Pinagmamasdan niya ang mga tao sa paligid, may bahagyang ngiti ng aliw sa kanyang labi. Noon, hindi niya gaanong pinapansin ang kilos ng mga ito, ngunit mula nang payuhan siya ni Angelo Herodias na maging mas maingat, napagdesisyunan niyang subukan ang ibang taktika ngayon.Saglit niyang tinapunan ng tingin si Dylan Almendras, na abala sa panonood ng isang video. Pinili niyang manahimik muna at hayaan itong tapusin ang napanonood.“Miss Andrada, naiintindihan namin na nakarelasyon ninyo si Mr. Ybañez noong kasal pa kayo kay Mr. Almendras. Maaari niyo bang linawin kung ang dahilan ng inyong paghihiwalay ay si Mr. Ybañez? Naging hindi ba kayo tapat?”Isang iglap lang, nagbago ang ekspresyon ni Dylan. Ang dating kalmado niyang aura ay napalitan ng isang matalim at mapanganib na titig.Dati, inakala niyang si Casey ay isang tahimik at mapayapang tao, ngunit nagbago ang paniniwala niyang iyon nang ilantad ni Lincoln Ybañez ang katotohanan tungkol sa kanya. Hindi lamang niya ito ipinagtangg
Patuloy na tumutugtog ang video, ipinapakita ang masiglang kilos ni Casey Andrada—isang matinding kabaligtaran ng madilim at seryosong ekspresyon ni Dylan Almendras.May pilyong ngiti sa labi ni Diego habang binasag ang katahimikan. “Bro, aminin mo—may gusto ka kay Casey, ’di ba?”Napakurap si Dylan, bahagyang nagulat sa biglaang tanong. Siya? May gusto kay Casey? Napaka-absurdo ng ideya.Sa sumunod na segundo, napailing siya at mapanlibak na tumawa. “Anong sinasabi mo? Paano ko siya magugustuhan? Masyado siyang pabigla-bigla, hindi iniisip ang pangalan ng pamilya Almendras, at palagi akong kinakalaban. Wala akong kahit anong damdamin para sa kanya.”Itinaas ni Diego ang isang kilay, halatang hindi kumbinsido. Hindi na niya kailangang magsalita pa—ang tingin pa lang niya ay parang nagsasabing: “Sige, magpanggap ka pa. Alam kong may gusto ka sa kanya.”Naiinis na lang tumahimik si Dylan, pinipilit huwag patulan ang usapan.Napangiti si Diego at muling lumapit. “Ano naman si Suzanne sa’
Sabay na pumasok sina Casey Andrada at Daisy sa engrandeng party hall, na puno ng magagarbong dekorasyon at mga bisitang nag-uusap-usap.Maraming mata ang napalingon sa kanila, sinusuri kung sino ang bagong dating, umaasang makakita ng isang kilalang personalidad o may mataas na katayuan sa lipunan.Sa sandaling tumuon ang atensyon ng karamihan sa kanila, naglakad sina Casey at Daisy papasok, agaw-pansin sa karamihan.Nakapagsuot si Casey ng isang eleganteng light blue na damit na simple ngunit marikit, may ilang mahihinahong disenyo na nagpapatingkad dito. Sa kanyang leeg ay nakasabit ang isang maliit na kwintas na may bughaw na bato—hindi ito sobrang marangya, ngunit sapat upang makaakit ng pansin sa kanyang banayad ngunit napakagandang aura.Ang kumbinasyon ng kanyang damit at alahas ay lalong nagpatingkad sa kanyang presensya, pinapalabas ang kanyang natural na ganda. Ang mahahaba at bahagyang kulot niyang buhok ay nakaayos pababa, may maliit na butterfly hairpin na nagbigay ng da
