"นี่ครับคุณหนู"แองเจิ้ลพยักหน้าเธอคว้าเอกสารตรงหน้าขึ้นมาอ่านรายละเอียดในนั้น
'เพลิงกัลป์ นายอัคคี อัครเดโช' นิสัย โลกส่วนตัวสูง เข้ากับคนยาก สถานะ มีแฟนแล้ว คิ้วสวยกระตุกถี่เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ แองเจิ้ลมองข้ามไปอ่านยังเนื้อหาคนอื่นด้วยความตั้งใจ ในเมื่อเธอสนใจใครแล้วก็ต้องสืบหาประวัติของเขาก่อนสิ จริงไหม "ทำอะไรอยู่คะนางฟ้า"เสียงเรียกของมารดาที่ดังมาแต่ไกลทำให้แองเจิ้ลต้องรีบเก็บเอกสารพวกนั้น เพราะกลัวว่าท่านจะมาเห็น "เปล่าค่ะ คุณแม่กับคุณพ่อกลับมาจากทำงาน เหนื่อยไหมคะ"ร่างเล็กในชุดนักศึกษาเดินเข้าไปหาท่านทั้งสองซึ่งพึ่งจะกลับมาจากที่ทำงาน "พ่อกับแม่ไม่เหนื่อยหรอก ว่าแต่ลูกเถอะไปเรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง" "ก็ดีค่ะ แต่ช่วงนี้มีการรับน้องหนูอาจจะกลับบ้านไม่เป็นเวลานะคะ" "ถ้าอย่างนั้นพ่อหาซื้อคอนโดใกล้ ๆ กับมหาลัยให้หนูดีไหม จะได้ไม่ต้องขับรถระยะไกลไป ๆ มา ๆ " "คุณพ่อไม่ห่วงหนูเหรอคะที่จะต้องไปอยู่คนเดียว"แองเจิ้ลเอียงคอถาม เพราะก่อนหน้านั้นเธอเคยขอท่านทั้งสองเรื่องการออกไปอยู่ข้างนอก "ห่วงสิ ลูกสาวของพ่อกับแม่ทั้งคนจะไม่ห่วงได้อย่างไร" "..." "แองเจิ้ล ที่พ่อกับคุณแม่ทำงานหนักก็เพื่ออยากให้หนูได้มีทุกอย่าง แต่สิ่งที่หนูต้องทำมันด้วยตัวเองนั้นก็คือการออกไปหาประสบการณ์ชีวิตให้กับตัวเอง" "แม่กับพ่อคิดเรื่องนี้มาได้สักพักแล้ว"อมีนาคว้าซอกเอกสารพร้อมกับคีย์การ์ดห้องพักออกมาวางบนโต๊ะ เธอวางมีลงบนศีรษะของบุตรสาวดวงตาคู่นั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก "ใช้ชีวิตของหนูให้มีความสุขนะลูก ขาดเหลืออะไรก็บอกพ่อกับแม่" "คุณแม่" "พ่อกับแม่เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกเสมอ ถ้าหากวันไหนเหงาก็ชวนหนูพริกไทยกับหนูอบเชยไปอยู่ด้วยก็ได้นะลูก" "ฮึก"ร่างเล็กพุ่งเข้ากอดท่านทั้งสองด้วยความรัก เธอรู้สึกโชคดีที่สุดที่ได้เกิดมาเป็นลูกของท่าน "พ่อกับแม่รักและเป็นห่วงหนูมากนะ แต่ลูกต้องออกไปใช้ชีวิตข้างนอกเรียนรู้ทุกอย่างด้วยตัวเอง พ่อรักนางฟ้านะครับ" "ฮึก หนูก็รักคุณพ่อค่ะ รักคุณแม่ด้วย ขอบคุณนะคะ" กรี๊ดดดด "โอ๊ย แกจะกรี๊ดทำไมเนี่ย"แองเจิ้ลส่ายหน้าหลังจากที่เธอโทรไปบอกให้เพื่อนสนิททั้งมาช่วยจัดข้าวของเข้าห้องใหม่ พริกไทยสาวสุดแซ่บก็ไม่วายถามไถ่ถึงความไปมาและเมื่อได้รู้ว่าพ่อของเธอลงทุนซื้อคอนโดให้อาการของพริกไทยก็เหมือนดั่งในตอนนี้ "ฉันล่ะอิจฉาแกมาอินางฟ้า ทำไมพ่อของฉันไม่ใจดีเหมือนกับคุณลุงบ้าง"พริกไทยโอดครวญยื่นหน้าเข้ามาติดหน้าจอโทรศัพท์ ซึ่งตอนนี้ทั้งสามกำลังvideo callพูดคุยกัน "แล้วพรุ่งนี้แองเจิ้ลจะให้พวกเราสองคนไปช่วยจัดของตอนไหน" "หลังเลิกเรียนก็แล้วกัน เตรียมชุดมานอนที่นี่กันด้วยนะ" "ได้สิ แต่เราต้องขอบอกแม่เราก่อน" "ส่วนฉันไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว"แองเจิ้ลยกนิ้วโป้งให้กับเพื่อนทั้งสองก่อนทุกคนจะต่างพากับแยกย้าย แองเจิ้ลนับเวลารอเธออยากให้ถึงวันพรุ่งนี้ไว ๆ จนแทบจะอดใจรอไม่ไหม 'แล้วเจอกันค่ะ พี่เพลิงกัลป์' เช้าวันต่อมา ปึง "อรุณสวัสดิ์ยามเช้าพี่เพลิงกัลป์สุดหล่อ"ชายหนุ่มผู้มีสีหน้าเรียบนิ่งมองกล่องข้าวห่อตรงหน้าก่อนจะเหลือบสายตาไปมองหญิงสาวเธอถือวิสาสะนั่งข้างเขาโดยมีเพื่อนสนิททั้งสี่ตัวเปิดทางให้ "วันนี้แองเจิ้ลทำอาหารเช้ามาให้พี่เพลิงกัลป์ด้วยนะคะ" "ไม่กิน" "ใจร้ายจัง