Home / วัยรุ่น / My engineer เกียร์ล็อคกาวน์ / ภาพบาดตา คำพูดบาดใจ

Share

ภาพบาดตา คำพูดบาดใจ

last update Last Updated: 2025-04-01 12:20:19

ฉันกับหลินซีชะงักร่าง เมื่อคนที่เราเดินตามหลัง ต่างพากันหยุดเดินอย่างกะทันหัน จนทำให้เราทั้งคู่รู้สึกแปลกใจ แต่เมื่อมองตามสายตาของพวกเขาเข้าไปในร้านผ่านกระจกใส ฉันจึงเข้าใจว่าทำไมคนที่เดินนำหน้าถึงได้พากันหยุดเดิน

เพราะตองเก้า กำลังนั่งอยู่ในร้านกับผู้หญิงผมยาวคนหนึ่ง ซึ่งเป็นคนเดียวกันกับที่ฉันเห็นเมื่อวันก่อน ตอนที่รถของเราได้จอดติดไฟแดงพร้อมกัน

ฉันรู้สึกชาไปทั่วร่าง เมื่อเห็นคนทั้งคู่อยู่ด้วยกันอีกครั้ง ทั้งอย่างนั้นเมื่อตองเก้าหันมาเห็นเรา สีหน้าของเขากลับแสดงอาการไม่พอใจ แล้วเขามีสิทธิ์อะไรถึงได้ทำแบบนั้น แทนที่จะเป็นฉันเพราะได้เห็นตำตา ว่าธุระที่เขากำลังทำอยู่นั่น มันสำคัญกับเขามากแค่ไหน

ตองเก้าหันไปพูดอะไรบางอย่างกับผู้หญิงของเขา ก่อนลุกขึ้นเเล้วเดินตรงปรี่ เข้ามาที่กลุ่มของเราทันทีหลังจากนั้น

หลินซีจับมือฉันบีบแรงๆ เพื่อแสดงให้ฉันรู้ ว่ามันกำลังโกรธแทนฉันอยู่ และฉันก็รู้ดีแต่เลือกที่จะไม่แสดงอาการ ให้อีกฝ่ายจับได้ว่าฉันกำลังรู้สึกยังไง

ฉันพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ และเก็บอาการไม่พอใจเขาเอาไว้เงียบๆ

ตองเก้าเดินผ่านเพื่อนของเขาทั้งสองคนเข้ามาหาฉัน นอกจากสายตาที่มองกันอย่างไม่พ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   โจรบ้ากาม

    เมื่อได้ยินเสียงนกหวีด ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังผมจึงชะงักขา ข้างที่กำลังพาดขึ้นไปบนรั้วค้างเอาไว้อย่างนั้น ก่อนจะหันไปมองซึ่งมันก็คือตำรวจของจริง ที่ไม่ใช่สิ่งมหัศจรรย์ และพากันมาเร็วมากจนผมไม่อยากจะเชื่อสายตา“หยุดนะไอ้หนู! ถ้าไม่ลงมา จะหาว่าฉันไม่เตือนไม่ได้นะ ”จ่าคนหนึ่งตะโกนบอกพร้อมกับออกคำสั่ง และในจังหวะนั้นเอง ที่ผมต้องกระโดดลงมายืนอยู่บนพื้นด้านล่างอย่างจำใจ ก่อนถูกตำรวจอีกนายเข้ามารวบแขนของผมไพล่หลัง แล้วใส่กุญแจมือทันทีโดยที่ไม่ฟังเหตุผลอะไร“เฮ้ยจ่า!...นี่ถึงขนาดใส่กุญแจมือผมเลยเหรอ...ผมไม่ใช่คนร้ายนะครับ”“จับไปเลยค่ะจ่า จ่าเองก็เห็นกับตา ว่าเขากำลังจะปีนรั้วเข้ามาทำมิดีมิร้ายหนู เผลอๆ อาจเคยก่อเหตุแบบนี้มาแล้วหลายครั้ง ดีนะคะที่จ่าอยู่ใกล้ ไม่งั้นหนูอาจตกเป็นเหยื่อรายต่อไป ของไอ้โจรบ้ากามนี่ก็ได้ ”อันนากำลังใส่ความ ในข้อหาที่ว่าผมเป็นโจรบ้ากาม...แล้วตำรวจทั้งสองนายก็เชื่อเธอตามนั้น“ผมเป็นแฟนกันครับจ่า และกำลังมาง้อเธอเพื่ออธิบายเรื่องที่ผมทำให้เธอเข้าใจผิด ผมไม่ได้คิดจะเข้าไปทำร้ายเธอจริงๆ นะครับ”ผมพยายามอธิบาย แต่อันนากลับส่ายหน้าปฎิเสธทุกอย่าง ส่วนตำรวจก็ไม่ยอมรับฟั

    Last Updated : 2025-04-01
  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   พาไปเชือด!

