Share

Chapter 4

Author: Milly_Melons
last update Last Updated: 2021-08-02 18:44:19

Nakatulala ako habang iniisip ang sinabi sa akin ng lalaking iyon, na Harris pala ang pangalan. Pakiramdam ko ay hindi ito makatotohanan. There's something in my heart that's unusual. Ngayon lamang ako nakaramdam ng gano'n.

Lumulutang lamang ang utak ko habang kinakausap ako ng aming guro. Iniisip ko kung hihintayin ba talaga ako ni Harris sa labas o hindi.

"Ano ka ba Ava, 'wag mo na isipin 'yung lalaking 'yun. Malay mo umuwi na 'yun kanina pa. Umaasa ka naman," sabi ko sa sarili at biglang na tauhan sa sinasabi ni ma'am. 

"Ava hija, mawawala ako ng tatlong araw. And as a class president i want you to handle your classmates tomorrow. Is it okay?" tanong ni ma'am sa akin. 

Tumango lang ako at sumagot, "Yes ma'am, don't worry. Mauna na po ako," pagpapaalam ko at umalis na.

Dali-dali akong naglakad papunta sa upuan ko kung saan doon nakalagay ang aking bag. Napalingon naman ako sa katabi nitong upuan dahilan upang bumalik na naman sa aking utak ang sinabi ni Harris kanina.

"I'll wait for you later outside."

Hanggang sa nakalabas na ako ng aming silid-aralan ay nanatiling nakayuko lang ako. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko, may parte sa utak ko na iniisip na nagbibiro lang ang lalaking iyon ngunit may parte rin na sana totoo ang sinasabi niya. Pero bakit ba ganito ang nararamdaman ko?

Mayamaya pa ay may kamay na humawak sa pulsuhan ko na ikinagulat ko ng sobra at dahil doon ay agad akong napasigaw.

"Palakang buntis!" sigaw ko at agad na hinanap kung sino man ang humawak sa akin. Gulat na gulat ako ng mapagtantong si Harris ito.

 "Harris? A-anong ginagawa mo rito? Kanina pa uwian, ah?" agad namang tumawa ng malakas si Harris na ikinakunot ng noo ko. Naghintay ba talaga siya?

"Tarantado to, ah! Tinatanong ko tatawanan lang ako, may sapak ba 'to?" bulong ko sa aking isip.

"Nakalimutan mo agad? I said i will treat you and i will wait for you here," sabi nito habang natatawa. Pilit na tumawa ako at nagsalita ulit

 "Ah, hindi, akala ko nga hindi mo tutuparin. Saka bakit ka ba kasi nanggugulat?" tanong ko at inialis ang kamay niya na nakahawak pa rin sa akin.

"Of course i will do what i said," sabi niya habang natawa pa rin. 

"Baliw ba 'to?" bulong ko. 

"Hmm?" takang tanong naman nito. 

Umiling lang ako at naglakad pababa ng hagdan. Agad naman akong hinabol ni Harris. 

"Hey! I thought we were gonna eat?" tanong na naman niya. 

"Kalimutan mo na iyon, uuwi na ako baka hinahanap na ako ni mama."

Gusto ko sanang pumayag ngunit baka magalit lang ang mama ko. Medyo pagod na rin kasi ako dahil naging mahirap para sa akin ang itago ang kilig habang nasa tabi ko ang lalaking ito. Kahit na hindi naman ako dapat kiligin.

"Ganu'n ba? Sayang naman," malungkot na sabi niya. 

"Hatid na lang kita, and i will talk to your mom to have permission to go out with you tomorrow. Okay ba?" sambit na naman nito habang nakangiti. Bakit ba ang kulit niya? Mukha namang hindi siya seryoso, at saka ang mga lalaking katulad niya ay hindi naman dapat nag aaksaya ng oras sa mga babaeng katulad ko. 

