WALANG boses ang lumabas mula sa bibig ni Elvis. Nawalan siya ng lakas at napadaos-daos na nakaupo sa sahig. Tulala at tanging dagundong lang ng kanyang dibdib ang kanyang naririnig. "Stop it, Hillary. You're delusional!" salita ni Rowan mula sa loob. Nakagapos, matapos siyang pukpukin ni Hillary sa ulo. "I can feel that you still love me. Why do you have to lie," Hillary shouted with frustration. "I am not lying. I admit that I still loves you," he paused, when he heard a clamping sound outside the comfort room. "Pero noon 'yun. Hindi ko pa nakilala ang asawa ko." Patuloy niyang salita. "Hell no! I don't believe you." Ang kaninang nasasaktan at maluha-luhang mukha ni Hillary ay napalitan ng mapaglarong ngisi. “Now, catch her and tell her that what she heard isn't true." Biglang tawa ni Hillary. "By the way, congratulations Daddy Rowan.” Malanding wika nito at hinalikan sa labi si Rowan. “Fuck you, HIllary. Kapag may mangyari sa mag-ina ko, papatayin kita." Nanggigil n
PAGDATING nila sa hospital ay nasa emergency room na si Rowan. Nanginginig na lang sa sobrang pag-aalala si Elvis na baka hindi na magising ang asawa. Nabibingi na rin siya sa lakas ng kabog ng dibdib niya at hindi pa rin siya mapakalma sa pag-iyak. Natatakot siya at sinisisi ang sarili kung bakit na-aksidente ang asawa. “Calm down, Elvis. Calm down, okay? Everything will be alright." Kalmadong wika ni Elvira at mahigpit na niyakap ang anak. Napahagulgul na naman ng iyak si Elvis. “Kasalanan ko ‘to, Mom. Pinahamak ko ang asawa ko," humahagulgol nitong salita. "No. Hindi. Wala kang kasalanan. It was just an accident, nobody wants it. Not even, Rowan. Malakas siya at hindi niya hahayaan na mamatay. Makikita pa niya ang mga anak niyo, kaya huwag ka ng mag-alala. He is a tough guy,” mahinahon na wika ni Elvira habang hinahagod ang likuran ni Elvis. Huminto na sa pag-iyak si Elvis, ngunit ang akala nilang kalmado na ay iba pala. Elvis collapsed in the arms of her mother. Nagma
MAKALIPAS ang isang linggo ay hindi pa rin magising si Rowan. Wala namang araw na hindi pinalampas ni Elvis na bantayan at alagaan ang asawa niya. Araw-araw siyang nasa ospital despite her condition na bawal na siyang ma-stress. Mula kasi ng maconfine siya dahil sa nangyaring aksidente ay binalaan siya ng OB niya na mag-ingat at alagaan ang sarili, dahil baka mapasama pa ang mga anak kung magpapadala siya sa nangyari sa asawa niya.Nasa ospital na naman siya ngayon at hindi maiwasan ni Elvis na umiyak habang hinihintay na magising ang asawa. Kumuha siya ng bimpo at maliit na palanggana para pamunas sa asawa. Malaki ang pinagbago sa katawan ng asawa, dahil nangangayayat talaga ‘to. At medyo humaba na ang bigote na gustong-gusto na hinawakan ni Elvis tuwing gabi. Kumuha na rin siya ng maliit na gunting upang gupitan ang mahabang bigote. Gugupitan niya lang konti para hindi messy tingnan at gwapo pa rin kahit walang malay.“Kahit mahaba na bigote mo ang gwapo mo pa rin, Love," ani Elvis
