“SAAN tayo?” Tanong ni Travis,saglit itong bumaling sa gawi ng dalaga nakaupo sa tabi niya. Nasa passenger seat si Catherine at parehas sila lulan ng sariling kotse ng binata. “Dampa,” baliwalang sagot ni Catherine nakatingin doon sa unahan ng kalsada. “Dampa?” alanganin ang boses na tanong ni Travis. Saglit sinulyapan ni Catherine ang binatang nasa driver seat. Nakakunot-noo at nag-iisang linya ang makapal nitong kilay. Sa itsura ng lalaki ay mukhang hindi pa ito nakaapak ng dampa. “Ayaw mo? Baka gusto mo diyan na lang tayo kakain?” Sabay turo niya sa mga nakahilirang mga turo-turo na nadaraanan nila nasa tabi ng kalsada.“Sabi ko nga doon na tayo sa dampa.” Ani Travis na iniliko ang kotse minamaneho nito sa intersection ng Macapagal at Arroyo avenue patungong dampa. Napapangiti na lamang ng lihim sa sarili niya si Catherine ng nakikinita niya ang biglang pag-iba ng facial expression ni Travis. Halatang hindi pa nga ito nakaapak ng dampa sa tanang buhay nito.Nang narati
NAPAPATINGIN si Travis nasa paligid nila. Nakikinita niya ang mga taong naroon na kanya-kanyang umpukan sa lamesa habang nagkukwentuhan at nagtatawanan at sinasabayan ng iinuman ng mga ito. Saka niya napansin na siya lamang ang bukod tanging kakaiba ang kaniyang kasuotan masyadong pormal at professional ang dating. Bahagya tuloy siya nakaramdam ng pagkakailang. Tinanggal ni Travis ang kurbata nasa leeg niya. Isinunod niya hinubad ang kulay itim na coat na suot niya. At inilapag doon sa tabi ng lalagyan ng bag ni Catherine. Pagkatapos ay tatlong beses niyang itinupi pataas ang mahabang manggas ng kulay puting long sleeve ng polo na suot niya. Atsaka tinanggal ang tatlong magkasunod na botones ng suot niyang polo. Kaya naman ay kitang-kita ang mabalahibong dibdib ni Travis. Naging maluwag ang kanyang pakiramdam. Hindi naman inaasahan ni Catherine ang ginawang iyon ni Travis. Bahagya pa nga napaawang ang kanyang mga labi at tatlong beses napalunok ng sunod-sunod. Walang sina
NANG MGA SUMUNOD na mga araw ay kapansin-pansin ang madalas na pagpunta ni Travis dito sa boutique ni Catherine. Hindi naman lingid sa mga staff ng dalaga. Kaya naman nahing sentro siya ng tuksuhan ng mga ito. She's treat them like her friends. Their is no boss and employee between them. Ang mahalaga lang sa kanya ay may dedikasyon at seryoso sa trabaho. Bitbit ni Travis ang isang pongpong ng mga oras at dalawang supot ng mga pagkain. Nasa pintuan pa lang siya papasok dito sa loob ng boutique ni Catherine ay magiliw siya binata ng secreatary ng dalaga. “Good morning, Sir Travis, ang aga natin ah,” ani Lisa nakangiti. “Same to you, Lisa. Dinalhan ko ng food si Cath, for her breakfast at para na rin sa inyo.” Aniya itinaas ang dalawang supot na bitbit niya. Kaagad naman siya dinaluhan ni Lisa at kinuha nito ang dalawang supot ng mga pagkain. Take out niyon sa dinaanan niyang restaurant. “Thank you, Sir Travis. Palagi kaming busog at libre dahil sa’yo,” anas ni Lisa na