Kinabahan at kinilig ako. Kung sakali ito pa lamang ang unang lalaking ipapakilala ko sa aking ina. Wala rin kasi akong kaibigang lalaki. Ngunit natigilan ang kilig ko dahil naisip ko na baka lalo lang magalit ang mama ko. Naisip ko na baka isipin nito na hindi ako nag-aaral ng mabuti at kumakareng-keng na. I Instantly felt guilty. I don't want my mom to think that I already want to have a boyfriend and I'm not focusing on my studies. 

"N-naku wag na, s-saka may ipapagawa sa'kin si ma'am," utal utal na sabi ko. 

Napansin ko naman na malungkot ang mukha ni Harris. Ngunit ngumiti ito ng pilit at kumaway sa akin.

"I see, it's okay. I understand. See you tomorrow!" sabi nito, halata sa tono nito na nalungkot ito. Ngunit humirit na naman ito.

 "But, sabay nalang tayo sa pagbaba. Is it too much to ask?" saad niya habang nagpapa-cute.

"Napaka gwapo niya, ang swerte siguro ng nililigawan o nobya niya," sambit ko na naman sa utak ko. 

"Sige, tara na?"

Agad na kaming naglakad pababa ng hagdan at naghiwalay kami sa labas ng gate ng eskwelahan namin. Nagpaalam ito sa akin habang nakangiti at ako naman ay tumango lang.

"I don't think it's okay to have a crush on him. Feeling ko pasaway siya," bulong ko sa sarili habang naglalakad. Kung kahapon ay palagi kong pinipigilan ang sarili ko na isipin siya, ngayon naman ay halos lumutang na lang ang utak ko sa kalangitan kasabay ng paglipad ng mga ibon dahil tanging ang lalaking iyon lang ang iniisip ko. 

Nakauwi na ako at agad naman akong nakaramdam ng sakit ng braso ko. Nakakaramdam na naman tuloy ako ng inis sa lalaking nakabunggo ko. Hanggang ngayon inis na inis ako, siya ang dahilan kung bakit masakit ang katawan ko ngayon. Ang akala ko ay pasa lang ang inabot ko sa braso, sasakit rin pala ang buong katawan ko dahil sa bungguan na iyon.

                             ...

"Done!" pagbubunyi ko pa dahil natapos ko na ang mga dapat kong tapusin. Dahil nawawala ang guro namin sa loob ng tatlong araw, ako ang naatasan sa iilang mga bagay.

Habang nililigpit ko naman ang mga gamit ko ay nakita ko ang papel na ginamit ko kanina. Naalala ko na naman tuloy ang pangongopya ng lalaking iyon.

Bakit ba palagi na lang siyang nasagi sa utak ko? Naiinis na ako! Paulit-ulit na lang, lalo lang akong naguguluhan. 

Hindi normal ang nararamdaman ko para sa taong iyon. I think it's bad for me, ayaw kong mawala ang focus sa pag-aaral. Hindi ko maipaliwanag kung anong ibig sabihin ng kaba at pagbilis ng tibok ng puso ko. At kung kilig man ang tawag doon, dapat kong pigilan ang nararamdaman ko.

Kumuha ulit ako ng isang papel at nagsimulang magsulat. Naisipan ko na lang na magbigay ng sulat kay Harris, kaysa ako mismo ang magsabi sa kanya. Marunong naman siyang magbasa 'di ba? Hindi naman yata siya walang utak.

Kumuha ako ng panulat at nagsimula na akong mag-isip kung ano ang sasabihin ko.

"I don't know you but it seems like we will be together since you and I will be classmates..."

Natigil ako sa pagsusulat at nag-isip pa. Parang masyadong mabait, pakiramdam ko ay kailangan ko maging prangka. Baka kasi hindi naman seryosohin ng lalaking iyon ang mga sasabihin ko.

"To be brutally frank, ayaw ko na kay kaklase akong bobo..."

Napangisi ako habang sinusulat ko ang pangungusap na iyon. Ano kaya ang mararamdaman ng lalaking iyon kapag sinabihan ko siya ng 'bobo'? 

"Nag-review ka, may test tayo sa Friday..."

