Hello, salamat sa pagbasa ng kabanata na ito! Please vote Gem and also follow me in the profile here. And add my other books in your library. Thank you! Salamat sa mga nagbigay ng Gem and also gifts. Grabe ang saya ko.
Geraldine's Point of View* Nakatingin ako ngayon kay Mike at napalunok na lang ako habang nakatingin sa kanya. "Uhmmm..." "Mission?" Napatingin ako kay Jane na parang kinabahan na din sa nangyayari. Napabalik ang tingin ko kay Mike. Hinihintay niya ang sasabihin ko ngayon at parang binabasa niya ang boung pagkatao ko ngayon. Napalunok ako habang nakatingin sa kanya. "Ginulat naman kasi ako ni Rafayel eh! Ang nasa isipan ko kanina ay mission accomplished na yung pagbilis ng cake. Kunot noong ani ko at sinamaan ko ng tingin si Rafayel at umusog naman ito sa gilid para di madamay si Jane. "Babe, iwan mo agad ako?" "Bahala ka sa buhay mo." Nanlalaki ang mga mata ni Rafayel at napatingin siya kay Mike at napa-iwas din ito ng tingin. "Pati ba naman ikaw, bro." "Kasalanan mo yan. Parati ako kakampi sa Asawa ko." Niyakap niya ako at tinaasan ko siya ng kilay. "Sorry na, Gerry. I won't do it again." "Dapat lang. Hmmp!" Napatingin naman sa akin si Mike. "Wife, mukhang moody ka
Geraldine's Point of View* Sa garden habang nakaupo ako sa swing ko dito habang nasa gilid ko si Jane. Nakatingin ako ngayon sa balita about sa nangyaring bakbakan kahapon at mabuti nailigtas nila ang governor at pati na din si Sofia at ang kumuha ng lahat ng credits ay si Aldren. Hindi ko talaga pinapasabi na tumulong ako dahil ayokong matunugan ng mga kaaway ko kung nasaan ako. "Mabuti malinis ang nangyari kahapon at hindi tayo nakita ng mga pulis," mahinang ani ko kay Jane. Pero napansin ko na hindi siya sumasagot kaya tiningnan ko siya at nakakunot ang noo niya ngayon habang nakatingin sa malayo. Napa-isip naman ako dahil siguro kay Rafayel kaya siya ganito ngayon. "Milady." Uminom ako ng juice ngayon. "Hmm?" "May nangyari ba talaga sa inyo ni Muller?" Muntik na akong nasamid sa iniinom ko at napatingin sa kanya. "Hala, pasensya na po." Binigyan naman niya ako ng tissue at tiningnan ko siya. "B-Bakit mo naman natanong ang bagay na yan?" "Nakikita ko sa mukha ni Mu
Geraldine's Point of View* Kumakain ako ngayon ng cake nang makita ko sa unahan si Mike na naglalakad papunta sa pwesto ko at nakikita ko na nagmamadali pa siya na gusto niya akong makita. Tapos na siguro ang meeting niya. Kahit ayaw niyang mag-meeting kanina ay ako na mismo ang nagbanta sa kanya kung di siya pupunta. Flashback... "Wife, mas gusto ko na yakapin ka sa higaan mo ngayon." Yakap-yakap pa din niya ako na ayaw niya akong bitawan sa higaan. "Bitaw." "Ang cold mo sa akin, wife." Napa-pout naman siya na kinakunot ng noo ko. "Wag mo kong poutan diyan para kang pato." "Meron ka na ba, wife? Ang cold mo na sa akin." Naalala ko meron na nga ako kanina at ramdam ko pa din ang sakit ng puson ko ngayon na parang kikirot na atah sa sobrang sakit. "Meron, kaya wag mo kong dramahan diyan. Kung ayaw mong nabugahan kita ng apoy ay pumunta ka na. Ilang araw ka ng nasa ibang bansa kaya puntahan mo na ang ka-meeting mo ngayon." "Fine, kita tayo mamaya." End of Flashback... Mas
