Nagpatuloy na mamuhay ng matatag si Apple, tuloy-tuloy ang pag-unlad ng negosyo nila ni Mia. Sa kabila ng mga hamon, naging masigasig si Apple sa pagbibigay ng pinakamahusay na serbisyo sa kanilang mga kliyente bilang wedding coordinators. Isang araw, habang abala si Apple sa pag-check ng mga appointment, tumunog ang telepono sa kanilang opisina."Miss Apple, may nag-inquire po para sa wedding coordination services natin," masiglang sabi ni Vina, isa sa kanilang mga assistant."Great! Sige, Vina, i-schedule mo na agad ang meeting. Alam mo naman na gusto ko, maaga pa lang ay planado na ang lahat," sagot ni Apple.Ilang araw ang lumipas, dumating na ang araw ng meeting. Nang buksan ni Apple ang pinto ng kanilang meeting room, nagulat siya nang makita kung sino ang kliyenteng nakaupo roon—si William, isa sa mga ex niya. Hindi lang iyon, kasama rin nito ang kanyang fiancée na si Venus, isang eleganteng babae na halatang galing sa marangyang pamilya.Halos hindi makapaniwala si Apple. Tatl
Ngayon, siya ay si Apple—isang matatag, masigasig, at handang lumaban para sa sarili at sa kanyang anak.Habang patuloy na umaandar ang kotse nina William at Venus papalayo sa opisina ni Apple, nanatiling tahimik si William, tila hindi mapakali. Pilit niyang binalikan ang huling pag-uusap nila ni Apple kanina, ang malamig ngunit determinado nitong mga salita, at higit sa lahat, ang umbok sa tiyan nito na hindi niya napansin noong huli silang nagkita."Buntis ba si Apple?" tanong niya sa sarili, sabay tingin sa labas ng bintana. Napakagat-labi siya, ang mga alaala ng kanilang nakaraan biglang bumalik. "Hindi kaya ako ang ama?"Halos hindi na niya narinig ang sinabi ni Venus, na abala sa pagtingin sa mga wedding inspirations sa kanyang telepono.“William, okay ka lang ba? Kanina ka pa tahimik,” puna ni Venus, bahagyang ibinaba ang telepono."Ha? Oo, okay lang," sagot ni William, pilit itinatago ang kaba. Pero sa totoo lang, hindi niya maalis sa isip ang posibilidad. May nangyari sa kani
Kinabukasan, dumating si William at ang fiancée niyang si Venus sa opisina nina Apple para sa finalization ng kanilang wedding preparations. Ang kanilang kasal ay gaganapin sa prestihiyosong Imperial Wedding Venue, at nais nilang tiyakin na magiging perpekto ang lahat. Ngunit sa halip na si Apple ang humarap, si Mia ang nag-asikaso sa kanila.Ngumiti si Mia habang iniabot ang mga dokumento. "Good morning, Mr. William at Ms. Venus! Ako ang makikipag-coordinate sa inyo mula ngayon. Si Apple ay may iba pang commitments, pero rest assured na aalagaan namin ang kasal ninyo."Halatang nagulat si William nang hindi niya nakita si Apple. Tumingin siya kay Mia, tila nagtatangkang magtanong. Ngunit mabilis siyang pinigilan ni Venus sa pamamagitan ng paghawak sa kanyang kamay."That’s fine," sagot ni Venus, ngumiti nang matamis. "Thank you, Mia. We trust your team to make this wedding special.""Of course," sagot ni Mia, propesyonal at maaliwalas. "Pinaghandaan na namin ang lahat ng detalye. Gus
Sa reception, habang nagaganap ang programa, tila hindi maiwasan ni William na mapansin ang kawalan ni Apple. Habang nakaupo sa presidential table, panay ang sulyap niya kay Mia na abala sa pag-aasikaso sa mga bisita. Sa likod ng kanyang isip, nagtataka siya kung bakit hindi dumalo si Apple, lalo na’t alam niyang malaking parte ito ng wedding preparation.Napansin ni Venus ang pananahimik ni William at bahagyang itinaas ang kilay. "William, okay ka lang ba? Para kang wala sa sarili."Napatingin si William kay Venus at pilit na ngumiti. "Oo, okay lang ako. Siguro na-overwhelm lang ako sa lahat ng nangyayari," sagot niya, sinusubukang itago ang kalituhan sa kanyang isipan.Ngunit hindi nakaligtas kay Venus ang kakaibang kilos ni William. Tumagilid siya sa kanyang upuan, masusing tinitigan ang asawa. "Sure ka? Parang may iniisip ka. Kung may problema, sabihin mo na."Bahagyang napabuntong-hininga si William, iniwas ang tingin. "Wala naman, Venus. Siguro pagod lang talaga. Alam mo naman,