Iyon ang huling pangungusap na inilagay ko sa sulat. Muli kong binasa iyon at muli rin akong natawa. Para bang nag-i-imagine ko ang reaksiyon ni Harris.

Tuluyan na akong nagligpit ng mga gamit ko at kasunod no'n ay nahiga na ako sa aking kama. Tinignan ko ang aking telepono, tahimik at mukhang tulog na rin ang mga kaibigan ko. Mukhang nakalimutan na agad nila ang pang-aasar nila sa akin kahapon.

"Bye, thank you again. See you later, love."

Biglang pumasok sa utak ko ang boses na iyon, ang boses ng lalaki na tinulungan ko na ngayon ay kaklase ko na. Agad akong tumayo at hinampas ko pa ang sarili ko upang matauhan.

Stop it, Ava! This is not the right time for you to feel this way! You need to focus your attention on learning. Mag-focus ka lang, focus.Dahan-dahan akong humiga at pinilit ko ang sarili ko na pigilan ang pag-iisip tungkol sa lalaking iyon.

                            ...

Ngunit mapipigilan ko ba talaga ang nararamdaman ko? Sa ngayon ay paghanga pa lamang ito ngunit paano kung lumalim pa iyon? 

I don’t know, it’s all up to me. If I want to suppress how I feel, I have to avoid Harris.

Comments (1)
goodnovel comment avatar
Honey Vanz
wag po sna masyadong o.a c Ava
VIEW ALL COMMENTS

Related chapters

  • Happier (Tagalog)    Chapter 5

    Medyo nahuli ako ng gising kaya dali-dali akong lumabas ng aking kwarto, nakita ko naman ang ina ko at agad ako nitong inalok na kumain.Habang kumakain kami ay binasag ng aking ina ang katahimikan."Ava, bakit parang palagi ka nalang nakatulala? Is there something bothering you?" tanong ng aking ina na may bahid na pag-aalala."Hindi po, abala lang po ako. Marami na po kasi naming gagawin ngayon. Don't worry," sagot ko habang pilit na tumatawa. Ayaw ko naman na mag-alala ang aking ina."Wag masyadong magpagod Ava, ha? Kung ganon pala ay mabuti, ang akala ko kasi may nanliligaw na sa'yo," sabi ni mama na agad kong ikinagulat at dahilan para mabilaukan ako."A-ano ma? Hindi ah! 'Di ba sabi ko sa'yo nag-aaral ako ng mabuti saka 'yang mga manliligaw na 'yan wala akong paki d'yan ma," ekstrang pagpapaliwanag ko. Napalunok nalang ako dahil sa seryosong tingin na ibinalik n

    Last Updated : 2021-08-02
  • Happier (Tagalog)    Chapter 6

    Pangalawang araw na simula ng lumiban sa klase ang aming guro at ako ang pansamantalang nagbabantay sa mga kaklase ko. Hindi naman naging mahirap sa akin iyon dahil sanay na ako sa mga ganitong bagay, at isa pa dahil kay Harris. Mas magaan sa pakiramdam ko ang pumasok sa eskwelahan at para bang mas masaya ako. Nakaupo na ang lahat sa loob ng klase, si Harris nalang ang wala. Mukhang hindi ata ito papasok, dahilan narin para malungkot ako. Patapos na ang klase ng science teacher namin ng hingal na hingal na pumasok si Harris. Pagod na pagod ito at may butil butil ng pawis sa kanyang noo, pababa sa leeg. Dahilan para mag mukha itong hot. Sumaya agad si ako, agad na nagliwanag ang aking mukha. "Buti nakahabol ka," bulong ko sa aking sarili. Napagalitan si Harris ng Science teacher namin, pagkaupong pagkaupo niya ay tinanong ko