Geraldine's Point of View* "What, wife?" Hinihintay niya ang sinasabi ko na 'Paano kung....'. Napatingin ako sa kanya at ngumiti ako sabay iling-iling. Di ko pwede sabihin sa kanya ang bagay na yun. "Nothing, I'm sorry dahil di maganda ang pakiramdam ko ngayon at nalabas ko sayo ang pagka-moody ko." Nakikita ko na naintindihan naman niya at niyakap niya ako ng mahigpit. "Do you need sour foods? Narinig ko kasi na gusto ng mga babaeng may period na kumain ng maasim. Bibilhan kita kung gusto mo." "Mas gusto ko ang sweets." Tinuro ko ang binili namin kahapon na ice cream cake. Napangiti naman siya at hinalikan ang noo ko. "Dahan-dahan lang sa pagkain ng sweets baka magka-diabetis ka, ayokong mangyari yun, wife." Napangiti naman ako at dahan-dahan na napatango. "I have my diet. Don't worry." Napatingin naman kami sa dumating at si John iyon. "Master, nandidito na po ang bisita. Kakarating lang at pinadiretso ko na lang po sa sala." "Hmm, later." Napatingin naman ako kay Mik
Geraldine's Point of View* Nakatingin ako kay Jane ngayon na di pa din makapaniwala na nandidito ang master niya. At mukhang nakikilala siya ng mga ito. I need to save her. Napatingin naman sila sa akin at ganun na din si Mr. Morgan. "Anong ginagawa ninyo sa personal maid ko?" malamig na ani ko sa kanila. Napatingin naman si Jane sa akin at sinabi na 'Milady, wag na po kayong magsalita. Siya po ang master ko!' Kahit alam ko naman. Paninindigan ko ang bagay na yun at lumapit ako sa kanila. "And who are you?" tanong ng kanang kamay ni Mr. Morgan. I think Bruno Mars pangalan nito. Charoot lang. "I'm the lady of this mansion. I'm Geraldine Muller." Tumabi ako kay Jane na namumutla na habang nakatingin sa akin at lumapit siya sa akin at hinawakan ang kamay ko na pinapakalma ako at sinabi na wag ng patulan. Tiningnan ko ang mukha ni Mr. Morgan na natigilan habang nakatingin sa akin. "Geraldine?" "Yes." Nagtataka akong napatingin sa kanya. Anong problema niya sa pangalan ko? B
Geraldine's Point of View*Nakabihis na ako ngayon ng disguise at napatingin ako kay Jane na nag-aalalang nakatingin pa din sa akin."Jane," tawag ko sa kanya at nagising naman siya.Malalim atah ang iniisip niya ngayon."Hmm?""Look into my eyes."Tiningnan naman niya ang mga mata ko."Hangga't nandidito pa ako ay walang kahit sino ang hahawak sayo. Hangga't walang permission ko ay walang kahit sino ang kukuha sayo dahil kanang kamay kita. Naintindihan mo ba?"Nakita ko na nagka-emosyonal naman ang mukha niya at tumango agad."Yes, Milady. I will protect you with all my heart.""Hindi ko naman sinabi na protektahan mo ko. Ang sa akin lang ay mabuhay ka ng payapa."Nakangiti naman siya habang nakatingin sa akin."Hindi ko alam kung bakit ganito ka kabait sa akin, milady. I feel so much special."Napangiti naman siya at tumingin ako sa kanya."Pakiramdam ko lang. Di ko din alam kung bakit noon pa man ay pinuprotektahan mo na ako. Pero kung ano man ang sekreto mo na di mo sinasabi sa a
Geraldine's Point of View Hindi ko pinahalata ang pagpapanik ko. "Hindi ko po kinukumpara ang sarili ko sa Asawa ni Mr. Muller. Malayong malayo po ako sa kanya." "Hmm... I apologize for that." "Dahil lang po ba doon kaya po ninyo ako hinahanap." "May gusto lang akong makita bago bago kami umalis ngayon." Napakunot ang noo ko habang nakatingin sa akin. "What is it, Mr. Morgan?" Tiningnan niya ako at isang iglap may inilabas na shuriken si Bruno at itatapon sana sa akin nang mag-act ako na kinuha ko nag phone ko sa bulsa ko at may maliit na sugat ang nasa pisngi ko ngayon. Damn! Papatayin ba ako ni Bruno? "Wife!" Napatingin ako kay Mike na nagulat dahil sa nakita niya sa pisngi ko at hinawakan ko naman iyon ay mayroon ngang sugat doon. "Saan galing ito?" inosente ani ko sa kanila at napatingin ako kay Mike. Masama niyang tiningnan si Bruno na nakatingin sa amin. Dahan-dahan akong napatingin sa likuran ko at nakita ko ang shuriken sa likuran ko. At kinuha ko iyon. "Don't
