โSalamat, hon. Mag-ingat kayo ni Ethan sa byaheโฆ Ako na muna ang bahala rito.โ Pinasadahan ni Marion ng mabilis na halik sa pisngi ang asawa. Iyon ang pinaka-gusto niya rito. Palagi itong rational mag-isip at tinitingnan ang mga bagay sa mas malawak na perspektibo. Pagkatapos ng mga laboratory tests na ginawa kay Peterson, dinala na ito sa VIP Suite ng ospital. Kailangan na lang nilang malaman ang sanhi ng pagsakit ng tiyan ng Daddy niya. Pero sa mga oras na iyon, nabigyan na ng pain reliever medicine si Peterson kaya kumalma na ito at nagsimulang makaramdam ng antok. โBakit gising ka pa, Dad? Matulog ka na para bumalik ang lakas moโฆ Siguradong malalaman din natin ang laboratory results mo mamayang madaling araw,โ untag ni Marion sa ama. Halata namang groge na ito sa gamot pero pilit pa rin nitong hinawakan ang manggas ng damit niya. โH-huwag mong hayaan na malaman ito ng iba, anakโฆโ โI know, Dad. Huwag kang mag-alala. Nagpagawa na ko ng Non-Disclosure Agreement sa abogado natin. S
โA-Ano?โ Biglang bumalikwas ang mag-asawa nang marinig ang anak. Si Seojun ang unang tumayo at tinulungan si Marion na makabangon pero hindi nito tinanggal ang tingin kay Eclaire. โPaanong wala? Wala ba siya sa kwarto namin?โ โBaka naman nasa banyo lang ang kapatid mo, o baka may hihiramin sa mga gamit mo kaya pumasok sa kwarto mo. Wala namang ibang pupuntahan iyon. At lalong hindi lalabas si EJ nang hindi kasama ang isa satin, alam mo naman na ayaw niyang nakikisalamuha sa ibang tao.โ Nanginginig ang mga tuhod ni Marion. Hindi niya alam kung dahil iyon sa biglang pagtayo o dahil sa matinding takot na kaniyang nararamdaman. Napakamot si Eclaire sa buhok nito. โMom! Dad! Hindi naman ako magsisisigaw dito kung nandiyan lang siya sa loob. Natural, tiningnan ko na ang banyo at lahat ng kwarto sa suite na ito pero wala siya. Bukod pa roโnโฆโ Tila may naalala ang dalaga at nagtatakbo papasok sa loob. Nagmamadaling sumunod sina Seojun at Marion. Dumiretso sila sa kuwar
Hindi nakapagsalita ang mga kausap ni Marion dahil sa pagkabigla. Nakatitig lang ang mga ito sa kaniya, halatang hindi makapaniwala sa kaniyang sinabi. Kahit ituring ng mga ito na isang biro ang mga salitang binitawan niya, hindi iyon nakakatawa. May kapangyarihan pa rin ang mga ito, lalo na sa mga lugar na sinasakupan ng mga ito. โExcuse meโฆ Miss Viray,โ si Mayor Enriquez ang unang nakabawi. โBaka nakakalimutan mo na hindi lang ikaw ang anak ng negosyante dito โโ โWell, kung napapansin niyo, wala ako sa mood para makipagplastikan at i-filter ang mga sinasabi ko kaya didiretsahin ko na kayoโฆ Maam/Sir.โ Pilit na ngumiti si Marion. โDahil sa hindi niyo pagsunod sa protocol ng security namin, nagkaroon ng isang insidenteโฆ Na sisiguruhin ko sa inyong magiging dahilan ng pagbagsak ng karera niyo sa pulitika kung hindi kayo makikipag-cooperate sakin.โ โT-teka, Miss Marion. Narinig mo naman na siguro ang mga balita, di ba? Kailangan ko ng bodyguard na palaging kasama