    Last Updated : 2021-10-25
  • Happier (Tagalog)    Chapter 7

    It's the last day na mawawala ang guro namin. Kahit papaano ay makakahinga na ako nang maluwag. Hindi naman masyadong pasaway ang mga kaklase ko ngunit sadyang napapagod lang talaga ako nitong mga nakaraang araw, dahil kay Harris. I'm preparing to go to school when my phone rings. Agad ko itong sinagot. "Hello, bakit Jade?" yanong ko sa kaibigan ko. Bakit naman kaya tumawag sa akin si Jade? "Mahuhuli kami nila Misty saka Vie, kumain kasi kami tapos natapunan ako. Mauna ka na lang, ha? Love you, saka magsasabay naman yata kayo ni Harris. Grabe ka Ava, iniwan mo kami kahapon para lang sabay kayo kumain ni Harris. Sana man lang sinabi mo para nakapagpalibre ako kay Harris, mayaman naman 'yon eh," mahabang usal ni Jade. Na pahinga naman ako ng maluwag, ang akala ko tuloy ay nagtampo na sila Jade dahil sumama ako kay Harris kahapon, hindi ko naman talaga balak na sumama kay Harris,napilitan lang ako dahil hawak niya ang

    Last Updated : 2021-10-25
  • Happier (Tagalog)    Chapter 8

    HARRIS'S POV "Fuck it!" I shouted as I feel angry, "Why I'm annoyed just because of that girl?" I said again and continues driving. It's the first time I feel something different when I'm with Ava, it's not what I usually feel when I'm with other girls. I get it, Ava is different. She's tough, strong, independent, smart, beautiful, sexy, cute. She's completely different from any girl that I dated before. But I feel like I was flying whenever I'm with her. I feel happy and exited, i don't even complete the whole week of class before but I went to school and study everyday just to be with her. Fuck? What is happening to me! I don't want to fall for her! I mean she's cute but I don't think I can play with her. "Nah Arris,you're just afraid that she doesn't like you back and enjoy up being the one who's played." I'll admit it, I like her. But she's not the kind of girl that

    Last Updated : 2021-10-26
  • Happier (Tagalog)    Chapter 9

    AVA'S POV I immediately wake up when I heard my alarm. Pagod na pagod ako at ayaw ko pang bumangon ngunit nakita ko ang pagpasok ni mama sa kwarto ko. Agad akong bumangon at nagkusot ng mata. "Anak Ava, aalis ako ngayon ng maaga dahil may pupuntahan kami ng tita Karen mo. Naghain na ako ng makakain mo nakahanda na ang lahat dahil baka gabihin ako ng uwi. Aalis na ako anak ha?" mahabang sabi nito sa akin at agad naman akong tumango. Mukhang seryoso ang aking ina sa negosyong gagawin niya. Naligo na ako at kumain, pagkatapos ko naman mag sipilyo ay narinig ko na ang boses ng mga kaibigan ko sa labas ng bahay kay dali-dali akong lumabas at isinara ang pinto ng bahay. Habang naglalakad naman kami ay hindi ko mapigilan ang sarili ko na isipin ang nangyari kahapon. Ang pagtatalo namin ni Harris. Hindi ko naman kasi akalain na siya pala ang nakabangga at dahilan upang magkaroon ako ng ba

    Last Updated : 2021-10-26
  • Happier (Tagalog)    Chapter 10

    I'm completely lost while I was walking downstairs. Masyadong marami ang nangyari ngayong araw. Halos gulat pa rin ang katawan ko sa mga naganap. Hindi ko maiwasang magtaka, paano? Paanong sinunod talaga ako ni Harris? Bakit? Bakit gusto niya akong maging partner? Gusto niya bang makaganti sa akin? I was busy questioning myself when I heard Vie. "Jade buti nalang at tayo ang mag partner. I hate cooking and you love food. I'm sure you can help me. I can help you too para mapataas ang grades mo," Vie said that made me smile, perfect combination sila. "Oo nga eh, pero kinikilig talaga ako kanila Misty at Zale. We all know naman na may gusto si Misty sa lalaking 'yun," sagot naman ni Jade that made my smile even wider. I remember how cute and funny Misty is whenever she's with Zale. "Yeah right but Zale wants Ava not Misty," Vie whispered. Agad akong napayuko at nahiya. The whole school knows it

