Nagulat si Yuna. Mabilis siyang napaatras, nanginginig habang napalingon."Kuya!"Napatingin din si Yanyan. Nang makita niya kung sino ang dumating, agad siyang napasigaw sa tuwa."Kuya Austin!"Pero si Raven, malamig ang ekspresyon. Ang presensya niya ay parang nagyeyelong talim na bumabagsak mula sa bubong ng villa. Ang boses niya ay mas malamig pa sa niyebe, puno ng matinding galit.“Ano’ng ginagawa mo rito, Yuna? Bakit ka nanggugulo?”Muling natakot si Yuna. Hindi niya mapigilan ang isang hakbang na pag-atras."Kuya...!"Nagpa-cute si Yanyan, biglang kumibit ang labi, tila isang batang nagtatampo at handang umiyak. “Bakit ka naman ang sungit? Ako naman...”"Tumahimik ka!"Bago pa tuluyang pagalitan ni Raven ang kapatid, mabilis na sumingit si Cailyn.Lumapit siya, hinawakan ang braso ni Raven at may bahagyang ngiting sinabi, "Wala namang kasalanan si Yanyan. Huwag mo siyang pagalitan."Pagtingin ni Ravem sa kanya, agad lumambot ang matigas niyang ekspresyon. Nawala ang lamig sa mu
Montreux, Tan House.Pagkauwi ni Yanyan, hindi pa rin siya mapakali. Agad siyang sumubsob sa yakap ni Yllana at umiyak nang husto, nabasa pa nga ang damit nito sa dami ng luha niya.Matapos siyang pakalmahin ng kaunti, tinanong ni Yllana ang bodyguard tungkol sa nangyari.Pagkatapos nitong magkwento, nag-iba ang tono ni Yllana. Hindi na niya kinampihan si Yanyan."Mom, hindi ko talaga maintindihan. Bakit parang ang taas-taas ng tingin niyo kay Cailyn? Bakit sobrang protektado niyo siya? Ni hindi niyo nga ako pinapayagang makita kung saan siya nakatira!"Hindi makapaniwala si Yanyan. "Alam mo ba kung paano ako sinigawan ni Kuya dahil lang sa kanya? Simula pagkabata, hindi pa siya naging ganito kasungit sa akin!""Tama lang ang kuya mo."Biglang bumaba mula sa hagdan si Mario. Karaniwan itong kalmado, pero ngayon, ang bigat ng ekspresyon nito."Nakalimutan mo na ba ang mga sinabi namin sa'yo?""Dad, ano bang mali sa ginawa ko? Wala naman kaming ginawang masama kay Cailyn!" Malakas ang l
"Sigurado ka na d'yan?" Pumikit sandali si Cailyn, saka marahang tumango. "Hindi naman kailangang magmahal para mabuhay. Maganda kung maranasan mo, pero hindi naman kailangang pilitin kung magdadala lang ng sakit."Para sa kanya, ang pag-ibig ay parang pinakamasakit at pinakamasamang lasa sa mundo.Natikman niya na ito minsan—at parang sumakop ang pait hanggang sa buong katawan niya, pati na sa hibla ng kanyang buhok. Ayaw na niyang ulitin pa."Cailyn, kasi hindi mo pa natatagpuan ‘yung tamang tao."Napatingin siya kay Raven. Seryoso ang mga mata nito, tila may panata sa bawat salitang binibitawan. "Kapag dumating ang tamang tao, hindi magiging mapait ang pagmamahal."Umiling si Cailyn. "Ang dami namang ibang pwedeng gawin sa buhay. Hindi naman kailangan ang pag-ibig para mabuo ka."Tumawa siya nang bahagya bago biglang nagtanong, "Ikaw, Raven? Nagmahal ka na ba?"Sandaling nag-isip si Raven bago sumagot, "Kung pag-uusapan ang relasyon… siguro, oo?""Ano ‘yun? Ano ibig mong sabihin?"
