Beranda / รักโบราณ / คณิกาที่รักของชิงอ๋อง / ตอนที่ 2  ท่านอ๋องเอวดุ

Share

ตอนที่ 2  ท่านอ๋องเอวดุ

last update Terakhir Diperbarui: 2025-02-27 00:02:31

 

"คุณชาย อ๊ะ อื้อ..."

"แคว๊ก!!"

ชุดบางนั้นถูกกระชากออกในทีเดียว ภายใต้ชุดนั้นงดงามยิ่งกว่าที่เขาคาดคิดเอาไว้ ทั้งขาวและเนียนน่าสัมผัสไปเสียหมด อกอวบนุ่มที่ซ่อนรูปตรงหน้ามันใหญ่โตมากกว่าที่เขาคิดเอาไว้เสียอีก ไหนจะยอดถันสีชมพูสดที่เพียงเห็นก็อยากจะครอบครองนั่นอีก

 ไม่นานลิ้นหนาก็ก้มลงจัดการมันอย่างหิวโหย ว่านชิงดิ้นเร่าอยู่ในอ้อมแขนของเขา นางรู้สึกร้อนรุ่มจนต้องการมากขึ้นอย่างไม่รู้ตัว แม้ครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกที่เปลือยกายต่อหน้าผู้อื่นแต่นางกลับอยากให้เขากระชากมันออกไปให้หมดในคราวเดียว

"คุณชาย อ๊าา ได้โปรด เร็วเข้าเถิดเจ้าค่ะข้าต้องการท่านเช่นกัน"

เสื้อผ้าทั้งคู่ถูกสลัดทิ้งโดยเร็ว สงครามกำลังจะเริ่มขึ้นเมื่อร่างหนาประกบลงไปพร้อมกับส่งลิ้นเข้าไปยังปากของนาง ลิ้นที่ตวัดกันไปมาทำให้อารมณ์ทั้งคู่กระเจิดกระเจิง เรือนร่างของนางเหตุใดจึงงดงามเช่นนี้ ทั้งขาวเนียนจนอยากทำให้เป็นริ้วรอยด้วยมือและปากของเขา

นางเป็นของเขาแล้ว เป็นของเขาผู้เดียว เมื่อเริ่มลงมือ เสียงครางนั้นทำเอาเขาได้ใจเมื่อนางเริ่มตอบโต้เขา มือเรียวนั้นจับศีรษะเขาแน่นเมื่อเขาระดมรัวลิ้นลงไปที่กลีบดอกไม้ใจกลางลำตัวพร้อมกับโลมเลียน้ำที่ไหลออกมาไม่หยุดของนาง โหนกนูนนั้นเริ่มร้าวเพราะแรงกดของปากและจมูกที่ฝังแน่น

"อ๊าา...อ๊าา คุณชาย อื้อ... เร็วเข้าเจ้าค่ะ อ๊าา...”

"รออีกเดี๋ยว ข้ายังชิมไม่หมด อา!!..... รอก่อน"

เขายังอยากชิมรสชาติหอมหวานตรงร่องนั้นอยู่ เขานึกไม่ถึงว่าจะติดใจมันตั้งแต่ครั้งแรกที่ทำเช่นนี้ ซึ่งเขาไม่เคยทำเช่นนี้กับผู้ใดมาก่อน แต่กับนางเขากลับทำโดยไม่คิดสักนิดเมื่อจับนางแยกขาได้เขาก็เริ่มสอดใส่มังกรยักษ์เข้าไปทันทีจนนางร้องขึ้นมา เขาลืมเสียสนิทว่านี่อาจจะเป็นครั้งแรกของนาง

"อ๊ะ ...ข้าเจ็บ ฮือ...เจ็บมากเลย"

"ข้าอยู่นี่ว่านชิง อย่าร้องนะคนดีอีกเดี๋ยวก็จะไม่เจ็บแล้ว อดทนอีกนิด อาา...อีกนิดเดียว..."

เสียงกัดฟันดังลอดออกมาจนเขาได้ยิน แม้ว่าอยากจะหยุดเพื่อให้นางได้ทำใจสักหน่อยเพราะนี่คงเป็นครั้งแรกของนางเป็นแน่

 แต่เขาหยุดไม่ได้แล้วเรือนร่างของนางเย้ายวนเขามากเกินไป เขาไม่สามารถหยุดความปรารถนานี้ได้จึงเปลี่ยนเป็นจูบนางเพื่อปลอบแทน นิ้วก็พลันจับที่ยอดปทุมถันสีงามนั้นไปมาจนคนใต้ร่างเริ่มเปลี่ยนเป็นครางรับแทน

"อาา...คุณชาย"

"ไม่เจ็บแล้วใช่หรือไม่"

"อื้อ...ไม่เจ็บแล้ว อ๊าา...อ๊าาา คุณชาย ข้า...อ๊าา"

"เจ้าจะเสร็จสินะ เดี๋ยวข้าช่วยเจ้าเอง"

เขาทำตามที่พูดเมื่อลิ้นเริ่มโลมเลียยอดอกพร้อมกับจังหวะที่กระแทกถี่ๆ เข้าไปจนร่างของว่านชิงแอ่นและกระตุกขึ้นมา

เขาดึงขานางเอาไว้จนบั้นท้ายนางลอยขึ้นมาเล็กน้อยพร้อมกับกระแทกไม่หยุดเมื่อนางเริ่มนิ่งลงและหายใจหอบเขาจึงค่อยๆปล่อยขานางลงและดึงนางเข้ามาในอ้อมกอดของเขา

"เป็นอย่างไรบ้างว่านชิง"

"ข้า...."

"เจ้าต้องการอีกหรือไม่"

"คุณชาย....คือว่า...อ๊า....อ๊าา...ต้องการเจ้าค่ะ อ๊าา...คุณชาย"

เขารู้ว่าฤทธิ์ยานั้นไม่หมดไปง่ายๆแน่เขาจึงจับนางขึ้นนั่งคล่อมบนตัวเขาและเริ่มยกบั้นท้ายกลมกลึงนั้นบดขยี้กับมังกรยักษ์ข้างใน เมื่อนางเริ่มรับได้แล้วเขาจึงเริ่มจังหวะด้วยพร้อมกับว่านชิงที่ตัวเริ่มเอนหงายเพราะความเสียวซ่านที่เขามอบให้

ร่องรอยเพิ่มจากหนึ่งเป็นสอง จนบัดนี้ทั้งเรือนกายของว่านชิงตั้งแต่หน้าอกจนถึงหลังและขาอ่อนของนางเต็มไปด้วยรอยแดงช้ำทั้งตัว

"ว่านชิง ข้าจะเปลี่ยนท่าแล้ว เจ้าเสร็จไปอีกรอบแล้วสินะ"

นางไม่ตอบสิ่งใดกับเขา นางไม่เข้าใจที่เขาพูดเลยสักนิด รู้เพียงว่ารู้สึกว่ามองสิ่งใดไม่เห็นอีกแล้ว นางได้ยินเพียงเสียงกระซิบของเขาที่บอกว่ากำลังจะทำสิ่งใด เหตุใดเขาจึงเก่งนัก จับจุดถูกไปเสียหมด

ไม่ว่าจะจับตรงไหนบนร่างกายนาง ว่านชิงก็รู้สึกว่ามีความรู้สึกร่วมกับเขาทุกครั้ง ไม่รู้ว่าผ่านเวลาไปนานเท่าใด เขาพานางไปสวรรค์มากี่รอบ แต่นางมารู้สึกตัวอีกทีก็อยู่บนรถม้าของเขาแล้ว

"นี่ข้า...นี่พวกเรา...."

