Napayuko siya, pilit itinatago ang sakit na muling bumabalik."Clark, matagal na iyon. Wala nang dahilan para pag-usapan pa natin." pag-iwas niya."Pero kailangan nating pag-usapan. Gusto kong magpaliwanag sa’yo. Hindi ko na kayang palampasin ito. Matagal na kitang gustong kausapin pero palagi kang lumalayo. Palagi mo akong iniiwasan.""Hindi kita iniiwasan, Clark!" agad na sabi niya, pero alam niya sa sarili niyang hindi iyon totoo. Kung pwede lang siyang magkulong sa bahay nila para hindi sila magkaroon ng pagkakataon ni Clark tulad nito, gagawin niya. Parang pinipiga kasi ang puso niya sa tuwing naaalala niya ang nakaraan."Fe, alam kong nasaktan kita noon. At nagsisisi ako. Pero gusto ko lang malaman mo na hindi ako sumuko sa’yo. Oo, nagkamali ako, pero kung kaya kong ibalik ang lahat, gagawin ko. Gagawin ko para sa’yo at para sa anak nating si Clarkson."Napatingin siya dito. Ramdam niya ang pagmamahal nito sa anak nila."Anak ko siya. Alam kong matagal na akong nawala sa buhay m
Nagising siya mula sa masarap niyang pagtulog. Hinatid siya kagabi ni Clark sa bahay niya pagkatapos ng party. Naiilang pa rin naman siya, pero kahit paano ay nakakapag-usap na sila.Napangiti siya nang makita ang anak sa tabi niya. Kamukhang-kamukha ito ni Clark. Hindi maipagkakailang anak niya talaga ito. Hinaplos niya ang malambot na pisngi ng anak, mahimbing ang tulog nito. Maya-maya naman ay dahan-dahan niyang hinawakan ang maliliit nitong kamay."Para sa'yo ito, anak. Pipilitin kong kalimutan ang mga sakit na dinulot ng daddy mo sa akin para magkaroon ka ng buong pamilya."Kung dati ay mapait sa kanyang puso, ngayon masasabing medyo nakahinga na siya nang maluwag. In fairness naman kay Clark, ginagawa naman nito ang lahat para matanggap niya muli.Dahan-dahan siyang tumayo para hindi magising ang baby niya. Nilipat niya ito sa kuna at maliligo siya nang mabilisan, plano nayng pumunta ng resort. Paglabas niya ng kwarto ay nagulat siya nang wala na ang anak niya sa kuna. Napaling
Nakita niyang malungkot si Clark. Hindi niya alam, pero she had the urge to comfort him. Lumapit siya at umupo sa tabi nito saka niyakap.Sa pagdantay ng mga katawan nila... pakiramdam niya hindi sapat ang yakap lang. Siya na mismo ang lumapit kay Clark para halikan ang labi nito.Noong una ay nagulat ito, pero sa huli siya na rin ang nagpatiayon. Nilamnan nito ang paghahalikan nila habang ang anak nila ay nasa pagitan nila. Pumikit siya at ninanamnam ang kanilang paghahalikan. Na-miss niyang hinahalikan siya ni Clark. Maingat itong gumagalaw sa paghalik, walang pagmamadali. Ilang minuto pa silang nasa ganoong posisyon nang umiyak ang anak nila... malamang ay nasisikipan na sa kanila.Agad silang tumigil. "Shit! What have I done?!" Hindi niya napigilang sisihin ang sarili."It’s okay, babe. I feel the same way. I've always wanted to kiss you, so you can kiss me whenever you want. I don’t mind." biro nito saka siya natawa.Napuno ng tawanan ang kwarto nila. Bumalik na ang relasyon nila
