Chapter 37: Ang naglagay ng drógaNABUHUSAN ng tubig si Jeandric sa mukha. Hindi pa siya nakakaranas ng ganitong kahihiyan dati. Galit na galit siya, parang gusto niyang manakit. Pero bago pa man siya makapagsalita, inunahan na siya ni Jaxon at malamig ang boses na nagsalita. "Kung uulit ka pang lokohin ako ng ganitong klaseng biro, susunod sulfuric acid na ang ibubuhos ko sa 'yo." Sa sobrang galit ni Jeandric, nagtaas baba ang dibdíb niya. Sa isip niya, "Ano ba 'to? Sino bang in-offend ko? Kung alam ko lang, hindi ko na sana tinulungan si Skylar bilang middleman." Dahil sa kalokohan ni Jeandric, nawala ang gana ni Jaxon na kumain. "Ano ba ang kailangan mo at iniwan mo pa ang trabaho mo para pumunta rito at istorbohin ako?" Napangiwi si Jeandric, kumuha ng ilang tissue para punasan ang basa niyang mukha at matagal na tumahimik bago sumagot. "Sabi ni Skylar, nag-away daw kayo at ilang araw na kayong hindi nagkikita. Kaya pinapakiusap niya na kumbinsihin kitang magpakita na sa ka
Lumabas sina Jaxon at Jeandric at nang makita ang dami ng tao sa paligid, nainis si Jaxon. "Kuya, sino kaya ang babaeng iyon? Bakit ganun na lang ang reaksyon ni Skylar?" tanong ni Jeandric. Hindi sumagot si Jaxon. Sa halip, tinawagan niya si Wallace para humingi ng karagdagang tao para tumulong kay Skylar. Pagkatapos ng tawag, lumingon siya pero wala na si Jeandric.Ang pagiging isang reporter ay hindi lang tungkol sa pagpupuyat at pagsusulat ng mga articles. Kailangan din ng lakas at tibay ng loob na mas mataas kaysa sa karaniwan, para masabing magaling ka. Ang reporter na palihim na kumuha ng litrato nina Jaxon at Jeandric sa kanilang "sweet moment" ay huminto sa isang eskinita sa likod ng isang mataas na gusali matapos umiwas sa tao at lumiko sa kung saan-saan. Habang tinitingnan ang mga litrato sa kanyang cellphone, hindi niya maiwasang mapangiti. Alam niyang may hawak na siyang pambato para makapasok sa malaking media company. "Matagal na tayong hindi nagkikita," bigla
Chapter 38: BabaeHINDI tanga si Skylar. Napansin niyang sinabi ni Linda ang "nag-utos sa amin" imbes na "utos ko," na ibig sabihin, ang taong nag-utos kay Linda na lagyan siya ng dróga noong gabing iyon ay hindi ang dating boss ng kumpanya, kundi ibang tao. "Sino?" tanong niya habang naningkit ang mga mata na puno ng lamig at seryosong titig. "Ako," sagot ng isang malalim at malakas na boses mula sa eskinita ang narinig niya. Nagulat si Skylar at napatingin sa pinanggalingan ng boses, hindi makapaniwala sa nakita. "J-Jeandric?" Naglakad si Jeandric papalapit sa kanya, walang pang-itaas. Kitang-kita ang dragon tattoo sa dibdîb at braso nito na tila kumikislap sa init ng araw, nagbibigay ng kakaibang takot at misteryo. Pinikit ni Skylar ang kanyang mga mata nang ilang beses, umaasang nagkakamali lang siya ng nakikita. Ngunit ang Jeandric sa harap niya, pati ang tattoo nito, ay tila ibang tao—isang hindi niya lubos na kilala. Huminto si Jeandric sa harap niya at malamig na