    หลังจากจบงานแสดงคอนเสิร์ตของนักร้องเกาหลี อันนาจึงนั่งรถเท็กซี่กลับมาที่บ้านของหลินซีพร้อมกัน และในจังหวะที่ทั้งคู่กำลังจะเข้าประตูรั้วบ้าน พวกเราจึงเริ่มทำตามแผนการทันทีผมออกมาจากที่ซ่อนด้านข้าง แล้วพุ่งเข้าไปขวางหน้าอันนาเอาไว้ เจ้าตัวเบิกตากว้างอย่างรู้สึกตกใจ ก่อนหมุนตัววิ่งไปอีกทาง แต่ผมก็ไวพอที่จะคว้าร่างของเธอเข้ามา แล้วอุ้มพาดบ่าของผมทันที ก่อนจะมีใครผ่านมาเห็น เพราะนั่นอาจทำให้เป็นเรื่องใหญ่ส่วนต้นไทรรวบร่างของหลินซีจากทางด้านหลัง เพื่อไม่ให้ยัยนั่นส่งเสียงดังมันจึงปิดปากเธอไว้ แล้วหลังจากนั้นผมก็ไม่ได้สนใจจะมอง เพราะผมก็ต้องจัดการกับผู้หญิงของตัวเองด้วยเหมือนกัน“ ไอ้บ้า!..ปล่อยฉันนะตองเก้า!...”อันนาโวยลั่นพร้อมกับใช้กำปั้น ทุบลงบนหลังของผมไม่ยั้งอีกทั้งยังขัดขืนดิ้นรน แต่ผมก็ไม่มีเวลามาคอยสนใจ เพราะต้องรีบยัดตัวเธอเข้าไปในรถตู้ที่เอาไว้ใช้สำหรับกู้ภัย เมื่อตีหนึ่งได้ยินเสียงปิดฝาท้าย มันจึงกระชากรถออกไปให้ทันทีทำไมผมถึงได้ใช้รถตู้ของมูลนิธินั่นนะเหรอ?ก็เพราะว่าหากเราเจอเหตุการณ์ซึ่งหน้า เราจะสามารถช่วยเหลือคนเจ็บที่ได้รับอุบัติเหตุได้ทัน เพราะในนั้นมีอุปกรณ์ที่เตรียมเอ

    Last Updated : 2025-04-01
  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   ปรับความเข้าใจยังไงก่อน?

    การถูกขัดจังหวะกลางคัน มันทำให้ตองเก้ารู้สึกหงุดหงิดใจ เขาได้แต่เบี่ยงองศาหน้าหันไปอีกทาง พลางยกมือหนาขึ้นเสยผมที่ปรกกลางหน้าผาก จากนั้นจึงเลื่อนสายตากลับมามองเพื่อนของตน ก่อนจะถามอีกคนกลับไป“ แล้วอันนาล่ะ มึงจะให้กูทำยังไง?”“ อย่าบอกนะว่า จะให้ฉันแอบอยู่ในรถน่ะ”ฉันแทรกถามคนตรงหน้า ก่อนเสตาไปหาพี่ตีหนึ่ง ซึ่งคล้ายกับกำลังขอความเห็นจากเขา“เป็นไปไม่ได้หรอกอันนา เพราะเราอาจต้องใช้รถรับคนเจ็บไปโรงพยาบาล ”พี่ตีหนึ่งบอกเหตุผล ฉันจึงได้หันไปหาอีกคนทันที“ฉันกลับเท็กซี่เองก็ได้ แล้วนายกับพี่ตีหนึ่งก็ไปช่วยเหลือผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ นายไม่ต้องห่วง ฉันดูแลตัวเองได้ ”ฉันช่วยตัดสินใจ ด้วยไม่อยากทำให้อีกฝ่ายต้องมีกังวล เพราะการช่วยเหลือคนที่ได้รับบาดเจ็บนั้น ย่อมสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด“ ไม่!ฉันไม่ให้เธอไปไหนทั้งนั้นนะอันนา ”ตองเก้าส่ายหน้า ขณะพูดออกมาเขาก็รั้งร่างของฉัน เข้าไปกอดไว้อีกครั้งเขาทำตัวราวกับคนคลั่งรัก...แต่ไม่ใช่เลยสักนิด...เพราะเราไม่เคยคิดที่จะรักกัน...ถึงแม้จะมีความสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้งแล้วก็ตาม แต่ในจังหวะที่เรายังไม่ทันได้ตัดสินใจทำอะไร ก็มีรายงานจากทางศูนย์ของมูลนิธิดังข

    Last Updated : 2025-04-01
  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   ก็ฉันมันชอบOutdoorNC