Habang naguusap ang mga bisita, nagsimula nang kumalat ang mga bulung-bulungan ukol kay Casey Andrada. May mga pumuna sa kanya, ngunit ang mga tao sa loob ng kanilang bilog ay alam na may mga hindi nakikitang aspeto ng kanyang buhay.“Oo nga, maganda nga siya, pero sapat ba ’yan para magtagal ang relasyon? Hindi porket maganda ay magiging maganda ang samahan nila. Hindi mo talaga makikilala ang isang tao base lang sa itsura,” sabi ng isang bisita habang kinakalabit ang ulo, parang alam na ang sinasabi.Kitang-kita ang pagpapakita ng kayabangan ng karamihan, dahil ang nakikita lang nila ay ang panlabas.“Sayang, kung lalaki lang ako, panigurado siya ang habulin ko. Ang ganda niya!” sabi ng isa pa, na may bakas ng paghanga sa boses.“Pero baka masira lang siya sa ganda niyang ‘yan. Tingnan mo ang mga babae katulad niya, laging may kasunod na gulo. Kung tutuusin, ang mga kilalang beauty sa history, ganyan ang nangyari sa kanila,” sabi ng isa pang boses.Habang nagpapatuloy ang diskusyon,
Sa sandaling ito, nakatayo si Casey Andrada sa harap ni Daisy, ramdam ang bigat ng mga matang nakatuon sa kanya. Maraming bisita ang napansin ang kanyang presensya, ngunit kakaunti lang ang naglakas-loob na lumapit.Ang dahilan ay malinaw—si Casey ang dating asawa ni Dylan Almendras. Bagama’t matagal na silang hiwalay, nanatili siyang isang taong dapat iwasan. Sino ba naman ang mangangahas na makipag-ugnayan sa isang babaeng may dating kaugnayan sa isang makapangyarihang pamilya tulad ng Almendras?Bukod pa rito, sariwa pa sa isipan ng lahat ang koneksyon niya kay Lincoln Ybañez. Lalong nag-ingat ang mga lalaki—ayaw nilang mapasama sa anumang usapan na maaaring umabot sa mga makapangyarihang taong naroon. Naisip ni Casey kung gaano kahirap ang maitaboy sa ganitong paraan.Habang pinagmamasdan niya ang paligid, napansin niyang may dalawang pamilyar na pigura na papalapit mula sa likuran. Napangiti si Daisy.“Ayan na sila, friend,” biro nito, may bahagyang panunukso sa boses.Sa kauntin
Lihim na napangisi si Casey sa sinabi ni Regina. Sa likod ng magiliw nitong pananalita ay may halatang pahiwatig. Ang ideya ng “pamilya” na ipinakita nito ay malayo sa katotohanan. Isang malinaw na paalala kung gaano na siya nalayo sa kanila—na ang dating tinatawag niyang tahanan ay hindi na ganoon kahalaga sa kanya.Alam niyang may dahilan ang tiyahin niya para sabihin iyon. Isa iyong patibong. Gusto nitong palabasing siya ang lumalayo sa pamilya, na siya ang lumilikha ng distansya. Sa harap ng maraming tao, lalo na’t sariwa pa ang interview kahapon, tiyak na gagamitin nila ito upang baligtarin ang kwento sa kanilang pabor.Gayunpaman, hindi nagpatinag si Casey. Kalma siyang tumango, pinanatili ang isang magalang na ngiti sa kanyang mukha. “Totoo ‘yan, Tita. Hindi pa tayo nagkakaroon ng mahabang oras para makapag-usap. Nasabi ko nga ito kay Suzanne noon, pero mukhang naging abala siya kaya hindi kami nakapag-usap nang maayos.” Pagkatapos, direkta niyang tiningnan ang pinsan niya na m
Habang dumadaloy ang gabi, lalong naging kumplikado ang tensyon sa pagitan ng mga panauhin. Sa isang banda, halatang kinikilala ni Claudine ang kanyang manugang, ngunit sa kabilang banda, parang hindi niya gaanong binibigyang-pansin ang estado ni Suzanne. Kitang-kita ang masalimuot na dinamika sa pagitan nila—bagama’t may awtoridad si Claudine sa pamilya, malinaw na mas mataas pa rin ang impluwensya ni Lola Isabel.Para kay Suzanne, ang pagpasok sa pamilya Almendras ay hindi kailanman naging madali. Kahit gaano pa niya kaingat ipakita ang kanyang sarili bilang perpekto, hindi niya maikubli ang frustration sa kanyang puso. Pinanood niyang nalilihis ang atensyon ng lahat, habang siya, na dapat ay bida ng gabing ito, ay tila napunta sa likod ng entablado, hinahayaan ang iba na mas magningning.Napilitan siyang ngumiti at pinilit ang kanyang tono na maging gaano. “Lola, parang lalo kayong bumabata! Ang tiyahin at tiyuhin ko lang naman ay nag-aalala na baka madapa kayo, kaya kayo inaalalay
