"Ikaw ba talaga?" Sabi ni Simon nang tumayo ang lahat sa kani-kanilang upuan. Naglakad ang ilan sa gate at tumingin sa sasakyan.
"Talagang Ferrari ito," pagkumpirma ni Walter nang huminto ang asul na kotse sa gate."Maaaring totoo ang sinabi niya?" may nagtanong.“Ito ba talaga ang Ferrari niya? Galing ba talaga siya sa mayamang pamilya?" sabi ng isa pang tita.Nagulat at nataranta ang mga miyembro ng pamilya.Tapos, malakas na sinabi ni Yvonne sa lahat, “Stop being idiots. Ito ang Ferrari ni Brian.” Sa wakas ay naunawaan na nilang lahat at lalo pang nakaramdam ng paggalang kay Brian.Sabi ng isa sa kanila, “Tulad ng sinabi ko, hindi ito maaaring kotse ng batang ito. Gumagawa lang siya. Paano makakabili ng Ferrari ang isang tulad niya?"Sumang-ayon naman ang isa, “Ang galing ng boyfriend ni Yvonne. Nasa twenties pa lang siya, at nagmamaneho na siya ng Ferrari.”“Tama na yan. Gwapo siya, maalam, at maya“Mr. Ambrose, nandito na ang sasakyan mo. Matapos malaman na pinaplano ni G. Catulo na ihatid ito sa iyo nang personal, nais din ng mga manager ng Ferrari sa New York na matiyak na maaabot ka nito nang ligtas. Nag-hire si Mr. Catulo ng armored truck para ihatid ang sasakyan mo para matiyak na hindi ito masira.”“Salamat.” Ngumiti si Alex kay Mr. Catulo.“Mr. Ambrose, ibababa ko na ang sasakyan para sa iyo,” sabi ni Harold, at sumenyas siya sa dalawang armadong lalaki na nakatayo sa tabi ng armored transport vehicle. Ang dalawang lalaki, dala-dala pa rin ang kanilang mga machine gun, ay pumunta sa likod ng trak at ginamit ang kanilang mga susi upang buksan ang kandado. Binuksan nila ang pinto at ibinaba ang isang ramp, pinayagan si Harold na dahan-dahang paalisin ang sasakyan na nakaimbak sa loob.Ito ay isang puting Ferrari. Ang hitsura at hugis pa lang nito ay mas nakamamanghang kaysa kay Brian.Bumaba si Harold sa sasakyan, a
Pinaandar ni Alex ang kanyang mamahaling Ferrari sa kalsada, naiwan ang lahat ng iba pang sasakyan sa malayong likuran niya. Bumalik siya sa Green Island Garden District at pumarada sa harap ng villa bago pumasok sa loob at nakatulog.Kinabukasan, maagang nagising si Alex at naghanda ng almusal. Paglabas niya ng villa, nagulat siya nang makita niya si Karen Young na nakatayo sa kanyang pintuan. Matagal na niya itong hindi nakikita, ngunit ang ganda pa rin niya sa pagkakaalala niya.Nag-aalinlangan siyang naglakad pabalik-balik sa harap ng pinto, bumubulong sa sarili. Nang makita niya si Alex ay nagulat siya at agad na tumigil sa paggalaw.“Anong ginagawa mo dito?” walang pakialam na tanong ni Alex. Wala siyang balak yayain siya.Galit siya kay Karen. Sa huling pagkakataon na nakita niya ito, nilagyan niya ito ng droga, at kung hindi siya nahanap ni Zara at ng iba pa, malamang na nahihirapan siya.“I… I…” nauutal na sabi
“Pumunta ka rito,” sigaw ng ina ni Karen, si Alison, habang hinahampas niya ang kanyang kamay sa mesa. Nagulat si Karen kaya napatalon siya.“Alex,” sabi ni Karen, nahihiyang sumulyap sa kanya. “Mga magulang ko sila. Pwede kang umalis kung gusto mo." Ngumiti lang ito at kalmadong umakbay sa kanya papunta sa mesa.Alam ni Alex na kung aalis siya, mas mahihirapan si Karen. At dahil nangako na siya na tutulungan siyang mawala si James, mukhang magandang pagkakataon ito para makamit iyon.Pinandilatan sila ng mga magulang niya habang papalapit sila.“Bakit wala ka sa trabaho?” Nag-aalalang tanong ni Alison, hinila si Karen para tumabi sa kanya. “Anong ginagawa mo dito?”"Tumawag ako nang may sakit," bulong ni Karen. Noon pa man ay napakahigpit ng kanyang mga magulang, at hanggang ngayon, natatakot siyang manindigan sa kanila.“Ano?” Tanong ni Alison na nakakaramdam ng pagkabalisa at galit. An