Mabilis na kinuha ni Marion ang bag na iyon. Binasa niya ang nakasulat sa memo pad. Nakasulat doon ang pangalan ng isang private hotel sa isang isla. Unti-unting kumurba ang ngiti mula sa kaniyang mga labi. โSalamatโฆ Salamat dito sa note na iniwan mo sa tablet niya.โ Ibinigay niya ang tablet kay Francis. โM-Miss Marionโฆ Isa itong private island malapit sa Palawan.โ Ibinaba ni Francis ang baril nito. โAnong balak niyo, Miss?โ โAnong pangalan mo?โ tanong ni Marion sa lalaking hostage nila noong mga oras na iyon. โNag-iwan ng mensahe si EJ pero kami lang ang makakabasa noโn dahil sinanay namin siya na matuto ng Hangul (South Korean alphabet). Kaya alam kong ikaw ang nag-iwan ng note sa tablet na nakasulat sa ingles.โ Awtomatikong napatingin si Francis sa estranghero. Magaling kasi itong umarte na parang wala sa sarili. Bahagya pa itong nagta-tantrums para magmukhang makatotohanan na hindi talaga ito ganoon katalino. Kinabahan si Francis kaya muli nitong tinutukan
Nang maramdaman ni EJ na unti-unting bumabagal ang takbo ng bangka, bigla siyang naging alerto. Hindi pa rin siya gumagalaw o nagpumiglas man lang. Alam niyang sasayangin lang niya ang kaniyang lakas dahil nasisiguro niyang nasa kung saan sila at mas malaki ang tsansa niyang mabuhay kung susundin lang niya ang sinasabi ng mga ito. โBuhay pa ba ito? Bakit hindi man lang gumigising?โ tanong ng isa sa mga lalaki. Lumapit ang isa pang lalaki sa puwesto ni EJ at itinapat ang daliri nito sa ilong niya. Nang mapansin nito ang kaniyang paghinga, walang kaabog-abog siya nitong binuhat sa balikat nito. โTara na, kanina pa tayo hinihintay ni Boss.โ โAng weird naman ng batang iyan. Hindi man lang siya sumisigaw o umiiyak. Normal ba iyan?โ Napailing-iling pa ang lalaki na payat ang katawan. โAkala ko kasi magwawala siya kaya binusalan ko na rin. Pero mukhang balewala lang sa kaniya ang nangyayari.โ Ngumisi ang lalaking kalbo at balbas-sarado na bumubuhat kay EJ mula s
โA-Anong sinasabi mo bata? Wala kong alam diyan.โ Naging malikot ang mga mata ni Berto, halatang may itinatago ito. โHuwag mo nang alamin. Gawin mo na lang ang gusto ng boss namin para makuha na namin ang pera. Ayaw mo bang matapos na kaagad ang lahat ng ito para makauwi ka sa inyo?โ Lumapit si Abel sa upuan ni EJ at tumayo ito sa likuran. โBerto, bilisan mo na!โ โOo naโฆ Oo naโฆ Ito na ngaโฆโ Nagmamadaling lumapit si Berto sa camera at simpleng pinindot ang ilang button. โAyan! Okay na!โ Muling tiningnan ni EJ ang papel bago tumingin sa lente ng camera. โMomโฆ Dadโฆโ panimula niya. โNanghihingi sila ng five hundred million pesos kapalit koโฆโ Kumunot ang noo ni Abel. โBasahin mo na lang kasi โโ โKaso Eommaโฆ May mali ka sa parteng ito. May pangatlong version ang kwento. Mukhang mahihirapan ka sa pagkakataong ito.โ โT-teka! Ano bang sinasabi mo? Sundin mo lang ang nakasulat sa papel! Ano ba!โ Napakamot si Berto sa ulo nito. โAng tigas talaga ng ulo m
Katahimikan ang namayani sa kanilang dalawa hanggang sa bahagyang humagikhik si Romeo mula sa kabilang linya. Masigla ang naging halakhak nito ngunit kaagad din itong tumigil at pilit na pinakalma ang sarili. โMiss Marion, hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip mo ngayon peroโฆ Hindi ko matatanggap kung ngayon ka pa mawawalan ng tiwala sa โkin โโ โShut up. Hindi ka magaling magsinungaling. Nahuli na kitaโฆโ Marahas na nagbuga ng hangin si Marion. โIniisip ko noon na samin ng Daddy ko, ako talaga ang may tama sa utak. Pero ngayonโฆ I changed my mind. Siya lang ang kilala ko na kayang sumugal nang ganito para lang makuha ang gusto niya.โ โMiss Marion, alam mo โโ โGusto kong magtiwala sa mga plano niyo ni Daddy peroโฆ Hindi niyo naman maiaalis sakin na matakot ako, โdi ba? Youโre practically saying na isugal ko ang buhay naming mag-ina rito.โ Namumuo na ang patak ng luha sa gilid ng kaniyang mga mata. Pinipilit niyang maging malakas. Pero sa bawat segundo na tum
