HI PAHINGI NAMAN PO NG GEMS... PLEASEEE... THANK YOU. SORRY PALA SA NAULIT NA CHAPS KAGABI. SAKA PAHINGI NA DIN NG FIVE STAR GUYS. PLEASEEE PA-RATE NAMAN NITONG BOOKS KO.
Nang marinig ito, tuluyang lumamig ang ekspresyon ni Tyler.Walang awa niyang ibinunyag ang totoong motibo ni Alejandro. "Huwag kang magkunwaring mahal mo nang labis ang aking ina. Gusto mong ibalik sina Darian at Danica sa bansa, pero hindi dahil sa pagmamahal—gusto mo lang itong ipakita sa mga miyembro ng angkan upang mawala ang mga iniisip nilang hindi dapat nilang isipin."Pagkasabi nito, napangisi siya nang may pang-uuyam. "Nasa early thirties pa lang ako, malayo pa sa kamatayan o pagkasaid ng lakas. Hindi mo kailangang mag-alala nang sobra."Nang marinig ito, agad na naunawaan ni Dianne ang lahat.Iyon pala ang dahilan kung bakit gustong makiusap ni Alejandro—nais niyang mangako si Dianne na dadalhin sina Darian at Danica pabalik ng bansa.Lubos na napahiya si Alejandro sa sinabi ni Tyler, ngunit hindi niya matanggap ang pagkatalo.Hinawakan niya ang sinabi ni Tyler at nagtanong, "Ano ang ibig mong sabihin sa ‘malayo pa sa kamatayan’? Hindi ba ikaw at ang kuya mo ay muntik nang
Mabilis na tumango si Cassy. "Oo! Gustong-gusto ko!"Malambing na ngumiti si Dianne sa kanya. "Basta pumayag sina Tito at Tita, wala akong problema diyan.""Dad, Mom~" Agad na nagpa-cute si Cassy. "Papayag na kayo, please? Gusto ko lang namang sumama kay ate Dianne sandali."Tiningnan siya ni Cassandra nang matalim bago mapabuntong-hininga. "Sino ba nagsabing Ate Dianne masusunod sa'yo? Sige na, sumama ka na!""Yehey! Thank you, Mom! Thank you, Ate Dianne!" Masayang-masaya si Cassy at halos tumalon sa tuwa.Nagkaroon ng isang napakahalagang operasyon si Manuel na tumagal hanggang pasado alas nuwebe ng gabi.Bukas, babalik na sina Dianne, Darian, Danica, at Tyler sa bansa. Kahit mukhang kalmado si Tyler sa panlabas, hindi niya maitatangging lumalakas ang pakiramdam niyang may panganib na paparating.Mahimbing nang natutulog sina Darian at Danica, habang abala naman si Dianne sa pag-aasikaso ng opisyal na gawain sa kanyang study.Nang marinig niya ang pamilyar na tunog ng makina ng sasa
Hindi ba siya mismo ang nagpakasal kay Gabby sa loob ng napakaikling panahon?At sa dami ng malalabong larawan nilang dalawa na inilabas ng media, sino ang maniniwalang walang nangyari sa kanila?Ano ang pinagkaiba niya sa isang payasong nagpapakatanga?Gusto niya ng lahat. Gusto niya ng higit pa.Nakakatawa!Hindi siya dapat naging ganito kasakim.Sa master bedroom sa ikalawang palapag ng Weston Manor, matapos ang isang halik na hindi mahaba pero hindi rin maikli, hinayaan ni Manuel na bumitaw si Dianne. Idinikit niya ang kanyang noo sa noo nito at buong lambing na bumulong sa paos na tinig, "Maliligo muna ako."Tumango lang si Dianne at mahina siyang sinagot ng, "Hmm."Sinundan niya ito ng tingin habang papasok sa banyo.Pagkasara ng pinto, tumingin si Dianne sa bintana, saka kinuha ang remote control upang isara ang mga kurtina.Umaasa siyang nakita ni Tyler ang sandaling iyon sa pagitan nila ni Manuel.Sa ganitong paraan, matuldukan na rin ang natitirang damdamin nito para sa kany
"Nauna siyang umalis?" nagtatakang tanong ni Cassy. "Parang hindi niya inisip sina Darian at Danica."Akala niya ay mananatili si Tyler para sa mga bata.Ngumiti si Dianne. "May sarili siyang landas, at may sarili tayong landas."Tumango si Cassy at hindi na inisip pa ang bagay na iyon. Masayang sinamahan sina Darian at Danica sa paglalaro.Matapos ang halos labintatlong oras ng paglipad, matagumpay na lumapag ang eroplano sa International Airport.Kagigising lang ni Cassy mula sa kanyang pag-idlip, pakiramdam niya'y medyo hilo pa siya."Ate Dianne, nasa pinas na ba tayo? Sino ang susundo sa atin?" tanong niya habang nag-uunat."Oo, andito na tayo," sagot ni Dianne.Inabot niya sa kanya ang isang baso ng tubig at sinabing, "Nandito na ang senior kong si Dexter para sunduin tayo. Naghihintay na siya.""Kuya Dexter!" May halong saya at bahagyang pagkadismaya sa tono ni Cassy.Ilang beses nang bumisita sina Dexter at Ashley sa Cambridge City, kaya naman kilala na sila ng pamilya Zapanta.