NANLAKI ang mga mata ni Hillary habang napaawang ang bibig na nakatingin kay Elvis. Hindi ito agad makapagsalita, pero ng bumalik na ‘to sa huwisyo ay nanlilisik na ang mga matang nakatitig sa kanya. Hindi naman natakot si Elvis mas galit ang nararamdaman niya ngayon. Lalo pa’t nakikita niya ang mukha ng bruha. “Baliw ka ba? Bakit bigla ka na lang nanampal?" usal ni Hillary habang napakuyom ang kamay sa sobrang galit. “You deserve it. Kung hindi mo lang sinira ang party at kung hindi mo lang sinadya na sirain kaming dalawang mag-asawa ay wala sanang aksidente na mangyayari," galit na salita ni Elvis. “Alam mo, gusto kitang saktan. Pero Hindi ko ‘yun gagawin, tama ng masampal kita at baka hindi ko mapigilan ang sarili ko na mas saktan ka pa." May bahid ng pananakot sa tono nito. "As if naman hindi kita papatulan. Baka nakalimutan mo na buntis ka. Sige ka, pag may nangyari diyan sa baby mo, baka iwan ka ng asawa mo.” Mapaglarong salita ni Hillary. Na tahimik naman si Elvis. “Elvi
MATAPOS ang araw na ‘yon ay matagumpay si Hillary sa pagbilog ng ulo ni Rowan. Para tuloy tuta si Rowan na umu-oo lang lagi sa sinasabi ng babae sa kanya. Isang araw pa bago ma-discharge ni Rowan sa hospital. May final examination pa ang Doctor, at X-rays, para sigurado na pwede na ‘tong palabasin. Naghihilom naman na ang ibang sugat ni Rowan sa braso, at ang mga pasa naman nito ay nagsisimula na rin na mag-fade. Matapos suriin ng Doctor ay bumalik na sila ng kwarto. Si Russ pa rin ang kasama niya, at si Elvis ay hindi na pinabalik ni Russ at maghintay na lang sa bahay dahil maari na ‘tong makauwi. Masaya si Elvis na sa wakas ay makakauwi na ang kanyang asawa, kaya bago pa man ‘to dumating ay gumawa na muna sila ng pa-welcome party upang salubongin si Rowan ng saya. “Everyone is excited to see you. Finally makakauwi ka na rin,” salita ni Russ matapos niyang alalayan si Rowan na humiga muna sa kama. Hindi pa masyadong magalaw ni Rowan ang kanang binti niya kaya kailangan nit
PAGDATING nila sa mansyon ay kunot-noo naman na tiningnan ni Rowan ang kaibigan na si Russ. Salubong ang mga kilay at nagtataka kung bakit nandito sila sa lugar na hindi pamilyar sa kanya, at kung kaninong bahay ang pinuntahan nila. Wala talaga siyang maalala sa mga current happenings sa buhay niya. Ang naalala lang niya ay ang masayang alaala kasama si Hillary at nung araw na kinasal sila nito. “Be nice to her, if you don’t want to be hospitalized, again," salita ni Russ at binuksan ang pintuan ng sasakyan at bumaba. Sumunod na rin agad si Rowan. Rowan, scoffed. “Anong nakakatawa sa sinabi ko?" "You just sounds so scary, bro. Hindi ka naman ganyan ah, ano nakain mo?” Natatawang salita ni Rowan at tinapik pa ang balikat nito. “I am serious, man. Now, if you’re not taking my words seriously, alam mo na kung anong mangyayari sa HILLARY mo na iniwan ka at niloko," mahinang salita ni Russ na para bang sinadya nitong hinaan ang boses, na parang nananadya pa sa kaibigan. Na
PAGPASOK ni Rowan sa kwarto nilang mag-asawa ay unang bumungad sa kanya ay ang malaking picture frame nila ng asawa na si Elvis. Ito ang wedding picture nila na ginanap sa Batanes. Masaya at puno ng pagmamahalan ang makikita sa kanilang mga mata. Sa litrato makikita ang masayang mukha ni Rowan habang mahigpit na nakayakap sa asawa. Biglang naging maluwag ang pakiramdam ni Rowan ng makita ang malaking wedding frame nila ng asawa. Parang may humaplos sa kanyang dibdib, and believed what they said. That this woman, named Elvis is his wife, not Hillary. "So, what they said is true. She's really my wife," wala sa sariling salita ni Rowan habang nakatutok sa kanilang litrato. "She looks happy in here, but nung sa ospital na umiyak siya ay parang durog na durog s'ya. Probably my fault." He stepped forward at tiningnan ang lahat ng mga litrato na naka-display sa dingding. "What a bright and beautiful smile. Pinaiyak ko pa ang magandang babae na 'to ," he said habang hawak ang litrato
