Stay tuned for more updates! Don't forget to like, comments, gem votes and rate this book.
Luna’s POV Napabalikwas ako ng bangon mula sa malambot na kama nang mapagtantong wala si Alexus sa kwarto. Ang huling naaalala ko ay ang pagod na naramdaman ko matapos ang mahaba naming pag-uusap kagabi. Pero ngayon, wala na siya—at may kung anong kaba ang bumalot sa dibdib ko. Mabilis kong hinanap ang cellphone ko para i-check ang oras. Alas otso na ng umaga. Wala ni isang tawag o mensahe mula kay Alexus. Luminga ako sa paligid at napansin ang isang papel na nakapatong sa study table sa tabi ng malaking bintana. May kung anong kaba akong naramdaman habang dahan-dahan akong lumapit doon. At nang makita ko kung ano ang nasa ibabaw ng mesa, napasinghap ako. Isang cheque. Ang pangalan ko ang nakasulat sa itaas. At ang halaga? Isang milyon. Parang sumabog ang puso ko sa gulat. Napahawak ako sa bibig ko, pilit nilalamon ang kung anong emosyon na bumalot sa akin. Hindi ko alam kung magagalit ba ako, matutuwa, o maiiyak. Hindi ko alam kung dapat ko bang kunin ito o hindi. Muli akong na
Luna’s POV Mabilis kong isinuksok ang cheque sa bulsa ng suot kong pajama habang pinagmamasdan ang papalayong likuran ni Alexus. Ang bigat ng pakiramdam ko. Hindi ko maintindihan kung bakit ako naapektuhan sa mga sinabi niya. Kailangan ko lang ng pera. ‘Yun lang ang dahilan kung bakit ako nandito, hindi ba? Pero bakit parang ang bigat-bigat ng dibdib ko? Bumuntong-hininga ako at sumunod sa kanya. Nasa sala na siya, nakatayo malapit sa malaking glass window, hawak ang isang basong may lamang whiskey. Matigas ang panga niya, halatang nagpipigil ng emosyon. "Alexus," mahinahon kong tawag. Hindi siya lumingon. "Ano?" Nilakasan ko ang loob ko at lumapit. "Wala akong ibang choice." Biglang lumingon siya, kita ko ang disappointment sa mga mata niya. "Luna, may choice ka. Pero lagi mong pinipili ang mas mahirap na daan." "Dahil ayokong may utang na loob sa'yo!" Napalakas ang boses ko. Matalim siyang tumingin sa akin. "Ano bang masama kung meron?" Napasinghap ako. "You don’t get it—"
Luna’s POV Habang nakaupo ako sa passenger seat ng kotse ni Alexus, hindi ko maiwasang mapatingin sa cheque na nasa bag ko. One million pesos. Ganito lang ba kadali para sa kanya ang maglabas ng ganitong kalaking halaga? Samantalang ako, halos sumuko na sa kakaisip kung saan ako kukuha ng perang pambayad kay Cara. Napabuntong-hininga ako at iniwas ang tingin sa labas ng bintana. Hindi ko na nga dapat iniisip ‘to. Kinuha ko na, tapos na. Pero hindi ko rin alam kung paano ako makakabayad sa kanya… "You’re too quiet." Napatingin ako kay Alexus na nakatutok sa daan habang nagmamaneho. Suot niya ang black aviator sunglasses niya, at kahit hindi ko kita ang mga mata niya, ramdam kong binabantayan niya ang bawat kilos ko. "I just…" Napahawak ako sa bag ko. "Hindi ko lang alam kung paano ako makakabayad sa'yo." Natahimik siya ng saglit bago napangisi. "I already told you, Luna. You work for me now." Naningkit ang mga mata ko. "You mean, ikaw ang boss ko? Sa lahat ng flights?" Tumango s