Geraldine's Point of View* Nagmamaneho ako ngayon papunta ako ngayon sa bar. Walang dalang mga bodyguards o kahit ano dahil birthday ngayon ng isang brother ko na si Skyler. At doon magpa-party sa bar. Hindi uso sa kanila ang children's party ngayon. Napabuntong hininga na lang ako. Kung tinatanong niyo kung alam ba ni Mike na papunta ako doon sa party ngayon? Syempre wala. Hindi naman kasi iyon papayag na pupunta na wala akong guards at ano pa. Nasa company siya ngayon at sinabi ko naman na kaarawan ni Skyler pero di ko sinabi na sa bar ako pupunta ngayon. Habang nagmamaneho ako ngayon papunta doon ay nakita ko na may checkpoint sa unahan. Napatingin naman ako doon. "Nah, nagmamadali ako ehh ako na lang ang hinihintay sa amin. Sino kaya ang hinuhuli nila doon." Naglilinya ako ngayon hanggang sa ako na ang sumunod. "Good evening, Miss." "Hello, sir." Bati ko sa kanila. "Check lang po." "No problem mo." Nilibot naman nila ang boung sasakyan ko. "Anong meron, sir?"
Geraldine's Point of View*Magkaiba kami ng sasakyan ngayon ni Mike. Nakasakay kasi siya sa sasakyan ng emperor. Basta malaki yun na sasakyan na pwede ka ng matulog sa loob. Gusto nga niya na doon ako pasakayin pero hindi pa din ako pumayag. Magkasama kami ni Jane dito sa isang sasakyan habang sila naman ni Rafayel ang magkasabay doon. "Okay lang ba na tayo ang magkasama imbes na si Rafayel ang kasama mo?"Napatingin naman si Jane sa akin at nanlalaki ang mga mata niya dahil sa tanong ko. "M-Milady, wag niyo pong iisipin na mas pinili ko po ang lalaking iyon kaysa inyo. Ikaw pa din ang pipiliin ko po!"Mahina na lang akong natawa dahil sa sinabi niya."Hindi yun ang mean ko. Ang ibig kong sabihin na ayos lang ba sayo na kasama mo muna ako ngayon sa sasakyan at doon muna si Rafayel kay Mike.""Walang problema po sa akin. In the first place ay milady ko po kayo at safety po ninyo ang inuuna ko."Napangiti na lang ako."Ikaw talaga."Napangiti naman siya at nakikita ko sa labas na m
Geraldine's Point of View*Pero bago niya ako dalhin sa assassin world ay ilalakad daw muna niya ako sa underworld nila. Exciting na ako sa bagay na yun. Yes, pamilyar na sa akin ang Assassin na underworld pero ang Mafia Underworld na pinamumunuan ng hubby ko ay hindi ko pa nakikita.Ganito ang nangyari sa amin...Flashback... Natapos ang ehersisyo namin at nakikita ko na hinihingal na ang mga bodyguards at kaming dalawa ay normal na sa amin ang bagay na iyon."As usual, hindi pa din nawawala ang energy mo, Astraea."Napatingin ako kay Skyler na nagsalita sa gilid. Nandidito rin ang mga brothers ko dahil kasali sila sa training namin.At hindi ko pa sinasabi ang tungkol sa pagbalik ng alaala ko."Salamat, Sky. Ikaw din hinihingal ka pa din parang tumatanda ka na ha.""Araw-araw naman kasi--- Teka tinawag mo kong matanda, Astraea?! Hindi mo ba naaalala na sinabi mo na ako ang pinakagwapo sa mga brothers mo?"Napakunot ang noo ng tatlo na nasa likod niya."Hindi ko alam ang bagay na yu