"เจ้านอนพักก่อนเถอะ ถึงแล้วข้าจะเรียก"

"แต่ว่า...โอ๊ย!!"

"ข้าบอกว่าอย่าพึ่งลุกอย่างไรเล่า"

"เกิดสิ่งใดขึ้นเจ้าคะ"

"เจ้าสลบไปก่อนที่...."

ว่านชิงได้แต่ก้มหน้ารับ ใช่แล้ว นี่คือพันธะสัญญาที่เขากับนางทำร่วมกัน นางต้องเป็นคณิกาส่วนตัวของเขา เมื่อเขาต้องการเมื่อใดนางต้องทำหน้าที่นั้น แลกกับการที่เขาช่วยนางออกมา

 ข้อตกลงคือจะต้องไม่ผูกมัดตัวเขาไว้กับนาง เขาต้องการนางได้แต่นางห้ามต้องการเขา นางต้องเป็นของเขาคนเดียวห้ามยุ่งเกี่ยวกับบุรุษอื่นนอกจากเขา จนกว่าเขาจะเบื่อและยอมปล่อยนางไปจากเขา

“เจ้าคิดสิ่งใดอยู่งั้นหรือ”

“เปล่าเจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นก็ดี เจ้าหิวหรือไม่”

“นิดหน่อยเจ้าค่ะ”

“จงหมิง แวะข้างหน้าหน่อยข้าจะกินข้าว”

“ขอรับ”

“คุณชาย ท่านมิต้อง…”

“ข้าก็หิวเช่นกัน เอาเถอะ ใช่ว่าข้าจะกินเจ้าครั้งเดียวเมื่อไหร่ เราพักเพื่อเติมพลังก่อน กลับจวนไปเจ้าต้องรับผิดชอบเจ้าคงไม่ลืมข้อตกลงของเราเสียล่ะ”

“เจ้าค่ะ ข้าทราบดี”

ทั้งคู่เดินลงจากรถม้าไปที่ร้านบะหมี่ นางไม่กล้าเอ่ยถามเรื่องที่ออกมาจากหอเซียงเฟยว่าเขาใช้วิธีการใด แต่ไม่บอกก็พอจะทราบว่าเขาคงจ่ายค่าตัวนางให้กับเจ้าของหอเซียงเฟยแล้วเป็นแน่

“เจ้าพูดน้อยจริง ไม่มีสิ่งใดจะพูดบ้างหรือ”

“ข้าไม่แน่ใจว่า…คุณชายจะให้ข้าพูดหรือถามได้มากน้อยเพียงใดเจ้าค่ะ”

“เจ้าอยากถามสิ่งใดเล่า หากตอบได้ข้าจะตอบ หากตอบไม่ได้ข้าจะเงียบเป็นอันรู้กันว่าข้าไม่ตอบ ตกลงหรือไม่”

“ข้า…”

“เจ้ากินอะไร บะหมี่หรือข้าวดีเล่า”

“บะหมี่ก็ได้เจ้าค่ะ”

“จงหมิง”

“ขอรับ”

“เจ้าถามมาสิ ข้าให้จงหมิงไปสั่งให้แล้ว”

“เหตุใดคุณชายจึงยอมช่วยข้าออกมาจากที่…นั่นเจ้าคะ”

“ในตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ตอนนี้ ข้าคิดว่าโชคดีมากที่นำเจ้าออกมาจากที่นั่น”

“เพราะเหตุใดเจ้าคะ”

“ข้าจะบอกเจ้าเมื่อเรากลับถึงจวนแล้ว”

เขามองหน้านางอย่างมีความหมาย ใบหน้านางร้อนผ่าวอย่างบอกไม่ถูก สายตาเย้ายวนนั้นทำเอานางใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่านางเองก็เริ่มหวั่นไหวไปกับสายตาอบอุ่นและยั่วยวนนั่นเข้าแล้ว

“บะหมี่มาแล้ว รีบกินเถอะจะได้รีบกลับ”

จวนพักตากอากาศท่านอ๋อง

“ถึงแล้วล่ะ ลงมาสิ”

หยงว่านชิงเดินตามเขาเข้ามาในจวนที่เงียบสงบ ระหว่างทางนางก็ถามไปบางอย่างเกี่ยวกับหอเซียงเฟยนั่น แต่นางก็ยังไม่กล้าถามเรื่องอื่น เขาถามเพียงชื่อนางและอย่างอื่นก็ไม่ถามเช่นกันเพราะเขาเริ่มจูบนางมาตลอดทางจนถึงจวน และเมื่อเดินถึงจวนแล้วก็พานางเดินมาที่ห้องอย่างรวดเร็วเช่นกัน

“คืนนี้พักที่นี่ก็แล้วกัน”

“เจ้าค่ะ ขอบคุณ อื้อ...อ๊าา คุณชาย”

“เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าที่หอเซียงเฟยนั่น…เจ้าทิ้งข้าไว้กลางทางคนเดียว คืนนี้เจ้าต้องรับผิดชอบนะว่านชิง”

“เจ้าค่ะ ข้าจะรับผิดชอบเอง อ๊าา เดี๋ยวก่อนคุณชาย อื้อ…แน่น…..อ๊าา….”