แองเจิ้ลอุตส่าห์ตื่นเช้าตั้งใจทำอาหารกล่องนี้ให้พี่เพลิงเลยนะคะ"หญิงสาวถือวิสาสะวางฝ่ามือเล็กลงบนท่อนแขนแต่กลับถูกชายหนุ่มสะบัดออกแถมยังหันมามองหน้าเธอด้วยสายตาเอาเรื่องอีก "อย่ามาแตะต้องตัวฉัน" "แหม ทำมาเป็นห่วงตัวทั้งที่จริงแล้วอยากให้หนูจับมันใจจะขาดใช่ไหมล่า"ร่างสวยในชุดนักศึกษานั่งบิดกายไปมาแสดงกิริยาคนเขินอาย พริกไทยกับอบเชยถึงกับต้องหันมองหน้ากับความมั่นหน้ามั่นโหนกของเพื่อนสาว "ทานอาหารที่หนูตั้งใจทำมาให้พี่สักหน่อยนะคะ นะคะ" "อย่าเข้ามาใกล้ฉัน จะไปไหนก็ไปรำคาญ"ชายหนุ่มตัดความสัมพันธ์อย่างไร้เยื่อใยก่อนเจ้าของร้างสูงจะลุกขึ้นเดินออกไปจากโต๊ะประจำกลุ่ม "ชิ เล่นตัวไปเถอะเดี๋ยวแม่จะคว้ามาทำผัวให้ได้"เพื่อนชายทั้งสามของเพลิงกัลป์ถึงกับต้องหันมามองหน้าหญิงสาว คำพูดของเธอโจ่งแจ้งไม่ปรุงแต่งเหมือนกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่พวกเขาเคยเจอ "เอ่อ น้องแองเจิ้ลชอบเพื่อนของพวกพี่จริง ๆ เหรอครับ"กัปตันเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ เพราะดูท่าแล้วหญิงสาวคนนี้ต้องไม่ธรรมดาเธอเดินหน้ารุกจีบเพื่อนหน้าตายของเขาโดยไม่คิดจะสนใจว่าอีกฝ่ายมีแฟนแล้ว "ค่ะ หนูชอบพี่เพลิงกัลป์" "แต่มันมีแฟนแล้วนะครับ แล้วมันก็รักแฟนมันมากด้วย"คำพูดของสิงหาเปรียบเสมือนมดคันที่คอยรบกวนจิตใจของหญิงสาว แต่คนอย่างแองเจิ้ลมีหรือจะยอมแพ้ "ก็แค่แฟนหรือเปล่าคะ ไม่ใช่เมีย" "พอได้แล้วน่าแองเจิ้ล พี่รุ่นพี่เขามีแฟนแล้วนะ" "อบเชย แกไม่อยากให้เพื่อนมีผัวเหมือนชาวบ้านหรือไงฮะ" "ไอ้มีมันก็มีได้ แต่ต้องไม่ใช่ผู้ชายที่มีเจ้าของสิ" "แต่พวกพี่สนับสนุนให้น้องแองเจิ้ลจีบไอ้เพลงนะ"ปอร์เช่เอ่ยขั้นกลางก่อนจะเกิดศึกระหว่างเพื่อนสาวต่างขั้ว แองเจิ้ล พริกไทย และอบเชยต่างหันกันมามองหน้ารุ่นพี่ทั้งสามด้วยความสงสัย ว่าทำไมทั้งสามถึงอยากให้หญิงสาวเดินหน้าจีบชายหนุ่มหน้าตาย "ทำไมพวกพี่ถึงอยากให้หนูเดินหน้าจีบพี่เพลิงล่ะคะ" "นั่นสิ มีอะไรที่พวกหนูยังไม่รู้หรือเปล่า"เพื่อนสนิททั้งสามคนมองหน้ากันแววตาของพวกเขามันยากจะอ่านออก "ตอนนี้พวกพี่ยังบอกไม่ได้ ไว้อยู่กันไปนาน ๆ พวกน้องก็จะรู้เอง" "..." "ส่วนน้องแองเจิ้ล พวกพี่เอาใจช่วยนะจีบไอ้เพลิงให้สำเร็จล่ะถ้ามีอะไรอยากให้พวกพี่ช่วยก็บอก" "ถ้าอย่างนั้นหนูขอช่องทางการติดต่อของพวกพี่ทุกคนด้วยนะคะ แต่ถ้าจะให้ดีไปกว่านี้หนูอยากได้ช่องทางการติดต่อของพี่เพลิงด้วยค่ะ"หญิงสาวยิ้มร่าอย่างมีความสุขก่อนจะล้วงโทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดออกจากกระเป๋าส่งไปให้กับชายทั้งสาม 'มีคนเปิดทางให้ขนาดนี้ พี่เพลิงหนีหนูไม่พ้นหรอก'"ว๊าว ห้องสวยมากฉันขอย้ายมาอยู่ด้วยคนสิ"พริกไทยตาลุกวาวพลางเดินสำรวจห้องพักของเพื่อนสาว ห้องหรูตกแต่งอย่างทันสมัยเหมาะสมกับราคาที่แพงลิ่ว"ได้สิแต่แกต้องไปขอคุณลุงก่อนนะ""ตบปากตัวเองตามอายุเดี๋ยวนี้ค่ะ แกก็รู้ว่าเสร็จพ่อของฉันไม่มีทางยอมให้องค์หญิงตัวน้อย ๆ เสร็จลงจากหอคอยเพียงลำพัง"พริกไทยทรุดกายนั่งลงบนโซฟาข้างอบเชย ฝ่ามือเรียวทั้งสองข้างกุมลงบนหน้าอกข้างซ้าย"อย่าเว่อร์ มาช่วยฉันจัดของได้แล้ว""อย่าลืมตอบแทนบุญคุณพวกฉันทั้งสองคนด้วยล่ะ ใช่ไหมอบเชย"อบเชยที่ไม่รู้เรื่องอะไรก็ได้แต่พยักหน้าตอบ ก่อนทั้งสามจะช่วยกันจัดของให้เป็นระเบียบซึ่งก็ใช่เวลานานอยู่หลายชั่วโมงอยู่เหมือนกัน"โอ๊ย ทำไมมันเหนื่อยอย่างนี้เนี่ย แกจะขนของมาเยอะทำไมขนาดนี้ฮะ"พริกไทยโวยวายหลังจากทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จ เสื้อนักศึกษาตัวเล็กปีกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนเห็นชุดชั้นในลูกไม้สุดแสนจะเซ็กซี่ด้านในซึ่งไม่ต่างกับอะไรกับเพื่อนอีกสองคน"ฉันว่าฉันเอามาไม่เยอะนะ ใช่ไหมอบเชย"ตุบ"อื้อ ไม่เยอะ"น้ำเสียงอ่อนล้าพร้อมกับร่างบอบบางของอบเชยถึงกับทรุดกายนั่งลงกับพื้นอย่างคนหมดเรี่ยวแรง ทำเอาเจ้าของห้องอย่างแองเจิ้ลได้แต่ยิ้มแห้งสงสั
