Nang makita ng ibang mayayamang ginang na nagsalita na ang asawa ni Mr. Salazar, agad silang sumali sa usapan."Tama! Hindi namin inaasahan na ganito kakapal ang mukha ng mag-inanyg iyan!""Oo nga! Sa tuwing namimili kami ng mga damit dito, isa o dalawang piraso lang ang pinipili namin para sa sarili namin. Hindi tulad ng mag-inang ito—kuha nang kuha nang hindi naman sila nagbabayad!""Totoo! Parang naghahanap lang sila ng taong lolokohin!""Sinasabi mong ikaw ang kanyanyg ina! Anong klaseng ina ang niloloko ang sarili niyang anak ng ganito?""Ako rin ang panganay sa pamilya! At ang hindi ko matanggap ay ‘yung sinasabi nilang ang panganay dapat na umako sa lahat! Tipong lahat ng gastusin sa pamilya, sagot ng panganay! Kailangang bayaran ang kasal ng kapatid—kaya ang panganay nagiging tanga sa mata ng lahat!"Lumapit ang asawa ni Mrs. Salazar kay Beatrice, hinawakan ang kanyang braso, at mas lalong natuwa sa kanya."Beatrice, napakaganda ng sinabi mo—may dahilan at may basehan. Mapagm
Lucy: "Sa totoo lang, mahirap ding sabihin. Wala naman sa atin ang nakakita ng marriage certificate ng ate mo!"Nag isip ng mabuti si Lucy: "Noong una, si Carlos ang nagsabi na pupunta siya sa bahay natin para kunin ang household registration booklet. Sinabi nya na siya ay kumakatawan sa kanyang boss at sa Villamor family, kaya't wala kaming nagawa kundi ibigay ito sa kanya.""Nang ibalik ang household registration booklet, napansin namin na inilipat na ang household registration ng ate mo! Wala na rin kaming paraan para malaman kung kasal na nga siya."Pinagmasdan ni Abby ang kanyang ina at bahagyang inipit ang kanyang mga mata: "Mommy—sabihin mo sa’kin, may ganitong posibilidad kaya? Baka nga nagsabwatan lang ang ate ko at si Marcus at gumawa ng dahilan para ilipat ang household registration niya. Hindi pala sila kasal!""Kaya’t hindi ibinigay ang mga dote, at yung lupa... puro kalokohan lang. Hindi nga natin siya nakilala!""Oo!" Napaisip si Lucy, pero pagkatapos ay nagduda siya a
"Kuya, ano ba ang pinag-uusapan natin?!" Halos gusto ni Erica na iumpog ang ulo ng kanyang kuya para makita kung anong meron sa loob!"Ang punto ko ay sobrang kapal ng mukha ng mag-ina na 'yon!" Sumabog na si Erica sa galit."Erica, walang masamang magulang sa mundo! Ang isang magaling na tao ay dapat marunong makisama sa pamilya.""Alam ko na maganda ang relasyon ni Abby sa kanyang pamilya. Mahal ito ng mga kapatid nya, at maganda rin ang trato sa kanya ng kanyang mga magulang.""Matagal ko nang hinihiling na sana si Beatrice ay magkaroon ng mas maganda at maayos na relasyon sa kanyang pamilya. Pagbalik ko, makikipag-usap ako sa kanya ng maayos.""Kuya! Walang ka na talagang pag asa!, Basta, mula ngayon, makinig ka sa akin! Turuan kita kung paano ligawan si Ate Beatrice! Huwag mong pakinggan ‘yung pabebe na ‘yon!"Pagkatapos niyang sabihin ito, napansin ni Erica ang matalim na mukha ng tiyuhin mula sa gilid ng kanyang mata, kaya’t mabilis niyang pinatay ang tawag at hindi niya alam k