"Hehe, baka may utos ka, sabihin mo na." Ngumiti si Samantha. Nag-invest si Alexander ng 300 milyong piso sa kanya kapalit ng pagiging kontrata-wife, pero hanggang ngayon, parang hindi pa niya ginagamit ang “karapatan” niya bilang asawa. Kaya naman, kahit paano, may respeto at konting takot pa rin si Samantha sa kanya. Hindi siya pwedeng bastusin. “Bukas, birthday ng matanda. Sasamahan mo akong umuwi,” sabi ni Alexander. “Ha?!” Napangiwi si Samantha. “Ha?!” ginaya ni Alexander ang reaksyon niya, sabay taas ng kilay. “Ano ka ba ngayon, hindi ba Mrs. Cabrera, 'di ba?” Maliban sa papel mula sa Civil Affairs Bureau, wala talagang nangyayari sa kanila ni Alexander. Wala silang relasyon. Wala silang ‘ganoon.’ “Hindi ako makakapunta. Nasa U.S. ako,” diretsahang sagot ni Samantha. Biglang kumunot ang noo ni Alexander. “Hindi ba nasa Pilipinas ka? Anong ginagawa mo sa U.S.? Hindi pa tapos ang pelikula?” “Natapos na, may inaasikaso lang akong personal na bagay.” Nagsimula siyang magla
Dati, mag-isa lang siya. Wala siyang kinatatakutan.Pero ngayon, iba na.Ngayon, natututo na siyang maging maingat.Dahil may Daniel at Daniella na siya. Kung may mangyari sa kanya… paano na lang sila?Paglabas ng bahay, diretsong naglakad si Raven papunta sa kotse niya.Custom-made ang kanyang Cullinan, at halos lahat ng miyembro ng Tan family, ito ang ginagamit na sasakyan.Binuksan niya ang pinto para kay Cailyn, iniimbita siyang sumakay. Pero sa halip na pumasok, nanatili lang ito sa likuran niya, nakangiti, at itinuro ang isang Lexus na nakaparada hindi kalayuan."Kapag papasok ako sa school, 'yan na lang ang gagamitin ko." sabi niya.Nakuha agad ni Raven ang ibig niyang sabihin. Napangiti siya, pero halatang may halong pagkapahiya."Ako ang magda-drive?" tanong niya.Tumango si Cailyn, "Oo."Sakto namang lumapit si Claire at inabot ang susi ng Lexus.Pumasok si Raven sa white Lexus, habang si Cailyn ay naupo sa tabi niya.Malayo ang Lexus sa kaginhawahan ng isang Cullinan, pero
Samantala sa Weston Manor.Malamig ang simoy ng hangin sa labas, ramdam ang bahagyang pag-ambon mula sa bintana ng kwarto. Tahimik ang buong mansyon, tanging ang mahihinang tunog mula sa wall clock ang pumupuno sa katahimikan ng gabi.Sa loob ng nursery room, nakaupo si Cailyn sa tabi ng kama nina Daniel at Daniella, pinagmamasdan ang kanilang mapayapang mukha habang dahan-dahang humihinga. Hawak niya ang maliit na feeding bottle ni Daniel, habang ang isa niyang kamay ay marahang hinahaplos ang buhok ni Daniella.Pagod siya, pero may kakaibang init sa dibdib niya habang nakatingin sa dalawa niyang anak. Dati, wala siyang inaalala kundi ang sarili niya. Wala siyang pakialam sa mundo, walang takot sa kung ano ang pwedeng mangyari. Pero ngayon, ibang-iba na. Hindi na lang sarili niya ang iniisip niya—dahil sa kanila, natuto siyang pangalagaan ang sarili, natuto siyang matakot sa posibilidad na mawala siya.Sila ang dahilan kung bakit hindi na siya maaaring maging padalos-dalos.Matapos n
Nagsimula nang seryosong makinig si Cailyn sa lecture.Punong-puno ang buong lecture hall, at kahit ang mga estudyanteng dumating nang late ay wala nang mauupuan—kaya napilitan silang tumayo habang nakikinig sa klase. Kitang-kita kung gaano kasikat ang subject ni Professor David Brown at hindi lang ito dahil sa itsura niya.Magaling talaga siyang magturo. Hindi lang siya simple at madaling intindihin, pero napaka-dynamic ng klase niya. Mahusay niyang naiuugnay ang mga lesson sa totoong buhay, kaya kahit mahirap ang topic, nagiging mas engaging ito.Tulad ng iba, napatulala rin si Cailyn sa lecture.Nang dumating ang Q&A session, halos lahat ng estudyante ay nagtaas agad ng kamay, sabik na sumagot. Siyempre, karamihan sa mga masigasig ay puro babae—halos bihira lang ang mga lalaki.Alam ni Cailyn ang sagot sa karamihan ng tanong, pero hindi siya mahilig makipagkumpetensya para lang makasagot.Kaya kahit marami nang tanong si Professor David, hindi siya nagtaas ng kamay kahit isang bese