Luna’s POV Pagpasok ko sa kwarto, bumungad sa akin si Bella na masayang nakahiga sa gitna ng king-sized bed, nakangiti mula tenga hanggang tenga. “Mommy! Tito Alexus! Dali na! Ang lambot-lambot ng bed!” Napabuntong-hininga ako habang pinagmamasdan ang excitement sa mukha ng anak ko. Hindi ko alam kung paano ako napapayag sa sitwasyong ‘to, pero heto na nga kami—matutulog sa iisang kama kasama ang ex ko. "Alright, baby," sagot ko, pilit pinapanatili ang normal na tono ng boses ko. Lumapit ako sa kama at naupo sa gilid. “But after this, no more weird requests, okay?” “Okay, Mommy! Promise!” sagot niya sabay pakita ng munting pinky finger niya. Napangiti ako at tinanggap ang pinky promise niya. Maya-maya, lumapit si Alexus sa kabilang side ng kama at umupo rin. “Mukhang ready na si Bella.” Tumingin siya sa akin at saka ngumiti ng bahagya. “Ikaw ba, Luna? Ready ka na?” Nanlaki ang mata ko. "H-ha?" “Ready na ba kayong matulog, I mean?” nakangising sagot niya, pero ramdam kong may mal
Luna’s POV Matapos naming kumain ng breakfast, agad kong inayos ang pinagkainan habang si Bella ay nanonood ng cartoons sa sala. Si Alexus naman, nagkukumpuni ng kung anong gamit sa kusina. Para bang gusto niyang ipakita na marunong siya sa bahay, na hindi lang siya isang billionaire pilot na sanay sa luho. “Huwag mo nang asikasuhin ‘yan,” sabi ko habang nililigpit ang pinagkainan. “May maid naman dito, ‘di ba?” “Gusto ko ‘to, Luna,” sagot niya nang hindi man lang lumingon. “Bakit ba parang hindi ka sanay na may ginagawa akong mabuti?” Napabuntong-hininga ako. “Kasi hindi naman talaga normal ‘yan.” Sa wakas, lumingon siya sa akin, ang mga mata niya ay may halong amusement. “Bakit, ano bang normal para sa ‘yo?” Nagkibit-balikat ako. “Ikaw na laging bossy. Ikaw na gusto lahat ng bagay kontrolado. Ikaw na gusto lahat ng desisyon ay ikaw ang may hawak.” Lumapit siya sa akin, at kahit hindi ko gustong umatras, parang kusa akong umatras hanggang sa maramdaman ko ang lamig ng counterto
Luna’s POV Napatingin ako sa labas ng malaking bintana ng hotel room ko, pinagmamasdan ang Eiffel Tower na kumikinang sa ilaw ng gabi. Paris—ang city of love. Pero wala namang love na nangyayari sa buhay ko ngayon. Napabuntong-hininga ako. Kahit ilang beses na akong nakarating sa lugar na ‘to dahil sa trabaho ko bilang flight attendant, iba pa rin ang pakiramdam ngayon. Siguro dahil kasama ko si Alexus. "Are you just going to stare at the view all night?" Halos mapatalon ako nang marinig ko ang boses niya mula sa likuran ko. Napalingon ako at nakita siyang nakasandal sa doorframe, nakasuot lang ng white dress shirt na nakabukas ang unang dalawang botones. Kitang-kita ang ganda ng porma ng katawan niya, na para bang gusto niyang ipaalala sa akin kung ano ang tinanggihan ko noon. Napairap ako. "Bakit ka nandito sa kwarto ko?" Pumasok siya nang walang paalam at dumiretso sa mini bar. Kumuha siya ng isang bote ng champagne at dalawang baso. "Because I can," sagot niya, saka b
Luna’s POV "Luna, sino ang totoong ama ni Bella?" Halos maputol ang hininga ko sa tanong ni Alexus. Parang nanigas ang buong katawan ko, at bigla akong nakaramdam ng matinding panlalamig. "Tell me, sino ang ama ng anak mo?" Nagbukas-sara ang bibig ko. Gusto kong sumagot. Gusto kong sabihin sa kanya ang totoo. Pero paano? Paano ko ipagtatapat ang isang bagay na itinago ko sa loob ng maraming taon? Napalunok ako. I can feel my heartbeat pounding loudly against my chest. Para bang sa isang iglap, mabubunyag ang matagal kong lihim. Pero bago ko pa mabigkas ang anumang salita, biglang nag-vibrate ang phone ko sa bulsa. Napatingin ako sa screen—Cara. Perfect timing. O baka hindi. Napakapit ako sa cellphone at agad na lumayo ng ilang hakbang kay Alexus. "I need to take this," paalam ko sa kanya bago mabilis na lumakad papunta sa isang sulok ng kwarto. "Cara, bakit?" tanong ko, ramdam ang kaba sa dibdib ko. "Binigyan na kita ng isang milyon. Ano pa ba ang kailangan mo?" Sa kabilang l
