Walang pakialam kung nasa listahan sila o hindi, lahat ng mga babae ay nakadamit ng maayos para dumalo.Sa wakas, ang mga ganitong okasyon ay siguradong puno ng mga kabataang lalaki na dumadating para manghunting ng kagandahan.Kung hindi ka mag-iingat, baka magtapos ka sa isang kasal.Hindi pa rin sarado ang voting channel.Inayos ng mga event planners na bilangin ang mga boto sa loob ng isang oras upang mapadali ang mga babae sa pangangampanya para sa mga boto sa mismong lugar.Sa katunayan, isa lang itong gimmick.Ang bilang ng mga botong maaaring makuha sa lugar ay napakaliit, pero isa lang itong pagkakataon para makipag-ugnayan ang mga babae sa mga lalaki.Si Lilibeth Israel, na kasalukuyang nangunguna, ay hawak ang kanyang cellphone at nakikipag-chat sa mga gwapong lalaki na may status sa pamilya."Pakiboto po ako, Mr. Algos.""Pakilagay po ng konting puso, Mr. Salazar~"Si Lilibeth ay parang isang paru-paro na naglalakad-lakad sa handaan, na parang sa sarili niyang court.Nagla
"Beatrice, Pa..."Bago pa natapos ni Oscar ang kanyang mga salita, pinutol siya ni Beatrice nang may distansyang tono."Siguro nakalimutan na ni Mr. Aragon. Ako po ang pumirma sa severance agreement. Wala na akong ama."Lumaki ang mata ni Shaira, tinitigan ang dalawa ng may konting gulat, at masayang kinakain ang melon.Masakit na binanggit ni Oscar: "Beatrice, alam ko na nasaktan ka ng insidenteng iyon, pero hindi talaga iyon ang intensyon ni Papa. Nasa ospital ako nang hindi ako nakakalabas noon..."Bago siya matapos, umiwas si Beatrice at tumalikod ng malamig: "Mr. Aragon, hindi ako interesado sa mga bagay na iyon."“Beatrice!" Tawag ni Oscar nang may kaba, "Kahit may galit ka sa puso mo at hindi mo ako ituring na ama, bilang isang estranghero, pwede pa rin kitang kausapin.""Beatrice, nandiyan ang iyong pagkakakilanlan... at buntis ka, hindi tama na dumalo ka dito sa pagiging unang sosyalita. Kung malaman ito, baka ikaw pa ang mapahiya. Pakinggan mo ako, anak..."Bago siya matapos
Naglaho ang liwanag sa mga mata ni Monica at ipinasa niya ang mensahe kay Lilibeth, sabay sabing, "Magkaibigan tayo, hindi ko kayang makita na mawala sa'yo ang titulong iyon dahil sa isang ganitong tao."Nakasaad sa mensahe ang listahan at mga larawan, at si Lilibeth ay labis na natuwa.Hanggang sa puntong iyon, siya ang pangalawa sa ranggo, at si Beatrice ang nangunguna.Kapag inilahad niya ang pagiging buntis ni Beatrice sa publiko, tiyak na magiging kanya ang titulong First Socialite.Hawak ang telepono, nilapitan ni Lilibeth ang projection staff ng conference at bumulong ng ilang salita sa kanyang tenga.Nag-atubili ang staff sandali, ngunit sa huli, tinanggap ang pera ni Lilibeth at pumayag na tumulong.Sa puntong iyon, umakyat na ang host ng dinner sa entablado."Ngayon, ipapatawag natin si Miss Beatrice, na kasalukuyang nangunguna sa bilang ng mga boto, upang magsalita at sabihin ang ilang bagay sa lahat..."Maginhawang naglakad si Beatrice patungo sa entablado, at pagkuha niya