Sa huli, natapos na rin ang bidding.Ang Imperial Green Jade Necklace ng kanyang lola ay nakuha ng Client No. 027 sa isang nakakalulang halagang ₱150 million.Lahat ng walong alahas ng kanyang lola na dapat sana ay napunta sa kanya ay ngayon ay nasa bulsa na ni David.Ang kabuuang halaga? ₱300 million.Ano kaya ang plano ni David?Wala siyang ideya. Pero sa totoo lang, wala rin siyang pakialam.Ano man ang gusto nitong gawin sa mga alahas, hindi na niya problema iyon.Matapos ang auction, kinalimutan na lang niya ang buong bagay. Masyado siyang maraming kailangang asikasuhin—at ang maliit na pangyayaring ito ay hindi sulit bigyan ng pansin.Dumating ang Lunes, at sa wakas, nakilala na rin ni Cailyn si Professor Sophia.Matagal nang wala si Sophia dahil sa isang mahalagang medical research project, at kakalapag lang niya mula sa biyahe dalawang araw na ang nakalilipas.Siya ang pinakabatang babaeng propesor sa Harvard Medical School—sa edad na 33, isang eksperto sa drug discovery strat
Sa nakaraang kalahating buwan, hindi nagkaroon ng payapang araw si Emelita.Maraming bagay ang bumabagabag sa kanya, pero ang matinding sakit ng ulo na ilang buwan nang bumabalik ay muling umatake.Noong nandoon pa si Cailyn, tuwing sumasakit ang ulo niya, ito ang naghahanda ng gamot para sa kanya at marunong din magmasahe. Napakakomportable ng paraan ng pagmamasahe nito—isang beses lang siya mahilot, halos hindi na bumabalik ang sakit ng ulo niya.Kaya nang paalisin niya si Cailyn, nakalimutan niyang ito pala ang may pinakamabisang paraan para maibsan ang kanyang sakit.Ngayon, kahit uminom siya ng gamot at matulog, wala nang bisa.Sa nakaraang dalawang linggo, halos pumuti na ang kalahati ng kanyang buhok dahil sa matinding pahirap ng sakit ng ulo. Pumayat na rin siya nang husto.Nang iulat ng mayordoma na naroon si Dahlia, agad siyang sumigaw sa galit, “Palayasin mo siya!”Naguluhan ang mayordoma, hindi alam kung bakit nagbago ang ugali ni Emelita kay Dahlia. Nanginginig nitong sag
“Pasensya na.” Napakamot sa noo si Cailyn. “Hindi ko dapat hinayaang makatulog ako.”“Hindi ka ba nakatulog nang maayos kagabi?” tanong ni David habang patuloy na nagre-record ng data at tinatanong siya.“Ayos lang, hindi ko rin alam kung paano ako nakatulog.” Sabi ni Cailyn habang tumatayo.Pagkabangon niya, agad na nahulog ang blazer ni David na nakapatong sa kanya.Mabilis niya itong pinulot at tiningnan.Walang duda, pagmamay-ari talaga ito ni David.“Salamat sa coat mo, bakit hindi mo na lang ito isuot?”“Ikaw na muna, susuotin ko na lang mamaya.” Sabi ni David nang hindi man lang tumitingin.Sunud-sunuran si Cailyn at isinabit ang coat sa sandalan ng upuan. Saka niya iniabot ang kamay niya rito.“Tara na.”“May limang minuto pa bago tayo umalis, linisin mo na ang gamit mo para makakain na tayo.” Sabi ni David.Tumingin si Cailyn sa data na naitala niya, saka ngumiti at masunuring nag-ayos ng gamit niya.Nang mailigpit na niya ang mga gamit na kailangang kolektahin, napatingin si