Huminga nang malalim si Suzanne at ngumiti, pilit ipinapakita ang inosenteng ekspresyon. “Bakit naman?”Sa mga sandaling iyon, inaalalayan ni Casey si Lola Isabel papunta sa pangunahing upuan, maingat siyang tinutulungan habang umuupo ito. Saglit na tumingin si Casey kay Francis at binigyan ito ng isang magiliw na tango at matamis na ngiti.Sa totoo lang, palaging may kaunting pag-aalinlangan si Casey pagdating sa pagtawag kay Francis. Hindi tulad ng kanyang tuwid na relasyon kay Claudine, kung saan madali lang niyang natawag itong “Tiya,” mas kumplikado ang dinamika nila ni Francis. Dati na niya itong tinawag na “Ama,” pero iyon ay noong malapit pa siya sa pamilya. Ngayong tapos na ang kasal nila ni Dylan, parang wala nang lugar ang tawag na iyon—lalo na sa harap ng ibang tao. Kung tatawagin niya itong “Tito,” parang masyadong malayo naman. Sa huli, nanatili na lang siyang tahimik, hindi alam kung paano siya dapat magpakita ng respeto.Habang iniisip niya ito, abala si Lola Isabel sa
Napatigil si Cristopher.Hindi niya talaga balak saktan ang babaeng ito, kaya dahan-dahan niyang inalis ang kamay at malamig na sinabi, “Wala akong interes.”Hindi man malinaw ang narinig ng mga tao sa paligid, halata naman sa kanilang mga mukha ang pagkabigla.“Ano ‘yon? Interesado ba siya sa babaeng ‘yon?”“Anong kalokohan ‘yan? Ang daming taghiyawat ng babae! Sino namang magkakagusto sa kanya?”“Pero hindi pa niya ‘yon nakikita, di ba? Hindi niya alam na may taghiyawat siya.”Sa isang iglap, tila naging sentro ng atensyon si Cristopher. Ang lalaking kilala sa pagiging mailap, at sa pagkabigo ng maraming babae, ngayon ay pinapanood ng lahat kung ano ang gagawin niya.Hindi naman iniinda ni Casey ang mga bulong-bulungan. Tahimik lang siyang tumingin kay Cristopher at marahang nagsalita, “Naalala mo pa ba ang isang mahalagang tao sa buhay mo? Sinabi mo noon na siya ang nagligtas sa’yo, at handa kang suklian ang kabutihan niya kahit buhay pa ang kapalit.”Napako ang tingin ni Cristophe
Casey agad na binaba ang tawag at nagpadala ng mensahe sa blue app.— Casey: [Nasa labas ako, sobrang ingay, hindi ko masagot ang tawag. May kailangan ka ba?]— Daisy: [Wala naman masyado. Nasaan ka? Narinig ko, suspendido raw ang pinsan mo?]— Casey: [Oo, salamat sa’yo~ Gagawa ako ng paborito mong braised pork kapag may oras ako.]— Daisy: [Hahahaha! Ganyan dapat! Pero nasaan ka ngayon? Bakit hindi mo masagot ang tawag ko?]— Casey: [Nasa bar.]— Daisy: [Ano?! Grabe ka! Ni hindi mo man lang ako sinama! Sino kasama mo?!]— Casey: [Mag-isa lang ako. May kailangan akong gawin. Next time, sasama ka na.]— Daisy: [Mag-isa ka? Nasaan ka? Pupuntahan kita! Kung may kailangan kang gawin, dapat may kasama ka! Paano kung may mangyari sa’yo?]— Casey: [Ayos lang ako, walang problema.]Paulit-ulit siyang pinayuhan ni Daisy, pero hindi na siya sumagot. Wala nang nagawa si Daisy kundi paalalahanan siyang mag-ingat.Ibinalik ni Casey ang cellphone sa mesa at inayos ang maskarang suot. Wala siyang ba