Ngayon, ang impluwensya ni Dianne ay sumasakop sa parehong legal at underground na mundo. Hindi niya kinatatakutan ang maliit na pamilya Suarez.Umiling si Dexter. "Ayokong sumawsaw sa gulo ng pamilya Suarez. Naiinis lang ako kapag iniisip ko 'yan."Sa dami ng taon na kasama niya si Dianne, yumaman na rin siya, at kung may pinaka-marami siyang bagay sa buhay, iyon ay pera."Pero hindi porke ayaw mong sumali, titigil na rin sila."Tinitingnan na ngayon ni Dianne ang mga bagay nang mas malawak at mas matalas. "Kung magpapakabait ka, baka lalo lang silang lumakas ang loob."Napatingin sa kanya si Dexter at tumango habang nag-iisip. "Pag-iisipan ko.""Kung kailangan mo ako, sabihin mo lang."Ngumiti si Dexter. "Huwag kang mag-alala. Kahit magalang ako sa buong mundo, sayo hindi ko na kailangang maging pormal."Magdamag na pinahirapan ng matinding sakit ng ulo si Tanya. Ngayon lang siya nakaramdam ng kaunting ginhawa at nakatulog nang mahimbing sa madaling-araw.Sa nakalipas na mga taon, u
Ngunit kahit ganoon, alam niyang si Tyler ay dating asawa ni Dianne at ama nina Darian at Danica.Gayunpaman, sinabi na ni Dianne na wala nang posibilidad na magkabalikan sila ni Tyler. Kaya naman, wala sigurong masama kung magkagusto siya rito."Bakit nandito siya?"Napakunot-noo si Dexter nang makita si Tyler, halatang hindi natuwa.Ngumiti si Dianne at sinabing, "Hindi ko rin alam."Dexter, "..."Hawak nina Dexter at Dianne sina Darian at Danica. Ang dalawang bata ay medyo inaantok pa at hindi pa lubusang nagigising.Ngunit tila may koneksyon ang ama at anak—nang marinig ni Danica ang sinabi ni Dexter, bahagya niyang iminulat ang kanyang mga mata at tumingin sa direksyon ng bundok.Kahit kalahati lang ang bukas ng kanyang mga mata, agad niyang nakita si Tyler.Sa isang iglap, nanlaki ang kanyang mga mata sa tuwa, itinuro ito gamit ang kanyang maliit at bilugang daliri, at sumigaw nang excited, "Daddy! Daddy! Daddy!”Si Darian, na nakasandal sa balikat ni Dexter, ay napalingon din n
Diretsahang putol ni Tyler sa sasabihin pa ni Cassy. "Oo, marami akong nagawang kalokohan noon, kaya hindi ako mapatawad ni Dianne at hindi na siya bumalik sa akin. Pero sa buhay na ito, wala akong ibang babaeng tatanggapin sa puso ko bukod sa kanya."", a-akala mo lang… h-hindi naman gano’n!" Hindi malaman ni Cassy kung matatakot o mahihiya matapos siyang mabuko.Bahagyang ngumiti si Tyler. "Sana alalahanin mo palagi ang sinabi ko, Ms. Zapanta. Huwag mo nang aksayahin ang oras at emosyon mo sa akin. Makakabuti ito para sa ating dalawa."Matapos niyang sabihin iyon, agad siyang tumalikod at lumakad palayo habang buhat sina Darian at Danica.Naiwan si Cassy sa kanyang kinatatayuan, nakayuko at hindi maipinta ang mukha. Hindi niya alam kung dahil sa sama ng loob, hiya, o matinding pagkapahiya, pero halos mapaluha na siya."Daddy, anong nangyari kay Tita?" tanong ni Danica habang nakatingin kay Cassy. "Sinermonan mo ba siya?"Hinaplos ni Tyler ang buhok ng anak at ngumiti. "Ayos lang si