Nasa kasarapan sila ng kanilang pagroromansahan nang biglang may kumatok sa kwarto niya. Mabilis silang naghiwalay!... Para silang mga binatilyo at dalagita na natakot mahuli ng mga magulang."Anak, andito na ang mga pinamili mo. Lulutuin ko na ba?" sigaw ng nanay niya sa labas ng kwarto."Ahm, ako na ang magluluto, Nay. Susunod na ako sa baba." sagot niya.Agad siyang bumaba sa kama, pero bago siya lumabas ay binalikan niya si Clark, na nasa kama pa at muling dinampian ng halik saka dali-daling lumabas.Napapangiti na lang siya sa ginawa niya.Pagbaba niya, nasa harap ng TV ang nanay at tatay niya at nanonood ng balita. Dumiretso siya sa kusina saka inumpisahan nang magluto. Habang hinihiwa ang mga ingredients, napapangiti na lang siya sa naganap sa kanila ni Clark kani-kanina lang.Maya-maya, nakita niyang pababa ng hagdan ang kanyang mag-ama. Ahhh... ang sarap banggitin ang "mag-ama." Tila natanggap na niya talaga si Clark sa buhay niya."Andito na pala ang apo kong pogi!" masayang
*************CLARK'S POV:Kasalukuyan na siyang nasa airport. Hinatid siya ng mga kaibigan niya kasama ni Fe. Hindi niya maipaliwanag kung gaano siya kasaya sa mga oras na iyon. Kung hindi lang talaga importante, ay hindi siya uuwi ng Manila. Mas gusto niya na lang sa Iloilo kasama si Fe at si Clarkson. Sa ilang araw ng pananatili niya doon, ay narealize niyang pwede naman pala siyang magkaroon ng tahimik na buhay.Pero pinapangako niya, matapos lang ang lahat ng ito ay babalikan niya ang mag-ina niya. Magpo-propose siya kay Fe at sana ay pumayag itong magpakasal sa kanya.Napapangiti siyang maalala ang mga tagpo nila ni Fe. Sa tantiya niya ay parehas naman sila ng nararamdaman. Alam niyang mahal pa siya ni Fe at ganoon din naman siya. Hindi naman agad nawawala iyon. Halos magkadikit na ang bituka nila dahil naging mag-bestfriend muna sila bago naging lover.Nang marinig ang announcement ng piloto na nakarating na sila sa Manila airport, ay naghanda na siyang bumaba. Kailangan niyang
"Fe? Huhuhu… si Clark!""Tita, ano po ang nangyari kay Clark?" Agad siyang kinabahan. Hindi niya alam kung ano ang nangyayari."Fe, makinig kang mabuti. Si Clark… binaril siya! Huhuhu!"Parang gumuho ang mundo niya sa narinig niyang balita. Nanginginig siyang napahawak sa dibdib niya. Hindi agad siya nakapagsalita. Tila iniisip pa niya ang sinabi ng mommy ni Clark."A-Anong ibig mong sabihin, Tita?!" muli niyang tanong. Kailangan niyang makasigurado na tama ang narinig niya. Baka bigla na lang nitong sabihin na prank lang iyon at wala talagang nangyaring ganoon."Hindi ko pa alam ang buong detalye, pero tinambangan siya sa airport. Si Bryan ang may pakana!..."Napaupo siya sa sahig, nanginginig ang buong katawan at nawzlan ng balance. Ang takot at pangamba ay bumalot sa kanya. "C-Clark..." bulong niya habang nagsisimulang tumulo ang kanyang luha."Tita… kamusta na po si Clark? Gusto ko pong pumunta diyan… saan po siya dinala? Huhuhu…" Hindi na niya napigilan ang pag-iyak."Kritikal an
Nagkatinginan sina Ken, James, Jonie, at Bebe. Kita sa kanilang mga mata ang galit at pag-aalala.“Kailangan nating mapuntahan si Clark!” mariing sabi ni Ken. “Hindi natin alam kung may kasabwat pa si Bryan na nagmamanman dito.”Tumango siya habang humihikbi. Hanggang ngayon ay hindi pa rin nababawasan ang takot niya kahit pa nahuli na ng mga pulis ang gustong kumuha sa kanya.“Hindi ako titigil hanggang hindi ko siya nakikita… kailangan kong malaman kung ligtas siya. Huhuhu bestie, tulungan mo ako. Ano'ng gagawin ko? Huhuhu! Si Clark!” hagulgol nya habang nakayakap kay Jonie.“Wag kang mag-alala, bestie. Tutulungan ka namin. Kaibigan din namin si Clark. Magpapasundo tayo sa private plane namin. Sabay-sabay tayong umuwi ng Manila.”“Thank you, bestie. Huhuhu.”Agad na silang nag-ayos ng kanilang mga gamit. Pinasundo niya na rin ang mga magulang niya sa kabilang barangay para isama sa Maynila, kasama ang anak niya. Hindi siya mapapanatag kapag maiiwan si Clarkson doon. Tanging sina Tot