"Alex, okay ka lang?" tanong ni Karen na iniangat ang ulo para tingnan siya. Medyo naantig si Alex. Siya ang natamaan, at nagtatanong pa siya tungkol sa kanya.Huminga ng malalim si Alison. “Talagang magagalit ka sa amin!”Naakit nila ang isang malaking pulutong na sabik na nanonood sa kanila at nagkomento sa kakaibang pamilyang ito."Nanghihingi ng pera ang lalaking ito, at may lakas ng loob siyang akitin ang aking anak," sabi ni Alison sa karamihan. “Ang aking anak na babae ay hindi kailanman nakipagtalo sa amin. Tingnan mo kung paano niya tayo kinakausap ngayon!”"Walang kwentang bata!" may ungol."Kailangan mong alisin siya," sabi ng iba. "Siya lang ang kasama niya para sa pera."Napatingin ang lahat kay Alex habang tinuturo siya ni Alison.Tumunog ang phone ni Alex. Ito ay si Robert Miller, ang manager sa Metro Sky Bank. Binitawan siya ni Karen, at sinagot niya ang tawag."Hello, Mr. Miller," sabi niya. "Tungkol ba
"Wala akong masyadong alam tungkol sa ganitong bagay," sabi ni Alex, habang maingat niyang binuklat ang ilang pahina ng impormasyong ibinigay ni Mr. Miller. Hindi niya maintindihan ang marami sa mga salita sa mga pahina, kaya tumigil siya sa pagsubok. "Dahil ang dalawang apartment building na ito ay nasa New York, kung gayon bakit hindi tayo pumunta at tingnan?"“Talaga. Magandang ideya iyon,” sabi ni Robert, na iminuwestra ang pinto.Tumayo si Alex at sinulyapan si Karen. "Mayroon akong ilang bagay na dapat asikasuhin ngayon," sabi niya. “Kaya kailangan kitang iwan dito. Kakausapin kita mamaya.”Gusto pa niyang tulungan si Karen na tanggalin si James. At ngayong alam na ng kanyang pamilya na mayaman siya, naniwala siyang hindi na muling maglalakas-loob si James na asarin siya."Okay," nakangiting sabi ni Karen. Muntik na niyang makalimutan na tinutulungan siya ni Alex para mawala si James."Let's go," sabi ni Alex, at pagkatapos ay l
"Suzan, sabihin kay Joe si Alex na huwag mag-abala," sabi ni Rose na may determinadong tingin. "Mag-isa tayong pupunta."“Rose, alam mo namang delikado para sa mga babae ang lumabas mag-isa sa gabi,” taos-pusong sabi ni Suzan. "Mayroong ilang mga insidente kamakailan na may mga batang babae na inaatake, at ang ilan sa kanila ay namatay pa nga. Hindi ka ba natatakot? Hiniling ni Joe kay Alex na protektahan tayo."“Ano ang dapat katakutan?” tanong ni Rose. "Ang night market ay puno ng mga tao, kaya hindi kami mag-iisa." Ngunit sa kabila ng paalala ni Suzan, medyo nakaramdam ng takot si Rose. “Sige. Hayaan mo siyang pumunta," sabi niya. “Pero sana hindi tayo magkagulo. Baka tumakas siya at iwan tayo.""Hindi, naniniwala ako na siya ay isang disenteng tao," nakangiting sabi ni Suzan. “Nakalimutan mo na ba na siya ang tumulong sa iyo sa insidenteng iyon sa Berkeley Hotel? At saka, huli na para magkansela. Hinihintay na niya tayo, k
"Limang beses kitang tinawagan. Bakit hindi ka sumagot?” Naglakad si Cathy sa harap ni Alex habang tulalang tanong nito.“Ano ang gusto mong sabihin?” Tumingin si Alex sa kanya. Siya ay kumikilos na parang baliw. Wala na siyang gustong gawin sa kanya.“Alex, mali ako... kasalanan ko to dati. Pagkatapos kitang hiwalayan, nalaman kong hindi kita kayang iwan. Ikaw lang ang gumagabay sa akin ng walang hinihinging kapalit. Magsimula tayo ulit, okay?” pakiusap niya, nakatingin sa kanyang mga mata.Hindi siya nagsisinungaling sa kanya. Matapos ang pagtrato sa kanya mula kina Billy at Simon Phillips, naunawaan na niya ngayon kung gaano kabuti si Alex sa kanya. Nakatulong din na alam na niya ngayon na galing siya sa mayamang pamilya.“Imposible!” Wala na siyang nararamdaman para rito, at hindi niya alam kung may iba pa itong motibo. Tumingin siya kay Russell at sinabing, “Bigyan mo siya ng labinlimang libong dolyares.”
