Beranda / โรแมนติก / คนหลงเด็ก / ผู้ปกครองของเบญจา

Share

ผู้ปกครองของเบญจา

Penulis: Gray Whale
last update Terakhir Diperbarui: 2025-02-26 20:31:35

ฉันก็กลับมาเรียนตามปกติโดยเดินทางด้วยรถไฟฟ้า และเดินเท้าต่ออีกหน่อยก็ถึงโรงเรียนแล้ว มาถึงโต๊ะประจำก็เจอเฌอมันนั่งรออยู่ก่อนแล้ว

"เป็นไงบ้างกับพี่ไทเกอร์" พอฉันหย่อนก้นนั่งปุ๊บเฌอมันก็ถามปั๊บ ได้ข่าวว่าเมื่อคืนฉันก็เล่าให้มันฟังไปแล้วนะ -..-

"ก็ไม่ยังไง พี่เขาก็โอเค"

"อุ๊ย แล้วแบบนี้มีสานต่อกันป่ะจ้ะ"

"สานตงสานต่ออะไรกัน กูกับพี่เขาไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกันสักหน่อย" ฉันตอบปัดๆ เพราะไม่อยากให้เฌอมันชง

"มึงไม่คิด แต่พี่เขาอาจจะคิดก็ได้"

"พอๆ เลิกคิด เลิกชงพี่เขากับกูได้แล้ว" ฉันบอกมันก่อนจะเดินหนีขึ้นห้องเรียนเพื่อไปเตรียมตัวเรียนหนังสือ เฌอมันก็รีบเก็บของแล้วก็วิ่งตามมา

หลังจากที่เรียนคาบเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันก็มานั่งกินข้าวที่โรงอาหาร เก็บแรงไว้เรียนวิชาพละในคาบบ่ายเพราะต้องใช้แรงเยอะ

"พอกินอิ่มหนังตาก็หย่อน กูเกลียดวิชาพละที่สุดในโลกเลย" เฌอมันเก่งทุกวิชาแต่ด้อยวิชาพละ ซึ่งทำให้มันเกลียดวิชานี้ไปโดยปริยาย

"เอาน่า อีกไม่กี่เดือนก็จบแล้ว"

"เออ กูจะทนจนถึงวันสุดท้าย"

"อือ ดีมาก"

พอถึงคาบวิชาพละฉันกับเฌอก็มุ่งหน้ามาที่โรงยิมของโรงเรียน ซึ่งมีขนาดใหญ่และที่สำคัญมีแอร์ ไม่ร้อนอีกต่างหาก
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terkait

  • คนหลงเด็ก   ทำดีหวังผล

    หลังจากที่มาถึงคอนโดฉันก็เข้าไปอาบน้ำสระผมให้เรียบร้อย รู้สึกแสบแผลนิดหน่อยเมื่อโดนน้ำ ออกจากห้องน้ำก็มานั่งที่โซฟา นั่งจ้องอุปกรณ์ทำแผลที่พี่เฟยเขาเป็นคนซื้อให้ แล้วฉันต้องทำแผลยังไง แค่ทายาก็พอมั้ง แอลกอฮอล์ น้ำเกลือไม่ต้องเพราะทำไม่เป็นก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!ใครมาเคาะประตูตอนนี้ พี่เฟยก็กลับไปแล้วนี่ ฉันส่องตาแมวก็เห็นพี่ไทเกอร์ยืนอยู่หน้าห้อง ทำให้ฉันเปิดประตูอย่างไม่ลังเล"พี่ไทเกอร์มาทำอะไรคะ" ฉันเบี่ยงตัวให้คนข้างนอกเดินเขามาข้างในก่อนจะปิดประตูลง"พี่คิดว่าเราคงยังไม่ได้กินข้าวเลยซื้ออาหารญี่ปุ่นมาฝาก" พี่เขาชูเซ็ตอาหารญี่ปุ่นที่อยู่ในถุงก่อนจะวางลงบนโต๊ะ แต่เขากลับมองอุปกรณ์ทำแผลของฉันก่อนจะสำรวจร่างกายฉันตั้งหัวจรดเท้า"มีแผลตรงไหน""ที่แขนนิดเดียวค่ะ""ไหนพี่ดูแผลหน่อย แล้วเราทำแผลไปยัง" พี่ไทเกอร์บอกก่อนจะดึงแขนฉันไปนั่งที่โซฟาก่อนจะพลิกแขนไปมา สำรวจแผลที่เกิดจากเล็บข่วน"ยังค่ะ หนูทำไม่เป็น""หึ เด็กน้อย"พี่ไทเกอร์ยิ้มก่อนจะเริ่มทำแผลให้ฉัน โดยเช็ดแอลกอฮอล์รอบๆ แผล ก่อนจะใช้น้ำเกลือเช็ดตามรอยข่วน ตามด้วยทายากันเป็นแผลเป็นทิ้งท้ายให้อีกด้วย"ขอบคุณค่ะ""แล้วไปโดนอะไรมา ทำไมถึ

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-26
  • คนหลงเด็ก   โดนบังคับ