Muling napakunot ang noo ni Dylan, at parang lalo pang lumamig ang hangin sa loob ng opisina.Ramdam iyon kahit sa kabilang linya ng telepono, dahilan para manginig si Suzanne.Bahagyang nagbago ang kanyang ekspresyon. Huminga siya nang malalim bago marahang nagsalita, “Na-suspend ako sa kumpanya.”Saglit na natigilan si Dylan.Pero sa sumunod na sandali, tila wala siyang alam sa nangyari at pinanatiling kalmado ang boses. “Ano’ng nangyari?”Napangiwi si Suzanne. Simula pa lang, ayaw na niyang tawagan si Dylan, pero pinilit siya ng kanyang ina. Matagal siyang kinausap nito, pinayuhang idetalye ang lahat upang mas lalo pang lumayo ang loob ni Dylan kay Casey. Kapag nagtagumpay sila, mas madali nilang maisasagawa ang susunod nilang plano.Pero posible ba talaga ito?!Mariing kinagat ni Suzanne ang kanyang labi. Wala na siyang ibang magagawa kundi magpatuloy.“Konektado ito sa ilang sensitibong bagay sa kumpanya, kaya hindi ko maaaring sabihin ang lahat. Pero… hindi ko inaasahan na hindi
Alam ni Casey na hindi niya dapat isiwalat ang lahat ng detalye bago pa maayos ang opisyal na kasunduan. Sa ngayon, ang mahalaga lang ay siguraduhin na mananatiling kumpidensyal ang proyekto at hindi ito mananakaw ng iba.Marami pa siyang kailangang ayusin, at may oras pa para paghandaan ang lahat.Kapag dumating na ang tamang pagkakataon, siya mismo ang haharap sa taong iyon.Bago siya umalis, kinuha niya ang kanyang cellphone at tinawagan si Ingrid.Dalawang ring pa lang, sinagot na ito ng kaibigan niya.“Uy, Casey! Sa wakas naalala mo rin ako! Akala ko nakalimutan mo na ako.”Napangiti si Casey, pero may bahid ng guilt sa mukha niya. “Sorry. Sobrang dami lang talagang nangyari nitong mga nakaraang araw.”Tumawa si Ingrid. “Relax ka lang, joke lang ‘yon! Pero sige, anong kailangan mo?”Hindi na nagpaligoy-ligoy si Casey. “May nahanap ka na bang impormasyon tungkol sa nangyari?”May narinig siyang buntong-hininga mula sa kabilang linya. “Hay naku, ang hirap hulihin ng mga galamay ng
Huminto si Jessica Rue nang marinig ang pamilyar na boses. Dahan-dahan siyang lumingon at tiningnan ang babaeng nakaupo sa tabi niya, ang mga mata ay nagtatago ng pagsusuri.Ang babae—Casey—ay marahang tinanggal ang suot na maskara, inilantad ang isang mukhang hindi estranghero sa kanya.Saglit na natigilan si Jessica Rue, ngunit mabilis niyang tinakpan iyon ng isang banayad na ngiti. “Casey? Hindi ko akalain na dito tayo magkikita.”Muling isinuot ni Casey ang maskara, ang mga mata niya ay kumikislap sa aliw. “Hindi ito aksidente. Talagang ikaw ang pinunta ko rito, Miss Jessica.”Hindi sumagot si Jessica Rue. Sa halip, pinagmasdan niya ang babae nang walang emosyon.Nagpatuloy si Casey, ang boses ay puno ng kumpiyansa. “Pwede ba tayong mag-usap sa mas pribadong lugar?”Dahan-dahang tinanggal ni Jessica Rue ang suot niyang sunglasses, isiniwalat ang malamig ngunit matatalas niyang mga mata. “At tungkol saan naman?”May pilyong ngiti si Casey nang sabihin, “Malalaman mo lang kung pakik
Si Casey bahagyang ngumiti, ngunit ang pagkutya sa kanyang mga mata ay nagsasabi ng lahat—tila ba walang saysay ang pagpupumilit ni Paulo Andrada.Sa pagkakataong ito, walang tumutol sa sinabi ni Paulo, at tuluyan nang natapos ang pulong.Nanatiling nakaupo si Casey, hindi nagmamadali. Nang tuluyang lumabas ang lahat, saka lamang siya tumayo.Kasunod niya agad si Suzanne at walang pasabing hinawakan ang kanyang kamay. “May gusto akong itanong sa’yo,” aniya, may diin sa boses.Tumingin si Casey sa paligid. Napakaraming CCTV sa conference room, at alam niyang hindi ito ang tamang lugar para sa isang pribadong usapan. Ngumiti siya nang bahagya. “Dito?”Napakagat-labi si Suzanne, mas humigpit ang hawak sa braso ni Casey, ayaw siyang pakawalan. “Sumunod ka sa akin,” madiin niyang utos.Dahan-dahang binawi ni Casey ang kanyang kamay at tahimik lang siyang tumingin kay Suzanne. Sa napakahinang tinig na tanging silang dalawa lang ang nakarinig, sinabi niya nang sarkastiko, “Suzanne, marami pa
