Kinaumagahan ay nagising ako sa kama nang mag-isa. Nag-ayos ako bago lumabas sa kwarto namin sa pag-asang nasa paligid lamang si Zyrone pero ni anino nya ay wala akong nakita.
“nasa opisina na po si Sir Zyrone, ma'am. Ipinapasabi pong kami muna ang aasikaso sa mga kailangan ninyo.” saad ni Drix, ang isa sa pinagkakatiwalaang body guard ni Zyrone. Inirapan ko na lamang sya dahil sa inis at tahimik na umupo sa dining table para mag-almusal. Ito ang unang araw ko bilang isang Misis Monteclaro. May mas ikabo-boring pa ba rito? “kumuha kayo ng plato sa kusina, sabayan niyo akong kumain” utos ko sa dalawang body guard na nakatayo lng sa likuran ko.Wala naman silang nagawa dahil hindi talaga ako kakain kung hindi sila susunod. “ma’am-”“Huwag niyo akong tawaging ma'am dahil hindi niyo naman ako teacher.” irap kong sabi sa kanilang dalawa. “Zephanie o di kaya’y Zephy nlng kung nahahabaan kayo.” dagdag ko pa. “Hindi po pwedeng tawagin namin kayo sa pangalan niyo, ma'am, dahil tiyak na mapapatay kami ni sir Zyrone.” saad pa ni Sebastian. “edi ako ang bahala sa libingan niyo.” Nagtawanan lamang kami. Ang akala kong pormal ang dalawang toh ay may tinatago rin pa lang kadaldalan kaya inabot kami nang halos isang oras sa pagkain ng almusal. Sila atang dalawa ang pinaka-pinagkakatiwalaang body guard ni Zyrone. “kami na po ang maghuhugas ng plato, ma'am Zephy.”At dahil naiinis naman ako sa pagtawag nilang ma'am sa akin ay hinayaan ko na lamang sila ang magligpit nang pinagkainan namin. Dumiretso naman agad ako sa kwarto, mas gusto kong manood ng movie ngayon.Habang nasa kalagitnaan ako nang panonood ay may narinig akong katok sa pintuan. “bukas yan” sigaw ko. Pumihit ang seradura at pumasok si Drix sa silid, tila nagmamadali.“Ma'am Zephy, gusto po kayong maka-usap ni Sir Zyrone.”Tinanggap ko ang telepono at sinenyasan na si Drix na iwanan muna ako at nang masigurong nakalabas na sya ay saka ko tinakbo ang pintuan para i-lock iyon. “hi!” masiglang bati ko kay Zyrone mula sa telepono. “bakit parang hinihingal ka?”Napangisi naman ako nang may dumaang kalokohan sa isip ko. “ugh…zyrone..s- sige pa” ungol kong panunukso sa kanya. “Zephanie Rayleigh Esquidora, hindi ako nakikipagbiruan sayo.”“sinong nagsabing binibiro kita? pinapaligaya ko talaga ang sarili ko dahil wala ka dito para gawin iyon” sabi ko tsaka palihim na humugot ng hininga para ipunin ang lakas ng loob. “ughh- shit! sige pa, isagad m-mo pa” panunukso ko pa sa kanya. Nanahimik ang kabilang linya at wala akong ibang naririnig kundi marahas nyang paghinga. Agad kong pinatay ang tawag at napabalikwas sa kama dahil sa kahihiyan. Damn, Zephanie! bakit mo ginawa yon? Lumabas ako ng kwarto para ibalik kay Drix ang telepono pero bumalik din agad ako para tapusin ang pinapanood. Buong umaga kong inabala ang sarili sa panonood at nang magtanghalian na ay saka lamang ako bumaba para kumain. Habang kumakain ako ay muntik na akong mabulunan nang bumulaga si Zyrone sa akin. Padabog syang naglakad papunta sa kinaroroonan ko. Madilim ang mukha. “anong nangyari sayo?” takang tanong ko.Walang pasabi nya akong hinila papunta sa pinakamalapit na kwarto. Napapikit ako nang mariin nang sinandal nya agad ako sa pader pagkapasok na pagkapasok namin. “bitawan mo ako, kakain ako.” ngunit imbis na bitawan ay hinila nya pa ako papunta sa upuan na kinaupo ko sa kanyang kandungan. “ako rin kakain.” ngisi nyang saad sa akin at bago pa ako makapagsalita ay sinunggaban nya na ako ng halik. “p-pwede ba akong lumabas? kahit saglit lng” pagpaalam ko sakanya sa gitna nang halikan namin.