    "จะทานข้าวเลยไหมคะ แววจะได้ตั้งโต๊ะไว้ให้ค่ะ""หนูยังไม่หิวค่ะพี่แวว ให้พี่เฟยเขากินก่อนก็ได้ค่ะ" ฉันบอกก่อนจะนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟาในห้องโถงของบ้าน"ฉันรู้ว่าเมื่อเช้าเธอยังไม่ได้กินข้าว ไปนั่งกินซะ อย่าต้องให้ฉันบังคับ""งั้นเดี๋ยวแววไปตั้งโต๊ะรอนะคะ คุณเฟยลากคุณหนูไปทานข้าวให้ได้นะคะ"แล้วพี่แววก็เดินออกไปทิ้งให้ฉันกับพี่เฟยอยู่ด้วยกันสองคน ฉันถอนหายใจใส่เขาก่อนจะไลน์หาพี่ไทเกอร์ว่าฉันถึงบ้านแล้ว แต่ยังไม่ทันจะได้กดส่งพี่เฟยก็มาแย่งโทรศัพท์ฉันไปซะก่อน"ไอ้พี่เฟย เอาโทรศัพท์หนูคืนมานะ""อยากได้คืนใช่ป่ะ""ก็ใช่นะสิ""อยากได้คืนมากนักก็ล้วงเอาเอง"ฉันยื่นมือไปหวังว่าจะแย่งโทศัพท์กลับคืนมา แต่... เขาเร็วกว่าฉันเยอะ เอาโทรศัพท์ฉันใส่กระเป๋ากางเกงเขา เหอะ อย่าคิดว่าฉันไม่กล้าล้วงนะ ใช่ค่ะ คุณคิดถูก ฉันไม่กล้าล้วงเพราะกลัวว่าจะล้วงไปแล้วเจอย่างอื่นแทนโทรศัพท์ของฉันนะสิ ให้ตายเถอะ -_-"ไปกินข้าวก่อน แล้วฉันจะคืนให้"เขาบอกทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไปทำให้ฉันต้องเดินกระทืบเท้าตามหลังไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ อย่าให้ถึงทีฉันนะ จะต่อยซ้ำมุมเดิมให้ใบหน้าหล่อเหลานั้นพังไปเลย หมั่นไส้"วันนี้ป้ากั

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-26
  • คนหลงเด็ก   ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว

    รถขับเคลื่อนเข้าสู่รั้วบ้านหลังหนึ่งซึ่งใหญ่กว่าบ้านฉันอีกค่ะ อลังการงานสร้างจริงๆ เลยนะบ้านเขาเนี่ย"สวัสดีค่ะคุณเฟย คุณเบญจา" แม่บ้านของที่นี่เดินมาทักทายเมื่อฉันกับพี่เฟยลงรถเรียบร้อยแล้ว"สวัสดีค่ะ" ฉันยกมือไหว้อย่างสวยงามประหนึ่งเป็นนางสาวไทย มาบ้านคนอื่นเขาเราต้องมารยาทงามเป็นที่หนึ่ง"คุณท่านทั้งสองรออยู่ในห้องโถงใหญ่ค่ะ" พอแม่บ้านพูดจบพี่เฟยก็เดินนำฉันเข้าไปในตัวบ้าน พามายังห้องโถงใหญ่ที่มีคุณลุงและคุณป้านั่งอยู่"แม่ครับ ผมพาน้องมาแล้ว""ตายจริง หนูเบญจาของป้า ไม่เจอกันนานเลย โตเป็นสาวแล้ว" คุณป้าลุกเดินเข้ามากอด ก่อนจะปล่อยให้ฉันเป็นอิสระ"สวัสดีค่ะคุณป้า สวัสดีค่ะคุณลุง" ฉันยกมือไหว้อย่างอ่อนน้อมถ่อมตน"ไหว้พระเถอะหนู""ไปๆ เรามานั่งกันดีกว่า ป้ามีเรื่องจะคุยกับหนูเยอะเลยนะ""ค่ะ""พ่อว่าเราออกไปข้างนอกกันเถอะ ปล่อยให้สองสาวเขาคุยกัน""ครับ" แล้วคุณลุงกับพี่เฟยก็เดินออกไป ทิ้งให้ฉันอยู่กับคนป้าและแม่บ้านของที่นี่อีกสองคน"เป็นยังไงบ้างลูกอยู่กับพี่เฟย""หนูไม่ได้อยู่กับพี่เขาแล้วค่ะ หนูออกมาอยู่คอนโดแทน""ตายแล้ว ไม่ได้นะหนูเบญจา หนูโตเป็นสาวแล้วอยู่คนเดียวมันอันตราย""ไม่เ

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-26
  • คนหลงเด็ก   ผิดหวังกับคำตอบ