Si Carlos, na nakatayo sa likod ni Marcus, ay hindi makapagbukas ng mata, kaya't agad siyang sumigaw kay Gilbert sa control room sa ikalawang palapag."Mr. Gilbert, sobrang lakas ng ilaw, hindi ko mabuksan ang mata ko!""Oh. Naiintindihan!" sagot ni Gilbert, at mabilis na pinababa ang ilaw.Sa oras na iyon, nagsimulang magbulungan ang mga tao sa paligid."Sino kaya ito? Ang show na ito, si Mr. Gilbert Lopez pa ang nag-aayos ng ilaw.""Who knew!"Sa susunod na sandali, isang sigaw ang narinig mula sa isa sa mga tao."Siya ang big boss!""Holy crap, sa dinner ng foundation kanina, may nagsabi na may relasyon daw sina Mr. Marcus Villamor at sMs. Beatrice. Mukhang totoo!""Pfft, sino nga ba yung nagsabi na ang big boss ay wild man?""Yung tao na yun, tiyak nangangalay na ang mga paa."Habang pinaguusapan ito ng mga tao, pumasok si Marcus sa venue na may matatag na postura at mabilis na hakbang.Punong-puno siya ng aura. Ibinangon niya ang kamay upang pisilin ang gold-rimmed glasses sa ka
May isang landas na na-clear sa crowd.Isang 180 pounds, bulldog na may mga maliliit na heart-shaped balloons na nakakabit dito, ang lumitaw na may natatanging aura ng kayabangan.Ang mga tao sa paligid niya ay tila nagtatawanan.Ngunit siya ay nalulubog sa isang uri ng self-confidence na parang matamis na pulot, at naglakad papunta sa entablado ng hakbang-hakbang, hindi tumitingin sa mga kamag-anak, na may dalang rosas sa kanyang likod.Natawa si Beatrice at hindi napigilang tumawa nang malakas.Inalis ni Marcus ang strap sa likod ng heneral at kinuha ang rosas.Sa puntong ito, maraming maliliit na heart-shaped balloons ang nahulog mula sa langit, makulay, romantiko, at maganda.Kinutya ni Beatrice ang kanyang labi, at dalawang mahinhin na pamumula ang lumitaw sa kanyang mukha, na nagpaganda at nagpasexy sa kanya. Pati si Marcus ay napatigil sandali.Doon, narinig ang boses ni Gilbert mula sa ikalawang palapag."Marcus, piliin mo ang pinakamalaking puso, at nasa loob nito ang iyong e
Napansin ni Shaira ang kakaibang amoy sa alak at agad itong nilunok.Ngunit hindi niya inasahan na kahit kaunti lang ang nandoon sa bibig niya, pakiramdam niya ay hindi siya komportable.Agad siyang naghahanap ng dahilan para umalis sa venue. Nang makita niyang papasok na si Gilbert sa kotse, mabilis siyang sumunod at pumasok din: "Shh, Mr. Gilbert Lopez, tulungan mo ako, dalhin mo ako palayo."Ngunit pagkatapos niyang magsalita, napansin niyang may mali kay Gilbert.Mainit ang katawan nito at ang boses niya ay magaspang.Tap, tap.Narinig ang tunog ng takong na papalapit mula sa malayo.Agad na nahulaan ni Shaira na isang babae ang tiyak na umatake kay Gilbert at sinundan siya dito.Pagkatapos ng lahat, sa estado ni Gilbert Lopez, marami ang nagnanais sa kanya.Iniabot ni Shaira at hinila si Gilbert, sinusubukang itulak ang ulo nito pababa upang hindi makita ng babae.Ngunit hindi inaasahan, pagkatapos niyang hilahin, nahulog si Gilbert sa kanya at ang upuan ay tumagilid."Sino ka?