เขาดึงชุดนางออกด้วยความรวดเร็วซึ่งว่านชิงเองก็ไม่ทันรู้ตัว เขาทำอย่างรวดเร็วเช่นนั้นได้อย่างไรรวมถึงชุดของเขาด้วยเช่นกัน ที่แปลกใจกว่านั้นคือมังกรยักษ์ของเขาเหตุใดจึงพร้อมสู้ศึกได้ตลอดเวลาหรือว่ามันโตมาตั้งนานแล้วตั้งแต่ในรถม้านั่นกันแน่

“อาาา ว่านชิง อีกรอบนะ ข้าจะให้เจ้าพักแล้ว”

“คุณชาย ข้า…ไม่ไหว..ไม่ไหวแล้วจริงๆ อ๊าาา”

“อื้อ..ข้ารู้แล้วว ….อาาา…ว่านชิง  แน่นมากจริงๆ อาา……”

เขายอมปล่อยให้นางพักเมื่อผ่านครึ่งคืนไปแล้ว เรือนนี้ตั้งอยู่นอกเมืองฝั่งตะวันออก อยู่คนละฝั่งกับหอเซียงเฟยและตำหนักอ๋องที่อยู่ใจกลางเมือง เขาจงใจมาพักที่นี่ก่อนจะเข้าตำหนักอ๋องที่เขาจะเข้าไปรับตำแหน่งในอีกสิบวันข้างหน้า

ก่อนหน้านี้เจ้าเมืองคนเก่าของเฉินตูถูกคนลอบฆ่า ข่าวว่าไม่มีผู้ใดรอดออกมาเลยสักคน แต่นึกไม่ถึงว่าวันนี้เขาจะพบกับนาง หากว่านางคือบุตรีของใต้เท้าหยงจริงๆ นั่นก็จะทำให้คดีนี้คืบหน้า เพราะเขาต้องการทราบว่าผู้ใดกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

“หยงว่านชิง”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terkait

  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 3 ฐานะที่แท้จริง

    หยงว่านชิงตื่นขึ้นในตอนเช้า เมื่อนางค่อยๆขยับตัวขึ้นก็รู้สึกว่าตั้งแต่ช่วงเอวลงไปปวดร้าวมากจนแทบจะลุกไม่ขึ้น เพราะคุณชายของนางทำเอาเหนื่อยเกือบทั้งคืนกว่าจะยอมให้นางได้พักผ่อน นางตกใจอีกครั้งเมื่อประตูเปิดออกมาพร้อมกับสาวใช้อีกสามคนที่เดินเข้ามา“คุณหนูท่านตื่นแล้วหรือเจ้าคะ ข้าน้อยชื่อว่าอาลี่ มีหน้าที่ดูแลคุณหนูนับจากนี้เจ้าค่ะ”“อาลี่งั้นหรือ ข้าชื่อ..”“คุณหนูหยง ข้าทราบแล้วเจ้าค่ะ คุณหนูเชิญไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนเถิดเจ้าค่ะ ท่านอ๋องทรงรออยู่ที่ห้องอักษรแล้วเจ้าค่ะ”“เดี๋ยวก่อน เมื่อครู่เจ้าเรียกว่า....ท่านอ๋องงั้นหรือ”“ใช่เจ้าค่ะ จวนนี้เป็นจวนตากอากาศของท่านอ๋องชิงเย่หาน ผู้ที่พาท่านมาก็คือท่านอ๋องของพวกเราเจ้าค่ะ”“ท่านอ๋อง….อ๋องชิง..ผู้ที่จะมาปกครองเมืองเฉินตูแทน..ท่านเจ้าเมืองคนเก่า”“ใช่แล้วเจ้าค่ะ คุณหนูท่านเดินไหวหรือไม่เจ้าคะ”“ข้าเดินไหว ขอบคุณเจ้ามาก”“คุณหนูอย่าได้เกรงใจอาลี่เลยเจ้าค่ะ ต่อไปข้าจะอยู่ข้างกายท่าน เรียกอาลี่เฉยๆก็ได้เจ้าค่ะ”“เช่นนั้นอาลี่ รบกวนเจ้าด้วย”นางเดินไปทำธุระและอาบน้ำอุ่นที่สาวใช้ตระเตรียมให้ อาลี่แอบหน้าแดงเล็กน้อยเมื่อเห็นร่องรอยบนกายของว่านชิง

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-27
  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 4 บทรักร้อนของท่านอ๋อง

    “อ๊าา..เดี๋ยวก่อน… เพคะ ท่านอ๋อง”เขาไม่อาจรั้งรอต่อไปได้อีกแล้ว เพียงแค่เห็นองครักษ์ประจำตัวเขามองนางอย่างตกตะลึงเขาก็แทบจะทนไม่ได้ที่จะพานางเข้ามาลงโทษเช่นนี้ มันไม่ใช่ความผิดนางที่งดงามเกินไป แต่เป็นเพราะเขาหวง เขาไม่อยากให้ผู้ใดมองนางเช่นนั้น นี่ขนาดคนข้างกายเขาเองยังเป็นเช่นนี้ แล้วบุรุษอื่นเล่า “อาาา..ว่านชิง ข้าจะไม่มีทางให้เจ้าจากไป ว่านชิง”“ท่านอ๋อง…ท่านอ๋อง….อ๊าา…อ๊าาา!!!”ว่านชิงทนไม่ไหว เพียงแค่คำว่าจะไม่ปล่อยนางไป นางก็รู้สึกตื่นเต้น ดีใจอย่างบอกไม่ถูกจนกลั้นความรู้สึกเอาไว้ไม่ได้ เขายังคงกระแทกเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ว่านชิงเองเริ่มรู้จังหวะของเขาและเริ่มตอบสนองเขาได้แล้ว นางเรียนรู้ไวและอยากจะให้เขาไม่หลงลืมนางเช่นกัน “ท่านอ๋องเพคะ หม่อมฉันเองเพคะ”“ว่านชิง นี่เจ้า…อาา..เดี๋ยวก่อน ข้าจะไม่ไหว ว่านชิง เจ้าอย่า..อาาา…”มือของนางบีบไปที่หน้าอกกว้างอย่างจงใจยั่วเขาเอวนางส่ายไปมาเป็นจังหวะจนเกิดเสียงดังขึ้นพร้อมกับเสียงร้องของทั้งคู่ ไม่นานน้ำรักของท่านอ๋องก็พุ่งออกมาจังหวะที่นางกระแทกจนมันหลุดโดยไม่รู้ตัว“ข้านึกแล้วเชียว เจ้าต้องฝึกอีกสักพัก ไปเถอะ ไปล้างตัวกัน”เขาอุ้มร่า

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-27
  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 5 บาดเจ็บ