    ฉันตื่นขึ้นมาอีกครั้งเมื่อหูได้ยินเสียงกุกกักดังขึ้นอยู่ในครัว แถมยังได้กลิ่นอาหารลอยโชยมากลางอากาศอีกด้วย"อ้าว ตื่นแล้วหรอ ไปล้างหน้าไป ฉันสั่งอาหารมาแล้ว""ค่ะ" ฉันเดินเข้าห้องนอนของตัวเองพร้อมหมอนและผ้าห่ม ก่อนจะล้างหน้าแล้วออกไปข้างนอก"กินเถอะ" พี่เฟยบอกก่อนจะตักอาหารมาใส่จานข้าวฉัน ฉันตักข้าวเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ เพราะความหิวโหยหลังจากที่นอนจนเต็มอิ่ม"ตำรวจกำลังตามหาตัวคนที่ทำอยู่ เธอไม่ต้องเป็นห่วงฉันจัดการเอง""ขอบคุณค่ะ""ขอบคุณดีๆ ก็เป็นนี่""ก็ขอบคุณที่ช่วยหรอก""ฉันไม่ได้ว่าอะไรเลย เวลาเธอเรียบร้อยมันก็น่ารักดี""น่ารักบ้าอะไรเล่า" ฉันเถียงเขาเมื่อเขาชมฉันจนทำให้ใบหน้าร้อนผ่าว เออ ถูกเขาชมแบบนี้ก็เขินนะสิ ปกติชมกันที่ไหนล่ะ ว่างก็เอาแต่ทะเลาะกัน"หึ หน้าเธอแดงนะ""เออ รู้ก็หยุดแซวได้แล้ว""ก็ได้" หลังจากนั้นก็กินข้าวจนอิ่มท้อง แน่นอนว่าฉันนั้นล้างจานก็ไม่เป็น ภาระทั้งหมดนี้จึงตกไปอยู่ที่พี่เฟยคนเดียว"จริงๆ ให้หนูล้างก็ได้นะ""ขืนปล่อยให้เธอล้างครัวฉันพังพอดี" พี่เฟยพูดก่อนจะคว่ำจานใบสุดท้าย แล้วเดินสาวท้าวมาหาฉันที่นั่งอยู่ที่โต๊ะที่เดิม"อยากกินอะไรอีกไหม""ไม่ อิ่มแล้ว ไ

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-26
  • คนหลงเด็ก   ปากหมา

    Foei Partกว่าจะพาร่างของเบญจาที่เมาไม่รู้เรื่องมาถึงห้องได้ ถ้าเมาแล้วหลับเฉยๆ ผมก็จะไม่ว่าเลย แต่เธอเล่นดิ้นเอามือฟาดหัวผมไปตั้งหลายครั้งผั๊วะ!ครั้งนี้ก็เช่นกัน สาบานว่าเป็นเพราะเมา ไม่ใช่ว่าแกล้งทำร้ายร่างกายผมหรอกนะ ใจเย็นไว้ไอ้เฟย นี่มันคนเมา ท่องไว้... คนเมา"อื้อ ร้อน"ผมมองร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงอย่างสบาย เหงื่อตามกรอบหน้าผุดขึ้นมาเล็กน้อย คงจะร้อนจริงๆ แหละ ผมหยิบรีโมทแอร์ขึ้นมาลดอุณหภูมิห้อง"เหมือนกูเลี้ยงลูกฉิบหาย"ผมตบหน้าผากตัวเองเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อออกไปเอากะลังมังใบเล็กแล้วผ้าผืนเล็ก หวังจะมาเช็ดตัวให้เธอ หวังจะให้เธอนอนสบายตัวมากขึ้น"นอนดีๆ"ผมบอกคนที่นอนหลับอย่างไม่รู้เรื่องราว แต่เธอนอนดิ้นหนีความเปียกชื้นของผ้าที่ลูบไล้ตามร่างกาย ผมไม่ใช่สุภาพบุรุษพอที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ อีกอย่างไม่อยากเห็นอะไรที่มันทำให้อารมณ์ขึ้น แค่เช็ดตัวก็เกินพอแล้ว อ้อ เช็ดหน้าลบเครื่องสำอางให้อีกด้วย -..-"หนาว""เดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อน อะไรของเธอวะ"ผมหยิบรีโมทแอร์กดเพิ่มอุณหภูมิให้เป็นปกติ ก่อนจะเก็บของและปิดไฟห้องนอนให้เธอ พรุ่งนี้ไม่ต้องไปเรียนมันแล้วล่ะ ดูท่าเจ้าตัวคงจะเมาค

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-26
  • คนหลงเด็ก   เผลอตัว

    หลังจากที่เข้าห้องของตัวเองก็พาร่างไปอาบน้ำ ออกมานั่งทาสกินแคร์และเปิดโน้ตบุ๊คเล่นไปเรื่อยจนเวลาล่วงเลยมาถึงเกือบตีหนึ่งตุ๊บ!เสียงเหมือนอะไรร่วงดังมาจากข้างนอก ฉันควรออกไปดูดีไหม แต่ที่นี่ความปลอดภัยแน่นหนาคงไม่ใช่โจรหรอก ฉันเดินออกมาท่ามกลางความมืด สายตาเพ่งมองเงาที่นอนอยู่บนโซฟา กลิ่นของแอลกอฮอล์ฉุนโชยมาแตะจมูก พี่เฟยคงจะออกไปกินเหล้ามาสินะ"นี่ไอ้พี่เฟย ลุกขึ้นแล้วเข้าไปนอนในห้อง" ฉันสกิดแขนคนที่นอนอยู่บนโซฟา เหงื่อผุดตามกรอบหน้าเขาเต็มไปหมด ร้อนหรอ ฉันไปเปิดแอร์ให้ดีกว่าพรึ่บ!"ชะ ช่วยหน่อย" พี่เฟยจับแขนฉันก่อนจะมองหน้าด้วยสายตาหวานเยิ้มท่ามกลางความมืดนี้"ก็จะช่วยไปเปิดแอร์อยู่นี่ไง""ไม่ใช่""ไม่ใช่แล้วอะไรเล่า!" ฉันโมโหแล้วนะ จะให้ช่วยแต่ไม่บอกว่าต้องทำยังไง? ฉันก็ไม่รู้หรือเปล่าวะ ไม่ใช่พระพุทธเจ้านะที่จะตรัสรู้ได้โดยพระองค์เอง"ฉะ ฉันโดนยา""ฮะ โดนยา""...""ยาอะไรวะ" ฉันยืนเกาหัวอย่างงุนงง สมองกำลังประมวลผลตามความคิด ไปเที่ยวผับ ดื่มเหล้า... โอเค ชัดเจนเลย โดนยาปลุกเซ็กส์มาแน่นอน"...""ไอ้พี่เฟย ปล่อยมือเลย ไม่ช่วยว้อย""ขอร้อง...""ไม่""นะ...""เฮ้อ! ให้ช่วยยังไงว่ามา"