Doon niya nakumpirma na may kasama nga si Tita Felicia doon, dahil hindi pa naman niya binanggit si Clarkson dito. Ang gusto sana niya ay si Clark ang magsasabi sa pamilya nito tungkol sa anak nila. Paanong nalaman ni Tita ang tungkol kay Clarkson?Lalo siyang kinabahan para sa kaligtasan ni Clark. Kung andoon nga si Bryan sa ospital, posible na nitong patayin ang nobyo niya. Hindi lang si Clark… pati na rin si Tita Felicia. Naiyak na siya, wala pa man.Nakita niyang sinenyasan siya ni Ken na kausapin pa si Tita Felicia. Tumikhim siya para tanggalin ang bara sa kanyang lalamunan.“Sige po, Tita… pupunta na kami diyan ni Clarkson.”“Sige, iha, bilisan niyo ha…” Hindi na ito nakapagpigil at umiyak na.“Opo, Tita. Pupunta kami ni Clarkson. Mag-ingat po kayo diyan.” Seryoso siya. Alam niyang takot na takot na si Tita Felicia sa mga oras na ‘to.Pagkatapos nilang magpaalaman ay pinatay na niya ang telepono saka binuhos ang lahat ng kaba sa pamamagitan ng pag-iyak.“Huhuhuhu… guys, paano na
Wala na siyang nagawa para pigilan ito. Gusto niya din naman ang ginagawa ni Clark. Lalo pa nitong pinaigting ang init ng katawan niya nang gumapang na pababa ang kamay nito at ipinasok sa loob ng shorts niya.Awtomatikong kinipot niya ang dalawang hita. Naiilang siya dahil hindi pa rin maalis sa utak niya na anumang oras ay may makakita sa kanila.“Open your legs....” utos nito nang hindi ito makapasok sa hiwa niya."C-Clark, no...""Ibubuka mo 'yan o sisirain ko itong shorts mo?"Bigla siyang nawindang sa narinig. Kapag sinira nito ang shorts niya, babalik sila ng mansion na walang shorts. Mas lalong mahuhuli sila na may ginawa silang kababalaghan!“Open your legs!” muling utos nito.Dahan-dahan niyang binuka ang dalawang hita. Hindi pa man ito lubusang nakabukas ay ipinasok na agad nito ang isang daliri sa hiwa niya nang magkaroon ng pagkakataon. Agad siyang napakapit sa balikat nito."Aghhh.... fuck, Fe... Ang init ng p*ssy mo sa loob. Basang-basa ka na... I can't wait to bury my
Tumayo ito pero muntik nang matumba kaya inalalayan niya. Hinawakan niya ito sa bewang pero hindi na umiwas. Si Tita Felicia naman ay nakaalalay din sa kabila. Pinagigitnaan nila si Clark. Sa laki ni Clark ay hindi niya ito kayang saluhin sakaling matumba ito.Humawak din ito sa bewang niya, pero naramdaman niyang nilalaro nito ang daliri sa parteng iyon ng bewang niya… Chinachansingan siya nito!Agad na umangat ang tingin niya dito, pero nagmaang-maangan lang ito. Hinayaan niya na lang ang lalaki. Ayaw niyang kunin ang kamay nito sa bewang niya dahil baka makita ng mga magulang nito.Maya-maya naman ay lumipat ang kamay nito at umakbay sa kanya. Doon na naman siya pasimpleng hinahaplos sa leeg.Ganung posisyon sila habang naglalakad papuntang garden. Walang kamalay-malay si Tita Felicia na ganun ang ginagawa ni Clark sa kanya. Napapikit na lang siya nang lalong pinaigting nito ang paghimas sa kanya. Sensitive pa naman ang katawan niya ngayon dahil sa nangyari sa kanila kagabi. Hindi
Nagising siya kinabukasan na wala si Clark sa tabi niya. Hindi siya makapaniwalang may sakit ito dahil ilang beses siyang inangkin kagabi. Ang akala nga niya ay doon na ito matutulog sa kwartong inuukupa niya, pero ngayong nagising na siya, wala doon ang nobyo.Baka lumipat ito sa kabilang kwarto nang makatulog na siya.Napatingin siya sa relo. Alas otso na ng umaga."Huh? Ganun kahaba ang tulog ko?" tanong niya sa sarili niya. Hindi siya nakakain ng hapunan kagabi. Wala ring tumawag sa kanya para kumain.Dali-dali siyang pumasok sa banyo para maligo, nagpalit ng komportableng damit, saka mabilis na lumabas ng kwarto. Gusto niyang daanan sana si Clark sa kwarto nito, pero narinig na niya ang boses nito sa baba. Parang siya na lang ang wala doon."O, iha, andito ka na pala?" masayang salubong ni Tita Felicia sa kanya. Andoon na rin si Tito Amado, na mukhang malungkot dahil wala si Clarkson. Kapag ganitong umaga kasi ay si Tito Amado ang nagbabantay sa anak niya. Unang araw ni Clarkson
Si Clark ang nakauna sa kanya at ang tanging lalaking pinayagan niyang makagalaw sa katawan niya. Ang katawan niya ay para kay Clark lang at wala nang iba."Shit, baby... fuck, ang sarap... ahh..." Hinawakan siya nito sa balakang at tinulungang tumaas-baba doon. Napapikit na lang siya sa bilis ng pagsagad nito sa butas niya. Halos hindi siya makahinga habang parang binabarena ang kaibuturan niya."Ohhh... ahh... I'm coming, baby... Shit, ahhhh!" mahabang ungol ni Clark."Me too, babe... I'm cumming... Shit, ahhhh..." Napahawak siya sa headboard at nagpaubaya, hinayaan niyang si Clark na ang tumapos ng sinimulan niya."Ahh... Ahhh... Ahhh..." ungol ni Clark habang tinataas ang balakang nito at sumasalubong sa balakang niya. Tanging mga ungol at pag-uumpugan lang ng kanilang mga katawan ang naririnig sa loob ng kwartong iyon. Para silang mga hayok sa laman. Mabuti na lang at sila lang ang naroon. Sa ingay ng kanilang pagtatal*k, baka marinig sila sa labas sakaling may iba pa silang kasa
Napatingin siya dito. "S-show you what?""Show me how much you love me!" walang emosyon nitong wika.Na-gets niya ang ibig sabihin ni Clark. Lumunok muna siya ng ilang beses, dahan-dahang tumayo at lumapit sa nobyo.Nakatihayang naghihintay lang ito sa maaaring niyang gawin. Actually, hindi niya alam kung ano ang gagawin pero nagbakasakali na lang siya.Dahan-dahan siyang umakyat sa kama. Nakatitig sila sa isa't isa. Ang lakas ng kabog ng dibdib niya pero hindi niya alam ang nararamdaman ni Clark sa mga oras na 'yon, hindi mababasa sa mga mata nito.Maingat siyang dumukwang at hinalikan ito sa labi. Hindi tumugon si Clark, hinayaan lang siya sa gagawin niya. Ginalaw niya ang labi sa labi nito. Napapikit siya sa kanyang ginagawa. Aaminin niyang nalilibugan na agad siya just by kissing Clark."Ohhh..." Hindi niya napigilang umungol nang sa wakas ay tumugon na si Clark. Pinagalaw na rin nito ang labi at lalong nilaliman ang paghahalikan nila. Kinabig pa siya nito sa bewang para lalong il
"Bakit ang tagal mong bumalik???" Napaigtad siya nang pagpasok niya sa kwarto ni Clark ay sigaw agad ang sumalubong sa kanya."Ah, pasensya ka na. May inayos lang ako sa labas." nauutal na wika niya. Matalim ang tingin nito habang papasok siya. Inasikaso pa niya ang pag-alis ng mga magulang at anak niya. Gusto niyang ihatid ang mga ito sa airport pero baka hanapin siya ni Clark. Si Rosie at mga magulang ni Clark na lang ang nagpresintang maghatid sa airport. Sila lang dalawa ni Clark ang naiwan sa bahay, bukod sa mga katulong na nasa baba.Pinulot niya isa-isa ang mga pinaghubaran nitong damit na nakakalat sa sahig. Malungkot pa siya dahil nagkakahiwalay na naman sila ng anak niya."Kapag di ka masaya sa ginagawa mo, puwede ka nang umalis!" muling sita nito sa kanya."Ah, hindi… may iniisip lang ako.""In the first place, bakit ka nga ba andito?"Napatingin siya sa gawi ni Clark. Matalim din ang tingin nito sa kanya. "Come here!"Dahan-dahan siyang lumapit sa tabi ni Clark."Ang sabi