“no” bigla ko naman pinutol ang halik pagkasabi nya non. “payagan mo na kasi ako” pagmamaka-awa ko pa. “hindi pwede, Zephanie Rayleigh”“bakit ba ayaw mo?! nakakainis kana!” hindi ko mapigilan ang pagtaas ng boses ko. Bumuntong hininga sya. “Marami ang kaaway ko sa negosyo. Ngayong asawa na kita, hindi na ligtas sayo ang lumabas mag-isa”“kahit sasamahin ko sina Drix at Sebastian? sige na, kahit ngayon lang.” pagpupumilit ko pa. “Fine. Just be at home before 6pm.” “thankyou, Zy!” masayang sabi ko at pinatakan sya nang halik na ikinangisi nya. aba, adik sa halik ang gago! Nang nasa mall na ako ay awtomatiko akong napatigil nang makita ang nakadisplay na gitara. Walang pagdadalawang isip ko itong binili. Miss ko na ang pagtugtog. Hindi na ako umangal pa nang agad bumuluntaryo si Drix na sya na ang magdadala ng gitara. Habang palibot-libot ako sa mall ay may nakabungguan ako. “hala, pasensya na– Jefferson?!” hindi ko napatapos ang sasabihin nang makilala kung sino ito. Si Jefferson, ang kaibigan ko noong highschool.“Zephanie? ikaw ba yan? kamusta kana?”“dahan-dahan mahina ang kalaban” angal ko sa kanya nang sunod-sunod ang kanyang mga tanong. Humaba pa ang aming usapan bago ako nagdesisyong yayain syang kumain sa pinakamalapit na restaurant. Habang abala kami sa pagkain ay napadako ang tingin ko sa dalawang body guard na kasama ko. Sa di kalayuan, nakita ko si Drix na may kausap sa telepono, hindi ko naman ito binigyan nang pansin at patuloy na nakipag-usap sa kaibigan. “ano nang ganap sayo, Zephy?” tanong pa ni Jefferson sa akin. “As you can see, I'm married.” sabi ko sabay ipinakita ang suot na singsing. “Hindi man lng ako ininvite” kunwareng nagtatampo nyang saad. “oh, come on, it's a civil wedding” tawa kong sagot sa kanya na ikinakibit-balikat nya na lamang. Nang matapos na kami sa pagkain ay nagdesisyon na kaming magpa-alam sa isa't-isa dahil pagabi na rin. “it's nice to see you again, Jefferson.” masayang sabi ko bago tuluyang pumasok sa kotse. Nang nakarating na kami sa mansyon, akmang bubuksan ko na sana ang main door nang biglang nagsalita si Drix. “Ma'am, pasensya na po, ginagawa ko lng ang trabaho ko” Hindi ko maintindihan ang ibig nyang sabihin kaya binalewala ko na lamang ito at tuluyan nang pumasok sa mansyon. Agad ko namang naramdaman ang kaba sa hindi alam na dahilan nang isang madilim na awra ni Zyrone ang bumungad sa akin. Lalapitan ko na sana sya nang malamig syang nagsalita na ikinatigil ko. “I won't allow you to go out, next time.” saad nya tsaka ako tinalikuran. anong problema non?