Bahagyang binuka ni Beatrice ang labi, ngunit itinaas ni Marcus ang kamay upang pigilan siya."Ako na lang ang pagpapaliwanag."Ang dalawang simpleng salita ay nagbigay ng pakiramdam ng kalmadong lakas.Puno ng init ang puso ni Beatrice. Sa pamilya nya, walang nagsabi ng ganitong mga salita sa kanya.Kapag may nangyaring hindi maganda, walang kahit isa sa kanila ang tumayo sa kanyang harapan upang ipagtanggol siya.Tumango si Marcus nang magaan sa kanya at tinukoy ang upuan sa isang gilid: "Sa pamilyang ito, ako ang nakatatanda, ako ang magpapaliwanag."Inutusan ni Marcus si Erica na maghanap ng upuan at maupo. Nang makaupo si Erica, narinig niya si Marcus na nagsabi sa isang pa utos na tono:"Pumunta ka sa West District bukas ng umaga para sunduin ang isang tao para sa akin."Nagulat si Erica: "Pero, Tito Marcus, may appointment ako bukas kasama ang isang celebrity at gusto ko siyang kunan ng picture.""Hindi, pumunta ka at sunduin sya para sa akin bukas." Tumugon si Marcus ng may di
"Bata?" May bahid ng inis ang lumabas sa mga mata ni Marcus, at iniabot ang kamay upang hawakan ang tiyan ni Beatrice na parang hindi makapaniwala.Makikita sa kanyang ekspresyon na hindi siya excited sa ideya ng bagong "little guy"!"Biro lang ba 'to? Kakakasal lang natin, at ayaw ko munang maging monghe, okay?!"Hinila ni Beatrice ang kamay ni Marcus mula sa kanyang tiyan, medyo namumula ang kanyang mga pisngi, at mahinahong nagbigay-linaw:"Hindi, hindi ako buntis. Naisip ko lang na habang tinuturuan mo si Erica, iniisipnko na ang galing mo bilang isang nakatatanda. Kung magkakaroon tayo ng anak balang araw, sigurado akong magiging mabuti kang magulang at aalagaan mo sila ng maayos."Ang pamilyang pinanggalingan ni Beatrice ay laging nagdudulot ng sugat sa kanyang puso.Kaya't siya'y nangarap na mag-asawa nang maaga, magkaroon ng sariling masayang pamilya, at magka-anak, upang mapalaki ang mga anak na puno ng pagmamahal at tiwala sa sarili.Ngunit hindi ito ang inaasahan ni Marcus.
Labis ang pagkagulat ni Beatrice ng sabihin iyon ni Albert.Ang kanyang mukha ay namutla ng husto. Hindi maipaliwanag ang kanyang nararamdaman.Naghalong pagka sorpresa, gulat at pagkahiya ang kanyang nararamdaman..Si Erica, na hindi napansin ang tensyon sa paligid, ay sumigaw nang masaya: "Kuya, nakuha mo na! Kuya, nag-blush si ate!"Habang patuloy siya sa pagkasabik, hindi niya napansin ang malamig na aura na umiiwas kay Marcus.Matapos ang ilang sandaling pagkawala ng composure, kinaa\ilangan ni Beatrice harapin ang nangyayari.".Huminga sya ng malalim, indekasyon na nag iisip sya ng sasabihin kay Albert habang nakkinig sina Marcus at Erica."Albert, salamat. Pero wala na akong pakialam sa mga sinabi mo. Sinabi ko na sa'yo noon na ako'y kasal na.""Kasal? Imposible!""Kasal? Imposible!"Magkasabay na sinabi nina Albert at Erica ang parehong bagay, at ang kanilang mga boses ay puno ng kasiguraduhan.Beatrice:...Si Erica, na naroroon, ang unang nakapag-react at nag-abot ng kamay ka
"Si tita mo." Nakatitig si Marcus kay Beatrice habang itinuturo sya ni Marcus..Naging mapait ang mukha ni Beatrice at pakiramdam nya ay pinipilit syang galitin ni Erica.“ Tito, pwede bang tigilan na natin ang usapan tungkol sa kasal kasal na iya” napairap si erica.Nang makita at maramdaman ni Erica na magaglit na si Marcus sa kanya, agad nyang nilaptan si Beatrice at agad na hinila palabas “ Ate labas tayo. Ako naman ang manlilibre sa iyo ng lunch. Pasensa ka na if pinakialaman ko ang mga gamit mo ha”Dahil sa malapit na din naman ang oras ng lunch, hindi na tumanggi pa si Beatrice sa paanyaya ni Erica..Naglakad lang siya palabas ng bahay at inayos ang lunch.“Mar…….” Bago pa makaagsalita si Beatrice, ay agad na syang hinila nito papalayo sa bahay.Sa daan habang naglalakad ay pinagsabihan ni Erica si Beatce “ Ate, bakit mo naman ginamit si Tito Marcus upang pagselosin si Kuya”"Sinasabi ko sa'yo, pagkatapos ng aksidente ni tito, hindi na siya kasing lakas ng dati, kaya mas madali
