Humarap si Beatrice sa kamera at nagsalita ng matatag: "Naniniwala ako kay Nikki, naniniwala ako sa foundation na itinatag ko, at mas lalo kong pinaniniwalaan ang bawat isa sa mga tao sa aking foundation!"Sa puntong ito, maraming empleyado ng foundation ang lumapit upang aliwin si Nikki."Tama, naniniwala rin kami kay Nikki!""Nikki, kung mayroon kang sama ng loob, sabihin mo sa amin, lahat kami ay sumusuporta sa iyo!""Tama, ang aming foundation ay tapat at maliwanag! Wala kaming itinatagong anuman."Si Nikki ay labis ding nagalit, huminga ng malalim at nagsalita: "Talaga namang may mabuting layunin ako ngunit hindi ito naisip nang tama. Tanungin mo ang iyong ina kung ako ang nagpunas ng katawan niya nitong mga araw na ito!Hindi ako miyembro ng foundation, ni volunteer, nakikipagtulungan lang ako sa aking madam.Dumadayo ako dito upang tumulong kapag may oras ako. Hindi ko kayang sabihin kung gaano ako kagaling, pero hindi ko kayang gawin ang mga bagay tulad ng pambu-bully sa mata
Marahas na nanginig ang katawan ni Monica. Dahil sa sobrang pagkabigla, hindi pa nagre-react ang buong tao. Nakatayo lang siya doon na blangko, na ang telepono ay nakaharap sa Nikki para sa live broadcast. Sa video, itinuro ni Nikki ang camera na nagngangalit ang mga ngipin at umungol sa galit."Si Monica Cristobal! Pinagsamantalahan ng halimaw niyang kapatid ang kapatid ko. Sinuportahan ng buong pamilya namin ang kapatid ko sa pagdemanda sa kanya."Ngunit si Monica Cristobal, ang masamang babaeng ito, ang nag-hire ng mga tao para itali ang kapatid ko, hubaran siya, kuhanan siya ng mga litrato, itinapon siya mula sa kotse sa gitna ng syudad, at tinakot siya na huwag tatawag ng pulis, kung hindi ay ipapakalat niya ang mga litrato.Pagkatapos ng karanasang iyon, ang kapatid ko ay nagkaroon ng kalituhan sa isip at madalas natatakot na ma-leak ang mga litrato.Ang mas nakakagalit pa ay, kahit kami ang inaapi, pinapalakas pa ni Monica ang mga netizens upang ibuyangyang kami online, sin
Nagtaka si Nikki saglit, ngunit mabilis siyang nakapag-react. Pinitik niya ang mga kamay ni Kristoff sa likod ng kanyang katawan at sinipa siya ng malakas, kaya't napaluhod siya sa sahig.Ang ina ni Kristoff ay agad na napalaya. Tumagilid siya sa kama, nakatingin ng blanko sa eksenang nasa harap niya, at tahimik na umiiyak.Tumingin si Nikki kay Beatrice: "Madam, bakit mo sinabi na siya si Kristian?""Kanina, sinabi ng kanyang ina na ang isa sa mga anak ay ipinanganak na may likas na kakulangan. Humihingal siya kapag naglalakad at hindi makapasok sa paaralan.Paano mangyayari na ang ganitong tao ay maglalagay ng sleeping pills sa inyong pool at mag-apoy sa inyong pamilya?Kaya, ang tanging paliwanag ay ang mamamatay-tao ay si Kristian. Pero pagkatapos lumabas ang insidente, at malapit na dumating ang mga pulis, nakaramdam si Kristoff, ang anak ng kambal, na wala siyang silbi at nagpasya na magpakamatay at aminin ang kanyang kasalanan, samantalang si Kristian, na nasa mabuting kalusuga
