Liliana's Point of View* Nasa upuan kami ngayon at nakahawak ngayon si Asher sa kamay ko habang nakatingin siya sa mga papers at isa-isang pinermahan. Napatingin ako sa laptop na nasa harapan ko na pinapanood kasi niya ako ng movies dito at di naman ako makaka-concentrate dahil siya maraming pepermahan pero ako ay chill lang dito. Natapos na atah niyang permahan ang lahat ng papers dahil inilagay na niya ang ballpen sa lamesa at napatingin sa akin na nakatingin sa kanya. "Ayos ka lang?" tanong ko sa kanya. Nagulat ako nung hinila niya ako at napa-upo ako sa lap niya na kinatingin ko sa kanya at niyakap niya ang bewang ko na parang ayaw niyang bitawan ako. "I'm really sorry sa sinabi ko kanina na Assistant lang kita sa harap ng maraming tao." Natigilan ako sa sinabi niya. "Bakit ka naman nagso-sorry? Ako naman ang nagsabi na yun ang sasabihin mo diba? Wag kang magsorry." "I can't say that. You're my wife, and I don't want to be ashamed of you in front of everyone. Once your m
Liliana's Point of View*Nasa meeting room kami ngayon at nakatingin ako ngayon sa mga nagsasalita sa harapan and for God's sake! Wala akong maintindihan! Nosebleed ako habang nakikinig sa kanila. Sana di na lang ako pumunta dito! Sana sa opisina na lang ako.Nasa tabi ako ngayon ni Asher at nakahawak siya ngayon sa kamay ko at parang di siya nakikinig dahil nilalaro lang niya ang kamay ko ngayon sa ilalim ng mesa."Mag-concentrate ka nga," mahinang ani ko sa kanya."I’m really concentrating."Di halata talaga.Naalala ko yung nangyari kanina sa opisina niya nung nilalandi niya ako at dahan-dahan niyang inilapit niya ang labi niya sa akin nang biglang itinapat ko ang kamay sa bibig niya."Hep, hep! Kalmahan mo yang bayag mo. Jusko, diba ang sabi ko na kontrolin mo yan. Gusto mo matulog ka sa sala ha?"Napapout naman siya at magsasalita ulit ako nung biglang tumunog ang tiyan ko dahil gutom na atah na kinatigil naming dalawa. "Pfft."Nanlaki ang mga mata ko nung pinigilan niya ang ma
Liliana's Point of View* Napayuko ako dahil ayokong makita ang reaksyon niya at nagsign siya sa mga katulong na umalis muna at inilahad niya ang kamay ko na kinatingin ko sa kanya. Dahan-dahan ko namang tinanggap ang kamay niya at hinalikan niya ang likod ng palad ko at inilagay niya sa pisngi niya. "Bakit malungkot ka?" nag-aalalang ani niya. "Ang kontratang ito ay para lang naman sa isang taong lamang. At ako ang magbibigay sayo at hindi yung ikaw ang magbibigay sa akin, Asher." Nakatingin siya sa mga mata ko at ngumiti siya at hawak kamay niya akong nilakad papunta sa isang upuan doon at hindi niya binitawan ang kamay ko. "Matagal pa naman ang isang taon at ang sabi mo naman na we will act as a real couple. At ang lahat ng ito ay kagustuhan kong ibigay sayo bilang regalo dahil binago mo ko at nakaramdam ako ng ganitong kasaya sa buhay ko sa kabila ng lahat ng paghihirap ko noon pa man." "Binago?" "Hmm... In short sa kanila pa lang ay hindi bitter ang buhay ko simula nung d