NINOY AQUINO INTERNATIONAL AIRPORT- kanina pa at ilang beses na rin sinusubukan ni Catherine na tawagan ang numero ni Travis. Ngunit un-attended pa rin ang cellphone number ng binata. Ilang minuto na lang ang nalalabi ay kailangan niya na rin pumasok doon sa loob ng immigration security at tumungo na roon sa gate para sa boarding pass ng eroplanong sasakyan niya patungong Singapore. Muli ay sinubukan niyang tawagan ang cellphone number ni Travis. “Last na talaga, to,” aniya sa sarili. Gustong tumalon ni Catherine sa tuwa ng mag-ring ang nasa kabilang linya. Ilang ring lang ay may sumagot na nasa kabilang linya ng tawagan. “Where are you?” Bungad na tanong kaagad ni Catherine. “I'm here,” sagot ni Travis. Naramdaman na lamang ni Catherine na may matigas na katawan ng tao ang bumangga sa kanya mula sa likod niya. Naiinis na bumaling siya paharap dito. Ngunit ganoon na lamang ang panglalaki ng kanyang mga mata ng mapagsino ang bumangga sa kanya. “Travis,” aniya hindi ma
Obod tamis na ngumiti si Travis na pinagtataka naman ni Catherine. Kinabig siya ng binata palapit sa katawan nito, saka pinunasan ang mga luha namilisbis sa mukha ng dalaga. “Nagagalit ang ali,” nagbibiro sabi ni Travis. Inalalayan nito si Catherine para maupo roon sa bakanteng selya nasa tabi lang din ng mesa.“What's going on?” tanong ni Catherine na nagtataka. Sa halip na sagutin ni Travis ang tanong niya ay malapad na ngiti sa mga labi nito ang naging sagot. Dahilan na mas lalong nainis siya sa lalaki. Tumayo siya mula sa silya inuupuan niya.“Travis, sagutin mo ang tanong ko. Ano ito? You are supposed to be your marriage proposal…” Hindi niya natuloy ang ibang sasabihin ng magsalita si Travis.“Halika, maupo na tayo. Sayang kung lalamig ang pagkain. Let us enjoy this very romantic evening,” sabi nito, atska muling inalalayan si Catherine para maupo. “Travis…”‘Cath, mamaya na ‘yan. Alam kong pareho na tayo nagugutom. Kain muna tayo, okay.”Napa buntong-hininga na lamang
Napaungol siya nang dumaiti ang mga labi ng nobyo sa kanyang puson habang unti-unting nitong ibinaba ang kanyang panty gamit ang mga kamay nito. “Ohhh…” Napakagat-labi siya upang pigilan ang lumalakas niyang ungol. Her breathing became ragged. Tumaas bumaba ang kanyang dibdib habang punong-puno ng atisipasyon niyang hinintay kung ano’ng susunod na gagawin ng nobyo.Nang tuluyang maibaba ni Travis ang kanyang panloob, sabik nitong sinunggaban ang kanyang pagkababae.Agad siyang napasabunot sa buhok nito nang buong kasabikan nitong tikman ang kanyang basa nang pagkababae. Pinaghiwalay niya ang kanyang mga hita para bigyan ito ng laya sa pagpapaligaya sa kanya.“Ahhh. It's feels so good.” She purred like a cat in heat habang iginagalaw ng bahagya ang kanyang balakang. Nanginginig na ang kanyang mga tuhod dahil sa hatid na sarap ng ginagawa ni Travis. She could feel the temperature risen inside the room.The heat, need, desire and lust between them were so intense that made her body ting
Pakiramdam niya ay naubos lahat ng lakas niya sa katawan pero walang katulad na kaligayahan Ang kanyang naramdaman ng mga sandaling iyon.Nang sa wakas ay natapos ang panginginig ng katawan niya, bahagya niyang inilayo Ang mukha rito.Nagtagpo ang kanilang mga mata. Parehong pawisan at naghahabol ng hininga. “That was so hot and intense.”Isang matamis na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Catherine. “You never failed to make me lose my mind.” Naglapat muli ang kanilang mga labi para sa isang mainit na halik. Kahit katatapos lang ng apoy sa pagitan nila, ramdam niya unti-unti pagninigas muli ng apoy na ‘yon.Nasa loob pa rin niya ang kaibigan nito at tila wala yata itong balak ilabas iyon.“I feel like I’m home whenever I’m with you.”Kunwari sumimangot siya. “You need to explain.” Akala yata Ng kumag na ‘to ay nakakalimutan niya na.Mahina itong natawa saka pinatakan ng isang matamis na halik ang kanyang mga labi. “I think it would be better for us to discuss that later. I still want