Luna’s POV Hindi ko alam kung paano ako nakatayo pa ngayon. Pakiramdam ko, bigla akong naging estatwa nang makita ko ang mensaheng natanggap ko mula kay Cara. Cara: "Just in case you're still in denial, sweetheart. Here's the proof. Oh, and some memories too. Enjoy. ;)" Kasunod ng mensahe ay isang attachment ng mga larawan. Nanginig ang mga kamay ko habang dahan-dahang binubuksan ang mga ito. DNA Test Result: 99.9% Probability—Father: Alexus Laurent Del Fuego Sunod kong nakita ang ilang litrato nina Cara at Alexus. May mga stolen shots ng isang gabi kung saan tila nasa isang hotel room sila. May larawan ding natutulog si Alexus—topless, may kumot na nakatakip sa katawan, pero sapat na upang magmukhang may nangyari sa kanila. Kasabay ng pagtingin ko sa mga larawan ay ang mabilis na pagbagsak ng luha ko. Impossible. Naninigas akong nakatayo sa tabi ng kama. Ramdam ko ang panunuyo ng lalamunan ko habang pilit na iniintindi ang nakikita ko sa harapan ko. Hindi. Hindi pwede. Bakit
Brent’s POVNapamura ako habang pilit kong inaayos ang pagmamaneho. Mahigpit ang hawak ko sa manibela, pero ang atensyon ko ay nasa babaeng lasing na lasing na nasa tabi ko.She was completely out of it.Hindi ko alam kung gaano karaming alak ang nainom niya o kung may halong kung ano ang ininom niya, pero hindi ito normal. Her body was heating up—ramdam ko iyon dahil panay ang dikit niya sa akin, at kahit malamig ang aircon ng sasakyan, nag-iinit ang katawan niya.Damn it."Brent..." Mahina niyang tawag, parang may kung anong lambing sa boses niya. "You’re so handsome... Why are you so handsome?"Napakagat ako sa loob ng pisngi ko.“Just stay still, Bella,” malamig kong sagot, hindi ko siya tinapunan ng tingin dahil alam kong kung makikita ko siya ngayon—mukhang lasing, mapungay ang mata, at may bahagyang namumulang labi—baka lalo akong mahirapan.Nang makarating kami sa villa, mabilis akong bumaba ng sasakyan at pinagbuksan siya ng pinto.Pero bago pa ako makagalaw, bigla niyang hin
Brent’s POVNapamura ako sa loob-loob ko habang mabilis kong nilalabas si Bella mula sa bar. Hindi na niya maitutuwid ang sariling mga paa, kaya wala akong choice kundi buhatin siya. Ang kanyang katawan ay bahagyang nakasandal sa akin, at kahit sa ganitong estado, ramdam ko pa rin ang init ng balat niya sa ilalim ng maninipis niyang kasuotan.Alam kong malakas uminom si Bella, pero hindi siya ganito. Hindi siya basta-basta natutumba sa alak. Kung ano man ang nasa baso niya kanina, sigurado akong hindi lang basta alak ‘yon.Lumabas kami sa bar, at sa bawat hakbang ko, mas lalo kong nararamdaman ang bigat ng sitwasyon. Gusto ko siyang pagalitan, sigawan, at ipamukha sa kanya kung gaano siya ka-reckless. Pero hindi ko magawa. Hindi ngayon. Hindi sa ganitong estado niya.“Ang init,” bulong niya, kasabay ng pag-ungol at pag-galaw ng katawan niya sa braso ko.Bago pa ako makapag-react, naramdaman kong lumapat ang malalambot niyang labi sa leeg ko.I froze.“Damn it, Bella.” Mariin akong nap
