INALO NI THEO ang lola. Hinawakan nito ang kamay at pinakalma dahil sa paulit ulit na pagbanggit nito sa ama niyang nang iwan sa kaniya. Hindi naman maiwasan ni Amanda ang mapaluha habang pinagmamasdan silang dalawa. Naupo na lang siya sa kabilang gilid ng matanda at hinawakan din ang isang kamay nito nang kumalma na rin ito."Pwede ko bang hawakan ang apo ko?" tanong ng matanda sabay tingin sa umbok sa tiyan ni Amanda.Mabilis na tumango si Amanda na may maliit na ngiti sa labi. "Oo naman po."Ngumiti rin ang matanda at hinaplos ang tiyan ni Amanda. Mas lalong kumalma ito at hindi na rin mahigpit ang hawak nito sa kamay nito kanina."Babae po ang magiging apo ninyo," pagkukwento ni Amanda."Gano'n ba? Naku, paniguradong magiging cute siya!" natatawang saad ng matanda at medyo napahalakhak pa. "Anong ipapangalan niyo sa kaniya? May naisip na ba kayo?""Uhh... gusto sana namin siyang pangalanan ng Alex. Naisipan namin iyon noon ni Theo nang hindi pa namin alam ang gender para pwede ka
NAGING TULIRO si Theo sa mga sumunod na araw. Pakiramdam niya ay nakalutang siya at hindi pa rin makapaniwala sa nangyari. Hindi niya matanggap na wala na ang Lola niya. Kailanman ay hindi ito pumasok sa isipan niya. Pero... kahit anong pikit niya sa mga mata, nakikita niya ang tila ba natutulog lang na lola niya sa isipan... pero wala ng buhay.Bumagsak ang timbang niya sa nagdaang araw. Inasikaso niya ang ilang mga papeles ng lola niya at ang lamay nito. Kinailangan niyang pakiharapan ang mga bisitang pumupunta. Pagod na pagod ang katawan ni Theo pero kailangan niya iyon para makatulog siya agad. Ang kaso nga lang, hindi na siya nakakain ng maayos dahil masyado na niyang pinagkabusyhan lahat. Dumagsa ulit ang mga bisita, kabilang na doon si Harold na hindi rin inexpect ni Theo. Pero dahil sa dami ng mga iniisip, hindi na niya gaanong pinagtuonan ng pansin iyon. Saka na lang niya naalala nang kinausap siya ng ina niya."Bakit mo hinayaang bumisita ang bastardong iyon dito? Theo nama
ISANG LINGGO lang naman ang inabot ng business trip ni Theo sa abroad. Bumalik din siya agad. Ang kaso nga lang sa pagbabalik niya, walang nagbago sa pagitan nila ni Amanda. Naging malamig pa rin sila sa isa't isa.Nafrufrustrate na si Theo sa totoo lang. Pero mukhang wala pa rin talagang plano si Amanda na bawiin lahat ng mga desisyon nito. Sa sitwasyon nilang iyon, hindi maiwasan ni Loreign ang mas maguilty lalo. Inopen up niya iyon nang magkita sila ni Amanda sa isang coffee shop."Ayos pa ba kayo ni Theo?" tanong ni Loreign sa malungkot na tono.Umangat ang magkabilang gilid ng labi ni Amanda at tumango. "Oo naman. Bakit mo naman naitanong iyan?" balik tanong nito.Hindi nakasagot agad si Loreign. Dahil hindi naman siya tanga para hindi mahalata na peke ang ngiting namuo sa labi ni Amanda, eh. Hindi umabot ang ngiting iyon sa kaniyang mga mata. Bakas ang tila ba kapaguran sa ekspresyon nito."Hindi mo naman kailangang magpanggap sa harapan ko, eh. Kasalanan ko 'to! Okay ka na, eh