“bwesit ka, Drix!” inis na pagmumura ko kay Drix nang malaman ang dahilan kung bakit ganon ang inakto ni Zyrone. Maaga akong nagising kanina, pero wala na si Zyrone. Mula kagabi ay hindi ako mapakali kasi malamig ang pakikitungo nya sa akin at hindi ako sanay na ganon sya. “m-ma’am, trabaho lang po!” pagdedepensa ni Drix.Tinalikuran ko na lamang sila tsaka nagtungo sa hardin bitbit ang gitara. Nagdesisyon akong gawan ng kanta si Zyrone bilang paghingi ko ng tawad. ay, wow, pa special ang gago. Joke. Ako pala ang may kasalanan dito. Hehe. Hindi ko alam kung kailan sya uuwi kaya noong pagabi na ay nag-ayos na ako. Bitbit ang gitara ay lumabas ako ng kwarto at bumaba para bantayan ang pagdating ni Zyrone. First time ko itong gagawin kaya kinakabahan ako at may kunting hiya. bakit ko nga ba ginagawa toh?syempre, Zephanie, may kasalanan ka! Naalerto ako nang marinig ang pagbusina ng sasakyan sa labas sinyales na dumating na si Zyrone. Ipinuwesto ko na ang sarili malapit sa pinto
“You are Zephanie, right?” bungad na tanong sa akin ng isang babae. “ako nga po” magalang ko na sagot. Nailang naman ako nang tignan nya ako mula ulo hanggang paa. Nang nagtama ang tingin namin ay pinagtaasan nya ako ng kilay. “mom” Nakahinga naman ako nang maluwag nang biglang sumulpot si Zyrone sa usapan. Parang nanlalamon kasi ang mga tingin ng mommy nya. Tipong pati kaluluwa ko ay napatigil. akala ko pa naman ay mabait! “Long time no see, son.”“I thought we are going to meet at dinner?” tanong ni Zyrone sa ina. “I can't help it. I'm excited to meet her.”hindi ka naman mukhang excited. napailing-iling na lamang ako sa mga naisip mo. “Mommy, Si Zephanie, asawa ko. Zephanie meet my mom, Elizabeth” pagpapakilala ni Zyrone. “nice to meet you po” mahinang saad ko. “Zephanie Rayleigh Esquidora” pagsambit ng ina ni Zyrone sa buo kong pangalan. “ikaw yung nasa article kamakailan.” dagdag nya pa. Agad naman akong namutla. Iyon yung article na nakuhanan kaming naghahalikan sa ba
Kinaumagahan, niyaya ko si Zyrone na maglakad-lakad sa labas dahil nabo-bored na ako sa hotel. Hindi ko alam kung gaano katagal na kaming naglalakad ni Zyrone nang biglang nag ring ang kanyang cellphone. May importanteng tumatawag ata sa kanya. Habang nag-uusap ay nagpaalam ako kay Zyrone na pumunta muna sa isang jewelry shop na nakita ko at nangako naman sya sa akin na susunod sya matapos ang tawag. Naglibot-libot lng ako sa loob saglit pagkatapos ay lumabas na lamang ako para hanapin si Zyrone. Ngunit wala na sya sa pwesto kung saan ko siya iniwan. Nilingon ko ang jewelry shop at muling bumalik doon. Wala akong nahagilap na Zyrone. Dalawany jewelry shop ang magkatabi kaya pumasok din ako sa isa at tiningnan ang bawat sulok pero wala siya. Nagpa-panick na ako lalo na at hindi ko dala ang ang cellphone at wala rin akong pera! at higit sa lahat, hindi ko alam ang daan pabalik sa hotel! Naiiyak na ako habang naglalakad. Nagbabasakaling makita ko sya. Nanghihina akong naupo sa gi
Kinaumagahan nang bumukas ang mga mata ko ay mukha mismo ng napakagwapong lalaki ang tumambad sa akin. Ngayon ko lng nahalata na ang lapit-lapit na pala namin sa isa’t. 1 inch na lamang ang pagitan ng mukha namin at ang braso nya ay nakapulupot pa sa bewang ko.O TO THE M TO THE G! hindi ko maintindihan kung bakit sobrang lakas nanh kalabog ng puso koooo!! At nang bumaba yung tingin ko ay nakikita ko ang kalahating katawan niyang hindi natatakpan ng kumot. Tapos nagulat pa ako dahil yakap yakap ko ito. WHAT THE HECK?!! yung… y-yung… yung abssss niya! ibig sabihin magdamag ko itong kayakap at hawak?!! mukhang hindi ko na kailangang mag almusal kasi ngayon pa lang busog na busog na ako. HAHAHAHAHAHAH Rawr! Binalik ko naman agad ang tingin ko sa mukha niya. Feeling ko namumula na ako.Ang sarap niya namang titigan. Luh? ano ba itong pinagsasabi ko? Nagulat na lamang ako nang biglang bumukas ang kanyang mga mata at nagtama ang paningin namin. “tititigan mo lng ba ako?” saad niya at
