“คุณขนมปัง! / คุณขนมปัง!” เสียงเรียกไล่ตามรถที่ขับออกไปทั้งฮาร์ทกับธีร์ยืนอึ้งเห็นว่าที่นายหญิงขับรถออกไปไม่บอกกล่าว ทำอย่างกับกำลังหนีออกไปอย่างนั้นแหละ..!??? บรื้นนน ขนมปังเหยียบคันเร่งมิดไมล์ สลับเท้าเหยียบเบรกหมุนพวงมาลัยเลี้ยวรถออกจากประตูทางเข้ารีสอร์ตอย่างชำนาญการ ไม่เสียแรงเลยที่เธอไปฝึกหัดขับรถมานานสามเดือนก่อนสอบใบขับขี่ ครูฝึกได้สอนวิชาให้มานิดหน่อยก็จำ ๆ มา “ก็ตามให้เจอละกันนะคะ” “ดีนะที่เราตัดสินใจหนีออกมา ไหนดูซิ เข้าตัวเมืองไปทางไหน” กดเปิดจีพิเอสนำทาง “อยากขอโทษพวกฮาร์ท เพราะไอ้จอมบงการคนเดียวฉันเลยต้องหนีออกมา! เที่ยวคนเดียวคงไม่เหงาเกินไปหรอกนะ..” “ก่อนอื่นควรเปลี่ยนชุดก่อนอย่างแรก” ระหว่างขับรถจะไปเข้าตัวเมืองเธอจึงแวะไปโลตัสก่อนเพื่อซื้อเสื้อผ้าเปลี่ยนใส่สำหรับเล่นน้ำวันสงกรานต์ เลือกซื้อองค์ประกอบเสื้อผ้าพร้อมต่อไปก็ต้องเป็นเมคอัพ ซึ่งเธอก็เสิร์ชจาก TikTok บิวตี้บล็อกเกอร์ อินฟลู รีวิวเครื่องสำอางกันน้ำ “ไม่แต่งอะไรมากแต่ขออันที่ทนและอยู่นานที่สุดพอ” เมื่อเดินเลือกเครื่องสำอางครบตามที่ต้องการเธอจึงเดินไปจ่ายเงิน ระหว่างที่กำลังรอพนักงานคิดเงินอยู
ปรายฟ้าใส่เป็นเสื้อเกาะอกผูกไหล่เป็นโบสีขาว ทับด้วยเสื้อคลุม ส่วนด้านกระโปรงเป็นสีดำสั้นเลยเข่าขึ้นมา ถักเปียสองข้างแล้วผูกโบเก็บดาวใส่เสื้อครอปสายเดี่ยวสีม่วงพลาสเทลกากเพชร กางเกงสีขาวยาวทรงขาม้า ผมทำทรงอาหมวยคือมัดผมสองข้างแล้วม้วนเป็นกลม ๆ ติดกิ๊บสีม่วงขาวบนหัวพราวฝนใส่เกาะอกสีดำทับด้วยเสื้อครอปสีขาวกับกางเกงสีดำ และมัดผมสองข้างแล้วแต่ละข้างจะถักเปียประมาณสี่ช่อเล็ก ใช้สียางหลากสีให้ความรู้สึกสดใสคะนิ้งใส่เป็นเสื้อผูกคอสีฟ้าแบบครึ่งตัวตามาด้วยเสื้อคลุมสีดำกับกางสีขาวขายาวแบบเดียวกับเก็บดาว มัดผมเป็นโบว์และติดกิ๊บดอกไม้และสุดท้ายขนมปังใส่กางเกงซับในสีดำทับกางเกงทรงบาร์บี้สีขาวที่มีผ้าซับรองอีกรอบและเนื้อผ้าที่หนาพอสมควร เกาะอกสีดำทับด้วยเสื้อครอปสายเดี่ยวสีขาวมีลายดอกไม้สีฟ้าเล็ก ๆ “ถักเปียให้หน่อยได้ไหมอะเก็บดาว” ขนมปังอ้อนขอให้เก็บดาวช่วยถักเปียให้เธอ เก็บดาวไม่ปฏิเสธเต็มใจช่วยและยังเอาอุปกรณ์ตกแต่งผมมาติดให้ขนมปัง เป็นกิ๊บดอกไม้สีขาวเล็ก ๆ ติดตามเปีย ซึ่งเก็บดาวถักเปียเดียวให้กับขนมปัง“พร้อมไหมคะสาว” ปรายฟ้าเอ่ยถามเพื่อนทั้งสี่คน“พร้อมค่า!”สี่สาวที่เหลือก็พร้อมใจกันตอบออก