Geraldine's Point of View* Umiiyak ako habang nakahawak sa kamay ng hubby ko. Nandidito kami ngayon sa kwarto namin at natutulog pa din siya na parang patay na. Pero hindi naman siya patay. Ang sabi nila Jane at Rafayel ay may ininom si Mike na parang kagaya sa ininom ni Juliet sa Romeo at Juliet na movie. Hindi ko alam na totoo pala ang bagay na yun. Pinapahina niya ang heartbeat ng isang tao pero babalik din ito sa normal matapos ang dalawang oras. "Milady, ito na lang ang naisip na paraan ng Grandpa mo para madali mong maalala ang nakaraan mo." Napatingin ako kay Jane. "Delikado man ay kailangan pa din naming gawin dahil yun ang inutos sa amin. At nakikita naman namin na effective naman ang bagay na yun." Napakagat ako sa labi ko pero di pa din ako mapapanatag lalo na kinakabahan pa din ako sa sitwasyon ni Mike na hindi pa din nagigising. "Bakit di pa din nagigising si Mike?" Nagkatinginan naman sila. "Lampas na tatlong oras ang nagdaan simula nung ininom niya ang gamot n
Geraldine's Point of View* Huminga ako nang malalim, pinakiramdaman ang mga tali sa aking pulso at hindi ko iniinda ang sakit aa ulo ko ngayon. Kailangan kong kumalma, kailangan kong makahanap ng paraan upang makatakas. Sa isang iglap, nakahanap ako ng tiyempo. Gamit ang lahat ng lakas na natitira sa akin, iginiling ko ang aking pulso, pilit na inaalis ang tali habang hindi sila nakatingin. Dumaan ang ilang segundo bago ko naramdaman ang bahagyang pagluluwag nito. Ngunit bago ko pa tuluyang makawala, lumapit si Jane at marahas akong sinampal. Napangiwi ako sa sakit, ramdam ko ang hapdi sa aking pisngi. "Sa tingin mo makakatakas ka?" bulong niya, may halong pang-aasar sa kanyang tinig. "Huwag kang magpumiglas, Geraldine. Mas magiging masakit lang ito para sa iyo." Muling bumaling ang tingin ko kay Mike. Dugo ang tumulo sa kanyang labi, mahina na siya, pero naroon pa rin ang apoy sa kanyang mga mata. Pilit niyang itinaas ang kanyang ulo at sa isang iglap, isang mahinang
Geraldine's Point of View* Nararamdaman ko ang sakit ng katawan ko ngayon habang nakaupo sa upuan kaya dahan-dahan akong nagising. Napamulat ako at agad akong nagising kasabay ng pagtingin-tingin ko sa paligid kung nasaan ako ngayon. Hindi ko alam kung saan ako ngayon at naaamoy ko din ang paligid na parang amoy limang mga gamit ang nandidito ngayon. Madilim ang paligid pero may kaunting liwanag naman ang nanggagaling sa gilid. Nakikita ko din ang hagdan paakyat na pamilyar sa akin. Hanggang sa makita ko ng maliwanag ang nasa paligid at nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin kay Mike sa tabi na walang malay. "H-Hubby..." Nagpapanik ako ngayon. Doon ko napansin na nakatali pala ang kamay at paa ko ngayon. "Damn! Hubby! Wake up!" Nakikita ko ang dugo at pasa sa katawan at mukha niya na mas lalo kong kinaiyak ng maigi. "Mike, di ako pumapayag na mamamatay ka! Please, wake up! Susuntukin talaga kita kung umuna ka." Pinilit kong tumakas sa pagkakatali ko pero nararamdaman k
Geraldine's Point of View*Sa isang kagubatan ay may mga taong nakahawak sa akin at kahit anong galaw ko ay di pa din nila ako binitawan.Nanghihina ako noon at wala din akong masyadong naririnig dahil sa nangyari sa aking aksidente."Nasa atin na ngayon ang heiress ng assassins!"Nagtawanan sila at nag apiran pa habang naglalakad.'Somebody help me.'Nagpatuloy pa din sila sa paglalakad nang matigilan sila nang makita nila nila ang dalawang Leon na handa nang umatake sa kanila.Napatingin ako sa dalawang Leon. "H-Help me...""Rawr!"Nagulat naman sila sa sigaw ng Leon na kinahulog ko at agad silang naglabanan ng baril.Paputukan sana nila ang mga Leon nang napansin nila na nasa harapan na nila ito ngayon at dinamba ang taong may hawak sa akin.Nakita ko na pinu-protektahan naman nila ako."Damn! Lions! Let's leave!"Agad na silang nag-alisan at ako na lang ang naiwan at kasama ang mga lions dito.Tinulungan naman ako nila na makatakas sa pagkakatali ko noon at niyakap ko sila. At do