“MAY NANGYARI SA INYO? IBIG SABIHIN ON THE WAY NA SI BABY?” rinig kong saad nang kung sino sa likuran ko.Laking matang nilingon ko ito at ang nakangising mukha ng body guard na si Drix ang tumambad sa akin. ano naman kayang baby ang sinasabi nito?“huwag niyo nang ideny ma'am” sabi pa nito at pinataas baba ang kanyang kilay na tila ba nanga-asar. “Rinig na rinig ko ang usapan niyo ma'am. Masyadong diniinan nitong si sir… bakit mo naman kasi diniinan sir?” dagdag pa nito. ilang minuto pang iprinoseso ng utak ko ang sinasabi niya hanggang sa na gets ko ito. PUTANGINA?! “iba ang iniisip mo, Drix! hindi totoo iyon!” bulyaw ko dito tsaka nadako ang paningin ko kay Zyrone at ito pa ang loko ay ang laki na rin nang ngisi! Mga walang hiya! masyado namang green mga utak nila! ganito kasi yon… [ flashback ] “nagugutom ka ba? may gusto ka bang kainin?” tanong niya sa akin. Ngumisi naman ako nang may nakakalokong naisip. “ikaw.” sagot ko na ikinadilim ng awra niya.Pagkatapos non ay pi
“You were glaring at me earlier. What made you so mad?” nang aasar na sabi ni Zyrone habang palalapit nang papalapit sa akin.I clenched my fist tightly. Malapit na akong bumigay! my body seemed to be on fire. Tangina naman kasi! kung kakausapin niya ako, kausapin niya ako nang hindi ako hinahawakan!I moaned softly as he effortlessly clung my legs to his waist. Mabilis ang pangyayari na hindi ko na alam paano mag react. Dinala niya ako patungong kama at nasa ibabaw ko sya ngayon. Hinawakan niya ang dalawang kamay ko papunta sa headboard ng kama para hindi ako makapalag. His stare was dark and intense. “I was just teasing you, pero kung gusto mo…” nakangising saad niya. Oh pls, wag mo akong ina ano ngayon at baka ako ang unang sumunggab sayo! Inilapit ko ang labi ko sa labi niya at ramdam ko ang kung anong umumbok malapit sa tyan ko. “I've been dying to tear down this tiny dress of yours” sensuwal niyang saad. Hindi na ako nakasagot. Hinahalikan niya ako sa leeg at yon lang ang
“putangina mo! lahat binigay ko sayo, tapos lolokohin mo lng pala akong, gago ka!” humagulhol kong sigaw habang pinaghahampas ang boyfriend—ex kong manloloko na ngayon ay tinatakpan ang hubad na katawan. “at ikaw? pukinginamo! pinsan kita tapos ganito ang gagawin mo sa akin?” puno nang pandidiri ang nararamdaman ko ngayon dahil sa mga baboy na toh.“s-sorry, Zephy… mahal ko talaga si Kyle eh. Hindi ko naman s-sinasadya na agawin sya sayo.” saad ng pinsan kong ahas. Napatawa naman ako nang sarkastiko.“kita mo yang gagong yan? sayo na yan! tangina mo, Jessica! alam kong salahura kang babae pero pati ako sinulutan mo.” makahulugan kong sabi bago ako tuluyang tumalikod sa kanila. Ramdam na ramdam ko ang awa para sa sarili ko. Dalawang taon! potanginang relasyon yan! bakit pinsan ko pa? Pinahid ko ang aking mga luha at diretsong naglakad palabas ng bahay at sumakay sa taxi. Nagpahatid ako sa isang bar.Pagkadating doon ay sa bar counter agad ako dumeritso. Halos walang tao doon dahil