Matapos ayusin ang mga bagay ni Kristian, medyo napagod si Monica at humiga sa recliner upang magpahinga.Narinig ni Marcus ang nangyari sa taas at dali-daling pumunta pagkatapos ng meeting.Habang sakay ng elevator, muling nagpasalamat si Marcus na ang opisina ng kanyang asawa ay nasa itaas na palapag lamang.Kung may mangyaring anuman, maaari siyang makarating agad sa lugar.Pagdating sa opisina, nakita ni Marcus na natutulog na si Beatrice. Tumayo siya sa tabi nito na may kalungkutan at inutusan si Carlos na pumunta sa istasyon ng pulis upang tulungan si Nikki sa mga susunod na hakbang.Nang halos gumabi na, nag-aalangan pa si Marcus kung dapat bang gisingin ang asawa para kumain nang mag-ring ang kanyang cellphone.Nagising si Beatrice sa tunog ng telepono. Nangyaring kinuha niya ito nang magulo, sinagot, at narinig ang magaspang, malakas na tinig ni Monica."Le Le... Le Le ay..."Nahihirapan si Beatrice na makinig: "Monica, anong gusto mong sabihin?"Matapos maghintay ng matagal,
Astig na galaw!"Sir Bryan, wala po ang mga magulang ko sa bahay ngayon. Gusto ko po sanang mag-imbita ng hapunan sa bahay, okay lang po ba? Ako po mismo ang magluluto para sa inyo."Matapos ipadala ang mensahe, naglakad-lakad si Jennifer sa maliit na bahay na may kaba.Ang pag-imbita kay Bryan ng hapunan sa bahay ay purong paraan lang para makatipid.Sa ganitong kalaking utang, bawat sentimong matitipid ay mahalaga.Sa mga sandaling iyon, si Bryan na nakaupo sa kotse ay binuksan ang voice message at narinig ang matamis na tinig. Hindi niya maiwasang ngumiti.Si Conrad na nasa harap na upuan ay lumingon at nagsabi, "Master, nalamang po na ang mga magulang ni Jennifer ay bumabalik sa probinsya tuwing linggo.Matanda na ang ina ni Jennifer na nakatira sa probinsya, at binibisita niya ito tuwing linggo, at sabay na rin niyang pinipilit maghanap ng matandang doktor sa probinsya para sa masahe.Ayon sa impormasyon, hindi maganda ang kalusugan ni Eva Alva. Nagkaroon siya ng heart bypass sur
Pumasok si Bryan sa kusina at nakita si Jennifer na may hawak na kutsilyo at tinatama ang mga alimango sa loob ng bag.Bigla, nakatakas ang isang alimango mula sa bag at tumakbo palabas, bumagsak direkta mula sa kalan papunta sa talampakan ni Jennifer."Ah!" sumigaw si Jennifer, itinapon ang kutsilyo sa kanyang kamay at tumakbo palayo.Tila mas mabilis tumakbo ang alimango kaysa sa kanya, gumagapang sa sahig.Nagulat si Jennifer at niyakap si Bryan ng diretso, pinaghawak ang kanyang mahahabang binti sa kanyang baywang."Sir... Sir Bryan, alimango... alimango tumakbo palabas.""Alam ko." sagot ni Bryan ng malalim na boses.Hinawakan sya ni Jennifer ng mahigpit: "Wuwuwu... bakit hindi ka bumili ng pinatay na?"Bago pa siya matapos magsalita, bumagsak ang kanyang katawan.Gusto sanang abutin ni Bryan para alalayan siya, pero aksidenteng nahulog ang kanyang malaking kamay sa labas ng kanyang hita.Habang siya’y bumabagsak, nakadama sya ng init at ang haplos ay hindi inaasahang makinis.P
Nangangambang mabisto, agad niyang sinagot ang tawag at pinindot ang mute button.Dalawang ulo ang lumitaw sa frame ng video.Ang kay Marcus, at ang kay Gilbert.Gilbert:?Marcus: "Nasa loob ka ng aparador?"Nang makita ni Bryan ang anyo ng labi ni Marcus, sinabi niya ng may matigas na mukha: "Hindi."Ngumiti si Marcus ng mayabang: "Wala kang kailangang itago sa akin. May karanasan ako sa pagpasok sa closet. Pero talagang curious ako kung sino sa bansa ang may kakayahang magpapasok sa iyo, Bryan Montenegro, sa closet. Talaga namang bihira."Si Bryan: ...Mabilis na iniscreen shot ito ni Gilbert: "Kailangan kong itago ang ebidensya agad. Ito ay isang bagay na hindi ko pa kailanman nakita."Si Bryan: ..."Mga istorbo, babye na." Ibinaba ni Bryan ang telepono.Nang tumingin siya, nakita niya ang makulay na mga panloob.Pinisil niya ang kanyang mga kilay at nakaramdam ng kaunting pagkabalisa.Si tita Flor, ang kapitbahay, ay isang tusong tao. Palaging umiikot sa paligid ng bahay at nagpap