Sa USA, habang patuloy na nag-scroll si Lance sa kanyang Facebook feed, napansin niya ang viral post tungkol sa isang engrandeng kasal na pinag-uusapan ng lahat. Agad siyang napukaw ng atensyon dahil sa ganda ng tema at disenyo nito. Habang pinapanood ang video, napansin niya ang groom—si William. "Si William?!" bulong niya sa sarili, nagulat sa nakita. Agad niyang naalala ang araw na nakita niya si Apple at si William sa jewelry shop apat na buwan na ang nakakaraan. Kumabog ang kanyang dibdib, may kung anong kaba at hindi maipaliwanag na pakiramdam na bumalot sa kanya.Habang nagpapatuloy ang video, tila hindi niya maiwasang isipin, "Si Apple kaya ang bride?" May halong takot at pag-aalala sa kanyang isip. Ngunit nang lumabas ang bride sa video, tila bahagyang nakahinga si Lance nang makita na ibang babae ang ikinasal kay William.Ngunit bago pa man matapos ang video, isang detalye ang pumukaw sa kanya—ang pangalan ng wedding planner. Malinaw na malinaw ang nakasulat: "Wedding Pla
"But I won’t stay and watch you chase answers from someone who should’ve been left in your past. If you want to find her, fine. But when you come back, don’t expect me to still be here."Natigilan si Lance. Parang tumigil ang mundo niya sa mga salitang binitiwan ni Monica. "Monica, please don’t do this," halos pabulong niyang sagot, ngunit hindi na lumingon si Monica. Tumuloy ito sa kanilang kwarto, iniwan siyang nag-iisa sa sala.Tahimik na naupo si Lance, nakatingin sa kawalan. Ang mga salita ni Monica ay paulit-ulit na tumutugtog sa kanyang isip. Alam niyang nasa bingit na siya ng pagkawala ng isang tao na tunay na nagmamahal sa kanya, ngunit sa likod ng lahat ng ito, hindi pa rin niya maitatanggi ang pangangailangang hanapin si Apple.Sa kabila ng lahat, alam niya—anumang desisyon ang gawin niya, may mawawala. Ngunit handa ba siyang harapin ang mga resulta ng kanyang mga pagpipilian? O tuluyan na ba niyang sisirain ang kasalukuyan para sa mga tanong na baka hindi naman kailangang
Alam niyang tapos na ang kwento nila, at masaya na siya sa simpleng buhay na meron siya ngayon—lalo na't may paparating na anghel sa kanyang buhay."Ano nga pala, Apple," simula ni Mia habang sinasara ang hawak niyang folder. "During the wedding, hinahanap ka ni William."Natigilan si Apple, bahagyang natapon ang hinihigop niyang tsaa. "Ha? Ako? Bakit naman?" tanong niya, pilit na itinatago ang biglang kaba."Ewan ko. Basta, tinanong niya kung nasaan ka. Nagtataka siguro siya bakit hindi ka nagpakita mismo sa event, considering na ikaw yung planner," sagot ni Mia, nakataas ang kilay habang tinitingnan ang reaksiyon ng kaibigan. "I mean, obviously, alam niyang ikaw yung nag-manage ng lahat."Napabuntong-hininga si Apple at tumingin sa mangga sa kanyang plato. "Ayokong guluhin ang araw na iyon, Mia. Alam kong naging bahagi siya ng nakaraan ko, pero hindi na ako dapat maging parte ng kwento nila. Masaya na ako dito, sa business natin at sa buhay ko ngayon."Ngunit hindi maiwasang bumali