    เข้าใจอยู่แล้วสิ ในเมื่อฉันก็ไม่ได้ใสซื่อ หรือว่าไร้เดียงสาขนาดนั้นสักหน่อย บ่อยครั้งที่ฉันมักจะเปิดดูคลิปวิดีโอโป๊ต่างๆ เพราะต้องคอยเก็บเกี่ยวประสบการณ์ทางด้านปฏิบัติ เพื่อให้ได้เห็นภาพเด่นชัดในสมองตอนที่เรียนทฤษฎีในห้อง โดยไม่ต้องคอยจินตนาการเอาเองด้วยเกรงว่าอาจจะไม่ทันใคร เพราะเพื่อนผู้หญิงส่วนใหญ่ของฉัน ต่างก็มีประสบการณ์กันมาแล้วทั้งนั้นนี่เรากำลังนั่งเคลียร์ปัญหาที่มันยังคาใจกันอยู่แท้ๆ แต่ทำไมถึงกลายเป็นเรื่องแบบนี้ไปได้ละ..“ฮ่ะ!ดูดกล้วย!?”ฉันทวนคำบอกเล่าของเขากลับไปเสียงสูง และรับรู้ได้ว่าใบหน้าของตัวเองมันกำลังเห่อร้อนตอนที่ได้ฟัง แล้วยังมีหน้ากระซิบถามเขากลับไปได้อีกว่า"ตอนนี้!?""สิ...ที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอ""ในรถนี่นะเหรอ?""อื้ม...ตื่นเต้นดีออก แล้วฉันก็ชอบOutdoor""พอเลย..ฉันไม่ทำให้หรอก.เดี๋ยวเพื่อนของนายได้ยิน"ฉันว่าขณะลุกออกมาจากตัก แล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ด้วยการมองทะลุกระจกออกไปที่ด้านนอก และได้เห็นรถทุกคันสามารถเคลื่อนตัวออกไปได้อย่างช้าๆ เนื่องจากมีรถที่เกิดอุบัติเหตุชนกันขวางอยู่ข้างหน้าอ่อ...ฉันลืมบอกไปว่ารถตู้คันนี้ไม่มีเบาะให้นั่ง เพราะเป็นรถตู้ที่เอา

    Last Updated : 2025-04-01
  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   ฉันก็ชอบเหมือนนายNC

    {TONGKAO PART}"อ๊ะ!ฮึก..จุก..."อันนาผวากอดผมไว้ พร้อมกับซุกใบหน้าลงกับซอกคอของผม เพราะคงตั้งตัวไม่ทันนั่นแหละที่ถูกผมทำแบบนั้นกับเธออย่างจงใจแต่ในเมื่อทุกอย่างมันพร้อมขนาดนั้น และของเธอมันก็ดันเสียดสีกับของผมอยู่ด้านบน แล้วใครมันจะไปทนกับอารมณ์ในตอนนั้นได้...ทั้งที่เสื้อผ้าของเราทั้งคู่ก็ยังอยู่ครบนั่นแหละ เพียงแต่มันไม่เป็นทรงตามที่เห็นกัน"จุกแป๊บเดียว เดี๋ยวมันก็เสียวเหมือนทุกครั้ง"ผมกระซิบบอกเธอข้างกกหู และดูเหมือนเจ้าตัวจะขืนเกร็งตัวเองมากจนเกินไป ซึ่งผมรับรู้ได้จากแรงตอดรัดแท่งร้อน ที่อยู่ในร่างกายของเธอตอนนี้"อ๊ะ!อันนา...ผ่อนให้ฉันหน่อยสิ...ซี้ด~เธอรัดฉันแน่นเกินไป"ผมบอกเจ้าตัวขณะเอนร่างไปทางด้านหลัง พลางใช้แขนค้ำยันตัวเองเอาไว้ เพื่อให้เธอจัดการผมได้ถนัดๆ"ขยับสิ...ทำให้ฉัน"เธอพยักหน้ารับ จากนั้นจึงขยับเคลื่อนไหวร่างกายอย่างเร่าร้อน และในตอนนี้ดูเหมือนว่าของเธอจะยิ่งตอดรัดของผมหนักขึ้นมาก จนผมต้องขบเม้มริมฝีปากตัวเองเอาไว้บ่อยครั้ง เพราะผมยังไม่อยากไปถึงจุดหมายปลายทางไปพร้อมกับเธอและเมื่อเห็นว่าเจ้าของร่างบางเริ่มเร่งรัดจังหวะ ขณะนั้นผมจึงถกเสื้อที่เธอใส่พร้อมกับชั้นใน

    Last Updated : 2025-04-01
  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   อยากใช้เวลาทุกวินาทีกับผู้หญิงคนนี้

    TONGKAO PART}ความสัมพันธ์ของเราทั้งสองคนระหว่างผมกับอันนา เริ่มพัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆในเวลาช่วงเช้าผมจะมารอรับอันนาที่หน้ามหาลัย หากวันไหนพ่อหรือพี่ชายของเธอมาส่ง ผมก็คงต้องหลบหลีกเอานั่นแหละแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรกับผมเท่าไหร่ในช่วงเวลากลางวันผมจะไปรับอันนามาทานข้าวด้วยกันที่คณะ ตกเย็นผมถึงจะไปส่งเธอที่บ้าน แต่ก็ส่งได้เเค่ข้างกำแพงรั้วเท่านั้น เพราะอันนากลัวพี่ชายของเธอผ่านมาเห็นเข้า ส่วนเวลากลางคืนเราจะสื่อสารกันด้วยวิทยุเหมือนเคย เราเลยเจอกันแทบทุกวัน ไม่เว้นกระทั่งเวลาออกเหตุ ที่อันนามักจะมากับพี่ชายของเธอทุกครั้งถึงแม้ผมกับไอ้อุลจะไม่ถูกกันแต่นั่นมันเป็นเรื่องส่วนตัว ซึ่งพวกผมจะไม่เอาเรื่องเหล่านั้นมาพัวพันกับเรื่องงาน เพราะการช่วยเหลือคนที่ได้รับความเดือดร้อน สำหรับจิตอาสาอย่างเราต้องมาก่อนเสมอหากผมกับอันนาเจอกันณ.จุดเกิดเหตุเข้าโดยบังเอิญ เราจะทำเป็นเมินไม่สนใจกัน แต่ในจังหวะที่ไอ้อุลมันเผลอ ผมจะรีบยกนิ้วเชิงทำสัญลักษณ์รูปหัวใจส่งไปให้เธอทุกครั้ง พอเห็นอย่างนั้นเจ้าตัวก็จะแอบหันไปยิ้มอีกทางช่วงหลังผมต้องพกถุงยางอนามัยไว้ในรถยนต์ เพราะบางทีเราสองคนก็มักจะมีอะไรกัน

