“ปะ… ไปยัง?” ฉันร้องถามขึ้น เดินเข้าหาไอ้ยักษ์ที่ดูปกติสุขที่สุดแม้มันจะหัวร้อนอยู่ก็ตามคนอื่นหันมองหน้ากันเองแล้วออกเดินนำโดยไม่มีใครพูดอะไร ฉันเลยคล้องแขนไอ้ยักษ์เดินรั้งท้ายขบวนเพราะรับรู้ได้ถึงบรรยากาศที่แปลกไป ทั้งรามที่ไม่รู้หงุดหงิดอะไร ทั้งเจินที่บังเอิญเห็นคราบเลือดบนที่นอน กระทั่งครามเองว
CLOSE FRIEND CHAPTER 20หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันก็เปลี่ยนมาใส่บิกินีอีกครั้ง ว่าจะไปนอนรับลมที่ชายหาดสักหน่อย แต่รอบนี้ไม่มีใครมายุ่งวุ่นวายเรื่องชุดอีกแล้ว ตอนเดินออกมาก็เห็นหลังไว ๆ ของรามกับน้องเหมยที่น่าจะเพิ่งมาถึงเดินเข้าห้องพักไป ถึงจะรู้สึกเจ็บแปลบในใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี…ในเมื่อเรา… ไม่ไ
ฉันเดินไปนั่งลงที่ขอบเตียงเงยหน้าสบตาราม ก่อนที่คนตัวโตจะถอนหายใจพรืดใหญ่แล้วเริ่มถกประเด็น “มึงโกรธที่กูเอามึง?” “กูเปล่า” “แล้วทำไมไม่ยอมคุย ไม่มองหน้า?” “ราม แล้วกูต้องทำตัวยังไง?” “มึงก็ทำตัวเหมือนเดิมไม่ได้รึไง?” “แต่กูเพิ่
CLOSE FRIEND CHAPTER 21กลางดึก ตอนนี้เรายกโขยงมานั่งกินเหล้ากันที่ห้องเจิน ฉันนอนมองพวกมันคุยกันอย่างสนุกสนานอยู่บนเตียง มือก็เลื่อนโทรศัพท์เล่นไปด้วย ส่วนคนอื่นกำลังเปิดไพ่นั่งเล่นกัน แต่แทนการกินตังเหมือนตอนกลางวันคนแพ้ก็แค่ดื่มเหล้าเพียวจากแก้วช็อตแทน แม้ไม่อยากจะมองแต่ส
“รอบนี้เลือกไร?” ครามเป็นคนถาม วันนี้มันดูเมาไม่น้อยเหมือนกันเพราะเราเริ่มดื่มกันตั้งแต่ย่ำค่ำ แต่ก็นับว่าดีแล้วเพราะไม่งั้นคงได้เห็นหน้าเบื่อโลกของมันไม่จบไม่สิ้นเป็นแน่ อย่างน้อยตอนนี้หน้าหล่อ ๆ ของเพื่อนก็กำลังยิ้มอยู่“ถามมา!” ฉันตบเข่าฉาดอย่างฮึกเหิม มันจะตอบยากสักแค่ไหนกันเชียว!ในทันทีไอ้คราม
ฉันพยายามไม่สนใจสายตาของพวกมันแล้วห่อร่างกายไว้ในผ้าห่ม ได้แต่คิดในใจว่าเจินคงรู้แน่ว่าฉันกับรามมีอะไรกันเมื่อคืนที่ผ่านมา แต่ที่น่ากังวลคือนอกจากมัน ครามเองก็อาจรู้เรื่องแล้วด้วยเหมือนกัน…คราวนี้ปากขวดหันไปทางน้องเหมยอีกเหมือนเดิม…“จริงหรือท้า?” ไอ้ยักษ์ผู้เป็นคนดำเนินรายการเลิกคิ้วถามทันที ๆ“ท้า
CLOSE FRIEND CHAPTER 22RAM TALKS “เป็นไร?”เสียงของใครสักคนที่ดังขึ้นด้านหลังทำให้ผมตื่นจากภวังค์ ไอ้เจินทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ ดึงบุหรี่ออกมาจุดสูบ บรรยากาศข้างนอกสงบเงียบเชียบ แต่ยังได้ยินเสียงไอ้ยักษ์ดังลอดออกมาเป็นระยะ “มึงบอกให้เมียมึงไปนอนกับน้องเหมยได้ปะ?” “
แต่แล้วมันก็ผละริมฝีปากออกห่าง พลิกตัวหันหลังให้ทั้งอย่างนั้น ผมเลยต้องเป็นฝ่ายขยับตามเพื่อจะได้นอนกอดมันเหมือนเดิม ปลายจมูกคลอเคลียสูดดมกลิ่นกายหอม ๆ มือก็ลูบผ่านส่วนโค้งเว้าของเอวบาง เสียงหัวใจพริกเต้นแรงจนสัมผัสได้…ยิ่งมันเป็นแบบนี้… ผมก็ยิ่งใจเต้นตาม…และระหว่างที่เรากำลังแข่งกันใจเ