BASA ANG MGA matang nagising si Amanda mula sa magandang panaginip na iyon. Natulala pa siya ng ilang minuto bago siya tuluyang napabangon nang katukin siya ng isa sa mga kasambahay at may inabot na telepono."Ma'am, may tawag ka po," ani ng kasambahay.Tumango si Amanda at tinanggap ang telepono. Nang sagutin niya iyon ay napakunot lang ang noo niya. Paano ba naman kasi ay medyo choppy ang nagsasalita at hindi maintindihan ang sinasabi nito. Dumagdag pa ang malakas na pagbuhos ng ulan bigla kaya hindi na gaanong napagtuonan ng pansin ni Amanda ang tawag. Namatay na lang ang tawag na hindi man lang alam ni Amanda kung para saan ang tawag.Napatingin siya sa labas ng bintana kung saan malakas ang buhos ng ulan. Sinamahan pa iyon ng panaka nakang pagkulog at kidlat."Grabe na talaga ang pagbabago ng klima ngayon! Summer na summer pero umuulan! May kasama pang kulog at kidlat! Ayos lang po ba kayo, Ma'am? Hindi naman kayo takot?" may pag aalalang tanong ng kasambahay kay Amanda.Mabilis
SINUBUKANG LUMAPIT ni Amanda kay Theo at muling nakiusap. "P-Please naman, Theo! Makinig ka sa 'kin! Kailangan ko ang tulong mo! Tumawag si Atty. Hernaez tungkol sa kaso--"Hindi na makumpleto pa ni Amanda ang dapat na sasabihin dahil bahagya siyang itinulak ni Theo. Kumunot ang noo nito. "Hindi ka ba nakakaintindi, Amanda? Ang sabi ko, pag usapan na lang natin ang tungkol diyan pagbalik ko! Hindi ko rin naman maasikaso iyan ngayon!""P-Pero, ang kapatid ko! Ikaw lang ang makakatulong sa kaniya! Baka mas lalong humaba ang panahon na pagkakakulong niya. Kung malaman ito ni Papa, h-hindi niya kakayanin! Please, maawa ka naman! Gagawin ko ang lahat! K-Kung gusto mong hindi na kita kailanman ididvorce, s-sige! Sige, gagawin ko! Basta tulungan mo lang kami!" sabi pa ni Amanda bago abutin ang kamay ni Theo at hinawakan iyon habang nagmamakaawa ang tingin na ipinukol niya dito.Napatingin si Theo sa kamay niyang hawak ni Amanda at napaigting na lang ng panga. "Ganito na lang ba talaga, Amand
MASAYA ANG lahat dahil sa special holiday. Nagkakatuwaan dahil sa iba't ibang mga gimik ng mga tao para magdiwang sa importanteng araw.Pero walang nakakaalam na naghihirap si Amanda...Ang ama niya... Ang kuya niya...Tapos ito naman... ang baby niya na maaaring mawala sa kaniya dahil sa dugong lumabas mula sa kaniyang gitna ng mga hita! Hindi niya kakayanin!Sa isang iglap, pumasok bigla ang mga sinabi ni Theo sa kaniya. Na gusto nitong kada umuwi siya sa trabaho ay may sasalubong sa kaniyang bata at yayakapin siya ng mahigpit. Doon palang ay mapapawi na ang pagod nito sa maghapong trabo.Pero... paano kung hindi na mangyari iyon? Paano kung hindi na mabibigyan si Amanda ng pagkakataon na makasama ang baby niya?Masakit ang buong katawan ni Amanda. Halos hindi na siya makahinga dahil sa halo halong pakiramdam. Pinagpapawisan na rin siya ng malamig. Pero hindi siya susuko! Hindi pwedeng wala siyang gawin!Kahit hindi na siya... basta mailigtas lang ang anak niya ay ayos na siya.Pin
"HINDI AKO PAPAYAG! Bawiin mo ang sinabi mo!"Napabaling sila sa bagong dating na may nagbabagang tingin. Mabilis ang mga naging nangyari. Sa isang iglap, mabilis na lumapit si Loreign kay Therese na halatang gulat na gulat pa rin at pinadapo ang kamay nito sa pisngi niya."W-What the..." Hindi makapaniwala si Therese sa nangyari. Masyadong malakas ang loob ni Loreign na sampalin na lang siya ng ganito! Wala itong karapatan!"Ulitin mo pa ang sinabi mo sa doktor at makikita mo ang hinahanap mo!" singhal pa ni Loreign kay Therese na parang hindi pa nagsisink in sa utak niya ang nangyari. Masama ang ipinukol niyang tingin kay Loreign, pilit na itinatago ang bahagyang takot na naramdaman niya sa loob loob niya."Anong karapatan mo para gawin ito sa akin?!" pasigaw niyang sabi kay Loreign."Wala akong pakialam sa pinagsasabi mo! Ang gusto ko lang, 'wag kang magkakamaling sabihin ang balak mo sa doktor na mas iligtas ang bata dahil talagang magkakamatayan na tayo dito!""At sino ka para ma