"Tonta! Bakit ang tagal mo?!" mura nito pagkatapos uminom ng gamot. Ang init ng ulo nito."Pasensya ka na. Di ko kasi alam kung ano ang ipapainom, babe...""Ganyan ka ba mag-alaga sa akin? Kung hindi ka marunong, umalis ka na lang dito! Get out of my room!"Napatingin cya kay Clark. Ok lang sana kung hinid pa cya nito maalala pero bakit prang inaalila na cya? Katulong ba ang tingin sa kanya?Naluluha siyang lumabas ng kwarto. She’s never been humiliated in her whole life.Paglabas niya ng kwarto ay sakto namang andoon pa ang mga magulang niya, parang hinintay talaga ng mga ito na makalabas siya doon. Dali-dali siyang nagpunas ng mga luha."Nay... Tay... Andyan pa pala kayo?" Pinilit nyang gawing normal ang boses ng hindi mahalata ng mga ito na kakaiyak nya lang. "Sinaktan ka ba niya, anak?""H-hindi po, nay! Nagalit lang siya dahil di ko alam kung anong gamot ang ibibigay ko. Biglang sumakit kasi ang ulo niya." Paliwanag nya. ayaw nya din masira si Clark sa paningin ng mga magulang n
Kasalukuyan silang nasa kotse, pauwi ng mansion nina Clark. Nasa passenger seat si Tita Felicia, at sila naman ni Clark ang nasa likod. Hindi siya pinapansin nito, nakatingin lang ito sa labas ng bintana na parang sinasaulo ang daan.Pasimple lang siya kung tumingin dito dahil baka magalit ito sa kanya. Kahit na may benda ito sa balikat at ulo ay hindi maitatangging napakagwapo pa rin ni Clark. Pumayat lang ito ng kaunti pero hindi iyon nakabawas sa gandang lalaki nito.Napatingin si Clark sa kanya. Marahil ay napansin nitong pinagmamasdan niya."What are you looking at?" sita nito."Ah, eh... wala..." pagsisinungaling niya. Hindi niya napansin na napatitig na kasi siya dito. Marahil ay nawiwirduhan ito sa kanya.Maya-maya ay napangiwi ito at humawak sa ulo na may sugat. Agad naman niya itong dinaluhan."Babe, are you okay? Masakit ba ang sugat mo? Sabi naman sa'yo, huwag muna tayong lumabas ng ospital. Baka kasi mabinat ka!" nag-aalalang wika niya."Don't touch me!" sigaw nito, pero
"Anak, wag mo naman sigawan si Fe... Gusto niya lang makatulong!" saway ni Tita Felicia sa anak."I don't need her help, Mom! Hanggang ngayon ay di ko pa rin maisip kung bakit ako nagkaroon ng nobya samantalang may asawa na ako!... Saan ba kasi si Cindy?" muling sigaw nito."She’s in Australia, anak. Doon siya nagtatrabaho, di ba?" pagsisinungaling ni Tita Felicia. Kapag sinabi nilang may bago na itong asawa, baka lalo itong magalit.Napayuko cya, ang pinapanalangin nyang maalala cya ni Clark sa muling paggising nito ay hindi nangyari. Estranghero pa din cya sa mga mata nito. Naaawa na si Tita Felicia sa kanya, pero kailangan pa nilang habaan ang pasensya dahil may sakit si Clark.Paiyak na siya nang dumating ang doktor."Good morning. How’s my patient?" nakangiting bati ng doktor. "How are you, Mayor?"Hindi sumagot si Clark. Nanatili lang itong nakasimangot. Di tulad dati na masayahin at palabati ito, ngayon ay naging bugnutin. Parang napahiya din ang doktor dahil hindi ito pinansin