Masayang-masaya si Minda habang nagsasalita, ramdam na ramdam niyang siya ang naging sentro ng atensyon at nakakalap ng mga tao, lalo na ang mga kapwa ina na katulad niya.Nararamdaman niyang ang mga kababaihang ito, tulad ng mga biyenan, ay matindi maglaban, at tiyak ay bibigyan siya ng mga salitang magpapalubog kay Beatrice.Si Beatrice na nakangiti, ay tahimik na pinagmamasdan si Minda.Bago siya makapagsalita, ang maingay na babaeng nagsalita kanina ay muling nagsalita."Ah, ate, naiintindihan kita. Pero huwag mong masyadong palakihin ang issue. Sa edad natin, karamihan sa atin may three highs, kaya't huwag kang magalit at baka maapektuhan ang kalusugan mo."Nabigla si Minda at naramdaman ang malas sa kanyang puso."Wala akong three highs!"Hindi napansin ng maingay na babae ang pangit na hitsura ni Minda at tumingin sa mga tao sa paligid niya, pagkatapos ay napabuntong hininga."Ate, bagong panahon, bagong estilo, tayo bilang mga mother-in-law, kailangan din nating magbago.""Hin
Nang marinig ito ng mga tao sa paligid, nagbago ang kanilang mga mukha."Ang sama naman ni Abby.""Parang mabait siya at laging tinatawag ang mga tao, pero hindi ko akalain na ganito pala siya sa private.""Ngayon mo lang nalaman? Matagal ko nang alam. Ganyan ang trato nila sa panganay nilang anak na babae, parang ampon lang, at binubuhay naman ang bunso nila na parang diyosa. Kung hindi, paano magiging ganito kalakas ang yabang niya?"...Hindi pa nakita ni Oscar ang video at nilapitan niya si Lucy, "Ano'ng nangyari?"Nag-atubili si Lucy at sa wakas ay humingi ng paumanhin sa lahat, "Misunderstanding lang ito. Noong bata kami, medyo mahigpit ako sa dalawang magkapatid. Ang bracelet... sa wakas ay natagpuan..."Nang marinig ito ni Abby, tinapakan niya ang kanyang mga paa sa galit: "Mom, anong kalokohan ang sinasabi mo! Si ate ang nagnakaw! Nagnakaw siya sa bahay, kaya ka galit na galit!"Sinubukan ni Abby na magpahiwatig kay Lucy, at si Oscar ay sobrang galit na iniangat ang kamay at
Tumawa si Mrs. Marquez, "Pero ang asawa ni Marcus Villamor ay buntis ng kambal ngayon, at ikaw ang hindi magkakaroon ng anak.""H-hindi, hindi!" Tinakpan ni Abbh ang kanyang mga tainga, ayaw makinig.Sumigaw siya ng hysterically, "Hindi ako pwedeng matalo sa babaeng iyon, si Beatrice!"Nang marinig ito, tumigas ang mukha ni Oscar at hinawakan siya nang madiin."Tama na, hindi mo ba naiisip na sobrang kahiya-hiya na? Bumalik ka na sa kwarto mo!"Pagkasabi nito, ngumiti si Oscar at tinawag ang mga tao sa paligid, "Pasensya na po, mga kaibigan, pinatawa ko pa kayo. Pinalaki ko kasi ang anak kong ito, kaya naging spoiled. Pakiusap, pumunta po kayo sa food buffet area. Kanina lang po ay nagpa-order ako ng ilang dagdag na putahe sa kusina..."Ang mga tao ay nag-alisan, para bigyan ng galang si Marcus Villamor.Pagkatapos ng lahat, walang nakakaintindi kung ano ang layunin ni Marcus sa pag-organize ng birthday party ni Oscar.Habang tinitingnan ang wala nang kontrol na si Abby, naalala ni Be