Geraldine's Point of View* Nakarating ako sa opisina ni Mike habang dala ang gawa ko. Nagulat pa ako nung umiyak si ate cooker kanina kasi bigla naman kasing umiyak eh! Flashback... "Bakit ka po umiiyak, ate. Hindi po ba masarap? Pasensya na po." "Milady, sobrang sarap po ng luto ninyo. Naalala lang niya ang mga luto ninyo noon kaya siya naiiyak," paliwanag ni Manang sa akin at tumango-tango naman si ate. "Namiss ko lang po ang luto ninyo, milady. Sana po wag na po kayong mamatay. Hindi po namin kaya po." Nanlaki naman ang mga mata ko sa sinabi niya. "Gagawin namin ang lahat maligtas ka lang po namin. Gagawin po namin ang lahat maging safe ka lang po, milady." Napangiti ako habang nakatingin kay ate cooker. Lumapit ako sa kanila ay niyakap ko silang dalawa. "Thank you po. Wag na po kayong umiyak dahil nadadamay po ako eh." "Hindi ko po mapigilan po." Mas lalo siyang napaiyak niyakap ko na lang siya ulit. End of Flashback... Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang makarat
Geraldine's Point of View* Napapout ako habang nakaupo sa higaan at si Mike ngayon ang nagsusubo sa akin ng almusal. Pagod na pagod ako ngayon dahil sa kagagawan niya at siya naman parang ang blooming ha. Hindi niya talaga ako tinigilan at nagustuhan ko naman pero di pa din niya pa din ako tinigilan at nakailang rounds pa kami! "Bawing bawi ha." Kunot noong ani ko sa kanya at nagpatuloy pa din siya sa pagngiti sa akin at siningkitan ko lang siya ng tingin. "You want this, right? Ikaw mismo ang nagsabi sa akin sa bagay na ito tapos ikaw yung magtatampo." Nanlalaki ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. "For your information. Ang sabi ko ay kiss sa lips at hindi ko sinabi na iyon ang gagawin natin." Napasimangot naman siya habang nakatingin sa akin. "Ayaw mo ba?" Napakagat ako sa labi ko at napahawak sa ulo ko. Napatingin ako sa binti ko na may mga kiss marks. "Nag-iwan pa talaga ng ebidensya oh." "Uhmm... Mark lang yan na akin ka, wife." "Yung mark ba kailangan boung kataw
Geraldine's Point of View* Gulat pa din silang nakatingin sa akin ngayon. Totoo naman ang sinabi ko eh. Malinaw sa aking alaala ang mga nangyayari noon. Ang Phantom Syndicate ay isang grupo ng mga malalakas na assassins sa boung mundo. At mahirap ang pagdadaanan mo para makapasok sa grupong iyon. Maaga akong sinalang ni Dad sa grupong iyon at sa batang edad ko ay madali akong nakapasok dahil natapos ko ang lahat ng task na binigay sa akin. Malaki din ang pasasalamat ko kay dad nun dahil maaga niya akong sinanay nun at madali na lang sa akin ang makapasok doon. Kahit ilang taon na akong hindi nagpapakita doon ay kasali pa din ako sa grupo dahil never sinabi na patay na ako sa lahat. Nawala lang ako at babalik ako kung kailan ko gusto. "Teka lang ano ba ang kailangan niyo sa grupo namin?" "Teka, teka! Kung kasali ka sa grupo ng Phantom Syndicate ay sigurado na kasali ka sa top nila diba? S-Sino ka... I mean ano ang assassin name mo?" ani ni Zeke sa akin. "I'm Nyx. Yun ang ni