3rd Person's Point of View* Tinawag ng Ama ni Theo si Jack dahil sa nangyayari sa kapatid nito ngayon na sinisira na ang lahat ng gamit sa loob ng room nito at parating nakakulong ito sa kwarto nito. Hindi pa kasi sila makaka-alis ng Pinas dahil may gagawin pa sila sa Pinas kahit gustong gusto na ni Theo na makita si Liliana. Sinabi nito sa anak na babalik at babalik pa din sila Liliana dito sa Pinas dahil ito pa din ang bansa niya kaya babalik pa ito. "What is it this time? You know I still have work to do. And besides, that guy is already grown up; why are you still calling me?" Jack angrily said to his father. "Jack, watch your mouth. And for the record, I don't care about your feelings. All I want is for you to keep an eye on your brother. Who knows what might happen to him." "Damn it! I’ve always known you care more about my crazy brother than you do about me." "You really test my patience huh?" Biglang bumukas ang pintuan at nakita ni Jack ang sira-sira na mga gamit sa
3rd Person's Point of View*Nakarating na sila Asher ngayon sa isang abandonadong warehouse kung saan sila makikipagkita sa isang Mafia group na kumakalaban ngayon sa kanila. "Oh, look who's here?" Natatawang ani nung lalaki at napatayo naman ito sa upuan nito habang may hawak siyang wine glass."The most popular businessman in the whole world. I didn’t know you had such skilled bodyguards. Well, I guess you need them since you have a lot of rivals in business.""What do you need? Why did you take my men?""Hmm, I can see they’re really skilled in combat. Can I buy them? You know I like strong people, and I can even pay them a higher salary."Asher frowned at what was said."I’m not selling them. They’re my bodyguards, not objects I can just trade for money."The mafia boss didn’t like what he said, so he threw his wine glass."But what can you do? I want to take them. Do you want to die here?"Napakunot na ang noo ni Asher dahil sa sinabi nito. Hindi pa talaga nito nakikilala kung
Liliana's Point of View*Nagising ako at agad akong napaupo sa higaan at agad kong hinanap si Asher at nakita ko siya sa gilid ko na mahimbing na natutulog habang nakayakap sa tiyan ko. Nakahinga naman ako ng maluwag.Pero di pa din ako nakakasiguro. Tiningnan ko ang kamay niya, ang mukha niya, ang paa niya at marami pang iba at mabuti naman at maayos lang siya."Are you done touching me everywhere, honey?"Napatingin ako sa kanya at nanlalaki ang mga mata ko dahil gising na siya. Agad akong tumalon sa kanya at niyakap ko siya ng maigi. "Akala ko kung ano na ang nangyari sayo!"Niyakap naman niya ako pabalik."Hindi ko hahayaang mangyari ang bagay na yun. I'm stronger than you think, wife.""No!"Nagulat naman siya sa sinabi ko."Hindi ka strong... Madadaplisan ka pa din ng bala."Mahina naman siyang natawa at umupo siya at nakayakap pa din ako sa kanya."Hmm... Yes, you're right. So I'm your baby?""Huh?""Puprotektahan mo ko, right? I'm not that strong, so I'm your baby?""Oo, baby
Liliana's Point of View*Gumawa ako ngayon ng cookies para kay Asher at Brother Enzo na busy sa opisina nito.Pero may something talaga kay Asher na kanina ko lang nakita at yun ay ang parang na-pressure siya na ano.Kaya nag-aalala ako sa kanya kaya heto ngayon ginawan ko muna siya ng pagkain para hindi na siya ma-down.Lumakad na ako papunta sa opisina ni Asher at kakatok sana ako nang marinig ko na parang seryoso silang nag-uusap ngayon."Kailan mo pa sasabihin ang tungkol sa totoong pagkatao mo?"Natigilan ako sa sinabi ni Brother Enzo. Totoong pagkatao? Sino? Si Asher ba ang mean niya?"Yun na lang kasi ang huling paraan mo para hindi siya magugulat sa hinaharap."Napakagat ako sa labi ko dahil sa sinabi ni Brother Enzo.Teka lang... Totoong pagkatao niya? Hindi naman siya Bampira diba o wolf? Hindi naman ito fictional so sa reality tayo. Don't tell me bakla ang Asawa ko?Pero imposible na