    คืนนั้นเป็นคืนแรกที่ท่านอ๋องนอนไม่หลับ เขาไม่เคยต้องคิดมากเรื่องสตรีเช่นนี้มาก่อนเลย เขานอนพลิกไปมาบนเตียงกว้างของเขาจนสุดท้ายก็มิอาจข่มตาให้หลับได้ เขาจึงเดินจากห้องไปยังห้องตรงข้ามที่เป็นของหยงว่านชิง แต่เมื่อจะผลักประตูเข้าไปกลับเปิดไม่ออก“นี่อะไรกัน อยู่ในจวนข้ายังกล้าลงกลอนงั้นหรือ ว่านชิง เจ้ามันร้ายกาจนัก”เขาเดินกลับเข้าไปยังห้องนอนและหยิบเสื้อคลุมออกมาพร้อมกับเดินอ้อมออกทางด้านหน้าและพบเข้ากับองครักษ์หน้าประตู“ท่านอ๋อง จะเสด็จที่ใดพ่ะย่ะค่ะ”“เอ่อ…เปล่า ข้า…นอนไม่หลับ จะออกมาเดินเล่น”“พ่ะย่ะค่ะ”ท่านอ๋องรีบเดินออกมาก่อนที่ทหารองครักษ์นั่นจะสงสัย เขาเดินเลาะไปตามพื้นหินที่สวนไปยังด้านข้างตรงที่เป็นหน้าต่างของห้องหยงว่านชิง เมื่อเดินมาถึงและกำลังจะเดินไปยังหน้าต่าง“นั่นผู้ใดกัน ดึกดื่นป่านนี้มาทำสิ่งใดตรงนี้ แสดงตัวมา!!”เย่หานค่อยๆหันไปมองหน้าผู้ที่ถามเขา ทหารรักษาการณ์รอบจวนของเขาแน่นหนาถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใด ไม่ว่าจะไปที่ใดก็เจอพวกเขาเต็มไปหมด"“ข้าเอง!!”“ท่านอ๋อง ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะ เกิดอะไรขึ้นหรือพ่ะย่ะค่ะ เหตุใดพระองค์..”“ไม่มีอะไรทั้งนั้น พวกเจ้าไปเดินทางอื่นเถอ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-17
  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 6 ท่านอ๋องขี้หวง

    ว่านชิงเย็บแผลต่อโดยไม่ได้ตอบเขา ท่านหมอเดินทางมาถึงแล้วเมื่อเห็นว่าว่านชิงนั่งเย็บแผลให้ท่านอ๋องอยู่เขาจึงยังไม่เข้ามา แต่ฟังจากองครักษ์เล่าให้ฟังแทน เขาพยักหน้ารับรู้และจ่ายยาให้สาวใช้นำไปต้มเพื่อจะนำมาให้ท่านอ๋องดื่ม“คุณหนู ท่านหมอมาถึงแล้วขอรับ”“ข้าเย็บแผลเสร็จแล้ว ให้ท่านหมอเข้ามาดูแลต่อเถอะ”“ขอรับ”“จงหมิง เจ้าน่ะตามข้ามาทำแผลเถอะ ข้าจะทำแผลให้”“เดี๋ยว!!….จงหมิง….”“ท่านอ๋องมีสิ่งใดจะสั่งการพ่ะย่ะค่ะ”“เจ้า…ไปให้ท่านหมอทำแผล…ให้เจ้าก่อน…ข้า..ไม่เป็นไรแล้ว”“แต่หม่อมฉันทำแผลให้เขาได้…”“ไม่ต้อง!!….เจ้า…จะขัดคำสั่งข้า…งั้นหรือ”“คุณหนูอยู่ดูแลท่านอ๋องสักครู่เถิดขอรับ ข้าขอตัวให้ท่านหมอดูแผลให้ก่อน”“เอ่อ เช่นนั้น….”จงหมิงคำนับให้นางและเดินออกไปทันที เหตุใดเขาจะไม่รู้ว่าท่านอ๋องหวงคุณหนูหยงผู้นี้มากเพียงใด เพียงแค่วันนั้นเขาแค่เผลอมองนางตอนเดินสวนเข้าห้องหนังสือ ท่านอ๋องยังลงโทษโดยสั่งให้เขาต้องไปล้างคอกม้าถึงสามวัน ตอนนี้หากให้นางทำแผลให้ ชีวิตเขาคงอยู่ไม่สุขอีกหลายวันเป็นแน่ ทางที่ดีอย่ายุ่งกับนางมากจะดีกว่า“เจ้า…..โกรธข้างั้นหรือ”“เปล่านี่เพคะ พระองค์ต้องการสิ่งใดอีกหรือไ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-18
  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 7 ขี้หึงขั้นสุด

    “ไม่นะว่านชิง ข้าไม่ยอม!!”“ท่านอ๋องเพคะ!!”เย่หานเริ่มพูดเพ้อเจ้อไม่หยุดคงเพราะบาดเจ็บและเริ่มมีไข้ขึ้นทำให้เขาพูดจาเพ้อเจ้อไปมากจนว่านชิงต้องตะคอกเขา เย่หานจึงได้หยุดนิ่งไป“ท่านอ๋องตั้งสติก่อนนะเพคะ หม่อมฉันมิได้คิดสิ่งใดทั้งนั้น ท่านอ๋องเป็นผู้มีพระคุณของหม่อมฉัน เป็นคนที่ดึงหม่อมฉันมาจากขุมนรกนั่น ตอนนี้พระองค์บาดเจ็บอยู่ พระองค์ทำใจให้สบายหม่อมฉันจะเฝ้าอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนแน่นอนเพคะ”“เจ้าพูดจริงหรือ”“หม่อมฉันไม่เคยโกหกพระองค์เลยนะเพคะ”“เคยสิ”“หม่อมฉันไม่เข้าใจ”“เจ้าโกหกว่าไม่โกรธ แต่เจ้ายังโกรธข้าอยู่”“หม่อมฉันไม่อยากเถียงแล้วเพคะ หม่อมฉันจะไปเอายามาให้พระองค์เสวยแล้วจะได้ให้จงหมิงพาพระองค์ย้ายไปที่ห้องบรรทม”“คืนนี้เจ้าต้องนอนเฝ้าข้าที่ห้อง”ว่านชิงไม่อยากพูดมาก ตอนนี้นางเริ่มเหนื่อยกับความเอาแต่ใจของท่านอ๋องและความเพ้อเจ้อของเขาแล้ว นางไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนขี้ระแวงเช่นนี้มาก่อนเลย“ว่านชิง เหตุใดจึงไม่รับปาก เจ้าต้อง...”“เพคะ หม่อมฉันทราบแล้ว”จงหมิงถูกนางเรียกเข้ามาเพื่อช่วยพยุงตัวท่านอ๋องให้กลับไปนอนที่ห้องบรรทมพร้อมกับอาลี่ที่ยกถาดยาตามพวกเขาไป ท่านหมอกลับไปแล้วหลังจากด

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-18
  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 8 คลั่งรักไม่รู้ตัว