“ถ้าวิธีของพวกมึงทำให้กูเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์” “เตรียมตัวกันไว้ได้เลย” น้ำเสียงเย็นยะเยือกจ้องมองลูกทีละคนอย่างคาดโทษ บอดี้การ์ดทั้งสี่หนุ่มต่างพากันหลบสายตาคมกริบนั้นในทัน“เจอแน่นอนครับ ผมจะเอาสายตาไว้คอยมองหาแค่คุณขนมปังเลยครับ” แต่ความจริงจะเอาไปไว้คอยมองสาว ๆ เสียมากกว่า“เขาเล่นกันแค่ที่เดียว ยังไงเราก็ขับรถวนจนเจอกันแน่นอนครับ แต่อาจจะใช้เวลาสักหน่อยนะครับเจ้านาย” ฟิล์มพูดต่อจากธีร์“เออ กูเจอเธอเมื่อไหร่กลับ”“ครับ/ครับ/ครับ/ครับ” พวกเขาตอบรับทันทีอีวานลองโทรศัพท์ไปติดแต่เธอไม่รับจงใจยั่วโมโหกันอีกแล้ว!“เจ้านายครับ ใส่ไว้ในกระเป๋ากันน้ำดีกว่าครับ” “จำเป็น?”“จำเป็นสิครับ พวกผมก็ยังใส่เลย”“ปลอดภัยไว้ก่อนครับ”ธีร์ยื่นกระเป๋าสำหรับใส่โทรศัพท์ให้ผู้เป็นเจ้านาย ไม่งั้นโทรศัพท์ราคาแพงเกือบเจ็ดหมื่นของเจ้านายได้พังแน่ถึงสรรพคุณจะบอกว่ากันน้ำได้ แต่เราก็ควรระมัดระวังไว้ก่อนดีกว่าตัวเมืองปากช่อง ขับรถจากเขาใหญ่เข้าตัวเมืองปากช่อง ยังไม่ทันพ้นทางลงเขาใหญ่อีวานก็ได้เจอกับมหามวลชนที่ต่างพากันสาดน้ำใส่กันไปมาทั้งสองฝั่งข้างทาง ขณะนั้นเองก็มีรถกระบะขับมาจอดเทียบข้างรถกระบะอีวาน
จนกระทั่งกลับรถมาฝั่งตรงข้ามขณะที่จอดรถติดอยู่นั้นอีวานได้สะดุดกับใบหน้าคุ้นเคยที่เขาคอยตามหามาทั้งวันอีวานลงจากรถเดินตรงเข้าไปหาเธอที่กำลังเดินมาโดยที่มีชายหนุ่มมากมายรายล้อมอยากจะปะแป้งทั้งห้าสาวแสนสวย เขาเดินฝ่าผู้คนไปหาเธอหมับ! สองมือยื่นออกไปจับหัวไหล่เล็ก“เจอตัวสักทีนะ”“อีวาน..?!”เธอไม่ได้ตกใจที่เขาเจอเธอหรอกนะ แต่ตกใจที่เขาอยู่ในสภาพหน้าเปื้อนแป้งตัวเปียกชุ่ม และยังสะพายปืนฉีดน้ำอันใหญ่สีแดงเหลืองมาด้วยนี่สิ“กลับบ้าน”“ไม่เอา จะเล่นน้ำคุณเองก็ดูจะชอบเหมือนกันใช่ไหมล่ะ ก็เล่นด้วยกันเลยสิ”“ไม่ได้อยากเล่น ฉันแค่ทำตัวกลมกลืน”“เหรอ ดูจะทำตัวกลมกลืนแบบสุด ๆ ไปเลยนะคะ”ไม่เพียงแต่พูดเปล่าเธอยังล้วงมือลงไปในถังแป้งตัวเองแล้วปะแป้งลงบนแก้มอีวาน“น่ารัก” เธอชมเขา ขนมปังในตอนนี้คือกำลังสนุกเต็มที่ แถมในร่างกายยังมีแอลกอฮอล์อยู่พอประมาณ ทำให้ร่าเริงเป็นพิเศษ แต่ถ้าสร่างเมาเมื่อไหร่คงมีเรื่องให้ได้เคลียร์กันอีกรอบ!“ดื่มเบียร์มาเหรอ?”“นิดหน่อยค่ะ”“เออคุณคะนี่เพื่อน ๆ ที่มหาวิทยาลัยฉันเอง ปรายฟ้า เก็บดาว พราวฝน และคะนิ้ง”“ทุกคน คนนี้คุณอีวานนะ”“สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณอ
เสียงกลุ่มชายหนุ่มวัยอายุราว ๆ สามสิบประมาณสี่ถึงห้าคนกำลังให้ความสนใจมายังกลุ่มหญิงสาวแสนสวยทั้งห้าคน “อุ้ย สาว ๆ รถคันนั้นสวยกันจังวะ~” “ไหน โอ้เอวดีกันฉิบ!” “ไปขอปะแป้งหน่อยดีกว่า” “ไปทำที่มากกว่าปะแป้งกันไม่ดีกว่าหรือไง” “เฮ้ยพวกมึงไปรถคันนั้น” “ไม่มีผู้ชายด้วยว่ะ” “ทำอะไรได้สะดวกสบายดี” ผู้ชายกลุ่มนั้นพากันเดินมุ่งตรงมายังรถกระบะของพวกเธอ ความขาดสติกับความหื่นกามกำลังจะทำให้พวกเขาได้รับความเดือดร้อนครั้งใหญ่ โดยที่ไม่รู้เลยว่าผู้หญิงที่พวกเขาคิดจะลวนลามนั้นมีใครคอยดูแลปกป้องพวกเธออยู่! “ไอ้อาร์มอมึงไปซื้อเบียร์ ส่วนมึงไปบอกให้เขาเติมน้ำใส่ถัง” อีวานสั่งอาร์มอกับธีร์คนละหน้าที่ให้ไปทำ “เดี๋ยวผมไปซื้อแป้งเองครับ” ส่วนฟิล์มเสนอตัวไปซื้อแป้งดินสอพอง ไม่ใช่แค่พวกเขาที่เล่น เพื่อน ๆ นายหญิงก็ต้องการเช่นกัน “ส่วนมึงไปซื้อน้ำแข็งมาใส่ถังน้ำกับกระติกสำหรับไว้ใส่ดื่ม” หันไปสั่งฮาร์ทต่อ “ได้ครับ” ลูกน้องทั้งสี่คนได้รับหน้าที่ให้ไปซื้อของก็เดินแยกไปจัดการ ส่วนอีวานหันมาหาขนมปังบอกเธอว่าเขาจะเดินไปหาซื้อขนมมาให้ “ฉันจะไปซื้อขนม รอตรงนี้ห้ามลงจากรถเด็ดขาด” “ได้ค่ะ ไม่ลงไปไหนอยู
“พวกผมจัดการมันให้เอง มือคุณผู้หญิงไม่ควรแตะต้องสิ่งสกปรก” ธีร์เอ่ยขึ้นก่อนจะหันไปจับถุงน้ำแข็งในมือฮาร์ทแล้วเหวี่ยงใส่หน้าพวกมันรวดเดียว สามคนล้มลงไปนั่งที่พื้นไอ้เลวที่โดนอีวานเหยียบจมคาตีนมันนอนดีดดิ้นอยู่ที่พื้น เขาเลื่อนเท้าขึ้นมาเหยียบใต้คางมัน“อ๊ากกปล่อยกู ปล่อยกู”“ใครก็ได้ช่วยด้วย”“มึงคิดว่าใครเขาอยากจะช่วยคนต่ำช้าอย่างมึง!” น้ำเสียงเขาเต็มไปด้วยความเดือดดาลผั๊วะ อีวานเตะใบหน้านั้นจนเลือดมันไหลกบปาก เอื้อมมือลงไปบีบคอ เขายกตัวชายคนนั้นให้ลุกขึ้นยืน แล้วต่อยไปที่ท้องมันอีกรอบเข้าตรงลิ้นปี่ มันจุกจนล้มนั่งตัวงอ“ผมขอโทษ ผมจะไม่ทำแล้วพี่” มันยกมือขึ้นไหว้ขอโทษอีวาน เลือดในปากก็ไหลออกมาไม่หยุดขณะที่พูด“ผมเมา ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้วพี่”ผั๊วะ! ๆ อีวานชกเข้าไปที่หน้ามันรัว ๆ ระบายความโกรธที่บังอาจมาแตะต้องเธอ และยังกล้าทำให้เธอได้รับบาดเจ็บถึงขั้นเลือดตกยางออก“กล้ามายุ่งกับเธอ”“แปลว่ามึงก็เตรียมตัวมาตายแล้ว”“มือนี้ใช้ไหมที่มึงใช้มาแตะต้องเธอ”อีวานเหยียบมือมันบดขยี้จนมือนั้นถลอกเลือดไหล มันร้องโหยหวนเหมือนพวกเปรต“อ๊ากกโอ๊ย ฮือช่วยด้วย ผมขอโทษ”ประชากรมากมายตรงนั้นไม่มีใครกล้
ระหว่างขับรถออกจากการเล่นสงกรานต์ มีสายตาคู่หนึ่งคอยจับจ้องการกระทำของอีวานทุกอย่างมาสักพักอย่างเงียบ ๆ เพื่อหาช่องโหว่เล่นงาน “จุดอ่อนมึงคือเธอนี่เอง” “น่าสนุกดีว่ะ” ชายหนุ่มปริศนากับน้ำเสียงสงบนิ่งพูดออกอย่างพึงพอใจเมื่อได้มาเห็นจุดอ่อนของอีวานด้วยตาตัวเอง หลังจากนี้ถ้าเขาลงมือคงง่ายขึ้นมาก “แล้วไว้เจอกันนะสาวน้อย” ระหว่างเดินทางกลับอีวานดึงเธอมากอดแนบอกแกร่ง