ANG SABI nila, kapag nanganak ang isang ina, sa bingit na ng kamatayan ang buhay nila. Hindi madali. Matagal ang sakit na pagdaraanan nito, hindi lang sa pagbubuntis, panganganak, kundi pati na rin sa pag aalaga ng bata. Mabigat na tungkulin pero napaka fulfilling.Iyon ang nararamdaman ni Amanda ngayon nang marinig na niya ang unang pag iyak ng baby niya. Ang sakit ng buong katawan niya ay napawi bigla nang marinig ang baby niya. Akala niya... hindi na nito kakayanin. Pero may awa ang Diyos! Talagang safe niyang nailabas ang unang baby nila ni Theo.Gustong gusto niyang hawakan at buhatin ang baby niya. Pero sobrang nanghihina ang katawan niya ngayon na natagpuan na lang niya ang sariling pumipikit at tila ba naririnig ang boses ng Papa niya sa isipan.'Andito na ako, Amanda. Masaya ka ba?'Iyan ang tanong ng ama ni Amanda. Pero nakafafrustrate para sa kaniya dahil hindi niya magawang sagutin ito at ang tanging nagawa niya ay ang tahimik na pagluha. Gustong gusto niyang abutin ang Pa
HALO HALO NA ang tumatakbo sa isip ni Amanda. Hindi na niya alam kung sa postpartum pa ba niya ito o masyado na siyang stress sa mga nangyayari sa buhay niya. Ang hirap hirap para kay Amanda ang kumapit gayong parang hindi natatapos ang problema niya. Para bang mababaliw na siya lalo pa at ayaw din siyang palabasin ni Theo!Mas lalo lang tumatak kay Amanda kung gaano kamakapangyarihan si Theo. Kayang kaya nitong gawin ang lahat ng gusto sa isang iglap lang.Sa isang linggong nakalipas na nakakulong si Amanda sa mansion, naging malamig ang trato niya kay Theo. Hindi niya ito pinapansin gaano dahil pagod na pagod na si Amanda na makipag away sa lalaki. Para bang nadedrained lang siya lalo sa simpleng interaksyon lang nila.Bumisita rin si Therese sa mansion. At ang unang pinakagkaabalahan nito ay si baby Alex at kinarga agad ito habang tuwang tuwang binebaby talk ito."Nandito na si Lola, apo! Namiss kita!" pagkakausap ni Therese kay Baby Alex. Humagikhik lang naman ang baby at para ban
HALO HALO NA ang tumatakbo sa isip ni Amanda. Hindi na niya alam kung sa postpartum pa ba niya ito o masyado na siyang stress sa mga nangyayari sa buhay niya. Ang hirap hirap para kay Amanda ang kumapit gayong parang hindi natatapos ang problema niya. Para bang mababaliw na siya lalo pa at ayaw din siyang palabasin ni Theo!Mas lalo lang tumatak kay Amanda kung gaano kamakapangyarihan si Theo. Kayang kaya nitong gawin ang lahat ng gusto sa isang iglap lang.Sa isang linggong nakalipas na nakakulong si Amanda sa mansion, naging malamig ang trato niya kay Theo. Hindi niya ito pinapansin gaano dahil pagod na pagod na si Amanda na makipag away sa lalaki. Para bang nadedrained lang siya lalo sa simpleng interaksyon lang nila.Bumisita rin si Therese sa mansion. At ang unang pinakagkaabalahan nito ay si baby Alex at kinarga agad ito habang tuwang tuwang binebaby talk ito."Nandito na si Lola, apo! Namiss kita!" pagkakausap ni Therese kay Baby Alex. Humagikhik lang naman ang baby at para ban