“Lumayas ka sa pamamahay ko! wala akong anak na pinalaking malandi” sigaw agad ng aking ina pagkadating at pagkadating ko sa bahay. “a-ano po ang ibig niyong sabihin, ma?” nanginginig kong tanong. Imbis na sagutin ako ay hinagis nya sa akin ang isang dyaryo. Tinignan ko ito at laking gulat sa nakita. Breaking News! Ang bilyonaryong si Zyrone James Monteclaroay nakita sa isang bar na maykahalikang babae. “what the fuck?! bilyonaryo? isang bilyonaryo ang nabingwit ko kagabi?!” saad ko sa aking isipan. Napatigil na lamang ako sa aking pag-iisip nang magsalita ang aking ina. “ano lamang ang sasabihin ng mga tao sa atin? na nagpalaki ako ng isang babaeng puta?”napapikit ako nang mariin matapos marinig ang salitang iyon galing sa bibig ng sarili kong ina. Nilingon ko si papa ngunit isang iling lamang ang natanggap ko sakanya. Dire-diretso ang daloy ng aking mga luha. Hindi man lang nila ako binigyan nang pagkakataong magpaliwanag. Ilang minuto pa akong nakatayo sa harap nila bago
“You were glaring at me earlier. What made you so mad?” nang aasar na sabi ni Zyrone habang palalapit nang papalapit sa akin.I clenched my fist tightly. Malapit na akong bumigay! my body seemed to be on fire. Tangina naman kasi! kung kakausapin niya ako, kausapin niya ako nang hindi ako hinahawakan!I moaned softly as he effortlessly clung my legs to his waist. Mabilis ang pangyayari na hindi ko na alam paano mag react. Dinala niya ako patungong kama at nasa ibabaw ko sya ngayon. Hinawakan niya ang dalawang kamay ko papunta sa headboard ng kama para hindi ako makapalag. His stare was dark and intense. “I was just teasing you, pero kung gusto mo…” nakangising saad niya. Oh pls, wag mo akong ina ano ngayon at baka ako ang unang sumunggab sayo! Inilapit ko ang labi ko sa labi niya at ramdam ko ang kung anong umumbok malapit sa tyan ko. “I've been dying to tear down this tiny dress of yours” sensuwal niyang saad. Hindi na ako nakasagot. Hinahalikan niya ako sa leeg at yon lang ang
“MAY NANGYARI SA INYO? IBIG SABIHIN ON THE WAY NA SI BABY?” rinig kong saad nang kung sino sa likuran ko.Laking matang nilingon ko ito at ang nakangising mukha ng body guard na si Drix ang tumambad sa akin. ano naman kayang baby ang sinasabi nito?“huwag niyo nang ideny ma'am” sabi pa nito at pinataas baba ang kanyang kilay na tila ba nanga-asar. “Rinig na rinig ko ang usapan niyo ma'am. Masyadong diniinan nitong si sir… bakit mo naman kasi diniinan sir?” dagdag pa nito. ilang minuto pang iprinoseso ng utak ko ang sinasabi niya hanggang sa na gets ko ito. PUTANGINA?! “iba ang iniisip mo, Drix! hindi totoo iyon!” bulyaw ko dito tsaka nadako ang paningin ko kay Zyrone at ito pa ang loko ay ang laki na rin nang ngisi! Mga walang hiya! masyado namang green mga utak nila! ganito kasi yon… [ flashback ] “nagugutom ka ba? may gusto ka bang kainin?” tanong niya sa akin. Ngumisi naman ako nang may nakakalokong naisip. “ikaw.” sagot ko na ikinadilim ng awra niya.Pagkatapos non ay pi