พร้อมมือที่คอยลูบหลังอย่างอ่อนโยน เขาพูดปลอบใครไม่เป็นหรือแม้กระทั่งแสดงออกยังไม่เคยทำกับใคร แต่ตอนนี้เขากำลังทำทุกสิ่งที่ไม่เคยทำกับผู้หญิงในอ้อมกอด “อีวานคะ แล้วคนพวกนั้นจะกลับมาทำร้ายพวกเราไหมคะ?” “ฉันกลัว” “คิดว่าคนกระจอกแบบนั้นมีปัญหาทำอะไรได้เหรอ” “ไม่ต้องกลัว ฉันจะทำให้มันไม่กล้าไปทำอะไรใครอีก” “แจ้งคุณเจ็บไหม” ขนมปังลูบหลังมืออีวาน เขาใช้แรงไปขนาดนั้นอาจจะรู้สึกเจ็บเหมือนกัน “ไม่เจ็บ” “แล้วอยู่กับฉันเธอไม่ต้องกลัวใคร เพราะคนเดียวที่เธอควรจะกลัวมีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น” ขนมปังไม่ได้ตอบอะไรแต่ก็เป็นความจริงที่เขาได้พูดออกมา เพราะถ้าเปรียบเทียบกันแล้ว ชายหนุ่มข้างกายเธอน่ากลัวกว่าไอ้พวกสารเลวนั้นหลายร้อยเท่า
ไร่มาร์วิน & รีสอร์ต 🌳 เมื่อมาถึงรีสอร์ตฮาร์ทก็พากลุ่มเพื่อนนายหญิงไปยังที่พักที่ดีที่สุดปล่อยให้ทุกคนในนอนหลับพักผ่อนแล้วช่วงเย็นจะมานั่งปิ้งย่างทำอาหารเย็นกินกันริมสระว่ายน้ำในโซน vvip “คุณอาบน้ำเสร็จแล้วมาหาฉันที่ห้องด้วยนะคะ” “แล้วทำไมไม่อาบด้วยกัน” “ไม่เอา เดี๋ยวคุณไม่หยุดแค่อาบน้ำอีก” พูดจบก็วิ่งหนีขึ้นห้อง อีวานยิ้มอย่างเอ็นดูก็จริงแหละใครเขาหยุดแค่อาบน้ำกันล่ะ ก็ต้องทำมากกว่านั้นสิถึงจะถูกต้อง “มึงไปจัดการไอ้พวกนั้น คงไม่ต้องบอกว่าต้องใช้วิธีไหน” อีวานพูดขึ้นเมื่ออยู่กับฮาร์ทแค่สองคน “รับทราบครับ ผมจะทำลายมือที่อาจมาแตะต้องคุณผู้หญิง” เขาโค้งตัวแล้วเดินออกไป อย่าคิดว่ามันจะจบง่าย ๆ สำหรับคนที่กล้ามาแตะต้องผู้หญิงของเขา อย่างน้อยมันควรจะเสียนิ้วสักนิ้ว หรือบางทีควรตัดมือสักข้างทิ้งไปเลย.. ปาร์ตี้ริมสระ 🍻 เสียงเพลงเปิดคลอไปพลาง ๆ พร้อมเสียงสนทนาพูดคุยกันอย่างสนุกสนานของห้าสาวและมีบอดี้การ์ดหนุ่มคอยทำหน้าที่ย่างเนื้อปิ้งหมู ธีร์ทำข้าวผัดกับต้มยำกุ้งมาเสิร์ฟ “อื้ออร่อยมากธีร์ คุณลองชิมค่ะ” ขนมปังชมฝีมือการทำอาหารของธีร์แล้วตักข้าวผัดป้อนอีวาน “คิดถูกนะเ
เช้าวันใหม่เริ่มขึ้นอีกวัน และวันนี้ท้องฟ้าสว่างสดใสกว่าทุกวัน พระอาทิตย์สาดส่องแสงแดดอบอุ่นในยามเช้าตรู่กระทบกับเปลือกตาปลุกให้ร่างบางตื่นจากภวังค์“อื้มม..”เธอกะพริบตาปริบ ๆ ปรับโฟกัสให้มองเห็นชัดขึ้น เมื่อหันมาทางซ้ายก็พบใบหน้าหล่อเหลาของอีวานนอนตะแคงข้างจดจ้องเธออยู่ก่อน“อรุนสวัสดิ์ตอนเช้าค่ะ”“อรุนสวัสดิ์ครับ”อีวานขยับตัวขึ้นคร่อมเธอแล้วสอดใส่แก่นกายใหญ่ที่ตื่นตัวอยู่ในตอนเช้าเข้าไปทักทายช่องทางรักอันคับแคบ“อื้อออีวานคะ..”