Nainip na si Skylar. Tumingin siya kay Jaxon, kita sa mga mata niya ang frustration. "Jaxon, kung tunay kang lalaki, sagutin mo ako nang direkta. Tigilan mo na ang pag-aari sa katawan at puso ko pero hindi mo ako kayang mahalin nang buo."Gustong-gusto na ni Jaxon sakalin si Skylar. Ang babaeng ito, talaga namang walang utang na loob. Hindi pa ba sapat ang lahat ng ginawa niya para kay Skylar nitong mga nakaraang araw? Tahimik na tinitigan ni Skylar ang mukha ni Jaxon habang mahigpit na nakalapat ang kanyang mga labi. Huminga siya nang malalim nang ilang beses at sa huli’y ibinaba na lang ang tingin niya nang may halong pagkadismaya. Takot siyang kung magpapatuloy siyang tumitig dito, hindi niya mapipigilan ang sarili na sugurin ito at kalmutin ang napakaguwapong mukha nito. Ang biyahe nila ay isang malaking pahirap. Matapos ang ilang liko na halos ikahilo niya, huminto rin ang sasakyan sa harap ng isang maliit na European-style na villa. Pagkababa niya ng sasakyan, agad siy
Chapter 39: Kapatid NAGING kakaiba bigla ang atmosphere. Bahagyang nagulat si Xenara at tumingin kay Jaxon. "G-Girlfriend mo ba siya?" Hindi sumagot si Jaxon, pero tumango ito ng bahagya bilang kumpirmasyon sa tanong. Sa sumunod na sandali, ibinaba ni Xenara ang tingin nito, parang iniiwasan ang mata ni Jaxon at naamoy ni Skylar ang tila masakit na damdamin mula sa babae. Nang muling humarap si Xenara kay Skylar, may nakapaskil nang inosenteng ngiti sa mukha nito. "Hello, ako si Xenara, kapatid ni Jaxon. Sana magkasundo tayo." Nanlaki ang mata ni Skylar at napatigil nang makita ang inilahad na kamay ni Xenara para makipagkamay. "Kapatid?" Napansin ni Jaxon ang pagdududa ni Skylar, kaya agad itong nagpaliwanag, "Ang mga magulang ni Xenara at ang mga magulang ko ay matagal nang magkaibigan. Tatlong taon na ang nakalilipas, namatay ang mga magulang niya sa isang aksidente. Bago sila namatay, ipinagkatiwala nila si Xenara, na wala pa sa legal na edad sa mga magulang ko." Ibig
"Xenara, salamat ha! Ang ganda ng design mo. Pati effects, sobrang magical!" masayang puri ni Skylar, kahit alam niyang mas nagagalit si Xenara sa mga sinasabi niya. Pero anong pakialam niya? Mas maganda na malaman nito kung sino ang may hawak kay Jaxon. Pero sa kabilang banda rin, kailangang aminin na magaling talaga lumikha si Xenara kaya nga pinupuri niya ito, hindi ba? Si Xenara naman ay halos sumuka ng dugo sa sobrang galit. 'Ang babaeng ito! Gusto ba talaga niyang mamatay ako sa galit bago siya matuwa?'"Walang anuman," pilit na sagot ni Xenara nang may bahagyang pilit na ngiti. "Jaxon, alis na tayo. Kailangan pa nating mag-makeup at ayusin ang buhok natin," sabi ni Skylar habang mahigpit na nakahawak sa braso ni Jaxon. "Yes, we need to leave." Tumingin si Jaxon sa kanyang relo. 4:30 na ng hapon at ang birthday party ni Audrey ay magsisimula ng 8:08 ng gabi. Hindi na dapat mag-aksaya ng oras. Matalim ang tingin ni Xenara sa kamay ni Skylar na nakahawak sa braso ni Jaxon
Chapter 40: Julia FelicianoNanigas ang katawan ni Skylar. Siya iyon! Ang hayóp na lalaking halos kaladkarin siya papasok ng kotse at gawan ng masama sa harap ng bahay ni Jaxon. Hindi niya ito malilimot dahil naaalala niya ang mga malalaswang salita na sinabi nito sa kanya! Kung hindi lang umaksyon ang mga tauhan ni Jaxon noong mga panahong iyon, malamang ay nagawan na siya ng masama ng lalaking ito! Hanggang ngayon ay may takot pa rin sa puso niya dahilan kung bakit nagkasakit siya noon at