PABALIK-BALIK sa kanyang nilalakaran si Hillary habang hawak ang isang baso ng wine. Hindi maalis-alis sa mukha niya ang matamis na ngiti, parang may binabalak na naman 'to. She sipped her cigarette, one last time and blew it on the wind. Pumasok siya sa kanyang kwarto at nagpalit ng masusuot. She wore and a sexy backless dress, which curved her sexiness. Nilugay lang ang buhok at naglagay ng pulang lipstick, pagkatapos ay umalis. “Take me to his whereabouts," utos niya kay Frank. Nalaman na kasi nila kung saan ngayon si Rowan. It’s Sunday, kaya lumabas na muna saglit si Elvis for some important matters kasama si Russ. Ito na kasi ang nagmamaneho kay Elvis kung saan-saan, dahil busy rin si Kennedy at Lindsay sa school. Hindi na rin pinasama ni Elvis si Rowan dahil masakit raw ang paa nito. Kampante naman si Elvis dahil nag usap na sila ni Rowan, and she thinks that Rowan believed her. Little did she know that Rowan secretly massaged Hillary.“Oh, fuck…So damn sexy, Honey,” ani Rowan
Ang bilis ng pangyayari, bagay na hindi ko inaasahan na mangyari. May takot, galit at sakit akong nararamdaman habang nasa loob ako ng mansyon na iyon kung saan narinig ko ang palitan ng putukan. Tinulungan ako ng isang lalaki at kilala ko siya, ang kaibigan kong si Russ at si Kennedy at LIndsay. Kilala ko sila pero bakit ang babae ay hindi. Nang makalabas kami ng mansyon ay agad akong dinala ni Russ sa hospital. Nakatulog ako kaya paggising ko ay medyo magaan na ang pakiramdam ko at para na akong naalaya sa kulungan ng kalaban. At nalaman ko kung sino ako. PInakilala nila sa akin si Elvis na sabi ay asawa ko raw, tapos bigla kong naalala si Hillary. Hindi ako naniniwala dahil rin sa trauma na dulot sa akin ng babae na ‘yon. Pero kahit ganun pa man ay inu-obserbahan ko rin naman siya. Magkasama kami sa iisang bubong pero hindi ko naman magawang kausapin siya kaya umiiwas na lang ako sa kanya. Hanggang sa maglakad loob akong harapin siya dahil sa Doctor niya. Parang may apply na buma
I got into an accident, when I woke up it's so cloudy that I don't remember anything. My heart aches for that moment and I feel something is missing, but my mouth uttered her name. Hillary. She was the woman whom I was looking for. But, a woman who I am not familiar with appeared in front of me. A pregnant woman crying and hugging me tightly, saying sorry. Russ told me that she is my wife, pero hindi ako naniniwala ngunit kakaiba sa damdamin na para bang may nawala na kailangan ibalik agad. Naniniwala ako kay Russ na siya nga ang asawa ko, nang maging okay na ako at pwede ng lumabas ng hospital ay dinala ako sa bahay namin mag-asawa. May iba pa kaming kasama which is si Kennedy at Lindsay na naalala ko pa naman. At sa tuwing walang tao sa bahay ay sikreto akong tinawagan si Hillary na pumunta sa bahay. Binigay niya kasi sa akin ang number niya at tawagan ko siya kapag wala akong kasama sa bahay. Pakiramdam ko tuloy ang sama kong tao, at para akong nagtaksil sa asawa ko. May mga