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-26
  • คนหลงเด็ก   คิดไปเอง

    เมื่อถึงเวลาเลิกเรียนพี่เฟยก็มารับที่หน้าโรงเรียนเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือบรรยากาศภายในรถที่มีแต่ความเงียบกริบ ฉันไม่พูดเขาก็ไม่พูดRrrr Rrrrเสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้นส่งผลให้คนข้างๆ หันมามองหน้าฉันเล็กน้อยก่อนจะสนใจกับการขับรถต่อ ฉันเลยกดรับสายพี่ริท"อะไรคะเนี่ย เพิ่งเจอหนูเมื่อวานเอง วันนี้คิดถึงหรอคะถึงได้โทรหา"บรื้น....ทันทีที่ฉันพูดทักคนปลายสาย คนข้างๆ ก็เกิดบ้าอะไรไม่รู้เหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วไปอีก(เลิกเรียนแล้วหรอ มาทานข้าวที่บ้านหน่อยสิ พ่อพี่จะคุยด้วย)"หนูเลิกเรียนแล้วค่ะ ให้ไปตอนนี้เลยหรอคะ"(เย็นๆ หนะ เดี๋ยวพี่เข้าไปรับ)"คือว่า"(อยู่กับมันสินะ พามันมาด้วยก็ได้)"จะไม่มีปัญหากันหรอคะ"(ไม่มีหรอก)"โอเคค่ะ งั้นเดี๋ยวหนูออกไปเลยดีกว่า" หลังจากกดวางสายฉันก็เก็บโทรเข้ากระเป๋าก่อนจะหันไปมองคนข้างๆ ที่มองฉันอยู่ก่อนแล้ว"คนสำคัญโทรมางั้นสิ""ใช่ค่ะ พอดีทางนั้นเขาชวนไปกินข้าวที่บ้าน""เหอะ ก็ไปสิ""งั้นพี่จอดข้างหน้าให้หนูหน่อย เดี๋ยวหนูโบกแท็กซี่ไปเอง""ไปทำไมแท็กซี่ เดี๋ยวฉันพาไปเอง"พอพี่เฟยบอกว่าจะพาไปฉันก็จัดการบอกทางไปยังบ้านคุณลุงที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่สักเท่าไหร่ นั่งร

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-26
  • คนหลงเด็ก   ใจเต้นแรง

    "กินข้าวต้มไหม" พี่เฟยถามเมื่อตอนนี้เรากำลังอยู่บนรถที่จุดมุ่งหมายปลายทางคือโรงเรียนของฉันเอง"ไม่หิว""แต่ฉันหิว และจะกินด้วย เธอมีปัญหาอะไรไหม""แล้วจะถามหนูทำไม""เธอจะต้องกินด้วย""เหอะ" ชอบนักนะไอ้การบังคับฉันเนี่ย แต่สุดท้ายฉันก็ยอมเขาแต่โดยดี สั่งข้าวต้มหมูมา กลิ่นหอมโชยเข้าจมูกส่งผลให้ท้องร้องขึ้นมาโครกคราก~"หึ ไม่หิวเลยเนอะ""ก็ตอนแรกมันไม่หิวไง" ฉันเบะปากใส่พี่เฟยที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามก่อนจะตักข้าวต้มร้อนๆ ขึ้นมาเป่าก่อนจะเอาเข้าปาก หือ... อร่อยอะ"อร่อยไหม""อือ" พี่เฟยยกยิ้มมุมปากอย่างชอบใจเมื่อเห็นฉันตักข้าวต้มใส่ปากตลอด โดยไม่มีเสียงพูดคุยจากฉันสักคำ"สิ้นเดือนนี้ฉันฝึกงานเสร็จ อยากไปเที่ยวไหน""หือ เที่ยวหรอ""อือ" ไม่รู้สิอยากไปทั้งทะเลและภูเขา เพราะฉันไม่ค่อยได้เที่ยวในประเทศไทย ส่วนมากก็จะไปเที่ยวต่างประเทศซะมากกว่า"ไม่รู้สิ อยากไปทั้งทะเลและภูเขา""โลภมาก งั้นไปทะเลดีกว่า""เป็นความคิดที่ดีค่ะ หนูไม่ได้ใส่บิกินี่นานแล้วด้วย""เหอะ จะใส่ทำไม มีอะไรให้โชว์""มีก็แล้วกัน" ซึ่งเขาก็เคยเห็นมาแล้วนี่ทั้งตัวเลย"ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ไปเชียงใหม่แทนดีกว่า" พี่เฟยพูดพร้อมผิวปาก

