LOGIN
Report
We should have been born to hate each other, but love has a will of its own, and I can't turn my back on you even though the whole world hates me. * I turned toward the woods and squinted. Then I smelled something in the air. A scent so strong that it makes me freeze. And shortly after, I heard a howl of pain, just a moment, but enough to make me sure something was wrong. I clutched my bag, ready to open it to grab my phone when something jumped over the fence between the school and the woods. It landed right in front of me, and I thought I was seeing a werewolf. But no. it’s not a werewolf like I’ve always known. He stood on his two feet. And blood was smeared on his snout and his silver-feathered, clawed hands. I can’t scream. I could only stand transfixed while my eyes locked on his eyes which were as dark as the night sky.
View MoreChapter 1
The Worst Prom Night Ever
Intro…
ภาคภูมิ อาจารย์หนุ่มประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ อายุ 35 ปี กับความสูง 185 เซนติเมตร
พิพิมพ์ นักศึกษาสาว ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ อายุ 20 ปี
ทั้งสองเจอกันที่แอปหาคู่ยอดนิยม โดยเป้าหมายแค่หาเพื่อนแก้เหงาชั่วคราว 'กำลังมองหาความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด' และโลกก็เหวี่ยงพวกเขามาเจอกัน
ทุกอย่างควรจะจบลงที่คืนนั้น แต่โลกมันช่างแคบสำหรับพวกเขาสองคน เช้าวันต่อมาในคลาสแรกของวัน เขากลายมาเป็นอาจารย์ของเธอ และจุดเริ่มต้นของสัมพันธ์ลับ ๆ ในห้องพักอาจารย์ก็ได้เริ่มขึ้น
"นักศึกษาที่ส่งรายงานไม่ทัน ไปพบผมที่ห้องด้วยครับ" คำสั่งเสียงเรียบของอาจารย์หนุ่ม เธอจำต้องไปพบเขาหลังเลิกคลาสอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่ในใจก็คิดว่า 'เขาคงจะเรียกเธอไปดุนิด ๆ หน่อย ๆ เพียงแค่นั้น และคงมีเพื่อนในห้องอีกหลายคนที่ส่งรายงานไม่ทัน ส่วนตัวเธอเองก็ส่งรายงานช้าไปแค่ 40 วินาทีเอง เธอคงไม่โดนดุมากเท่าไหร่
ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป เธอต้องตกใจเพราะภายในห้องมีแค่เธอกับอาจารย์หนุ่ม ไม่มีนักศึกษาคนอื่นอยู่ในห้องเลย แทนที่จะโดนดุหรือโดนหักคะแนน แต่เธอกลับโดนอาจารย์หนุ่มจูบทำโทษหนัก ๆ และความสัมพันธ์ของเธอกับอาจารย์หนุ่มก็เริ่มถูกซุบซิบนินทาเมื่อเธอมาเรียนพร้อมกับเขา อาจารย์หนุ่มหล่อที่เป็นที่หมายตาของนักศึกษาสาวทั้งมหาวิทยาลัย ย่อมเป็นที่จับตามากเป็นพิเศษ แต่พิพิมพ์ก็ไม่ได้สนใจคำนินทาเหล่านั้น เธอเพียงใช้ความเงียบ สยบทุกคำนินทา แต่เรื่องดันไปถึงหูอธิการบดี แต่สุดท้ายภาคภูมิก็จัดการเรื่องนี้ และความสัมพันธ์ของพวกเขายังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ทั้งภายในมหาวิทยาลัย และภายนอกมหาวิทยาลัย
พิธา อาจารย์หนุ่มประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ อายุ 35 ปี กับความสูง 184 เซนติเมตร เป็นเพื่อนสนิทของภาคภูมิ และสอนอยู่คณะเดียวกัน พิธานิสัยค่อนข้างเงียบ วางตัวเหมาะสมมาตลอด ไม่มีข่าวเสียหายกับนักศึกษาให้มีข่าวซุบซิบนินทา
รินดา นักศึกษาสาว ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ อายุ 20 ปี เป็นเพื่อนสนิทของพิพิมพ์
รินดาเริ่มจีบพิธาในห้องเรียนต่อหน้านักศึกษาคนอื่น ๆ และเธอก็ได้รับการสนับสนุนจากเพื่อน ๆ ในคลาส ทุกคนเชียร์เธอให้จีบพิธาให้ติด
พิธาค่อนข้างรักษาระยะห่างของเขามาตลอด แต่ก็ต้องเริ่มแพ้ทางให้รินดา เธอมีวิธีใหม่ ๆ มาจีบเขาแทบทุกวัน ดั่งคำสุภาษิตที่ว่า 'น้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน' แล้วใจคนจะเหลืออะไร เมื่อโดนนักศึกษาที่สาว และสวย แถวยังน่ารักสดใสตามวัยของเธออีกด้วย
จากตอนแรกที่ไม่สนใจ เริ่มมีคิดถึงบางเวลา และเริ่มหึงหวง จนทำตัวเป็นเจ้าของ และสุดท้ายก็เป็นฝ่ายยอมรับตรง ๆ ว่าชอบเธอ กำแพงที่เขาสร้างขึ้นมาได้พังทลายลง ไปกับคำหวานที่เด็กสาวหยอดลงทุกวัน
Latest chapter
I'm Not Supposed To Fall For The Lycan The Moon Goddess Blesses Us
-Corrine-Was that—?I narrowed my eyes as I walked closer.“Andrew?”Andrew smiled at me and extended his hand.“Corrine.”His voice sounded different—softer than usual, unlike his usual self. He reached out, silently urging me to come closer.It was difficult to step into the battle arena while wearing a dress and holding a bouquet of roses. When I finally managed to stand before Andrew, I realized he was dressed in a black suit with a matching black shirt.“Did you just come from a funeral?” I asked, frowning.Andrew laughed. “Do I look that miserable? Would you prefer me to wear nothing at all?”My face heated instantly. “What is this? You scared me.”Andrew reached for my free hand, intertwining his pinky finger with mine.“I love you, Corrine,” he said.I blinked, feeling both flustered and confused. “Yeah… I know.” I had no idea what to say. My response made him chuckle.“I love your confidence and your determination, how you never give up, no matter how many obstacles stand in
Last Updated : 2025-02-09I'm Not Supposed To Fall For The Lycan A Silent Morning