    Last Updated : 2025-04-01
  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์    นอกจากหลงแล้ว ฉันก็ยัง...

    เรื่องเดียวที่กำลังทำให้อันนารู้สึกไม่พอใจ นั่นก็น่าจะเป็นเรื่องของนัตตี้ ที่มายืนคุยกับผมที่ลานจอดรถของมหาลัยในตอนเช้าเพราะหลังจากที่ผมแยกย้ายกับอันนา แต่เธอได้ย้อนกลับมาเอาโทรศัพท์ที่ลืมไว้ในรถยนต์ จนเห็นผมกับนัตตี้กำลังยืนคุยกันอยู่พอดี และผมเห็นว่ามันไม่ได้มีอะไรที่เป็นสาระสำคัญ ประกอบกับกลัวว่าอันนาจะเข้าเรียนสาย ผมจึงยังไม่ได้เล่าเรื่องราวเหล่านั้นให้เธอฟัง“หากเป็นเรื่องเมื่อเช้านี้ละก้อ พอดีว่านัตตี้เขาจะขอไปเที่ยวกับชมรมของเราด้วยนั่นแหละ แต่ฉันไม่อนุญาตและถือโอกาสย้ำตักเตือนนัตตี้ เกี่ยวกับเรื่องที่เคยทำกับเธอเอาไว้อีกครั้ง หากนัตตี้ไม่ฟังแล้วยังกล้าทำอีกฉันคงไม่ปล่อยยัยนั่นเอาไว้แน่ ถึงแม้เราจะเป็นเพื่อนกันก็ตาม ระหว่างฉันกับนัตตี้เราไม่มีอะไรกันมากกว่าที่เธอเห็น..จบได้มั้ย?”“ไม่ได้!...แล้วก็ไม่จบ! เพราะฉันเห็นยัยนั่นยื่นหน้ายื่นปาก แล้วทำท่าอยากจะกินนายเข้าไปทั้งตัว แถมยังใช้สายตายั่วยวนเชิงชวนให้นายกินเธอด้วยเหมือนกัน...คิดแล้วมันก็น่าหมั่นไส้นายด้วยนั่นแหละ! ”เธอต่อว่าอย่างมีแง่งอนตอนพูด จากนั้นจึงหลุบตาลงต่ำพร้อมกับก้มหน้าลงมองพื้น ผมอยากเอาคืนคนขี้งอนถึงได้ย้อนเธอกล

    Last Updated : 2025-04-01
  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   คนมันหวง

    เราสองคนถูกพามาที่อู่ของจากัวร์ในเวลาแค่เพียงไม่กี่นาที โดยมีลูกน้องของมัน คอยถือปืนประกบทางด้านข้างและด้านหลังของเราทั้งสองคนจุดประสงค์หลักของจากัวร์ คือต้องการให้ตัวผมเอารถที่มีตราของมูลนิธิ ขนยาเสพติดผ่านด่านเพื่อข้ามไปอีกฝั่ง เพราะมันคิดว่ายังไงซะตำรวจก็คงจะไม่ตรวจค้น เพราะเหตุผลนี้ถึงทำให้คนเลวแบบจากัวร์ แอบแฝงตัวเข้ามาอยู่ในมูลนิธิ ได้อย่างที่ไม่มีใครรู้สึกสงสัยในตัวมันผมไม่ห่วงตัวเองสักเท่าไหร่ แต่อันนานี่สิผมจะทำยังไงกับเธอดี หากมีทางไหนที่ทำให้เธอรอดพ้นจากตรงนี้ไปได้ ผมยินดีที่จะทำให้เธอหมดทุกอย่าง ยอมแลกได้แม้กระทั่งชีวิตของตัวเองพวกมันจับผมกับอันนาใส่กุญแจมือไว้ด้วยกันคนละข้าง ก่อนผลักร่างของเราทั้งคู่ให้ไปนั่งเก้าอี้อยู่ที่หลังห้อง ส่วนรถของผมพวกมันช่วยกันรื้อใต้ท้องเพราะต้องยัดของใส่ไว้ในนั้นตอนนี้จากัวร์กำลังยืนสั่งการลูกน้องของมันอยู่ใกล้ๆ โดยที่ไม่ได้สนใจเราทั้งสองคน“ อันนา...กลัวไหม? ”ผมถามอันนาที่นั่งอยู่ข้างกัน เชิงต้องการจะสอบอารมณ์ หลังจากที่ผมเห็นว่าเธอนั่งเงียบมาตลอดทาง อันนาพยักหน้ารับพร้อมกับตอบคำถามของผม“ ฉันรู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย""นิดหน่อย?" "อื้อ

