Pagkatapos ng tawag, nanatiling nakaupo si Thalia sa gilid ng kama. Nakapikit siya, pilit na pinapakalma ang kanyang sarili mula sa biglaang rebelasyon. Gusto niyang isipin na baka isang panibagong problema na naman ito, pero sa ngayon... hindi pa niya kayang harapin ang katotohanan.Huminga siya nang malalim at pumikit. "Kalma lang, Thalia," bulong niya sa sarili. "Pwede namang hindi mo muna isipin âyon, âdi ba? Kahit ngayon lang⊠kahit sandali lang, magpahinga ka muna."Naramdaman niya ang bigat sa kanyang dibdib, pero naalala rin niya ang ekspresyon ni Nathan kaninaâang lungkot sa mata nito nang makitang labis siyang nasasaktan. Kahit papaano, may isang taong handang samahan siya ngayon.Dahil doon, pinilit niyang itulak ang mga alalahanin sa likod ng kanyang isipan. Gusto niya munang bigyan ng pansin ang kasalukuyan at hindi ang mga bagay na maaaring masaktan siya ulit.Tumayo siya at lumabas ng kwarto.Pagdating niya sa kusina, naamoy agad niya ang pamilyar na amoy ng nilulutong
Sinundan ni Thalia ang mga direksyon ng sekretarya patungo sa opisina ni Asher, ang kanyang puso ay kumakabog sa halo ng pagkamangha at kaba. Matapos ang dalawang taon ng kasal, this was her first time visiting his workplace.The secretary greeted her with a polite smile. "Mr. Asher is still in a meeting. Please, make yourself comfortable."Inabot ng sekretarya kay Thalia ang isang tasa ng mainit na tsaa, ang kanyang mga galaw ay maayos at propesyonal."Salamat," sagot ni Thalia nang magalang, tinanggap ang tsaa at naupo sa sofa ng reception.Her eyes wandered around the room. The dĂ©cor was minimalist yet luxurious, may mga kulay ng gray at putiâisang pagsasalamin ng karaniwang estilo ni Asher.Nagtago ng isang mabilis na sulyap ang sekretarya kay Thalia, naiintriga. The woman looked much younger than she expected, may mahahabang, bahagyang kulot na buhok na dumadaloy sa kanyang mga balikat.Her side-parted bangs framed her face delicately. There was a softness to her appearance, a yo
Her voice was sweet and elegant, ngunit malinaw ang paghuhusga. Masakit ang mga salita, ngunit pinanatili ni Thalia ang kanyang composure, nagpapanggap na hindi niya nauunawaan ang hindi direktang pang-iinsulto. Tahimik lang siyang bumati kay Maria bago nagpunta sa kanyang kwarto.Nang isara niya ang pinto, narinig niyang bumangga ang mga gamit at narinig ang mga sumpa ni Maria na nagsimula ng isang galit na reaksyon na tumagos sa kanyang mga depensa.Thalia let out a small sigh. She had grown tired of these little emotional battles. She missed the freedom she had before marriageânung namumuhay siya nang mag-isa, hindi umaasa sa iba, hindi patuloy na nag-aalala kung paano pasayahin ang mga tao.Hindi mataas ang pagtingin ni Maria sa kanya. Alam ni Thalia iyon. She understood the disdain, too. After all, she and Asher were from completely different worlds. They had come together by accident at hindi niya inisip na magiging ganito ang buhay nila.Sa mga unang araw ng kanilang kasal, she