วันนี้ผมนัดตากล้องเข้ามาถ่ายรูปครอบครัว เพราะงั้นตัวผมเองถึงได้อยู่ในชุดสูทเรียบกริบเหมือนกัน คนเป็นเมียหรี่ตามองชุดผมแล้วเริ่มอยู่ไม่สุขอีกครั้ง จัดการปัดฝุ่นออกจากสูทที่ผมใส่อยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า จนผมต้องเบี่ยงตัวเดินหลบไปอีกทาง และถึงแม้จะบอกว่าเป็นวันถ่ายรูปครอบครัว… แต่ก็ไม่เชิง เพ
“นอนได้แล้ว” “อือ” ถึงจะบอกมันแบบนั้น แต่ผมก็ยังคงไม่หยุดคลอเคลียข้างแก้มใสอยู่ดี ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงได้สวยขึ้นทุกวันแบบนี้…คนที่นอนอยู่จ้องกันนิ่ง มันทำสีหน้ารู้ทันแล้วหัวเราะเบา ๆ เมื่อมือผมเลื่อนเข้าใต้ชุดนอนบางเบากอบกุมเนื้อเต้าที่ตอนนี้อวบใหญ่กว่าเดิมหลายเท่า สัมผัสได้ถ
SPECIAL CHAPTER 3 THE ENDหลังจากอาเจียนจนเสร็จผมก็เพิ่งสังเกตว่าพริกดูเหนื่อยกว่าปกติ สีหน้าดูซีด ๆ มันทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงยกมือขึ้นลูบข้างแก้ม ส่วนผมก็เม้มปากย่อตัวนั่งลงเงยหน้าสบตาคนเป็นเมียที่เหมือนจะยังไม่รู้ตัวถึงความผิดปกติที่ผิดเพี้ยนไป “อะไร?” ดวงหน้าสวยซึ่งบัดนี้ขาวเผือดขมวดค
“น่ารักนี่หว่า! แล้วมึงทำหน้าเครียดเพื่อ!”“ก็กูไม่ได้ชอบ” คนที่อยู่ในสถานะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกขมวดคิ้วเข้าหากัน “อยู่ ๆ กันไปเดี๋ยวก็ชอบเองนั่นแหละ น่ารักขนาดนี้” “คือยังไงวะ? มึงปฏิเสธไปไม่ได้?” ผมไม่สนใจไอ้คนไม่รู้จักโต แต่ตั้งคำถามกับเจ้าของเรื่องอย่างจริงจัง คนถูกถามถอนห
SPECIAL CHAPTER 2สองเดือนต่อมา ถึงวันแต่งงานเราจะเข้าหอกันแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ได้ย้ายเข้าบ้านใหม่เพราะต้องตกแต่งเพิ่มเติม รวมถึงต่อเติมในส่วนต่าง ๆ ที่พริกอยากจะให้มีอยู่ด้วยในตัวบ้าน ผมมันยังไงก็ได้อยู่แล้วขอให้เมียพอใจก็พอ และในที่สุดเราก็ได้ฤกษ์ย้ายเข้าบ้านใหม่สั
“มึงสวยที่สุดเลย”ตกดึก คู่แต่งงานใหม่หลายคู่คงจะไม่มีอารมณ์ทำเรื่องอย่างว่ากันในคืนแต่งงานเพราะต้องผ่านช่วงเวลาเหนื่อยหนักระหว่างวัน ตบท้ายด้วยปาร์ตี้ที่เมากันสุดเหวี่ยงจนเวลาล่วงเลยเข้าเที่ยงคืน แต่เรื่องแบบนั้นคงไม่เกิดขึ้นกับเราสองคน แค่บานประตูปิดลงเราก็แทบจะอดรนทนไม่ไหว
แค่คิดว่าวันนี้จะได้เจอหน้าพริกหลังไม่เจอมานานถึงสองอาทิตย์เต็มก็แทบจะทนไม่ไหว แถมไอ้ฤกษ์ยามห่าเหวอะไรนี่ก็ยิ่งทำให้หงุดหงิดหนักขึ้นไปอีก แต่ก่อนจะได้สอบถามความเป็นไปของเจ้าสาวตัวเองอีกสักคำ เสียงตากล้องก็ดังขัดจังหวะขึ้น “ถ่ายรูปหน่อยครับ” “ครับ” เพราะเราทุกคนยัง
SPECIAL CHAPTER 1RAM TALKS ไม่รู้ว่าทำไม… แค่ผมเห็นมัน… ก็อยากจะกอด อยากจะจูบ อยากจะอยู่ใกล้ ๆ อยากอยู่ด้วยกันตลอดเวลาวันแต่งงาน “มือสั่นเชียวไอ้สัด” ร่างสูงของเพื่อนเดินมาหยุดยืนที่ข้าง ๆ เจินที่อยู่ในชุดสูทสีน้ำตาลเม้มปากกลั้นยิ้ม วันนี้มันเซตผมเร
CLOSE FRIEND CHAPTER 45หนึ่งปีต่อมามหาวิทยาลัย “ชิด ๆ หน่อยครับ” “ไม่ต้องชิดมากก็ได้มั้ง ร้อน!” “อย่าบ่นนักเลย!” “ไอ้ยักษ์มึงไปยืนข้าง ๆ ดิ!” “กูอยากอยู่ตรงกลาง!” ท่ามกลางแดดร้อนจัด ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวดูชุลมุนวุ่นวายกับอีแค