Hinila ni Beatrice si Marcus at sinundan siya ng dahan-dahan, ang puso ay mabilis na tumitibok.Nang malapit na silang lumiki sa kanto, pareho nilang narinig ang boses ni Ginoong Villamor.Nagkatitigan sila, yumuko at nakita nilang tinatawag ni Ginoong Villamor si Alana."Alana, halika.""Alana, wala namang makakakita, hindi ba?"Nilingon ni Alana si Ginoong Villamor at tanong ng may inosenteng mukha, "Lolo, anong ginagawa natin?""Mag-susunog ng pera para sa ama mo." Binaba ni Ginoong Villamor ang boses at sinabi, "Sabi ng ama mo sa akin sa panaginip na kulang siya sa pera, kaya't pinakiusapan akong mag-sunog ng konti para sa kanya.""Bakit hindi mo pwedeng ipaalam kay lola?"Nagulat si Ginoong Villamor saglit: "Ay, huwag mong pabanggitin kay lola. Kung malaman niya, magrereklamo siya at sasabihing may problema ako sa utak.""Ah." Umupo si Alana sa terasa at tinulungan ang matandang lalaki na mag-sunog ng pera.Ngumiti si Ginoong Villamor at binigyan siya ng isang mabilis na tingin:
Nang marinig ito ng mga tao sa paligid, nagbago ang kanilang mga mukha."Ang sama naman ni Abby.""Parang mabait siya at laging tinatawag ang mga tao, pero hindi ko akalain na ganito pala siya sa private.""Ngayon mo lang nalaman? Matagal ko nang alam. Ganyan ang trato nila sa panganay nilang anak na babae, parang ampon lang, at binubuhay naman ang bunso nila na parang diyosa. Kung hindi, paano magiging ganito kalakas ang yabang niya?"...Hindi pa nakita ni Oscar ang video at nilapitan niya si Lucy, "Ano'ng nangyari?"Nag-atubili si Lucy at sa wakas ay humingi ng paumanhin sa lahat, "Misunderstanding lang ito. Noong bata kami, medyo mahigpit ako sa dalawang magkapatid. Ang bracelet... sa wakas ay natagpuan..."Nang marinig ito ni Abby, tinapakan niya ang kanyang mga paa sa galit: "Mom, anong kalokohan ang sinasabi mo! Si ate ang nagnakaw! Nagnakaw siya sa bahay, kaya ka galit na galit!"Sinubukan ni Abby na magpahiwatig kay Lucy, at si Oscar ay sobrang galit na iniangat ang kamay at
Tumawa si Mrs. Marquez, "Pero ang asawa ni Marcus Villamor ay buntis ng kambal ngayon, at ikaw ang hindi magkakaroon ng anak.""H-hindi, hindi!" Tinakpan ni Abbh ang kanyang mga tainga, ayaw makinig.Sumigaw siya ng hysterically, "Hindi ako pwedeng matalo sa babaeng iyon, si Beatrice!"Nang marinig ito, tumigas ang mukha ni Oscar at hinawakan siya nang madiin."Tama na, hindi mo ba naiisip na sobrang kahiya-hiya na? Bumalik ka na sa kwarto mo!"Pagkasabi nito, ngumiti si Oscar at tinawag ang mga tao sa paligid, "Pasensya na po, mga kaibigan, pinatawa ko pa kayo. Pinalaki ko kasi ang anak kong ito, kaya naging spoiled. Pakiusap, pumunta po kayo sa food buffet area. Kanina lang po ay nagpa-order ako ng ilang dagdag na putahe sa kusina..."Ang mga tao ay nag-alisan, para bigyan ng galang si Marcus Villamor.Pagkatapos ng lahat, walang nakakaintindi kung ano ang layunin ni Marcus sa pag-organize ng birthday party ni Oscar.Habang tinitingnan ang wala nang kontrol na si Abby, naalala ni Be