Si Gilbert ay patuloy na humihiyaw, na naging dahilan upang maguluhan si Marcus, at hindi niya maiwasang sumulyap kay Bryan.Si Bryan, na nakaupo sa Italian sofa, ay pinapaliguan ang baso ng alak sa kanyang kamay at tinignan siya ng may pagkalito."Ano'ng nangyari?" tanong ni Marcus habang tinitingnan si Gilbert na nakakapit sa kanya, hinila siya palayo, at inihagis siya diretso sa sofa.Kahit na gusto pa niyang saktan siya, matagal na silang magkaibigan. Kung may problema si Gilbert, hindi niya ito hahayaan.Umuupo si Marcus sa tabi ni Gilbert.Nais muling sumunod ni Gilbert sa kanya, ngunit pinipigilan siya ng mga mata ni Marcus.Si Gilbert, na may lungkot na mukha, ay nag-umpisa, "Marcus, gusto ko sanang tanungin ka... yung... yun..."Tiningnan siya ni Marcus nang hindi na makapaghintay, "Kung hindi mo sasabihin, huwag mong sabihin."Si Gilbert ay kumikindat, "Huwag naman ganyan, malungkot na nga ako."Habang nagsasalita siya, nagbukas siya ng pistachio at inilagay sa bibig.Oh~Yu
Kumatok ang bodyguard at binuksan ang pinto."Sir Bryan, may kaguluhan sa ibaba.""Sino'ng maglakas-loob maghasik ng gulo?" Hindi kuntento ang mga kilay ni Bryan.Bagamat hindi ipinapahayag na ang Huangchao Club ay isang joint venture nila nina Marcus at Gilbert, halos lahat sa bansa ay alam ito, kaya't walang naglakas-loob magdulot ng gulo.Dahil dito, ang Huangchao ay naging pinakapopular na lugar sa mga makapangyarihan at mayayaman.Dahil ito ay ligtas at may magandang proteksyon sa privacy.Nag-atubili ang bodyguard: "Sir Bryan, mula sa Caloocan... Si Mr. Julius Sarmiento, nagustuhan nya yung isang bagong dancer at at pinipilt nyang isama sa inuman. Tumanggi ang babae..."Habang nagsasalita siya, nakalabas na si Bryan mula sa kwarto, tumayo sa ikalawang palapag, at sumulyap sa mga tao sa ibaba. Sa isang tingin, nakita niya ang isang babae na nakasuot ng suspender dress.Siya yung babae na nagtago sa bus station nung umuulan.Nung nakita niya ang gangster, hinawakan niya ang braso
Nang marinig ito ng mga tao sa paligid, nagbago ang kanilang mga mukha."Ang sama naman ni Abby.""Parang mabait siya at laging tinatawag ang mga tao, pero hindi ko akalain na ganito pala siya sa private.""Ngayon mo lang nalaman? Matagal ko nang alam. Ganyan ang trato nila sa panganay nilang anak na babae, parang ampon lang, at binubuhay naman ang bunso nila na parang diyosa. Kung hindi, paano magiging ganito kalakas ang yabang niya?"...Hindi pa nakita ni Oscar ang video at nilapitan niya si Lucy, "Ano'ng nangyari?"Nag-atubili si Lucy at sa wakas ay humingi ng paumanhin sa lahat, "Misunderstanding lang ito. Noong bata kami, medyo mahigpit ako sa dalawang magkapatid. Ang bracelet... sa wakas ay natagpuan..."Nang marinig ito ni Abby, tinapakan niya ang kanyang mga paa sa galit: "Mom, anong kalokohan ang sinasabi mo! Si ate ang nagnakaw! Nagnakaw siya sa bahay, kaya ka galit na galit!"Sinubukan ni Abby na magpahiwatig kay Lucy, at si Oscar ay sobrang galit na iniangat ang kamay at
Tumawa si Mrs. Marquez, "Pero ang asawa ni Marcus Villamor ay buntis ng kambal ngayon, at ikaw ang hindi magkakaroon ng anak.""H-hindi, hindi!" Tinakpan ni Abbh ang kanyang mga tainga, ayaw makinig.Sumigaw siya ng hysterically, "Hindi ako pwedeng matalo sa babaeng iyon, si Beatrice!"Nang marinig ito, tumigas ang mukha ni Oscar at hinawakan siya nang madiin."Tama na, hindi mo ba naiisip na sobrang kahiya-hiya na? Bumalik ka na sa kwarto mo!"Pagkasabi nito, ngumiti si Oscar at tinawag ang mga tao sa paligid, "Pasensya na po, mga kaibigan, pinatawa ko pa kayo. Pinalaki ko kasi ang anak kong ito, kaya naging spoiled. Pakiusap, pumunta po kayo sa food buffet area. Kanina lang po ay nagpa-order ako ng ilang dagdag na putahe sa kusina..."Ang mga tao ay nag-alisan, para bigyan ng galang si Marcus Villamor.Pagkatapos ng lahat, walang nakakaintindi kung ano ang layunin ni Marcus sa pag-organize ng birthday party ni Oscar.Habang tinitingnan ang wala nang kontrol na si Abby, naalala ni Be