Diretso umuwi si Asher.Sa unang pagkakataon sa maraming taon, iniwan niya ang trabaho sa kalagitnaan ng oras nang walang paliwanag.The house was immaculate, as alwaysâspotless to the point of sterility, devoid of warmth or personal touches. It had always been this way pero ngayon, walang anumang bakas ng kanyang presensya. The only sign she'd been there was the divorce agreement lying on the coffee table, ang mga pahina nitoây bahagyang gumagalaw dahil sa hanging pumapasok mula sa bahagyang nakabukas na bintana.Lumapit si Asher, kinuha ang dokumento at binasa ito.The agreement was stark in its simplicity. Thalia hadnât asked for anythingâwalang sustento, walang bahagi sa ari-arian. Tila nais niyang burahin ang kasal na parang hindi ito kailanman nangyari.Sa ibabang bahagi ng dokumento, napansin ni Asher ang pirma ni Thalia: elegante, malinis, at may kakaibang artistikong likas na siya lamang ang maaaring magtaglay.Nakatitig si Asher sa pirma nito, bumabalik-balik sa kanyang is
"Magpakasal?"Nagulat si Thalia sa tanong ni Asher, inisip niyang nagbibiro lang ito, ngunit ang seryosong ekspresyon nito ay nagpatunay na hindi. âIâm serious,â he said softly, walang bakas ng alinlangan.Binigyan siya ni Asher ng dalawang araw upang magdesisyon. Sa loob ng panahong iyon, nagsalungat ang kanyang mga damdaminâpag-asa at pangamba, pagnanasa at takot.Sa pagtatapos ng dalawang araw, tinawagan niya si Asher at niyaya itong magkita. Habang nag-uusap sila sa paborito nilang cafĂ©, sinabi niyang, âThen... letâs get married.âTumango si Asher, ang mukhaây hindi mabasa. "Sige."At ganoon na lang, walang seremonyaânagparehistro sila ng kasal sa ikatlong araw.Ngunit pagkalipas ng dalawang taon, napagtanto ni Thalia na ang kanilang pagsasama ay napaka-fragile. Ito ay isang kasunduan na nilikha mula sa pananagutan, hindi pag-ibig.+++++Nakatayo si Thalia sa sala ng kanilang dating bahay. Ang silid, bagamat pamilyar ay puno ng katahimikan. Naalala niya ang gabing nagsimula ang l
Thalia stood still for a moment, her fingers trembling around the jade necklace she had found. The weight of everythingâthe pressure from her family, the tension with Asherâwas becoming unbearable. She turned to leave, ngunit habang papalapit sa pinto, narinig niya ang boses ng kanyang ina na tumaas sa galit."Nasaan si Asher?" Lisa screamed, her tone filled with frustration."Heâs not here," Thalia replied coldly, turning to face her mother.Without warning, Lisaâs face twisted into a scowl. "I donât care about your excuses, Thalia!" she yelled, stepping toward her and shoving her hand into Thaliaâs chest. "Youâre useless!"Before Thalia could react, Lisa, in a fit of rage, grabbed a glass from the counter and hurled it at her. The glass shattered against Thaliaâs arm, at napanganga siya sa sakit nang magka-embed ang mga piraso ng baso sa kanyang balat.Thalia staggered back, clutching her arm as blood began to seep out. Ngunit bago siya makapagsalita, bumukas ang pinto at pumasok si
Asherâs grip on his phone tightened as the voice on the other end continued."Thereâs been a breach in the companyâs financial security system. Sinusuri pa namin ang pinsala, pero mukhang may nakapasok sa mga kumpidensyal na file ng proyekto. We need you here immediately."Asherâs jaw clenched. "Iâm on my way."He hung up, his mind racing. This wasnât just a minor setbackâsomeone was deliberately targeting him. At sa pagkawala ni Thalia, masyadong kahina-hinala ang tiyempo para ipagsawalang-bahala.Agad siyang kumilos, sumakay sa kanyang sasakyan, at mabilis na tinungo ang punong tanggapan ng kumpanya. Lumabo ang mga ilaw ng lungsod habang dumaraan siya, but his focus remained sharp. He needed to fix this. He needed answers.Pagdating niya sa kumpanya, kaguluhan na ang bumalot sa paligid. Nagkakagulo ang mga empleyado, IT specialists were working furiously to contain the breach, and his most trusted executives stood waiting for him at the entrance.Yna approached first, bakas sa mukha