"Heh heh, Rose... naaalala mo pa ba ako?" Binigyan siya ni Luciel ng masamang tingin.“Anong gusto mo? Buksan mo ang pinto!” Kumunot ang noo ni Rose at sinubukang buksan ang pinto, ngunit naka-lock ito.Naniniwala si Rose na si William Chase, ang presidente ng New York Merchant Union, ay nakatulong sa kanyang pamilya na lutasin ang isang problemang dala ng pamilya ni Luciel. Nagbigay ito ng malaking kumpiyansa kay Rose at nagpasigla sa kanyang matibay na saloobin kay Luciel.“Smack!” Sinampal siya ni Luciel sa mukha.Hinawakan niya ang baba niya, kinagat ang kanyang mga ngipin, at mabangis na sinabi, “Ngayon ay nagpapanggap ka sa harap ko! Sino ka sa tingin mo? Kahit itapon kita sa Hudson River, ano ang magagawa mo rito?"Niyugyog niya ito ng malakas. Pinihit niya ang kanyang leeg upang subukang makawala, na naging sanhi ng pag-agos ng dugo mula sa sulok ng kanyang bibig.“Rose!” Niyakap siya ni Suzan na may pag
Nakaupo sa likurang upuan ng kotse ang isang lalaking nasa edad kwarenta.Humihihit siya ng sigarilyo, nagbuga ng smoke ring, at sinabing may malumanay na ngiti, “Hindi mo ba nakikita ang batang iyon na mukhang napakasira? Wala yata siyang trabaho. Kailangan niya ng pera ng matandang babae, para makakain siya.”"Ngunit pagkatapos ay pumasok siya sa Ruby Hotel?" sabi ng driver.“Hoy, para kang tanga. Hindi mo ba nakikita na hindi niya kayang kumain? Baka naghahanap siya ng trabaho? I think pumasok siya sa Ruby para humingi ng trabaho bilang security guard or something. Mahirap malaman kung ano ang ginagawa niya,” sagot ng kanyang amo."Matalino ka naman boss." Napakamot ng ulo ang driver at nagtanong, “Nga pala, boss, hindi mo ba ililibre ang lahat sa kanilang pagkain sa Ruby ngayong gabi? Malapit na mag-alas otso. Hindi mo ba kailangan umakyat ngayon?”“Diba ikaw lang ang driver ko, o pinapatakbo mo rin ang schedule
“Salamat,” sabi ni Alex kay Nelly. Hindi siya tumingin sa kanya. Nagpatuloy lang siya sa pagkain“Bakit ka nagpapasalamat sa akin? I think that two women are eyesores,” she said.Medyo nakaramdam siya ng hiya sa kanya. Naisip niya na kung siya lang ang nasa trak niya pagkatapos niyang umalis araw-araw, tiyak na nalulungkot siya."Bakit mo sila pinahintulutan nang husto?" tanong niya, habang nakaupo siya sa isang stool at pinagmamasdan siyaNatigilan siya at sumagot, “Tatanda na kaming magkaklase. Ilang salita lang ang sinabi nilaHindi nila ako sinubukang bugbugin o ano pa man. Ayokong maging katulad nila. Kung magsisimula akong mang-insulto gaya ng ginagawa nila, baka maging katulad nila ako.”“Oh… mas mahaba ang pasensya mo kaysa sa akin. Kung may magalit sa akin, makakakuha ako ng sampubeses na mas nagagalit sa kanila," sabi niya. Wala siyang sinabi.Sa kanyang pitong taong pagsasanay sa kah