Liliana's Point of View*Di ko alam kung makakalakad pa ako ngayong araw na ito. Sinamaan ko ng tingin si Asher na nasa gilid na nakapout habang nakaluhod sa sahig at ako naman ay nakaupo sa higaan ngayon at nanginginig pa ang paa ko."Ang galing noh? Ginawa mo talaga? Paano na ako makakalakad nito?""Masasanay ka din naman sa bagay na yan, wife.""Aba't sumasagot ka na?"Napayuko ulit siya at napahawak ako sa ulo ko. "Paano na lang ako makakalakad mamaya sa airport? Flight natin mamaya ha.""I will carry you.""No!""Wife, I can do that. Pwede naman kita buhatin.""I'm your pretty assistant tapos bubuhatin mo ko sa harap ng madlang people. Gusto mo bang gawin akong mistress mo? Ha! Gusto mong bang magka-issue ka na may kabit ka?""Okay lang basta ikaw ang Asawa at kabit ko."Napakunot ang noo ko sa sinabi niya kaya tinapunan ko siya ng unan at hindi man lang umilag kaya ayun sapol sa mukha niya. "Di man lang inilagan?"Napabuntong hininga na lang ako at dahan-dahan na tumayo at gag
Shana's Point of View* Nakatingin ako sa gamot na hawak niya ngayon at nagdadalawang isip ding nakatingin ang grandpa at pinsan niya sa akin. Alam din nila ang tungkol sa gamot na iyon. Hindi ba talaga nila alam na delikado ang gamot na yun? "Guards!" Nanlaki ang mga mata ko dahil sa tawag ng Grandpa niya sa mga gwardya para siguro ikulong ako. "Wait." Natigilan naman sila nang magsalita ako at natigilan din ang mga gwardya na lumapit sa akin. Nandidito na din ang mga katulong na nakatingin sa amin. "What?" Napabuntong hininga ako at walang emosyon na nakatingin ako kay Theo. Kumirot ang puso ko ngayon pero hindi ko yun pinansin. Matapos ang lahat ng ginawa ko ay gaganituhin niya ako? "Subukan mong ipahuli ako. Hindi mo na ako kailanman makikita, Theoris. Mark my words. Kahit anong gawin mo ay di ako kailanman magsasalita." Di naman makapaniwala ang mga kasamahan namin dito dahil sa sinabi ko. Parang akala nila na hindi madadala si Theoris sa banta ko. Hindi ako kayang ma
Shana's Point of View* Nakarating na kami pabalik sa resort niya at naglalakad kami papasok ngayon nang may na-realize ako na isang bagay. Wala naman talagang kami pero bakit ganito ako kung magselos sa kanya? Wala namang kami. Natigilan ako sa paglalakad at napansin naman iyon ni Theo na tumigil ako sa paglalakad. "Sweetie, may problema ba? Let's go to our bedroom." "I'm sorry, dahil sa inasta ko kanina." Naguguluhan naman siyang napatingin sa akin. "Bakit ka humihingi ng tawad? Teka lang bakit parang nag-iba ang mood mo?" "Wag kang ma-guilty dahil wala naman tayong relasyon at di mo kailangan mag-explain sa akin." Natigilan naman siya sa sinabi ko at napatingin ako sa sofa sa gilid at lumakad ako doon at umupo. Kailangan kong pakalmahin ang sarili ko. Napapikit ako at napabuntong hininga pero mayroon pa din sa puso ko na parang kumirot siya na ano. "Sweetie, kailangan ko pa ding mag-explain sayo alam mo naman na lovers tayo ngay---" "Kung wala namang ibang tao ay di mo