"เพลิง ข้าวต้องขอโทษด้วยนะที่วันนั้นอารมณ์ร้อนใส่"น้ำเสียงของปลายสายเจอปนไปด้วยความรู้สึกผิดแต่กลับยิ่งสร้างความรู้สึกผิดให้อีกฝ่ายไม่ต่างกัน"เพลิงเองก็ต้องขอโทษ ข้าวไม่โกรธเพลิงนะครับ""ไม่เลย เรื่องนี้ข้าวเองก็มีส่วนผิด"ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้มเล็กอย่างที่ไม่เคยยิ้มให้ผู้หญิงคนไหน จะมีก็แต่'ฟางข้าว'ที่ได้เห็นและสัมผัสมุมอ่อนโยนของผู้ชายคนนี้"แล้วตอนนี้ข้าวอยู่ที่ไหน ทำไมไม่มาเรียนเพลิงไปหาที่ห้องก็ไม่เจอ""เอ่อ ตอนนี้พี่ที่ร้านพาข้าวออกมาจัดงานที่ต่างจังหวัดน่ะ เอาไว้เสร็จงานแล้วข้าวจะรีบกลับไปหาเพลิงนะคะ"เพียงแค่ได้ยินน้ำเสียงอ่อนหวานพูดจาออดอ้อนก็ทำให้ความขุ่นเคืองจากหญิงสาวอีกคนเลือนหายไป ชายหนุ่มเอนกายนอนลงบนเตียงพูดคุยโทรศัพท์กับปลายสายด้วยความคิดถึงก่อนแฟนสาวจะเป็นคนวางสายเขายิ้มให้กับรูปถ่ายของแฟนสาวซึ่งมีเขาและเธออยู่ร่วมเฟรมเดียวกันซึ่งรูปถ่ายในตอนนั้นเป็นตอนที่เขาคุกเข่าขอเธอเป็นแฟนแกร๊ก แอด"เธอ""อรุณสวัสดิ์ตอนเช้าค่ะ ที่รัก"คิ้วเข้มทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันยุ่งเมื่อเห็นร่างเล็กของแองเจิ้ลยืนฉีกยิ้มอยู่ตรงหน้าห้องของเขา"เมื่อไหร่จะเลิกยุ่งวุ่นวายกับฉันเสียที""ก็ตอนที่พี
ดาวคณะไม่ได้มาเพราะโชคช่วยแต่ได้มาเพราะความสวยสะดุดสายตา ออร่าแผ่กระจายจนใครต่างพากันเหลียวมองจนคอแทบเคล็ด"หนูไม่ได้อยากเป็นดาวคณะ"หญิงสาวผมแดงสะดุดตาโพล่งขึ้นในห้องประชุมหลังจากกิจกรรมรับน้องในวันนี้เสร็จสิ้นลง รุ่นพี่ทุกคนต่างมองหน้ากันเมื่อนางฟ้าตัวน้อยยืนยันด้วยน้ำเสียงจริงจัง"ทำไมน้องแองเจิ้ลถึงไม่อยากเป็นดาวคณะล่ะคะ พวกพี่ขอทราบเหตุผลหน่อยจะได้ไหม"หนึ่งในรุ่นพี่ปีสองเอ่ยถามด้วยความสงสัย แองเจิ้ลถอนหายใจเงยหน้ากวาดสายตามองทุกคน"เอาจริง ๆ นะคะพวกพี่ หนูไม่มีความพร้อมที่จะเป็นดาวคณะหรือมีความสามารถที่จะเข้าไปประกวดดาวมหาลัยเลย""หน้าตาก็งั้น ๆ ทำอะไรก็ไม่เป็นหนูไม่อยากทำลายความหวังของพวกพี่และคนในคณะของเรา"ริมฝีปากเล็กเคลือบลิปสติกสีเดียวกับเส้นผมเม้มเข้าหากันด้วยความประหม่า"ถ้าหากว่าหนูไม่ได้เป็นดาวมหาลัยขึ้นมาตามความหวังของทุกคน หนูกลัวพวกพี่จะผิดหวังในตัวของหนู"บุคลิกภายนอกของเธออาจจะดูแรงกล้าแสดงออก แต่เปล่าเลยลึก ๆ ภายในแล้วเธอขี้อายกว่าจะก้าวผ่านความรู้สึกเหล่านั้นมาได้ต้องใช้เวลานานอยู่เป็นปี ยังดีที่พริกไทยเป็นคนคอยสอนให้เธอกล้าแสดงออกกล้าได้กล้าเสียเหมือนกับคนอื่น"พวก
"คืนนี้ให้ฉันสองคนนอนเป็นเพื่อนแกไหม"พริกไทยเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง หลังจากทุกคนพากันแยกย้ายเธอกับอบเชยก็อาสามาส่งแองเจิ้ลที่คอนโดโดยทิ้งรถของสปอร์ตคันหรูของหญิงสาวเอาไว้ที่นั่น"ไม่เป็นอะไร พวกแกกลับไปพักเถอะวันนี้ทุกคนก็เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว""แต่สีหน้าของแองเจิ้ลไม่ดีเลยนะ พวกเราเป็นห่วง"ริมฝีปากเรียวส่งยิ้มให้กับอบเชยและพริกไทย ความเป็นห่วงจากเพื่อนทั้งสองเธอรับรู้และสัมผัสมันได้"ฉันไม่เป็นอะไรจริง ๆ ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกกลับไปได้แล้ว ขับรถมืด ๆ ค่ำ ๆ มันอันตราย""แกไหวจริง ๆ นะ อย่าโกหกพวกฉันสองคนนะโว้ย""ฉันไม่เป็นอะไรจริง ๆ ไป ๆ กลับกันไปได้แล้วฉันจะเข้าห้องอาบน้ำพักผ่อน""ถ้ามีอะไรรีบโทรหาพวกเราสองคนเลยนะ""โอเค ไม่ต้องทำสีหน้าแบบนั้นฉันไม่เป็นอะไรง่าย ๆ หรอก"แองเจิ้ลโบกมือให้ก่อนจะแตะคีย์การ์ดเปิดประตูห้องพักปึง'วันนั้นฉันคงไม่ว่าง'"แกกำลังทำอะไรอยู่นางฟ้า"เกิดความเงียบขึ้นภายในห้อง แสงสว่างจากด้านนอกสาดส่องเข้ามา ความมืดมิดไร้ซึ่งแสงไฟกำลังห้อมล้อมความรู้สึกน้อยใจของเธอในตอนนี้"แกกำลังทำอะไรอยู่"ตกดึกบรรยากาศภายนอกหนาวเหน็บไปด้วยเมฆฝนซึ่งกำลังโหมกระหน่ำ หยาดฝนโปรยล
"แล้วเช็ดตัวคนป่วยมันต้องทำยังไงวะ ต้องถอดเสื้อผ้าหรือเปล่า"เพลิงกัลป์นั่งเปิดคลิปวิธีสอนการเช็ดตัวในโทรศัพท์พลางใช้ผ้าชุดน้ำเช็ดไปตามเนื้อตัวของคนป่วยบนเตียง"ฮึก คุณแม่ขา นางฟ้าหนาว"ผ้าเช็ดตัวเปียกน้ำยามเมื่อสัมผัสกับเนื้อตัวยิ่งเพิ่มความหนาวสั่นแต่ถึงอย่างนั้นเพลิงกัลป์ยังคงไม่หยุดเช็ดตัวให้แม้ว่าแองเจิ้ลจะพยายามพลิกตัวหนีความหนาวเย็นจากตรงนั้น"อยู่นิ่ง ๆ สิยายบ้าอย่าตายหรือไง"เขาอดไม่ได้ที่จะบ่น เธอปล่อยให้ตัวเองเป็นไข้หนักแบบนี้ได้อย่างไรมันน่าจับมาตีก้นเสียให้ลายเลยจริง ๆ ปิ๊ง ป๊องเพลิงกัลป์วางผ้าเช็ดตัวลงดึงผ้าห่มมาคลุมร่างเซ็กซี่ก่อนจะรีบเดินไปรับของซึ่งเขาโทรสั่งพนักงานของคอนโดให้ออกไปซื้อมาให้ ทั้งยาแก้ไข้ สารพัดยาที่หามาได้พร้อมกับอาหารสำหรับคนไข้"นี่เธอ ลุกขึ้นมาจะได้กินข้าวกินยา"ชายหนุ่มเขย่าปลุกร่างเล็กของคนไข้ แองเจิ้ลได้สติแต่เธอตื่นพยายามเปิดเปลือกตาขึ้นมามองหน้า อาการปวดศีรษะเล่นงานหนักจนเธอไม่สามารถลุกขึ้นไหวแต่รับรู้ได้ว่าใครเป็นคนเอ่ยขานเรียกชื่อเธอ"พะ...พี่เพลิง""ฉันเอง ลุกขึ้นมากินข้าวจะได้กินยา"ตอนนี้เธอไม่มีแรงมากพอจะต่อล้อต่อเถียง เพลิงกัลป์สอดแขนเข้าไป
อาการไข้ของแองเจิ้ลดีขึ้นตามลำดับหลังจากได้พักรักษาตัวติดต่อกันถึงสามวัน วันนี้เป็นวันแรกที่เธอจะได้กลับมาเรียนอีกครั้งคงต้องขอบคุณเพื่อนทั้งสองที่คอยดูแลเธอไม่ห่างไปไหนยอมขาดเรียนเป็นเพื่อน แตกต่างจากคนที่ทำให้เธอเฝ้าคอยเอาแต่คิดถึง เพลิงกัลป์ ผู้ชายคนนั้นใจดำไม่คิดจะมาเยี่ยมเธอเลยจะมีก็แต่รุ่นพี่ทั้งสามคนที่อุตส่าห์หอบข้าวของมาเยี่ยมเธอเต็มห้อง"หายดีแล้วเหรอถึงได้มาเรียน"กวินเดินเข้ามาทัก แองเจิ้ลพยักหน้าทั้งสองเดินเข้ามายังใต้ตึกของคณะซึ่งตอนนี้เต็มไปด้วยนักศึกษามากมาย"งานของอาจารย์ ฉันเก็บไว้ให้""ขอบใจนายมากนะ ไว้ฉันจะเลี้ยงข้าวตอบแทน"ทั้งสองยิ้มให้ กวินเดินมาส่งหญิงสาวตรงโต๊ะประจำก่อนจะเดินออกไปเมื่อเห็นว่าพริกไทยและอบเชยมานั่งรออยู่ก่อนหน้านี้"มีผู้ชายเดินมาส่งถึงโต๊ะเลยนะ ยัง ๆ สองคนนี้""แค่เพื่อน""แน่ใจ"แองเจิ้ลส่ายศีรษะยื่นเอกสารเกี่ยวกับงานที่อาจารย์สั่งไว้ให้กับเพื่อนทั้งสองเช้าวันนี้ไม่มีการรับน้องทั้งสามจึงเข้าเรียนได้ตามปกติ จนเวลาล่วงเลยมาถึงตอนเลิกเรียนดาวคณะต้องโบกมือลาเพื่อนทั้งสองเพื่อไปยังห้องฝึกซ้อม ทันทีเมื่อเธอเปิดประตูเข้ามาก็พบว่ากวินและรุ่นพี่คนอื่น ๆ