Bumagsak ang boses ni Abby na parang hindi siya makapaniwala, at nagsimulang magbulungan ang mga tao sa paligid niya."Putang ina, buntis siya. Swerte naman ng pamilya Marquez.""Tama, anong pamilya ang magpapakasal sa ganitong klase ng tao? Takot pa siguro silang magka-problema sa pamilya nila.""Isa na namang biro sa mga tao sa bansa!"...Ang bawat salitang narinig ng mga tao sa paligid ay pumasok sa mga tenga nina Oscar at Lucy, at ang dalawang kapatid na lalaki.Parang may nangyaring pagbabago.Bakit ang pinaka-mahal nila na si Abby ay naging ganito kababa ang halaga?Bibigyan ba siya ng lahat ng katawa-tawang tingin ng lahat?Sa oras na iyon, hindi natakot si Mrs. Marquez na masakal ni Abby sa hawak ng kanyang kamay, kundi ngumiti na lang at tinignan siya."Magaling ka palang bata. Bata ka pa, pero marami kang kalokohan. Sayang nga lang at hindi ka karapat-dapat maging sa isang pormal na lugar."Tumingin si Mrs. Marquez kina Oscar at Lucy at sinabi, "Kayo, bakit hindi niyo ba da
"Ano?"Sa puntong ito, lubos na naguluhan ang isipan ni Abby."Sino ka? Mrs. Marquez ? Alin... alin na Mrs. Marquez?"Narinig ni Abby ang pagkatalon ng kanyang tinig sa huling tanong."Aling Mrs. Marquez, ang iyong magiging biyenan, si Mrs. Marquez!" May nagsimula nang mag-ingay mula sa crowd. Si Mrs. Marquez ay may dalang mamahaling bag at ngumiti habang nagbibiro ng maayos: "Huwag niyo akong gawing katawa-tawa. Wala namang butas sa pwet ang anak ko, kaya't disabled siya, at hindi karapat-dapat kay Miss Abby."Parang muntik nang mawalan ng malay si Lucy nang marinig ito, kaya't agad niyang niyakap si Abby sa balikat at mahinang bumulong: "Magtanong ka agad, humingi ka ng paumanhin sa iyong magiging biyenan."Si Oscar naman ay lihim na nag-rolling ng mata, "Anong biyenan, hindi ba't kitang-kita na hindi siya masaya!"Si Abby ay halos matigas na ang mukha, parang babagsak na ang kanyang foundation.Naglakad siya pababa nang hindi komportable, at nang dumaan siya sa harap ni Beatrice, M
Si Mrs. Marquez ay hindi talaga nag-alala nang tawagin siyang "chismosa". Sa halip, siya ay nakaramdam ng magaan at natuwa na hindi na kailangang pag-usapan ang kasal sa isang babae tulad ni Abby Aragon.Ngumiti siya at nagsalita, "Gusto ko lang ipaalam sa inyo na kahit ang ari-arian ng pamilya Villamor ay mahati sa napakaraming bahagi, pati na ang mga apo’t apo sa tuhod ay makakakuha ng bahagi. Isa sa kanila ay malamang na tatalo sa pamilya Marquez. Kahit na ang maliit na bahagi na iyon ay maaaring sampung beses o isang daang beses pa ang kabuuan ng ari-arian ng pamilya Marquez.""Tulad ng sabi ko, mga kabataan, kung wala kayong sapat na kaalaman, huwag magsalita ng wala sa lugar, dahil baka magmukha lang kayong katawa-tawa."Nang marinig ito ni Mrs. Marquez, may mga tao na nakakakilala sa pamilya Villamor na tumango nang may pasasalamat."Ay, mukhang ang sinabi ng ginang ay isang mababang pagpapahayag lang.""Ang pamilya Villamor ay may kayamanang kasing laki ng isang bansa, hindi l
Pagkatapos nun, siguradong magiging isang magandang kwento siya sa bansa!"Hindi na hindi ko kayang magkumpara, at walang saysay. Ang dalawang singsing na ito ay hindi mo at hindi ko binili.Hindi ko nakikita na may saysay na dalawang babae ang tumayo dito at magkumpara ng halaga ng diamond rings na binili ng mga kalalakihan para sa kanilang mga sarili.Kung gusto mong magkumpara, magkumpara tayo sa pagiging propesyonal at iba pang mga kakayahan. Masaya akong makipagkumpitensya sa iyo.Ang pagpapahayag mo ng walang kwentang bagay ay nakakabagot at mababang uri."Pagkatapos ng sinabi niyang iyon, lumabas si Mrs. Marquez mula sa crowd."Maaari kong patunayan! Si Miss Abby kanina ay gumawa ng kwento mula sa wala. Si Miss Abby ang unang nagsalita at ipinagmayabang ang kanyang diamond ring sa harap ni Miss Beatrice.Ayaw magsalita ni Miss Beautiful at lumabas na. Si Miss Abby ay sumigaw sa kanyang likuran at siniraan siya, na nagsabing hindi niya pinaniniwalaan na totoo ang diamond ring na