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-26

Bab terbaru

  • คนหลงเด็ก   ของขวัญสุดพิเศษ

    หลายปีต่อมา...ความรักของเราสองคนก็ดีขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ ไม่มีมารมาขัดขวางความรัก แต่เราก็ทะเลาะกันบ้าง งอนกันบ้าง ส่วนมากคนที่ขี้งอนเลยก็คือพี่เฟย ฉันไปทำงานกลุ่มที่ห้องไอ้อาร์มและไม่ได้ตอบข้อความเขาก็งอนฉันข้ามวันข้ามคืนบอกว่าฉันไม่สนใจเขา ฉันก็ง้อเขาด้วยการจับกดลงเตียง :)วันนี้พวกเรามีนัดกับที่บ้านไปเที่ยวทะเลที่หัวหินกัน ซึ่งครอบครัวเราไปถึงกันก่อนแล้ว ฉันกับพี่เฟยตามกันไปทีหลังเพราะฉันเพิ่งกลับจากมหา'ลัย เพราะไปเอาใบยืนยันการเรียนจบมา ทุกคนคะ... ตอนนี้ฉันเรียนจบมหา'ลัยแล้วนะ ผ่านไปเร็วมากๆ เลยด้วย"พี่เฟย ขับรถเร็วๆ สิ""ขับรถเร็วมันอันตราย" แหม พ่อคุณ เพิ่งจะมารู้หรอคะว่าขับรถเร็วมันอันตรายอ่ะ ที่ผ่านมาก็เห็นขับรถเร็วตลอด"ครอบครัวเรารออยู่นะ""รู้แล้วน่า"รู้สาเหตุที่พี่เฟยขับช้าแล้วแหละ เขาไม่อยากไปเจอพี่ริทต่างหาก สองคนนี้เขายังคงเขม่นกันมาตลอด พี่ริทหวงฉันพี่เฟยก็หวงฉันเช่นกัน ถ้าเกิดจับให้เขาอยู่ด้วยกันเองสองคนคงจะตีกันตายแน่ๆ เมื่อมาถึงที่หัวหินเราก็เข้าที่พักกันเลย แล้วตอนเย็นค่อยออกมาปาร์ตี้กันเพื่อฉลองการเรียนจบของฉันนั่นเอง"เรามาออกกำลังกายกันไหม""พักก่อนไหมล่ะ ขับ

  • คนหลงเด็ก   รอบเดียวไม่มีอยู่จริง

    และแล้วการรับน้องก็ดำเนินการมาจนถึงวันสุดท้าย ฉันจะได้มีเวลาพักผ่อนบ้างแล้วหลังจากที่เข้ากิจกรรมช่วงเลิกเรียนมาเป็นเวลาเกือบสองเดือน และวันนี้มีพิธีที่สำคัญที่สุดเลยก็คือพิธีรับมอบเกียร์"ขอบคุณทุกคนที่อดทนกันมาจนถึงวันสุดท้าย" หลังจากที่รับเกียร์เสร็จแล้วพวกรุ่นพี่ก็ปล่อยให้นักศึกษาแยกย้ายกันกลับได้ แต่ก็จะมีบางคนที่รุ่นพี่จะพาไปเลี้ยงฉลองกับสายรหัส ซึ่งฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน"ไปกินหมูกระทะกัน พี่เลี้ยงเอง""หู้ย จริงหรอคะ แล้วลุงกับปู่รหัสล่ะ""ไม่ได้ไปหรอก งานเยอะ แถมยังฝากฝังให้พี่เลี้ยงเราให้ดีๆ ด้วย""ถ้าไปครบสายรหัสก็ดีสิคะ""เอาไว้ครั้งหน้าก็แล้วกัน แต่สองคนนั้นไม่ใช่สายกินหมูกระทะหรอก สายเมาแอลกอฮอล์มากกว่า" ฉันก็พยักหน้าหงึกๆ อย่างเข้าใจอย่างถ่องแท้ ฉันไลน์หาพี่เฟยไปว่าวันนี้ขอไปกินหมูกระทะกับพี่รหัส เขาก็ส่งตอบกลับมาว่าถ้ากินเสร็จจะมารับ"เมื่อเช้าเฮียเฟยมาส่งใช่ไหม งั้นไปพร้อมกับพี่เลยก็แล้วกัน""ได้เลยค่ะ"เมื่อมาถึงร้านหมูกระทะแบบบุฟเฟต์ฉันก็จัดการตักหมูสามชั้นสไลด์ไปเยอะๆ เลย โดยไม่ลืมกุ้ง หมึก และหอยหวานเอาไปย่างบนเตาถ่านด้วย"หนูกินเยอะนะ" ฉันบอกก่อนจะคีบหมูสาม