ROWAN’S POV I THOUGHT marrying is the best solution when it comes to relationship. I was bonded and fell in love to Hillary, the daughter of my ‘so called foster father.’ The man who killed my father, and ruining my family. Ang akala ni Mr. Smith ay wala akong alam sa lahat ng kasalanan nila sa pamilya ko. At dahil bata pa ako at wala pang kakayahan upang ipagtanggol ang sarili ay sunod-sunuran lang ako sa kanila. Pero kahit ganun pa man, nahulog ang loob ko sa babaeng akala ko ay totoo sa akin. Ang babae na una kong minahal. Niloko lang pala ako at pinaniwala lang pala ako, at kinuha ang naiwan sa akin ni Daddy bago paman ‘to pumanaw. Pero hindi lahat ng naiwan ni Daddy ay nakuha nila, dahil may itinago si Daddy na ari-arian na walang nakakaalam, kaya nung dumating ang oras na kinasal kami ni Hillary ay balak ko sanang bumukod kami at pumunta na sa ibang bansa para doon na magsimula. Ngunit namatay siya Hillary dahil sa aksidente. It took me a decade to forget her. Dahil gaano
MALAKAS akong napaungol habang nakahawak sa buhok ni Rowan ng labasan ako. My toes are shaking, and my breath is so heavy. Para akong natanggalan ng bigat sa dibdib ng makaraos rin. Mabigat rin ang hininga ni Rowan ng lumapit na siya sa akin at tinitigan ako sa mga mata. Walang salita ay agad niya akong sinunggaban ng halik kaya agad ko naman itong tinugunan. Mapusok na para bang wala ng umaga. He positioned his body in between my thighs, and felt his hardness poking my womanhood. Hinawakan ko ang kanyang pagkalalaki at inalalayan na ipasok sa loob ko. Napangisi siya at hinalikan ulit ako. “Ughhh…” malakas kong ungol ng bigla niyang sagarin ang kanyang k*****a sa loob ko. "Fuck,” mura niya ng makapasok na siya ng tuluyan sa kweba ng kaligayahan. "Yes. Let's enjoy the night, Love. Don't stop yourself, okay?” bulong ko pero mukhang hindi niya nagustuhan ang sinabi ko dahil sa ekspresyon ng kanyang mukha “Why? Bakit mukhang seryoso ka ata? Is there something wrong?" mahina kong
MAHINA akong mapaungol ng bumaba ang halik niya sa aking leeg, pababa sa aking dibdib. Nakasuot ng lang naman ako ng robe, at manipis na panty dahil naiinitan ako kanina. Hindi ko naman inakala na may ganito palang mangyayari kaya hindi ako nakapaghanda. “Oh! Did you prepare this for your Doctor? Are you planning to seduce him, earlier?” he said in his sarcastic tone. Biglang umakyat ang dugo ko sa ulo ko dahil sa inis. “No! Why are you thinking that way ha? Kanina ka pa ah. I don't like that Doctor, naiintindihan mo ba?” naiinis kong salita at umupo sa kama. “Let's not do it, kung ganyan lang naman ang iisipin mo.” Bumaba na ako sa kama upang umalis ngunit mabilis niya akong pinigilan. "Sorry. I didn't mean to say that. Nagseselos lang siguro ako,” aniya. Huminga ako ng malalim at hinarap ulit siya. “Kahit kailan hindi ko gagawin na lokohin ang asawa ko kahit na nakipag-sex na siya sa ibang babae.” Wala sa sarili kong salita. Bigla na lang rin tumulo ang luha ako at n
KUNOT-NOO ko siyang tiningnan at salubong rin ang kanyang mga kilay na parang galit. Siya nga ‘yong hindi namamansin sa akin nitong mga nakaraang araw, simula nang dumating kami dito sa bahay namin. Dito ko na naisipan na magpagaling dahil ito ang bahay namin mag-asawa, narito rin lahat ng mga gamit namin, mga litrato, our wedding photo patunay na asawa niya ako. Magdududa pa ba siya kung sino ako sa buhay niya? “Me? Flirting with that Doctor?” usal ko sabay turo sa sarili ko at sarkastikong tumawa."Why? Hindi ba totoo?” taas tono niyang salita. Para talagang galit. "Excuse me, Mr. Walter. Ako talaga ha? Hiyang-hiya naman ako sa'yo,” naiirita na salita ko at tinalikuran siya sabay halukipkip. “So, are you really mad at me?” mataas pa rin ang tono ng pananalita niya. Kahit miss na miss ko na siya, kahit gustong-gusto ko na siyang yakapin, hawakan, sunggaban ng halik ay hindi ko magagawa dahil baka masaktan na niya ako ng hindi niya sinasadya. “Galit ka talaga sa akin? Really?” sal