    Last Updated : 2025-04-01

Latest chapter

  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์    ตอนพิเศษ 2 Countdown ข้ามปี ณ.ที่เขาใหญ่

    [ตองเก้า...จากต้นไทรวอสองเปลี่ยน]ผมได้ยินเสียงเรียกชื่อของตัวเองดังมาแต่ไกล แต่เป็นความรู้สึกที่คลับคล้ายกับกำลังกึ่งหลับกึ่งตื่น...แล้วผมก็พยายามฝืนที่จะลืมตา[ไอ้เก้า!...มึงมัวทำห่าอะไรอยู่วะ...ทำไมมึงถึงไม่พาน้องมันมาสักที..กูกับหลินนั่งรอพวกมึงมาชั่วโมงกว่าๆ อีกสิบห้านาทีถ้ามึงยังไม่มา หลินบอกว่าจะไปหาอันนาที่เต๊นแล้วนะเว้ย]เสียงของไอ้ต้น! ที่เป็นคนเรียกชื่อผมดังออกมาจากวิทยุสื่อสาร นั่นจึงทำให้ผมรีบหันไปคว้ามันมากดคีย์รับ"เออโทษทีว่ะ...อากาศกำลังดีมันเลยทำให้กูเผลอหลับไปพร้อมกับอันนา"[ มึงคิดว่ากูไม่รู้เลยงั้นสิ...ไอ้สันดาน ]"เออตามนั้น...ในเมื่อมึงรู้แล้วจะถามกูทำไม...บอกหลินด้วยว่าไม่ต้องมาเพราะกูกับอันนากำลังจะไป"ผมรีบตัดบทสนทนา ก่อนหันมองอันนาที่ลืมตาตื่นขึ้นมาพอดี"ไอ้ต้นมันเรียกวิทยุตามเราสองคนน่ะ" ผมบอกเจ้าของใบหน้าน่ารัก ก่อนก้มลงไปจุ๊บริมฝีปากของเธอทีหนึ่ง ซึ่งมันยังไม่น่าจะพอเพราะเมื่อผมผละออกมา อันนาก็รั้งต้นคอของผมให้ลงไปจูบกับเธออีกครั้งก่อนจะผละออก"ต่อกันไหม?...ฉันจะได้วิทยุบอกไอ้ต้นมันว่า ให้พาหลินไปเดินเที่ยวที่งานดนตรีกันก่อนไม่ต้องรอ""ขืนต่ออีกที ฉันคงได

  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์    ตอนพิเศษ 1 Countdown ข้ามปี ณ.ที่เขาใหญ่

    วันสิ้นปี ณ.ที่เขาใหญ่{Unna part}เนื่องจากมีเหตุการณ์เกิดขึ้นกับเราสองคนมากมาย จึงเป็นเหตุที่ทำให้การจัดกิจกรรม ของชมรมวิศวะไฟฟ้าคราวนั้นต้องถูกยกเลิกกลางคัน และหลังจากที่ทุกคนปรับความเข้าใจกันได้ ตองเก้าจึงจัดทริปเค้าดาวน์ที่เขาใหญ่เพราะเจ้าตัวเขาต้องการเอาใจฉันนั่นเองอยากรู้ใช่ไหมละ ว่าทำไมฉันถึงเลือกเค้าท์ดาวน์ข้ามปี ณ.ที่เขาใหญ่แห่งนี้..นั่นเป็นเพราะที่นี่มีงานลานดนตรีที่ถูกจัดขึ้นทุกปี แต่ฉันไม่เคยมีโอกาสได้มาสัมผัสกับบรรยากาศแบบนี้เลยสักครั้งซึ่งในบริเวณงานดังกล่าว จะมีพื้นที่ประมาณราวหนึ่งตารางกิโลเมตรเห็นจะได้ บริเวณด้านในจะประกอบไปด้วยเวทีต่าง ๆ ที่เอาไว้สำหรับให้นักร้องทั้งหลายขึ้นไปเล่นคอนเสิร์ตให้คนที่ตั้งใจมาในงานนี้ได้ฟัง ซึ่งแต่ละเวทีก็ยังแยกประเภทของดนตรีแต่ละแนวอย่างเช่น Jazz Pop Rock หรือลูกทุ่ง กระทั่งรำวงย้อนยุค รวมไปถึงการระเล่นต่างๆ อย่างมากมายที่นี่จึงเป็นเสมือนจุดศูนย์กลางให้คนที่มีดนตรีในหัวใจได้มารวมตัวกัน เพราะมีเหล่าบรรดาศิลปินในดวงใจหลากหลาย ที่เราจะได้เห็นพวกเขามารวมตัวกันที่นี่นั่นเองและจุดที่เราเข้าพักก็จะอยู่ใกล้กับสถานที่ที่จัดงานลานดนตรี ซึ่งฉ

  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   ตีตราจอง (จบ)