  • คนหลงเด็ก   โดนฟาดทั้งคืน

    Foei Part"เด็กดื้อจะต้องโดนท่อนเอ็นฟาด... ทั้งคืน หึ""อื้อ~" ผมจับใบหน้าของเบญจาให้อยู่นิ่งๆ ก่อนจะมอบรสจูบแสนหวานให้กับเธอ จูบเนิ่นนานจนเสียงลมหายใจเธอเริ่มติดขัดเพราะโดนจูบแทบจะไม่ได้หายใจ"อื้อ~ อึก!"ตุบ! ตุบ!เบญจาทุบหน้าอกผมเมื่อผมยังไม่ได้ถอนจูบออก ปากหวานๆ ของเธอบวกกับกลิ่นแอลกอฮอล์ที่คละคลุ้งอยู่ในปากส่งผลให้ท่อนเอ็นผมนั้นปวดหนึบ ให้ตายสิ! ทรมานฉิบหาย"แฮ่ก! จะฆ่ากันหรอไง""ลงโทษเด็กดื้อ" ผมส่งยิ้มให้กับเธอที่พยายามปรือตามอง ถ้าพรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาแล้วจำเรื่องราวไม่ได้นะ พ่อจะฟาดอีกคืนนึงเลยคอยดู"ฮือ... ร้อน" เบญจาลุกขึ้นนั่งก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าออกเหลือแต่ชุดชั้นใน แต่อีกไม่นานชุดชั้นในนั้นเดี๋ยวก็ถูกออกเช่นกัน"เหลือชุดชั้นในไว้ทำไม ถอดออกสิ""ถอดทำไมอ่ะ""หึ เดี๋ยวก็รู้" เบญจานั่งมองหน้าผมอย่างส่งสัย ผมยกยิ้มมุมปากก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกบ้าง"คนบ้า มายืนแก้ผ้าได้ยังไงกัน"เบญจายกมือขึ้นปิดตาทันทีที่เห็นท่อนเอ็นผมมันชี้หน้าเธออยู่ ผมขำให้กับความเมาของเธอเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ เข้าไปกระซิบที่ข้างกกหู"เห็นหมดทั้งตัวแล้วจะกลัวอะไร หืม...""ยะ อย่านะ""อย่ารอช้าใช่

  • คนหลงเด็ก   เด็กดื้อต้องโดนฟาด

    Foei Partวันนี้กว่าจะเสร็จงานก็เกือบจะสองทุ่มแล้ว โทรศัพท์ก็แทบจะไม่ได้จับ เบญจาจะเป็นยังไงบ้างวะ"ตารางงานวันนี้เสร็จสิ้นหมดแล้วค่ะ คุณเฟยจะทานอาหารก่อนไหมคะ กานดาจะได้จองร้านอาหารให้ค่ะ""ไม่เป็นไรครับ สั่งให้ไปส่งที่ห้องผมก็พอ ผมอยากพักผ่อนแล้ว""ได้ค่ะ"เมื่อถึงโรงแรมในเครือของครอบครัว ผมก็หยิบโทรศัพท์ออกมาก็เห็นรายชื่อที่ไม่ได้รับสายของแซม ลูกน้องของพ่อที่ผมให้ไปเป็นคนดูแลเบญจาในช่วงที่ผมไม่อยู่ เห็นโทรมาหลายสายแบบนี้จะมีเรื่องอะไรหรือเปล่าวะ โทรกลับดีกว่า(คุณเฟยครับ)"โทรมาหลายสายมีอะไร"(คุณเบญจาโดนตบครับ)"ฮะ ว่าไงนะ?"(คุณเบญจาโดนตบครับ) โอเคได้ยินชัดแล้วว่าเบญจาของผมนั้นโดนตบ แต่คนอย่างเธอเนี่ยนะจะโดนตบ มันไม่น่าเชื่อเท่าไหร่เลยนะ"แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน"(คอนโดครับ ผมส่งถึงหน้าห้องเรียบร้อยแล้วครับ)"ขอบคุณมาก" ผมกดตัดสายแซมก่อนจะกดโทรวิดีโอคอลไปหาเบญจา ไม่นานเธอก็กดรับสายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มทั้งที่แก้มนวลมีรอยนิ้วทั้งห้าฝากไว้อยู่(คิดถึงจังเลย)"ไม่ต้องมายิ้ม หน้าไปโดนใครตบมา" ผมทำหน้าดุพร้อมจ้องมองเธอนิ่ง เธอหุบยิ้มก่อนจะค่อยๆ เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้ฟัง(มันเป็น

  • คนหลงเด็ก   หมึกย่างเป็นเหตุ

    หลังจากวันหยุดเสาร์อาทิตย์ได้ผ่านพ้นไป การหาพี่รหัสจึงได้เริ่มต้นขึ้นในวันจันทร์ที่แสนจะขี้เกียจแบบนี้"ไม่อยู่หลายวัน ทำตัวให้มันดีๆ ด้วย ห้ามไปต่อยใครเข้าล่ะ เข้าใจไหม" พี่เฟยจะต้องไปดูงานแทนคุณพ่อที่ภูเก็ตเป็นเวลา 4 วัน โดยเขานั้นงอแงบ่นกับคุณพ่ออยู่ว่าไม่อยากไป"ทำอย่างกับว่าหนูชอบหาเรื่องคนอื่นอย่างนั้นแหละ""แล้วที่ผ่านมาไม่จริง""เออ ก็จริงนิดเดียว""เอออะไร พูดไม่เพราะ""ค่ะๆ คุณเฟย" หลังจากนั้นฉันและพี่เฟยก็นั่งอยู่บนรถโดยมีลูกน้องเขาเป็นคนขับรถไปยังสนามบินก่อนจะไปส่งฉันที่มหา'ลัย"พี่ไม่ลืมอะไรแล้วใช่ไหม""ลืม""ลืมอะไร กลับไปเอาก่อนไหม ยังทันนะ""ลืมเอาเมียไปด้วย" พี่เฟยทำหน้าบึ้งตึงจนฉันเผยรอยยิ้มออกมาเพราะความน่ารักของเขา สองมือก็ดึงแก้มของเขาเล่นให้มันยืด"ไม่งอแงสิ ไปแค่ 4 วันเอง""ตั้ง 4 วัน ไม่ใช่แค่ 4 วัน""โอเคๆ หนูไม่เถียงแล้ว""หนูจ๋าไม่ต้องไปหรอกมหา'ลัย ไปกับพี่ดีกว่านะ เดี๋ยวให้คุณพ่อจัดการให้""เราตกลงกันแล้วนะคะ""แต่...""ไม่มีแต่ หยุดงอแงได้แล้ว อายคนขับรถบ้างไหม""อายทำไม ไม่ได้เล่นหนังสดให้ดูสักหน่อย"เพี๊ยะ!"ทะลึ่ง!""หึ""นั่งเงียบๆ ไปเลยนะ" ฉันถลึงตาใส