HILLARY MY blood ran cold, when Frank told me about Rowan. Agad akong nanghihina at nawalan ng balanse ng sabihin niyang natamaan ang ulo ni at patay na. Sunod-sunod na tumulo ang luha ko at ang sikip ng dibdib ko. Hindi ko na rin na pigilan ang humahagulgol at sumigaw at nagwawala. Hindi ko maintindihan ang sarili ko, sobra akong nasaktan. I lost him. I really lost him. Habang patuloy lang ako sa pag-iyak ay tinulungan ako ni Daddy na tumayo at inalalayan naman ako ng isa naming tauhan na makalabas na kami ng tunnel. Nang makita na namin ang daan palabas ay siya rin naman ang pagsalubong ni Frank sa amin na duguan. Nanlaki ang mga mata ko at bumilis ang tibok ng puso ko. Agad akong tumakbo sa kanya na labis ang pag-aalala, ngunit ngumiti lang siya sa akin. Mapungay na rin ang kanyang mga mata kaya natakot ako Bak pati siya ay mawala rin sa akin. No! Hindi maari! “Bilisan n’yo, baka mabuksan siya ng dugo," sigaw ko habang nakasuporta sa kanya dahil nararamdaman ko ang panghi
ELVIS woke up in a middle of the night, dahil sa masamang panaginip. Hinihingal siya at namamawis. Akala niya ay totoo ang kanyang panaginip na hinabol siya ng mga lalaki na tauhan nina Hillary at ang ama nito. Gusto siya nitong patayin, kasama na ang kanyang mga anak. Sa kanyang pagmamadali ay nadapa siya kaya mabilis siyang nakuha ng mga tauhan ni Hillary. And Hillary shot her without a second thought. Sobrang dilim ng kwarto at tahimik. Nasa hospital pa rin siya nagpapagaling. Hindi niya nga maalala na isang araw na siyang tulog, at dahil din sa anesthesia na tinurok sa kanya. Dahil nakaramdam siya ng uhaw ay dahan-dahan siyang bumangon at umupo sa kama ng maramdaman niyang may kamay na nakahawak sa kanya. Medyo madilim ang kanyang kwarto at hindi gaanong kita kung sino ang kasama niya kaya nakaramdam siya ng takot at kaba na baka hindi tao ang kasama niya. Na baka tauhan ‘to ni Hillary naghihintay lamang sa kanya ng magising.“Don’t touch me!" Natarantang sigaw ni Elvis at mabil
LABIS ang tuwa sa mukha ni Russ dahil sa sinabi ng kaibigan na si Rowan. Napakamot naman si Rowan sa kanyang batok na parang nahihiya habang ang mga mata ay nasa labas pa rin ng hospital building. Hindi naman totally nakalimutan ni Rowan ang lahat, may mga alaala pa naman siyang naalala at kusang bumabalik. Si Russ ay ang itsura lang nito ang kanyang naalala ngunit hindi niya maalala ang pangalan nito na pilit naman niyang inaalala. Ang iba naman ay hindi niya maalala ang itsura, ngunit alam naman niya ang pangalan ng mga ito. Kahit sa mga kasamahan niya ay wala siyang maalala sa kanila na pilit naman niyang inaalala. Napapagod lang ang utak niya at sumasakit ‘to kaya kailangan niyang uminom ng gamot upang mawala ang sakit nito. He is not fully recovering after what happened to him that he need to be checked. Si HIllary lang naman ang nagbibigay sa kanya ng mga gamot. Gamot na sumisira sa kanyang alaala. Pero kahit ganun pa man ay may alaala naman na kusang bumabalik, at ang palagi n