Bumagsak ang boses ni Abby na parang hindi siya makapaniwala, at nagsimulang magbulungan ang mga tao sa paligid niya."Putang ina, buntis siya. Swerte naman ng pamilya Marquez.""Tama, anong pamilya ang magpapakasal sa ganitong klase ng tao? Takot pa siguro silang magka-problema sa pamilya nila.""Isa na namang biro sa mga tao sa bansa!"...Ang bawat salitang narinig ng mga tao sa paligid ay pumasok sa mga tenga nina Oscar at Lucy, at ang dalawang kapatid na lalaki.Parang may nangyaring pagbabago.Bakit ang pinaka-mahal nila na si Abby ay naging ganito kababa ang halaga?Bibigyan ba siya ng lahat ng katawa-tawang tingin ng lahat?Sa oras na iyon, hindi natakot si Mrs. Marquez na masakal ni Abby sa hawak ng kanyang kamay, kundi ngumiti na lang at tinignan siya."Magaling ka palang bata. Bata ka pa, pero marami kang kalokohan. Sayang nga lang at hindi ka karapat-dapat maging sa isang pormal na lugar."Tumingin si Mrs. Marquez kina Oscar at Lucy at sinabi, "Kayo, bakit hindi niyo ba da
"Ano?"Sa puntong ito, lubos na naguluhan ang isipan ni Abby."Sino ka? Mrs. Marquez ? Alin... alin na Mrs. Marquez?"Narinig ni Abby ang pagkatalon ng kanyang tinig sa huling tanong."Aling Mrs. Marquez, ang iyong magiging biyenan, si Mrs. Marquez!" May nagsimula nang mag-ingay mula sa crowd. Si Mrs. Marquez ay may dalang mamahaling bag at ngumiti habang nagbibiro ng maayos: "Huwag niyo akong gawing katawa-tawa. Wala namang butas sa pwet ang anak ko, kaya't disabled siya, at hindi karapat-dapat kay Miss Abby."Parang muntik nang mawalan ng malay si Lucy nang marinig ito, kaya't agad niyang niyakap si Abby sa balikat at mahinang bumulong: "Magtanong ka agad, humingi ka ng paumanhin sa iyong magiging biyenan."Si Oscar naman ay lihim na nag-rolling ng mata, "Anong biyenan, hindi ba't kitang-kita na hindi siya masaya!"Si Abby ay halos matigas na ang mukha, parang babagsak na ang kanyang foundation.Naglakad siya pababa nang hindi komportable, at nang dumaan siya sa harap ni Beatrice, M
Si Mrs. Marquez ay hindi talaga nag-alala nang tawagin siyang "chismosa". Sa halip, siya ay nakaramdam ng magaan at natuwa na hindi na kailangang pag-usapan ang kasal sa isang babae tulad ni Abby Aragon.Ngumiti siya at nagsalita, "Gusto ko lang ipaalam sa inyo na kahit ang ari-arian ng pamilya Villamor ay mahati sa napakaraming bahagi, pati na ang mga apo’t apo sa tuhod ay makakakuha ng bahagi. Isa sa kanila ay malamang na tatalo sa pamilya Marquez. Kahit na ang maliit na bahagi na iyon ay maaaring sampung beses o isang daang beses pa ang kabuuan ng ari-arian ng pamilya Marquez.""Tulad ng sabi ko, mga kabataan, kung wala kayong sapat na kaalaman, huwag magsalita ng wala sa lugar, dahil baka magmukha lang kayong katawa-tawa."Nang marinig ito ni Mrs. Marquez, may mga tao na nakakakilala sa pamilya Villamor na tumango nang may pasasalamat."Ay, mukhang ang sinabi ng ginang ay isang mababang pagpapahayag lang.""Ang pamilya Villamor ay may kayamanang kasing laki ng isang bansa, hindi l
Pagkatapos nun, siguradong magiging isang magandang kwento siya sa bansa!"Hindi na hindi ko kayang magkumpara, at walang saysay. Ang dalawang singsing na ito ay hindi mo at hindi ko binili.Hindi ko nakikita na may saysay na dalawang babae ang tumayo dito at magkumpara ng halaga ng diamond rings na binili ng mga kalalakihan para sa kanilang mga sarili.Kung gusto mong magkumpara, magkumpara tayo sa pagiging propesyonal at iba pang mga kakayahan. Masaya akong makipagkumpitensya sa iyo.Ang pagpapahayag mo ng walang kwentang bagay ay nakakabagot at mababang uri."Pagkatapos ng sinabi niyang iyon, lumabas si Mrs. Marquez mula sa crowd."Maaari kong patunayan! Si Miss Abby kanina ay gumawa ng kwento mula sa wala. Si Miss Abby ang unang nagsalita at ipinagmayabang ang kanyang diamond ring sa harap ni Miss Beatrice.Ayaw magsalita ni Miss Beautiful at lumabas na. Si Miss Abby ay sumigaw sa kanyang likuran at siniraan siya, na nagsabing hindi niya pinaniniwalaan na totoo ang diamond ring na