Bella's POV Buong maghapon kaming nagpakasaya ni Brent sa pagligo, ngunit habang papalapit ang gabi, hindi ko maiwasang maramdaman ang lungkot sa nalalapit naming pagbalik sa Manila. Bukas na ang flight namin, at sa susunod na araw, birthday na ni Daddy.Pero bago matapos ang trip na ito, may isang bagay akong gustong gawin—uminom.“Brent, gusto kong tikman ‘yong local drinks nila rito,” sabi ko habang naglalakad kami pabalik ng villa.Agad siyang napatingin sa akin na para bang may sinabi akong hindi katanggap-tanggap. “At bakit naman?”“Because I want to experience Coron the right way. Hindi puwedeng uuwi akong hindi natitikman ang specialty drinks nila.”Nagtaas siya ng kilay. “Hindi ka puwedeng malasing.”“Hindi naman ako malalasing, no.”Napabuntong-hininga na lang siya, pero halatang ayaw niya sa idea ko.Pagkalipas ng isang oras, nakabihis na ako—isang itim na tube top at denim shorts ang napili kong isuot. Medyo daring, pero hello? Nasa isla kami, at gabi na. Sino ang mag-aal
Bella's POV Ang tubig sa Twin Lagoon ay kasing linaw ng kristal, at ang sikat ng araw na dumadampi sa ibabaw nito ay nagpapakintab sa tila salamin na dagat. Hindi ako mapakali sa excitement habang hinahaplos ng hangin ang balat ko.Nasa loob na ako ng bangka, handang-handa nang lumusong, nang mapansin kong nakapamulsa si Brent sa gilid, malalim ang titig sa akin na para bang may hindi siya gustong mangyari. At nang magtama ang mga mata namin—ayun na, alam ko na.Napailing ako nang bahagya. “Brent, what’s your problem now?”Hindi siya sumagot. Bagkus, marahang lumapit siya sa akin at may iniaabot—isang tuwalya.Tinaasan ko siya ng kilay. “Seriously?”Nakatikom lang ang panga niya. “Takpan mo ‘yan.”“Excuse me?”Tinapunan niya ng tingin ang suot kong navy blue two-piece swimwear. Hindi ito sobrang revealing, pero halata sa mukha niya na hindi siya komportable."Maliligo ako," madiin kong sabi, habang hinahatak ang tuwalya palayo sa kamay niya.“Sa villa ka na lang maligo.”Halos matawa
Bella's POVNagising ako nang maaga dahil sa sunod-sunod na pag-ring ng cellphone ko. Pagkaabot ko rito, hindi ko na kinailangang tingnan ang caller ID—alam kong si Brent iyon. Wala nang ibang manggigising sa akin nang ganito kaaga maliban sa kanya."Hello?" Ang garalgal na boses ko ang bumungad sa kanya habang pinipilit kong idilat ang mga mata."Good. Gising ka na," tugon niya, malamig pero may bahid ng pangungutya. "May pupuntahan tayo. Gumayak ka na."Kahit inaantok pa, napilitan akong bumangon. Naging mabilis ang kilos ko matapos marinig ang excitement sa boses ni Brent. Iilan lang ang pagkakataong ganito siya kasabik sa isang bagay, kaya hindi ko iyon palalampasin."At saan naman tayo pupunta, boss?" tanong ko habang tumatayo mula sa kama at nag-unat ng katawan."Sa Twin Lagoon," sagot niya. "Sikat 'yon rito sa Coron. Sayang naman ang bakasyon mo kung hindi mo makikita."Napangiti ako. Matagal ko nang gustong makita ang Twin Lagoon. Isa ito sa mga pinaka-magandang destinasyon di
Bella’s POVTumingin ako sa orasan at napansing may dalawang oras pa bago matapos ang araw na ito. Today is March 30—ika-32 na kaarawan ni Brent. Kahit alam kong hindi niya ipinagdiriwang ang birthday niya dahil sa 5th death anniversary ng kapatid niya, gusto ko pa rin kahit paano iparamdam sa kaniya na may dahilan pa rin para maging masaya sa araw na ito.Naglakad ako papunta sa kusina at naghanap ng kahit anong matamis. Napangiti ako nang makita ang isang chocolate cupcake na natira mula sa hapunan namin kanina. Mabilis kong kinuha iyon at naghanap ng kandila. Maswerte akong may nakita akong maliit na birthday candle sa isang drawer.Sinindihan ko ang kandila at agad na bumalik sa veranda ng kwarto ni Brent. Hindi ko alam kung tama ang ginagawa ko, pero gusto kong bigyan siya ng kahit kaunting kasiyahan ngayong araw.Pagpasok ko sa kwarto, nakita kong nakatayo pa rin siya sa veranda, nakatingin sa malayo, hawak ang bote ng alak. Kita sa mukha niya ang lungkot at tila malalim na inii