หลังจากฝ่ามรสุมลูกใหญ่บรรยากาศยามเช้าในวันนี้ก็มีแสงแดดส่องสว่าง บรรยากาศในยามเช้าช่างสดใสสำหรับใครหลายคนแต่คงไม่ใช่กับแองเจิ้ลซึ่งกำลังนั่งสัปหงกรอเวลาเข้าเรียนในยามเช้า"เป็นอะไร เมื่อคืนอดนอนเหรอ""อืม""ดูซีรีส์ดึกอีกแล้วใช่ไหม"พริกไทยส่ายหน้าให้กับการติดซีรีส์ของเพื่อน ซึ่งถ้าวันไหนตรงกับวันหยุดแองเจิ้ลสามารถดูซีรีส์และหวีดไปกับความโรแมนติกของพระเอกได้ทั้งวัน"เมื่อวานฉันเห็นพี่เพลิงด้วยนะตอนที่ไปทำธุระ""ที่ไหน แกเจอพี่เพลิงที่ไหน""แถวสยาม ไปกับพวกเพื่อน ๆ นั่นแหละไม่ได้ไปกับผู้หญิงคนไหน"ทั้งพริกไทยและอบเชยต่างอมยิ้มไม่นึกเลยว่าแองเจิ้ลนางฟ้าตัวน้อยจะให้ความสนใจกับรุ่นพี่ปีสามมากขนาดนี้"คิดถึงพี่เพลิงจัง น่าเสียดายเมื่อวานฉันไม่ได้เจอหน้าหล่อ ๆ ของพี่เพลิงเลย"แองเจิ้ลว่าพลางถอนหายใจ เพียงแค่ไม่ได้เจอหน้ากันมันเหมือนกับว่าชีวิตของเธอกำลังขาดอะไรบางอย่างไป"เดี๋ยวเย็นนี้ก็ได้เจอแล้วปะ รุ่นพี่ส่งไลน์มาบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าวันนี้งดซ้อม""อื้อ แต่ฉันอยากเจอพี่เพลิงตอนนี้นี่น่า จะได้มีกำลังใจในการเรียน""เบา ๆ หน่อยก็ได้นะ ถ้าหากคุณลุงรู้ว่าทุกวันนี้แกตั้งใจมาหาผู้ชายมากกว่าตั้งใจมาเ
"ทานอันนี้สิคะพี่เพลิง อร่อยนะคะ"เสียงหวานอย่างมีจริตตักอาหารใส่จานให้ชายหนุ่มโดยไม่สนใจสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของแฟนสาวซึ่งนั่งอยู่ข้างกายของเขา แองเจิ้ลดูเอาอกเอาใจเพลิงกัลป์เป็นพิเศษในขณะที่ทั้งหมดกำลังนั่งรับประทานอาหารในห้างสรรพสินค้า"ฉันไม่กิน"ชายหนุ่มเขี่ยเศษอาหารออกไปไว้ด้านข้าง ฝ่ามือใหญ่กุมมือเล็กของแฟนสาวเอาไว้ไม่ห่างสร้างความหงุดหงิดภายในใจของแองเจิ้ล ส่วนฟางข้าวได้แต่นั่งก้มหน้าไม่กล้าตักอาหารจนเพลิงกัลป์ต้องยื่นมือไปตักมาให้ เขาเอาใจใส่แฟนสาวอย่างเป็นพิเศษไม่คิดจะหันไปสนใจผู้หญิงไร้ยางอาย "พี่เพลิงกับพี่ฟางข้าวคบกันมานานแล้วเหรอคะ"แองเจิ้ลวางช้อนลงบนจาน แม้อาหารตรงหน้าจะอร่อยมากเพียงไหนแต่เธอกลับฝืนกลืนมันไม่ลง ยังดีที่โต๊ะนี้มีเพียงแต่เธอ เพลิงกัลป์และแฟนสาวของเขาแต่เพียงเท่านั้น ส่วนคนอื่น ๆ แยกไปนั่งอีกโต๊ะแต่ก็อยู่ไม่ไกลมากนัก"พี่กับเพลิงคบกันมาตั้งแต่เราสองคนเรียนปีหนึ่งด้วยกันจ้ะ""อย่างนั้นเหรอคะ แสดงว่าพวกพี่ทั้งสองคนต้องรักกันมากสินะคะ"แองเจิ้ลยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาประสานใต้คางมน ดวงตาพราวระยิบจ้องหน้าชายหนุ่มอย่างไม่วาง"ค่ะ พี่กับพี่เพลิงเราสองคนรักกันม
บรืนรถสปอร์ตคันหรูเข้าเขามาจอดตรงหน้ารั้วเหล็กสูงใหญ่ ดวงตาคมกริบของเพลิงกัลป์มองเข้าไปด้านใน คฤหาสน์สีขาวหลังใหญ่ตั้งเด่นตระการตา บริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยบอดี้การ์ดใส่ชุดดำเดินตรวจตรารักษาความปลอดภัยอึกชายหนุ่มกลืนน้ำลาย เขารู้ว่าหญิงสาวเป็นคนมีฐานะแต่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่านางฟ้าตัวน้องจะมีฐานะและอำนาจมากขนาดนี้ก๊อก ก๊อก ก๊อกครืดกระจกทางฝั่งคนขับถูกเลื่อนลงเมื่อมีชายชุดดำมายืนเคาะกระจก น้ำเสียงเข็มแฝงไปด้วยความดุดันเอ่ยทักทายชายหนุ่มทันที"มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ""ผมเป็นแฟนของแองเจิ้ล ต้องการพบเธอ"แม้บอดี้การ์ดคนนั้นจะนึกสงสัยแต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์ถามอะไรออกไป บอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่ยกโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาหัวหน้าของเขาพร้อมเอ่ยบอกเจตจำนงของเพลิงกัลป์ในครั้งนี้"เชิญครับ"ประตูรั้วเหล็กถูกเปิดออกต้อนรับผู้มาเยือน เพลิงกัลป์เสียวสันหลังวูบทันทีเมื่อเขาขับรถเข้ามารถของเขาก็ต้องตกเป็นเป้าสายตาของบอดี้การ์ดนับสิบชีวิตเอี๊ยด"สู้สิวะ มาถึงขนาดนี้แล้ว"ชายหนุ่มให้กำลังใจกับตัวเองก่อนจะเปิดประตูก้าวขาลงจากรถคันหรู บรรยากาศรอบตัวของเขามีกลิ่นอายของความตายลอยตลบอบอวลทันทีเมื่อเขาก้าวขาเข้ามาหยุ