mas nanariwa iyon dahil nasa harapan niya muli ito. Agad na tumakbo si Skylar palayo habang natatakot ang ekspresyon. Bigla naman siyang hinablot ng isang malaki at malakas na kamay, at hinila siya papasok sa isang bakanteng kwarto. Binuksan ni Skylar ang kanyang bibig para sumigaw pero walang lumabas na salita. "Ang ganda mo, mas gumanda at naging sexy ka simula noong huli kitang nakita," ani Quinn at tinakpan ang bibig niya ng isang kamay at hinigpitan ang hawak ng isa pa saka siya itinal
"Umalis na tayo, hindi siya mamamatay. Tranquilizer bullets lang ang bala ng baril ko para sa self-defense." Hinatak ni Julia si Skylar at tumakbo sila palayo. Nang makalayo kay Quinn, tumigil sila sa isang tahimik na lugar. "Salamat. Ako si Skylar, ano ang pangalan mo?" Hingal na hingal si Skylar habang tinitingnan ang babaeng tila goddess of justice sa harapan niya. Labis ang pasasalamat niya rito. "Julia Feliciano," sagot ng babae habang pinupunasan ang pawis. "Ang kapatid ng hayop na iyon kanina." "H-Ha?" Nanlaki ang mata ni Skylar. Paano nangyari iyon? Magkapatid sila pero ang babaeng ito pa ang tumulong sa kanya imbes na kampihan ang kapatid. "Ayaw ko lang kasi siyang makagawa ng mas malaking gulo. Sa sitwasyong ganito, ang pagligtas sa 'yo ay parang pagligtas na rin sa kanya." Tama nga naman. "J-Julia, kahit ano pa ang dahilan, ang totoo ay iniligtas mo ako. Kaya dapat lang na magpasalamat ako." "Kung talagang gusto mong magpasalamat, huwag mong sabihin kay J
Si Santi ay nagsabi na mayroon siyang magandang at malalim na relasyon sa kanyang mga magulang, pero puno ng pagdududa ang mga salita niya. Matapos mag-isip nang matagal, gumawa si Jaxon ng matapang na hula. Maliban na lang kung si Santi at ang kanyang ina na si Yssavel ay may hindi malamang kwento, halimbawa, isang magandang pagkikita sa isang araw ng isang partikular na buwan sa isang lugar na hindi alam ni Wallace. Nagkagustuhan sila, at pagkatapos… Pero bago pa lumalim ang hinala niya, agad niyang itinanggi ang sarili niyang iniisip. Imposible iyon. Mas hawig niya ang kanyang ama, mga 70% ang pagkakahawig at wala siyang kamukha kay Santi. Bukod pa rito, mahal na mahal ng kanyang ina ang kanyang ama, kaya imposibleng gawin niya ang isang ganoong bagay. Baka iniisip lang niyang masyado. Doktor si Santi, kaya maaaring nagkataon lang na nasa tabi ng kanyang ina nang siya ay ipanganak at tinulungan siyang manganak. At mula roon, sinabi niyang magkaibigan sila hanggang kamatay
Chapter 160: AlyansaMAHIMBING ang tulog ni Skylar. Mga bandang alas-siyete ng gabi, handa nang umalis si Jaxon, nakasuot ng maayos na suit. Nagpadala rin sa kanya ng imbitasyon ang oil tycoon na si Albert Villar para sa isang charity dinner ngayong gabi. Bago umalis, yumuko muna siya at bahagyang hinalikan si Skylar sa noo, na tila ayaw lumayo rito. Pagkatapos, isang himala ang nangyari. Dahan-dahang dumilat si Skylar. Ang mahahaba niyang pilikmata ay parang pakpak ng paru-paro habang nakatingin sa kanya. Si Jaxon ang unang nakabawi sa gulat. Bahagyang lumabas ang mayabang na ngiti sa labi niya. "Oh, it's true indeed that the prince has the ability to awaken the sleeping princess with a kiss..." Napairap si Skylar nang marinig ang sobrang kumpyansa nitong sinabi. "Hindi ikaw ang dahilan kung bakit ako nagising, kundi naiihi ako." Bigla niyang hinawi ang kumot, dali-daling sinuot ang tsinelas, at mabilis na tumakbo papuntang banyo. Ibig sabihin, nagising siya dahil sa ta