HABANG TINITITIGAN ni Theo ang kaniyang mag ina, para bang may kapayapaan at kakuntentuhan siyang naramdaman sa puso niya. Hindi niya maiexplain ang ganitong pakiramdam! Para bang may init na bumalot sa kaniyang puso.At sa puntong ito, may napagtanto si Theo. Si Amanda lang ang babaeng nakikita niyang kasama hanggang sa siya tumanda...Mahimbing ang naging tulog ni Baby Alex matapos itong mapaburp ni Theo. Magaan ang kaniyang ngiti habang pinagmamasdan ang kaniyang anak na halatang busog na busog sa gatas ng ina. Kalaunan ay ibinaba na ni Theo si Baby Alex sa kaniyang crib at napabaling kay Amanda na halatang kakagising lang din. Nakatulog ito kanina habang pinapadede si Baby Alex.Masuyong ngiti ang siyang iginawad ni Theo kay Amanda. "Oh, gising ka na pala! Nagugutom ka na ba? Nagpaluto na pala ako sa baba ng makakain mo mayamaya lang. Sinabihan ko silang dapat ang lutuhin nila ay ang makakatulong sa iyong makapagbawi ng lakas mo," ani Theo.Hindi sumagot si Amanda at inayos ang sa
"NAKIKIUSAP AKO ng maayos sa iyo, Theo. Ibigay mo na sa akin si Amanda, please," ani Sylvia at pilit na pinatatag ang loob. Ang totoo niyan ay kanina pa siya kinakabahan. Alam niya kung ano ang kayang gawin ni Theo kaya hindi siya pwedeng magpakampante.Umigting lalo ang panga ni Theo. Naiintindihan naman niya kung bakit ito ginagawa ni Sylvia. Sa dami ba naman ng mga nagawa niyang kasalanan kay Amanda pati sa pamilya nito? Pero hindi pa naman siya ganoong katanga para pumayag sa gusto ni Sylvia."Hindi ako papayag," mahina ngunit mariing wika pa ni Theo."Theo, alam ko ang tunay mong nararamdaman kay Amanda! Hindi mo naman siya mahal, hindi ba? Bata ka pa! Pwede mong ibaling na lang sa iba iyang nararamdaman mo!""Anong alam mo sa nararamdaman ko?" balik naman ni Theo na tanong.Naiiyak na napailing si Sylvia at kaunting kalabit na lang ay mapapahagulgol na siya ng iyak na ayaw niyang mangyari kaya mas pinatatag pa niya ang loob. "P-Please, pumayag ka na lang, Theo. Kung ganito lang
GUMABI NA RIN. Sa gitna ng malamig na simoy ng hangin, naupo si Theo sa harap ng isang puntod. Pinagmasdan niya ang nakaukit na pangalan sa lapida at napapikit na lang ng mariin.Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala. Wala na talaga siya... wala na ang ama ni Amanda.Inilapag niya ang bulaklak ng maayos sa gilid ng lapida ng taong kahit papaano ay naging ama na rin niya. Napabuntong hininga na lang siya nang umihip ang panggabing hangin."Pa... I'm sorry..." mahinang bulong ni Theo sa puntod at napapikit muli ng mariin. Hiyang hiya siya sa lahat ng mga nangyari. At ang sakit isipin na wala na nga ang ama ni Amanda. Hindi na maibabalik ang buhay nito.Pero mahina na lang bumulong sa hangin si Theo na sana kung nasaan man ang kaluluwa ng ama ni Amanda ay maayos ito at masaya kasama ang kaluluwa rin ng dating asawa. Nakakalungkot lang isipin na wala na ang mga ito. At naiwan ang dalawang mga anak at naulila na.Hindi na rin naman nagstay pa ng matagal doon si Theo. Kalaunan a
MAS HUMIGPIT ANG yakap ni Theo sa bandang leeg ni Amanda. Kahit anong pagpumiglas ni Amanda ay hindi niya ito gustong pakawalan."'Wag ka nang umalis pa, Amanda. Dito na lang kayo ng anak natin. Tutulungan kita sa kahit anong gusto mo. Basta dito lang kayo ng anak ko..." may pagsusumamo pa sa tono na sabi ni Theo, umaasang makumbinsi niya si Amanda. "Para na lang sa anak natin..." dagdag pa nito.Kumunot ang noo ni Amanda at muling nagpumiglas. "Ano bang pinagsasabi mo, Theo? Buo na ang desisyon ko, okay? Aalis ako! Kami ng anak ko!""Hindi nga sabi, Amanda!" Kahit anong pilit na pagpapakalma ni Theo sa sarili niya, nasasagad din talaga ang pasensya niya. Ayaw niyang daanin sa dahas lahat lalo pa at hindi pa maayos ang lagay ni Amanda pero nauubos na rin talaga ang kahuli-hulihang litid ng kaniyang pasensya.Sa kabila ng pagpupumiglas ni Amanda, bumukas muli ang pintuan at bumalik ang isa sa mga nurse ng anak nila. Sinenyasan ni Theo ang nurse sa gagawin nito na agad naman nitong sinu