Nawalan na ng lakas si Marion magreklamo nang bigla siyang makatulog. Hindi niya akalain na mararanasan niyang makainom ng tubig na may halong pampatulog kahit bottled water ang ibinigay sa kaniya. Sa pelikula lang kasi niya nakikita ang mga ganoon, ginagamitan ng injection ang takip nito para mapasukan ng gamot nang hindi mapapansin ng biktima. Nang magising siya, nakasakay na siya sa eroplano at may dalawampung minuto na lang bago bumaba ng Macau. Medyo groge pa siya pero pinilit niyang bumangon. Kung hindi dahil sa announcement ng piloto, hindi pa siya magigising. Pumunta siya sa banyo na naroon sa malapit at sinubukang mag-shower para tuluyang mawala ang kaniyang antok. โAng walang hiyang Romeo na iyonโฆ Isusumbong ko talaga siya sa Daddy ko!โ asik ni Marion. Kung tutuusin, dapat siyang magpasalamat sa ginawa nito dahil iyon lang ang paraan para mapakalma niya ang kaniyang sarili noong mga oras na iyon. Dahil kung mauuna ang init ng ulo niya, baka tuluyang m
Naghari ang katahimikan sa loob ng silid nang tuluyang makalabas si Marion. Hawak ni Oscar ang armas sa mga kamay nito. Iyon na lamang ang natitira nitong kakampi noong mga oras na iyon. Tahimik lang na nakamasid ang mga tauhan ni Peterson sa mga nangyayari. Saksi ang mga ito sa melodrama na nangyayari ngunit walang makikitang emosyon mula sa mukha ng mga ito. โBakit mo naman ginawa iyan kay Diana, kumpadre? Ang akala ko pa namanโฆ Magkatuwang kayo sa mga plano niyong ito?โ may himig ng pangungutya si Peterson. Nagtatangis ang mga bagang ni Oscar dahil sa matinding iritasyon. โNakahandusay sa harapan mo ngayon ang babaeng nakasama mo ng maraming taon. Ilang dekada din kayong kasal ni Diana. Iyan lang ang sasabihin mo sa kanya?โ Ngumisi lang si Peterson. โSayo pa talaga nanggaling ang mga salitang iyan? Para mailigtas mo ang sarili mo, inilaglag mo si Diana. Hindi mo man lang ba naisip kung gaano sya nasaktan sa ginawa mong pagtataksil sa kanya?โ โPwede ba!
Imbes na magpakita ng takot, gumuhit ang matamis na ngiti sa mga labi ni Oscar. โAno ngayon? Wala akong pakialam kahit p*tayin mo ko sa lugar na ito. Ganoon din naman ang mangyayari sakin kapag napunta ako sa mga kamay ng Daddy mo. Sigurado akong didispatsahin niya na ko nang tuluyan. Bakit pa ko matatakot? Pero kung magagawa kong isama sa hukay ang pamilyang pinakamamahal niya, makakaganti rin ako sa kaniya kahit paano. Ano sa tingin mo?โ Itinaas ni Marion ang safety pin ng hawak nitong armas. Isang kalabit lang ng gatilyo at mawawala na ang lalaki sa kaniyang harapan. Ngunit dahil sa hawak nitong device sa kamay nito, nag-aalangan siya. Hindi niya alam kung bluff lang ang sinasabi ni Oscar. Pero hindi niya kayang gumawa ng ganoon katinding paghamon sa kaniyang swerte. Wala siyang pakialam kahit bumaligtad ang buong Pilipinas kung sakaling mawala ang mga importanteng guests na naroon sa barkong iyon. Pero hanggat hindi niya nasisigurong ligtas ang mga ito, hindi siy