Muling ngumiti si Dianne. "Kung talagang gusto mo si Tyler, maaari mong subukang malaman kung makukuha mo ang hinahanap mo sa kanya."Nagulat si Cassy sa sagot niya at natigilan saglit."Cassy, isa kang mabuting babae. Karapat-dapat kang magkaroon ng mas mabuti at mas kahanga-hangang lalaki kaysa kay Tyler," seryosong sabi ni Dianne. "Pangako mo sa akin, kung hindi mo makukuha ang hinahanap mo sa kanya, bumalik ka bago mahuli ang lahat. Ang tunay na kaligayahang para sa iyo ay naghihintay pa rin sa hinaharap."Tunay ngang likas na suwail ang tao. Kung pipigilan niya si Cassy sa nararamdaman nito, maaaring mas lalo itong sumugal sa damdamin niya para kay Tyler. Mas mainam nang hayaan siyang maranasan ito.Kung masaktan man siya at mabigo, kusa rin siyang babalik.Bukod pa rito, naniniwala si Dianne na kung tunay na isang ganap na lalaki si Tyler, hindi niya bibigyan ng pag-asa si Cassy, lalo na ang saktan ito."Salamat po, Ate Dianne," ani Cassy, labis na naantig. "Napakabuti mo talaga
"Mayroon nang dalawang anak si Dianne, sina Darian at Danica. Hindi namin kailangang magkaroon ng mga anak," sabi muli ni Manuel.Itinuturing niyang sariling mga anak sina Darian at Danica."Kung gayon, naisip mo ba kung papayag si Dianne?" tanong ni Xander.Ipinikit ni Manuel ang kanyang mga mata at sinabi, "Usapin ito sa pagitan namin ni Dianne. Hindi mo kailangang mag-alala Mr. Zapanta tungkol dito."Sa katunayan, may ilang bagay na hindi angkop na sabihin ni Xander kay Manuel.Kaya, wala na siyang sinabi, tumango, at umalis.Umalis na ang lahat, at si Manuel na lang ang natira sa silid.Umupo siya sa tabi ng kama at sinuri ang katawan ni Dianne bilang isang propesyonal na doktor, at nalaman din ang kondisyon ni Dianne mula sa attending physician.Napakaliit ng Cambridge at dalawa lang ang magagandang ospital. Sinong doktor ang hindi makakakilala sa sikat na Professor Ramirez?Hindi pa humuhupa ang mataas na lagnat ni Dianne, at kasalukuyan siyang nasa IV drip para mabawasan ang la
"Akong sumira sa'yo?!"Tinitigan siya ni Bernadeth, tila ba nakarinig ng isang malaking biro. Maya-maya, bigla itong tumawa nang malakas, puno ng panlilibak."Hahaha! Ikaw na mismo ang nagsabi na anak kita! Paano kita sisirain?""Ikaw!"Sa isang iglap, ang halakhak ni Bernadeth ay biglang napalitan ng lamig.Itinuro niya si Manuel, ang kanyang mukha at mga mata ay puno ng matinding galit at hinanakit."Ikaw na walang utang na loob! Ikaw na walang puso! Ikaw na walang malasakit!" sigaw niya."Ang ama mo at ako, ginawa ang lahat! Inubos namin ang aming pera at lakas para mapalaki ka nang maayos, para maging kasinggaling mo ngayon. Pero kailan mo kami binigyan ng halaga? Kailan mo kami ipinaglaban?""Sa halip, pinoprotektahan mo nang buo ang babaeng 'yon—si Dianne! Sabihin mo sa akin, karapat-dapat ka ba sa ginawa namin para sa'yo?"Tinitigan ni Manuel ang kanyang ina—ang mukha nito ay baluktot sa galit, halos hindi na niya makilala.Ipinikit niya ang kanyang mga mata at mahina ngunit di
Tila magsasalita na si Xander, ngunit bago pa siya makapagsalita, biglang sumingit ang boses ni Sandro."Manuel, may mga bagay akong gustong pag-usapan kasama ka—para kay Dianne. At gusto kong gawin natin ito ngayon."Mula sa pananaw ni Dianne, ang kanyang kasintahan ay naging pinsan niya, at higit pa rito, ang kanyang minamahal na lola ang responsable sa pagkamatay ng dalawang tao sa pamilya ni Manuel.Labis na siyang nasasaktan.Paano niya hihingan ng tulong si Manuel?Samakatuwid, nadama ni Sandro na bilang isang nakatatanda, pinakaangkop para sa kanya na magsalita sa ngalan ni Dianne at linawin ang kailangang sabihin.Lumingon si Manuel at tumingin kina Sandro at Cassandra, pagkatapos ay kina Tyler at Xander.Hindi siya tanga!Biglang nagkasakit si Dianne, at ganito ang pagtrato sa kanya ni Xander. May nangyaring hindi maganda.Matapos tingnan nang malalim si Dianne na nakahiga sa kama ng ospital, tumango siya kay Sandro.Tumalikod si Sandro at umalis sa silid.Sumunod si Manuel.