    Last Updated : 2021-10-27
  • Happier (Tagalog)    Chapter 11

    HARRIS'S POV It's been one day that I haven't seen Ava. It feels like I haven't seen her for a year. I badly wanna see her beautiful face. I took a deep breath and stood up. I picked up my phone and went inside my car. Isang araw pa lang ang nakakalipas ngunit bagot na bagot na ako. Ayaw ko naman na sumama sa mga kaibigan ko sa club dahil paniguradong aasarin lang nila ako. At saka ayaw ko na rin mapalapit sa iba pang babae. Sa sobrang dami ng mga babae na tinataguan ko ay ayaw ko ng madagdagan pa. "Ava, you never leave my mind. Not even when I have million of things to think about," I start the engine of the car. Pupunta ako sa flower shop, pupuntahan ko si Ava. I'm sure nasa bahay lang siya and sakto at baka andoon din ang mama niya. I asked myself while I'm driving, why I wanted to know Ava's mom and why I wanted Ava's mom to know me? I mean out of all the girls I've slept with, none of th

    Last Updated : 2021-10-27
  • Happier (Tagalog)    Chapter 12

    "Why you're so stupid Harris!" I scream as I feel anger towards Harris. I can't believe he was trying to play me. And I feel so humiliated by that girl. She's right, I can't do make up. I'm not pretty so why would I assume Harris is being serious with me? Bakit ako umasa? Bakit hindi ko pinigilan ang sarili ko na umasa? I hate Harris, I hate him so much. But I hate myself too. Bakit parang lahat ng lalaking handa na akong magtiwala ay hindi naman pala totoo? Umiyak lang ako nang umiyak, feeling ko ilang beses pinukpok ng martilyo ang puso ko. Alam ko sa sarili kong hindi ko pa mahal si Harris, pero bakit ako nasasaktan? I admit that I like him, i thought he's being serious because he wants to know my mom. Gano'n na ba kakapal ang mukha ng mga fuck boy ngayon? Pati magulang ay kikilalanin para lang makuha nila ang tiwala ng babae? Fuck that shit! I grew up telling myself that I don't nee

    Last Updated : 2021-10-28

Latest chapter

  • Happier (Tagalog)    Author's Note

    Good day! This is Milly or Milly_Melons, the author of this book! I just wanted to say thank you for all the love and support. Maraming salamat sa mga nagbasa, patuloy na nagbabasa at sa mga magbabasa pa lang! Maraming salamat din sa mga nagbibigay ng gems! Kung nakarating ka hanggang dulo, at tinapos mo talaga ang storya ko, maraming salamat po! Ito po ang kauna-unahang storya na sinulat ko kaya ipinapagpaumanhin ko po ang mga grammatical errors, spelling mistakes at iba pa. Sana po ay natuwa kayo sa storya kong ito at nagkaroon ito, o ang mga karakter nito ng espesyal na lugar sa mga puso niyo. I also thank GoodNovel for giving me this opportunity to write and earn while doing my passion, it is really great working with them. Hinihiling ko na hindi rito matatapos ang paglalakbay natin, ako bilang manunulat at kayo, bilang

  • Happier (Tagalog)    Chapter 68

    I put down my pen and stand up. Naglakad ako papuntang pintuan upang pakinggan ang ingay na nanggagaling sa labas ng opisina ko."Naglalaro na naman sila," i whispered and smiled.Dahan-dahan na binuksan ko ang pintuan at doon bumungad sa akin ang mga hagikgik ni Vaia. Ang anak namin."Are you playing again with Dammy?" tanong ko at saka lumuhod upang magkapantay kami nito."Dammy said it's okay to play. I already finished my homeworks mommy.""Are you sure?" lumingon ako sa paligid."I don't want you to fail your class."Lumapit ito sa akin at hinawakan ang dulo ng summer dress na suot ko. This girl really. She's using her beautiful eyes to me again."I will not fail, mommy. I promise, i will not forget my studies."My mouth curved into a smile. Itong ugali niya na ito ang namana niya sa akin. Sh