+++++Thaliaâs flight was scheduled for 6 PM, and her good friend, Ylana, took time out of her busy schedule to see her off at the airport."Why did you suddenly decide to get a divorce and go back to school?" Ylana asked habang iniaangat ang maleta ni Thalia sa conveyor belt sa check-in counter.She turned to face her friend with a curious expression.Thalia and Ylana had met in high school after Thalia transferred.Magkasama sila sa iisang klase noong huling taon nila at kalaunan ay nag-aral sa parehong unibersidad, maging sa parehong kurso. Kahit magkaiba ang kanilang personalidadâone being lively and outgoing, the other reserved and quietâtheir bond had remained strong over the years.Pagkatapos ng kolehiyo, pinili ni Ylana ang isang karera sa labas ng kanilang kurso. Pumasok siya sa isang kumpanya ng real estate kung saan siya ang namamahala sa mga pamumuhunan sa mga shopping mall. Dahil sa kanyang trabaho, madalas siyang nasa mga business trip and she was rarely in one place for
Pagkatapos ng tawag, nanatiling nakaupo si Thalia sa gilid ng kama. Nakapikit siya, pilit na pinapakalma ang kanyang sarili mula sa biglaang rebelasyon. Gusto niyang isipin na baka isang panibagong problema na naman ito, pero sa ngayon... hindi pa niya kayang harapin ang katotohanan.Huminga siya nang malalim at pumikit. "Kalma lang, Thalia," bulong niya sa sarili. "Pwede namang hindi mo muna isipin âyon, âdi ba? Kahit ngayon lang⊠kahit sandali lang, magpahinga ka muna."Naramdaman niya ang bigat sa kanyang dibdib, pero naalala rin niya ang ekspresyon ni Nathan kaninaâang lungkot sa mata nito nang makitang labis siyang nasasaktan. Kahit papaano, may isang taong handang samahan siya ngayon.Dahil doon, pinilit niyang itulak ang mga alalahanin sa likod ng kanyang isipan. Gusto niya munang bigyan ng pansin ang kasalukuyan at hindi ang mga bagay na maaaring masaktan siya ulit.Tumayo siya at lumabas ng kwarto.Pagdating niya sa kusina, naamoy agad niya ang pamilyar na amoy ng nilulutong
Sa bigat ng kanyang damdamin, hindi namalayan ni Thalia na nakatulog siya. Isang oras ang lumipas, at nagising siya sa mahinang katok sa kanyang pinto. Mabilis niyang pinahid ang mga natuyong luha sa pisngi at pilit na inayos ang sarili.Hindi niya alam kung sino ang nasa labas, pero wala siyang lakas para makipag-usap pa. Nang muling kumatok, napabuntong-hininga siya bago dahan-dahang binuksan ang pinto."Nathan?" gulat niyang bulong nang makita kung sino ang nasa labas.Nakahawak si Nathan sa isang paper bag ng pagkain, may bahagyang pag-aalala sa kanyang mukha. "Thalia, kumain ka na ba?" tanong nito, dahan-dahang inaabot ang dala niya.Napakagat-labi si Thalia at umiwas ng tingin. Alam niyang hindi siya makakapagsinungaling kay Nathan. "Hindi pa," mahina niyang sagot."Alam ko namang hindi," mahinang sagot ni Nathan habang pumapasok sa loob nang walang pag-aalinlangan. "Pinuntahan kita kasi alam kong hindi mo kayang mag-isa sa ganitong sitwasyon."Pinanood lang ni Thalia ang paggal