Shana's Point of View* Damn him! Paano kung mapahamak siya! "Kuya Driver, Dalian niyo po sa pagpapatakbo! Wag niyo po siyang paabutin!" Nagulat naman sila sa sinabi ko. "Teka, kakaiba ka ha? Hindi ka ba natatakot sa amin?" "Hindi kaya madaliin niyo sa pagpapatakbo." Pero mas mabilis tumakbo ang sasakyan ni Theo kaya naabutan kami at hindi lang pala siya nag-iisa. Marami pala ang mga sasakyan ang nakasunod sa kanya ngayon na mga bodyguards niya. "Eeekkk!" Tili ng mga kasamahan ko dito nung may mga bodyguards na nasa labas na. "Sabi ko sa inyo full speed kayong magpatakbo eh. Ayokong makita si Theoris." Naiirita kong ani sa kanya. "Anong gagawin natin ngayon? Jusko! Kailangan nating umalis!" "B*Bo ka ba? Nakikita mo naman na maraming nakapalibot sa atin diba? Ha! Ginagamit mo ba ang brain cells mo?" "Anong gagawin natin?" "Hey." Napatingin naman sila sa akin ngayon at sabay pa sila. "Sumuko na lang kayo." Biglang bumukas ang pintuan at agad naman silang pinaghuhuli at
3rd person's Point of View* Gustong puntahan ni Theo agad si Shana pero hindi siya agad makapunta dahil sa babaeng nakahawak sa kanya ngayon. Matagal na niyang tinitiis ang babaeng ito para magkaroon lang ng antidote sa dad nito. "Bakit hindi ka na pumunta sa schedule mo sa bahay? Alam mo ba na hinihintay kita?" Walang emosyong nakatingin si Theo sa kanya. "I don't need that antidote anymore." Natigilan naman si Bea dahil sa sinabi ni Theo na hindi na nito kakailanganin ang antidote nito. "What do you mean by that? Magaling ka na ba?" di makapaniwalang ani nito sa kanya. "Bakit? Hindi ba ako gagaling sa antidote na binibigay ninyo sa akin?" Nakakunot ngayon ang noo ni Theo habang nakatingin kay Bea at natahimik naman ito at hindi nito agad nasagot ang tanong nito. Mahina na lang natawa si Theo na kinatingin ni Bea sa kanya. "I was right." Tumalikod naman si Theo dahil hahabulin niya pa si Shana pero agad namang niyakap ni Bea ang likod nito. "N-No, wag ka munang umalis."
Shana's Point of View Kinuha ko ang phone ko at may tinawagan kuno ako. "Hello, oh! Ikaw pala yan?"Nagulat naman yung babaeng lalapit sana sa akin at tiningnan niya ako ng pagtataka."Excuse me?" naiiritang ani niya sa akin."Miss, do I know you? Nakikita mo naman na may katawag ako diba?"Pinantayan ko ang pag-irita niya sa akin. Nako naman Theoris! Dinamay damay mo pa ako sa babae mo dito!Kunot noo naman siyang napatingin sa akin."Excuse me, miss? Baka na wrong person ka lang. Bye."Lumakad na ako palabas ng restaurant. Lumayo ako doon baka sugurin pa ako ng babaeng yun.At kung maaari ay low profile lang ako dito at wala ng iba pa dapat na makakakilala sa akin.Lumakad na lang ako nang makita ko ang ganda ng dagat kaya tinanggal ko ang sandals ko at lumakad ako doon sa gilid ng dagat.Habang niraramdaman ko ang hangin na tumatama sa mukha ko. Hindi ko pinansin ang mga tao sa paligid nang may napansin ako sa unahan na parang nalulunod ito. Wala man lang nakapansin sa kanya a
Shana's Point of View* Nakatingin ako sa kanya at magsasalita sana ako nang biglang tumunog ang phone ko na kinagulat ko. "Excuse me." Tumango naman siya at tiningnan ko kung sino ang tumatawag ngayon. Nanlalaki ang mga mata ko nang makita ko ang pangalan ng kakambal ko. Sinagot ko naman iyon. "Shana, go back home." "Ha? Bakit naman?" "We're so worried about you! Anong nangyari sayo kagabi? Baka nakakalimutan mo na may detector tayo sa kung ano ang mangyayari sa atin." Natigilan ako. Waaa! Bakit huli ko na na-realize ang bagay na yun? Dammit! "Are you okay?" Natigilan ako nang magsalita ang isa sa gilid ko. Agad akong nag-sign na wag maingay. "Oh who's that man, Shana?" 'Man? May kasamang lalaki ang anak natin!' rinig kong sigaw ni Dad. "Teka nandyan si Dad?" "And also Mom. Kaya umuwi ka na dito kasi kagabi ka pa namin hinihintay." "Twin, let me explain, mamaya chat kita mamaya. Wag muna ngayon, please. May ginagawa pa ako at pakisabi kina dad at mom na nasa maayos