    "ไม่ให้กลับ!...โอ๊ย!"ตองเก้าร้องเสียงดัง พลางทำหน้าแหยเพราะคงเจ็บแผลจากการเคลื่อนไหว ด้วยการใช้กำลังแขนของตัวเองมากเกินไป"ฉันบอกนายแล้วเห็นมั้ยว่าอย่าขยับ!..." ว่าแล้วฉันก็ค่อยๆ ประคองร่างใหญ่ให้นอนลงไปที่เดิม"ฉันไม่กลับแล้วก็ได้... ฉันขอโทษความจริงฉันไม่น่ายั่วให้นายโกรธเลย...เจ็บมากมั้ย?""เจ็บมาก..." เจ้าตัวพูดว่าเจ็บแถมยังเบะปาก จนฉันอยากจะขำพรืดออกมาเมื่อเห็นหน้าตาของเขา"สามวันที่เราไม่ได้เห็นหน้ากัน ทำฉันคิดถึงเธอมาก...จูบหน้าผากฉันหน่อยได้ไหม?"ตองเก้ากำลังอ้อนฉันด้วยการใช้คำพูดหวานๆ และมันก็ทำให้ฉันใจอ่อนกับเขาอีกตามเคย"แค่หน้าผากเองเหรอ?" ฉันถามขณะโน้มหน้าลงจูบหน้าผากตามที่เขาร้องขอ จากนั้นจึงถามเขาต่อว่า"พอไหม?" แต่ฉันไม่ได้รอคำตอบอะไร เพราะฉันค่อยๆ จูบไล่จากหน้าผากลงมาจนถึงริมฝีปากของเขา แต่จูบแค่เพียงเบาๆ"เอาอีก..."เห็นไหมละ...ว่าพอเจ้าตัวได้คืบก็จะเอาศอก ฉันจึงได้บอกเขาออกไปว่า..."พอก่อนนะ เพราะตอนนี้ฉันมีเรื่องที่จะถามนาย.." ฉันว่าพลางหย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้ตัวเดิม"เรื่องอะไร?"“แหวนของนะโม อยู่กับแม่นายใช่ไหม ฉันอยากขอเอาไปคืนให้เขา”“อยู่ที่เอวา เอวาอาสาว่าจะเ

  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   ผู้หญิงสายรุก

    ฉันหยุดยืนอยู่หน้าห้องพิเศษของตองเก้าพลางสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ก่อนหันไปมองหน้าของนะโมเพื่อขอกำลังใจนะโมพยักหน้าให้พร้อมกับยกมือขึ้นเคาะประตูห้องเชิงต้องการขออนุญาตคนที่อยู่ด้านใน แต่ฉันยังไม่ทันได้เปิดประตูเข้าไป เมื่อคนที่อยู่ด้านในกลับเป็นฝ่ายเปิดออกให้เอง“อันนา!...อันนามาแล้วค่ะแม่”เอวาร้องลั่นราวกับดีใจนักหนาเมื่อเห็นว่าเป็นฉัน ก่อนหันไปบอกคนเป็นมารดาที่นั่งอยู่บนโซฟาพร้อมกับบิดาของเธอเรายกมือขึ้นไหว้พวกท่านพร้อมกัน และเมื่อเห็นว่าท่านรับไหว้ฉันกับนะโมจึงเดินตามหลังเอวาไปนั่งด้วยกันที่โซฟา แต่ทว่า..อยู่คนละฝั่ง และฉันเป็นคนที่ได้นั่งอยู่ตรงกลางทุกคนในครอบครัวของตองเก้ารู้เรื่องราวของนะโมทุกอย่าง โดยผ่านการบอกเล่าจากฉันเมื่อสามวันที่ผ่านมา"เราใช่ไหมที่มีชื่อว่านะโม?..."แม่ของเอวาเลื่อนสายมาที่นะโมตอนถาม เพราะเมื่อสามวันก่อนตอนที่พวกเราอยู่โรงพยาบาล พวกท่านยังไม่ทันได้สังเกตใคร นอกฉันกับคนเป็นลูกชายของท่านเท่านั้น"ครับ.." นะโมตอบกลับสั้นๆ พอได้ยินอย่างนั้นท่านจึงได้พูดกับเขาในประโยคต่อไปอีกว่า"ครอบครัวของเราขอขอบใจเธอมากนะ ที่ได้ช่วยชีวิตลูกชายของเราไว้ แล้วยังพาเขามา