Sa mahigpit na yakap ni Asher, unti-unting bumibigat ang talukap ng mata ni Thalia. Ramdam niya ang init ng katawan nito na tila isang proteksyong hindi niya akalaing muling mararamdaman.Sa tahimik na sandali, ang kanyang mga daliri ay gumuhit ng maliliit na bilog sa kanyang braso, isang kilos na hindi niya napansin ngunit para kay Asher ay isang bagay na gusto niyang tandaan."Mahalaga ka sa akin," mahina ngunit buong tapat na bulong ni Asher sa kanya.Hindi sumagot si Thalia. Hinayaan niyang lumubog sa kanya ang mga salitang iyon, ngunit sa likod ng kanyang isip, may munting takot na namumuo. Ngunit sa ngayon, gusto lang niyang namnamin ang yakap nito.Matapos ang ilang minutong katahimikan, unti-unting kumilos si Asher. "Saglit lang, pupunta lang ako sa banyo, okay?"Tumango si Thalia, bahagyang umayos ng upo habang pinapanood itong lumayo. Nang marinig niya ang pagsara ng pinto, bumuntong-hininga siya at ipinikit ang mga mata. Gusto niyang isipin na tama ang ginagawa nila, na tot
Hindi na nila inisip kung ano ang tama o mali sa sandaling iyon. Sa pagitan ng malalalim na paghinga, dahan-dahan nilang binura ang distansya sa pagitan nila. Naramdaman ni Thalia ang mainit na kamay ni Asher sa kanyang likod, bahagyang humihigpit ang hawakâhindi nagmamadali ngunit puno ng pagpipigil, tila sinusubukang alalahanin kung hanggang saan siya maaaring lumapit."Thalia..." bulong ni Asher, hinahaplos ang kanyang pisngi na may halong pag-aalinlangan at pananabik. Parang may gustong sabihin ngunit hindi sigurado kung dapat bang ipaalam ito.Ngumiti si Thalia, ramdam ang kilig na bumabalot sa kanya, ngunit kasabay nito ay may kaba rin siyang pilit itinatago. "Hmm?"Bahagyang tumigil si Asher, tinitigan ang kanyang mga mata na parang nagbabasa ng pahintulot. Ang titig nito ay puno ng emosyonâpagmamahal, pagnanasa, at isang di-maipaliwanag na pangungulila na tila matagal nang itinago.Sa halip na sumagot, siya mismo ang humila sa binata, muling inilapat ang kanyang labi sa kanya.
Matapos ang ilang tagay ng alak, naramdaman na nilang pareho ang init sa kanilang katawan. Hindi naman sila lasing, pero sapat na ang nainom nila para maging mas kampante ang pakiramdam nila sa isaât isa. Nakasandal si Thalia sa sofa habang si Asher naman ay nakaupo sa tabi niya, hawak ang remote control."Manonood tayo ng pelikula?" tanong ni Thalia, pinaglalaruan ang baso niya.Tumango si Asher. "Para malibang tayo. Horror o romance?""Horror muna. Para may dahilan akong dumikit saâyo âpag natakot ako," biro ni Thalia.Napangiti si Asher at umiling bago pinindot ang play button. "Sige. Pero âwag kang sisigaw sa tenga ko, ah."Habang tumatakbo ang pelikula, nagsimula silang maghagikgikan."Ano âto? Ang pangit ng CGI ng multo! Para lang itong pinatong sa screen," puna ni Thalia habang kinakain ang popcorn."Ang arte pa ng biktima. Sinugod ang dilim tapos sumisigaw siya ng âWhoâs there?â Eh kung ako âyun, takbo agad!" dagdag ni Asher, sabay tawa.Natatawa silang dalawa habang tinutulig
Tahimik na nakayakap pa rin si Thalia kay Asher, nakasandal ang kanyang ulo sa dibdib nito. Ramdam niya ang init ng katawan ng lalaking minsang naging mundo niya. Ngunit sa pagitan ng bigat ng emosyon, isang tunog ang pumuno sa katahimikanâisang mahina ngunit malinaw na pag-aalulong ng kanyang tiyan."Grrrkkk..."Napamulat si Thalia, kasabay ng pagkunot ng kanyang noo. Dahan-dahan siyang lumayo kay Asher, ngunit bago pa niya maitanggi ang nangyari, nagtagpo ang kanilang mga mata. Pareho nilang napagtanto ang narinig nila.Nagpipigil ng tawa si Asher, nakataas ang isang kilay. "Gutom ka na ba?"Namula ang pisngi ni Thalia, mabilis na umiling at sinubukang magpaliwanag. "Hindi... Hindi ako gutom! Hindi 'yun siguro ang tiyan ko... Baka may pusa lang sa labasâ"Ngunit hindi niya naituloy ang kanyang sasabihin dahil napangiti na si Asher, at ilang segundo lang, natawa ito. Isang malakas, malambing na tawa na matagal nang hindi naririnig ni Thalia. Napapikit siya sandali, sinusubukang huwag