ILANG MINUTO na kinalma ni Theo ang sarili. Talagang napaisa pa siya ng stick ng sigarilyo para mas makapag isip isip siya at hindi hayaan ang pagnanasa niya kay Amanda na magtake over sa sistema niya. Hindi maganda ito lalo pa sa sitwasyon ngayon.Kalaunan, lumabas na rin ang nurse. Napatuwid ng tayo si Theo matapos initsa ang stick ng sigarilyo sa ashtray."Kumusta si Amanda?" tanong agad ni Theo sa nurse."Maayos naman na po siya, Sir. Nahirapan lang talagang magproduce ng gatas si Mrs. Torregoza. Pero hindi ibig sabihin no'n ay makampante na po tayo lalo pa at malala rin ang nangyari sa asawa niyo po..." sabi ng nurse na siyang ikinakunot ng noo ni Theo."So... hindi pa talaga siya tuluyang okay?" hindi mapigilang tanong pa ni Theo.Tumango ng dahan dahan ang nurse. "Muntik ng magkamiscarriage si Mrs. Torregoza. At ayon sa reports niya, hindi naging maganda ang sitwasyon niya ng baby niyo po pagkapanganak niya lalo pa at premature ito. Kaya kailangan ding alagaan ng maayos si Mrs.
DUMATING ANG NURSE para tumulong patahanin si Baby Alex. Natatanranta pa rin si Amanda at hindi na gaanong napansin pa ang nagbabagang tingin sa kaniya ni Theo.Saka lang natauhan si Theo makalipas ang ilang segundo nang mas lumakas pa ang iyak ni Baby Alex. Tumikhim siya at agad tumalikod at nagtungo sa malapit na table."G-Gagawa na lang ako ng gatas para sa baby natin," ani Theo at bahagya pang namumula pero mabuti na lang at nakaiwas na siya ng tingin at hindi na nakita pa ni Amanda ang kaniyang mukha.Kalaunan ay natapos ring magtimpla ng gatas si Theo. Mabilis siyang lumapit kay Amanda sa pwesto nito at natutukso pa rin siyang tumingin sa dibdib nito kahit ayaw niya at wala sa lugar. Nag excuse na rin ang nurse na tumulong kanina at mabilis ding umalis. Kaya ngayon, solo na ni Theo ang mag ina niya.Tinulungan niyang ayusin ng maayos ni Amanda ang damit niyang nahubad kanina. Hindi na napigilan pa ni Theo at yumakap mula sa likod kay Amanda. Mabilis niyang iniumang ang feeding b
HALOS MAG IISANG oras na nang makarating sila sa mansion. At sa buong biyahe, hindi humiwalay ng hawak si Theo kay Amanda. Hinahawakan nito ang kamay ni Amanda kahit pa kumakawala ito sa kaniya. Kahit anong iwas ni Amanda, nakakahanap pa rin ng paraan si Theo para mapalapit dito."Dumating na dito sa bahay ang baby natin. Gusto mo ba siyang makita? Ang cute niya. May nakuha siya sa iyo pero... mas lamang sa akin," nakangising sabi ni Theo at bahagyang napuno ng galak ang puso niya nang maalala ang katotohanang iyon. "Paniguradong namimiss na ng baby natin ang mommy niya," dagdag pa niya.Hindi nakasagot si Amanda agad pero namuo ang luha sa paligid ng kaniyang mga mata. Hindi niya lang talaga maiwasang maging emosyonal. Ang baby niya... namimiss na niya ito.Kaya naman wala siyang salita nang igiya siya ni Theo paakyat sa hagdan. Nadaanan pa nila ang ilan sa mga kasambahay na hindi halos makatingin ng deretso sa kanila lalo na kay Amanda. Naiintindihan naman ni Amanda dahil alam niyan