Sakto namang may klase nang hapon at si Sophia ang professor.Pagkatapos ng klase, sinubukan siyang habulin ni Cailyn para kausapin.Pero tinapunan lang siya ni Sophia ng matalim na tingin, sinabihan ng "p*ta" nang pabulong, at dire-diretsong naglakad palayo na parang walang nakita."Uy, Professor Sophia, alam mo ba kung bakit mas pinili ng Dean na ikaw ang umalis kesa ako ang matanggal?" patuloy na habol ni Cailyn habang tinatanong ito.Napakunot-noo si Sophia.Huminto rin siya sa wakas, at malamig na tumitig kay Cailyn. "Hindi ba dahil nakatulog ka na kina Adonis at David? Syempre, ipagtatanggol ka nila."Napangiti si Cailyn. "Ah, so ganun pala ang tingin mo kay Professor David? Kung ganyan, bakit mo pa siya gusto?"Napahiya si Sophia, hindi alam ang isasagot."'Yung halaga na naibibigay ko sa university, hindi mo kayang ibigay. Walang Dean na tatanggi sa isang malaking donasyon mula sa mga sponsors para lang protektahan ang isang professor—lalo na kung may baho ang professor na ‘yo
Hindi napigilan ni Uncle Wade ang mapabuntong-hininga. “Si Cailyn ay napakabuting babae. Bakit hindi kayo magkasundo? At bakit mo siya iniwan?”Matanda na si Uncle Wade, pero ilang dekada siyang naglingkod sa pamilya Tan. Kahit pinalaya na siya at bumalik sa probinsya, hindi niya kailanman nakalimutan ang mga nangyari sa pamilya Tan.Isang taon na ang nakalipas mula nang pumutok online ang love triangle nina Austin, Helen, at Cailyn. Natural lang na umabot rin sa kaalaman ni Uncle Wade ang eskandalo.“Uncle Wade, kasalanan ko ang lahat. Ako ang may mali.” Napayuko si Austin, ramdam ang bigat ng konsensya at guilt. “Pinabayaan ko si Cailyn. Sinaktan ko siya. Hindi ko siya pinahalagahan…”Kung may pagkakataon lang sanang ulitin ang lahat…Pero nakakalungkot. Walang rewind button ang buhay.Matapos ang hapunan nila ni Uncle Wade, sinigurado muna ni Austin na makakauwi nang maayos si Uncle Wade at ang kanyang apo.Iniutos din niya kay Felipe na magpadala ng ₱500,000 bilang pasasalamat kay
Sa loob ng itim na Maybach, tahimik na nagbabasa ng mga dokumento si Austin habang ang driver na si Kristopher ay nakatutok sa daan. Biglang may humarang sa harapan ng sasakyan—isang bodyguard na halatang nagmamadali. Agad na inapakan ni Kristopher ang preno.Mabuti na lang at kalalabas pa lang nila ng garahe, kaya hindi ganoon kabilis ang takbo ng sasakyan. Ngunit ramdam pa rin ang biglaang paghinto.Hindi nag-angat ng tingin si Austin, ngunit bahagyang gumalaw ang kanyang talukap at tumingin sa windshield.“Boss, bodyguard ni Dahlia.” Agad na iniulat ni Felipe, na nasa passenger seat.Napatingin si Austin sa harapan. Bumaba mula sa isang kotse si Dahlia at mabilis na lumapit, halatang hindi niya intensyong umalis hangga’t hindi siya kinakausap nito. Bahagyang sumikip ang kanyang mga mata at malamig na inutusan si Kristopher, “Huwag mong pansinin, patakbuhin mo.”Walang tanong-tanong, tinapakan ni Kristopher ang accelerator. Umungol ang makina ng sasakyan—isang mabangis na paalala na
Sa Opisina ng Buenaventura Group.Abala si Austin sa pagbabasa ng mga dokumento nang biglang may kumatok. Pumasok si Felipe."Hindi ba kita pinapasok?" tanong ni Austin nang hindi man lang tumitingin.Nanatiling tahimik si Felipe, halatang may gustong sabihin pero nag-aalangan.Hindi siya pinansin ni Austin at tinapos muna ang binabasa. Matapos pirmahan ang huling pahina, saka lang siya napatingin kay Felipe at doon niya napansin ang kaba at takot sa mukha nito."Sabihin mo na," malamig na sabi niya, pero ramdam na niya ang hindi magandang balita.Ibinaling ni Felipe ang tingin sa sahig. "Boss… kagabi sa engagement party, may pinadalang ‘regalo’ si Raven para sa’yo."Napakunot ang noo ni Austin sa narinig.Si Raven?Hindi sila magkaibigan. Wala silang anumang koneksyon.Kahit may kaunting pakikisama si Lee sa pamilya Tan noon, alam nilang ang pamilya Buenaventura ang may utang na loob sa mga Tan—hindi baliktad.Kaya anong dahilan ni Raven para regaluhan siya? Malamang, may mas malalim