    ว่านชิงรู้สึกว่ายิ่งน้ำรักของเขาเข้าไปเท่าใด มันก็จะเริ่มมีบางส่วนที่ล้นออกมาจนนางเริ่มทนไม่ไหว คืนนี้เริ่มเหนื่อยล้าเพราะท่านอ๋องของนางเริ่มกลับมาจัดการนางอย่างดุเดือดอีกครั้ง รอยรักที่เขาฝากไว้พึ่งจะเริ่มหาย บัดนี้ทั้งร่างของนางก็เต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงอีกครั้ง“เย่หาน ไม่ไหวแล้วเพคะ หม่อมฉัน…อ๊าา…กลั้นไม่ไหวแล้ว”“ขออีกรอบนะคนดี ข้าจะให้เจ้าพักแล้ว อีกรอบเดียวนะว่านชิง”“อื้ออ….เย่หาน ท่านใจร้ายนัก อ๊าาา….ท่านอ๋องเพคะ ไม่ไหวแล้วเพคะ อ๊าาา…”“จูบข้าหน่อย”ว่านชิงที่เกาะหัวเตียงและหันหลังอยู่ลุกขึ้นมาหันไปจูบเขาอีกครั้งมือหนานั้นเริ่มล้วงมาที่ใจกลางสตรีและบี้เม็ดทับทิมสีแดงสดด้านหน้าเล่นพร้อมกับกระแทกจากด้านหลังพร้อมกันทำเอานางเริ่มทนไม่ไหวอีกรอบ“อื้ออ…อื้อ….อ๊าา…ไม่นะ ไม่ไหวแล้ว…อ๊าาา…”“ว่านชิง เป็นอย่างไรบ้าง ชอบแบบนี้หรือไม่ ตอบข้าสิ…”“ชะ…ชอบเพคะ ...ชอบมากที่สุด”“มานี่สิ ข้าจะทำให้อีก”“ท่านอ๋องเพคะ อ๊าา….อ๊าา…อย่าเพคะ อย่า….”“อย่าอะไร…พูดมา…”มือหนาอีกข้างบีบที่ยอดถันสีชมพูสด อีกข้างก็อยู่ร่องกลีบกลางที่ทั้งคู่สอดประสานกันอยู่“ท่านอ๋อง..อย่าหยุด…อ๊าา…เย่หาน…ไม่ไหวแล้วว…..อ๊าา

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-19
  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 9 ตำหนักใหม่ท่านอ๋อง

    ชิงเย่หานมองหน้านางพร้อมกับพูด“ใช่ มีเพียงเรา เจ้าจะต้องอยู่กับข้า ข้าก็จะอยู่กับเจ้า หรือเจ้าอยากจะกลับไปฟื้นฟูสกุลหยงของเจ้าให้พวกมันไล่ล่าเจ้าได้อีกกันเล่า”“แต่สักวันหนึ่งพระองค์ก็ต้องอภิเษก ต้องแต่งตั้งพระชายา มีพระสนมมากมายนะเพคะ ข้อตกลงของเรา....”“ว่านชิง เรื่องข้อตกลงนั่น ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะ…..”“นั่นคือสิ่งที่พระองค์บอกก่อนที่รับหม่อมฉันมาจากหอเซียงเฟยนะเพคะ หม่อมฉันย่อมจดจำได้เพคะ วางพระทัย หม่อมฉันยังคงทำตามข้อตกลงทุกประการ หากว่าวันใด…..”“ว่านชิง ข้า….”“หม่อมฉันไปเตรียมสำรับก่อนนะเพคะ กินเสร็จจะได้ดื่มยา”ว่านชิงเดินออกจากห้องไปก่อนที่น้ำตานางจะไหลออกมา ที่สุดแล้วอาจจะเป็นนางที่คิดไปเองว่าเขาจะเหนี่ยวรั้งนางเอาไว้ แต่ดูจากท่าทางของเขาแล้ว เรื่องเมื่อคืนนี้คงเป็นนางที่คิดไปเองนางไม่ควรคิดหวังไปไกลเกินกว่านั้น นางเป็นเพียงสตรีที่บ้านแตกไร้สกุลคนหนึ่ง ในตอนนี้ก็ยังไม่มีที่ไป มีเพียงเขาที่รับนางเอาไว้และคอยดูแล ไม่มีแม้แต่ฐานะใดๆในตำหนักอ๋อง หากวันหนึ่งต้องไปนางคงต้องยอมรับและพยายามหาหนทางรอดให้ตนเองตำหนักท่านอ๋อง“ว่านชิงเป็นอย่างไรบ้าง ชอบหรือไม่”“เพคะ ชอบเพคะ”ท่านอ๋อ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-19
  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 10 ยกเลิกข้อตกลง

    ว่านชิงทำได้เพียงเดินตามเขาไปเงียบๆ และเมื่อเปิดประตูเข้าห้องและลงกลอนได้ เขาก็ไม่ปล่อยให้นางได้หยุดพักตามที่พูดจริงๆ เสื้อผ้าที่หลุดและกระจัดกระจายตามพื้นบ่งบอกว่าเขาอดกลั้นเพียงใดที่จะพานางมาฉลองเรือนพักใหม่ที่นี่ “อื้อ…ไม่ไหวแล้วนะเพคะ …อ๊าา…”“ว่านชิง….เรายังไปไม่ถึงครึ่งทางเลยนะทูนหัว ข้า….อาา!!…นี่เจ้า…ว่านชิงเจ้าร้ายนักนะ เจ้ารัดข้าแน่นไปแล้ว”“พระองค์ปรานีหม่อมฉันด้วยเพคะ อ๊าา…ท่านอ๋อง…”“เจ้ากล้าสู้ข้าแล้ว เก่งแล้วนะตอนนี้ มาสิ ดูสิว่าผู้ใดกันแน่ที่เป็นแม่ทัพในครั้งนี้”ขานางพาดไปที่ไหล่ของเขาทั้งสองเมื่อเขาจับมันยกขึ้นและส่งมังกรยักษ์นั้นเข้าไปจนสุดจนนางจุก เตียงใหม่นี้ทั้งนุ่มและกว้างแต่บัดนี้เครื่องนอนและผ้าห่มล้วนกระจัดกระจายเพราะสงครามรักที่เร่าร้อนและดุเดือดไฟปรารถนากำลังแผดเผาคนทั้งคู่อย่างไม่หยุดยั้ง ห้องบรรทมท่านอ๋องอยู่กลางเรือนแม้ร้องดังเท่าใดก็มิอาจได้ยินไปถึงด้านนอกได้“ว่านชิง ยอมแพ้หรือยัง”“ยอม…ยอมแล้ว…อ๊าา…ได้โปรด หยุดที อ๊าา…”“หยุดหรือ คำพูดเจ้าเชื่อถือไม่ได้เลยสักครั้ง”“เย่หาน แต่นี่เรา…อ๊าา..เดี๋ยว....จะทนไม่ไหวแล้วเพคะ เร่งก่อน อ๊าา…เย่หาน”“เจ้า…อยาก