Bella’s POV Pagkababa ko mula sa kwarto, agad akong natigilan sa nakita ko—isang eleganteng hapag-kainan na may nakahandang masasarap na pagkain. Ang buong dining area ay may romantikong ambiance, may kandilang nakasindi sa gitna ng mesa, at may maliliit na petals ng rosas na kumakalat sa paligid. Napakunot ang noo ko. Ano na namang drama ito ni Brent? Lalo pa akong nagtaka nang makita siyang nakatayo sa tabi ng mesa, hawak ang isang bouquet ng pulang rosas. Mukha siyang seryoso, pero may bahagyang pilyong ngiti sa labi niya. Lumapit ako nang dahan-dahan, pilit inaalam kung may mali ba akong nagawa para bigyan ako ng bulaklak ng lalaking ito. "For you," aniya, iniaabot sa akin ang bouquet. Tiningnan ko lang iyon saglit bago muling ibinaling sa kanya ang tingin. "Anong okasyon?" nagtatakang tanong ko habang iniirapan siya. "Hindi naman tayo mag-jowa, bakit mo ako binigyan ng bulaklak?" Nakita kong bahagyang napangisi si Brent bago umiling. "Pwede bang huwag mo akong susungitan ng
Bella's POV Maingat akong binaba ni Brent sa upuan, pero hindi ko maiwasang mapangiwi nang maramdaman ko ang hapdi ng mga kalmot ni Claudia. "Huwag kang gagalaw," seryoso niyang sabi habang kinukuha ang first aid kit. Agad siyang lumuhod sa harapan ko at sinimulang gamutin ang mga sugat ko. "Tsk. Kalmot lang ‘yan," sabi ko habang sinusubukang alisin ang braso ko mula sa hawak niya. Pero agad kong pinagsisihan ang ginawa ko nang maramdaman ang matinding hapdi. Napairap ako at napangiwi sa sakit. "Huwag na kasing magmaldita," aniya, sabay higpit ng hawak sa braso ko para hindi ko na ito maigalaw pa. "Ano pala ang ginawa mo kay Claudia? Bakit kayo nag-away?" Napataas ang kilay ko. "Bakit hindi si Claudia ang tanungin mo?" pamimilosopo ko. Umiling siya at tiningnan ako nang masama. "Bella—" "Baliw ang ex-fiancée mo, Brent," mataray kong putol sa kanya. "Nakakaloka. Feeling niya, pag-aari ka pa rin niya! Akala mo kung sino siya kung makapanghila ng buhok." "At ikaw? Ano'ng ginawa mo
Bella’s POV Hapon na nang bumalik kami sa villa. Pagod man, masaya akong kahit papaano ay hindi kami nag-away ni Brent ngayong araw. Hindi man kami nag-uusap nang madalas, sapat na sa akin ang tahimik at maaliwalas na atmosphere sa pagitan namin. Pagkapasok ko sa villa, naramdaman ko ang kumakalam kong sikmura. Agad akong lumabas para maghanap ng makakain. Napangiti ako nang makita ang isang matandang lalaki na nagtitinda ng chicharon sa may kalsada. Isa iyon sa paborito kong pagkain! “Manong, pahabol po!” halos pasigaw kong sabi habang patakbong lumapit sa kanya. Muntik na akong madapa sa pagmamadali, pero hindi ko na iyon ininda. Pagkatapos kong bumili, nagpasya akong bumalik na sa villa. Ngunit bago pa ako makalayo, bigla na lang may humila sa braso ko. “Ano ba?!” galit kong sigaw habang pilit na binabawi ang braso ko. Nang makita ko kung sino ang humawak sa akin, agad akong napakunot-noo. Si Claudia. Ang ex-fiancée ni Brent. Napapikit ako ng mariin. Great. Just great. "So