Huminga nang malalim si Casey habang nakaupo sa harap ni Paulo Andrada, at ng iba pang matataas na opisyal ng Andrada Group. Alam niyang kahit pa ipakita nilang pinaparusahan nila si Suzanne, hindi ibig sabihin ay ipagkakatiwala nila sa kanya ang proyekto.Ineexpect niya na ito.Sa seryosong tono, nagsalita si Paulo Andrada, “Tama ang sinabi ni Suzanne. Baguhan pa si Casey at kulang sa karanasan. Kung magkakamali siya, hindi lang ang Ybañez Group ang maaapektuhan, kundi ang Andrada Group. Malaki ang magiging epekto nito sa ating reputasyon. Kaya ang dapat nating gawin ay humanap ng isang may sapat na kakayahan at karanasan para makipag-ugnayan sa kanila.”Nakasalamin si Vern Quinto at mapanuring tumingin kay Paulo. “Ngunit sinabi rin mismo ni President Ybañez na ang kondisyon para sa pakikipagkasundo ay si Casey ang mangunguna sa proyekto. Kung papalitan natin siya, paano tayo makakasigurong tatanggapin iyon ng kabilang panig?”Kaagad namang sumabat si Owen Saldivar. “Kaya nga kailang
“Dahil…”Pagkasambit ng salitang iyon, biglang hindi na alam ni Suzanne kung paano niya ipagpapatuloy.Napakagat siya sa labi, pilit iniisip kung paano lalabas sa sitwasyong ito.Ang babaeng kaharap niya, si Sheena Alonzo, ay kilalang matalim magsalita at mahilig magtanong ng mga nakakailang na bagay. Lahat ng kasamahan nito sa kompanya ay takot makipagsagutan sa kanya dahil palaging may laman ang kanyang mga salita.Kung ikukumpara, si Ralph Diaz ay mas banayad ang kilos. Magaling itong magtago sa likod ng pormal na ngiti, ngunit si Sheena—diretso, walang paligoy-ligoy, at walang pakialam kung sinuman ang masagasaan.Tahimik ang buong silid.Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Paulo Andrada, ngunit sa sandaling ito, wala siyang magagawa para ipagtanggol ang anak. Kung puprotektahan niya ito, lalabas na tila may pinapanigan siya. Kung papayagan naman niyang magpatuloy ang usapan, parang sinasang-ayunan niyang may pagkakamali nga si Suzanne.Alam niyang may malaking epekto ito sa imahe
Nang makita ni Ralph Diaz na nabasa na ng lahat ang parehong plano at may kanya-kanyang reaksyon sa mukha, isang makahulugang ngiti ang lumitaw sa kanyang labi bago niya muling iniangat ang kopya ng proposal ni Casey.Sa malumanay na tinig, ngumiti siya kay Casey. “Casey, bumalik ka muna sa upuan mo at magpahinga.”Tumango si Casey at agad na bumalik sa kanyang pwesto. Hindi siya nagpakita ng anumang emosyon, ngunit ramdam niya ang titig ni Suzanne na tila ba matutunaw siya sa galit. Kung wala lang sigurong ibang tao sa paligid, malamang ay nasabunutan na siya nito at tinanong kung sinadya ba niyang gawin ito!“Ito ang pinaka-perpektong proposal na nakita ko,” sabi ng isang shareholder na may kasamang paghanga. “Talagang posible itong pagkatiwalaan para sa isang matagumpay na partnership. Naisip na ba ito ni Lincoln?”Tumango si Ralph Diaz at ngumiti. “Oo. At pumayag siya.”Halatang nagulat ang karamihan, ngunit kasabay nito ay naunawaan nila kung gaano kalaki ang oportunidad na ito.