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-19

Bab terbaru

  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนพิเศษ 2 พิธีอภิเษกชิงอ๋อง

    สามวันก่อนวันอภิเษก“หย่งผิง เหตุใดครั้งนี้เจ้าพากู้เซียงหยีมากับเจ้าด้วยเล่า”“ข้ามิได้พานางมา นางมาของนางเองโดยทูลขอเสด็จพ่อข้า”“ท่านอ๋องฟ่านไม่น่าจะยอมโดยง่ายเช่นนี้”“หึ นางให้พ่อนางมาขอน่ะ บอกว่าอยากหาประสบการณ์ใหม่นอกเมือง เห็นว่าข้าจะเดินทางมาที่ต้าเฉินเลยถือโอกาสขอให้พานางมาด้วย แต่ข้าปฏิเสธ นางบอกว่ายินยอมตามมาและจะดูแลตัวเอง”“แต่ที่ข้าเห็น นางแทบจะตัวติดกับเจ้า”“ข้าหาได้สนใจไม่ ว่าแต่เรื่องของเจ้ากับหลินเนี่ยเฟย…เหตุใดจึง…”“นี่เจ้ายังมองไม่ออกอีกหรือ นางไม่ได้ชอบข้าตั้งแต่แรก นางไม่รู้ใจตัวเอง นางยังเด็กแยกแยะความรักระหว่างชายหญิงไม่เป็น นางพึ่งรู้ตัวว่าข้าน่ารำคาญก็ตอนนางได้ว่านชิงเป็นพี่สาวนางนั่นแหละ ตั้งตัวเป็นศัตรูกับข้าคอยหวงพี่สาวตลอด”“เป็นเช่นนี้ได้เช่นไร ข้าจำได้ว่าตอนเรียนด้วยกันที่นั่น พวกเจ้า…..”“เจ้าลองนึกดูให้ดีๆ ว่าที่นางทำเรื่องนี้เพราะอะไร ข้าเองก็รู้แต่ก็ต้องยอมอยู่กับนางเพราะนางเหมือนน้องสาวข้า นางไม่มีญาติที่นั่นมีเพียงข้าที่ไปกับนาง ย่อมต้องดูแลกันเป็นธรรมดา จากนั้นนางเลยยึดติดว่าสิ่งที่ทำกับข้าคือความรัก แต่แท้จริงแล้วมันคือรักแบบพี่น้องเท่านั้น ข

  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง     ตอนพิเศษ 1 สำรวจเรือนหอ

    จวนเสนาบดีหลิน“พี่ใหญ่ท่านคุ้นชินกับเมืองหลวงแล้วหรือยังเจ้าคะ”“ข้าอยู่ที่ใดก็ได้ ว่าแต่วันนี้เจ้ากินยาแล้วหรือยัง”“กินแล้วสิเจ้าคะ นี่พี่ใหญ่อีกไม่กี่วันท่านก็ต้องแต่งเข้าตำหนักท่านอ๋องแล้ว ตลอดสิบวันที่ย้ายมาจากเฉินตูเราก็อยู่ด้วยกันตลอด ท่านแต่งออกไปแล้วข้าต้องเหงาแน่เลยเจ้าค่ะ”“เจ้าน่ะเป็นลูกคนเดียวมาตลอดมิใช่หรือ”“ก็ใช่น่ะสิ เพราะมีท่านมาเป็นพี่สาวข้าจึงมีคนให้อ้อนได้บ้าง ใครจะรู้ว่าพอมีก็จะถูกแย่งไปกันเล่า”“อีกหน่อยเจ้าเองก็จะมีคนมาแย่งไปเช่นกัน เจ้าน่ะไม่ได้ถูกใจผู้ใดเลยงั้นหรือ”“ท่านพี่อย่าล้อข้าเล่น ในชีวิตของข้าพบเจอบุรุษมาไม่กี่คนหรอกเจ้าค่ะ”“เนี่ยเฟย อาการของเจ้าตอนนี้ก็ดีขึ้นมากแล้ว อาการแพ้ก็ไม่มีแล้ว ต่อไปก็ทำตามใจได้แล้วล่ะ เจ้าอยากไปไหนหรือไม่ ข้าจะได้ชวนท่านอ๋องพาเจ้าไปเที่ยว”“ไม่เอาหรอกเจ้าค่ะ ไปกับพี่เย่หานที่เอาแต่ตามท่านตลอดเวลา ข้าเห็นแล้วอึดอัดแทนจริงๆ เขาไม่คิดอยากให้ท่านได้พักหายใจบ้างเลยหรืออย่างไรกันนะ เอาแต่ตาม ท่านหายไปเพียงแค่ครึ่งก้านธูปก็ตามหาเสียทั่วตำหนัก ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าข้าไม่เหมาะกับคนเช่นนี้จริงๆ ขืนมาเดินหาข้าจนทั่วเช่นนี้ ข้าคงเป็

  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 35 สัญญารัก.....(ตอนจบ)

    “ไม่ได้เพคะ!! หม่อมฉันนัดท่านพ่อกับเนี่ยเฟยเอาไว้แล้วว่าจะเอายาไปให้พวกเขา”“แต่ข้าส่งจงหมิงไปยกเลิกแล้ว ส่วนยาที่เจ้าเตรียมเดี๋ยวข้าให้คนเอาไปให้เนี่ยเฟยเอง มาเถอะ ไปกับข้า”“เดี๋ยวก่อนเพคะ พระองค์จะพาหม่อมฉันไปที่ใด รถม้ายังรออยู่ข้างนอก”“ข้าเอาม้ามา เจ้าไปกับข้า”“ไปที่ใดเพคะ”“ไปถึงก็รู้เอง มาเถอะ”“เย่หาน เดี๋ยวก่อนสิ”ท่านอ๋องอุ้มนางเดินออกจากจวนสกุลหยงและขึ้นหลังม้าพร้อมกับพานางขี่ออกไปทางด้านหลังเขาเมืองเฉินตู ระยะทางเริ่มห่างจากตัวเมืองเฉินตูและเป็นเนินเขาสูงที่เต็มไปด้วยทุ่งดอกไม้ที่สวยงาม เบื้องหน้าเป็นแม่น้ำที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ด้านหลังเป็นภูเขาเซียงชีของเฉินตู“ที่นี่ งดงามยิ่งนักเพคะ”“ลงมาสิ”ชิงเย่หานพานางเดินเข้าไปในทุ่งดอกไม้กว้างสุดลูกหูลูกตาพร้อมกับผ้าที่เขาเตรียมเอาไว้บนหลังม้า เนินเขาสูงในทุ่งดอกไม้ ด้านล่างเป็นลำธารเขาเลือกปูผ้าตรงนี้พร้อมกับพาว่านชิงมานั่งพิงเขาพร้อมกับมองไปยังทิวทัศน์ด้านล่างที่เป็นป่าเขาสุดลูกหูลูกตา“เจ้าเห็นนั่นหรือไม่ นั่นคือเส้นทางไปเมืองหลวง”“ข้าไม่เคยออกจากเมืองเฉินตูมาก่อนเลยเพคะ”“เจ้าอยากไปเมืองหลวงกับข้าหรือไม่ว่านชิง”“พระองค์

  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 34 ว่านชิงอยู่ที่ใด!!