ทางด้านเพลิงกัลป์กระวนกระวายอยู่ไม่น้อยเมื่อเขาไม่สามารถติดต่อหญิงสาวได้ในช่วงเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา แม้สีหน้าของชายหนุ่มจะยังคงแสดงความเรียบนิ่งแต่แววตาคมกริบคู่นั้นแสดงถึงความไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมากเพล้งโทรศัพท์ราคาแพงเครื่องที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่ทราบได้แตกกระจายเกลื่อนพื้นด้วยฝีมือของชายหนุ่มเมื่อเขายังไม่สามารถติดต่อหญิงสาวได้"โถ่เว้ย"ชายหนุ่มสบถออกมาอย่างหัวเสียพลางยกแก้วเหล้าในมือขึ้นดื่มเพื่อต้องการดับอารมณ์ แต่ดูเหมือนว่ามันจะส่งผลไปในทางตรงกันข้ามเพราะยิ่งเขาดื่มมากเท่าไหร่ความไม่สบอารมณ์ยิ่งเพิ่มพูนขึ้นมากเท่านั้นออด ออดเสียงออดดังขึ้นเรียกสติให้ชายหนุ่มกลับมา เพลิงกัลป์รีบพยุงตัวลุกขึ้นไปเปิดประตูเพราะคิดว่าแองเจิ้ลกลับมาหา แต่ทว่า"เซอร์ไพรส์"น้ำเสียงเริงร่าของเพื่อนทั้งสามทำให้ความหวังของเขาดับลงภายในพริบตา แววตาของเพลิงกัลป์กลับมาเรียบนิ่งจนรอยยิ้มบนใบหน้าของเพื่อนทั้งสามจางลงทันตาเห็น"มาทำไม""โห อะไรวะไอ้เพลิงพวกกูอุตส่าห์มาหามึงถึงห้องทั้งที จิตใจของมึงไม่คิดจะต้อนรับพวกกูทั้งสามคนสักหน่อยเหรอวะ"สิงหาบ่นร่ายยาวออกมาก่อนทั้งสามจะเดินเรียงรายเข้าไปภายในห้องของเพล
"แองเจิ้ลมาไม่ได้แล้วค่ะ"พริกไทยเอ่ยขึ้นก่อนหญิงสาวจะวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะหลังจากได้อ่านข้อความของเพื่อนรัก ท่ามกลางความงุนงงของคนทั้งโต๊ะ"ทำไม""ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ แองเจิ้ลส่งข้อความมาบอกว่ามาไม่ได้แล้วเท่านั้นเอง"พริกไทยตอบเพลิงกัลป์ด้วยน้ำเสียงติดสั่นเล็กน้อย"นางฟ้าไม่ได้บอกเหรอว่าทำไมถึงมาไม่ได้"พริกไทยส่ายหน้าไปมากับคำถามของอบเชย บรรยากาศสนุกครื้นเครงตอนแรงกลายเป็นเงียบขรึมเมื่อรังสีอันตรายแผ่กระจายออกมาจากร่างของเพลิงกัลป์ซึ่งกำลังนั่งควงแก้วเหล้าในมือเพลิงกัลป์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาหญิงสาวก่อนที่เขาต้องพบกับความหัวเสียเมื่อเธอกล้าตัดสายใส่เมื่อโทรไปอีกครั้งก็พบว่าเธอปิดเครื่องไปแล้วปึก"ใจเย็น ๆ ก่อนสิวะไอ้เพลิงน้องนางฟ้าอาจจะมีธุระสำคัญก็ได้"กัปตันพยายามเอ่ยปลอบเพราะรู้ว่าเพื่อนของเขากำลังอยู่ในหมวดอารมณ์ไหน"น้องมันอาจจะมีธุระสำคัญอย่างที่ไอ้กัปตันว่า พรุ่งนี้น้องมีเรียนมึงค่อยไปถามน้องมันก็แล้วกัน""อย่าพึ่งคิดมาก มันอาจจะไม่มีอะไรก็ได้"สมองของเพลิงกัลป์ในตอนนี้ไม่รับรู้อะไร เขามองช่อดอกไม้ช่อใหญ่ที่วางนิ่งเอาไว้ข้างกายด้วยแววตายากจะคาดเดาตึก ตึก ตึกหญิงสาวในชุดเดรสสี
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ดเสียงโทรศัพท์เครื่องหรูดังขึ้นในขณะที่ร่างสวยของแองเจิ้ลกำลังยืนแต่งตัวอยู่ในห้องพัก หญิงสาวขมวดคิ้วเข้าหาคิดว่าใครโทรมาหาเธอในตอนนี้ แองเจิ้ลวางเสื้อผ้าลงบนเตียงนอนก่อนเธอจะไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคุณแม่หญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าเป็นใครโทรเข้ามา หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะขึ้นมาทันที แองเจิ้ลรีบกดรับสายเธอพยายามทำน้ำเสียงให้เป็นปกติดีที่สุด"สวัสดีค่ะคุณแม่""แองเจิ้ลลูก คุณพ่อต้องการให้หนูเข้ามาพบที่บ้านค่ะ""ตะ...