Tinitigan ni Leona si Alex, saka dahan-dahang tumayo at lumapit sa kanya. Medyo nataranta ang mga taong nanonood, lalo na si Darryl, na nakakuyom ang mga kamao.May nagtanong, “Anong ginagawa niya? Sigurado, hindi siya ang pipiliin niya?”Sumang-ayon ang kanyang kaibigan, "Mukhang handa niyang sirain ang kanyang pamilya dahil sa isang butil ng mais.""Hindi ako makapaniwala," sabi ng isa pang lalaki.Natigilan din si Alex, at kumirot ang puso niya habang iniisip, sa wakas ay aamin na ba si Debbie na kilala niya ako?Agad siyang lumapit kay Alex, tiningnan siya nang diretso sa mata, ngumiti, at sinabing, “Gusto kong magpasalamat sa iyo. Ang sarap ng mais mo. It made me feel very emotional and, because of this, I know for sure that you are deeply in love with your girlfriend, Debbie. Sobrang naantig ako sa pagmamahal mo. Napakaswerte niya na may nobyo na nagmamahal sa kanya ng kasing lalim ng pagmamahal mo, pero hindi talaga ako siya. Gayunpa
Nang makita ang discomfort ni Alex, napangisi si Darryl at sinabing, “Sige, kunin mo na ang pera. Magagawa mo ito sa iyong telepono. Ang limang daang dolyar ay hindi gaanong."“Naka-freeze ang pera ko, at hindi ko ito mailabas pansamantala,” mahinahong paliwanag ni Alex kay Leona.“Shit, I bet na-freeze ang account niya dahil hindi niya mabayaran ang mga utang niya,” natatawang sabi ni Darryl.May iba pang sumigaw, "Kung nabubuhay ka sa utang, paano sa palagay mo makakalaban mo si Darryl?"Napalunok si Alex nang makita niyang may kahina-hinalang nakatingin sa kanya si Leona. Nag-aalalang sabi niya, “Sa totoo lang, hindi ako nagsisinungaling. Marami akong pera sa aking account, ngunit ang aking card ay naka-freeze.”Humalakhak si Darryl at sarkastikong sinabi, “Well, siyempre, naniniwala ako sa iyo. Siyempre, naka-freeze lang ang card mo, at marami kang pera sa account mo.” Ang iba pang mga kumakain ay nak
"Papasukin mo ako. Nandiyan ang girlfriend ko," desperadong sabi ni Alex. Ang isipin na si Debbie ay nakaupo at kumakain kasama si Darryl ay hindi mabata.Sumagot ang maître d', “Girlfriend? Maniniwala ka bang iniisip nitong talunan na may girlfriend siya na kayang kumain dito? Nandito ba talaga ang girlfriend mo?""Oo, malamang kakapasok lang niya. May kasama siyang Mr. Brennan," sabi ni Alex."Ibig mong sabihin Darryl?" sagot ng lalaki at nginisian siya. “You're trying to tell me that the gorgeous girl with Darryl is your girlfriend? Nananaginip ka diba? Mapapahinto ang mga tao sa kanilang hapunan kung papasukin kita doon.”“Talagang girlfriend ko siya,” giit ni Alex.“Okay, okay, so girlfriend mo siya. Pwede bang lumayo ka sa aming restaurant para ituloy ang pangarap mo sa ibang lugar. Stop blocking our doorway, you're affecting our business,” sabi ng lalaki at pilit na tinutulak palayo si Alex.Nakita
Mahigit isang oras sa bus si Alex bago makarating sa mga tarangkahan ng Arlington Heights.“Manong, eto na naman”, sabi agad ng security guard nang makita si Alex.Nakilala siya ng security guard ng Arlington Heights at nagkusa siyang kumustahin. Isang magalang na ngiti at tumango si Alex habang nagtanong ang lalaki, "Hinahanap mo na naman ba si Miss Marvel?"Hindi naman itinago ni Alex. Baka mabigyan siya ng mga security guard na ito ng ilang impormasyon tungkol kay Debbie.Nakangiting sabi ng guard, “Hoy, alam mo naman na medyo nagpapakatanga ka. Pero at least napapasaya mo kami.”Sa kabilang banda, may papalapit na dalawa pang security guard. Nakilala nilang lahat si Alex.Sabi ng isa, "Well, mukhang nandito na naman si Alex para hanapin si Miss Marvel."Sagot naman ng isa, “Tignan mo yung damit niya. Ang kamiseta na iyon ay hindi pa uso sa loob ng isang dekada.”Tumawa ang kasama niya at sinabi kay Alex,