Pagkatapos ng ilang linggong bakasyon sa US, bumalik na si Lance sa Pilipinas. Habang pababa siya sa arrival area ng Ninoy Aquino International Airport, ramdam niya ang bigat sa dibdib na tila nagbabadyang bagyo ng damdamin. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, ngunit mula nang makita niya ang viral na wedding video, hindi na siya mapalagay.Bitbit ang kanyang maleta, diretso siya sa parking area kung saan naghihintay ang kanyang driver. Habang papunta sa kanyang condo, hindi niya maiwasang mapaisip tungkol kay Apple. “Bakit hindi ko siya makalimutan?” tanong niya sa sarili habang tinitingnan ang mga dumadaang ilaw ng poste sa daan.Sa loob ng condo, binuksan niya ang laptop at muling tinignan ang wedding video na iyon—paulit-ulit. Hindi para kay William o sa disenyo ng kasal, kundi para kay Apple. "Bakit siya ang wedding planner nila?" bulong niya. Alam niya ang huling balita niya tungkol kay Apple—nakatuon ito sa pagbuo ng sarili nitong negosyo. Ngunit bakit tila ang bawat hakbang ni
Sa ilalim ng tahimik na langit, tanging ang mahihinang huni ng mga kuliglig ang bumabasag sa katahimikan. Nasa beranda sina Lance at Monica, nakaupo sa isang mahabang upuan, ngunit may pagitan sa kanilang dalawa—isang pagitan hindi lang sa espasyo, kundi pati na rin sa puso.Pinagmamasdan ni Lance ang madilim na kalangitan, tila hinahanap ang sagot sa isang tanong na pilit niyang iniiwasan. Samantala, si Monica ay tahimik na nakatitig sa kanya, kita ang lungkot sa kanyang mga mata."Lance," mahina ngunit matigas ang boses ni Monica. "Kaya mo ba talagang bitawan siya?"Dahan-dahang napalingon si Lance sa kanya. Isang saglit silang nagkatitigan, ngunit hindi agad siya nakapagsalita."At kaya mo bang makita na may ibang lalaki si Apple?"Napalunok si Lance. Parang hinigpitan ang kanyang dibdib."Kaya mo bang makitang may ibang nagmamahal sa kanya… habang ikaw, nanonood lang mula sa malayo?"Ramdam ni Lance ang bigat ng tanong. Naramdaman din niya ang matinding takot—hindi dahil sa ideya
Nakatayo si Apple sa isang glass window ng marangyang opisina sa Sentosa, Singapore, tinitingnan ang tanawin ng syudad. Sa likod niya, naroon si Mia, abala sa pagbabasa ng kanilang schedule."Sis, may lunch meeting tayo mamaya with the European investors. Then may exclusive gala tayo sa gabi para sa mga premium designers," ani Mia habang sinusuri ang planner niya. "This is it, Apple. Isa ka na sa mga bigatin sa industry."Hindi agad sumagot si Apple. Nakatitig lang siya sa malawak na kalangitan, pilit pinapakalma ang sarili sa dami ng nangyayari sa buhay niya."Apple?" tawag ni Mia, nang mapansing tahimik siya.Huminga nang malalim si Apple bago bumaling sa kaibigan. "Alam mo ba yung pakiramdam na nasa harapan mo na ang matagal mo nang pangarap, pero may bahagi pa rin sa’yo na parang may kulang?"Napakunot-noo si Mia. "Sis, please lang. Huwag mong sabihing iniisip mo pa rin si Lance."Napayuko si Apple at napabuntong-hininga. "Hindi siya, Mia. Hindi lang siya. Kundi ang lahat ng iniwa
Napahagulgol si Monica. "Lance… kung hindi mo kaya, sabihin mo. Kung si Apple pa rin ang pipiliin mo, sabihin mo."Tiningnan siya ni Lance—isang titig na puno ng pagsisisi, panghihinayang, at pagkalito. "Monica… ikaw ang kasama ko ngayon. Ikaw ang pinili ko. Pero hindi ko kayang itanggi na isang parte ng puso ko… hindi pa rin kayang bitiwan si Apple."At sa mga salitang iyon, tuluyang bumagsak ang luha ni Monica. Alam niyang ito na ang sagot na pinaka-ayaw niyang marinig.Patuloy parin ang pag-uusap nila nathan tungkol sa posibleng collaboration abroad, lalo na sa Europe, at ngayon ay tila lumalalim ang kanilang negosasyon.“So, Apple,” seryosong sabi ni Nathan habang nakatitig sa kanya, “we’ve talked about expanding your business beyond Asia. You have talent, creativity, and vision. This is the perfect opportunity to take your brand to the next level.”Nag-isip si Apple. Totoo naman. Mula nang itayo nila ni Mia ang kanilang event planning business, mabilis itong sumikat sa Pilipinas.