-Corrine-After talking with my family and Andrew, and after much contemplation, I decided to take a break from college. Everything that had happened left me falling behind, and I couldn’t catch up—not right now.There wasn’t much I did during my time off. I studied to make up for what I had missed and reviewed my lessons. Other than that, I spent my time training with Leana. Day by day, my fighting skills improved—but so did Leana’s. So I wasn’t sure when I would actually surpass her. Maybe someday.Everything was normal—almost boring, even—until one morning when I woke up and found that Andrew was no longer beside me.I reached out across the bed and opened my eyes to an unusual emptiness. Normally, Andrew never left before I woke up. He would always hold me and say good morning.But this time, he wasn’t there.“Andrew?” I turned toward the window, then sat up and scanned the room.The bathroom door was open, and there was no sound from inside—which meant Andrew wasn’t there.Did so
Last Updated : 2025-02-09I'm Not Supposed To Fall For The Lycan I Could Face Anything
-Andrew-I stood in front of Rebecca’s door, a bouquet in my hand. I didn’t know what kind of flowers she liked, so I bought her pink roses.Come to think of it, I knew nothing about my stepmother. We never really talked after my father passed away.“Andrew?”I was just about to knock when Rebecca opened the door. We were both surprised, but she looked more shocked than I was.“Hey.” I gave a small smile and handed her the flowers.“For me?” Rebecca looked confused as she took them.I nodded, then observed her appearance. “Are you going somewhere?”“Yes—” She glanced down at her outfit. “Yes!” she answered again, a little louder. “I’m meeting a friend.” Then she looked past me, toward the driveway, as if expecting someone to arrive.“So… what brings you here?” Rebecca threw an awkward smile. Even though she tried to hide it, I could tell she was uneasy—like my visit was the last thing she wanted.“I want to talk to you.”“About what?”“Father.”Rebecca fell silent. “Andrew,” she began
Last Updated : 2025-02-09I'm Not Supposed To Fall For The Lycan Sorry and Thank You
-Corrine-Trevor had told me everything about his conversation with Eva at Mythic Manor a couple of nights ago. I understood why he made that decision. Eva would be the one most hurt if they stayed together and then, one day, Trevor met his mate.Even though I hated seeing Eva sad, this was the best thing for her.“So, do you plan on looking for your mate?” I asked as we drove to Moon Dust for a dinner invitation from our parents. It was a shame Andrew couldn’t join us—he had some family business to take care of.“Not for now.” Trevor shrugged. “I’m enjoying my time alone.” Then he glanced at me. “And I want to spend more time with you, you know. After everything that happened, we barely hang out anymore.”“Yeah.” I nodded in agreement. “You also promised to train me so I could beat Leana.”“Hey, I never promised that,” he argued, “beating Leana, I mean.”“You, too?”“What?”“Because Andrew said the same thing when I asked him to train me to defeat Leana.”“She’s an incredible fighter
Last Updated : 2025-02-07I'm Not Supposed To Fall For The Lycan Protect Our Bond
-Corrine-As soon as the liquid spilled into my mouth, my body burned in agony. A white-hot pain shot through my throat, and my vision temporarily went blind. I could feel my body shaking violently as Gary’s sinister voice whispered in my ear.“How does it feel, Corrine? I hope you can bear the pai
I'm Not Supposed To Fall For The Lycan You are the Trophy
-Corrine-As soon as Gary got me, he blindfolded me and dragged me away from the Moon Dust territory. I knew from the deepening silence that we were getting farther away as I felt my body sway in Gary’s embrace.Thank the Moon Goddess, he didn’t harm me or do anything nasty to me. But I was pretty
I'm Not Supposed To Fall For The Lycan Love Triangle
-Trevor-“Shit,” was the first word that escaped my lips. The next thing I did after cursing was to push Leana off my body. I got up as quickly as I could and ran out of the arena to chase after Eva.My eyes stayed focused ahead, searching for Eva. I could see her back in the distance. She was half
I'm Not Supposed To Fall For The Lycan That's Not How It Works
-Andrew-Seeing and hearing Eva say those words to me made me briefly think of Gary. But this wasn’t about some horrible obsession; it was pure desperation.“No,” was the first word I said, a firm rejection that made Eva flinch.“B—but, Andrew… I’d be able to protect myself if I became a lycan like
To Readers
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