ตอนนี้เหรอคะ""ใช่ค่ะ""ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวหนูจะรีบเข้าไปนะคะ"แองเจิ้งวางสาย เธอทรุดกายลงนั่งลงบนเตียงนอนไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคุณพ่อของเธอเรียกพบด้วยเรื่องอะไร ถ้าไม่ใช่lamborghiniสีแดงเด่นสะดุดทุกสายตาขับเข้ามาภายในอาณาเขตของบ้านหลังใหญ่ภายในเวลาต่อมา หญิงสาวในชุดเดรสสีน้ำเงินเข้มก้าวขาเดินลงมาจากรถเมื่อเห็นว่ามารดามายืนรอเธออยู่ตรงหน้าประตู"คุณแม่คะ"อมีนาอ้าแขนโอบกอดลูกสาว ดวงตากลมโตของมารดาไล่มองสำรวจตามร่างกายของบุตรสาวอย่างต้องการหาความผิดปกติ"หนูไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนใช้ไหม""ไม่ค่ะ หนูไม่เจ็บตรงไหน""พระคุ้มครองนะลูก"แองเจิ้ลรู้สึกผิดขึ้นมาทั
"นี่มันเรื่องอะไรกัน ใครก็ได้ช่วยบอกฉันที"เพลิงกัลป์เอ่ยถามเมื่อทุกคนเดินเข้ามานั่งภายในห้องรับแขกของบ้านหลังนี้ เขามีท่าทีหัวเสียและรู้สึกสับสนกับสิ่งที่พึ่งเกิดขึ้น"มึงอยากฟังเรื่องไหนก่อนล่ะ เรื่องที่เมียมึงไม่ได้ชื่อฟางข้าว หรือเรื่องที่เมียมึงมีผัวแล้ว"ปอร์เช่เกริ่นขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ใบหน้าของทุกคนภายในที่นี่เรียบนิ่งไม่มีการล้อเล่น"ทุกอย่าง กูอยากรู้เรื่องฟางข้าวทุกอย่าง"เพลิงกัลป์กวาดสายตามองหน้าทุกคน ก่อนสายตาคมกริบของเขาจะไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าของหญิงสาวผมสีเด่นสะดุดตาเป็นอันดับแรก"เธอรู้เรื่องนี้ทั้งหมดเลยใช่ไหม""ใช่ค่ะ""อธิบายมา ฉันอยากฟัง"แองเจิ้ลเงยหน้าสบตาคมกริบของเพลิงกัลป์ ก่อนที่เธอนั้นจะเล่าความจริงทุกอย่างให้เขาได้รับรู้จะได้หูตาสว่างเหมือนกับคนอื่นเขาเสียที"เธอชื่อข้าวสวยค่ะ เคยทำอาชีพขายบริการมาก่อน ก่อนที่เธอจะคบกับพี่ด้วยซ้ำ""...""เหยื่อของเธอคือผู้ชายที่มีหน้าตาดี ฐานะรวย ดูไม่ทันคน และตอนที่เธอคบกับพี่เธอแอบไปมีอะไรกับผู้ชายในมหาวิทยาลัยอีกตั้งหลายคน""จริงเหรอ""จริง"เพลิงกัลป์หันไปมองหน้ากัปตันรวมถึงเพื่อนอีกทั้งสอง"พวกกูสามคนเคยโดยยัยนั่นยั่วชว
หญิงสาวอย่างข้าวสวยนั่งตัวสั่นเมื่อผู้หญิงตรงหน้าดันมารู้ความลับของเธอ แววตาตื่นกลัวยามเมื่อแองเจิ้ลกระตุกยิ้มร้ายทำให้ข้าวสวยสั่นสะท้านเธอพูดด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น"เธอพูดเรื่องอะไรอย่ามาพูดจาพล่อย ๆ นะ เพลิงคะคุณอย่าไปฟังมันนะ""ร้อนตัวเหรอคะ ดูสินอนตัวสั่นเชียว""...""หนูยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะคะ หนูแค่พูดกับพี่เพลิงเองว่า พี่ไม่ได้ชื่อฟางข้าวแต่ชื่อจริง ๆ ของพี่คือ'ข้าวสวย' ใช่ไหมคะ""ไม่ ฉันไม่ได้ชื่อข้าวสวยบ้าบออะไรนั่น เพลิงคะเพลิงอย่าไปฟังมันนะ"น้ำเสียงและสีหน้ากระวนกระวายทำให้เพลิงกัลป์ก้าวเท้าถอยหลังเมื่ออดีตแฟนสาวพยายามคลานเข่าเข้ามาใกล้ ชายหนุ่มหันไปมองใบหน้าสวยเซ็กซี่ของแองเจิ้ลด้วยแววตาตั้งคำถาม"นี่มันเรื่องอะไรกัน ใครก็ได้ช่วยบอกฉันที""ฮึก เพลิงคะเพลิงต้องฟังข้าวนะ เพลิงอย่าไปฟังคำพูดของใคร"แองเจิ้ลเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม เธอใช้วงแขนเล็กของตัวเองโอบร่างสูงใหญ่ของเพลิงกัลป์พลางซบใบหน้าสวยลงบนแผงอกอย่างต้องการจะยั่วยวนอดีตแฟนสาวของฝ่ายชาย"พี่เพลิงคะ กอดหนูหน่อยสิอากาศในนี้หนาวจัง"น้ำเสียงออดอ้อนชวนหลงใหลทำให้เพลิงกัลป์ตกอยู่ในมนต์สะกด ชายหนุ่มโอบร่างเล็กตามคำออดอ้อนของเธอ