"You make it sound so easy," sagot niya, bahagyang pinisil ang tulay ng ilong dahil sa pagod. "Pero hindi gano’n kasimple, Nathan."Uminom si Nathan ng kape, hindi inaalis ang tingin sa kanya. "Nothing worth having ever comes easy, Apple."Napabuntong-hininga siya. Alam niyang tama ito, pero hindi niya maiwasang magduda."Kung natatakot ka dahil sa mga responsibilidad mo sa Pilipinas, Apple, tandaan mo—hindi kita hinihikayat na iwanan ang lahat. Gusto ko lang malaman mo na may mas malaki pang mundo sa labas ng nakasanayan mo. A world where you can grow, where you can thrive.""At ano sa tingin mo ang ginagawa ko ngayon?" masungit niyang tugon.Napangiti si Nathan. "You're surviving. But I want to see you thriving."Napatitig si Apple sa kanya. Alam niyang may saysay ang sinasabi nito, pero may isang bahagi sa kanya ang natatakot. Natatakot siyang lumayo, natatakot sa ideyang baka may isang araw na magising siya at marealize na hindi niya na kayang bumalik.Bago pa siya muling makapags
SINGAPORE – World Summit for Wedding EntourageSa loob ng napakalaking convention hall, nagkikislapan ang mga chandelier, at bumabaha ng engrandeng dekorasyon mula sa iba’t ibang bahagi ng mundo. Lahat ng naroon ay may isang layunin—ang ipakita ang ganda ng kasal sa pinakamataas na antas.Nakatayo si Apple sa gilid ng main stage, suot ang isang eleganteng cream-colored dress na bumagay sa kanyang pagiging accomplished entrepreneur. Katabi niya si Mia, hawak si Amara, na nakasuot ng pink na dress.“Ito na ‘yun, Apple. Hindi lang tayo basta dumalo—isa tayo sa mga speakers.” bulong ni Mia habang pinapanood ang current presenter.Napangiti si Apple. “Dati, nangangarap lang tayo ng ganito.”“Ngayon, tinutupad na natin.” sagot ni Mia, may bahid ng pagmamalaki sa boses.“Apple, ito na ‘yung moment natin.” bulong ni Mia habang tinitingnan ang stage kung saan magsasalita si Apple bilang isa sa mga guest speakers.Ngumiti si Apple, pero alam niyang hindi lang excitement ang nararamdaman niya. M
Dahan-dahang kumalas si Amara sa kanyang yakap at tumakbo pabalik kay Apple. Agad siyang binuhat ng ina nito at hinagkan sa pisngi. Sa sandaling iyon, hindi maiwasan ni Lance na mapansin ang kakaibang liwanag sa mukha ni Apple—isang liwanag na dati’y siya ang dahilan.Pero ngayon, iba na.Si Apple ang babaeng minsang minahal niya nang lubusan, pero siya rin ang babaeng iniwan niya sa gitna ng kawalan.Nagtagpo ang kanilang mga mata. Wala nang galit sa mukha ni Apple, pero ramdam pa rin ni Lance ang distansiya sa pagitan nila."Salamat sa pagpunta, Lance," mahinang sabi ni Apple.Bahagyang nagulat si Lance. Hindi niya inasahan ang pasasalamat mula rito. "Dapat lang. Birthday ng anak natin."Tumango si Apple, saka hinaplos ang buhok ni Amara. "Alam kong gusto niyang makasama ka. At bilang ina, hindi ko kayang ipagkait sa kanya ang karapatang makilala ang ama niya."Napalunok si Lance. "Apple…"Umiling si Apple. "Hindi ko hinihingi na bumalik ka sa buhay ko, Lance. Hindi ko rin hinihingi