Syempre, hindi siya pinaniwalaan ni Alex.Paanong hindi niya makikilala ang sarili niyang kasintahan? Hindi man niya maisip kung bakit parang hindi siya nito kilala, tumanggi siyang sumuko.Mariin niyang sinabi, “Debbie, bakit hindi mo ako nakikilala? Ako si Alex.”“Alex?” Mukhang nagulat si Leona. Nagtataka siyang tumingin sa kanya habang namumula ito. Hindi niya talaga matandaan na nakilala niya ang binata noon.Sabi niya, “Nakalimutan mo na ba ang araw na magkasama tayo sa risotto ng gulay sa gilid ng Ramsey Lake, tapos bumili ka ng bulok na prutas para sa akin? O kapag sinubukan mong tulungan akong bayaran ang pera ni Mr. Morgan sa pamamagitan ng pagpunta sa trabaho sa restaurant na iyon? Tapos naalala mo sabay tayong nagpagamot sa Harmony Island, tapos bumalik tayo at tumira ng magkasama sa villa? Nakalimutan mo na ba ang lahat ng ito?" Siya ay desperadong sinusubukang ipaalala sa kanya ang kanilang buhay na magkasama.&ldq
"Totoo iyon, masusunog na sana ang langaw kapag ginawa niya ang pancake."“Oo, hindi ko naisip iyon dati.”"Hindi natin sila dapat sisihin."Lahat ng mga turista ay nagkomento.“Hindi mo dapat lituhin ang publiko. Maaaring ikaw ang gumawa ng pancake, at pagkatapos ay lumipad doon ang isang langaw noong binalot mo ito." Pakiramdam ni Felix ay bumabaliktad sa kanya ang sitwasyon, at siya ay naguguluhan.“Nagbuga ka ng usok! Alam mo ba kung gaano kainit ang kawali na ginagamit ko sa paggawa ng pancake? Ayaw pa nga ng mga tao na makalapit dito. Sa tingin mo ba ay lalapit dito ang mga langaw?" pabulaanan ni Nelly.“Oo, sobrang init. Sa tuwing bibili ako ng pancake, lagi akong nakatayo anim na talampakan ang layo.""Hindi ganoon katanga ang mga langaw.""Ang mga security guard ang nag-frame sa mag-asawang ito."Ang mga komento ng mga nanonood ay ganap na nabaligtad, at inakusahan nila ang mga security guard."
“Anong ginagawa mo?” Nang marinig ni Nelly na gustong i-impound ng chief security guard ang kanyang food truck, umakyat ang dugo niya. Handa na siyang pagalitan, ngunit pinigilan siya ni Alex.“Ikaw ang chief ng security section. Hindi mo alam kung lumipad ang langaw noong ginawa namin ang pancake o mamaya. Hindi ka dapat maging arbitrary. At gusto mong pansamantalang i-impound ang aming trak? Sa tingin ko wala kang karapatang gawin ito.” Nakita ni Alex ang tag ng pagkakakilanlan sa jacket ni Felix at naramdaman niyang hindi naaangkop ang kanyang kinikilos.“Huwag mo akong kausapin tungkol dito o diyan. Dahil gumagawa ka ng mga problema dito, may karapatan akong sabihin sa iyo kung ano ang gagawin. Sasabihin ko sa iyo sa huling pagkakataon na bumaba sa trak ngayon. Huwag mo akong paglaruan baka may kahihinatnan,” pagbabanta ni Felix.Isa lamang siyang hamak na tao, at hindi siya gaanong pamilyar sa batas. Ngunit sinabi sa kanya ni H