    จงหมิงมองหน้าท่านอ๋องราวกับว่าตนเองกำลังทำผิดอย่างร้ายแรงที่บังอาจรู้ว่าหยงว่านชิงไปที่ใดในเวลานี้“พ่ะย่ะค่ะ คุณหนูหยง เอ้ย คุณหนูหลินบอกกระหม่อมให้เตรียมรถม้าเพื่อจะไปจวนท่านเสนาบดีพ่ะย่ะค่ะ”“แล้วเหตุใดอาลี่จึงไม่รู้เล่า!!”“กระหม่อมไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ”“แล้วเจ้ามัวรออะไรอยู่ตรงนี้ ยังไม่รีบไปเอาม้ามาให้ข้าอีก ข้าไม่นั่งรถม้า ข้าจะเอาม้า!!”“พ่ะย่ะค่ะ”จงหมิงรีบไปนำม้าของท่านอ๋องออกมาให้โดยเร็วด้วยเกรงว่าจะถูกลงโทษอีกเพราะความใจร้อนของท่านอ๋องในตอนนี้คงไม่ต้องบอกว่าเขาโมโหและร้อนใจเพียงใดที่ตื่นมาแล้วไม่พบว่านชิงจวนเสนาบดีหลิน“ว่านชิง …..ว่านชิง”“พี่เขย ท่านมาหาพี่ว่านชิงงั้นหรือ”“เนี่ยเฟย ว่านชิงเล่า เห็นบอกว่านางมาที่นี่”“ท่านอ๋อง เกิดอะไรขึ้นพ่ะย่ะค่ะ”“ใต้เท้าหลินขออภัยที่มากะทันหัน แต่ว่าว่านชิงได้มาที่นี่หรือไม่”เนี่ยเฟยและเสนาบดีหลินหันมองหน้ากันด้วยความแปลกใจและสงสัยพร้อมกับหันไปตอบกับคนที่ดูร้อนใจที่สุดตรงหน้าในตอนนี้“พี่ว่านชิงบอกว่าจะมาหาข้าในวันนี้จริงเพคะ แต่ว่านางยังมาไม่ถึง ไม่คิดว่านางจะออกมาจากตำหนักท่านแล้ว”“นั่นสิ กระหม่อมเองก็รอนางอยู่เช่นกันเพราะวันนี้นางน

  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 33 ท่านอ๋องน้อยใจ

    เจ้าเมืองเหมินหันไปทางท่านอ๋อง ตัวสั่นทั้งตัว เขาเองก็รู้ตัวดีว่าทำสิ่งใดลงไป แต่คิดไม่ถึงว่าเมื่อมู่เสียนอี่ถูกเปิดโปงแล้วเขาจะโดนด้วย“ไม่จริงพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง กระหม่อมเพียงแค่….แค่…มอบเป็นสินน้ำใจ หาใช่ซื้อตำแหน่งไม่ เรื่องย้ายมาที่เมืองเฉินตูนี้ เป็น…เรื่องนี้ท่านมหาเสนบดีหลินเป็นผู้แนะนำกระหม่อมต่อหน้าพระพักตร์ฝ่าบาทด้วยตนเองนะพ่ะย่ะค่ะ”เสนาบดีหลินเดินเข้ามายังเหมินสั่วถังที่นั่งคุกเข่าพร้อมกับขอความเมตตาต่อท่านอ๋องอยู่จึงพูดเพื่อให้เขาได้รับรู้ความจริง“ใต้เท้าเหมิน ที่ข้าเสนอชื่อท่านต่อฝ่าบาท นั่นเป็นส่วนหนึ่งในแผนการกำจัดขุนนางชั่วมู่เสียนอี่ เพราะเขารับสินบนจากท่านเพื่อเสนอชื่อเป็นเจ้าเมืองเฉินตูทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ท่านเป็นเพียงขุนนางในกรมวังที่แทบจะไม่มีผลงานใดๆมาก่อน ฝ่าบาทเรียกข้าเข้าไปหารือหลายรอบ และเพื่อจะล้อมจับพวกขุนนางชั่วทั้งหมดจึงได้เสนอชื่อเจ้าเพื่อมาเป็นเจ้าเมืองที่นี่”เหมินสั่วถังหมดแรงล้มไปกับพื้น ที่แท้เรื่องที่เขาจะมาเป็นเจ้าเมืองที่นี่ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว เสนาบดีหลิน ชิงอ๋องและฝ่าบาทวางแผนล่อพวกเขามาติดกับนี้“นำตัวเขาไป ขังที่คุกรอการตัดสินโทษ”“พ่ะย่ะค่ะ”ต

  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 32 สรุปคดีความ

    “ใต้เท้ามู่ไม่ต้องรีบร้อน ว่านชิง เจ้าว่ามา เจ้ามาที่นี่เพราะเรื่องที่ข้ายักยอกเงินคลังหลวงงั้นหรือ”“หม่อมฉันยังไม่ทันได้พูดสักคำว่าที่มาวันนี้เป็นเรื่องที่ท่านอ๋องยักยอกเงินพระคลังหลวง”มู่เสียนอี่เบิกตากว้างด้วยความตกใจพร้อมกลืนน้ำลายลงคออย่างรวดเร็ว คนในห้องโถงต่างก็ตกใจเช่นเดียวกันกับมู่เสียนอี่ นั่นสิ นางเพียงแค่ยกสมุดบัญชีออกมาและบอกว่าท่านอ๋องทราบดีว่าที่นางมาที่นี่ด้วยจุดประสงค์ใด แต่…..“เจ้า….ว่านชิง นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไร!!”ว่านชิงหันมามองหน้ามู่เสียนอี่พร้อมกับยิ้มให้เล็กน้อยเมื่อเขาทำท่าตกใจและมือไม้เริ่มอยู่ไม่สุข“ใต้เท้ามู่ ข้ายังไม่ได้บอกเลยว่าที่ข้ามาวันนี้เพื่อจะมาส่งรายงานของผู้ใด เหตุใดท่านจึงรีบร้อนด่วนตัดสินว่าข้าจะใส่ร้ายท่านอ๋อง ดูท่านมั่นใจเหลือเกินว่ารายงานบัญชีที่ข้าถืออยู่นี่เกี่ยวกับท่านอ๋องแล้วยังมีรายงานแก้ต่างเตรียมมาด้วย เรื่องนี้ ข้าคิดว่าท่านควรจะมีคำอธิบายหน่อยหรือไม่”“ใต้เท้ามู่ ว่าอย่างไร ที่ว่านชิงพูดมาท่านมีสิ่งใดจะแก้ต่างหรือไม่”“ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ นาง…เรื่องนี้นาง….”มู่เสียนอี่ทำตัวไม่ถูก เขาติดกับแล้ว เขาพลาดเองที่พูดออกไปโพล่งๆโดยไม่