  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   พ้นขีดอันตราย

    เวลาแต่ละนาทีที่ผ่านไปทำให้ฉันรู้สึกว่ามันช่างยาวนานเหลือเกิน จากชั่วโมงหนึ่งกลายเป็นสองสามสี่ และในชั่วโมงที่ห้านั่นเองที่ฉันได้เห็นร่างของหมอใหญ่เปิดประตูออกมา แล้วบอกกับพวกเราทุกคนว่า“คนเจ็บพ้นขีดอันตรายแล้วครับ”ทุกคนเฮโลลั่นโรงพยาบาลประสานเสียงกัน จนถูกคุณหมอดุเข้าให้นั่นแหละถึงได้พากันเบาเสียงลงฉันเห็นคนเป็นพี่ชายพลอยดีใจร่วมไปกับคนอื่นๆ ด้วยเหมือนกัน ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนของทั้งสองคน มันยังคงไม่จืดจางฉันคิดว่าอย่างนั้นพี่อุนเดินมาโอบไหล่ฉันเชิงให้กำลังใจ ขณะเดียวกันก็ดึงฉันเข้าไปกอด ก่อนจะผละออกมาพูดว่า“แกกลับไปอาบน้ำก่อนดีกว่า ดูเสื้อผ้าของแกมีแต่เลือดอยู่เต็มไปหมด หมอบอกว่าไอ้เก้ามันพ้นขีดอันตรายแล้ว เราแค่รอให้มันฟื้นหมอถึงจะอนุญาตให้เราเข้าเยี่ยมมันได้"หลังจากที่พี่ชายบอกฉัน หลินซีก็เข้ามาพูดในทำนองเดียวกัน“ฉันก็คิดแบบพี่อุลนะ แกกลับไปอาบน้ำพักผ่อนก่อนเถอะ มอมแมมเป็นลูกหมาเลย”ฉันรับฟัง แต่ยังไม่ขยับไปไหน เนื่องจากฉันกำลังสอดส่ายสายตาเพื่อมองหาใครบางคน“หลิน... นะโมละเขาไปไหน แกเห็นเขาไหม?” ฉันเอ่ยถามเอากับเพื่อนสนิทเพราะคิดว่ามันน่าจะรู้ดี“นะโมกลับไปเอารถที่ห้าง

  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   แหวนของใคร?

    เราสองคนช่วยกันพยุงตองเก้าให้นอนราบไปกับพื้นรถทางด้านหลัง และนะโมยังจับดูชีพจรของตองเก้าอย่างตั้งอกตั้งใจ โดยที่เราสองคนแทบไม่ได้พูดอะไรกันเลยนะโมเปิดกระเป๋าร่วมยาแล้วล้วงเอาผ้าก๊อต มาปิดปากแผลให้ตองเก้าที่ด้านหน้า จากนั้นเราจึงช่วยกันพลิกร่างหนาเพื่อทำแผลให้เขาที่ด้านหลังเจ้าตัวทำหน้าแหยทุกครั้งนั่นแหละแต่ทว่ากลับไม่มีเสียงร้อง ผิดกับฉันที่มีน้ำตาไหลนองออกมา โดยไม่มีทีท่าว่ามันจะหยุดไหลได้สักทีเมื่อปฐมพยายาบาลเบื้องต้นให้คนเจ็บเสร็จสรรพ ฉันจึงแจ้งทางศูนย์กลับไปว่า เราได้นำตองเก้าขึ้นรถกู้ชีพของเขาไปส่งโรงพยาบาลให้เอง โดยสั่งการให้ศูนย์ช่วยประสานกับทางโรงพยาบาลว่าให้เตรียมทุกอย่างไว้รอพอได้ยินเสียงฉัน พี่อุลจึงขึ้นความถี่เรียกขาน ทั้งอย่างนั้นเวลานี้ฉันไม่มีกะจิตกะใจจะพูดอะไรกับใครทั้งนั้น อะไรจะเกิดขึ้นก็ช่างมันฉันไม่แคร์ เพราะฉันสนแค่คนที่อยู่ในอ้อมแขนของฉันในตอนนี้เท่านั้นเองนะโมให้ฉันเอาผ้าสะอาดที่มีในกระเป๋า กดทับบาดแผลของตองเก้าเอาไว้อีกชั้น เพื่อกันไม่ให้เลือดไหลออกมามาก จากนั้นเขาจึงใช้ผ้าด้ายดิบผืนใหญ่ที่มีไว้สำหรับห่อคนตาย แต่มันยังไม่ผ่านไช้งาน มาห่มให้ตองเก้าเพราะเราไ

  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   เธอคือจิตสุดท้ายของฉัน

    ปัง!...ปัง !เสียงปืนดังขึ้นสองนัดติดกัน ฉันถูกเกี่ยวเอวแล้วล้มลงไป พร้อมกับมีร่างใหญ่ของอีกคนทับฉันไว้ที่ด้านบนมีอะไรเกิดขึ้นกับเราทั้งสองคนงั้นเหรอ? “อันนา...เธอ...ปลอดภัยใช่ไหม?”ตองเก้าผงกหัวขึ้นมาถามฉันด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทั้งที่เขายังทับร่างของฉันอยู่ ถึงฉันจะจุกจนพูดไม่ออกแต่ก็พยายามเปล่งเสียงบอกเขากลับไปว่า“ฉันไม่เป็นไร..”พอได้ยินอย่างนั้นตองเก้าจึงใช้แขนยันตัวเองขึ้น ก่อนพลิกร่างใหญ่ออกไปนอนแผ่หลา ขณะที่ทำสีหน้าคล้ายกำลังเจ็บปวดจากอะไรสักอย่าง และฉันก็ได้เห็นเลือดที่ติดอยู่กลางลำตัวของเขาซึ่งเราทั้งสองคนเหมือนกันเพียงแต่ฉันไม่รู้สึกเจ็บเท่านั้นเองเสียงปืนที่ดังขึ้นติดกันสองนัดเมื้อกี้ มีเราสองคนที่เป็นเป้าหมาย...ใช่ไหม? รึยังไง?“ตองเก้า!...นายถูกยิง!” ฉันอุทานเสียงดังอย่างรู้สึกตกใจ ก่อนช้อนแขนเข้าไปประคองศรีษะของเขาขึ้นมาวางไว้บนตักของฉัน จากนั้นจึงใช้ฝ่ามือลูบไปทั่วใบหน้าขณะเดียวกันก็ตบแก้มเขาเบาๆ เชิงต้องการให้เขามีสติ“นายต้องไม่เป็นอะไร อดทนไว้นะตองเก้า...ฮื่อๆ ”ฉันร้องไห้ก่อนวางมือบางบนหลังมือใหญ่ ที่เขาใช้กดทับบาดแผลของตัวเองเอาไว้ทั้งสองข้าง ทั้งอย่างนั้นมัน