Bumagsak ang boses ni Abby na parang hindi siya makapaniwala, at nagsimulang magbulungan ang mga tao sa paligid niya."Putang ina, buntis siya. Swerte naman ng pamilya Marquez.""Tama, anong pamilya ang magpapakasal sa ganitong klase ng tao? Takot pa siguro silang magka-problema sa pamilya nila.""Isa na namang biro sa mga tao sa bansa!"...Ang bawat salitang narinig ng mga tao sa paligid ay pumasok sa mga tenga nina Oscar at Lucy, at ang dalawang kapatid na lalaki.Parang may nangyaring pagbabago.Bakit ang pinaka-mahal nila na si Abby ay naging ganito kababa ang halaga?Bibigyan ba siya ng lahat ng katawa-tawang tingin ng lahat?Sa oras na iyon, hindi natakot si Mrs. Marquez na masakal ni Abby sa hawak ng kanyang kamay, kundi ngumiti na lang at tinignan siya."Magaling ka palang bata. Bata ka pa, pero marami kang kalokohan. Sayang nga lang at hindi ka karapat-dapat maging sa isang pormal na lugar."Tumingin si Mrs. Marquez kina Oscar at Lucy at sinabi, "Kayo, bakit hindi niyo ba da
"Ano?"Sa puntong ito, lubos na naguluhan ang isipan ni Abby."Sino ka? Mrs. Marquez ? Alin... alin na Mrs. Marquez?"Narinig ni Abby ang pagkatalon ng kanyang tinig sa huling tanong."Aling Mrs. Marquez, ang iyong magiging biyenan, si Mrs. Marquez!" May nagsimula nang mag-ingay mula sa crowd. Si Mrs. Marquez ay may dalang mamahaling bag at ngumiti habang nagbibiro ng maayos: "Huwag niyo akong gawing katawa-tawa. Wala namang butas sa pwet ang anak ko, kaya't disabled siya, at hindi karapat-dapat kay Miss Abby."Parang muntik nang mawalan ng malay si Lucy nang marinig ito, kaya't agad niyang niyakap si Abby sa balikat at mahinang bumulong: "Magtanong ka agad, humingi ka ng paumanhin sa iyong magiging biyenan."Si Oscar naman ay lihim na nag-rolling ng mata, "Anong biyenan, hindi ba't kitang-kita na hindi siya masaya!"Si Abby ay halos matigas na ang mukha, parang babagsak na ang kanyang foundation.Naglakad siya pababa nang hindi komportable, at nang dumaan siya sa harap ni Beatrice, M
Si Mrs. Marquez ay hindi talaga nag-alala nang tawagin siyang "chismosa". Sa halip, siya ay nakaramdam ng magaan at natuwa na hindi na kailangang pag-usapan ang kasal sa isang babae tulad ni Abby Aragon.Ngumiti siya at nagsalita, "Gusto ko lang ipaalam sa inyo na kahit ang ari-arian ng pamilya Villamor ay mahati sa napakaraming bahagi, pati na ang mga apo’t apo sa tuhod ay makakakuha ng bahagi. Isa sa kanila ay malamang na tatalo sa pamilya Marquez. Kahit na ang maliit na bahagi na iyon ay maaaring sampung beses o isang daang beses pa ang kabuuan ng ari-arian ng pamilya Marquez.""Tulad ng sabi ko, mga kabataan, kung wala kayong sapat na kaalaman, huwag magsalita ng wala sa lugar, dahil baka magmukha lang kayong katawa-tawa."Nang marinig ito ni Mrs. Marquez, may mga tao na nakakakilala sa pamilya Villamor na tumango nang may pasasalamat."Ay, mukhang ang sinabi ng ginang ay isang mababang pagpapahayag lang.""Ang pamilya Villamor ay may kayamanang kasing laki ng isang bansa, hindi l