Maya-maya, lumapit ang butler at sinabing handa na ang hapunan. Lahat ay agad na tumuloy sa dining area, kung saan nakahain na ang napakaraming masasarap na pagkain sa bilog na mesa."Wait lang, 10 minutes lang, magluluto pa ako ng dalawang side dish," sabi ni Cailyn bago pa sila makaupo.Dahil nangako siya kay Prof. David na siya mismo ang magluluto para sa kanya, hindi niya ito pwedeng balewalain."Ang dami nang pagkain, sapat na ‘to," sabat ni Yllana.Ngumiti si Cailyn, parang pamilya na ang turing niya sa Tan family at hindi na nagdalawang-isip na sabihin, "Pinangako ko kay Prof. David na ako mismo ang magluluto para sa kanya, at hindi ko pwedeng baliin ‘yon."Hindi kalayuan, nakatayo si Mario at tahimik na pinagmamasdan ang usapan. Napatingin siya kay David nang may bahagyang pagbabago sa kanyang ekspresyon.Ngumiti si David, bakas sa mukha ang banayad na pag-aalaga. "Tama siya, sobra-sobra na ang pagkain ngayon. Kung magluluto ka pa, masasayang lang."Tiningnan muli ni Cailyn an
Sa Cambridge City.Sa ika-100 araw nina Daniel at Daniella, dumating ang pamilya Tan sa Weston Manor—kasama si Yanyan.Handang-handa si Yllana para sa kanyang mga "apo." Apat na sasakyan ang puno ng mga regalo—mula sa pagkain, damit, laruan, at kung anu-ano pang mamahaling gamit. Halos lahat ay custom-made, walang tipid, walang kulang.Pero pagdating nila sa manor, wala roon si Cailyn. Abala ito sa kanyang research sa laboratoryo ni David.Walang nakakaalam sa pagdating ng pamilya Tan. Gusto nilang sorpresahin si Cailyn. Nang tanungin sila ng butler kung gusto nilang ipatawag ito, mabilis na sumagot si Raven, "Huwag. Hayaan natin siyang mag-focus muna."Kaya habang hinihintay nila si Cailyn, pinaglaruan muna nina Yllana at Yanyan sina Daniel at Daniella.Pero ang totoo, may mas malalim pang dahilan kung bakit naroon si Yanyan.Nais niyang humingi ng tawad kay Cailyn.Noon, bulag siya sa katotohanan—pinaniwalaan niya si Yuna at muntik nang gumawa ng malaking pagkakamali. Nang ipagtangg
Nang mapagtanto ni Emelita ang sitwasyon, bigla siyang tila may naisip.Saglit siyang nag-alinlangan, pero sa huli, sinabi niya, “Dahil wala si Austin… mas mabuti sigurong ituloy na lang ang engagement—”“Hindi, Mommy.”Bago pa matapos ni Emelita ang sasabihin niya, agad siyang pinutol ni Dahlia Song. Agad itong tumayo, halatang kabado pero determinado. “Kaya kong mag-isa. Tulad ng sinabi ni Austin, kaya kong tapusin ang engagement kahit wala siya.”“Oo, tama.” Mabilis ding sumang-ayon si Lydia, ina ni Dahlia, pilit na ngumingiti para mapanatili ang dignidad nila. “Siguradong may mas mahalagang dahilan si Austin kung bakit hindi siya nakadalo. Hindi natin siya masisisi.”Alam ni Emelita na ayaw ng mga Sevilla na matanggal ang engagement nila ni Austin, lalo na sa harap ng napakaraming tao. Dahil mukhang tanggap naman ng pamilya Sevilla ang nangyari, wala na siyang nagawa kundi hayaan ito.At sa ganitong paraan, ang dapat sana’y pinakamagandang engagement party ng dalawang prominenteng