Pumihit si Beatrice at tiningnan si Abby, at nakita niyang patuloy na nagmamalaki at nag iinarte si Abby, na may mga matang pulang-pula, at nagtanong."Ate, kahit na asawa mo si Marcus Villamor at magkaroon ng kayamanan at karangyaan, hindi mo ba ako titingnan nang mabuti bilang kapatid?Ano nga ba ang sinabi ni Freddie... Tapat siya sa akin, pero ikaw... Ikaw pa talagang nagsabi na peke ang diamond ring na ito.Ngayon, magtatanong na ako, may eksperto ba sa pagtukoy ng diamond! Hayaan niyo akong suriin, gusto kong makita ngayon kung ang diamond na ibinigay sa akin ni Mr. Marquez ay mas mahalaga, o ang diamond na ibinigay sa'yo ni Marcus Villamor."Nakita ito ni Oscar at mabilis na lumapit, at bago pa siya makapagsalita, tinapik ni Abby ang kanyang mga paa at umasta ng parang batang nagmamagaling."Hindi, Wala akong pakialam, Dad. Anuman ang sabihin mo ngayon, makikipagkumpitensya ako sa ate ko. Sino ba kasi ang nang-api sa'kin at nagmamataas sa aki !"Pabulong na pinagsabihan ni Osc
Medyo nagbago ang mukha ni Oscar nang marinig ito, at mabilis niyang hinawakan ang kamay ni Abby, senyales na huwag gumawa ng gulo."Ganoon kasi. Si Marcus Villamor ay low-key..." Sinubukang linisin ni Oscar ang sitwasyon.Ngunit bago pa siya makapagsalita nang buo, sumagot si Marcus ng may malumanay na ngiti: "Ang regalo mula sa akin, ay syempre isang hindi-mabilang na regalong walang kapantay. Maghintay lang kayo, ipapakita ko ang regalo sa pinakamagandang bahagi, at mamaya ay sabay-sabay nating lahat makikita."Ang mukha ni Oscar ay nagbago at ngumiti.Dahil sinabi ng Marcus tiyak na ang regalong ito ay napaka-luxury!Si Beatrice ay hindi talaga alam kung ano ang tinatawag na regalo. Dahil magulo si Marcus, naging sobrang curious din siya kung ano iyon.Nang makita ng lahat si Marcus, nagsimula silang magsiksikan upang magbigay puri at gamitin ang pagkakataong makalapit sa kanya.Sa araw-araw, hindi sila makapunta sa mga mataas na antas ng salo-salo. Ngayon na may pagkakataon silan
Hindi ko pa natanong ang sarili ko ng malalim kung mahal ko ba si Albert o kung angkop ba siya para sa akin. Gusto ko lang makaalis sa ganitong pamilya, kaya't sabik akong magpakasal.Pero habang tumatagal, lalo akong hinihila ni Albert. Nang sumunod, nakilala kita, at ikaw ang nag-propose na magpakasal sa akin ng walang pag-aalinlangan. Nagulat talaga ako at tuwang-tuwa.Buti na lang, hindi ako pinabayaang magkamali ng Diyos sa aking pagkalito. Siguro, para itama ang aking magulo at hindi perpektong karanasan sa pagkabata at kabataan, ipinadala ka ng Diyos sa akin.Marcus, mahal kita, talagang mahal kita, hindi ang klase ng pagmamahal na magpapakasal lang ako para makatakas sa pook na ito."Narinig ni Marcus ang confession ng kanyang asawa, at ang kanyang puso ay napuno ng kaligayahan, kaya't kusang niyakap niya at hinalikan ang mga labi ng kanyang asawa."Beatrice, mahal din kita.""Pero, hindi ganoon kadami ang mga bagay na itinadhana ng Diyos sa mundong ito.Ang iba, plano ko lang