โPasaway ka talagang bata kaโฆโ Hinawakan ni Marion ang ulo ng kaniyang anak at masuyong ginulo iyon. โPero seryoso, Mister Abelโฆ Mas magiging maganda para sayo kung susunod ka sa hinihiling ko sayo. Sa ngayon, walang ibang pwedeng makatulong sayo kundi ako. Baka mamaya nga, ang alam ng Boss mo, isa ka sa mga nabaril sa pier ngayon.โ โHuwag po kayong mag-alala. Sigurado naman na mas mabait ang Mommy ko kaysa sa kanilaโฆโ makahulugang sambit ni EJ. Tumingin siya sa anak at pasimpleng kumindat dito. Ramdam niyang gustong iligtas ng bata ang lalaking tumulong sa kanila kaya ganoon na lamang ang ginagawa niyang pagkumbinsi rito. Kung siya lang ang masusunod, balewala lang sa team nila Francis kung sakali mang mawala ang lalaking iyon. Pero para kay EJ, handa siyang magbigay ng excemption para kay Abel. โAlam mo kasiโฆ Hindi ko masasabing naging perpekto ang security team namin kaya nga nagawang ma-kidnap ng grupo niyo ang anak ko. Pero ngayon, ikaw na lang mag-i
Nawalan na ng lakas si Marion magreklamo nang bigla siyang makatulog. Hindi niya akalain na mararanasan niyang makainom ng tubig na may halong pampatulog kahit bottled water ang ibinigay sa kaniya. Sa pelikula lang kasi niya nakikita ang mga ganoon, ginagamitan ng injection ang takip nito para mapasukan ng gamot nang hindi mapapansin ng biktima. Nang magising siya, nakasakay na siya sa eroplano at may dalawampung minuto na lang bago bumaba ng Macau. Medyo groge pa siya pero pinilit niyang bumangon. Kung hindi dahil sa announcement ng piloto, hindi pa siya magigising. Pumunta siya sa banyo na naroon sa malapit at sinubukang mag-shower para tuluyang mawala ang kaniyang antok. โAng walang hiyang Romeo na iyonโฆ Isusumbong ko talaga siya sa Daddy ko!โ asik ni Marion. Kung tutuusin, dapat siyang magpasalamat sa ginawa nito dahil iyon lang ang paraan para mapakalma niya ang kaniyang sarili noong mga oras na iyon. Dahil kung mauuna ang init ng ulo niya, baka tuluyang m
Katahimikan ang namayani sa kanilang dalawa hanggang sa bahagyang humagikhik si Romeo mula sa kabilang linya. Masigla ang naging halakhak nito ngunit kaagad din itong tumigil at pilit na pinakalma ang sarili. โMiss Marion, hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip mo ngayon peroโฆ Hindi ko matatanggap kung ngayon ka pa mawawalan ng tiwala sa โkin โโ โShut up. Hindi ka magaling magsinungaling. Nahuli na kitaโฆโ Marahas na nagbuga ng hangin si Marion. โIniisip ko noon na samin ng Daddy ko, ako talaga ang may tama sa utak. Pero ngayonโฆ I changed my mind. Siya lang ang kilala ko na kayang sumugal nang ganito para lang makuha ang gusto niya.โ โMiss Marion, alam mo โโ โGusto kong magtiwala sa mga plano niyo ni Daddy peroโฆ Hindi niyo naman maiaalis sakin na matakot ako, โdi ba? Youโre practically saying na isugal ko ang buhay naming mag-ina rito.โ Namumuo na ang patak ng luha sa gilid ng kaniyang mga mata. Pinipilit niyang maging malakas. Pero sa bawat segundo na tum
โA-Anong sinasabi mo bata? Wala kong alam diyan.โ Naging malikot ang mga mata ni Berto, halatang may itinatago ito. โHuwag mo nang alamin. Gawin mo na lang ang gusto ng boss namin para makuha na namin ang pera. Ayaw mo bang matapos na kaagad ang lahat ng ito para makauwi ka sa inyo?โ Lumapit si Abel sa upuan ni EJ at tumayo ito sa likuran. โBerto, bilisan mo na!โ โOo naโฆ Oo naโฆ Ito na ngaโฆโ Nagmamadaling lumapit si Berto sa camera at simpleng pinindot ang ilang button. โAyan! Okay na!โ Muling tiningnan ni EJ ang papel bago tumingin sa lente ng camera. โMomโฆ Dadโฆโ panimula niya. โNanghihingi sila ng five hundred million pesos kapalit koโฆโ Kumunot ang noo ni Abel. โBasahin mo na lang kasi โโ โKaso Eommaโฆ May mali ka sa parteng ito. May pangatlong version ang kwento. Mukhang mahihirapan ka sa pagkakataong ito.โ โT-teka! Ano bang sinasabi mo? Sundin mo lang ang nakasulat sa papel! Ano ba!โ Napakamot si Berto sa ulo nito. โAng tigas talaga ng ulo m