น้ำเสียงหวานร้องครางแผ่วเบา มือเล็กดันอยู่บนหน้าอกแกร่งของชายหนุ่ม ยิ่งเธอดันเขายิ่งทิ้งตัวลงมา น้ำหนักที่มากกว่ากับแรงอันน้อยนิดยังไงก็สู้ไม่ไหว“ว่าไงคนดี..”ใบหน้าที่โน้มลงมาใกล้จนริมฝีปากแนบชิดใบหูเล็ก เขากระซิบถามจนขนมปังสัมผัสได้ถึงลมหายใจกระเซ่าเร่าร้อน“คิดจะทำอะไรคะ มันเช้าแล้วนะ”“ก็แค่ทักทาย”ยกสะโพกออกแล้วกดแก่นกายเข้าไปซ้ำด้านในอีกรอบอย่างเชื่องช้า แต่ทำเธอเสียวซ่านจนกัดปาก“คุณมันผู้ชายนิสัยไม่ดี”“ถึงฉันจะเป็นผู้ชายนิสัยไม่ดี แต่ก็พร้อมปกป้องและทำลายทุกคนเพื่อเธอนะ”อีวานสามารถฆ่าคนทั้งโลกเพื่อเธอได้ถ้าเธอต้องการโดยที่ไม่สนใจเลยว่านั่นจะเป็นค
ร่างบางเกร็งตัวกระตุกปลดปล่อยน้ำในตัวเธอพุ่งกระจายสวนออกมาจากรูและแก่นกายที่ยังแทงสวนคาในรูสวาท จนน้ำนี่ไหลเต็มที่นอน เช่นเดียวกับน้ำเชื้อสีขาวอย่างดีที่ได้ปล่อยออกมาเต็มถุงยางอนามัยอีวานก้มไปดูดจุกนมสีชมพูหวาน อีกเต้าก็ไม่ปล่อยให้ว่างเขี่ยเล่นจนมันขึ้นเป็นไตแข็ง“รู้สึกไงบ้าง”“ความรู้สึกโล่งไปหมดเลยค่ะ..”อีวานชักแก่นกายออกจากดอกกุหลาบ ขนมปังนอนหายใจหอบเหนื่อยต่างจากเขาที่ยังคงกระปรี้กระเปร่าเริงร่า เขาดึงถุงยางเอาเก่าออกแล้วจัดการใส่ถุงยางอันใหม่เข้าไปในแก่นกายที่ยังแข็งชูชันพร้อมออกรบ“เดี๋ยวค่ะ”“?”เขาเดินกลับมาหาเธอแต่ยังไม่ทันที่จะได้ใส่แก่นกายใหญ่เข้าไปก็ต้องนั่งนิ่งบนเตียงเมื่อร่างบางลุกขึ้นนั่งลูบไล้หน้าอกแกร่งลากมือผ่านซิกแพคต่ำลงไปเรื่อย ๆ“สัมผัสฉันให้มากกว่านี้อีกได้ไหมคะ”“อยากให้ฉันสัมผัสเธอแบบไหนล่ะ หื้ม?”“ถอดมันออกได้ไหมคะ”“วันนี้วันปลอดภัย”เธอเลื่อนมือลงไปสัมผัสท่อนเอ็นที่ห่อหุ้มด้วยถุงยางอนามัยอย่างดี เธอลูบไล้มันขึ้นลง“อืมม.. มันเสี่ยงไป”พรึบ!ขนมปังผลักอีวานให้นอนราบลงไปกับที่นอน ส่วนตัวเองก็ขึ้นมานั่งทาบทับที่ตัวเขา“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอยากได้ไออุ่นมากกว่านี
อีวานยังคงไม่หยุดกลั่นแกล้งร่างบางที่นอนอยู่ใต้ร่างหนาของตน มาเฟียหนุ่มขยับแก่นกายตอกเข้าไปจนสุดโคนจนชนกับผนังมดลูกแล้วชักออกจนถึงปลายแล้วกระแทกลงไปอีกครั้ง“อื้อออ๊างง อ๊ะ อีวาน ก็บอกว่าหายหนาวแล้วไงคะ”“แต่ฉันยังหนาวอยู่เลย”“โกหก คนโกหก”“หื้ม โกหกอะไร”“ลองจับดูไหมว่าตัวฉันเย็น”“อีวาน!!”เขาดึงมือเธอขึ้นมาจับแก่นกายที่ดึงออกมาวางบนท้องเธอ มันทั้งอุ่นและแข็งสู้มือขนมปัง.. “เป็นไงเย็นไหม”“คนนิสัยไม่ดีหยุดทำเลยนะ ฉันจะนอนแล้ว” เธอดึงมือกลับแล้วใช้สองมือดันไปยังหน้าอกแกร่งที่โน้มเข้ามาอย่างใกล้ชิดแต่พอให้เธอจับแก่นกายเสร็จ เขาก็ยัดมันกลับเข้าไปในตัวเธออีกครั้งพรวดปัก!