Kinaumagahan nang bumukas ang mga mata ko ay mukha mismo ng napakagwapong lalaki ang tumambad sa akin. Ngayon ko lng nahalata na ang lapit-lapit na pala namin sa isa’t. 1 inch na lamang ang pagitan ng mukha namin at ang braso nya ay nakapulupot pa sa bewang ko.O TO THE M TO THE G! hindi ko maintindihan kung bakit sobrang lakas nanh kalabog ng puso koooo!! At nang bumaba yung tingin ko ay nakikita ko ang kalahating katawan niyang hindi natatakpan ng kumot. Tapos nagulat pa ako dahil yakap yakap ko ito. WHAT THE HECK?!! yung… y-yung… yung abssss niya! ibig sabihin magdamag ko itong kayakap at hawak?!! mukhang hindi ko na kailangang mag almusal kasi ngayon pa lang busog na busog na ako. HAHAHAHAHAHAH Rawr! Binalik ko naman agad ang tingin ko sa mukha niya. Feeling ko namumula na ako.Ang sarap niya namang titigan. Luh? ano ba itong pinagsasabi ko? Nagulat na lamang ako nang biglang bumukas ang kanyang mga mata at nagtama ang paningin namin. “tititigan mo lng ba ako?” saad niya at
Kinaumagahan, niyaya ko si Zyrone na maglakad-lakad sa labas dahil nabo-bored na ako sa hotel. Hindi ko alam kung gaano katagal na kaming naglalakad ni Zyrone nang biglang nag ring ang kanyang cellphone. May importanteng tumatawag ata sa kanya. Habang nag-uusap ay nagpaalam ako kay Zyrone na pumunta muna sa isang jewelry shop na nakita ko at nangako naman sya sa akin na susunod sya matapos ang tawag. Naglibot-libot lng ako sa loob saglit pagkatapos ay lumabas na lamang ako para hanapin si Zyrone. Ngunit wala na sya sa pwesto kung saan ko siya iniwan. Nilingon ko ang jewelry shop at muling bumalik doon. Wala akong nahagilap na Zyrone. Dalawany jewelry shop ang magkatabi kaya pumasok din ako sa isa at tiningnan ang bawat sulok pero wala siya. Nagpa-panick na ako lalo na at hindi ko dala ang ang cellphone at wala rin akong pera! at higit sa lahat, hindi ko alam ang daan pabalik sa hotel! Naiiyak na ako habang naglalakad. Nagbabasakaling makita ko sya. Nanghihina akong naupo sa gi
“You are Zephanie, right?” bungad na tanong sa akin ng isang babae. “ako nga po” magalang ko na sagot. Nailang naman ako nang tignan nya ako mula ulo hanggang paa. Nang nagtama ang tingin namin ay pinagtaasan nya ako ng kilay. “mom” Nakahinga naman ako nang maluwag nang biglang sumulpot si Zyrone sa usapan. Parang nanlalamon kasi ang mga tingin ng mommy nya. Tipong pati kaluluwa ko ay napatigil. akala ko pa naman ay mabait! “Long time no see, son.”“I thought we are going to meet at dinner?” tanong ni Zyrone sa ina. “I can't help it. I'm excited to meet her.”hindi ka naman mukhang excited. napailing-iling na lamang ako sa mga naisip mo. “Mommy, Si Zephanie, asawa ko. Zephanie meet my mom, Elizabeth” pagpapakilala ni Zyrone. “nice to meet you po” mahinang saad ko. “Zephanie Rayleigh Esquidora” pagsambit ng ina ni Zyrone sa buo kong pangalan. “ikaw yung nasa article kamakailan.” dagdag nya pa. Agad naman akong namutla. Iyon yung article na nakuhanan kaming naghahalikan sa ba
“bwesit ka, Drix!” inis na pagmumura ko kay Drix nang malaman ang dahilan kung bakit ganon ang inakto ni Zyrone. Maaga akong nagising kanina, pero wala na si Zyrone. Mula kagabi ay hindi ako mapakali kasi malamig ang pakikitungo nya sa akin at hindi ako sanay na ganon sya. “m-ma’am, trabaho lang po!” pagdedepensa ni Drix.Tinalikuran ko na lamang sila tsaka nagtungo sa hardin bitbit ang gitara. Nagdesisyon akong gawan ng kanta si Zyrone bilang paghingi ko ng tawad. ay, wow, pa special ang gago. Joke. Ako pala ang may kasalanan dito. Hehe. Hindi ko alam kung kailan sya uuwi kaya noong pagabi na ay nag-ayos na ako. Bitbit ang gitara ay lumabas ako ng kwarto at bumaba para bantayan ang pagdating ni Zyrone. First time ko itong gagawin kaya kinakabahan ako at may kunting hiya. bakit ko nga ba ginagawa toh?syempre, Zephanie, may kasalanan ka! Naalerto ako nang marinig ang pagbusina ng sasakyan sa labas sinyales na dumating na si Zyrone. Ipinuwesto ko na ang sarili malapit sa pinto