  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   แหวนหมั้น

    เราสองคนคุยกันถึงเรื่องทั่วไปมากมาย จนมาถึงเรื่องที่ฉันตั้งใจจะถามเขา...“อีกเดือนกว่าๆ มหาลัยของฉันก็จะปิดเทอมแล้วนะ ฉันอยากไปเที่ยวหานายที่อเมริกาบ้างน่ะ แล้วถ้าฉันไปนายพอจะมีเวลาว่างพาฉันเที่ยวที่นั่นบ้างได้ไหม?""ได้อยู่แล้วสิ...ไม่เห็นต้องทำหน้าเกรงใจแบบนั้นเลยนี่""ก็เราปิดเทอมไม่ตรงกัน ถึงตอนนั้นนายก็คงจะเรียนหนักมาก..งั้นฉันเปลี่ยนใจไม่ไปแล้วดีกว่า ”"เวลาของฉันทั้งหมดเป็นของเธอ...อันนา""..!!!.."ฉันเบิกตากว้างพร้อมกับอ้าปากค้าง เมื่อได้ฟังคำพูดของผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงข้ามกันเพราะตั้งแต่นะโมเปิดเผยความรู้สึกที่มีให้ฉัน คำพูดของเขาก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปพอๆ กับสายตาแต่เชื่อไหมละว่า...คำพูดคำจาและสายตา ที่มองฉันมาอย่างลึกซึ้งของอีกฝ่าย กลับไม่เคยทำให้หัวใจของฉันหวั่นไหว ซึ่งไม่เหมือนกับคำพูดและสายตาของใครบางคน ทั้งที่คำพูดเหล่านั้นมันไม่ใช่ของจริง“ตอนแรกฉันก็คิดว่าจะแก้แค้น แต่เมื่อได้ใกล้ชิดเธอทีไรมันกลับทำให้ฉันลืมทุกอย่าง ลืมกระทั่งสิ่งที่ตั้งใจจะทำกับเธอ แล้วเผลอใจไปรักเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ อันนา...เธอช่วยให้โอกาสฉันได้แก้ตัวใหม่กับเธออีกครั้งได้ไหม? ”ตอนนี้คำพูดของตอ

  • My engineer เกียร์ล็อคกาวน์   คำสารภาพ

    “มึงคิดว่าน้องกูยังอยากจะคุยกับมึงอยู่อีกรึไง...มึงรีบกลับบ้านของมึงไปซะ ก่อนที่กูจะทนเห็นหน้ามึงไม่ได้”ไอ้อุลมันว่าผมเสียงเข้มและเต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่ทว่าผมก็คงโกรธมันไม่ได้อยู่ดี“กูยอมรับว่ากูรักอันนา และไม่ได้คิดกับน้องของมึงอย่างที่กูได้พูดออกไป เป็นเพราะกูเข้าใจมึงผิด กูขอโทษ” ผมอยากให้มันหายโกรธจึงยอมลดตัวขอโทษมันก่อน และไอ้อุลมันก็ได้ย้อนผมกลับมาในเวลาเดียวกัน“กูไม่รับ! มึงรีบกลับบ้านไปเลยไป๊ บอกเอวาด้วยว่าไม่ต้องเสียเวลาโทรมาหากูอีก เพราะถึงยังไงกูก็ไม่ยกโทษให้พวกมึงทั้งคู่ ต่างคนต่างอยู่มึงกับกูไม่เคยรู้จักกัน รวมถึงอันนาน้องกูนั่นก็ด้วย”“มึงจะโกรธเกลียดกูกูไม่ว่า แต่กูอยากเจออันนาก่อน” “ตอนนี้น้องกูไม่อยู่! มึงฟังกูพูดไม่รู้เรื่องรึไงวะ!” ไอ้อุลตะเบงเสียงดังใส่ แต่ผมไม่สนใจจะฟัง และยังคงถามมันกลับไปอย่างใจเย็น“แล้วอันนาไปไหน?”เพราะคิดว่าไอ้อุลมันกำลังกันท่า อีกทั้งไม่รู้ด้วยว่าที่มันบอกผมออกมานั่นจะจริงแท้สักแค่ไหน มันเกลียดผมเข้าไส้มันจึงพยายามกันผมออกไปให้พ้นจากน้องสาวของมันเท่านั้นที่ผมเข้าใจ“ในเมื่อมึงอยากจะรู้มากนักเป็นงั้นกูบอกมึงก็ได้ ว่าอันนาไปดูหนังกับผ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status