Shana's Point of View* Nagising ako na nag-aalalang nakatingin sa akin si Theo. "Thank God, are you okay? Wala bang masamang nangyari sayo?" Nagtataka naman akong napatingin sa kanya. "Huh? Anong nangyari sayo?" "Ang panyo mo may blood stains. Sayo naman ang dugong ito diba? Ano ba ang nangyayari?" Nanlaki ang mga mata ko dahil nakalimutan kong itago ang panyo ko na inubuhan ko ng dugo kagabi. "Uhmm... Wala lang yan. Ayos lang ako." Napakunot ang noo niya habang nakatingin sa akin. Paano ko ba lulusutan ang bagay na ito? "Uhmm... I-ikaw, ikaw ang sumuka ng dugo kahapon. Di ko alam kung ano ang nangyayari sayo kung bakit ka sumuka." Nanlaki naman ang mga mata niya dahil sa sinabi ko. "What?" "Diba, lasing na lasing ka kahapon at nagulat ako nung umubo ka habang natutulog ka at sumuka ka ng dugo at matapos nun ay wala na." "Akala ko unti-unti na akong gumagaling sa via?" mahinang ani niya sa sarili niya. "Hmm?" Napatingin siya sa akin at dahan-dahan na napa-iling. "Noth
Shana's Point of View* Nakatingin ako ngayon kay Theoris at lalapit sana ang labi niya sa akin nang pigilan ko ang labi niya kasabay ng pagtulak sa mukha niya. "Wag kang abuso. Nakailang rounds ka kanina. Sit properly, titingnan ko muna ang sitwasyon mo kung okay lang ba ang pakiramdam mo ngayon." "I'm fine." Napapout ulit siya na sinamaan ko ng tingin kaya napayuko siya inilahad niya sa akin ang kamay niya at tiningnan ko iyon at dahan-dahan naman akong napatango. "Kaya ko namang tingnan ang sarili ko. Doctor ako remember?" "Shut up. Baka nakakalimutan mo na nurse din ako. Intern pa nga lang." Napangiti na lang siya at lumapit sa akin. "Okay, ikaw na ang bahala sa akin, honey." Napaikot na lang ang mga mata ko dahil sa sinabi niya at ngumingiti naman siya na parang aso. Normal naman ang nakikita ko at napabuntong hininga na lang ako. "Tell me if you're not feeling well, okay? Wag mong itatago ang sitwasyon mo ngayon baka mabatukan kita." "Okay, my nurse." Binaba ko na ang
Shana's Point of View* Nakatingin ako habang nakatingin sa kalangitan habang kumakain ng bbq. Ang sarap pala sa feeling yung ganito. Sinabay pa ang picnic at ang overnight. "Okay lang ba ang pagkakatimpla ng bbq ko?" Natigilan naman ako nang magsalita ang isa ngayon sa tabi ko. "Okay lang." Napatingin naman siya sa mga sticks na nasa tabi ko at marami na ang nakain ko ngayon. "Ohh okay lang pala... Okay I will do everything para mag-upgrade ang okay lang mo." Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Napangiti na lang siya at inilapag niya pa ang another set at hindi na yun bbq kundi mga gulay iyon. Napatingin naman ako sa kanya. "You know hindi pwede marami kang kakainin na fats o mga ganitong pagkain baka magkaka---" "I know that. Thank you." Napangiti naman siya at inilahad sa akin ang luto niya. Napatingin naman ako sa cooler na nasa gilid ko at binuksan ko iyon at inilapag ko sa gilid niya ang beer. Napatingin naman siya sa akin. "Umiinom ka ng beer?" gulat na an