Kinaumagahan ay nagising ako sa kama nang mag-isa. Nag-ayos ako bago lumabas sa kwarto namin sa pag-asang nasa paligid lamang si Zyrone pero ni anino nya ay wala akong nakita. “nasa opisina na po si Sir Zyrone, ma'am. Ipinapasabi pong kami muna ang aasikaso sa mga kailangan ninyo.” saad ni Drix, ang isa sa pinagkakatiwalaang body guard ni Zyrone. Inirapan ko na lamang sya dahil sa inis at tahimik na umupo sa dining table para mag-almusal. Ito ang unang araw ko bilang isang Misis Monteclaro. May mas ikabo-boring pa ba rito? “kumuha kayo ng plato sa kusina, sabayan niyo akong kumain” utos ko sa dalawang body guard na nakatayo lng sa likuran ko.Wala naman silang nagawa dahil hindi talaga ako kakain kung hindi sila susunod. “ma’am-”“Huwag niyo akong tawaging ma'am dahil hindi niyo naman ako teacher.” irap kong sabi sa kanilang dalawa. “Zephanie o di kaya’y Zephy nlng kung nahahabaan kayo.” dagdag ko pa. “Hindi po pwedeng tawagin namin kayo sa pangalan niyo, ma'am, dahil tiyak na
“Lumayas ka sa pamamahay ko! wala akong anak na pinalaking malandi” sigaw agad ng aking ina pagkadating at pagkadating ko sa bahay. “a-ano po ang ibig niyong sabihin, ma?” nanginginig kong tanong. Imbis na sagutin ako ay hinagis nya sa akin ang isang dyaryo. Tinignan ko ito at laking gulat sa nakita. Breaking News! Ang bilyonaryong si Zyrone James Monteclaroay nakita sa isang bar na maykahalikang babae. “what the fuck?! bilyonaryo? isang bilyonaryo ang nabingwit ko kagabi?!” saad ko sa aking isipan. Napatigil na lamang ako sa aking pag-iisip nang magsalita ang aking ina. “ano lamang ang sasabihin ng mga tao sa atin? na nagpalaki ako ng isang babaeng puta?”napapikit ako nang mariin matapos marinig ang salitang iyon galing sa bibig ng sarili kong ina. Nilingon ko si papa ngunit isang iling lamang ang natanggap ko sakanya. Dire-diretso ang daloy ng aking mga luha. Hindi man lang nila ako binigyan nang pagkakataong magpaliwanag. Ilang minuto pa akong nakatayo sa harap nila bago
“putangina mo! lahat binigay ko sayo, tapos lolokohin mo lng pala akong, gago ka!” humagulhol kong sigaw habang pinaghahampas ang boyfriend—ex kong manloloko na ngayon ay tinatakpan ang hubad na katawan. “at ikaw? pukinginamo! pinsan kita tapos ganito ang gagawin mo sa akin?” puno nang pandidiri ang nararamdaman ko ngayon dahil sa mga baboy na toh.“s-sorry, Zephy… mahal ko talaga si Kyle eh. Hindi ko naman s-sinasadya na agawin sya sayo.” saad ng pinsan kong ahas. Napatawa naman ako nang sarkastiko.“kita mo yang gagong yan? sayo na yan! tangina mo, Jessica! alam kong salahura kang babae pero pati ako sinulutan mo.” makahulugan kong sabi bago ako tuluyang tumalikod sa kanila. Ramdam na ramdam ko ang awa para sa sarili ko. Dalawang taon! potanginang relasyon yan! bakit pinsan ko pa? Pinahid ko ang aking mga luha at diretsong naglakad palabas ng bahay at sumakay sa taxi. Nagpahatid ako sa isang bar.Pagkadating doon ay sa bar counter agad ako dumeritso. Halos walang tao doon dahil