  • คนหลงเด็ก   ง้อ

    "ยิ้มหน่อยสิ หน้าบูดหน้าบึ้งอยู่ได้" ฉันบอกพี่เฟยที่ตอนนี้นั่งอยู่โซฟาข้างๆ ฉัน เราสองคนกลับมาจากมหา'ลัยแล้ว"มีเด็กเหี้ยที่ไหนไม่รู้มาว่าเมียแบบนี้ ใครจะไปนั่งยิ้มได้ลง ไม่ต่อยมันก็ดีแค่ไหนแล้ว""เขาก็ได้แต่พูดนั่นแหละ แต่ถ้าเขายังพูดอีกเดี๋ยวหนูต่อยเขาเอง""ต่อยมันไปเลย""ได้ค่ะ เดี๋ยวต่อยเลย แต่ตอนนี้ยิ้มก่อนได้ไหมเล่า" ฉันนั่งหน้าบูดหน้าบึ้งตามเขาแล้วนะ ถ้ายังหน้าบูดอีกฉันจะหนีไปอาบน้ำแล้วนะ ร้อน"อยากให้ยิ้มป่ะ""อือๆ" ฉันนั่งพยักหน้าตอบไป"ไปอาบน้ำกัน จะได้รีบออกกำลังกาย ไม่ได้ออกกันมาหลายวันแล้วนะ""แค่สองวันเองเนี่ยนะ""ครับ แล้วได้ไหมครับ" ฉันจ้องมองใบหน้าคนข้างๆ แววตาอ้อนวอนเหมือนน้องหมาที่หิวกระหายจนฉันรู้สึกสงสาร"จะรออะไรล่ะคะ ไปอาบน้ำกัน""เยส" พอฉันตอบตกลงปุ๊บพี่เฟยก็อุ้มฉันเข้ามาในห้องน้ำทันที จัดการถอดเสื้อผ้าทิ้งไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งๆ มันไว้ก่อนเดี๋ยวค่อยตามมาเก็บซากทีหลังก็แล้วกันพลั่ก"อื้อ~"ร่างฉันถูกพี่เฟยผลักให้หลังชิดติดกำแพงเบาๆ ก่อนจะรีบประกบริมฝีปากลงมาทาบ ริมฝีปากปากล่างโดนเขาดูดบดคลึงจนรู้สึกแสบร้อน..."อ่าส์... ไม่ไหวแล้ว"พี่เฟยถอดจูบก่อนจะจับขาฉันยกขึ้น

  • คนหลงเด็ก   เบญจาเมียกู

    ตอนนี้พี่เฟยกำลังพาฉันกลับคอนโดหลังจากที่ไปกินข้างที่ร้านอาหารมา ไม่รู้จะไปกินที่ร้านอาหารทำไม สั่งไปกินคอนโดก็ได้มั้ง"ถ้าพวกมันสั่งให้ไปวิ่งแบบวันนี้อีกก็มาบอกพี่นะ""บอกทำไม มันเป็นกฎของคณะไม่ใช่เหรอคะ""แกล้งรุ่นน้องมากกว่า ถ้าจะทำโทษให้ไปทำจิตอาสาดีกว่า"หือ พี่เฟยพูดได้ดีก็วันนี้แหละ นึกว่าพี่เฟยจะคิดแบบเดียวกับรุ่นพี่พวกนั้นซะอีก"นี่พี่เป็นคนจิตใจดีตั้งแต่เมื่อไหร่""พี่ก็เป็นแบบนี้เถอะ หนูนั่นแหละไม่เคยเห็น""ปกติก็เห็นแต่พาสาวไปนู่นไปนี่ ไปกอดไปนอน""พอเถอะ เรื่องมันก็นานแล้วนะครับ หนูลืมๆ ไปเถอะ""ก็ได้""แล้ววันนี้ได้เพื่อนใหม่บ้างยัง" พี่เฟยหันมาโยกหัวฉันเล่นเบาๆ ก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างชอบใจเมื่อเห็นฉันหน้ามุ่ย"มีแล้ว อาร์มกับเอิร์ธ เป็นแฝดกันด้วย""ผู้ชาย?""ใช่ มีอะไรหรือเปล่า""มันเป็นผู้ชาย จะไปเป็นเพื่อนกับมันทำไม"หันมามองฉันตาแข็งอีกต่างหาก คุณพี่ลืมไปแล้วหรือเปล่า วิศวะฯ นะคะไม่ใช่นิเทศที่จะมีแต่ผู้หญิง"ใจเย็นก่อน ลืมไปแล้วหรอไงว่าวิศวะฯ มีแต่ผู้ชาย อีกอย่างสองคนนั้นก็ไม่ได้แย่สักหน่อย""อะไรไม่ได้แย่""นิสัยไง คิดไปถึงไหนแล้วเนี่ย""ไม่รู้แหละ""รู้แล้วค่ะว่าหว