Kunwari ay sumimangot si Catherine. “So…From the beginning you've planned everything. At ako pa talaga ang kinuha mong planner, hah.”Ngumisi Ang kumag. “Parang ganun na nga. Iyon lang ang tanging naisip ko para makapunta ka rin dito sa Singapore ng Hindi ka makahalata.”“Kainis ka! Muntik na akong atakihin sa puso kanina. Akala ko talaga sa ibang babae ka magpoprose.”“Hinding-hindi mangyayari ang nasa isip mo, Cath.”“Kahit na naiinis pa rin ako sa ‘yo,” aniya akmang tatayo siya mula sa pagkakaupo niya sa kandungan ni Travis. Ngunit maagap nito nahawakan Ang magkabilang bewang niya.“Stay, Cath,” Ani Travis hawak pa rin nito ang bewang ni Catherine, atsaka pinaupo muli sa kandungan nito. Napasinghap SI Catherine, kasabay ng panlalaki ng kanyang mga mata ng maramdaman niya ang katigasan ni Travis sa naglalawa niyang pagkababae. Hindi niya napaghandaan ang epekto niyon. Alam niya sinadya iyon ng mokong.Umungol siya ng magsimulang gumalaw si Travis sa ibabaw niya.“Atleast give m
“Ang aga-aga pero mukhang pasan mo ang buong mundo. Nakabusangot ‘yang pagmumukha mo. Atsaka bakit ka napasugod dito?” mahabang litanya ni Freda. Huminga ng malalim si Bella bago nagsalita. “Someone sent me a lot of flowers…Aching…!” Anak ng pating talagang nangangati na ang kanyang ilong. “Wait, tama ba ang narinig ko? May nagpadala ng mga bulaklak sa’yo?” Tanong ni Freda, tila ayaw pa nitong maniwala. Sumimangot si Bella. “Hindi ko alam kung bingi ka o talagang nagbibingi-bingihan ka lang.” Umupo ng tuwid si Freda, diretsong nakatingin sa kay Bella. “Tapatin mo nga ako, Arabella. May nanliligaw ba sa’yo na hindi ko alam?” “Nagpadala lang ng mga bulaklak. Nanliligaw na agad? Hindi ko nga kilala kung sino nagpapadala ng mga bulaklak na ‘yun sa office ko.” “So kaya ka napasugod dito sa office ko ng ganitong oras dahil sa mga bulaklak na pinadala sa’yo at hindi mo nagustuhan?” Nakataas ang isang kilay sabi ni Freda. Pinukol niya ng masamang tingin ang kaibigan niya. “Guess what?
NANG mga sumunod na araw ay nagmistulang flower shop ang loob ng office ni Bella. Nang pagbukas niya ng pinto ay tumambad sa paningin niya ang napakaraming sunflower.“Agnes!” tawag niya sa pangalan ng secretary niya. Agad naman pumunta dito. “Kanino galing ang mga bulaklak na ‘yan?” Umiling si Agnes. Halatang hindi rin nito alam kung kanino galing ang mga bulaklak.“Hindi rin sinabi ng delivery boy kung kanino galing. Basta ang sabi para po kay Miss Arabella Alcantara. Kaya tinanggap ko naman ma’am.”Biglang sumakit ang ulo niya sa napakaraming bulaklak sa loob ng opisina niya. Gusto yatang gawing flower shop ang opisna niya kung sino man ang nagpapadala sa anya ng mga bulaklak.Nagsimula na rin mangati ang kanyang ilong. Allergic siya sa sunflower, iyon ang dahilan ng pangangati ng ilong niya.“Pakitanggal ang mga bulaklak na ‘yan sa loob ng office ko,” aniya nagsimula ng mairita ang ilong niya. “Saan po ilalagay” Tanong ni Agnes, palipat-lipat ang tingin nito kay Bella at sa m