Pumihit si Beatrice at tiningnan si Abby, at nakita niyang patuloy na nagmamalaki at nag iinarte si Abby, na may mga matang pulang-pula, at nagtanong."Ate, kahit na asawa mo si Marcus Villamor at magkaroon ng kayamanan at karangyaan, hindi mo ba ako titingnan nang mabuti bilang kapatid?Ano nga ba ang sinabi ni Freddie... Tapat siya sa akin, pero ikaw... Ikaw pa talagang nagsabi na peke ang diamond ring na ito.Ngayon, magtatanong na ako, may eksperto ba sa pagtukoy ng diamond! Hayaan niyo akong suriin, gusto kong makita ngayon kung ang diamond na ibinigay sa akin ni Mr. Marquez ay mas mahalaga, o ang diamond na ibinigay sa'yo ni Marcus Villamor."Nakita ito ni Oscar at mabilis na lumapit, at bago pa siya makapagsalita, tinapik ni Abby ang kanyang mga paa at umasta ng parang batang nagmamagaling."Hindi, Wala akong pakialam, Dad. Anuman ang sabihin mo ngayon, makikipagkumpitensya ako sa ate ko. Sino ba kasi ang nang-api sa'kin at nagmamataas sa aki !"Pabulong na pinagsabihan ni Osc
Medyo nagbago ang mukha ni Oscar nang marinig ito, at mabilis niyang hinawakan ang kamay ni Abby, senyales na huwag gumawa ng gulo."Ganoon kasi. Si Marcus Villamor ay low-key..." Sinubukang linisin ni Oscar ang sitwasyon.Ngunit bago pa siya makapagsalita nang buo, sumagot si Marcus ng may malumanay na ngiti: "Ang regalo mula sa akin, ay syempre isang hindi-mabilang na regalong walang kapantay. Maghintay lang kayo, ipapakita ko ang regalo sa pinakamagandang bahagi, at mamaya ay sabay-sabay nating lahat makikita."Ang mukha ni Oscar ay nagbago at ngumiti.Dahil sinabi ng Marcus tiyak na ang regalong ito ay napaka-luxury!Si Beatrice ay hindi talaga alam kung ano ang tinatawag na regalo. Dahil magulo si Marcus, naging sobrang curious din siya kung ano iyon.Nang makita ng lahat si Marcus, nagsimula silang magsiksikan upang magbigay puri at gamitin ang pagkakataong makalapit sa kanya.Sa araw-araw, hindi sila makapunta sa mga mataas na antas ng salo-salo. Ngayon na may pagkakataon silan
Hindi ko pa natanong ang sarili ko ng malalim kung mahal ko ba si Albert o kung angkop ba siya para sa akin. Gusto ko lang makaalis sa ganitong pamilya, kaya't sabik akong magpakasal.Pero habang tumatagal, lalo akong hinihila ni Albert. Nang sumunod, nakilala kita, at ikaw ang nag-propose na magpakasal sa akin ng walang pag-aalinlangan. Nagulat talaga ako at tuwang-tuwa.Buti na lang, hindi ako pinabayaang magkamali ng Diyos sa aking pagkalito. Siguro, para itama ang aking magulo at hindi perpektong karanasan sa pagkabata at kabataan, ipinadala ka ng Diyos sa akin.Marcus, mahal kita, talagang mahal kita, hindi ang klase ng pagmamahal na magpapakasal lang ako para makatakas sa pook na ito."Narinig ni Marcus ang confession ng kanyang asawa, at ang kanyang puso ay napuno ng kaligayahan, kaya't kusang niyakap niya at hinalikan ang mga labi ng kanyang asawa."Beatrice, mahal din kita.""Pero, hindi ganoon kadami ang mga bagay na itinadhana ng Diyos sa mundong ito.Ang iba, plano ko lang