"Ate, nandito si Mr. Zeyn mula sa Lacson Family. Sabi niya, may mahalagang negosyo siyang gustong pag-usapan kasama mo." Hindi man lang tumingin si Audrey kay Barbara. Tahimik siyang naglakad pababa ng hagdan. Hindi agad sumunod si Barbara. Sa halip, tumayo siya sa loob ng kwarto ni Audrey at sinuyod ng tingin ang bawat sulok nito. Napansin ni Audrey na walang tunog ng yapak na sumusunod sa kanya, kaya lumingon siya at tiningnan si Barbara nang malamig. "Anong hinahanap mo?" Nataranta si Barbara nang makita ang matalim na tingin ni Audrey. Dali-dali siyang lumabas ng kwarto at nagdahilan. "Wala naman akong hinahanap. Parang may nagbago lang sa ayos ng kwarto mo, kaya gusto ko lang tingnan kung ano 'yon." Walang emosyon na pinagmasdan ni Audrey si Barbara habang dumaan ito sa harapan niya. Nang makalabas ito, saka niya isinara at ini-lock ang pinto. Tahimik na sumunod si Barbara, pero panay ang lingon sa kwarto ni Audrey. Sa isip niya, kailangan niyang makahanap ng pa
Chapter 159: Muntikan naPAGKAKUHA ni Skylar ng papel, tinitigan niya ito nang matagal, nanahimik ng ilang segundo, saka dahan-dahang binasa ang pangalawang bahagi ng pangungusap. “Ang natitirang buhay ko ay para sa 'yo…” Habang papalapit si Audrey, dala ang isang baso ng tubig, bigla siyang natigilan sa narinig. Nangatog ang buong katawan niya at natigil sa paglakad. Mahigpit niyang hinawakan ang baso, habang nanginginig na tumingin kay Skylar. Kitang-kita sa mata niya ang matinding takot. Ito na ba ang kapalaran niya? Ginawa na niya ang lahat para maitago ito. Sinunog na niya ang diary na naglalaman ng buong pagkabata at kabataan niya. Pero nabigo pa rin siya. Sa huli, nalaman pa rin ni Skylar ang lihim niya. Tahimik ang buong silid, parang huminto ang oras. Matapos ang tila walang katapusang katahimikan, biglang tumingin si Skylar kay Audrey, pagkatapos ay bumaba ang tingin niya sa hawak na papel. May bahagyang pag-aalinlangan sa kanyang mukha. Pumikit si Audrey nang
Mukhang masuwerte siya dahil sa gitna ng laban nina Jaxon at ng kidnapper, napulot niya ang kutsilyo ng kalaban. Ginamit niya ang lahat ng lakas niya para saksakin ito nang maraming beses. Ang mainit at malansang dugo ay tumalsik sa mukha niya, parang sinusunog ang buong katawan niya. Ito ang unang beses niyang sumaksak ng tao. Takot na takot siya, kaya pumikit na lang siya at hindi naglakas-loob na tumingin. Hanggang sa hinawakan ni Jaxon ang kamay niya at niyakap ang nanginginig niyang katawan. Sabi nito, "Huwag mo nang saksakin, Audrey. Patay na ang masamang taong 'yan." Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata at tiningnan ang katawan ng kidnapper na nakahandusay sa sariling dugo, nakadilat pa ang mga mata. Bigla siyang nawalan ng malay sa takot. Hindi niya alam kung paano siya napunta sa ospital. Pagkagising niya, sinabi ng nanay niya na binuhat siya ni Jaxon sa likod nito, naglakad nang milya-milya pababa sa kabundukan hanggang sa may makitang sasakyan pabalik sa siyudad.