Pagkatapos nun, siguradong magiging isang magandang kwento siya sa bansa!"Hindi na hindi ko kayang magkumpara, at walang saysay. Ang dalawang singsing na ito ay hindi mo at hindi ko binili.Hindi ko nakikita na may saysay na dalawang babae ang tumayo dito at magkumpara ng halaga ng diamond rings na binili ng mga kalalakihan para sa kanilang mga sarili.Kung gusto mong magkumpara, magkumpara tayo sa pagiging propesyonal at iba pang mga kakayahan. Masaya akong makipagkumpitensya sa iyo.Ang pagpapahayag mo ng walang kwentang bagay ay nakakabagot at mababang uri."Pagkatapos ng sinabi niyang iyon, lumabas si Mrs. Marquez mula sa crowd."Maaari kong patunayan! Si Miss Abby kanina ay gumawa ng kwento mula sa wala. Si Miss Abby ang unang nagsalita at ipinagmayabang ang kanyang diamond ring sa harap ni Miss Beatrice.Ayaw magsalita ni Miss Beautiful at lumabas na. Si Miss Abby ay sumigaw sa kanyang likuran at siniraan siya, na nagsabing hindi niya pinaniniwalaan na totoo ang diamond ring na
Pumihit si Beatrice at tiningnan si Abby, at nakita niyang patuloy na nagmamalaki at nag iinarte si Abby, na may mga matang pulang-pula, at nagtanong."Ate, kahit na asawa mo si Marcus Villamor at magkaroon ng kayamanan at karangyaan, hindi mo ba ako titingnan nang mabuti bilang kapatid?Ano nga ba ang sinabi ni Freddie... Tapat siya sa akin, pero ikaw... Ikaw pa talagang nagsabi na peke ang diamond ring na ito.Ngayon, magtatanong na ako, may eksperto ba sa pagtukoy ng diamond! Hayaan niyo akong suriin, gusto kong makita ngayon kung ang diamond na ibinigay sa akin ni Mr. Marquez ay mas mahalaga, o ang diamond na ibinigay sa'yo ni Marcus Villamor."Nakita ito ni Oscar at mabilis na lumapit, at bago pa siya makapagsalita, tinapik ni Abby ang kanyang mga paa at umasta ng parang batang nagmamagaling."Hindi, Wala akong pakialam, Dad. Anuman ang sabihin mo ngayon, makikipagkumpitensya ako sa ate ko. Sino ba kasi ang nang-api sa'kin at nagmamataas sa aki !"Pabulong na pinagsabihan ni Osc
Medyo nagbago ang mukha ni Oscar nang marinig ito, at mabilis niyang hinawakan ang kamay ni Abby, senyales na huwag gumawa ng gulo."Ganoon kasi. Si Marcus Villamor ay low-key..." Sinubukang linisin ni Oscar ang sitwasyon.Ngunit bago pa siya makapagsalita nang buo, sumagot si Marcus ng may malumanay na ngiti: "Ang regalo mula sa akin, ay syempre isang hindi-mabilang na regalong walang kapantay. Maghintay lang kayo, ipapakita ko ang regalo sa pinakamagandang bahagi, at mamaya ay sabay-sabay nating lahat makikita."Ang mukha ni Oscar ay nagbago at ngumiti.Dahil sinabi ng Marcus tiyak na ang regalong ito ay napaka-luxury!Si Beatrice ay hindi talaga alam kung ano ang tinatawag na regalo. Dahil magulo si Marcus, naging sobrang curious din siya kung ano iyon.Nang makita ng lahat si Marcus, nagsimula silang magsiksikan upang magbigay puri at gamitin ang pagkakataong makalapit sa kanya.Sa araw-araw, hindi sila makapunta sa mga mataas na antas ng salo-salo. Ngayon na may pagkakataon silan
Hindi ko pa natanong ang sarili ko ng malalim kung mahal ko ba si Albert o kung angkop ba siya para sa akin. Gusto ko lang makaalis sa ganitong pamilya, kaya't sabik akong magpakasal.Pero habang tumatagal, lalo akong hinihila ni Albert. Nang sumunod, nakilala kita, at ikaw ang nag-propose na magpakasal sa akin ng walang pag-aalinlangan. Nagulat talaga ako at tuwang-tuwa.Buti na lang, hindi ako pinabayaang magkamali ng Diyos sa aking pagkalito. Siguro, para itama ang aking magulo at hindi perpektong karanasan sa pagkabata at kabataan, ipinadala ka ng Diyos sa akin.Marcus, mahal kita, talagang mahal kita, hindi ang klase ng pagmamahal na magpapakasal lang ako para makatakas sa pook na ito."Narinig ni Marcus ang confession ng kanyang asawa, at ang kanyang puso ay napuno ng kaligayahan, kaya't kusang niyakap niya at hinalikan ang mga labi ng kanyang asawa."Beatrice, mahal din kita.""Pero, hindi ganoon kadami ang mga bagay na itinadhana ng Diyos sa mundong ito.Ang iba, plano ko lang