“อื้ออ!! อีวานหยุด”“ไม่อยากให้ทำต่อจริงเหรอ?”อีวานใช้แขนหนึ่งข้างยันกับเตียง ส่วนอีกมือเลื่อนมันลงไปใช้นิ้วเขี่ยติ่งเนื้อที่ทำให้เธอไม่อาจทนต้านทานไว้ เธอเหมือนจะเหลวละลายไปกับที่นอน มันมีความสุขมากทุกครั้งที่เขาสัมผัสติ่งสีชมพูของเธอ“อื้อ ไม่อยาก”“คิดดูอีกที”อีวานขยับแก่นกายเข้าออกช้า ๆ แต่เข้าสุดออกสุดทุกครั้ง แล้วยังมีการกระแทกท่อนเอ็นลงไปจนเนื้อกระทบกันจนเกิดเสียง“อีวาน อีวาน”เสียงหวานร้องครางกระเส่า แอ่
“ฉันไม่น่าหลับเลยเสียดายจัง” “น่าจะได้พูดคุยสนิทกับเพื่อน ๆ คุณให้มากกว่านี้ ไม่อยากโดนมองว่าทำลายบรรยากาศเลยค่ะ” “ไม่เป็นไร ไม่มีใครคิดแบบนั้นหรอกนะ และก็ยังเหลือเวลาให้ได้สนุกอีกหลายวัน” “จริงนะคะ..” “อืม อย่าคิดมาก” อีวานพูดปลอบใจเธอ เขากลัวเธอจะงอแงที่ตัวเองหลับไปทั้งที่ยังอยากสนุกต่อ “เธอรออาบน้ำต่อฉันละกัน” อีวานกำลังถอดเสื้อผ้าเตรียมไปอาบน้ำอีกรอบ พอเขาอาบเสร็จก็มารอเธอบนเตียง ส่วนเธอพออาบน้ำเสร็จเดินออกมาพร้อมผ้าขนหนูที่พันไว้รอบตัวแต่ไม่สามารถบดบังเนินหน้าอกใหญ่โตนั้นได้ “หนาวจังเลยค่ะ ขนาดเปิดน้ำอุ่นแล้วก็ไม่ช่วยเลย” “รู้ไหมมันมีวิธีทำให้หายหนาวอยู่นะ” อีวานปิดหนังสือที่อ่านรอเธอลง กวาดสายตามองเธอโดยเฉพาะหน้าอกที่เป็นจุดเด่นให้เขาวางสายตา “วิธีไหนคะ” อีวานลุกขึ้นเดินตรงไปหาเธอ ดึงร่างบางเข้ามาแนบชิดทำให้บริเวณเต้านมสวยแนบชิดติดกับหน้าอกแกร่งที่เปลือยเปล่าของมาเฟียหนุ่ม เขากระตุกผ้าขนหนูเธอออกจนมันหลุดไปอยู่ปลายเท้าร่างบาง “ทำอะไรคะ!” เธอมีอาการตกใจกับสิ่งที่อีวานทำนั่นคือการที่เขาใช้สองมือบีบก้นเธออย่างแรง “วิธีที่จะช่วยให้เธอหายหนาว” ‘ทำไมเธอ
หมับ! “ไอ้ขายาวฝากหยิบมาให้ฉันด้วยนะ ฉันก็อยากดื่มไวน์เหมือนกันอะ” เนเรียยื่นมือออกไปจับแขนอีวานก่อนที่เขาจะได้ลุกออกไป เธอแค่จะวานให้เขาหยิบแก้วไวน์มาให้เธอด้วยเหมือนกัน แต่การกระทำนี้ดูจะสร้างความไม่พอใจให้ขนมปังอย่างแรง “โอเค ยัยขาสั้น” “โอ๊ย ไอ้บ้านี่อย่ามาผลักหัวฉันนะ!” อีวานผลักหัวเพื่อนสาวคนสนิทเบา ๆ ขนมปังมองทุกอิริยาบถของทั้งคู่ข่มอารมณ์ความหึงที่ผุดขึ้นมาจนหน้าเธอแดงก่ำ! ‘ใจเย็นไว้ขนมปัง’ ‘ท่อนเอาไว้ว่าเขาเป็นเพื่อนกัน’ “ถ้าไม่ให้ผลักจะให้ดึงเหรอยัยขาสั้น” “ก็ลูบหัวฉันเหมือนที่ลูบหัวสาว ๆ สิจ๊ะ!” ขนมปังเบือนหน้าหันหนีไปอีกทางไม่อยากมองความสนิทสนมระหว่างอีวานกับเพื่อนสาวแสนสวยของเขาที่หยอกล้อกันตาอหน้าเธอ จนเกิดความรู้สึกหึง.. ‘บอกฉันว่าอย่าสนใจใครแต่ตัวเองกับหยอกล้อกับเพื่อนตัวเองไม่แคร์กันเลย!’ “ไหนลองลูบหน่อยสิคะคุณอีวาน” “พูดไร้สาระเนเรีย” อีวานกวาดสายตาไปมองทางขนมปังทันทีว่าเธอมีท่าทีอย่างไรกับคำพูดเนเรีย ขนมปังถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขาก็รู้ได้เลยว่าเธอกำลังไม่พอใจ “ไร้สาระอะไร ความจริงทั้งนั้น” “คนต่อไปจะเป็นสาวชนชาติไหนล่ะคะคุณเพื่อน”