Chapter 158: DiaryNAPATINGIN si Skylar sa cellphone na nahulog sa sahig at bahagyang kumunot ang noo. Agad na yumuko si Audrey para pulutin ito. Ang mahahabang buhok niya ay tumabing sa kanyang mukha kaya hindi nakita ni Skylar ang takot na nasa kanyang mga mata. Pagkapulot niya sa cellphone, mabilis niyang pinindot ang power button. "Lowbat na ang phone ko. Aakyat muna ako para i-charge ito." Dumaan siya sa gilid ni Skylar nang hindi man lang ito tinapunan ng tingin. Tinitigan ni Skylar ang kanyang likuran habang paakyat siya sa hagdan at unti-unting kumunot ang kanyang noo. Matagal na niyang kilala si Audrey kaya ramdam niyang may tinatago itong mabigat na bagay - isang bagay na hindi ni Audrey kayang sabihin kahit kanino. Bakit ganito? Kailan sila naging ganito? Dati, magkaibigan sila na nasa dorm sa unibersidad. Magkatabi silang natutulog sa iisang kama. Kayang-kaya nilang magkuwentuhan magdamag tungkol lang kina Jaxon at Jeandric. … Pagkapasok sa kwarto, pakira
Si Audrey ay napatingala sa kisame, tila malungkot at naalala ang isang hindi magandang nakaraan. Matagal siyang natahimik bago nagsalita. "Jaxon, hindi ako OA. Pagkatapos ipanganak ni Mama ako, nabuntis ulit siya. Sabi nila, lalaki daw ang baby. Pero noong mahigit limang buwan na siya sa tiyan, may naglagay ng gamot sa pagkain ni Mama. Namatay ang bata sa sinapupunan. Hindi nagtagal, pinanganak ni Tita si Barbara." Kumunot ang noo ni Zedrick at galit na nagsalita. "Maganda ang araw ngayon! Bakit mo binabanggit ang mga malulungkot na bagay?" Hindi pinansin ni Audrey ang galit sa mata ni Zedrick. Sa halip, tumingin siya kay Barbara na may makahulugang tingin at nagpatuloy kay Jaxon. "Habang buntis si Skylar, mas mabuti pang mag-assign ka ng taong pinagkakatiwalaan mo para bantayan ang mga gamit niya, lalo na ang pagkain at mga personal niyang bagay. Siguraduhin mong walang makakakuha ng pagkakataon ang mga may masamang balak. Huwag mong hayaang mangyari kay Skylar ang nangyari
Chapter 157: Alam ni HarveySI ZEDRICK ay bahagyang nagulat, tumingin kay Harvey na may halong pagkadismaya, pagkatapos ay lumingon kay Jaxon at ngumiti. "Aba, Jaxon, kakalabas lang ng balita tungkol sa kasal niyo ni Skylar, tapos ngayon buntis na agad siya. Talagang doble ang swerte niyo. Mas maganda pa kaysa sa Harvey na batang ito." Si Barbara, na nakaupo sa tabi ni Zedrick, ay halatang hindi ganoon kasaya. Nakatitig siya sa tiyan ni Skylar na parang may lason sa tingin. Mahigpit niyang kinuyom ang laylayan ng kanyang damit, nagpipigil na huwag sugurin si Skylar at sipain ang kanyang tiyan nang dalawang beses. Ngunit dahil nakatutok ang atensyon ng lahat kay Skylar, walang nakapansin sa pagbabago ng ekspresyon ni Barbara. Masayang ngumiti si Jaxon. "Uncle Zed, nagbibiro kayo. Ang pagpapakasal at pagkakaroon ng anak ay nakadepende sa kapalaran. Walang mas magaling sa isa’t isa. Hindi pa lang dumadating ang tamang oras para kay Harvey." "Tama ka diyan," tumango si Zedrick
Narinig ni Barbara ang sarili niyang tawa habang tinatakpan ang bibig. Kahit sino pa ang isakripisyo ni Zedrick sa dalawa, siguradong siya ang makikinabang sa huli. "Second Miss?" Biglang may narinig siyang boses ng isang kasambahay mula sa likuran. Agad niyang tinanggal ang halos baliw na ngiti sa mukha at bumalik sa pagiging disente. Nakataas ang noo, nakatawid ang mga braso, at pinapanatili ang kanyang postura bilang pangalawang anak na babae ng Lim Family. Tiningnan niya nang may kayabangan ang kasambahay at tinanong, "Ano yun?" Magalang na sagot ng kasambahay, "Dumating na po ang si Mr. Larrazabal at Mrs. Larrazabal. Pinapapunta po kayo ng master kasama ang eldest young master at eldest young miss para salubungin sila." Saglit na natulala si Barbara bago niya naisip kung sino ang tinutukoy, si Jaxon at Skylar. Biglang lumitaw ang matinding galit sa kanyang mga mata, pero mabilis siyang kumilos at sumagot nang malamig, "Naiintindihan ko na. Bumaba ka na, ako na ang magsa