Tumulo ang luha ni Thalia, nanginginig ang kanyang balikat habang pilit na itinatago ang hinanakit sa kanyang puso. Ngunit bago pa niya mapigilan ang sarili, naramdaman niya ang mainit na yakap ni Asher.Hindi iyon isang yakap na puno ng panghihinayangâito ay yakap ng pang-unawa, ng katahimikan, ng pangakong hindi siya nag-iisa."Thalia..." Mahinang bulong ni Asher habang hinahaplos ang kanyang likuran. "Alam kong nasaktan kita noon. Alam kong hindi ko agad naipakita sa'yo ang dapat kong ipakita. Pero gusto kong malaman mo... ang redevelopment na ito ay hindi para sa akin. Ginawa ko ito para sa'yo, para sa mga taong mahalaga sa'yo. Para hindi na nila kailangang danasin ang sakit na pinagdaanan mo."Mas lalong bumuhos ang luha ni Thalia. Ramdam niya ang sinseridad sa boses ni Asher, ngunit sa halip na maibsan ang sakit, lalo lamang siyang bumagsak. "Bakit ngayon mo lang sinasabi 'to? Bakit hinayaan mo akong maniwalang ikaw ang dahilan ng pagkawala ng lahat sa akin?"Mas hinigpitan ni A
Malamig ang simoy ng hangin nang lumabas si Thalia sa balkonahe. Gusto niyang makalanghap ng sariwang hangin, subalit ramdam pa rin niya ang bigat sa kanyang dibdib. Kasabay ng bawat dampi ng hangin sa kanyang balat ay ang pagbabalik ng mga alaalaâmga alaalang pilit niyang kinakalimutan.Ilang saglit lang, sumunod si Asher. Hindi siya nagsalita agad. Alam niyang may bumabagabag kay Thalia. Nakatayo lang ito sa tabi niya, hinihintay siyang magsalita."Bakit ka nandito, Asher?" malamig na tanong ni Thalia, hindi man lang lumingon sa kanya."Dahil gusto kong malaman ang totoo," sagot ni Asher. "Thalia, ano ba talaga ang nangyari sa'yo noong umalis ka? Bakit hindi ka na bumalik?"Napakuyom ang kamay ni Thalia. Hindi niya gustong balikan ang nakaraan. Hindi niya gustong pag-usapan ang sakit na pinagdaanan niya."Hindi mo na kailangang malaman," malamig niyang tugon. "Wala na akong balak ikwento pa.""Thaliaâ""Tama na, Asher!" tuluyan nang napataas ang boses niya. Lumingon siya rito, at sa
Sa loob ng presinto, tuluyan nang naisampa ang kaso laban kay Lisa at Alex. Hindi na makakaila ang ebidensya ng kanilang pang-aabuso at panloloko kay Thalia.Tahimik lang siyang nakaupo habang tinatapos ng mga pulis ang dokumentasyon, pero sa loob niya, parang may mabigat na bato sa kanyang dibdib. Hindi pa rin niya lubusang matanggap na umabot sa ganito ang lahat.Nang tuluyan nang matapos ang proseso, lumabas sina Thalia at Asher mula sa istasyon ng pulis. Sumalubong sa kanila ang malamig na hangin ng gabi, ngunit hindi iyon sapat para ibsan ang bigat sa dibdib ni Thalia.Tahimik silang naglakad patungo sa kotse ni Asher. Hindi pa man siya nakakasakay nang biglang nanlabo ang kanyang paningin. Sumikip ang dibdib niya, at bago pa siya tuluyang mawalan ng malay, narinig pa niya ang boses ni Asher."Thalia!"+++++Nagising si Thalia sa pakiramdam ng malambot na unan sa ilalim ng kanyang ulo. Saglit siyang napatitig sa kisame, pilit na iniintindi kung nasaan siya. Nang lingunin niya ang