HINDI nagpatinag si Bella sa boses ng babaeng tumatawag sa pangalan ni Tristan. Mas gusto pa niya na makita sila na magkasama ni Tristan. Titingnan niya lang kung ano ang gagawin ng Mavie na iyon kapag nakita nito ang gagawin niya.Lakas loob na siya na ang unang gumawa ng unang hakbang. Ibinaba niya ang kamay niya sa harap ni Tristan na tanging khaki pants ang soot nito. Kaya ramdam niya ang matigas nitong alaga na nagreregodon mortiz. Kahit na may manipis na telang sagabal sa pagitan ng kanyang palad.“Damn it!” ani Tristan, sinundan ng mahabang buntong-hininga.Lihim napangisi si Bella, alam niyang apektado si Tristan sa ginagawa niyang paghawak sa malabukol nito.“Do you like it?” aniya sa mapang-akit na boses, sabay kindat dito.“This is you want huh,” ani Tristan atsaka walang babalang sinakop ng mapusok na halik ang mga labi ni Bella. Nagsimula na rin lumikot ang kamay nito sa katawan ni Bella. Pilit pinapasok ng dila nito ang loob ng bibig niya. Nag-eespadahan ang kanilang m
NAPABUNTONG-hininga ng malalim si Bella, bago pumihit paharap dito.“Ano ang kailangan mo?” Tanong niya kahit may ideya na rin siya kung bakit ito lumapit sa kanya. Inihanda niya na rin ang kanyang sarili sa mga maanghang na salita sasabihin ni Tristan.Hindi ito sumagot bagkos patuloy itong naglalakad palapit dito sa kinatatayuan niya. “May kailangan ka?” singaw sa ilong tanong niya ulit.“Lets talk,” nakatiim bagang sabi ni Tristan.“Tristan, nag-uusap na tayo,” pabalang sabi niya.“Huwag kang pelosopo Bella,” may iretasyon sa boses sabi ni Tristan.Lihim napangiti si Bella. Asar talo na naman ito sa kanya. “Bakit gusto mo akong makausap?”“Inutusan mo si Nica para ipahiya si Mavie, right?”Tumawa ng pagak si Bella. “Do you think gagawin ko iyon? Turuan ng masama ang anak ko? Atsaka but ko namann gagawin ‘yun?”“For your own interest, kaya ginamit mo si Nica.”“My own interest?” kusang nagtaas ang isang kilay sabi ni Bella. “Hindi ko gagamitin ang anak ko sa sariling interest sina
NARAMDAMAN na lamang ni Bella na may yumoyogyog sa balikat niya. Dahilan nagpabalik sa kanya sa kasalukuyan.“Mommy, Im hungry,” ungot ni Nica. Sabay hatak nito sa isang kamay niya para pumunta roon sa buffet table. Ngunit bigla na lamang ito napahinto sa paghakbang ng mga paa nito.“Baby why?” nagtatakang tanong niya.“Mom, look, iba na naman ang kasamang babae ni Daddy,” nakabusangot sabi ni Nica, hindi kayang ipinta ng magaling na pintor ang itsura nitto.Sinundan ni Bella ang direksyon na itinuro ni Nica. Si Tristan at ang kasama nitong babae. Magkatabi ang mga ito sa upuan ngunit magkadikit ang mga katawan ni Tristan at ng babae nito. Tila walang pakialam ang mga ito sa mga taong naroon. Hindi man lang naisip ni Tristan ang maaaring maramdaman ng kanilang anak.“Nica,” bulalas tawag niya sa anak ng mabilis itong lumakad. “Saan ka pupunta?”“Doon kay Daddy, mom.”“Bumalik ka dito…” Sundan niya sana ang anak. Ngunit natigil siya ng may humawak sa isang braso niya. “Hayaan mo na s
TRISTAN AND BELLA STORYILANG sandali pa ay hinakbang na rin ni Bella ang kanyang mga paa. Naupo siya sa upuan na katabi ng inuupuan din ni Nica. Ang unica hija niya.“Mommy.” anang ng sampung taong gulang na si Nica. Ningitian niya ang anak. “Hey, baby,” aniya sa mahinang boses. “Bakit ngayon lang kayo dumating, mommy? Late na kayo ni Tita Cath. Ang akala ko hindi na matutuloy ang kasal nila ni Daddy Travis,” mahabang litanya ni Nica, animo’y katulad sa matanda kung magsalita.“Nakalimutan ko kasi ang bridal boutique ni Tita Cath mo, kaya binalikan ko. Atsaka ang tagal kong napapayag ang Tita Cath mo na pumunta dito. Buti nga napapayag ko pa siya,” mahabang explanation niya kay Nica.Nang magsimula na ang seremonya ay parehas na silang natahimik na mag-ina. Ilang sandali pa ang nakalipas ay natapos na rin ang seremonya ng kasal. Umani iyon ng malakas na palakpakan at pagbati sa bagong kasal.“Mommy, what happened?” nagtatakang tanong ni Nica, nakatingin doon kay Travis sa sumigaw