  • Happier (Tagalog)    Chapter 67

    Tumayo ang mga balahibo ko nang maramdaman ko ang mabigat niyang kamay na naglalandas sa aking hita...pataas sa aking dibdib."N-ngayon?" napalunok ako at napahawak sa unan."Yes, ngayon. May ibang oras pa ba?""H-hindi k-kasi—""I want to do it, now."Ibinaba ni Harris ang katawan niya upang mahalikan niya ako. Noong una ay wala sa isip ko ang gumanti sa halik niya ngunit dahil sa malikot na dila niya ay hindi ko namalayan na nakikipagtastasan na pala ako ng halik sa kanya.Iniharap niya ako sa kanya at tuluyan na siyang pumatong sa akin. Mas lumalim naman ang halik niya sa akin.Napasinghap ako nang maghiwalay ang mga labi namin ni Harris. Humagilap ako ng hangin dahil halos maubusan na ako ng hininga dahil sa paghahalikan namin."H-harris...""Take off your clothes."

  • Happier (Tagalog)    Chapter 66

    8 na ng gabi nang maisipan ni Harris na umuwi muna upang makapagpahinga siya sa bahay nila. Sabay kaming bumaba ng hagdan habang si Harris ay nakaakbay sa akin.Ngunit sabay kaming nagulat nang makita namin ang isang bisita na hindi namin inaasahan na darating..."Anak, nandito si Zale," anunsyo ni mama kaya sabay kami na napatingin ni Harris sa sofa. Doon nga ay nakita namin si Zale na nakaupo na mukhang naghihintay sa amin.Samantala, naramdaman ko naman ang pag-iba ng sitwasyon. Tumingin ako kay Harris at kita ko ang madilim na mukha nito."Are you okay?"Tumango lang ito sa akin ngunit madilim pa rin ang mukha niya. Hindi ko na lang ito ininda at dumiretso na ako sa paglalakad papuntang sofa upang batiin si Zale."Zale! Kumusta?" paunang bati ko kay Zale. Nag-angat naman ito ng tingin sa akin at agad akong nginitian. Grabe ang pinagkaiba niya ngayon

  • Happier (Tagalog)    Chapter 65

    Nagising na lang ako nang marinig ko ang pagbukas ng pinto ng kwarto. Nakita ko na iniluwa nito si mama kaya agad akong tumayo. Lumapit sa akin si Mama at mahigpit na niyakap naman ako nito."Kumusta ang pakiramdam mo, anak?"Umayos ako at hinigpitan rin ang yakap ko sa aking ina."M-medyo masakit lang po ang katawan," saad ko."Pinag-alala mo ako...akala ko kung ano na ang nangyari sa iyo, Ava. Hindi ko rin matatanggap kung tuluyan na masasaktan ka ni Misty..."Unti-unting lumuwag ang yakap namin ni mama sa isa't isa. Tumingin lang ako sa mukha ni mama na puno ng pag-aalala sa akin. Ngumiti ako at muling niyakap si mama."Okay na po ako, tignan niyo nga po, oh. Nayayakap niyo pa po ang anak ninyo," biro ko at mahinang tumawa."Anong nararamdaman mo? Nagugutom ka ba? Ipaghahanda kita ng pagkain."Tumayo si mama ng hig

  • Happier (Tagalog)    Chapter 64

    "I'm telling you, Misty. Stop being obsessed with Harris's girl. What's the point of killing her, anyway?""To get my fucking revenge? Naghintay lang ako ng limang taon para sa wala dahil sa 'yo!"Napalunok ako dahil sa naririnig kong usapan nila. Kahit na lumayo sila sa akin at may manipis na harang, rinig ko pa rin iyon. Nagpatuloy na lang ako sa pagsipsip ng sabaw na ibinigay sa akin ng lalaki na ang pangalan ay Nico."Stop attacking her. Kapag pinagtangkaan mo na naman siyang saktan, ikukulong talaga kita sa condo."Mayamaya pa ay lumabas na silang dalawa. Parang pusa na kumalma si Misty ngunit masama pa rin ang tingin sa akin nito. Si Nico naman ay nakangiti lang sa akin."K-kailan dadating si H-harris?" kinakabahan na tanong ko. Hindi na ako natatakot sa kanilang dalawa, ngunit ang nasa isip ko ay kailangan ko na makaalis dito sa lugar na ito."Don't worry. I already contacted him. I just hope he doesn't call the police.""Of co