อีวานที่นั่งสนใจแค่ขนมปังก็ยังต้องแวะพูดถึงความสัมพันธ์ของลูเซียโน่กับสาวในความลับ “ไอ้สัตว์อย่ามาพากันรุมกูได้ไหม กูเอาเรื่องตัวเองอยู่เว้ยไม่ต้องให้ใครช่วย พวกมึงนั่นแหละเอาเรื่องความสัมพันธ์ของตัวเองให้รอดก่อน” “ที่พูดรอมาก็มีเหตุผล แต่กูจะรอดูเลยว่าคนที่บอกว่าเอาอยู่สภาพจะเป็นยังไง” เจริคเอ่ยขึ้นเบา ๆ ถ้าเพื่อนจัดการปัญหาตัวเองได้มันก็ดี แต่เห็นมาเยอะแล้วที่พูดว่าเอาอยู่สุดท้ายก็เจ็บเจียนตายทุกคน… ยังไม่เจอกับตัวก็เลยยังกล้าพูด เราสามารถอวดเก่งกับความสัมพันธ์คนอื่นได้แต่ไม่ใช่กับความสัมพัทธ์ของตัวเอง “พี่เจคคะ” “ว่าไงครับ” “อยากลองดื่มไวน์จังเลยค่ะ” เธอชี้ไปที่แก้วไวน์ในมือเจริค “พี่ว่าไม่ดีนะครับ เรายังเด็กอยู่” เจริควางมือลงบนหัวดิสนีย์ลูบสองที เธอทำหน้ามุ่ยใส่เขาทันทีไม่พอใจ “หนูอยากลองดื่มอ่ะ นะ ๆๆๆ ได้ไหมคะ” “ไม่ได้ครับ” เจริคทำเสียงเข้ม “เชอะ! ไม่ขอจากพี่ก็ได้” เธอหันไปทางพี่ชายคนรอง คนที่ตามใจเธอที่สุด “โดนงอนแล้วดิ ชอบตามใจดีนักโดนงอนซะบ้างมึง” คาร์ลเตอร์หันไปพูดกับเจริค “พี่ชายคะ น้องอยากดื่มค่ะ ขอดื่มไวน์ได้ไหม” “แก้วเดียวพอนะ” “เย้ ได้ค่ะ
แคมป์ปิ้ง 🏕 เมื่ออาหาร เครื่องดื่ม และของทานเล่นถูกจัดเตรียมพร้อมเรียบร้อยสำหรับรับประทาน ทุกคนก็เริ่มเข้ามานั่งล้อมวงรอบกองไฟเป็นรูปวงกลม ลำดับการนั่ง ให้คาร์ลเตอร์เป็นจุดแรก ต่อมาถัดมาทางซ้ายมือคือเคอร์วิน เรนเดล ลูเซียโน่ ขนมปัง อีวาน เนเรีย ดิสนีย์ เจริค ที่นั่งติดอยู่ทางขวามือคาร์ลเตอร์ “ลองกินอันนี้ดู” อีวานหั่นสเต๊กเนื้อวัวให้ขนมปังลองชิม เขามองแก้มเนียนเคี้ยวตุ่ย ๆ “อื้ม! อร่อยค่ะ” “อร่อยก็กินเยอะ ๆ น้ำหนักเธอลงไปเยอะเลยนะจากที่อุ้มเมื่อวาน” “คะ!!!” “แฮ่ม! เพื่อนยังนั่นกันอยู่ตรงนี้เนอะ” ลูเซียโน่ยิ้มมุมปากมองอีวานมันทำเหมือนตรงนี้มีแค่มันกับน้องไปได้ไอ้นี่ “อ้าว มีมึงอยู่ตรงนี้ด้วยเหรอ กูมองไม่เห็น คิดว่าเป็นอากาศ” “ขนมปังดูเอานะครับคนแบบนี้” ลูเซียโน่หันหน้าฟ้องขนมปัง ทำหน้าล้อเลียนอีวานเมื่อโดนดุ “อีวานทำไมพูดกับเพื่อนแบบนั้นคะไม่น่ารักเลย” ขนมปังหันมองตาขวาง “พี่ลูเซียโน่จะเสียใจนะคะ” พอเธอพูดประโยคนั้นจบอีวานก็เอื้อมมือไปประคองใบหน้าเธอให้หันมามองเขาแล้วเอ่ยพูดน้ำเสียงจริงจัง “อย่าไปสนใจความรู้สึกมันหรือใคร สนใจแค่ฉันก็พอนี่ไม่ใช่คำขอแต่