"Dianne!"Nagkataon lang na dumating si Tyler at nakita si Dianne na nahuhulog sa sahig.Sumigaw siya at sumugod.Nauna si Maxine sa pagsalo kay Dianne, "Miss!"Sumugod si Tyler sa nakakagulat na bilis at niyakap siya mula sa mga braso ni Maxine. Nang makita ang taong nasa kanyang mga braso na may luha sa kanyang mga mata, biglang humigpit ang kanyang puso."Anong nangyari?" nag-aalala niyang tanong, tumitibok ang kanyang mga sentido.Tumingin si Dianne sa kanya, ipinikit ang kanyang mga mata, dumaloy ang mga luha sa kanyang mga pisngi, at lumitaw ang mapait na ngiti sa sulok ng kanyang bibig.Kumunot ang noo ni Tyler at kinuha ang ulat ng pagsusuri na nahulog sa gilid at sinulyapan ito.Nang makita niya ang huling resulta ng pagkakakilanlan, na nagpapakita na magkapatid ang dalawang partido na may relasyon sa dugo, biglang dumilim ang kanyang madilim na mga mata.Sa sumunod na segundo, itinapon niya ang ulat, binuhat si Dianne, at naglakad papunta sa kanyang silid-tulugan habang inuu
Nakikinig sina Sandro at Xander at parehong natigilan sandali sa pagkabigla.Kalmadong sinabi ni Dianne, "May isang pares ng jade pendants ang pamilya Jarabe na ipinasa mula sa henerasyon hanggang sa henerasyon. Ang isa ay may nakaukit na dragon, at ang isa ay may nakaukit na phoenix. Ang may dragon ay nasa kamay ng lolo ko, at ang may phoenix ay nasa kamay ng lola ko."Sinabi niya nang may mapanuyang ngiti, "Pagkatapos kong sumang-ayon na makipag-date kay Manuel, pumunta ako sa bahay ng kanyang ina sa unang pagkakataon. Nakita ko ang jade pendant na orihinal na pag-aari ng lolo ko at isinuot sa leeg ng kanyang lola sa storage room ng bahay ng kanyang ina.""Boluntaryo bang ibinigay ng tiyuhin ni Professor Ramirez ang kidney na inilagay sa tatay mo?" biglang tanong ni Xander.Umiling si Dianne. "Noong panahong iyon, malubha nang nasugatan ang tiyuhin ni Manuel at nasa coma ng tatlong taon. Isang aksidente sa kotse tatlong taon na ang nakalipas ang direktang pumatay sa lola ni Manuel a
"Mommy, Dianne, sino ang may sakit?" nag-aalalang tanong ni Xander habang lumalapit sa kanila.Ngumiti si Dianne at nagpaliwanag muli nang walang magawa, "Wala akong sakit, hindi lang ako nakatulog nang maayos kagabi."Sinulyapan ni Cassandra si Xander, tinapik ang likod ng kamay ni Dianne, at magiliw na sinabi, "Mabuti at wala kang sakit. Papakiusapan ko ang kusina na gumawa ng sabaw para pakainin ang puso at tulungan kang matulog, at ipapasundo ko sina Darian at Danica. Makakakain ka ng hapunan bago ka umuwi.""Sige po," sang-ayon ni Dianne.Tiningnan ni Xander ang kanyang halatang hindi masayang ekspresyon, nagbukas ng bibig para may sabihin, ngunit pinigilan ang sarili."Nasaan ang girlfriend mo?" biglang nagbago ng paksa si Cassandra at nagtanong kay Xander nang may galit.Halatang ayaw sagutin ni Xander ang tanong na ito.Sinulyapan niya si Cassandra, pagkatapos ay hinawakan ang kanyang ilong at tumingin kay Dianne, biglang binago ang paksa at nagtanong, "Dianne, bakit ka nandit