Nang maramdaman ni EJ na unti-unting bumabagal ang takbo ng bangka, bigla siyang naging alerto. Hindi pa rin siya gumagalaw o nagpumiglas man lang. Alam niyang sasayangin lang niya ang kaniyang lakas dahil nasisiguro niyang nasa kung saan sila at mas malaki ang tsansa niyang mabuhay kung susundin lang niya ang sinasabi ng mga ito. โBuhay pa ba ito? Bakit hindi man lang gumigising?โ tanong ng isa sa mga lalaki. Lumapit ang isa pang lalaki sa puwesto ni EJ at itinapat ang daliri nito sa ilong niya. Nang mapansin nito ang kaniyang paghinga, walang kaabog-abog siya nitong binuhat sa balikat nito. โTara na, kanina pa tayo hinihintay ni Boss.โ โAng weird naman ng batang iyan. Hindi man lang siya sumisigaw o umiiyak. Normal ba iyan?โ Napailing-iling pa ang lalaki na payat ang katawan. โAkala ko kasi magwawala siya kaya binusalan ko na rin. Pero mukhang balewala lang sa kaniya ang nangyayari.โ Ngumisi ang lalaking kalbo at balbas-sarado na bumubuhat kay EJ mula s
Mabilis na kinuha ni Marion ang bag na iyon. Binasa niya ang nakasulat sa memo pad. Nakasulat doon ang pangalan ng isang private hotel sa isang isla. Unti-unting kumurba ang ngiti mula sa kaniyang mga labi. โSalamatโฆ Salamat dito sa note na iniwan mo sa tablet niya.โ Ibinigay niya ang tablet kay Francis. โM-Miss Marionโฆ Isa itong private island malapit sa Palawan.โ Ibinaba ni Francis ang baril nito. โAnong balak niyo, Miss?โ โAnong pangalan mo?โ tanong ni Marion sa lalaking hostage nila noong mga oras na iyon. โNag-iwan ng mensahe si EJ pero kami lang ang makakabasa noโn dahil sinanay namin siya na matuto ng Hangul (South Korean alphabet). Kaya alam kong ikaw ang nag-iwan ng note sa tablet na nakasulat sa ingles.โ Awtomatikong napatingin si Francis sa estranghero. Magaling kasi itong umarte na parang wala sa sarili. Bahagya pa itong nagta-tantrums para magmukhang makatotohanan na hindi talaga ito ganoon katalino. Kinabahan si Francis kaya muli nitong tinutukan
Hindi nakapagsalita ang mga kausap ni Marion dahil sa pagkabigla. Nakatitig lang ang mga ito sa kaniya, halatang hindi makapaniwala sa kaniyang sinabi. Kahit ituring ng mga ito na isang biro ang mga salitang binitawan niya, hindi iyon nakakatawa. May kapangyarihan pa rin ang mga ito, lalo na sa mga lugar na sinasakupan ng mga ito. โExcuse meโฆ Miss Viray,โ si Mayor Enriquez ang unang nakabawi. โBaka nakakalimutan mo na hindi lang ikaw ang anak ng negosyante dito โโ โWell, kung napapansin niyo, wala ako sa mood para makipagplastikan at i-filter ang mga sinasabi ko kaya didiretsahin ko na kayoโฆ Maam/Sir.โ Pilit na ngumiti si Marion. โDahil sa hindi niyo pagsunod sa protocol ng security namin, nagkaroon ng isang insidenteโฆ Na sisiguruhin ko sa inyong magiging dahilan ng pagbagsak ng karera niyo sa pulitika kung hindi kayo makikipag-cooperate sakin.โ โT-teka, Miss Marion. Narinig mo naman na siguro ang mga balita, di ba? Kailangan ko ng bodyguard na palaging kasama