  • Happier (Tagalog)    Chapter 63

    Nagising na lang ako nang maramdaman ko malamig na hangin na dumapo sa balat ko. Iginala ko ang tingin ko sa paligid at nagsitayuan ang mga balahibo dahil sa nakita.Medyo madalim, sobrang tahimik ng lugar, halatang abandonado ang lugar."Mabuti naman at gising ka na," lumingon ako sa aking gilid at nakita ko doon si Misty na nay buhat na timba na puno ng tubig. Lumapit ito sa akin at ibinuhos iyon mismo sa ulo ko. Mas lalo naman akong nagising dahil sa malamig na tubig na iyon."You really think you're a princess, huh? After being liked by so many boys, you convinced yourself that you're a princess."Binato ni Misty ang hawak niya na timba na nakagawa ng malakas na tunog. Mas lalo naman akong matakot. Ang lugar na ito ay siguradong tago at hindi masyadong mahahanap. Isa pa, pakiramdam ko ay walang titulo sa akin dito."M-misty..." bulong ko habang nagsisimula ng manginig ang aking katawan."Do you think someone will save you her

  • Happier (Tagalog)    Chapter 62

    "H-hello? Yes, i just wanted to ask if Harris is there? Oh— okay...thank you, bye."Nilapag ko ang telepono ko sa lamesa at hinawakan ko ang ulo ko at hinilot iyon. Hindi mawala sa isip ko ang sinabi ni Misty kagabi.Kinuha ko na ang bag ko at sumakay sa kotse ko. Nakabihis na ako kanina pa dahil simula nang tawagan ako ni Misty, hindi na ako muling nakatulog.Tinawagan ko ang sekretarya niya kanina. Wala raw si Harris, ang sabi sa kanya magiging busy ito. Simula rin daw nang umalis ito kagabi ay hindi na bumalik ng office. Kaya napapaisip ako..."N-no! H-he can't do that! Harris will not cheat on me..." mahina na pangungumbinsi ko sa sarili ko habang nagmamaneho.Huminga ako nang malalim. Hindi pa rin ako mapakali kaya naman kinuha ko ang telepono ko sa katabi kong upuan habang nagmamaneho. Tinignan ko iyon upang malaman kung tinawagan o kung nag-text man lang sa akin si H

  • Happier (Tagalog)    Chapter 61

    Nanigas ako sa kinatatayuan ko nang marinig ko ang sinabi ni Misty. Humakbang siya ng isang beses at huminto. Ako naman ay palihim na umaatras."Why? Hindi mo ba ako gustong makita? Come-on, hindi ka ba nabitin? Hindi mo ba ako na-miss? Five years kang nawala, ah."Tumawa siya. Napansin ko naman na ang kamay niya ay nasa bulsa lang ng itim na jacket na suot niya. Posibleng doon niya itinatago ang armas niya. Kailangan kong mag-ingat dahil mahirap na, baka maulit muli ang nangyari noong nakaraang Linggo. At baka hindi na ako swertehin ngayon."S-seryoso ka ba talaga sa mga binabalak mo?" pinilit kong hindi ipahalata na hindi ako natatakot sa kanya. Tumigil ako sa pag-atras at ganu'n din siya, tumigil siya sa paghakbang."Oo. Masaya 'to. Hindi ka ba nag-e-enjoy?""Misty, bakit mo 'to ginagawa?" napalunok ako. Ibang-iba na siya. The way she speaks and the words that is coming from h

Scan code to read on App
DMCA.com Protection Status