Dumaan iyon sa gilid ng kanyang sentido at tuluyang nawala sa kanyang buhok.Pagkatapos, muling bumagsak ang kanyang mga luha.Natauhan si Tyler at hindi na nag-isip ng iba pang bagay. Agad niyang idinampi ang kanyang hinlalaki sa gilid ng mata ni Dianne, pilit pinupunasan ang mga luhang patuloy na umaagos.Mainit ang kanyang hinlalaki, bahagyang magaspang sa pakiramdam.Paulit-ulit na hinaplos ni Tyler ang gilid ng mga mata ni Dianne hanggang sa dahan-dahan nitong iminulat ang kanyang mga mata at nagising.Nang bumungad sa kanya ang pamilyar at walang kapintasang mukha ng lalaki, hindi niya alam kung dahil ba inaantok pa siya o dahil sa gulat.Bahagyang naningkit ang mga mata ni Dianne habang nakatitig kay Tyler, hindi gumagalaw, tila nag-iisip pa.Nang makita ni Tyler ang kanyang malungkot at litong tingin, parang may matalim na bagay na tumusok sa kanyang puso. Isang matinding kirot ang biglang lumaganap sa kanyang dibdib."Anong nangyari? May masakit ba?" mahinang tanong ni Tyler,
THIRD PERSON’S POINT OF VIEW (Sinubukan ko lang mag-first point of View)Hindi na naglakas-loob si Dianne na mag-isip pa.Nang makabalik kami sa Weston Manor, katatapos lang maligo nina Darian at Danica at bumaba sila.Nang makita siyang bumabalik mula sa labas, agad na lumapit ang dalawang bata. Hinawakan ng isa ang isa sa kanyang mga binti, itinaas ang kanyang ulo gamit ang kanyang malalaking maliwanag na itim na mata, at tinawag ang "Mommy" at "Mommy" sa isang malambot at malutong na boses.Tumingin si Dianne sa dalawang bata, at unti-unting nawala ang pakiramdam ng paninikip ng dibdib, at lumitaw ang isang magiliw na ngiti sa kanyang mga mata."Mommy, saan ka pumunta kaninang umaga?""Mommy, hindi ka ba nakatulog nang maayos? Pagod ka ba?""Mommy, Mommy, umupo ka po muna. Ikukuha kita ng tubig."Nag-usap ang dalawang bata at hinila si Dianne para umupo sa sofa.Pagkatapos, tumakbo si Danica papunta sa dining area.Nagsalin ang kasambahay ng isang tasa ng maligamgam na tubig, nagd
Nagsisinungaling si Bernadeth, o hindi niya talaga alam ang katotohanan.Tutal, hindi basta-basta mag-iiwan ng anumang hawakan ang kanyang lola kapag gumagawa ng mga bagay.Bukod dito, bata pa si Bernadeth noong panahong iyon, wala pang 20 taong gulang.Wala siyang kapangyarihan o impluwensya, at walang maaasahan.Namatay ang kanyang ina at naging gulay ang kanyang kapatid. Ano pa ang magagawa niya kundi umiyak?"Pasensya na sa abala, tita!"Pagkatapos magsalita si Dianne, tumayo siya at umalis.Tiningnan siya ni Bernadeth habang papalayo, muling nagdilim ang kanyang mga mata, mabilis na napuno ng mapait na hangarin na pumatay....Pauwi, tahimik ang mukha ni Dianne na parang patay na tubig.Sa ngayon, halos sigurado na siya na si Bernadeth ang kanyang tunay na tita.Ang kulang na lang ay ang huling ebidensya ng relasyon ng dugo.Hindi niya talaga alam kung paano haharapin si Manuel sa mga susunod na araw, kaya tinawagan ni Dianne ang direktor ng ospital kung saan nagtatrabaho si Manu