  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 31 ต้นเหตุของอาการป่วย

    หลินเนี่ยเฟยเดินเข้ามาในห้องโถงพร้อมกับความแปลกใจของทุกคนในห้องโถง เหมินอี้เหนียงหน้าซีด ปากเริ่มสั่นเมื่อเห็นว่าหลินเนี่ยเฟยนั้นหายดีและไม่ได้ป่วยหนักปางตายอย่างที่นางเข้าใจ“ทำไม ผิดหวังมากงั้นหรือเหมินอี้เหนียงที่ข้ายังไม่ตายตามแผนที่เจ้าวางเอาไว้”ทั้งห้องจัดเลี้ยงเกิดเสียงฮือฮาขึ้นอีกครั้ง รวมทั้งท่านเจ้าเมืองเองก็ตกใจสุดชีวิตเมื่อหลินเนี่ยเฟยพูดออกมาว่าบุตรสาวของเขาเป็นผู้ทำร้ายนาง“เมื่อครู่นางบอกว่าบุตรสาวใต้เท้าเหมินเป็นผู้วางแผนทำร้ายนางงั้นหรือ”“ข้าก็ได้ยินเช่นนั้น”“นี่มันเรื่องอะไรกันละนี่”หลินเนี่ยเฟยเดินเข้ามาหาเหมินอี้เหนียงทันที“ข้าเห็นว่าเจ้าคิดถึงข้า เป็นห่วงว่าข้าถูกทำร้ายก็เลยมาหาเจ้า นึกไม่ถึงละสิว่าข้าจะยังมีชีวิตอยู่ มิได้มีตุ่มหนองน่าเกลียดซ้ำผมและเล็บก็ยังไม่หลุดร่วงดั่งข่าวลือนั่น”“เจ้า….คุณหนูหลินหายดี ข้า…ข้าก็ดีใจเป็นที่สุด”“งั้นหรือ!! เช่นนั้นข้าต้องขอขอบใจของฝากจากขนกระต่ายที่เจ้าเทียวส่งให้ข้าไม่หยุดด้วยหรือไม่!!”อี้เหนียงเบิกตากว้างเมื่อเนี่ยเฟยพูดกระแทกใส่นาง พร้อมกับสาวใช้ด้านหลังที่เดินถือกล่องมาด้วย“ไม่นะ นี่มันคือ….ผ้าห่มอย่างดี สั่งทอพิเศ

  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 30 หักหลัง หักเหลี่ยม

    ทั้งงานหันไปมองผู้ที่เดินเข้ามาในห้องโถง นางมาพร้อมกับสมุดบัญชีเล่มหนึ่งในมือ มู่เสียนอี่ยิ้มออกมาด้วยความพอใจเมื่อหยงว่านชิงยืนอยู่กลางห้องโถง“นี่เจ้า!! มาที่นี่ได้เช่นไร ข้าไม่ต้อนรับสตรีคณิกาเช่นเจ้า เด็กๆ ลากนางออกไป”“ช้าก่อนใต้เท้าเหมิน นางเป็นคนของสำนักบัญชีของข้า ให้ข้าสอบถามนางก่อนว่านางมาที่นี่ด้วยธุระอันใด”ว่านชิงหันมามองหน้ามู่เสียนอี่พร้อมกับยกสมุดบัญชีเล่มนั้นขึ้นมา “ข้ามาที่นี่เพราะสิ่งนี้”“เจ้าพูดเรื่องอะไร อย่ามาพูดจาเหลวไหลที่นี่”“ท่านอ๋องทราบดีว่าข้า….กำลังพูดเรื่องอะไร”“ว่านชิง นี่เจ้ากำลังพูดสิ่งใดอยู่อย่างนั้นหรือ”ท่านอ๋องถามเสียงเรียบๆพร้อมกับมองว่านชิงและสมุดบัญชีในมือที่นางถือมาด้วย“ท่านอ๋อง ในนี้เป็นรายงานบัญชีที่ถูกยักยอกออกจากกรมคลังและรวบรวมหลักฐานการใช้เงินผิดกฎหมาย ปลอมแปลงตราสารและแอบอ้างฝ่าบาทเพื่อทำการค้าผิดกฎหมาย”“บังอาจ!! ว่านชิง เจ้ากล้าใส่ร้ายท่านอ๋องงั้นหรือ ข้าเป็นขุนนางของฝ่าบาท ย่อมเป็นขุนนางของท่านอ๋องด้วย บัญชีนี่ต้องเป็นของปลอม ข้าอยู่ทำงานที่นี่มานาน ตรวจสอบการเข้าออกของเงินอย่างละเอียดถี่ถ้วน ท่านอ๋องไม่เคยทำเรื่องชั่วช้าเช่นนี้

  • คณิกาที่รักของชิงอ๋อง   ตอนที่ 29 งานเลี้ยงวันเกิดท่านเจ้าเมือง

    ว่านชิงรับสมุดบัญชีนั้นมาพร้อมกับมองหน้ามู่เสียนอี่ให้แน่ใจอีกครั้ง“สมุดบัญชีนี่ไม่ใช่ของจริง ท่านตกแต่งเอาสินะ”“เจ้า….รู้หรือไม่ว่าฉลาดเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดี”“ข้าเพียงแต่อยากจะปิดช่องโหว่ หากไม่รู้ว่ามันมาจากที่ใดแล้วข้าจะปิดช่องโหว่ที่ท่านทำขึ้นมาได้เช่นไร อย่าลืมว่าเรื่องเมื่อสองปีก่อนที่ท่านทำ ก็เป็นข้าที่พบพิรุธมิใช่ใต้เท้าเว่ย”“นี่เจ้ากำลังขู่ข้า”“ใต้เท้ามู่จะช่วยข้ามิใช่หรือ ข้าเพียงแค่จะช่วยท่านตอบแทน เรื่องนี้ต้องมีคำอธิบายที่เขาจะโต้แย้งไม่ได้ หรือว่าท่าน…ไม่คิดเช่นนี้”มู่เสียนอี่มองนางอย่างพินิจ แต่สายตาของว่านชิงที่มองมาที่เขาตอนนี้แข็งกร้าวและดุดันจนเขาเชื่อว่านางแค้นเคืองท่านอ๋องจริงๆอย่างไม่สงสัยแม้แต่นิด เขาคิดว่านางเป็นเพียงสตรีใจง่ายที่ละโมบจะครอบครองท่านอ๋อง แต่เมื่อรู้ว่าถูกหักหลังก็พร้อมจะแว้งกัดเหมือนกับสตรีทั่วไป“เจ้าพูดมาก็ถูก เช่นนั้นข้าก็จะบอกแผนการและวิธีการทั้งหมดที่ข้าจัดทำขึ้นมา ตามมาสิ”งานเลี้ยงวันเกิดท่านเจ้าเมือง“ท่านเสนาบดี ท่านยังกังวลเรื่องของคุณหนูหลินอยู่หรือขอรับ”“ไม่ขอปิดบัง แต่ข้าคิดไม่ตกจริงๆ ตอนนี้เหลือพึ่งแค่ท่านหมอที่่รักษานางมาตั

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status