  • คนหลงเด็ก   เด็กปีหนึ่ง

    สามเดือนต่อมา...วันนี้เป็นวันที่มหาวิทยาลัยเปิดเรียนวันแรก ฉันกำลังอยู่บนรถที่มีพี่เฟยเป็นคนขับ ในช่วงนี้ความรักของเราที่ผ่านมาก็ราบรื่นดี มีทะเลาะกันบ้างตามประสาคนรักกัน... มั้งนะ"ห้ามมองผู้ชาย""ฮะ จะบ้าหรอ คนในคณะก็มีแต่ผู้ชายเปล่าวะ""งั้นก็ย้ายคณะ ย้ายสาขา""นี่ อย่ามาทำเป็นเรื่องใหญ่ได้ไหม เฌอมันอยู่ด้วยทั้งคน พี่ไม่ไว้ใจหนูหรอไง""พี่ไว้ใจหนู แต่ไม่ไม่ใจพวกผู้ชาย" ได้ข่าวว่าพวกผู้ชายในคณะก็รุ่นน้องเขาทั้งนั้นแหละ มีใครบ้างที่ไม่รู้จักแก๊งนี้"พอเลยๆ เราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้กันอีก""ห้ามอยู่ใกล้ผู้ชายเกินสามเมตร""โอ้ย หนูรู้ว่าพี่หวง แต่พี่จะให้หนูอยู่ในรั้วมหา'ลัยไปแบบนี้ 4 ปีเลยเนี่ยนะ""เออว่ะ งั้นลาออกดีป่ะ พี่เลี้ยงเราเอง" ฉันได้แต่นั่งกอดอกมองบนอย่างเหนื่อยหน่าย พี่เฟยเกิดเป็นบ้าอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้ถึงไม่อยากให้ฉันเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย BN"เลิกเรียนแล้วก็โทรมา เดี๋ยวจะมารับ""ค่ะ หนูไปนะ""เดี๋ยว ห้าม...""หยุดค่ะ พี่พูดจนหนูจำได้หมดแล้ว หนูจะพยายามหลีกเลี่ยงก็แล้วกันค่ะ ไว้เจอกันตอนเย็นนะคะ บายๆ ค่ะ"ปัง!ฉันรีบเดินหนีพี่เฟยเข้ามายังตึกคณะวิศวะฯ ก่อนจะโทรหาเ

  • คนหลงเด็ก   ญี่ปุ่น 2

    Foei Partวันนี้เราสองคนตกลงจะไปโตเกียวดิสนีย์แลนด์ เห็นเธอบ่นว่าอยากเห็นขบวนพาเหรดสุดอลังการของที่นี่ โดยใน 1 วันจะมีขบวนพาเหรด 2 รอบเท่านั้น ใครมาที่นี่ก็ควรเช็ครอบกันให้ดีๆ ก่อนมานะครับ"ร้อนไหม แดดแรงนิดหน่อยนะวันนี้" ผมถามคนข้างๆ เมื่อเราเดินกันมาจนถึงหน้าประตูทางเข้าโตเกียวดิสนีย์แลนด์"ไม่เท่าไหร่ค่ะ อากาศดีกว่าประเทศไทยเยอะเลย""ไปตรงไหนก่อนดี""ไปถ่ายรูปกับประสาทดิสนีย์กันค่ะ""ตามใจหนูเลย""งั้นไปกันเถอะ" เบญจาเธอดูตื่นเต้นมาก คว้ามือผมได้ก่อนจะรีบเดินไปยังปราสาทที่ตั้งอยู่ไม่ไกล ผมเผลอยิ้มให้กับความน่ารักดุ๊กดิ๊กของเธอ :)"ยิ้มอะไรคะ" เธอหันมาถามทำให้ผมส่ายหน้าตอบกลับไป"ไม่มีอะไรครับ หนูไปยืนเถอะ เดี๋ยวพี่ถ่ายรูปให้""ถ่ายให้หนูสวยๆ นะ รู้ไหม""ถึงหนูไม่ถ่ายก็สวยอยู่แล้ว""บ้า... มาชมกันตรงๆ ได้ไง ถ่ายรูปเร็วๆ เลยค่ะ" เบญจาหน้าแดงยืนบิดตัวด้วยความเขินอายก่อนจะเริ่มโพสต์ท่าให้ผมถ่ายรูป ซึ่งผมก็กดถ่ายเธอรัวๆ ทุกอิริยาบท มีทั้งรูปดีและรูปหน้าเหวอ"พี่เฟย ถ่ายดีๆ สิ""ดีแล้วเนี่ย""พี่ไปยืนบ้างไป เดี๋ยวหนูถ่ายให้""ไม่เอาอ่ะ พี่อยากเป็นตากล้องให้หนูมากกว่า" ผมส่งยิ้มให้เธอที่ย

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status