาหนูมา เอามา!” “คนโปรด คนโปรด” หืออ เธอสะดุ้งตื่นจากฝันร้ายก็รีบมองไปรอบ ๆ เพื่อที่จะหาลูกชายของเธอก่อนจะจับแขนเขาเขย่า “ทะเลอยู่ไหนคะพี่อัยเน่” “แม่เพิ่งพาทะเลออกไปรับลมเมื่อกี้ครับ หนูฝันร้ายเหรอ” เธอยังคงหายใจอย่างเหนื่อยหอบ เหง

  • คนโปรดของหมออัยเน่   มารหัวใจ

    “สวัสดีค่ะแม่” พอเธอยื่นทะเลให้แม่เขาอุ้มเธอก็ยักคิ้วให้เขาก่อนจะอมยิ้มด้วยความดีใจที่ง้อแม่ได้สำเร็จแต่ก็ยังรู้สึกเขินเธออยู่ดี เขาที่กำลังจะเดินมาหาเธอก็ต้องชะงักฝีเท้า “หนูคนโปรดมานั่งกับแม่ก่อนลูก ตาอัยเน่ไปเอาน้ำให้น้องสิ” “ครับ” “เอ่อ..ไม่เป็นไรค่ะ พี่อัยเน่ไม่ต้องก็ได้ค่ะ” เธอที่ห้ามไม่ทันน้ำก็มาเสิร์ฟถึงโต๊ะพอดี จากนั้นเขาก็หันหน้าไปทางแม่ “มาแล้วครับ แม่ครับผมจะบอกแม่อีกเรื่องคือผมตั้งใจไว้ว่าหลังจากที่เราไปไหวพ่อเสร็จเราไปเที่ยวทะเลด้วยกันอีก 2 วันนะครับ แม่ขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าก่อนดีกว่าครับ” “หือ..แล้วทำไมไม่บอกแม่ล่ะ อย่างนี้แม่จะมีเสื้อผ้าสวย ๆ ใส่เหรอ” “หรือว่าแม่จะให้พวกเราไปกันแค่สามคนดี” แม่ที่ตั้งหลักไม่ทันก็กำลังคิดว่าวิธี เธอก็รีบพูดอ้อนท่านเพราะถ้าขืนไปสามคนเธอคงทำตัวไม่ถูกแน่ ๆ “แม่คะ..ไปกับพวกเถอะค่ะ ถ้าไม่มีของใช้จริง ๆ เราค่อยให้พี่หมอพาแวะไปซื้อที่ห้างแถวโน้นก็ได้ค่ะ จริงไหมคะ” “ครับ ๆ แม่ไปเก็บเสื้อผ้าเพิ่มอีกหน่อยแล้วกันนะครับ” “ก็ได้จ้ะ งั้นรอแม่แป๊บหนึ่งนะ” หลังจากนั้นแม่ก็ยื่นทะเลให้เธอท่านก็รีบขึ้นไปเก็บของบนบ้าน เขาที่ยังคงตา

  • คนโปรดของหมออัยเน่   ตัวช่วย

    พอเขาได้ยินแม่ของเธอพูดแบบนั้นเขาก็นิ่งไปก่อนจะยิ้มกว้างทำอะไรไม่ถูกแต่ก็รีบเดินตามแม่ของเธอเข้าบ้านไป “จะพาน้องไปเที่ยวแถวไหนเหรอ” “แถวสัตหีบครับ พอดีผมจองบ้านพักตากอากาศไว้แล้ว แม่ไม่ต้องเป็นห่วงน้องกับทะเลนะครับ ผมสัญญาว่าจะช่วยดูแลเป็นอย่างดี” “อืม โปรดน่าจะเพิ่งอาบน้ำเสร็จ อีกหน่อยคงลงมาแล้ว เดี๋ยวน้าขอตัวไปทำกับข้าวก่อนนะ” “แม่ครับ..ผมอยากจะขอโทษเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ที่ผมทำตัวไม่ดีกับน้องคนโปรด ทั้งยังทำให้คุณแม่กับครอบครัวทุกคนเสียใจ ผมผิดเองครับ ผมอยากจะขอขมาคุณแม่จริง ๆ ครับ แต่คุณแม่ช่วยให้โอกาสให้ผมทำหน้าที่สามีและพ่อที่ดีกับทั้งสองคนได้ไหมครับ” “น้า..ยอมรับนะว่าน้าโกรธและเสียใจในสิ่งที่หมอทำลูกสาวน้า แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้วทุกสิ่งทุกอย่างพวกเราไม่สามารถกลับไปแก้ไขมันได้อีกรวมไปถึงความรู้สึกของครอบครัวน้าด้วย” แม่ของคนโปรดท่านหันกลับมามองเขาอีกครั้งก่อนจะอมยิ้มและตบที่บ่าเขาเบา ๆ “ผม..” “หมอก็พิสูจน์ให้พวกเราเห็นด้วยกระทำของตัวหมอส่วนครอบครัวน้าจะให้อภัยหรือไม่ก็ให้เวลาเป็นตัวตัดสินแล้วกัน..ที่สำคัญที่สุดน้าแค่อยากเห็นลูกสาวน้ามีความสุขไม่ใช่ต้องม

  • คนโปรดของหมออัยเน่   ลูกเขยคนใหม่

    “แต่พี่ไม่ยอมแพ้หรอกสักวันพี่จะเอาครอบครัวพี่กลับมาอยู่ข้าง ๆ ให้ได้” แม้ว่าเขาจะรู้สึกเจ็บและเสียใจที่วันนั้นเขาไม่เห็นคุณค่าใด ๆ ของเธอเลยแต่เขาก็ขอแค่เพียงเธอให้โอกาส แม้ว่ามันจะน้อยเพียงใดก็ตามเขาก็จะทำมัน “พี่อัยเน่..” เธอเอื้อมมือมาจับแขนเขา เขาก็ยิ้มให้เธอก่อนจะพูดตัดบท “พี่กลับบ้านก่อนดีกว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ขอมารับอีกนะ” “เอ่อ..” “นะ..ถือว่าพี่ขอ อย่าปฎิเสธเลย” คนโปรดพยายามปฎิเสธเขาก็รีบพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่เขาจะลูบหัวทะเลสลับกับลูบหัวเธอเบา ๆ จากนั้นเขาก็เดินไปบอกลาพ่อกับแม่คนโปรด หลังจากลูกหลับแล้วคนโปรดก็เดินมาทานข้าวกับทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตา ซึ่งปลาบปลื้มที่พอเห็นว่าเธอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ก็อดที่จะแซวน้องสาวตัวเองไม่ได้ “ลูกเขยคนใหม่แม่คงไม่พ้นพ่อทะเลแน่ ๆ ” “ปลื้ม! กินข้าว” แม่ที่เห็นว่าลูกชายตัวดีเอาแต่แซะน้องไม่เลิกก็ดุเขาอีกครั้งก่อนจะตักกับข้าวให้ลูกชาย “เฮ้อออ..ครับ” “โปรดฉลาดและโตพอที่จะเลือกชีวิตของตัวเองแล้ว พ่อเชื่อใจเราโปรดนะ เอ้!..แขนไปโดนอะไรมาลูก” ขณะที่พ่อเธอกำลังตักกับข้าวให้เธอท่านก็สังเกตเห็นว่าฝ่ามือของเธอมีแผล ทำให้เธอลืมเอามือหลบส

Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status