เมื่อเห็นว่าอีวานกำลังจ้องเขม็งไปทางอาร์มอ ขนมปังจึงรีบอธิบาย ไม่อยากให้ลูกน้องเขาโดนดุ“ขอโทษนะที่ออกมาช้า”“ไม่เป็นไรค่ะ คุณคงจะสนุกเลยอยู่นานเป็นคนสุดท้ายเลย”ทั้งคำพูดและรอยยิ้ม เธอช่างไร้เดียงสา โลกของเขากับเธอต่างกันขนาดนี้ แล้วจะให้เขาดึงเธอมาอยู่ในโลกดำมืดนี้ได้ยังไง…ตัดมาที่เจริคเขาเดินอุ้มกระต่ายขนปุยสีน้ำตาลไปให้ดิสนีย์“พี่เอากระต่ายมาฝาก”“น่ารักมากเลยค่ะพี่เจค หนูชอบมาก”เธออุ้มกระต่ายมาแนบอก ก่อนจะทำสิ่งที่เจริคก็ไม่ขาดคิด คือการเข้ามากอดเขาโดยที่เธอไม่สนสายตาใครเลย เพราะการกอดมันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเธอที่เติบโตมาในต่างประเทศ“ขอบคุณนะคะ เป็นของฝากที่ดีที่สุดเลย”“ครับ ดีใจที่เราชอบ”“วันนี้เรามาทำสเต๊กกันกินดีกว่าไหมวะ”ลูเซียโน่ที่อยากกินสเต๊กจึงเอ่ยขึ้น“เอาดิ กูอยากกินพอดี” เรนเดลตอบ“แล้วคนอื่นอยากกินอะไรอีก เดี๋ยวสั่งให้ลูกน้องกูไปซื้อมาเพิ่ม”เคอร์วินเสนอแล้วก็ยังอาหารอื่น ๆ อีกมากมาย เข่น สปาเกตตี พิซซ่า ปิ้งมาชเมลโล่ ปิ้งมัน และที่ขาดไม่ได้เลยคือเครื่องดื่ม วอดก้า ไวน์ขาว ไวน์แดง น้ำผลไม้สำหรับพวกเธอที่บางครั้งอาจจะไม่อยากดื่ม“ไอ้ลูซกับไอ้อีวานไปเตรียมเนื้อ
Camping 🏕 บ้านไม้กลางป่าตั้งอยู่ในที่ดินตระกูลมาร์ติเนซ เป็นบ้านพักตากอากาศสองชั้นขนาดใหญ่ ถูกสร้างขึ้นตามคำสั่งอีวาน เพื่อใช้สำหรับพักผ่อนจากกิจกรรมล่าสัตว์กับกลุ่มเพื่อนสนิท บ้านหลังนี้จึงมีถึงหกห้องนอน การดีไซน์ห้องนอนแต่ละห้องก็เป็นตามความต้องการของหกหนุ่ม และยังมีห้องนั่งเล่น รวมถึงมีห้องใต้ดิน การล่าสัตว์จบลงแล้วสามสาวมีผู้ติดตามคอยดูแลอยู่ห่าง ๆ ไม่ได้เข้าไปวุ่นวายในเส้นทาง ถึงสองสาวอย่างขนมปัง ดิสนีย์ ไม่ได้ไล่ล่าสัตว์ตัวไหนเลยก็ตาม ส่วนเนเรียก็ยิงนกไปได้สองตัว นอกนั้นพวกเธอก็เดินเล่นแล้วออกมารอหนุ่ม ๆ ที่บ้านพักตากอากาศกับบอดี้การ์ดหนุ่มหลายคน“ทานมาการองกันไหมครับ เดี๋ยวผมไปเอาออกมาให้ครับ” อาร์มอกับบอดี้การ์ดของหนุ่ม ๆ แก๊งบรูทิชคอยดูแลผู้หญิงทั้งสามคนอย่างใกล้ชิด ถึงจะอยู่ในเขตตระกูลมาร์ติเนซที่ไม่มีใครเข้ามาได้แต่กับพวกสัตว์ไม่ใช่แบบนั้น“หรือนายหญิงอยากทานขนมปังทาแยมสตรอว์เบอร์รี่ไหมครับ”“เอาทั้งคู่มาไว้ก็ได้อาร์มอ” ขนมปังเอ่ยบอก เธอกำลังอร่อยกับน้ำส้มคั้นถ้ามีขนมด้วยยิ่งดี“เสียงนกร้องนี่ไพเราะจัง”“พวกพี่ ๆ เขาคงจริงจังกันมากเลยนะคะ”ดิสนีย์ชวนคุย ขยับขาไปตามจังหว