Nakita ni Apple ang eksenang iyon at hindi niya napigilan ang pagtulo ng luha. Hindi niya alam kung dahil ba sa lungkot, sa saya, o sa halo-halong emosyon na bumabalot sa kanya. Mahal ni Lance ang anak nila—hindi niya iyon maipagkakaila. Pero sapat na ba ang pagmamahal na iyon para bumawi sa lahat ng pagkukulang?"Ang drama n’yo," bulong ni Mia, pero ramdam sa tono nito ang pagpipigil sa sariling emosyon.Napangiti nang bahagya si Apple. "Ganyan talaga kapag may batang naiipit sa sitwasyon."Unti-unting kumalas si Amara mula sa yakap ng kanyang ama at tiningnan ang mukha nito. "Daddy, kakain ka ng cake?"Napangiti si Lance. "Oo naman, baby. Anong flavor ng cake mo?""Chocolate! Favorite ko!" sagot ng bata, sabay tawa."Talaga? Aba, favorite ko rin ‘yon!" ngumiti si Lance, sabay tingin kay Apple. "Pwede ba akong sumali sa birthday party ni Amara?"Nagtagpo ang kanilang mga mata.Sa loob ng ilang segundo, walang nagsalita. Naghintay lang.At sa bandang huli, si Apple ang bumasag ng kata
Pero ngayon, hindi na siya pwedeng umatras."Kakayanin ko." Mahina ngunit buo ang boses ni Lance. "Kahit anong sabihin ni Apple, hindi na ako lalayo ulit."Sa pag-alis ni Lance mula sa kanilang bahay, ramdam ni Monica ang kaba sa kanyang dibdib. Hindi niya alam kung dapat ba niyang pigilan ito o hayaan na lang. Apat na buwan nang hindi nagpapakita si Lance kay Amara, at ngayong kaarawan ng bata, bigla itong gustong bumawi.Napaawang ang kanyang labi, ngunit wala siyang masabi. Dahil kahit anong gawin niya, hindi niya kayang alisin ang katotohanang si Amara ay anak ni Lance.Samantala, si Lance naman ay mahigpit na nakahawak sa manibela ng kanyang sasakyan. Ang kahon ng regalong para kay Amara ay nakalagay sa passenger seat. Pinigil niya ang buntong-hininga na gustong kumawala sa kanyang bibig. Handa na ba siyang harapin si Apple?Nang dumating siya sa bahay nina Apple, saglit siyang nanatili sa loob ng sasakyan, pinagmamasdan ang simpleng tahanan kung saan lumalaki si Amara. Sa loob n
Huminga nang malalim si Apple at tiningnan ang anak niya. Sa kabila ng sakit at pangungulila, napangiti siya nang makita kung paano nagliliwanag ang mukha ni Amara sa bawat regalong natatanggap.“Napapagod, Mia,” sagot niya nang matapat. “Pero kahit kailan, hindi ako susuko para sa anak ko.”Tahimik silang dalawa habang pinagmamasdan si Amara.Biglang tumayo si Mia at lumapit sa bata. “Halika, inaanak! Buksan natin ‘tong regalo ko!”Masiglang tumakbo si Amara papunta sa kanya, habang si Apple ay nanatiling nakaupo, nakamasid sa anak niyang walang kamalay-malay sa mga iniinda ng puso niya.Sa isip ni Apple, isa lang ang alam niya—darating ang araw na maiintindihan ni Amara ang lahat. Pero hanggang maaari, pipilitin niyang protektahan ang anak niya mula sa sakit ng mundong hindi niya kayang kontrolin.At sa araw na iyon, sa unang kaarawan ng anak niya, nagdesisyon si Apple.Tama na ang paghihintay. Panahon na para buuin ang buhay nila—kahit wala na si Lance.Habang abala si Apple sa pag