หลังจากจัดการธุระส่วนตัวเสร็จเพลิงกัลป์ก็รีบพาหญิงสาวเดินทางกลับด้วยรถส่วนตัวของเขาซึ่งชายหนุ่มได้โทรสั่งลูกน้องให้นำรถมาส่งตั้งแต่เมื่อคืน ซึ่งกว่าทั้งคู่จะเดินทางมาถึงคอนโดที่พักเวลาก็ล่วงเลยมาถึงพลบค่ำ"ขอบคุณนะคะ"แองเจิ้ลกล่าวขอบคุณ เธอหมายจะเปิดประตูลงจากรถแต่ท่อนแขนเล็กของเธอกลับถูกเพลิงกัลป์คว้าเอาไว้"เรื่องฟางข้าว""...""เธอจะเอายังไง"ระหว่างทางกลับพริกไทยได้โทรมารายงานเรื่องราวที่เกิดขึ้นหมดแล้วว่าธามและฟางข้าวอดีตแฟนสาวของเพลิงกัลป์ร่วมมือกันวางแผนหมายจะให้ธามเข้ามามีอะไรกับเธอแล้วให้ฟางข้าวถ่ายคลิปเพื่อหวังประจานทำให้แองเจิ้ลเสียหาย แต่โชคยังดีที่เพลิงกัลป์มาช่วยเธอไว้ได้ทัน "พี่เพลิง""หืม""ตอนนี้พี่ยังรักพี่ฟางข้าวอยู่ไหม""เธอถามแบบนี้ทำไม"แองเจิ้ลไม่ตอบเธอเลือกที่จะจ้องลึกเข้าไปค้นหาความรู้สึกในสายตาคมเข้มคู่นั้น"ฉันไม่ได้รักฟางข้าวแล้ว ความรู้สึกที่ฉันมีต่อฟางข้าวมันหมดไปตั้งแต่มียายเด็กบ้าที่ไหนก็ไม่รู้เข้ามาวุ่นวายในชีวิตของฉัน""หึ ก็ดีค่ะ พรุ่งนี้เลิกเรียนแล้วพี่ว่างไหม""ทำไม""หนูมีเรื่องบางเรื่องที่อยากจะบอกให้พี่ได้รู้""เรื่องอะไร"เพลิงกัลป์เอียงคอมองหน้า
พัง พัง พังบอกได้เลยคำเดียวว่าพังมาก หลังจากแองเจิ้ลรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าสภาพเนื้อตัวตามร่างกายของเธอลายเหมือนตุ๊กแก ความปวดร้าวเล่นงานตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าแม้แต่แรงขยับก็แทบจะไม่มีเหลือ"ตื่นแล้วเหรอ"เสียงทุ้มดังมาจากทางประตูห้องน้ำทำให้เธอต้องผงกหัวดูก็เห็นว่าเป็นร่างสูงใหญ่ของเพลิงกัลป์ยืนเปลือยแผงอกโดยมีผ้าเช็ดตัวพันท่อนล่างเอาไว้แต่เดี๋ยวนะ ทำไมตามลำคอลากยาวลงมาถึงแผงอกของเขาถึงได้เต็มไปด้วยรอยสีแดงเป็นจ้ำแบบนั้นล่ะ"หึ ไอ้รอยพวกนี้ฝีมือของเธอทั้งนั้น""จะ...จริงเหรอ พี่พูดจริงเหรอ""ฉันคงไม่มีพลังวิเศษเสกรอยพวกนี้ด้วยริมฝีปากของตัวเองหรอกนะ"เพลิงกัลป์เดินเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแววตาแอบแฝงไปด้วยความร้อนแรงยามเมื่อไล่มองตามร่างกายของหญิงสาว"แต่จะว่าไปเธอก็แรงดีใช้ได้เหมือนกันนะ เมื่อคืนทำเอาฉันปวดไปทั้งตัวเหมือนกัน""นี่ พี่เพลิงหยุดพูดเลยนะ อ๊ะ"เพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อยแองเจิ้ลก็ต้องร้องอุทานออกมาด้วยความเจ็บตรงบริเวณกลางกายสาวทำเอาเพลิงกัลป์สะดุ้งด้วยความตกใจรีบเดินปรี่เข้ามาใกล้เขาเอ่ยถามด้วยความร้อนใจเมื่อเห็นเธอแสดงสีหน้าไม่ดี"เป็นอะไร เจ็บตรงไหน""พี่ไม่ต้อ
"ทำไมมันร้อนจัง"ท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องน้ำมีเสียงงึมงำของหญิงสาวในชุดบีกินี่สุดแสนจะเซ็กซี่ดังขึ้น หลังจากที่เธอทำธุระเสร็จแองเจิ้ลก็พาร่างอันอ่อนแรงของเธอมายืนอยู่ตรงหน้ากระจกใบหน้าแดงก่ำดั่งลูกตำลึงสุกกำลังปรากฏอยู่บนกระจกทำให้เธอนึกสงสัยว่าทำไมแก้มของเธอทั้งสองข้างมันถึงได้แดงมากถึงเช่นนี้ซ่าแม้แต่สายน้ำเย็นก็ไม่ได้ช่วยให้แก้มทั้งสองข้างหายแดง แต่ยิ่งกลับทำให้ไปกระตุ้นบางสิ่งบางอย่างให้เพิ่มพูนมากยิ่งขึ้น"ฮึก"ร่างกายอันแสนจะเซ็กซี่ของดาวมหาวิทยาลัยสั่นเทิ้มเมื่อความร้อนรุ่มจากภายในกำลังเล่นงานทำให้ทั่วทั้งร่างมีเหงื่อซึมไหล'นี่เราเป็นอะไร เมาเหรอ'แกร๊กเสียงเปิดประตูห้องน้ำจากทางด้านนอกทำให้แองเจิ้ลต้องหันไปมอง หญิงสาวต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าร่างสูงใหญ่ของใครบางคนเดินเข้ามาภายในห้องน้ำหญิงด้วยท่าทีคุกคาม"ธาม"เขาคือคนที่ยื่นแก้วเหล้าแก้วสุดท้ายให้เธอ"นะ...นาย""ไม่ต้องกลัวไปหรอก ฉันจะไม่บอกใครเรื่องเราของสองคน""ฮึก ไม่อย่าเข้ามานะ""มานี่ จะหนีไปไหน"ชายหนุ่มพุ่งเข้าไปคว้าร่างเล็กของหญิงสาวเข้ามากอดเมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะวิ่งหนีออกไปจากที่นี่ "ปล่อย ใครก็ได้ช่วยด้วย