HUMAHANGOS na tumatakbo si Bella, upang sa ganoon maabutan niya si Catherine. Ngunit bigla na lamang siya napahinto ng makita niya roon sa di kalayuan si Catherine na may kausap na lalaki. Kilalang-kilala niya ang kausap nito. Si Tristan Monteiro, ang asawa niya at ama ng kanyang anak.Napabaling ang tingin niya sa babaeng kasama ni Tristan. Animo’y katulad sa butiki nakadikit ang katawan nito sa katawan ni Tristan.Bigla tuloy siya nakaramdam ng pagka concious for herself. Dahil sa kakatakbo niya ay tagatak ang kanyang pawis.Bigla siya nataranta ng ihakbang ni Catherine ang mga paa nito. Hindi p’wedeng pumasok doon sa hidden garden si Catherine na hindi nito hawak ang bridal boutique nito.Yes, its Catherine’s wedding day. Ngunit hindi nito alam na sariling kasal ang pupuntahan nila. Ang sabi kasi niya ay pupunta lang sila ng party. At kailangan niya pilitin ito kanina para lang sumama sa kanya.“Catherine!” tawag niya sa pangalan ng kaibigan, sa medyo may kalakasan boses ng sa ga
ANONG ginagawa ni Tristan dito? Tanong niya sa sarili. Naglalakad ito palapit dito sa kinatatayuan niya.“Tistan,” aniya ng tuluyan ng nakalapit dito si Tristan at ang kasama nitong babae.“Hi, Cath, I’m happy to see you again,” malapad ang ngiti nakapaskil sa mga labi nito.“Attend rin ba kayo ng party?” Tanong niya. Wala pa rin siyang ideya kung anong klaseng party ang dadaluhan nila ni Bella. Ang magaling na Bella ay bigla na lamang ito nawala.“Yeah,” maikling sagot ni Tristan, tumitingin ito sa paligid. “Bakit ikaw lang mag-isa? Nasaan ang kasama mo, Cath?” Sunod-sunod tanong ni Tristan.Kahit paano ay nabunutan siya ng tinik sa kanyang dibdib sa kaalaman makasabay niya sina Tristan. Hindi siya mapagkamalan gate-crash party. Kapag nagkataon, talagang nakakahiya. “Tristan, do you have an idea, what kind of party…” Hindi niya nasabi ang ibang sasabihin ng muling nagsalita si Tristan.“Wala ka pa rin bang alam Cath?” Balik tanong ni Tristan.Umiling siya. “Wala eh. Basta na lang
“MALAYO pa ba tayo?” nababagot tanong ni Catherine, nakatingin doon sa unahan nitong kotse sinasakyan niya.“We almost therea,” sagot ni Bella, habang nagmamaneho ng kotse. “Umidlip ka na lang muna. Gisingin na lang kita kapag nakarating na tayo roon,” suhistiyon nito.“Hindi ako inaantok,” aniya isinandal ang ulo sa may headrest ng inuupuan niya. Pero sa totoo lang wala siyang tiwala kay Bella. Mamaya kung saan siya dalhin nito.“Talagang party ba ang pupuntahan natin?” Hindi pa rin mapakali tanong niya. Napapansin niya rin na malayo na sila mula sa city. Ang kotse sinasakyan nila ay ang mataas na bahagi ng kalsada ang binabaybay niyon.“Just relax, Catherine,” mahinahon ang boses sabi ni Bella. “Don’t worry wala akong masamang gawin para sa ipapahamak mo.”“Wala akong sinabi mo.”“Pero ‘yun ang nasa isip mo.”Guilty siya sa sinabi ni Bella. Mas minabuti niya na lamang na tumahimik.Habang nasa byahe ay binalot ng mahabang katahimikan sa loob ng sasakyan na tumatakbo.Habang bin